ბელა ქებურია

ბათუმელობის გამოსაცნობი მარტივი წესი, ტიტულოვანი პოეტი ქალბატონი და მისი გიჟური ნატვრა

364
(განახლებულია 20:09 02.07.2019)

მისი ჯილდოებისა და დამსახურებების ჩამოსათვლელად ალბათ ერთი პუბლიკაცია საკმარისი არ იქნება. საუბარია საქართველოს მწერალთა კავშირისა და ფაზისის საერო-სამეცნიერო აკადემიის ნამდვილ წევრზე, ბათუმელ პოეტ ბელა ქებურიაზე.

ის გახლავთ ცხრა კრებულის ავტორი, მისი ლექსები ათ ენაზეა თარგმნილი, არის ბათუმის დამსახურებული მოღვაწე, სრულიად საქართველოს ჩოხოსანთა დასის წევრი, სხვადასხვა საქველმოქმედო ფონდის წევრი, ლიტერატურული ფესტივალის „ზე-კართან“ საპატიო  ყაბალახისა და „მაჭახლობის“ საპატიო ქამრის მფლობელი.

აქედან გამომდინარე, ძალიან აქტიური ცხოვრებით ცხოვრობს და ამ ზღვისპირა ქალაქის კულტურული ცხოვრებაც ამ ადამიანის გარეშე წარმოუდგენელია...

ბათუმი მისი ცხოვრების მთავარი ქალაქია, სადაც ქუჩები ერთმანეთს კვეთს და ყველა ქუჩას კი ზღვასთან მიჰყავხარ. ნამდვილი ბათუმელობის გამოსაცნობად, თურმე, ასეთი მარტივი „წესი“ არსებობს: რა დროს ანდომებს ადამიანი ამ ქალაქში ერთი პატარა ქუჩის გავლას...

ბელა ქებურია
ბელა ქებურია

– ქალბატონო ბელა, მოდით, თქვენთან საუბარიც ამ წესის გარკვევით დავიწყოთ...

– მე დავიბადე სამეგრელოში, ქალაქ ჩხოროწყუში და ბათუმში ვცხოვრობ. ბათუმი ის ქალაქია, სადაც ცხოვრება იოლია, თან რთული, ლექსად გამოგვივიდა... და ასეცაა! თუ იმ ბათუმურ წესს მოვირგებ, გეტყვით, რომ, მაგალითად, ისეთი პატარა ქუჩის გასავლელად, რომელიც ზურაბ გორგილაძის სახელობისაა, თავიდან ბოლომდე 15 წუთია საკმარისი, მე კი ხშირად ორი საათიც არ „მყოფნის“. აქ ყველა ქუჩის კვეთაზე ძვირფას, შენსავით ქალაქზე შეყვარებულ ბათუმელებს ხვდები და არა მარტო ბათუმელებს... ასე რომ, ადრე გამოსულს მაინც შეიძლება სამსახურში დაგაგვიანდეს. დაე, დიდხანს გაგრძელდეს ასე, დიდხანს არ მომიშალოს ღმერთმა ჩემ საყვარელ თანაქალაქელებთან შეხვედრა და მათთან ერთად ქუჩაში „დაყოვნება“. ბათუმი საოცარი ქალაქია, აქ ზღვიდან მონაბერ ქარიშხლებზე მოცეკვავე პალმებია, მზეზე გულგაღეღილი მიმოზები და ვარდები დამბანგველ სურნელში გითრევენ...

– მისი გადამბული წვიმები არასდროს მოგბეზრებიათ?

– ბათუმი უფრო ხშირად წვიმის ენაზე მოსაუბრე ქალაქია. თუ ის არ გიყვარს, მისი გადაბმული წვიმებისგან გაქცევა მართლა მოგინდება და თუ ერთხელ წვიმის გამო ქალაქიდან ფეხი „წაგიცდა“, მერე თავადაც გაგიუცხოვდება... სამსახურიდან სახლისკენ მიმავალს, თითქოსდა ჯიბრზე, უქოლგოდ გამოსულს, წვიმა საყვარელი ადამიანივით ზურგიდან, მოულოდნელად მოგეპარება და კისკისს ატეხავს. შენც იძულებული ხარ, გზად შეხვედრილ მეგობრებთან საუბარი შეწყვიტო და სახლში წვიმასავით კისრისტეხით გაიქცე...

ბელა ქებურია
ბელა ქებურია

– ისე პოეტურად აღწერეთ ეს კლიმატური მოვლენა, რომ მეც მომინდა ბათუმური წვიმით დასველება. როდის გაიღვიძა თქვენში პოეტმა?

– პოეტის გაღვიძება – საოცარი სიტყვათშეხამებაა, ე.ი. პოეტი ხარ და უნდა გამოფხიზლდე. ისე, კია დრო, პოეტებიც და არაპოეტებიც გულიანად გამოვფხიზლდეთ და ქვეყანას მივხედოთ ჯიბრისა და სიძულვილის ენის გარეშე. რაც შეეხება პოეტს, ვფიქრობ, შემოქმედმა ადამიანმა საკუთარ თავს პოეტი არ უნდა უწოდოს. ეს მკითხველზეა დამოკიდებული, გიწოდებენ თუ არა ამ ყოვლად აღმატებულ სახელს. თუ „სიტყვა იყო ღმერთი და ღმერთი სიტყვის თანა“, პოეტიც უფლის ტალანტთან წილნაყარობას ნიშნავს. ამის დატვირთვა გაცნობიერებული მაქვს, ამიტომ სიტყვის მიმართ საოცარი მოკრძალება გამაჩნია. ვთვლი, რომ სიტყვას თუ გაუფრთხილდები და არ წაბილწავ, ის სუფთად, ნათლად, თბილად მოგყვება და მას ტემპერატურის დონეზეც კი იგრძნობ...

– ამბობენ, ადამიანი გადარჩება, თუ მას გაოცების უნარი შემორჩაო, რამ გაგაკვირვათ ბოლოს?

– ამ ბოლო დროს რამაც გამაკვირვა, ისაა, რომ თურმე 21-ე საუკუნემდე სვანურ ლექსიკაში საგინებელი სიტყვა არ არსებობდა. დღევანდელ საქართველოში გინებაც კი გაუკუღმართებულია, შეიძლება გაგიჟდე ადამიანი, როცა საკუთარ დედაზე და მამაზე ბილწად მაგინებელ ზოგიერთ ბიჭს და გოგონას უსმენ!.. ალბათ დააკვირდით, ფაქიზი, ზნეობრივი ადამიანები თითქოს ასხივებენ და ანათებენ სამყაროს, მივბაძოთ მათ და უფრო „დაწმენდილი“ გვექნება გარემო. ეს ჩვენი მომავალი თაობისთვის მაინც გავაკეთოთ.

ბელა ქებურია
ბელა ქებურია

ბელა ქებურია – შვიდი ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი. ახლახან, საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით, საქართველოს მწერალთა კავშირმა და ხელოვანთა ოქროს ფონდმა მას იშვიათი ჯილდო, თამარ მეფის ენდალმა გადასცა – მომავალი თაობის ხელშეწყობისა და ქართულ მწერლობაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის. იგი საქართველოში ამ ჯილდოს მესამე მფლობელია. აჭარის მწერალთა ორგანიზაციამ კი „რჩეული შემოქმედის“ ტიტული მიანიჭა. ბელა ქებურია მომავალი თაობის წინაშე გაწეული ღვაწლისთვის უწმიდესისა და უნეტარესის ილია მეორის სახელობის პრემიის მფლობელიცაა. ჰყავს მეუღლე – თემურ კახიძე, რომელიც აჭარის ბილიარდის ფედერაციის პრეზიდენტია, ორი ვაჟი და სამი შვილიშვილი – ასევე ვაჟები.

– ქალბატონო ბელა, მუზა როდიდან გწყალობთ?

– ლექსებს ბავშვობიდან ვწერ. მახსოვს, დაწყებით კლასებში ერთ-ერთმა მასწავლებელმა ლექსი დამიწუნა და მერე სამი წელი არაფერი დამიწერია. თუმცა, როცა ისევ დავიწყე, მთელი ორი წელი არავის ვაჩვენებდი. მოგვიანებით, მეცხრე კლასში გავბედე და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიდან ჩამოსულ „პირველ სხიველთა“ წინაშე წარვდექი. სტუდენტურ ჟურნალს და ახალგაზრდა მწერლებს მაშინ პროფესორი ტარიელ კვანჭილაშვილი ხელმძღვანელობდა. ეტყობა, მაშინდელმა მათმა შეფასებებმა ცოტა „წამათამამა“ და იქიდან მოყოლებული დღემდე „წილი ნაყარი მაქვს“ მწერლობასთან...

– რომ გავაერთიანოთ თქვენი ცხრა წიგნი, მთავარ მესიჯს, მთავარ სათქმელს მოკლედ როგორ ჩამოაყალიბებთ?

– ეს მესიჯი იქნება ილიას ტრიადა: მამული, ენა, სარწმუნოება! ძირითადში ეს ვარ. იმის იქით ყველაფერი ერთადაა სტრიქონებში გადატანილი: ოჯახი, შვილები, შვილიშვილები, სიყვარული, სიცოცხლე, ემოციები, მოვლენათა რეტროსპექტივა...

ბელა ქებურია
ბელა ქებურია

– რაიმე „გიჟური“ სურვილი ან ნატვრა ხომ არ გაქვთ ცხოვრებაში?

– არ გაგეცინოთ და... დიდი ხანია ბაკურიანში, კოხტაგორადან დელტაპლანით გადმოფრენა მინდა...

– არის ამბები და არიან ადამიანები, რომლებიც ჩვენ მეხსიერებასა და ცხოვრებაზე ნათელ კვალს ტოვებენ...

– ასეთი უამრავი კარგი ადამიანი მახსოვს და მადლობა მათ, რომ არსებობდნენ. ახლა ვინც გვერდით მიდგას, იმათი მადლიერიც ვარ, ალბათ მომავალშიც გამოჩნდებიან კარგი ადამიანები. თუმცა ალაგ-ალაგ სარეველასავით შხამიან და მავნე პიროვნებებსაც შევხვედრივარ. უფალს მადლობა, რომ ცუდისთვის სამაგიერო არასოდეს გადამიხდია. კარგ ადამიანებთან კი, რაც უნდა გავაკეთო, მაინც მგონია, რომ ისევ ვალში ვარ. მარად გადაუხდელი ვალი მაძევს დიდი პოეტის ზურაბ გორგილაძის, ამიტომ მისი ხსოვნისა და შემოქმედების მუდმივი მსახური ყოველთვის ვიქნები. ოჯახის შექმნის შემდეგ გარკვეულწილად „ჩავიკეტე“, ბატონმა ზურაბმა და მისმა ოჯახმა მაიძულა ისევ პოეზიის გზით მევლო. ყველგან, სადაც კი მას შეხვედრას უწყობდნენ, ისე წარმადგენდა ხოლმე, რომ ფრთების მოსხმას არაფერი მაკლდა. წლების მერე მივხვდი, რაოდენ დიდსულოვანი და კეთილშობილი ადამიანი იყო. მას, ზვავივით მომსკდარი პოეტური ხმის პატრონს, მკითხველამდე ჩემი ნაკადულივით პატარა, მაგრამ წკრიალის ხმის მიტანა სურდა და გამოუვიდა კიდეც... მადლობა მის ნათელ სულს!

ბელა ქებურიას წიგნი
ბელა ქებურიას წიგნი

– ყველამ იცის, რომ თქვენ ნიჭიერ მოზარდებსა და ახალგაზრდებს გზას უკვალავთ და ეხმარებით, საამისოდ ბევრ რამეს აკეთებთ...

– წინა საუკუნის 90-იანი წლებისთვის, როგორც ასეთი, პოეზიის კონკურსების გაგება იმ ფორმით, რა ფორმითაც დღეს მრავლადაა, არ არსებობდა. მაშინ უნივერსიტეტის ახალგაზრდა მწერალთა წრეს ვხელმძღვანელობდი. მგონი 1993-1994 სასწავლო წელი იყო, როცა სტუდენტი დამწყები პოეტების კონკურსი „აფრა“ ჩავატარეთ. მოგვიანებით, 2003 წელს ეს პროექტი ახალგაზრდებს დავუთმე, მაგრამ „სცენის მტვერისა“ არ იყოს, ერთხელ რომ სერიოზულ რაღაცას გააკეთებ და გამოგივა, მერე ვერ ეშვები. 2011 წელს აჭარის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლის ხელმძღვანელს ვესაუბრე მოსწავლეთა ყოველწლიური ლიტერატურული ჟურნალის დაარსების შესახებ, რომელსაც, სხვათა შორის, არა მგონია, პოსტსაბჭოთა სივრცეში მაინც ანალოგი გააჩნდეს, რადგან ამ ჟურნალში მხოლოდ ბავშვების შემოქმედებაა წარმოდგენილი. ისიც უყოყმანოდ დამთანხმდა და უკვე გამოვეცით ჟურნალის შვიდი ნომერი. დღემდე მისი მთავარი რედაქტორი გახლავართ. საინტერესო ფაქტია, რომ ჟურნალის მეოთხე ნომერში ათი ქვეყნის შემოქმედ ბავშვთა ნაწერებია წარმოდგენილი. მოგვიანებით ვერ გავწვდით, თარგმნას ვერაფრით შევძლებდით და ახლა რუბრიკის „ჩვენ ვთარგმნით“ დამატება გვაქვს გადაწყვეტილი.

კონკურსის მონაწილეებთან
კონკურსის მონაწილეებთან

– ამ ჟურნალს ლიტერატურული კონკურსიც მოჰყვა?

– დიახ, ჟურნალის პირველი ნომრის გამოცემის მომდევნო, 2012 წელს კონკურსის ჩატარების იდეაც გაჩნდა. საჭირო მასალის იოლად მოძიების თვალსაზრისით აქაც აჭარის მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლის უპირობო მხარდაჭერა მივიღეთ. დავიწყეთ ჩვენი კუთხის ორი დიდი შემოქმედის – ფრიდონ ხალვაშისა და ზურაბ გორგილაძის სახელობის პოეზიის კონკურსით, რომელსაც მერე მცირე პროზისა და მინიატურის კონკურსიც დაემატა. მას წელს ზღაპრის ჟანრიც დავუმატეთ, ოღონდ გამოგზავნილი მასალა არ უნდა იყოს გამოქვეყნებული, ბებიებისა და ბაბუების „სკივრებში“ ან მათ საკუთარ წარმოსახვაში უნდა მოიძიონ. შეიძლება ფანტასტიკის სფეროც იყოს...

– ვინ უწევს კონკურს დახმარებას?

– ხუთი წლის განმავლობაში სასახლის მწირი ხარჯები გამარჯვებულთა სპეციალურ პრიზებს, დიპლომებს, ბლოკნოტებსა და ავტოკალმებს სწვდებოდა. ხოლო ავტოგრაფიანი წიგნებით საქართველოს მწერალთა კავშირიდან ქალბატონი მაყვალა გონაშვილი, აჭარის მწერალთა რეგიონული ორგანიზაციის თავმჯდომარე დავით თედორაძე და მეგობარი მწერლები – ვახტანგ ღლონტი, ცისანა ანთაძე, ირაკლი შამათავა, რამაზ სურმანიძე, სანდრო ბერიძე, როი აბუსერიძე, გენრი დოლიძე, იაშა თანდილავა, გენრიეტა ქუთათელაძე, გივი ჩიღვინაძე და უამრავი სხვა გვამარაგებდნენ. უდიდესი მადლიერება მინდა გამოვხატო  ქალაქ ბათუმის მუნიციპალიტეტის მერისა და მერიის კულტურის სამსახურის მისამართით, რადგან უკვე მესამე წელია კონკურს „ზღვაურს“ სრულად აფინანსებენ და ათობით ბავშვს გულს უხარებენ.

სტამბოლის ქართული კულტურის ცენტრში
სტამბოლის ქართული კულტურის ცენტრში

– ხელოვანი ადამიანისთვის ალბათ მნიშვნელოვანია, რომ მის ნააზრევს უცხოეთშიც გაეცნობიან...

– აჭარის მწერალთა სახლმა დაიწყო საიუბილეო სერიების გამოცემა, წელს იუბილარი მწერლების ოთხი წიგნი იბეჭდება, მათ შორის ჩემი კრებული „ათი სარკმელი“, სადაც სხვადასხვა დროს თარგმნილ ჩემ ლექსებს მოვუყარე თავი. ამ წიგნით მინდა ჩემზე, როგორც ქართველ ხელოვანზე, გარკვეულ წარმოდგენა შევუქმნა უცხოენოვან, მაგრამ ქართული ლექსით დაინტერესებულ მკითხველს. უცხოეთში შეხვედრა ძირითადად ჩვენს დიასპორასთან გვიწევს, მაგრამ იმ შეხვედრებს მათი უცხოელი მეგობრებიც ესწრებიან ხოლმე და ეს წიგნი ამითაა ჩემთვის მნიშვნელოვანი.

– გაქვთ პასუხი ორ მთავარ კითხვაზე – რა არის მთავარი ცხოვრებაში და ბედნიერებისთვის რა არის საჭირო?

– რა არის მთავარი? – რწმენა, სიყვარული და ოჯახი! ჩემ საყვარელ პოეტს ზურაბ გორგილაძეს აქვს ასეთი ფრაზა: „სიძულვილს ისევ ჩერჩეტი სიყვარული სჯობს, ძამა!“ იცით, ამაღლებული სიყვარული რომ დავივიწყეთ, ფასი და ღირსება რომ დავუკარგეთ, მისი ნამდვილი არსიც მაშინ დაიკარგა... ადამიანმა სხვისი გახარების უნართან ერთად სხვისი სიხარულით განახლების ენერგიაც დაკარგა და ახლა დააბოტებს ფსევდო-სიყვარულით, ფსევდო-პატრიოტიზმით, ფსევდო-თანაგრძნობით, ფსევდო-ნუგეშით. მერე სანაცვლოდაც იგივეს რომ იღებს, ცარიელი რჩება. ასე ვერც ქვეყანა გადარჩება და ვერც ადამიანი. ამიტომ იქცა დეპრესია, ნევროზი და ფსიქოზი საუკუნის დაავადებებად. მინდა ყველას მივმართო: ადამიანებო, გაიხარეთ ერთმანეთის სიხარულით და ჩვენ ირგვლივ სამყარო გაფერადდება და სიკეთისკენ შეიცვლება!..

 

364
დედა და შვილი

დედებისთვის თუ გინდათ, რომ თქვენი შვილი ბედნიერი იყოს

243
(განახლებულია 19:56 03.03.2020)
დარბის „ფოშტის ცხენივით“, ოჯახი და მასზე მზრუნველობა მხრებზე აქვს აკიდებული და თავისი ოცნებების განხორციელებას შვილებში ხედავს. შვილები კი უყურებენ მუდამ გატანჯულ, უბედურ დედას და უსაქმურ მამას და მაგალითს მათგან იღებენ…

ადამიანის ხასიათი, მისი დამოკიდებულება საკუთარი თავისადმი, ადამიანებისა და შრომისადმი, პირველ რიგში ახლობლების გავლენით ყალიბდება. რა თქმა უნდა, გენებიც თავის როლს თამაშობს, მაგრამ აქაც — ჩვენი შვილების მშობლებს ჩვენ თავად ვირჩევთ.

უბედურებების მიზეზი საკუთარ თავში უნდა ვეძებოთ, მაგრამ მისი პოვნა ადვილი არ არის.

მაგალითად, დედები ხშირად ამბობენ: „ჩემს შვილს ისე ვზრდი, რომ იყოს ბედნიერი, წარმატებული, შრომისმოყვარე, თავდაჯერებული, მოკლედ, რომ იყოს ნამდვილი მამაკაცი“. აბა, ჰკითხეთ ამ ქალს, თვითონ არის ბედნიერი? გიპასუხებთ, რომ არა. არის თავდაჯერებული? — არა; წარმატებულია? — არა… შეიძლება აღმოჩნდეს, რომ ცხოვრობს უმუშევარი ნარკომანის ან ალკოჰოლიკის, ან უსაქმურის გვერდით, თვითონ დარბის „ფოშტის ცხენივით“, ოჯახი და მასზე მზრუნველობა მხრებზე აქვს აკიდებული და თავისი ოცნებების განხორციელებას შვილებში ხედავს. შვილები კი უყურებენ მუდამ გატანჯულ, უბედურ დედას და უსაქმურ მამას და მაგალითს მათგან იღებენ…

მსხვერპლს არც სილამაზე მოითხოვს და არც სიყვარული...>>

ქალს არ ესმის, რომ ვერანაირ ბედნიერებასა და წარმატებას ის ვერ მიაღწევს. ცუდად რომ გახდეს, ოჯახის წევრები, თანაგრძნობის ნაცვლად, მათრახს გადაუჭერენ, რადგან მისი გაჩერება არ შეიძლება. ყველაზე საშინელი კი ამ ვითარებაში ის არის, რომ ამ უბედურ ქალს არც უნდა სხვა ცხოვრება, რადგან ამ შემთხვევაში თავისი მნიშვნელობის შეგრძნებას დაკარგავს. სადღაც სულის კუთხე-კუნჭულში ის ამაყობს თავისი გმირული ტანჯვით, მას თანაუგრძნობს თავისნაირი, ცხოვრებისგან გათელილი მეგობარი ქალი. ასეთი ქალი, რომელსაც აქვს ცოტა დეპრესია, ცხოვრებაში არ აკლია სკანდალები და ხანდახან კაცის მუშტიც, დარწმუნებულია, რომ შვილებს ასწავლის, როგორ იყვნენ ბედნიერი და წარმატებული.

მაგრამ სიტყვა მაშინ წვრთნის, როცა თვალწინ ღირსეული მაგალითია. მუდამ გაღიზიანებული დედა მზარეულისა და ჭურჭლის მრეცხავის როლში და მამა — დივანზე ლუდით ხელში წამოკოტრიალებული ან ცოლის მიმართ საყვედურების კორიანტელის დამყენებელი — ბავშვების მაგალითი ვერ იქნება. სად პოულობენ ასეთი ბავშვები ავტორიტეტს? – ქუჩაში. და ეს „ავტორიტეტის“ მქონე ადამიანები ყოველთვის ღირსეული არ არიან.

რატომ არ თხოვდებიან ქალები?>>

ბავშვის ხასიათი 5-7 წლის ასაკში ყალიბდება, შემდეგ უბრალოდ მისი „გაშალაშინება“ ხდება — თვისებების ერთი ნაწილის გამახვილება და მეორის — მიჩქმალვა. 5-7 წლის შემდეგ მხოლოდ ერთადერთი ადამიანის შეცვლა შეიძლება და ეს — საკუთარი თავია. მაგრამ ბავშვები საკუთარი თავის შეცვლას არ ჩქარობენ, მასწავლებლებისა და მშობლების ნოტაციები ერთ ყურში შედის და მეორედან გამოდის. ცუდი სწავლის დროს ხომ მათ თეფშზე საჭმელი არ მცირდება, მშობლების შეძენილი ტანსაცმელი, კომპიუტერი, ტელეფონი, სამკაულები და სხვა — არ ქრება.

ადამიანი საკუთარ საქციელზე დაფიქრებას, ჩვეულებრივ, მას შემდეგ იწყებს, რაც დასჯის ცხოვრება და არა — დედ-მამა. მშობლებს კი საკუთარი შვილების დაცვა ყველანაირად უნდათ, მათ ნაცვლად აკეთებენ თავიდან სკოლის დავალებებს, შემდეგ, მაგალითად, „მომგებიანად“ ათხოვებენ, ეძებენ მათ ნაცვლად სამსახურს… მაგრამ ეს ყველაფერი შვილებს ბედნიერს არ ხდის.

ბავშვს ასწავლის არა სიტყვა, არამედ მაგალითი. სასაცილოა, ბავშვს სიგარეტის მოწევა პირში სიგარეტგაჩრილმა აუკრძალო, ან აუხსნა, რომ საჭიროა ვარჯიში, სპორტი და თვითონ შენი „სპორტი“ — დივანი და ტელევიზორი იყოს.

დაიწყეთ საკუთარი თავიდან. ნუ იქნებით ბავშვებისთვის ტირანი ან მოსამსახურე. ტირანები სძულთ, ხოლო მოსამსახურეებს — არად აგდებენ. მოეშვით წუწუნს, ბედისა და ირგვლივ მყოფთა ლანძღვას. და თქვენი ბავშვი სიცოცხლის მოყვარული, მხიარული გაიზრდება. თუ ბავშვებთან ურთიერთობას დაქალებთან ტელეფონზე საათობით ლაქლაქი გირჩევნიათ, არ გაგიკვირდეთ, რომ თქვენს შვილებს ინტერნეტის ვირტუალური სამყარო ურჩევნიათ, ვიდრე თქვენთან ურთიერთობა. ბავშვებმა უნდა დაინახონ, როგორ ეფერებიან მშობლები ერთმანეთს და არა — როგორ ესვრიან ერთმანეთს ბოლო გადარჩენილ თეფშს და თან ერთმანეთთან შეხვედრის დღეს წყევლიან.

თაფლობის თვის დასასრული, ანუ ცხოვრება „ჰეფი ენდის“ შემდეგ>>

თუ გინდათ თქვენი შვილი ბედნიერი გაიზარდოს, თვითონ უნდა იყოთ ბედნიერი და ის მოგბაძავთ.

მასალაში გამოყენებულია ფსიქოლოგ სერგეი ლევიტის მოსაზრებები

243
თემები:
სასარგებლო რჩევები
ქალი ფანჯარასთან

ჩვეულებრივი ქართველი დედის ჩვეულებრივი დღე: ვიცინოთ თუ...

1561
(განახლებულია 17:27 03.03.2020)
ყოველგვარი შესავლისა და წინასიტყვაობის გარეშე გთავაზობთ ერთი ჩვეულებრივი დედის ერთი დღის ამბავს, რომელიც, ჩვენი აზრით, ძალიან ბევრი თქვენგანისთვის იქნება ნაცნობი.
1561
ღრუბლიანი ცა თბილისის ზღვაზე

5 ივნისს დაბადებულები ზოდიაქო, დახასიათება, რჩევები

0
(განახლებულია 16:27 04.06.2020)
გაეცანით 5 ივნისს დაბადებულ ადამიანთა ინდივიდუალურ დახასიათებას, აღმოაჩინეთ საკუთარი თუ თქვენი ახლობლების ხასიათის ნიშან-თვისებები, მათი ფსიქოლოგიური შტრიხები, ასევე რჩევები სპეციალურად ამ დღეს დაბადებულებისთვის

წარმოგიდგენთ წელიწადის თითოეულ დღეს დაბადებულ ადამიანთა ინდივიდუალურ დახასიათებას - გვერწმუნეთ, დახასიათება ნამდვილად განგაცვიფრებთ

1-10 ივნისი

1-10 ივნისი ტყუპის ნიშნის მეორე დეკადას განეკუთვნება.

ამ დეკადას მარსი მართავს. ის ამ პერიოდში დაბადებულებს მძლავრ ენერგიასა და დიდ ცხოვრებისეულ ძალას ანიჭებს.

მნიშვნელოვანია წლებია: 8, 10, 16, 20, 32, 40, 48, 56, 64, 72.

ამ დეკადაში დაბადებულთა სიმბოლოა მაჩიტა.

1-10 ივნისის პერიოდში დაბადებულებს უყვართ სტაბილურობა. სანამ რაიმე გადაწყვეტილებას მიიღებენ, ისინი ჯერ კარგად დაფიქრდებიან, შეაფასებენ და მხოლოდ ამის შემდეგ მიიღებენ გადაწყვეტილებას. არ უყვართ და აშინებთ მოულოდნელი ცვლილებები, მაგრამ თუ ცვლილებების სარგებელს გაიგებენ, სწრაფად მოახდენენ ადაპტირებას, უძრაობა მათთვის მიუღებელია. არიან კარგი მეოჯახეები, ახლობლების მიმართ მზრუნველი და ყურადღებიანი.

5 ივნისს დაბადებულები

5 ივნისს არაორდინარული პიროვნებები იბადებიან, რომელთაც ახასიათებს მრავალმხრივი ნიჭი, გონება, შრომისმოყვარეობა. რისკი კეთილშობილურ საქმედ მიაჩნიათ, მაგრამ ეს მხოლოდ კარგად მოფიქრებულ მოქმედებებს ეხება. წარმატება და იღბალი მათი ერთგული თანამგზავრია. მათ არ უყვართ სამუშაო, რომელიც ერთფეროვან ქმედებებს და ადგილზე დიდხანს ჯდომას მოითხოვს, მოსწონთ მარტო მუშაობა. ამ დღეს დაბადებულები ძალზე დამოუკიდებელი ადამიანები არიან, გამოირჩევიან ორიგინალური აზროვნებით, მათ ყოველთვის და ყველაფერზე აქვთ საკუთარი მოსაზრება, მათზე არ მოქმედებს სხვისი გავლენა, ამიტომ, გუნდში მუშაობისას ხშირად მოსდით კონფლიქტი.

რაშია მომთხოვნი ზოდიაქოს თითოეული ნიშანი>>

5 ივნისს დაბადებულები ფიქრობენ, რომ საკუთარი აზრები აბსოლუტურად გასაგები, მარტივი და პრაგმატულია, ამიტომ უკვირთ, რომ გარშემომყოფები მას ვერ იგებენ. სინამდვილეში, ეს ჩახლართული და რთული ნააზრევია, რომელიც რეალობისგან შორსაა. მათი უმრავლესობისთვის აზროვნების პროცესი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილია, მაგრამ, ამასთან, ისინი, შესაძლოა, სრულიად გამოეთიშონ იმას, რაც რეალობაში ხდება. ისინი საკუთარ სამყაროში ცხოვრობენ. ასევე, მათთვის მნიშვნელოვანია ადამიანებთან ურთიერთობა და თუ ეს ურთიერთობა არ არის, მათში მრისხანება იბუდებს.

ამ დღეს დაბადებულ ძლიერი ხასიათის მქონე ადამიანებს შეუძლიათ საკუთარი თავის ხელში აყვანა და თავიანთი აგრესიის სხვებისგან დამალვა. ასე ისინი თანამოსაუბრეს ნათქვამის გააზრების საშუალებას აძლევენ. მაგრამ მათ, ვინც მეტად იმპულსურია, თავშეკავება უჭირთ და მთელ ინფორმაციას საოცარი სისწრაფით გადასცემენ. მათ ჯერ კარგად უნდა გაიაზრონ, რა უნდა თქვან და შემდეგ ილაპარაკონ. წლებთან ერთად ისინი უფრო აუჩქარებელი და შედარებით მშვიდი ხდებიან.

5 ივნისს დაბადებულები შეუპოვარი ადამიანები არიან, ისწრაფვიან, რომ ყველაფერი დროულად და სწორად გააკეთონ. უყვართ, როდესაც ყველაფერი წინასწარ და კარგად არის მოფიქრებული და დაგეგმილი. ეშინიათ კრიტიკის. მათი ცხოვრება უფრო ბედნიერი იქნება, თუ ისწავლიან, რომ საკუთარ ცხოვრებას ცოტა მსუბუქად შეხედონ, იცინონ თავიანთ თავზე, აღიქვან კრიტიკა სწორად. ისინი აღმერთებენ გამარჯვებებს, მაგრამ შეჯიბრების სული არ აკლიათ. მათ იზიდავთ სირთულეები და ხანდახან თავადაც იქმნიან მას.

ჯანმრთელობა

5 ივნისს დაბადებულები ძალზე აქტიური ადამიანები არიან, ხარჯავენ დიდ ენერგიას, ამიტომ მათ კარგი დასვენება ესაჭიროებათ. ძალიან უყვართ კოფეინი, ნიკოტინი, ალკოჰოლი, რამაც მათ ჯანმრთელობაზე დამღუპველი ზემოქმედება შეიძლება მოახდინოს. ამ ადამიანებმა უარი უნდა თქვან მავნე ჩვევებზე და გონებას მოუსმინონ და არ აჰყვნენ თავიანთ იმპულსურობას. რეგულარული სპორტი მათ ძალიან წაადგებათ, მაგრამ ეს ფანატიზმში არ უნდა გადაიზარდოს.

რჩევა:

თქვენთვის ძალზე სასარგებლო იქნება გონებრივი საქმიანობის წვრთნა, ეს წარმატების მიღწევაში დაგეხმარებათ. უნდა გაერკვეთ საკუთარ აზრებში, შეიტანოთ მასში მეტი სიცხადე და სიმარტივე.

0