რუსული დრონი „მონადირე“

რუსული „მონადირე“ - შედარება ამერიკულ და თურქულ დრონებთან

1168
პლანეტის მძიმე მზვერავ-მოიერიშე დრონების ოლიმპზე რუსული „მონადირე“ კონკურენტებს ყველა საფრენი და საბრძოლო მახასიათებლებით აღემატება.

ის კიდევ მეტად ხვეწს ინტელექტს და უახლოეს წლებში შეიარაღებაში შევა.

ნოვოსიბირსკის ჩკალოვის სახელობის ავიაქარხანა მძიმე მოიერიშე დრონ С-70 „მონადირის“ კიდევ სამ საცდელ ნიმუშს აგებს. მანქანები თანმიმდევრულად იხვეწება და გეგმურად ჩაერთვება საფრენ ცდებში 2022-2023 წლებში. მნიშვნელოვანი ცვლილებები უკვე მეორე „მონადირეს“ შეეხო. იხვეწება პლანერის კონსტრუქცია, საბორტე რადიოელექტრონული აღჭურვილობის სისტემები და ძრავი.

იანვრის დასაწყისში აშულუკის პოლიგონზე საფრენი ცდების განმავლობაში პირველმა „მონადირემ“ წარმატებით დააზიანა სახმელეთო სამიზნეები 500 კილოგრამიანი ბომბებით. სპეციალისტების აზრით, უახლესი სამიზნე-სანავიგაციო კომპლექსი თავისუფალი ვარდნის საბრძოლო მასალების გამოყენების შესაძლებლობას იძლევა. „მონადირეს“ შეუძლია ავტომატურად გაანადგუროს სახმელეთო სტაციონარული და შეზღუდულად მოძრავი სამიზნეები წინასწარ ცნობილი კოორდინატებით, გარე კორექციები შესაძლებელს ხდის დარტრყმები უფრო ზუსტი იყოს. სპეციალურად რუსული დრონისთვის იქმნება შიდაფუზელაჟური მართვადი ტრაკეტები „ჰაერი-ჰაერი“ და „ჰაერი-ზედაპირი“.

ბორტზე იარაღის დიდი არსენალის მქონე მცირედ შესამჩნევი „მონადირის“ საბრძოლო დანიშნულება არის შორის სადაზვერვო ფრენები და ზეზუსტი დარტყმები მოწინააღმდეგის თავდაცვის სიღრმეში. ანალოგები მსოფლიოში არ არსებობს. მანამდე ამერიკული ჟურნალი Forbes-ი წერდა: აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალების MQ-9 Reaper-სგან განსხვავებით, რუსული სადაზვერვო-მოიერიშე დრონიამბოხებულებთან ბრძოლისთვის კი არ არის განკუთვნილი, არამედ სრულმასშტაბიანი სამხედრო კონფლიქტებისთვის.

მომაკვდინებელი შედარება

დრონების მოდისა და ტექნოლოგიების კანონმდებლებად 21-ე საუკინის დასაწყისში ისრაელი და აშშ მიიჩნეოდა. ცოტა ხნის წინ მათი დაწევა სცადა თურქეთმა, რაზეც Bayraktar ТВ2-ის ეფექტური მოქმედებები მეტყველებს ყარაბაღის კონფლიქტისას. რუსეთმა დრონების თემატიკის განვითარება ცოტა ხნის წინ დაიწყო, თუმცა მეტად დამაჯერებლად.

პირველი წარმატებული პროექტი იყო დრონი „ორიონი-3“, რომელიც შეიარაღებაში 2020 წელს შევიდა. თუმცა ნამდვილ ტექნოლოგიურად გარღვევად С-70 „მონადირე“ იქცა. შესადარებლად ის თანამედროვე უცხოური მანქანების მწკრივში უნდა დავაყენოთ ყველაზე მძიმე სადაზვერვო-მოიერიშე უპილოტოების კლასში. ასეთები კი არის ისრაელის IAI Eitan, თურქული Bayraktar Akinci, ამერიკული MQ-9А Reaper-ი. ძირითადი მახასიათებლებით – სიშორით, სისწრაფითა და საიერიშო შესაძლებლობებით - შედარება მომაკვდინებელია კონკურენტებისტვის.

С-70 „მონადირეს“ შიდა ნაკვეთურებში 6 ტონამდე არსენალის ზიდვა შეუძლია. და ეს მაშინ, როცა ტვირთამწეობით ყველაზე ახლოს მდგომ IAI Eitan-ს მხოლოდ 2 ტონა საბრძოლო მასალის ზიდვა შეუძლია. შესაბამისად, ერთი რუსული „მონადირე“ საბრძოლო პირობებში ისრაელის, ამერიკულ თუ ღურქულ სამ ანალოგიურ მანქანას ჩაანაცვლებს.

ცნობილია, რომ „მონადირის“ კრეისერული სისწრაფე 1000 კმ/სთ ორჯერ აღემატება უახლოეს კონკურენტ MQ-9А Reaper-ს (480 კმ/სთ).

ზედა ზღვარზე მეტი

უნდა ითქვას, რომ რუსული დრონი უცხოურ ანალოგებზე მნიშვნელოვნად მძიმეა, აღჭურვილია ტურბორეაქტიული ძრავით, აქვს ხელოვნური ინტელექტუ და „მფრინავი ფრთის“ ფორმა. მთლიანობაში უცხოპლანეტურ ხომალდს ჰგავს ფანტასტიკური ფილმიდან და ამით რუსეთის ფენომენალური ტექნოლოგიური დაწინაურება დასტურდება.

იმ ქვეყნების წრე, რომლებსაც მძიმე მზვერავ-მოიერიშე უჩინარი დრონების შექმნა შეუძლიათ, ძალიან ვიწროა. „მონადირის“ თითოეულ შესამჩნევ მოძრაობას ყურადღებითა და დაკვირვებით აანალიზებენ ოკეანის გაღმა. მაგრამ დასავლელ პარტნიორებს მაინც რაღაც უძლით ხელს, მიაღწიომ ახლოს მდგომ ტექნიკურ მახასიათებლებს.

მაგალითად, ანალოგიური ამერიკული პროექტი X-47B (Northrop Grumman) ამუხრუჭებს, მიუხედავად იმისა, რომ პირველი გაფრენა 2011 წელს განხორციელდა - როცა კორპორაცია „სუხოიმ“ „მონადირის“ შექმნაზე მუშაობა დაიწყო. პერპექტიული დრონის ადაპტაციის პროგრამა UCLASS-ი პენტაგონმა 2013 წელს ჩაუშვა. მანქანა 2020 წლისთვის უნდა ყოფილიყო მზად, მაგრამ ამერიკელმა სპეციალისტებმა რატომღაც ეჭვი შეიტანეს დრონის ეფექტურობასა და უსაფრთხოებაში. ამიტომაც პროგრამა UCLASS-ის ფარგლებში მოიერიშე დრონის სტატუსი ეტაპობრივად მცირდებოდა სადაზვერვომდე, შემდეგ კი მფრინავ საწვავშემავსებლამდე.

„მონადირეს“ შეუძლია მოიერიშე ავიაციის სტრატეგია და ტაქტიკა გადაწეროს. როცა სერიული „მონადირეები“ საბრძოლო მწყობრში ჩადგება, მშვიდობა უფრო მტკიცე გახდება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

1168
თემები:
რუსეთი დღეს (773)
ადამიანები საპროტესტო აქციაზე

საქართველო ვაქცინის მოლოდინში - რატომაა ქვეყანა დღემდე COVID-19-ის ვაქცინის გარეშე?

28
(განახლებულია 09:33 06.03.2021)
საქართველო თებერვალში COVID-19-ის ვაქცინის პირველ პარტიას ელოდებოდა. თავდაპირველად სამედიცინო პერსონალის აცრა იგეგმებოდა. მაგრამ ვაქცინა დღემდე არ ჩანს, ხელისუფლება კი ამტკიცებს, რომ ვაქცინის ნაწილი მარტის ბოლოს ჩამოვა, მეორე ნაწილი - მაისში.

საკითხის გარკვევას Sputnik-ის რუბრიკის ავტორი შეეცადა.

საქართველოში მოსახლეობა ორ ჯგუფად გაიყო: ნაწილი მოუთმენლად ელის კორონავირუსის ვაქცინას, მეორე ნაწილი კი - სკეპტიკურად განწყობილი - დარწმუნებულია, რომ ვაქცინა უსარგებლოა. ამასთან, ორივე კატეგორია თანაბრად უკმაყოფილოა ხელისუფლების მოქმედებით და მთავრობას პანდემიასთან უპასუხისმგებლო და არაეფექტურ ბრძოლაში ადანაშაულებს.

რატომ არ არის ვაქცინა?

თებერვლის ბოლოს საქართველომ ვერ მიიღო Pfizer-ის შეპირებული ვაქცინის პირველი პარტია - სულ რაღაც 29 ათასი დოზა. იგეგმებოდა სამედიცინო პერსონალის აცრა, რომელსაც უშუალო კონტაქტი აქვს ინფიცირებულ პაციენტებთან.

როგორც მთავრობაში აცხადებენ, ქვეყანა ხსენებული ვაქცინის მისაღებად მომზადებული იყო - ჩამოიტანა 50 ათასი სპეციალური შპრიცი, მოამზადა მაცივრები, ცხრა სამედიცინო დაწესებულება, პერსონალი. თუმცა ვაქცინა დღემდე არ ჩანს.

დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ხელმძღვანელმა საპასუხოდ აღნიშნა, რომ ბაზარზე სერიოზული დეფიციტია, ამ სიტყვის პირდაპირი გაგებით - „გაჩაღებულია ვაქცინების მესამე მსოფლიო ომი“.

ამასობაში საქართველო, ხელისუფლების წარმომადგენელთა თქმით, განაგრძობს COVAX-ის პლატფორმასთან თანამშრომლობას, რომელიც მას ვაქცინის მიღებაში უნდა დაეხმაროს. ქვეყანა მოლაპარაკებას აწარმოებს ასევე ვაქცინის მწარმოებელ სხვადასხვა კომპანიასთან - Pfizer-თან, AstraZeneca-სთან, Moderna-სთან და სხვ. მაგრამ დაპირებების გარდა ჯერ არაფერი მიუღია.

საქართველო მაისამდე 200 ათასი ადამიანის აცრას, ივნისიდან კი მასობრივი ვაქცინაციის დაწყებას გეგმავდა. როგორ მოახერხებს ქვეყანა ჩანაფიქრის ხორცშესხმას, ჯერ გაურკვეველია. მაისის ბოლომდე საქართველომ AstraZeneca-ს ვაქცინის 180 ათასიდან 300 ათასამდე დოზა უნდა მიიღოს. თუმცა ექსპერტების ნაწილს ამაში ეჭვი ეპარება.

სკანდალი და ბრალდებები

ვაქცინაციის საკითხი ნამდვილ სკანდალში მას შემდეგ გადაიზარდა, რაც ერთ-ერთ ქართულ მასმედიაში COVAX-ის პლატფორმაზე დაყრდნობით გამოქვეყნდა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ საქართველოში კომპანია Pfizer-ის ვაქცინის დაგვიანების მიზეზი დაწესებულ კრიტერიუმებთან ქვეყნის შეუსაბამობა გახდა.

ეს ვერსია კატეგორიულად უარყვეს საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროში და განაცხადეს, რომ Pfizer-ის დამატებითი მოთხოვნები საქართველოსადმი არანაირად არ უკავშირდება ვაქცინის მისაღებად ქვეყნის ტექნიკურ მზადყოფნას, არამედ დაკავშირებულია ფინანსურ რისკებთან. ჯანდაცვის სამინისტროში არ გამორიცხავენ, რომ COVAX-ის პლატფორმის ტექსტის თარგმნისას შეცდომა იქნა დაშვებული. უწყება დაუკავშირდა COVAX-ს და სთხოვა ქართულ სააგენტოში გამოქვეყნებული განცხადების განმარტება.

COVAX-ის წარმომადგენელთა პასუხის შემდეგ ჯანდაცვის მინისტრმა ეკატერინე ტიკარაძემ განაცხადა, რომ საქართველომ პლატფორმას შესაძლოა უჩივლოს იმ ინფორმაციის გავრცელების გამო, თითქოს ქვეყანა ტექნიკურად არ იყო მზად Pfizer-ის ვაქცინის პირველი პარტიის მისაღებად. საუბარია რეპუტაციაზე, განაცხადა მინისტრმა და დასძინა, რომ პლატფორმასთან სექტემბრიდან დაწყებულ მიმოწერაში არავითარი მითითება არ ყოფილა იმაზე, რომ საქართველომ რაიმე შეცდომა დაუშვა. ტიკარაძემ აღნიშნა ასევე, რომ პლატფორმა ერთხელ უკვე აღმოჩნდა მსგავს სიტუაციაში, როდესაც ბოსნიამ მის წინააღმდეგ სარჩელი შეიტანა. 

ხელისუფლების განცხადებით, საქართველომ COVAX-ს უკვე გადაურიცხა 575 ათასი დოლარი. საქართველოს დაავადებათა კონტროლის ცენტრში ირწმუნებიან, რომ ვაქცინის პირველი პარტია ამ თვეში ჩამოვა და იმუნიზაცია დაიწყება. სავარაუდოდ, ეს იქნება AstraZeneca-ს ვაქცინა.

Novavax და საქართველო

თავის მხრივ, COVAX-მა აგორებული სკანდალის ფონზე გადაწყვიტა, ქვეყნისთვის ახალი Novavax-ის ვაქცინა შემოეთავაზებინა. საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტრომ პრაქტიკულად მაშინვე გამოხატა დაინტერესება ამ პრეპარატით და მალევე თბილისის ინფექციური საავადმყოფოს დირექტორმა თენგიზ ცერცვაძემ განაცხადა, რომ ივნისამდე საქართველო ამ კომპანიისგან მილიონ დოზას მიიღებდა. ცერცვაძის ინფორმაციით, Novavax-ის ვაქცინა ორ ინიექციას გულისხმობს, ისევე როგორც AstraZeneca-ს და Pfizer-ის ვაქცინები.

არა ჩინურ ვაქცინას!

დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ხელმძღვანელის მოადგილე პაატა იმნაძე ფიქრობს, რომ საქართველოს არ აწყენდა დაეწყო კორონავირუსის საწინააღმდეგო აცრა ჩინური ვაქცინით.

ორი თვის წინ ქართველი ეპიდემიოლოგები საუბრობდნენ საქართველოში ჩინური ვაქცინის შემოტანის მზადყოფნაზე, თუმცა ქვეყანაში ისეთი აჟიოტაჟი ატყდა, რომ ჯანდაცვის მინისტრმა ჩინური ვაქცინის შემოტანის ალბათობა გამორიცხა.

აჟიოტაჟი ამ თემის ირგვლივ მას შემდეგ არ ცხრება. სამოქალაქო აქტივისტები და ჯანდაცვის სფეროს ექსპერტები ვაქცინის (მაგრამ არა ჩინურის) შემოტანის მოთხოვნით საპროტესტო აქციებს მართავენ და აცხადებენ, რომ „ქართველები საცდელი კურდღლები არ არიან“.

საქართველოს თავადაც შეეძლო ვაქცინის დამზადება

ქართველი პოლიტოლოგი და პუბლიცისტი, „საქინფორმის“ მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი ფიქრობს, რომ საქართველო ახლო მომავალში ვაქცინას, სავარაუდოდ, ვერ მიიღებს. ამასთან, მისი თქმით, საქართველოს ჰქონდა რუსული ვაქცინის „სპუტნიკ  V“-ს არა მხოლოდ მიღების, არამედ დამზადების შანსიც.

„რუსეთი მზად იყო ვაქცინის დამზადების ტექნოლოგია გაეზიარებინა ქვეყნებისთვის, რომელთაც ამის შესაძლებლობა გააჩნიათ. საქართველოს სამეცნიერო-ტექნიკური ბაზის, იმის გათვალისწინებით, რომ ბაქტერიოფაგის ინსტიტუტი ამზადებს წამლებს და სხვა მედიკამენტებს, საქართველო სავსებით შეძლებდა „სპუტნიკ  V“-ს დამზადების ტექნოლოგიის ათვისებას და დააკმაყოფილებდა არა მხოლოდ საკუთარ მოთხოვნილებას, არამედ მეზობელ ქვეყნებშიც გაიტანდა. თუმცა ამას გარკვეული ძალები სერიოზულად დაუპირისპირდნენ“, - განაცხადა არნო ხიდირბეგიშვილმა.

პოლიტოლოგი მიიჩნევს, რომ, როდესაც საქმე ერის გადარჩენას ეხება, პოლიტიკურმა მოტივებმა მეორე პლანზე უნდა გადაინაცვლოს. ბევრმა ქვეყანამ, რომელიც ძლიერ განსხვავდება რუსეთისგან პოლიტიკური კურსით, უკვე შეიძინა „სპუტნიკ  V“, რომელმაც თავისი ეფექტურობა დაამტკიცა, ამტკიცებს ექსპერტი.

რატომ ვერ შემოვა საქართველოში რუსული ვაქცინა?

პოლიტოლოგი არჩილ სიხარულიძე ამტკიცებს, რომ ქვეყანა შეცდა, როდესაც მთელი იმედები დაამყარა COVAX-ის პლატფორმაზე და ის ევროკავშირის ნომერ პირველ პარტნიორად მიიჩნია. COVAX-მა კი, მისი თქმით, უბრალოდ არ შეასრულა ვალდებულება და ვაქცინა სხვა ქვეყნებს გადასცა, საქართველო კი ხელცარიელი დარჩა.

„ეს იმის გამო მოხდა, რომ ზოგიერთი ჩვენი არაადეკვატური პროდასავლური კოლეგა, ნაცვლად იმისა, რომ ვაქცინაციის იდეა ყველა შესაძლო ხერხით გაავრცელოს, გეოპოლიტიკურ განზომილებაზე ზრუნავს. შედეგად ვერც COVAX-გან ვერ იღებენ ვაქცინას და ვერ „სპუტნიკს“ ვერ იძენენ“,  - განუცხადა სიხარულიძემ Sputnik-საქართველოს.

სიხარულიძის თქმით, ამჟამად შედეგი ასეთია - მდიდარი ქვეყნები უკვე იცრებიან, ევროკავშირის ნაწილი კვლავ ელოდება, საქართველო კი პლატფორმის წინააღმდეგ სარჩელის შეტანით იმუქრება. პოლიტოლოგის აზრით, ეს კლასიკური მაგალითია იმისა, რომ ქვეყანამ ახალი იდეები უნდა წამოაყენოს, თავად შექმნას რაღაც და „დასავლეთის შემყურე“ არ იყოს.

„ახლა ისინი რაღაც კორეული, ჩინური და ინდური ნაგვის ყიდვას გეგმავენ რუსული „სპუტნიკ  V“-ს შეძენის ნაცვლად, რომლის ეფექტიანობაც სამეცნიერო დონეზე დამტკიცდა. მაგრამ, რადგან ჩვენმა ფსევდო-პროდასავლურმა პიროვნებებმა ჭუჭყში ამოსვარეს „სპუტნიკის“ ვაქცინა, ამ საკითხის კვლავ განხილვას ვეღარ ახერხებენ“, - აღნიშნა სიხარულიძემ.  

„სპუტნიკის“ შეძენის საკითხს, პოლიტოლოგის თქმით, იხილავენ გერმანიაშიც. „ჩვენი პოლიტიკური ელიტა კი იმდენად უგუნურია, რომ „სპუტნიკის“ შეძენა არ შეუძლია. ჩვენ, როგორც მათხოვრები, იძულებული ვართ, COVAX-ს დაველოდოთ“, - აღნიშნა სიხარულიძემ.

რუსული ვაქცინისადმი უნდობლობას სიხარულიძე იმით ხსნის, რომ დასავლეთში აქტიურობდნენ გარკვეული წრის ადამიანები, რომლებსაც ბაზარზე საკუთარი ადგილის დასაკავებლად „სპუტნიკ  V“-ს დისკრედიტაცია სურდათ.

„მაგრამ როდესაც „ლანცეტმა“ გამოაქვეყნა სტატია, რომელშიც უთითებდა, რომ რუსეთმა სამ თვეში გააკეთა ის, რასაც ჰარვარდის ინსტიტუტებიც კი მთელ წელიწადს ანდომებენ, ეს ადამიანები აღმოჩნდნენ სამეცნიერო ფაქტის პირისპირ, რომ „სპუტნიკ  V“-ს ეფექტურობა 91%-ია“, - აღნიშნა სიხარულიძემ.

იგი დარწმუნებულია, რომ საქართველო არ უნდა დაელოდოს მხოლოდ COVAX-ის პლატფორმას, არამედ სცადოს „სპუტნიკისა“ და სხვა ვაქცინების შეძენა.

„შეიძლება ვერ მოვასწროთ“

ჯანდაცვის საკითხთა ექსპერტი ვატო სურგულაძე ფიქრობს, რომ საქართველოს ვაქცინა დღემდე არ მიუღია იმ პირთა უპასუხისმგებლობის გამო, რომლებიც მთელ ამ პროცესზე არიან პასუხისმგებელი. რაც შეეხება COVAX-ის პლატფორმას, სურგულაძე იზიარებს იმ აზრს, რომ საქართველო მხოლოდ მის იმედად არ უნდა იყოს.

„COVAX მოგვცემს 400 ათას დოზას, ჩვენ კი 2,5-3 მილიონი დოზა გვჭირდება. გუშინ საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე ინდოეთში გაემგზავრა ვაქცინის მოწოდებაზე მოსალაპარაკებლად. და აქამდე სად იყვნენ? ანუ მხოლოდ გუშინწინ დაიწყეს მოქმედება?“ - სვამს კითხვას სურგულაძე.

მან მაგალითის სახით ისრაელი მოიყვანა, რომელიც მოსახლეობის ვაქცინაციის სისწრაფით მსოფლიო ლიდერია: ქვეყნის ჯანდაცვის სამინისტროს მონაცემებით, იქ უკვე აცრილია მოსახლეობის 30%. ისრაელის პრემიერ-მინისტრი ნეთანიაჰუ მწარმოებლებთან შესახვედრად აშშ-ში 17-ჯერ გაემგზავრა. „აი ეს არის მუშაობა“, - ამბობს სურგულაძე.

რაც შეეხება ინდოეთს, ექსპერტის სიტყვებით, ინდური ბიოქიმიური ლაბორატორია „სერუმი“, რომელიც, სხვათა შორის, AstraZeneca-ს პატრონაჟით მუშაობს, ვაქცინების მწარმოებელ ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ კომპანიად ითვლება. ის უშვებს არა მხოლოდ კორონავირუსის ვაქცინას, არამედ გრიპის და სხვა საბავშვო ვაქცინებს.

„უკრაინამ ინდური ვაქცინის 12 მილიონი დოზა შეიძინა, - აღნიშნავს სურგულაძე. - ეს AstraZeneca-აა. რა მნიშვნელობა აქვს, სად უშვებენ? ინდოეთში ძალიან კარგი კომპანიებია, უკეთესიც კი, ვიდრე ევროპაში“.

საქართველოს ვაქცინების შესაძენად სულ 50 მილიონი ევრო სჭირდება და მთავრობას ეს ფული აქვს, ამტკიცებს სურგულაძე. მაგრამ თუ ქვეყანაში ამ საკითხს პროფესიონალურად არ მიუდგებიან, საქართველო პოპულაციურ იმუნიტეტს 2022 წლის ზაფხულამდე ვერ მიაღწევს, შიშობს ექსპერტი.

 

28
Ан-124-100 „რუსლანი“

მიმოხილვა: რაში სჭირდება რუსეთს ავიაგიგანტის აღორძინება

22
(განახლებულია 14:16 05.03.2021)
მძიმე დიდი სიშორის სამხედრო–სატრანსპორტო თვითმფრინავმა Ан-124 „რუსლანმა“, რომელიც უკვე 30 წელია მსოფლიოს ყველაზე დიდ და სრულყოფილ მანქანაად მიიჩნევა სერიულ ანალოგებს შორის, შესაძლოა მეორე სიცოცხლე და მოდერნიზებული სახე შეიძინოს.

ულიანოვსკის საწარმო „ავიასტარში“ თათბირისას თავდაცვის მინისტრ სერგეი შოიგუს „რუსლანის“ წარმოების განახლება შესთავაზეს. ამ ქარხანაში 56–დან 36 ამ ტიპის თვითმფრინავია დამზადებული. საწარმოს ტექნოლოგიური დონე საშუალენბას იძლევა, უმოკლეს ვადებში აიწყოს „რუსლანის“ სერიული წარმოება.

ულიანოვსკელი ავიამშენებლების წინადადება მარტივი არ არის. მსგავის ინიციაიტვა მანამდე თავად რუსეთის თავდაცვის მინისტრისგან მომდინარეობდა. მაგრამ ამ პროექტს გამუდმებით რაღაც უშლიდა ხელს. თავდაცვის სამინისტროში კი მიაჩნდათ, რომ Ан-124–ების წარმოება აუცილებლობა არ იყო, ვინაიდან უკვე არსებული პარკის რემონტის გზით „რუსლანები“ 2040–ანი წლების ბოლომდე შეიძლება იყოს გამოყენებული. მეორე მხრივ, იგივე საწარმო შესაძლებლად მიჩნევს Ан-124–ების ანალოგიური თვითმფრინავების გამოშვებას 2020 წლის შემდეგ. შესაძლოა, სწორედ ახლა იშლება ახალი პერსპექტივები „რასლანისთვის“ და რუსეთის სამხედრო–სატრანსპორტო ავიაციისთვის.

სირიაში, მთიან ყარაბაღსა და პლანეტის სხვა ცხელ წერტილებში ბოლო წლების საგანგაშო მოვლენები ამტკიცებს, რაოდენ მნიშვნელოვანია მძიმე სამხედრო–სატრანსპორტო ავიაცია ჯარების, შეიარაღებისა და მატერიალური საშუალებების  ოპერატიული გადასროლისთვის. შეგახსენებთ, რომ „რუსლანს“ საათში 850 კმ სიჩქარით შეუძლია 120 ტონა ტვირთი გადაიტანოს 4800 კილომეტრზე. მაგრამ თავდაცვის სამინისტროში მხოლოდ ათი Ан-124–ია ექსპლუატაციაში. ახალი გამოწვევები და საფრთხეები კი მათი რაოდენობისა და ხარისხის ზრდას მოითხოვს.

პირველად ისტორიაში

სირიაში კვლავაც ნარჩუნდება რთული სამხედრო–პოლიტიკური ვითარება. შიტუაციამ შესაძლოა მობილური მხარდაჭერა მოითხოვოს, ამიტომ ქვეყანში რუსეთის სამხედრო კოსმოსური ძალების ოპერატიული აეროდრომების ქსელი ფართოვდება. ამერიკული გამოცემა The Drive–ს ინფორმაციით, ჰმეიმში ასაფრენ–დასაჯდომი ზოლის სიგრძე 3,2 კმ–მდე გაიზარდა, რაც „მძიმედ დატვირთული“ სამხედრო–სატრანსპორტო Ан-124 „რუსლანების“ მიღებას შესაძლებელს ხდის.

მანამდე სამხედრო–სატრანსპორტო ავიაციამ ოპერატიულად გადაისროლა რუსეთიდან სომხეთში 1960 სამხედრო სამშვიდობო კონტინგენტიდან — საშტატო შეიარაღებითა და ტექიკით. ასეთი ოპერაციები წინასწარ უნდა დამუშავდეს, საჭიროა სარეზერვო თვითმფრინავები, ეკიპაჟები, მარშრუტები და აეროდრომები.

მოულოდნელი სამხედრო კონფლიქტის პირობებში, მთელი რუსეთის მასშტაბით დისლოცირებული ჯარები ერთი ორგანიზმივით უნდა მოქმედებდეს და ოპერატიულად რეაგირებდეს ვითარების ნებისმიერ ცვალებადობაზე. ამას კი ათობით და ასობით სამხედრო–სატრანსპორტო ავიაცია დასჭირდება. და უახლოეს ხანებში ულიანოვსკის ავიაქარხანას სამუშაო მოემატება.

მეორედ მოსვლა

თვითმფრინავ Ан-124-100 „რუსლანს“ 120 ტონაზე მეტი ტვირთის აწევა შეუძლია ჰაერში. თავდაცვის სამინისტროს გარდა, ასეთი 20 თვითმფრინავი სხვადასხვა სტრუქტურებშიც იყო გამოყენებული.

თქმა არ უნდა, Ан-124–ის ტიპის მძიმე ტექნიკის რაოდენობა რუსეში გაიზრდება. ალბათ ციფრული მოდერნიზაციისა და ახალი ძრავების, მნიშვნელოვნად შეცლილი ავიონიკისა და შასების კონსტრუქციის შემდეგ მძიმე სამხედრო–სატრანსპორტო თვითმფრინავებს სხვა სახელი დაერქმევა. მაგალითად, ნატოში Ан-124–ს უკვე დიდი ხანია, „კონდორს“ უწოდებენ.

უკრაინის სახელმწიფო საწარმო ANTONOV–ში მიაჩნით, რომ მსგავსი წარმოება უკრაინული მხარის მონაწილეობის გარეშე შეუძლებელია, მაგრამ მანამდე რუსეთის „მინპრომტორგში“ განაცხადეს, რომ ANTONOV–ი, როგორც Ан-124–ების სერტიფიკატის მფლობელი, არ ასრულებს ვალდებულებებს და ამიტომ საქმეში რუსული მრეწველობის ჩართვაა აუცილებელი.

თვითმფრინავი Ан-124 საბჭოთა კავშირში შეიქმნა — ულიანოვსკის, ვორონეჟისა და კიევის საწარმოთა კოოპერირებით. შეიარაღებაში კი 1991 წელს შევიდა. თავდაპირველად მისი დანიშნულება იყო კონტინენტთშორისი ბალისტიკური რაკეტების გამშვები მოწყობილობების გადატანა. ულიანოვსკში დამზადდა 56–დან 36 „რუსლანი“. და შემთხვევითი არ არის, რომ უკრაინული ფირმა ANTONOV–ის პროდუქციის ოთხ დასახელებაში დღეს Ан-124 არ ფიგურირებს.

უნდა ითქვას, რომ მსოფლიოში სახელგანთქმული საბჭოთა ავიაკონსტრუქტორი ოლეგ ანტონოვი მოსკოვის გუბერნიაშია დაბადებული, სწავლობდა სარატოვსა და ლენინგრადში, საკონსტრუქტორო სამუშაოები მოსკოვში დაიწყო. 1946 წელს ციმბირის ავიაციის სამეცნიერო–კვლევით ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდა, რომელიც 1952 წელს გადაიტანეს კიევში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის პოზიციას!

22
თემები:
რუსეთი დღეს (773)

ანტი-კომენდანტი: აქცია კოვიდ-შეზღუდვების წინააღმდეგ თბილისში

0
შაბათს თბილისის საკრებულოს შენობასთან კოვიდ-შეზღუდვების წინააღმდეგ რამდენიმე საათიანი საპროტესტო აქცია გაიმართა. დაწვრილებით - Sputnit-საქართველოს ვიდეოში იხილავთ

კოვიდ-შეზღუდვების წინააღმდეგ აქციაში 200-ზე მეტი ადამიანი მონაწილეობდა. მომიტინგეებს შორის ძირითადად ახალგაზრდები იყვნენ, რომლებიც გასართობი დაწესებულებეის გახსნასა და საკომენდანტო საათის გაუქმებას მოითხოვდნენ. ზოგიერთი მათგანის ბანერზე ეწერა „ანტი-კომენდანტი“.

აქციაში ასევე მონაწილეობდნენ მომღერლები, მუსიკოსები, ტურისტული სფერს წარმომადგენლები, პოლიტიკოსები და საზოგადო მოღვაწეები, მათ შორის პარტია „გირჩისა“ და ლეიბორისტული პარტიის წარმომადგენლები, ასევე სამოქალაქო სექტორის აქტივისტები.

აქცია თავდაპირველად უშუალოდ საკრებულოს შენობასთან დაიწყო, მოგვიანებით დემონსტრანტებმა ბანერებიანად წრიულ კუნძულზე წმინდა გიორგის ქანდაკების ძირში გადაინაცვლეს. მიტინგის დროს სატრანსპორტო მიმოსვლა შეიზღუდა, თუმცა არ გადაკეტილა. საავტომობილო მოძრაობას ადგილზე საპატრულო პოლიციის თანამშრომლები აკონტროლებდნენ.

 

0