თეთრი სახლი

ისტორია მეორდება? აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნებში კიდევ ერთი ფერადკანიანი ჩაერთო

90
(განახლებულია 20:11 14.11.2019)
დემოკრატიული პარტიის პრაიმერის გამარჯვებული 2020 წლის ზაფხულში დამტკიცდება და მოკლე წინასაარჩევნო კამპანიის შემდეგ მოქმედი პრეზიდენტი ტრამპი მათ გამოწვევას მიიღებს.

თბილისი, 14 ნოემბერი — Sputnik. მასაჩუსეტსის შტატის შავკანიანმა ექს-გუბერნატორმა დევალ პატრიკმა ოფიციალურად წარადგინა საკუთარი თავი აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატად.

მანამდე არაერთი ამერიკული მედიასაშუალება წერდა, რომ პატრიკს საარჩევნო ციებ-ცხელებაში ჩართვა სურდა.

პოლიტიკოსის ვიდეომიმართვა განთავსებულია მის საიტსა და ასევე Youtube-არხზე.

„ვაცხადებ, რომ დღეს საკუთარი კანდიდატურა წარვადგინე აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატად“, — განაცხადა დევალ პატრიკმა.

63 წლის ექს-გუბერნატორმა პატრიკმა აღნიშნა, რომ ის ამ ნაბიჯს იმ ხალხის გამო დგამს, რომლებიც „თავს მიტოვებულად გრძნობენ“, და სურს ისეთი ქვეყანა, რომელიც „ამერიკის მცხოვრებლებთან ერთად“ იქნება აშენებული.

დემოკრატიული პარტიიდან წელს პრეზიდენტობის პრეტენზია ათობით კანდიდატმა გამოთქვა. მათ შორის არიან სენატორები, კონგრესმენები, ამჟამინდელი და ყოფილი გუბერნატორები, ასევე მერები. ფავორიტად მიიჩნევა ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტი ჯო ბაიდენი, რომელმაც 2016 წელს გადაწყვიტა არ ეყარა კენჭი პრეზიდენტობაზე. გასულ კვირაში დემოკრატების ამ რბოლაში მოულოდნელად ჩაერთო ნიუ-იორკის ყოფილი მერი, მილიარდერი მაიკლ ბლუმბერგი, რომელიც ეჭვობს, რომ  ამჟამინდელი კანდიდატებიდან ვერავინ შეძლებს ტრამპისთვის წინააღმდეგობის გაწევას.

დემოკრატიული პარტიის პრაიმერის გამარჯვებული 2020 წლის ზაფხულში დამტკიცდება და მოკლე წინასაარჩევნო კამპანიის შემდეგ მოქმედი პრეზიდენტი ტრამპი მათ გამოწვევას მიიღებს.

ცნობილია, რომ დონალდ ტრამპი აპირებს მეორე ვადით იყაროს კენჭი პრეზიდენტის პოსტზე. აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები 2020 წლის 3 ნოემბერს ჩატარდება.

90
თემები:
მსოფლიო დღეს (1937)
აქცია მინსკში

ბელარუსის პრეზიდენტობის ექს–კანდიდატმა მომხრეებს მოუწოდა, პროტესტზე უარის თქვან

35
(განახლებულია 15:45 11.08.2020)
ქსელში პრეზიდენტობის კანდიდატის ვიდეომიმართვა გამოჩნდა, სადაც ის თანამემამყლეებს მოუწოდებს, არ დაუპირისპირდნენ მილიციას და არ გავიდნენ მოედანზე, რათა საკუთარი სიცოცხლე საფრთხეში არ ჩააგდონ

თბილისის, 11 აგვისტო – Sputnik. ბელარუსის პრეზიდენტობის კანდიდატმა სვეტლანა ტიხანოვსკაიამ მოქალაქეებს მოუწოდა, უარი თქვან არასანქცირებულ საპროტესტო აქციებზე გასვლაზე. შესაბამისი ვიდეო მიმართვა ქსელში სამშაბათს გავრცელდა, იუწყება Sputnik–ბელარუსი.

გაუგებარია, სად და როდის არის გადაღებული ვიდეორგოლი, მაგრამ ჩანს, რომ ტიხანოვსკაია დაწერილ ტექსტს კითხულობს. კანდიდატმა ბელარუს ხალხს მადლობა გადაუხადა არჩევნებში მონაწილეობისას მხარდაჭერისთვის.

„ბელარუსის ხალხმა თავისი არჩევანი გააკეთა. მადლიერებით მივმართავ ყველა მოქალაქეს, რომლებმაც მთელი ამ დროის განმავლობაში მხარი დამიჭირეს“, – განაცხადა მან.

მან მოქალაქეებს მოუწოდა, დაიცვან კანონი და კეთილგონიერება გამოიჩინონ.

„არ მინდა სისხლი და ძალადობა. გთხოვთ, არ დაუპირისპირდეთ მილიციას, არ გახვიდეთ მოედანზე და თავი საფრთხეში არ ჩაიგდოთ. გაუფრთხილდით საკუთარ თავსა და ახლობლებს“, – განაცხადა ტიხანოვსკაიამ.

სამშაბათს ცნობილი გახდა, რომ სვეტლანა ტიხანოვსკაიამ ქვეყანა დატოვა. გაერთიანებულ შტაბში განაცხადეს, რომ ის ლიეტუვაში ბელარუსის ხელისუფლებამ გაიყვანა. თავად ტიხანოვსკაიამ ამის შემდეგ გამოაქვეყნა ვიდეო, სადაც აღნიშნა, რომ შვილებთან გაემგზავრა.

35
თემები:
მსოფლიო დღეს (1937)
ნიკა ჭიკაიძე

„წლების წინ, ამაზე საუბარი ჩემთვის მტკივნეული იქნებოდა"

60
(განახლებულია 15:01 11.08.2020)
როცა „დედამიწის ნახევარი შეშლილია, ნახევარიც ალბათ მალე შეიშლება“ -ის „საკუთარი მერნებიდან“ გამოდის იმიტომ, რომ „სამყაროს საიდუმლო აღასრულოს“...

ეს ახალგაზრდა ნიჭიერი პოეტი, ნიკა ჭიკაიძეა თავისი ამბიციური სათქმელით. პოეზიის მოყვარულები მას უკვე კარგად იცნობენ. საკუთარი ლექსების კრებული, სახელწოდებით „21-ე განთიადი“  2018 წელს გამოსცა. 25 წლის ასაკში მწერალთა კავშირის წევრი გახდა. დაახლოებით ორ კვირაში, თავისი საუკეთესო ლექსების კრებულს „ქრისტეთი“ გამოშვებას გეგმავს. წერს რომანს, რომელსაც მისივე სიტყვებით, „პირველი სიტყვიდან უკანასკნელ სიტყვამდე გრძნობს“...

ნიკა ჭიკაიძე
ნიკა ჭიკაიძე

- ნიკა, როგორ ფიქრობთ, მცხეთაში - ამ ქართულ წმინდა ქალაქში დაბადებამ და ცხოვრებამ თქვენს ბედსა და ნიჭზე გავლენა მოახდინა?

- ვფიქრობ, რაც ადამიანში დევს, საბოლოო ჯამში მაინც ის გამოვლინდება, თუნდაც ამგვარი მოსაზრება ამ შემთხვევაში ლიტერატურულ საქმიანობას მივაკუთვნოთ. რა თქმა უნდა, მცხეთაში დაბადებამ და აქაურმა გარემო-პირობებმა ჩემზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა. თუმცა გადამწყვეტ მნიშვნელობას, ვფიქრობ, გარემო მაინც არ წარმოადგენს. პოეზია ღმერთისგან ნაბოძები ნიჭია, რომელიც ამავე დროს უდიდეს პასუხისმგებლობას და ხშირად თავგანწირვასაც მოითხოვს. ქართველებს გვყავს სწორედ ერთი ასეთი თავგანწირული პოეტი -ნიკოლოზ ბარათაშვილი, რომლის გარეშეც წარმოუდგენელია დღევანდელი ქართული პოეზია და ურომლისოდაც კაცმა არი იცის, ვინ იქნებოდა გალაქტიონი და დღეს როგორი პოეზია გვექნებოდა. საერთოდ წმინდა ქალაქში ცხოვრება და მოღვაწეობა უფლისგან დიდი ჯილდოა და ამავდროულად დიდი პასუხისმგებლობაც. მინდა გითხრათ, რომ ჩემთვის მცხეთა ის ქალაქია, მსოფლიოს ვერც ერთ ქალაქს რომ ვერ შევადარებ და ვერც ვამჯობინებ.

ნიკა ჭიკაიძე
ნიკა ჭიკაიძე

- მოზარდობის დროს დაწერილი პირველი თქვენი ლექსი თუ გახსოვთ?

- ზუსტად არ მახსოვს - ცამეტი, თუ თოთხმეტი წლის ვიყავი, როდესაც პირველი ლექსი დავწერე, რომელიც არა სიყვარულზე, არამედ პატრიოტულ მოტივზე შეიქმნა. მახსოვს, სკოლიდან სახლში ვბრუნდებოდი საზოგადოებრივი ტრანსპორტით, როდესაც ამ ლექსზე მუზა მეწვია.

- ძირითადად პატრიოტულ თემაზეა თქვენი ლექსები...

- როდესაც ლექსს ვწერ, რა თემაზეც არ უნდა იყოს, ყოველთვის ვცდილობ, რომ გულწრფელად და დამაჯერებლად გადმოვცე სათქმელი. ლიტერატურა დამაჯერებლობაა... რაც შეეხება თემატიკას -პოეზიაში მრავალფეროვნება მიყვარს ყველაზე მეტად. მრავალფეროვნება როგორც თემატიკის, ასევე ვერსიფიკაციის თვალსაზრისით. ჩემი მკითხველი გარკვეულწილად იცნობს ჩემ შემოქმედებას, თუმცა, რა თქმა უნდა, არა ბოლომდე. რადგან, ჯერ კიდევ მრავალი ლექსი მაქვს მათთვის გასაცნობი.

ნიკა ჭიკაიძე
ნიკა ჭიკაიძე

-ძალიან ბევრ მოსწონს თქვენი ლექსი „გიორგი სააკაძე“,

„ვიძახი, როდესაც იმ დღეებს ვაჯამებ:

დიდება მარტყოფს და სირცხვილი ბაზალეთს!

ვიდრემდი განგვკითხავს სიკვდილის სამკვიდრო,

მტერს გადავურჩებით - სამშობლო არ გვინდობს...

არ ვიცი, რა უცნობ წლებს გადმოენარცხე,

დრო უცხო მიწაზეც დღემდე არ გაცხოვნებს

და თუკი წარსულში გმირად არ შეგრაცხეთ,

მაშ, ნუღარც მომავლის ღალატით გაცხოვრებთ...

ეს სტროფებია ამ ლექსიდან, რთულია, მაგრამ თქვენ მოახერხეთ და დღემდე საკამათო ისტორიულ პიროვნებაზე ასეთი მართალი და ემოციური ლექსი დაწერეთ...

-  ეს ლექსი გიორგი სააკაძეზე 2018 წელს დავწერე. სააკაძის პიროვნება ბევრისთვის მართლაც საკამათო ამბავს წარმოადგენს - ერთნი გმირს ხედავენ მის პიროვნებაში, მეორენი კი სამშობლოს მოღალატეს. არის საზოგადოების გარკვეული, (მაგრამ მცირე ნაწილი) ვინც მის საქმიანობას ობიექტურად აფასებს. პირადად ჩემთვის, გიორგი სააკაძე დიდი ქართველი მამულიშვილია. რათქმაუნდა, არსებობს ისტორიაში ის შავი ლაქები, რაზეც მისი პიროვნების მოწინააღმდეგე ხშირად ხაზს უსვამენ, მაგრამ ვფიქრობ, ასეთი მაგალითები მის დიდ ქართველობას მაინც ვერაფრით დააკნინებს. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, საკუთარი შვილი შეწირა სამშობლოს მსხვერპლად! განა შეიძლება, რომ ასეთ ადამიანს მოღალატე ვუწოდოთ?!! ამიტომ, ვცდილობდი, რომ ეს ლექსი ობიექტური გამომსვლოდა და არა რადიკალური. ვფიქრობ, მკითხველიც შესანიშნავად მიმიხვდა ამას და ლექსიც არაჩვეულებრივად შეაფასა...

ნიკა ჭიკაიძე
ნიკა ჭიკაიძე

- რაზეა რომანი, რომელსაც ახლა წერთ და მისი ფინალი თუ იცი უკვე?

- რაც შეეხება რომანს... გეტყვით, რომ შექმნის პროცესში ვარ და ფინალამდე ჯერ კიდევ ბევრი მიკლია; თუმცა შესანიშნავად ვგრძნობ იმას, თუ როგორ განვითარდება რომანში შემდგომი მოვლენები. ჯერ კიდევ დაწყებულიც არ მქონდა წერა, როდესაც პირველი სიტყვიდან უკანასკნელ სიტყვამდე ვგრძნობდი ამ რომანს... არ მინდა, წინასწარ ვისაუბრო იმაზე, თუ რა თემაზე ვწერ და როგორი პერსონაჟები მყავს. რამდენიმე ამონარიდი მაქვს საჯაროდ შეთავაზებული მკითხველისთვის, (ძირითადად მონოლოგების სახით). თუმცა, ეს მხოლოდ იმისთვის გავაკეთე, რომ ჩემეულ ენასა და შეხედულებაზე გარკვეულწილად წარმოდგენა შევუქმნა. ამ ყოველივეს გამხელით, შესაძლოა, რომანს გარკვეულწილად მკითხველის თვალში ინტერესი დავუკარგო, მაგრამ გეტყვით იმას, რომ ძალიან საინტერესო და მრავალფეროვან ნაწარმოებს შემოგთავაზებთ.

თენგო ხუციშვილთან ერთად
თენგო ხუციშვილთან ერთად

-  გალაკტიონი რომ შეგხვედროდათ სიცოცხლეში რას ჰკითხავდით?

-გალაკტიონი ჩემი უსაყვარლესი პოეტია ნიკოლოზ ბარათაშვილთან ერთად. მასთან რომ შეკითხვის დასმის შესაძლებლობა მომცემოდა, პირველ რიგში ვკითხავდი: როგორ შექმენით ასეთი ღვთაებრივი პოეზია?

- სიმშვიდე თუ ფორიაქი და რატომ?

- რა თქმა უნდა, სიმშვიდე! - რადგან უფალიც ამას გვეუბნება: „მშვიდ ვარ და მდაბალ გულითა". ადამიანის დანიშნულებაც ხომ სწორედ ღმერთთან მსგავსებაში მდგომარეობს... რა თქმა უნდა, ცხოვრება გარკვეულწილად ფორიაქსაც ითვალისწინებს, რადგან სამყაროში არაფერია აბსოლუტური, მაგრამ მიუხედავად ამისა, უნდა ვეცადოთ, რომ მშვიდობა შევინარჩუნოთ საკუთარ შინაგანში, რადგან ყოველგვარი ემოცია გულიდან მომდინარეობს...

- ემოციური ადამიანები სიზმრებსაც ემოციურს ხედავენ, სიზმარში თუ დაგიწერიათ ლექსი?

- ლექსი სიზმარში ბევრჯერ შემიქმნია, თუმცა, რა თქმა უნდა, ცხადში ვერც ერთხელ, ვერაფრით გავიხსენე.

- მეცნიერებამ სიყვარული ფსიქიკურ აშლილობად აღიარა, თქვენ რას  ფიქრობთ?

- ჩემთვის სიყვარული ღვთაებრივი გრძნობაა, რომელიც შეუძლებელია ფსიქიკურ აშლილობად წარმოვიდგინო. ვფიქრობ, შეყვარებულ პოეტს აუცილებლად ეწვევა მუზა, რომელიც თავისას ათქმევინებს. მქონდა ასეთი პერიოდიც და, დღევანდელი გადმოსახედიდან ვგრძნობ მხოლოდ სასიამოვნო მოგონებას და არა ტკივილს. წლების წინ, ამაზე საუბარი ჩემთვის მტკივნეული იქნებოდა...

- როგორი უნდა იყოს „ის“, რომელსაც შეიყვარებთ?..

- რთულია ამ კითხვაზე პასუხის შეუცდომლად გაცემა, რადგან შესაძლოა გითხრათ, გოგო ასეთი და ასეთი უნდა იყოს, რომ შემიყვარდეს მეთქი, მაგრამ ვიცი, ამ შემთხვევაში არ ვიქნები მართალი. რადგან უნაკლო და ჩემი შეხედულებით იდეალური ქალი, ალბათ, სამყაროში არც არსებობს... მაგრამ შემიძლია სამი სიტყვით ზოგადად აღგიწეროთ ამგვარი ადამიანის სურათი: პატიოსანი, ნიჭიერი და ლამაზი... სწორედ ასეთი გოგო დგას ახლოს ჩემ სულიერებასთან.

- რაზე ოცნებობს 25 წლის პოეტი?

- ძალიან ბევრ რამეზე ვოცნებობ -როგორც პირადზე, ასევე საზოგადოზე... ვოცნებობ: გაერთიანებულ, ეკონომიკურად ძლიერ და სამართლიან საქართველოში ცხოვრებაზე. ვოცნებობ, რომ ადამიანებს ერთმანეთი გვიყვარდეს, პატივს ვცემდეთ ერთიმეორის პიროვნებას და ვაფასებდეთ ერთურთის ნიჭიერებას...  რაც შეეხება პირად ოცნებებს: ვოცნებობ იმაზე, რომ ღირებული ლიტერატურა შევქმნა. ასევე იმაზე, რომ ვიპოვო ცხოვრებაში გოგო, რომელსაც ვეყვარები და რომელსაც შევიყვარებ...

 

60
ჟურნალისტები მცხეთის სასამართლოსთან

სიკვდილის ჟურნალისტიკა

0
(განახლებულია 15:47 11.08.2020)
გაბრიელ გარსია მარკესს აქვს ერთი არაჩვეულებრივი ნაწარმოები - „გამოცხადებული მკვლელობის ქრონიკა“, სადაც მოვლენები ისე ხატოვნადაა აღწერილი, მკვლელობის დროს დანაზე ადენილი სისხლის სუნის ოხშივარიც კი გცემს...

ვერ გეტყვით, მარკესის გავლენაა თუ ზოგადად, ე. წ. სისხლიანი ჟურნალისტიკის ხიბლი საზოგადოების ინტერესიდან მოდის, თუმცა ქართული მედია რომ ბოლო ხანებში ნეკროფილს დაემსგავსა, ფაქტია და თვით ყველაზე სიტყვის თავისუფლების მომხრე ლიბერალი არასამთავრობოების რისხვაც კი დაიმსახურეს.

თავად წარმოიდგინეთ, ამ რთულ რეალობაში საქართველოს არც თუ მრავალრიცხოვანი მოსახლეობა ყოველ საღამოს იზაფრება მორიგი გაუხსნელი მკვლელობით, ხოლო მედია სისხლის სუნს იკრავს თუ არა, სასწრაფოდ აჩაღებს ნადირობას მის ახლობლებზე, ოჯახის წევრებზე, ადვოკატებზე და ა. შ. პოლიტიკური შეფასებები ხომ საერთოდ წარმოუდგენელი ამბავია ამ ვაკხანალიაში.

ასე და ამგვარად მთელი საქართველო იცნობს და მსჯელობს, ვინ იყო გარდაცვლილი თამარ ბაჩალიაშვილის მეგობარი და შეყვარებული, ეს ბაჩანა უყვარდა, სხვა ბაჩანა თუ საერთოდ, თავისი უფროსი; რა წერილი მისწერა დედას 12 წლის წინათ; რა წამალი დალია და დადიოდა თუ არა ფსიქოლოგთან... არანაკლებ შეაწუხეს ცნობისმოყვარეებმა გარდაცვლილი ფეხბურთელის, გიორგი შაქარაშვილის სული, თუმცა როგორც კი დედამ ამოიგმინა, შვილის გლოვა მაცალეთო, მედია ცოტათი დაცხრა და სხვა, არანაკლებ სენსაციურ თემებზე გადაერთო.

ნეკროფილიასთან შეზავებული ყვითელი ჟურნალისტიკა დანაშაული არაა, მაგრამ არც ეთიკურია. საქართველოში არსებობს მაუწყებელთა ეთიკის კოდექსი, რომელიც ასევე 48-49 მუხლებში შეიცავს დანაშაულისა და კრიმინალის ეთიკურად გაშუქების წესებს და თანაც - კანონით სავალდებულო ძალა აქვს, თუმცა ბუნებრივია და გასაგებია, რომ კომუნიკაციების მარეგულირებელი ეროვნული კომისია ამ მუხლებით შენიშვნასაც კი ვერავის მისცემს - მყისვე პოლიტიკური ანგაჟირებულობა დაბრალდება. ამ მხრივ „თავისუფალ მედიას“ ისევე აძლევს ხელს დისკრედიტირებული კომისია, როგორც „ოცნებას“ - „ნაციონალური მოძრაობა“.

აღსანიშნავი და გასაკვირია ის ფაქტი, რომ რამდენიმე საქმეზე პერსონალური მონაცემები არა მხოლოდ მედიამ, არამედ სამართალდამცავებმაც გაასაჯაროვეს. ამ საქმეს პერსონალური მონაცემების დაცვის ინსპექტორი შეისწავლის და ძალიან სასარგებლო იქნება, თუკი პერსონალური მონაცემების დაუცველობისათვის მასზე პასუხისმგებელი პირები დაისჯებიან. ამით კარგი პრეცედენტი შეიქმნება, რათა ადამიანებმა გააცნობიერონ, რომ გარდაცვლილს ისევე გააჩნია პატივი, ღირსება და საკუთარი გრძნობების დამალვის უფლება, როგორც ცოცხალ ადამიანებს, უფრო სწორად - მათ ეს უფრო სჭირდებათ.

მანამდე კი, სანამ ქართული ტელეეთერიდან ცოცხალ-მკვდარს თანაბარი დაუნდობლობით განიხილავენ. ფეისბუქში სულ უფრო ხშირად წააწყდებით სტატუსებს, სადაც ადამიანები ახლობლებს უბარებენ, რომ თუ, ღმერთმა ნუ ქნას და რაიმე დაემართათ, არც ერთ ტელეკომპანიაში არ მივიდნენ და არ მოყვნენ მათ შესახებ ათასი ტყუილ-მართალი. ყველა გახმაურებულ საქმეს ეხლა კარგი, დაფიქრებული და ექსპერტიზაზე დამყარებული გამოძიება სჭირდება. ზოგადად, ხმაური და მძვინვარება კი აიძულებს ძალოვანებს, მეტი იმუშავონ და საქმეები გახსნან, ამას ვერ უარყოფ, თუმცა მიცვალებულთა სულებში ასეთი ხელების ფათურიც არ შეეფერება 21-ე საუკუნის ცივილიზებულ საზოგადოებას და კიდევ - ჟურნალისტიკის არსი სწორედ სკანდალი და უცნაურობაა. ამის გამო მედიას ვერ გავაკრიტიკებთ. ცნობილია გამოთქმა, რომ ახალი ამბავი არაა, თუ ძაღლმა ადამიანს უკბინა, მაგრამ თუ ადამიანმა უკბინა ძაღლს, ამას ერთი-ორი თოქ-შოუ ნამდვილად მიეძღვნება. მთავარია, მედია საზოგადოების ინტერესების მოდარაჯე ძაღლის როლიდან არ შევიდეს დაუპატიჟებელი ჭირისუფლის როლში, რომელიც მიკროფონს თხრის პირში შვილის დაღუპვით აქვითინებულ და განადგურებულ დედას, მერე კი წერს, რომ ამ კადრებმა „ბი-ბი-სის“ რეიტინგიც კი მოხსნა. მოხსნიდა, აბა, რა, ბრიტანეთის საზოგადოებრივ მაუწყებელზე ხომ ასეთი კადრების ნახვა წარმოუდგენელია. ისინი საკუთარ სახელმწიფოს და მოქალაქეებს პატივს სცემენ. ჩვენ კი, სისხლიან რეალობას შეჩვეულები, სულ უფრო მეტად გვიყალიბდება ასეთი ესთეტიკა. მერე გვიკვირს, რატომაა ახლა თაობა ასეთი სასტიკი და დაუნდობელი, რადგან ის, რაც ეკრანიდან მოდის, ადამიანთა სულებში ინაცვლებს. ასე რომ, ნუ მოვკლავთ ჯაფარას, ნუ მოვკლავთ შაქარას და სიკვდილის შემდეგ ნუ მოვკლავთ კიდევ ერთხელ ამ ულამაზეს თამარ გოგოს... დარჩეს რაღაც ლამაზი და იდუმალი მის გაუჩინარებაში, გამომძიებლებმა კი იტეხონ თავი სისხლიან ფოლიანტებზე და გახსნან დანაშაული, მოკლეს თუ თვითმკვლელობამდე მიიყვანეს ეს პეპელასავით ლამაზი და ფრთაფარფატა გოგო...

- და ზოგადად, მგონი, მაქვს უფლება, ვინატრო, უფრო ნაკლები სიკვდილი და გარდაცვალება გაგვეგოს და უფრო მეტი - კარგი, ოპტიმისტური ახალი ამბები არა ჩრდილოეთ კორეის სტილში, არამედ რეალურად. რეალურად რომ ხდებოდეს, ისე...

 

 

0