მიხეილ სააკაშვილი

ოპოზიციიდან ხელისუფლებაში და უკან სააკაშვილის პარტიის რთული გზა

62
(განახლებულია 15:44 15.10.2020)
მიხეილ სააკაშვილის მიერ შექმნილი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ოპოზიციური პარტიაა.

არსებობის მანძილზე „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ ოპოზიციიდან ხელისუფლებამდე და უკან საკმაოდ გრძელი გზა განვლო და ახლა კვლავ ცდილობს ძველი დიდების დაბრუნებას.

ძალაუფლების დაკარგვის მიუხედავად, „ნაცმოძრაობა“ საქართველოში დღემდე ერთ-ერთ ყველაზე ორგანიზებულ პოლიტიკურ პარტიად რჩება, რომელმაც იცის დროული, სწორი სვლების გაკეთება.

რას გვპირდება „ქართული ოცნება“ არჩევნების შემდგომ: მოკლედ და კონკრეტულად>>

მართალია, ახლა ის ბლოკის „ძალა ერთობაშია“ შემადგენლობაში ოთხ პარტიასთან ერთად იბრძვის გამარჯვებისთვის, მაგრამ მან ამჯერადაც დაამტკიცა, რომ ჯერ კიდევ შეუძლია ორიგინალური ნაბიჯების გადადგმა და მოსახლეობის გაოცება.

ავიღოთ თუნდაც პარტიულ სიაში პირველ ნომრად ცნობილი და ხალხის საყვარელი მომღერლის ვახტანგ კიკაბიძის გამოჩენა, ან ხელისუფლებაში უმრავლესობით მოსვლის შემთხვევაში ხელმძღვანელ თანამდებობაზე პარტიის დამფუძნებლის მიხეილ სააკაშვილის დაბრუნების დაპირება.

პარტიისადმი ინტერესს აღვივებს ასევე თავად მიხეილ სააკაშვილი უკრაინიდან, რომელიც ამომრჩევლებს თავისი მმართველობის პერიოდში დაშვებული შეცდომების გამოსწორებასა და ქვეყნის აყვავებას ჰპირდება.

„ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ გზა ხელისუფლებისკენ

„ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ პოლიტიკურ სარბიელზე 2002 წელს გამოჩნდა. ის მაშინ ოპოზიციაში წასულმა საქართველოს იუსტიციის ყოფილმა მინისტრმა მიხეილ სააკაშვილმა დააფუძნა. მაშინ, 2002 წელს პარტიამ თბილისის საკრებულოს არჩევნებში „ლეიბორისტულ პარტიასთან“ ერთად გაიმარჯვა და თავისი პირველი ტრიუმფიც მოიპოვა. სწორედ ლეიბორისტებთან შეთანხმების წყალობით გახდა სააკაშვილი საკრებულოს თავმჯდომარე. აქედან დაიწყო მისი ტრიუმფალური სვლა ხელისუფლების სათავეებისკენ.

2003 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე ყველაფერი ეგზიტპოლებმა გადაწყვიტა, რომელმაც, ცესკოს ოფიციალური მონაცემებისგან განსხვავებით, აჩვენა, რომ არჩევნებში ოპოზიცია იმარჯვებდა, ხოლო საქართველოს მეორე პრეზიდენტის ედუარდ შევარდნაძის პარტია მარცხდებოდა.

ქვეყანაში „ნაცმოძრაობის“, ზურაბ ჟვანიას პარტიისა და სხვა ძალების ორგანიზებით მასობრივი საპროტესტო აქციები დაიწყო. პროტესტი 2003 წლის 23 ნოემბერს „ვარდების რევოლუციით“ დასრულდა.

2004 წელს განმეორებითი არჩევნების შედეგად ბლოკმა „ნაციონალურმა მოძრაობა - დემოკრატებმა“ საქართველოს პარლამენტში უმრავლესობა მოიპოვა. 2006 წლისთვის კი მთელი ძალაუფლება უკვე „ნაცმოძრაობის“ ხელში მოექცა.

ხელისუფლების ტვირთი: პლუსები და მინუსები

„ნაცმოძრაობის“ მმართველობის დასაწყისს ექსპერტთა დიდი ნაწილი აღორძინების პერიოდად მიიჩნევს. ქვეყანა დროის ამ მონაკვეთში რეფორმებმა მოიცვა: მთლიანად შეიცვალა საპოლიციო სისტემა, გაძლიერდა სავაჭრო ურთიერთობები, გაჩნდა მინიმალური სტაბილურობა, შეიცვალა განათლების სისტემა, ქვეყანაში კრიმინალური დაჯგუფებების ავტორიტეტმა იკლო, გამარტივდა დოკუმენტების გაცემის პროცედურები, შეიცვალა საგადასახადო სისტემა, თითქმის ამოიძირკვა კორუფცია.

როგორ განვითარდება საქართველო: „სტრატეგია აღმაშენებლის“ ხედვა და ვაშაძის დაპირებები>>

თუმცა რადიკალურ რეფორმებს თან სდევდა მკაცრი ნაბიჯები, რომლებიც ხშირად სისასტიკესა და თვითნებობაში გადადიოდა. „ნაცმოძრაობა“ თანდათანობით კარგავდა მხარდამჭერებს, რომლებიც ერთიმეორის მიყოლებით გადადიოდნენ ოპოზიციაში.

უკვე 2007 წლის ბოლოსთვის ოპოზიციამ რეალური ფორმა შეიძინა და ასობით ათასი მოქალაქე ქუჩებში გამოიყვანა. ეს პროტესტი მათთვის სავალალოდ დასრულდა: პოლიციის ძალის გამოყენებით და ოპოზიციური არხის დახურვით. თუმცა 2008 წელს „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ არჩევნებში კვლავ გაიმარჯვა. იმავე წელს საქართველოსთვის ყველაზე საშინელი მოვლენა მოხდა – აგვისტოს ომი, რომელიც რუსეთის მიერ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობის აღიარებით დასრულდა.  

ამასობაში ქვეყნის შიგნით სააკაშვილის ხელისუფლების თვითნებობითა და სისასტიკით უკმაყოფილო მოსახლეობის პროტესტი სულ უფრო და უფრო მწიფდებოდა. საპროტესტო აქციები ყოველ ჯერზე სასტიკი დარბევით მთავრდებოდა. მასობრივი უკმაყოფილების ფონზე პოლიტიკურ ასპარეზზე გამოჩნდა ახალი პერსონა – მილიარდერი ბიძინა ივანიშვილი, რომელმაც 2011 წელს პარტია „ქართული ოცნება“ დააფუძნა.

ათენში უცნობი პირები მიხეილ სააკაშვილზე თავდასხმას შეეცადნენ>>

პროტესტის ბოლო წვეთი აღმოჩნდა 2012 წლის არჩევნებამდე რამდენიმე კვირით ადრე აგორებული ე.წ. ციხის სკანდალი, რამაც „ნაცმოძრაობის“ საბოლოო მარცხი განაპირობა. პარტიისთვის დაიწყო ახალი, უკვე ნაცნობი ფაზა – ოპოზიციაში.

ოპოზიციაში ცხოვრება

„ნაცმოძრაობისთვის“ ოპოზიციაში ყოფნის პირველი პერიოდი მარტივი არ ყოფილა – მოსახლეობის მასობრივი უკმაყოფილება პარტიის ცალკეული ლიდერებისადმი აგრესიით გამოიხატებოდა. მეორე ნაწილი იძულებული გახდა, ქვეყანა დაეტოვებინა (მაგალითად, მიხეილ სააკაშვილს), ან ციხეში ჩამჯდარიყო (როგორც ვანო მერაბიშვილი და ბაჩო ახალაია).

ოთხი წლის განმავლობაში „ნაცმოძრაობამ“, მართალია, მოახერხა ქვეყანაში მეორე ძალის პოზიციის შენარჩუნება, მაგრამ მოსახლეობა მაინც ვერ დაარწმუნა, რომ ის ხელისუფლებაში ყოფნას იმსახურებდა.

2016 წელს პარტია კვლავ დამარცხდა „ქართულ ოცნებასთან“, მისი ლიდერის მიხეილ სააკაშვილის რადიკალიზმმა კი „ნაცმოძრაობაში“ განხეთქილება გამოიწვია. მაშინ პარტიიდან თითქმის ყველა ლიდერი წავიდა. მათ დააფუძნეს თავიანთი პარტია „ევროპული საქართველო - მოძრაობა თავისუფლებისთვის“ და „ნაცმოძრაობა“ პარლამენტში მხოლოდ ექვსი დეპუტატის ამარა დარჩა.

მაგრამ, მიუხედავად დაშლისა, დღეს პარტია ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ ოპოზიციურ ძალად რჩება. მან შეინარჩუნა მხარდამჭერების უმეტესობა და ზოგიერთი დაიბრუნა კიდეც. ამასთან, პარტია პოპულარობით სარგებლობს რეგიონებშიც, რაც მას სხვა ოპოზიციურ ძალებთან შედარებით უპირატესობას ანიჭებს.

შემოიტანოს, ითხოვოს და ნახავს... მისცემს თუ არა ზურაბიშვილი სააკაშვილს მოქალაქეობას>>

პარტიისთვის ხელსაყრელი აღმოჩნდა ციხიდან ერთ-ერთი გავლენიანი ფიგურის ვანო მერაბიშვილის გამოსვლა, რომელიც „ნაცმოძრაობას“ შეუერთდა. მერაბიშვილი, პარტიის ამჟამინდელი ხელმძღვანელი გრიგოლ ვაშაძე და ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პოლიტიკოსი ნიკა მელია დღეს პარტიის წამყვან ძალას წარმოადგენენ, რასაც დამფუძნებელი მიხეილ სააკაშვილი კიდევ უფრო ამყარებს.

2020 წელს „ნაცმოძრაობამ“ გადაწყვიტა არჩევნებში ოთხ შედარებით მცირე პარტიასთან ერთიანი ბლოკით მონაწილეობა. თუმცა რამდენად დიდხანს გაძლებს ახალი ალიანსი არჩევნების შემდეგ, წინა წლების გამოცდილების გათვალისწინებით, რთული სათქმელია.

ახალი დაპირებები

„ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ პროგრამა ძირითადად სოციალური ხასიათისაა – პენსიების გაზრდა, სამუშაო ადგილების შექმნა და ხელმისაწვდომი ჯანდაცვა. ამ დაპირებებს ემატება საშემოსავლო გადასახადის გაუქმება, ეკონომიკაში ბიუჯეტის ვალის შემცირება, ასევე მოსამართლეთა მოწვევა საზღვარგარეთიდან.

პარტიაში არ დავიწყებიათ ხელფასების მომატებაც მასწავლებლებისთვის, სამედიცინო პერსონალისა და პოლიციისთვის.

პარტიის შანსი დღეს

ყველა ქართველი პოლიტოლოგი დარწმუნებულია, რომ „ნაცმოძრაობა“ საპარლამენტო არჩევნებში მეორე ადგილზე გავა. „ნაცმოძრაობის“ შანსს, პრინციპში, განამტკიცებს წინა არჩევნების სტატისტიკაც, რომელიც აჩვენებს ასევე ამ პარტიის მზარდ მხარდაჭერას.

 „ნაცმოძრაობის“ ხმები არჩევნებზე 2012-დან 2018 წლამდე:

წელი   არჩევნების სახე ხმების რაოდენობა პროცენტული წილი
2012 საპარლამენტო          867 432  40,34%
2013 საპრეზიდენტო         354 103 21,72%
2014    ადგილობრივი თვითმმართველობის 317 395    22,42%
2016    საპარლამენტო          477 053 27,11%
2017    ადგილობრივი თვითმმართველობის 256 547 17,08%
2018    საპრეზიდენტო         601 224 37,74%

პირველ ადგილს კი არც ერთი მათგანი არ განიხილავს და ფსონს უფრო გაერთიანებულ ოპოზიციაზე და არა ცალკეულ სუბიექტზე დებს.

62
თემები:
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნები 2020 (428)
ანა დოლიძე

ქალები ისწრაფვიან ძალაუფლებისკენ: დეპუტატობის ყველაზე კაშკაშა კანდიდატები საქართველოში

66
(განახლებულია 11:34 31.10.2020)
ბოლო წლებში საქართველოს პოლიტიკურ ასპარეზზე სულ უფრო მეტი ქალი იწყებს გამოჩენას და მათი რიცხვი სულ უფრო იზრდება

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, საქართველოში დეპუტატ ქალთა რიცხვი გაიზრდება. საქართველოს საარჩევნო კოდექსში შესწორებების თანახმად, პარტიულ სიაში ყოველი მეოთხე კანდიდატი (25%) ქალი უნდა იყოს.

მაგრამ ყველა ქართულ პარტია როდი შეხვდა ამ შესწორებას დადებითი რეაქციით.

„ძალიან ბევრი ჩაგრული ჯგუფი არსებობს, მაგალითად რატომ არ შეიძლება კვოტები შემოვიღოთ გეებისთვის, ბისექსუალებისთვის, ტრანსგენდერებისთვის, და რელიგიურმა უმცირესობებმა რა დააშავეს?“ — წერდა ოპოზიციური პარტია „გირჩი“.

მათ სარჩელიც კი შეიტანეს საკონსტიტუციო სასამართლოში. თუმცა, უშედეგოდ.

საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლომ არ დააკმაყოფილა სარჩელი, იმის გათვალისწინებით, რომ შესწორება არანაირად არ ემუქრება პარტიის სრულფასოვან ფუნქციონირებას.

„Sputnik საქართველო“ წინასაარჩევნო მარათონის მშვენიერი სქესის ყველაზე კაშკაშა წარმომადგენლებს გაგაცნობთ.

ქალები ისწრაფვიან ძალაუფლებისკენ 

ალბათ, ყველაზე ხმამაღალი კანდიდატი 2020 წლის წინასაარჩევნო რბოლაში მაინც ტელეწამყვანი და ახლა უკვე პოლიტიკოსი ნანუკა ჟორჟოლიანია. ის კენჭს ოპოზიციური პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ მაჟორიტარ დეპუტატად იყრის იმერეთის რეგიონში (სამტრედია, წყალტუბო, ვანი, ხონი).   

ნანუკა რეიტინგული თოქ-შოუების ავტორი და წამყვანი იყო „რუსთავი–2-სა“ და „იმედზე“, ახლა კი „მთავარ არხზეა“. 

ახლადგამომცხვარი პოლიტიკოსი გვპირდება, რომ დაიცავს თანამემამულეების უფლებებს და დარჩება „ჩვენს ნანუკად პარლამენტში“. მისი უფროსი ქალიშვილი  მარიამ გეგუჩაძე დედის კვალს გაჰყვა და ცდილობს ტელეწამყვანის როლი მოირგოს. მარიამი ხშირად ჩანს საპროტესტო აქციებსა და ახალგაზრდული დემონსტრაციების სათავეში.

„ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ოცეულში ძირითადად ნაცნობი ქალი–სახეებია: პოლიციის აკადემიის ყოფილი ხელმძღვანელი და საქართველოს განათლების ყოფილი მინისტრი ხატია დეკანოიძე, გამოცდილი დეპუტატები სალომე სამადაშვილი და თინა ბოკუჩავა, ასევე „რესპუბლიკური პარტიის“ ლიდერი ხათუნა სამნიძე.

ახალ პარლამენტში ადგილი პრაქტიკულად გარანტირებული აქვს „ქართული ოცნების“ პარტიული სიის ათეულში მყოფ სამ ქალს: თეა წულუკიანს, მარიამ ქვრივიშვილსა და მაია ბითაძეს. 

თეა წულუკიანს, რომელიც სიაში მეოთხე ადგილს იკავებს, შეიძლება ქართული პოლიტიკის „რკინის ლედი“ ეწოდოს. იგი რვა წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა იუსტიციის სამინისტროს, ექვს პრემიერ-მინისტრთან მუშაობა მოასწრო და გადაწყვეტილებების მიღებისას ყოველთვის კატეგორიული იყო. წულუკიანი „ქართულ ოცნებას“ ირაკლი ალასანიას პარტია „თავისუფალი დემოკრატებიდან“ შეუერთდა. თუმცა მოგვიანებით პარტიისა და მინისტრის გზები გაიყარა.

2016 წელს წულუკიანმა ფეისბუქ-გვერდზე მოკლე პოსტით ამცნო საზოგადეობას, რომ დაქორწინდა. იუსტიციის მინისტრის რჩეული ნუგზარ კაკულიაა, რომელიც ცხრა წლით უმცროსია წულუკიანზე. წყვილი 3 წლის ქალიშვილს — მერიკოს ზრდის.

პოლიტიკაში მოსვლამდე თეა წულუკიანი აქტიურად იყო ჩართული ალპინიზმში. მან კილიმანჯარო და ჯომოლუნგმას ნაწილიც კი დაიპყრო.                                                     

მარიამ ქვრივიშვილი საქართველოს ტურიზმის ადმინისტრაციის უფროსად გასული წლის თებერვალში დაინიშნა. მანამდე ეკონომიკის სამინისტროს უფროს მრჩევლად მუშაობდა. დამთავრებული აქვს კალიფორნიის უნივერსიტეტის ჰაასის ბიზნესის სკოლა.

კიდევ ერთი გამორჩეული ქალი–მაჟორიტარია იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს ყოფილი წევრი, საქართველოს პრეზიდენტის ყოფილი მრჩეველი, 41 წლის პროფესორი ანა დოლიძე. 2007 წელში ანამ, რომელიც ოპოზიციაში იყო სააკაშვილის ხელისუფლებასთან, შეერთებულ შტატებში წასვლა გადაწყვიტა. მაგრამ რამდენიმე წლის შემდეგ უკან დაბრუნდა. ასე დაიწყო ანას გზა ქართულ პოლიტიკაში.

დღეს ის არის მოძრაობა „ხალხისთვის“ ლიდერი და მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატია თბილისის დიდუბე-ჩუღურეთის რაიონში.

დოლიძე მარტო ზრდის შვილს და მეგობრულ ურთიერთობას ინარჩუნებს ყოფილ მეუღლესთან, პოლიტიკოს, პუბლიცისტ, ჟურნალისტ ირაკლი კაკაბაძესთან.

აქტიურ ქალ პოლიტიკოსებზე საუბრისას არ შეიძლება არ აღინიშნოს „ევროპული საქართველოს“ დეპუტატი, პოლიტოლოგი ელენე ხოშტარია. პარლამენტში მისი ოთხწლიანი ყოფნა დასამახსოვრებელია მმართველი პარტიის წინააღმდეგ საპროტესტო გამოსვლებში მონაწილეობით, საკანონმდებლო ორგანოს შენობაში პერფომანსებითა და ხმამაღალი განცხადებებით.

2017 წელს ხოშტარია თბილისის მერობის კანდიდატად იყრიდა კენჭს, მაგრამ არჩევნებში მოქმედ მერთან, კახა კალაძესთან დამარცხდა. მან 28 411 ხმა მიიღო და მეხუთე ადგილი დაიკავა. 

მოახლოებულ არჩევნებში ელენე ხოშტარია ბედს თბილისში ვაკის რაიონში ცდის. 

სხვათა შორის, ელენე ხოშტარია ცნობილია ანტირუსული გამოსვლებით, თუმცა ყველამ არ იცის, რომ მას მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტი აქვს დამთავრებული. 

ქართულ პოლიტიკაში ახალი ფიგურაა მუსიკოსი და პუბლიცისტი თაკო ჩარკვიანი — ცნობილი ქართველი პოეტის, ჯანსუღ ჩარკვიანის ქალიშვილი. 2019 წელს მან ახალი პარტია „კანონი და სამართალი“ შექმნა, ხოლო 2020 წლის არჩევნებისთვის გიორგი ვაშაძესთან და მის პარტია „სტრატეგია აღმაშენებელთან“ გაერთიანდა.

11 სექტემბერს თაკო ჩარკვიანმა ფეისბუქ-გვერდზე გამოაქვეყნა პოსტი, რომლითაც ამომრჩევლებს კორონავირუსით ინფიცირების შესახებ ამცნო. დაავადება მსუბუქად არ მიმდინარეობდა, მაგრამ ჩარკვიანმა შეძლო ფეხზე წამოდგომა და საარჩევნო კამპანიის გაგრძელება თბილისში, საბურთალოს რაიონში. 

ქართული პოლიტიკის უცვლელ სახეებად რჩებიან ოპოზიციური პარტიების ლიდერები: ნინო ბურჯანაძე — „ერთიანი საქართველო — დემოკრატიული მოძრაობა“, ირმა ინაშვილი — „პატრიოტთა ალიანსი“ და ეკა ბესელია — პარტია „სამართლიანობისთვის“. მიუხედავად ბოლო წლებში ამ პოლიტიკოსი ქალბატონების გარშემო არსებული წინააღმდეგობრივი მოსაზრებებისა, დიდი ალბათობით, ისინი პარლამენტში შევლენ.

დაბოლოს, რაღა თქმა უნდა, ქართულ პოლიტიკაში გენდერულ ბალანსზე საუბრისას, არ შეიძლება ხაზი არ გავუსვათ იმას, რომ 2018 წლის დეკემბრიდან, პირველად ისტორიაში, საქართველოს პრეზიდენტი ასევე ქალია — სალომე ზურაბიშვილი.

66
გიორგი გახარია

ვინ გახდება საქართველოს მომავალი პრემიერ–მინისტრი: გაიცანით მთავარი კანდიდატები

50
(განახლებულია 16:24 31.10.2020)
საპარლამენტო არჩევნებამდე დიდი ხნით ადრე წამყვანმა პოლიტიკურმა პარტიებმა და გაერთიანებებმა ქვეყნის მთავარ, პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე, თავიანთი კანდიდატები წარადგინეს

ამაში სიურპრიზები არ ყოფილა: გახარია, სააკაშვილი, ვაშაძე, ნათელაშვილი, ხაზარაძე. ამომრჩეველი თითოეულ მათგანს კარგად იცნობს. 

გიორგი გახარია

მმართველმა პარტია „ქართულმა ოცნებამ“ პრემიერის თანამდებობაზე მთავრობის მოქმედი მეთაურის, გიორგი გახარიას კანდიდატურა წამოაყენა. წელიწადზე ოდნავ მეტია, რაც მას ეს პოსტი უკავია.  

© Sputnik / Alex Shlamov
„ფსონი გახარიაზეა“: ის, რაც ახალ პრემიერზე უნდა იცოდეთ

გიორგი გახარია 2017 წლიდან შინაგან საქმეთა მინისტრი იყო. მის სახელს უკავშირდება: თბილისში, პარლამენტის შენობასთან ივნისის აქციის დაშლა, სპეცოპერაცია პანკისის ხეობაში, რა დროსაც 18 წლის თემირლან მაჩალიკაშვილი დაიღუპა, ასევე ხორავას ქუჩაზე ორი მოზარდის მკვლელობასთან დაკავშირებული საქმის სკანდალური გამოძიება.

გახარია ასევე მუშაობდა საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს მდივნად და ეკონომიკის მინისტრად, გარდა ამისა, გარკვეული დროის განმავლობაში ბიზნესომბუდსმენადაც მსახურობდა.

მანამდე, მრავალი წლის განმავლობაში, გიორგი გახარია მოსკოვში ცხოვრობდა, სწავლობდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც ბიზნესადმინისტრირების სკოლის მაგისტრი გახდა.

არჩევნებში გამარჯვების შემთხვევაში გახარია და „ქართული ოცნება“ ამომრჩეველს ქვეყნის ნატოსა და ევროკავშირში გაწევრიანებას, პენსიების 300 ლარამდე გაზრდას, ასევე განათლებისა და ჯანდაცვის სისტემების დაფინანსების გაზრდას ჰპირდებიან.

მიხეილ სააკაშვილი

გააანალიზა რა დადებითი და უარყოფითი მხარეები, „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის კანდიდატურა წამოაყენა. ამჟამად ის საქართველოს მოქალაქე არ არის.  

Михаил Саакашвили
© AP Photo / Virginia Mayo
მიხეილ სააკაშვილი

სააკაშვილმა საქართველო 2013 წელს, მეორე საპრეზიდენტო ვადის დასრულების შემდეგ დატოვა. ერთი წლით ადრე მისი პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ საპარლამენტო არჩევნებში „ქართულ ოცნებასთან“ დამარცხდა.

დღეს სააკაშვილს ბრალი ედება რამდენიმე დანაშაულში, რომლებიც სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებას უკავშირდება.

საქართველოდან გამგზავრების შემდეგ სააკაშვილის პოლიტიკური კარიერა უკრაინაში გაგრძელდა. 2015 წელს ის ოდესის ოლქის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელად დაინიშნა და უკრაინის პრეზიდენტ პეტრო პოროშენკოსგან ქვეყნის მოქალაქეობა მიიღო. პოროშენკოსთან ურთიერთობის გაფუჭების შემდეგ სააკაშვილი თანამდებობიდან გადადგა და ოპოზიციური პარტია ჩამოაყალიბა. 2017 წელს მას უკრაინის მოქალაქეობა ჩამოართვეს და ქვეყნიდან გააძევეს. მაგრამ უკრაინის ახალმა პრეზიდენტმა ვლადიმერ ზელენსკიმ სააკაშვილს მოქალაქეობა 2019 წლის მაისში დაუბრუნა და მას რეფორმების ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის ხელმძღვანელის თანამდებობაზე დანიშნა.  

რვა წლის შემდეგ რევანშისა და ხელისუფლებაში დაბრუნების შემთხვევაში, სააკაშვილი საქართველოს მოსახლეობას ნატოში გაწევრიანებასა და ეკონომიკურ აღმასვლას ჰპირდება. დაპირებათა შორისაა: მინიმალური პენსიის 400 ლარამდე გაზრდა, მედპერსონალის ხელფასების გაორმაგება, პენსიონერების, სოციალურად დაუცველებისა და ბავშვების დაზღვევა, ათასლარიანი დახმარება მესამე და ყოველ მომდევნო ბავშვზე.

გიორგი ვაშაძე

გიორგი ვაშაძე
გიორგი ვაშაძე

გიორგი ვაშაძე ქართველი რეფორმატორი პოლიტიკოსების ახალგაზრდა თაობის წარმომადგენელია. აქვს მდიდარი სამუშაო გამოცდილება. მის სახელს უკავშირდება სააკაშვილის მთავრობის არაერთი რეფორმა. ახლა ის ხელმძღვანელობს მოძრაობას „სტრატეგია აღმაშენებელი“.

გიორგი ვაშაძემ დანერგა ბიომეტრიული პასპორტების, ელექტრონული პირადობის მოწმობების, ციფრული ხელმოწერის სისტემები, პირადი პორტალი my.gov.ge. იუსტიციის მინისტრის მოადგილის თანამდებობაზე იგი კურირებდა იუსტიციის სახლის შექმნას, სადაც ყველაფერი „ერთი ფანჯრის“ პრინციპს ექვემდებარება. საქართველოს საზოგადოებრივი ცენტრების პროექტი 2011 წლის ყველაზე წარმატებულ რეფორმად აღიარეს.

პრემიერობის შემთხვევაში ვაშაძე ამომრჩევლებს ნატოსა და ევროკავშირში გაწევრიანებას, 300 ათასამდე სამუშაო ადგილის შექმნას, სოციალურ რეფორმებს, მათ შორის, ხელმისაწვდომ ჯანდაცვას ჰპირდება.

მამუკა ხაზარაძე

Мамука Хазарадзе представляет общественности своих сторонников
© Sputnik / Vladimir Umikashvili
მამუკა ხაზარაძე

ხაზარაძე დიდ პოლიტიკაში 2019 წლის ზაფხულში გამოჩნდა — მისთვის საკმაოდ რთულ პერიოდში. საქართველოს გენერალურმა პროკურატურამ მას და ასევე ბადრი ჯაფარიძეს — „თი ბი სი ბანკისა“ და ანაკლიის განვითარების კონსორციუმის დამფუძნებლებს — ფულის გათეთრების ბრალდება წაუყენა.

სკანდალის ფონზე მამუკა ხაზარაძემ და ბადრი ჯაფარიძემ „თი ბი სი ბანკში“ თანამდებობები დატოვეს და პოლიტიკური პარტია „ლელო საქართველოსთვის“ ჩამოაყალიბეს.

ხაზარაძემ ქვეყნის მთავარი მტრების — „სიღარიბის, უმუშევრობისა და არაპროფესიონალიზმის“ დაძლევა გადაწყვიტა. მეტოქეების მსგავსად, ამომრჩევლებს ისიც სოციალური ფონის გაუმჯობესებას, 200 ათასი სამუშაო ადგილის შექმნას, საშუალო ფენის ჩამოყალიბებას, ანაკლიის პორტის მშენებლობის დასრულებას, ევროპასთან საბორნე კავშირის გახსნას, რკინიგზის მოდერნიზებას ჰპირდება.

შალვა ნათელაშვილი

შალვა ნათელაშვილი
შალვა ნათელაშვილი

„მზად ვარ, დავიკავო საქართველოს პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა, თუ ხალხის და ღმერთის ნება იქნება. შედეგად ჩვენ გავიღვიძებთ სრულიად სხვა საქართველოში, სადაც არ იქნებიან მშივრები, გაჭირვებულები, ღარიბები, უმუშევრები, უიმედოები, დეპრესიული ადამიანები, რომლებსაც ქვეყნიდან გაქცევა უნდათ“, — განაცხადა ნათელაშვილმა მთავრობის მეთაურის პოსტზე თავისი კანდიდატურის წარდგენისას.

გამარჯვების შემთხვევაში ნათელაშვილი ამომრჩევლებს დანარჩენი კანდიდატების მსგავს დაპირებებს აძლევს, რასაც ემატება შრომის საათობრივი ანაზღაურება, უფასო კვება სკოლებში და აშშ-ის სამხედრო ბაზების გახსნა საქართველოში.

პრემიერობის კანდიდატებს შორის შალვა ნათელაშვილი ყველაზე გამოცდილი პოლიტიკოსია.  62 წლის ნათელაშვილი „ლეიბორისტულ პარტიას“ 1995 წლიდან უდგას სათავეში.

50
ზაალ უდუმაშვილი

„ნაციონალური მოძრაობა“ იწყებს აქტიურ კონსულტაციებს მთავრობის ფორმირებაზე

0
ოთხივე ეგზიტპოლის შედეგების მიხედვით, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ქართულმა ოცნება-დემოკრატიულმა საქართველომ“ მოქალაქეების ყველაზე დიდი მხარდაჭერა მიიღო.

თბილისი, 1 ნოემბერი - Sputnik. ოპოზიციური ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა – ძალა ერთობაშია“ მთავრობის ფორმირებისთვის ოპოზიციურ პარტიებთან კონსულტაციებს იწყებს, განაცხადა პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ერთ-ერთმა ლიდერმა ზაალ უდუმაშვილმა დღეს გამართულ ბრიფინგზე.

ყველა ეგზიტპოლის შემაჯამებელი მონაცემები ცნობილია >>

ხმის მიცემის პროცედურის დასრულებისა და საარჩევნო უბნების დახურვის შემდეგ, ოთხმა ტელეკომპანიამ ეგზიტპოლების შედეგები გამოაქვეყნა. ეგზიტპოლების მონაცემებით, ბლოკმა „ძალა ერთობაშია“, რომლის ლიდერია ყოფილი მმართველი პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“, ამომრჩეველთა ხმების 24%-დან 33%-მდე მოიპოვა. ხოლო მისმა მთავარმა კონკურენტმა, მმართველმა პარტიამ „ქართულმა ოცნებამ“ – 40%-დან 54%-მდე.

უდუმაშვილის თქმით, წინასწარი დათვლის შედეგებით, საპარლამენტო არჩევნებში ოპოზიცია იმარჯვებს.

„არა მხოლოდ სანდო ეგზიტპოლებით, არამედ წინასწარი დათვლის შედეგებითაც უკვე ცნობილია, რომ „ქართული ოცნება“ არის უმცირესობაში და ოპოზიცია იმარჯვებს საპარლამენტო არჩევნებში. ახლა მიმდინარეობს ბიულეტენების დათვლის პროცესი საარჩევნო უბნებზე და „ქართულმა ოცნებამ“ დაიწყო გაყალბების მცდელობის მეორე ტალღა“, - განაცხადა უდუმაშვილმა.

მისი განცხადებით, ოპოზიცია იწყებს აქტიურ კონსულტაციებს მთელ ოპოზიციურ სპექტრთან, მათ შორის მთავრობის ფორმირებაზე.

ოთხივე ეგზიტპოლის შედეგების მიხედვით, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ქართულმა ოცნება-დემოკრატიულმა საქართველომ“ მოქალაქეების ყველაზე დიდი მხარდაჭერა მიიღო. თუმცა,  ოპოზიციური ტელეკომპანიების დაკვეთით ჩატარებული გამოკითხვების მონაცემებით, „ქართულ ოცნებას“ არ ჰყოფნის ხმები მთავრობის ფორმირებისა და დამტკიცებისთვის.

მთავრობის ფორმირებისა და დამტკიცებისთვის „ქართულ ოცნებას“ ხმების არანაკლებ 50% სჭირდება,  წინააღმდეგ შემთხვევაში ოპოზიციას თეორიულად შეუძლია შექმნას კოალიცია და მთავრობის ფორმირების უფლება მიიღოს, „ქართული ოცნება“ კი უმცირესობაში აღმოჩნდება.

არჩევნებში 55 პარტია მონაწილეობდა, მათგან შვიდი ორ ბლოკში – „ძალა ერთობაშია“ და „სტრატეგია აღმაშენებელი“. პირველ ბლოკში გაერთიანებული იყო ხუთი პარტია, მეორეში ორი.

პარტიებისთვის გამსვლელი ბარიერი 1%–ს შეადგენდა, ბლოკებისთვის იმდენი პროცენტი, რამდენი პარტიაც შედის ბლოკში. ექსპერტები თავიდანვე ვარაუდობდნენ, რომ ახალი პარლამენტი მრავალპარტიული იქნება.

პარლამენტში 120 ადგილისთვის პროპორციული სისტემით პარტიებიდან და ბლოკებიდან 6 880 კანდიდატი იბრძვის – 1 ადგილზე 57 ადამიანია პრეტენდენტი.

2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგებით საკანონმდებლო ორგანოში სამი პარტია შევიდა.

0
თემები:
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნები 2020 (428)