უპილოტო საფრენი აპარატი

მიმოხილვა: რუსეთმა ახალი „იდეალური იარაღი“ შექმნა

399
(განახლებულია 16:23 07.07.2020)
რუსეთი წარმატებით ცდის მოიერიშე უპილოტო აპარატებს, ხელოვნური ინტელექტის მქონე ჯავშანტექნიკას, პოტენციური მოწინააღმდეგის მაღალტექნოლოგიური საბრძოლო სისტემებისა და რობოტების გამანადგურებელ დიდი რადიუსის მქონე საშუალებებს.

რუსეთის სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსში არსებული წყაროების თქმით, რუსეთის ელექტრომაგნიტური ქვემეხების საცდელი ნიმუშების მიერ სამიზნის დაზიანების სიშორე 10 კმ-ს აღწევს. ეს იმას ნიშნავს, რომ პირდაპირი ხედვის ზონაში მოწინააღმდეგის მაღალტექნოლოგიური საჰაერო და სახმელეთო შეიარაღება მყისიერად შეიძლება ლითონის გროვად იქცეს. უხმაურო გასროლას მილიწამი სჭირდება, რასაც არ ახლავს ცეცხლი, კვამლი და უკუდარტყმა. ელექტრომაგნიტური ქვემეხის პოზიციის გამოვლენა რადიოლოკაციის ან თანამგზავრული დაზვერვის სტანდარტული საშუალებებით შეუძლებელია.

მანამდე ელექტრომაგნიტური ქვემეხის მოქმედების სიშორე სამი კილომეტრი იყო. ახალი ტიპის შეიარაღების გამოცდა 2015 წლიდან მიმდინარეობს, ქვემეხები წარმატებით „წვავს“ უპილოტო აპარატებს ჰაერში და სხვადასხვა დანადგარებს ხმელეთზე.

ახალი ელექტრომაგნიტური ქვემეხების შეიარაღებაში შეტანის ვადა მონიშნული არ არის, თუმცა რუსეთი უკვე მჭიდროდ მიუახლოვდა მას — წარმატება ხილულია. დღეს საცდელ ნიმუშებს უკვე აქვთ უნარი, მნიშვნელოვან მანძილზე დააზიანონ მოწინააღმდეგის უპილოტო საფრენი აპარატები, ვერტმფრენები და ფრთოსანი რაკეტები. ახალმა ქვემეხმა რეკორდი სწორედ ჰაერსაწინააღმდეგო საშუალების სახით დაამყარა: „დაწვა“ 10 კმ დაშორებით განთავსებული სასწავლო საჰაერო სამიზნე. თუ მოქმედების სიშორის გაზრდა 20 კილომეტრამდე იქნება შესაძლებელი, მაშინ სამიზნეებს შორის აღმოჩნდება თანამედროვე საბრძოლო თვითმფრინავებიც. სავარაუდოდ, რუსულ სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსს ამ კუთხით დიდი დრო არ დასჭირდება.

ელექტრომაგნიტური ქვემეხები მოწინავე ხაზზე

იარაღი, რომელიც ელექტრომაგნიტური გამოსხივების ტექნოლოგიას ეყრდნობა, მოქმედების პრინციპით ახლოსაა რადიოელექტრონულ საბრძოლო სისტემებთან. დენთისა და ლითონის ნაცვლად, რუსული ელექტრომაგნიტური ქვემეხი მაღალი სიხშირის გამოსხივებას იყენებს, რომელიც სინათლის სისწრაფით მოძრაობს. ჯერჯერობით პრობლემად რჩება უზარმაზარი ენერგოდანახარჯები თითოეულ გასროლაზე, მაგრამ ტექნოლოგია გამუდმებით იხვეწება.

პერსპექტივაში ელექტრომაგნიტური ქვემეხების დადგმა შესაძლებელი გახდება მეექვსე თაობის მძიმე გამანადგურებელ უპილოტო აპარატებზე, ქვეითი ჯარების ტექნიკასა და სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ხომალდებზე. თუ ერთ დღეს ბრძოლის ველზე მოწინააღმდეგის თვითმფრინავებმა და ვერტმფრენებმა, უპილოტო აპარატებმა, ფრთოსანმა რაკეტებმა, ტანკებმა და სხვა ჯავშანტექნიკამ „უმიზეზოდ გაჭედა“, ე.ი. ისინი ახალ ტექნოლოგიას აქვს მიზანში ამოღებული.  

ელექტრომაგნიტური ქვემეხი არალეტალურ იარაღად მიიჩნევა — ანადგურებს ელექტრონიკას, მაგრამ ინდობს ცოცხალ ძალას. ძლიერი ელექტრომაგნიტური გამოსხივება სახიფათოა ადამიანის ჯანმრთელობისთვის, შეუძლია დააზიანოს ნერვული, იმუნური და სხვა სისტემები. და მაინც, თუ ელექტრომაგნიტური იმპულსი „დაწვავს“ მიკროსქემებს და პილოტირებულ საფრენ აპარატს გააჩერებს, მაშინ პილოტი განწირულია — კატაპულტა ასევე არ იმუშავებს.  

ელექტრომაგნიტური იარაღი — ეს კონკრეტულ სექტორებში მუშაობისთვის გამიზნული ინსტრუმენტების მთელი სპექტრია. მაგნიტური ველი შესაძლოა გამოყენებული იყოს ჭურვისთვის საწყისი სიჩქარის მისანიჭებლად, როგორც დენთის ალტერნატივა.

რუსეთში პრიორიტეტულად ვითარდება რადიოელექტრონული ბრძოლის სისტემები, ელექტრომაგნიტურ ბომბებს აქვთ უნარი, გათიშონ მოწინააღმდეგის მთელი ელექტრონული და რადიოაპარატურა 4 კმ რადიუსში; ანუ დატოვონ მოწინააღმდეგის ჯარი კავშირისა და მართვის გარეშე, გადააქციონ მათი ქვედანაყოფები არაორგანიზებულ ბრბოდ.

საინტერესოა, რომ ელექტრომაგნიტური ქვემეხის შექმნის იდეა ერთდროულად გაჩნდა რუსეთსა და საფრანგეთში პირველი მსოფლიო ომის დროს. მას საფუძვლად დაედო გერმანელი მკვლევარის იოჰან კარლ ფრიდრიხ ჰაუსის, ელექტრომაგნეტიზმის თეორიის ავტორის ნაშრომები. იდეამ დროს გაუსწრო და ამიტომ სამხედრო ტექნიკაში გამოყენება ვერ ჰპოვა: ფრანგულმა მოდელმა 50-გრამიანი ჭურვი 200 მილიწამამდე ააჩქარა და ღიად დამარცხდა ჩვეულებრივ არტილერიასთან. „მაგნიტო-ფუგალური“ ქვემეხის რუსული პროექტი კი ნახაზებად დარჩა.

ელექტრომაგნიტური იარაღის იდეის რენესანსი 21-ე საუკუნის დასაწყისში დადგა. 2011 წელს არციმოვიჩის რელსოტრონმა წარმატებით ჩააბარა გამოცდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მაღალი ტემპერატურის ლაბორატორიაში. ელექტრომაგნიტური ქვემეხი ძალიან პატარა ჭურვებს ისროდა, მაგრამ ელექტრომაგნიტური აჩქარების მქონე ეს „მარცვლები“ ფოლადის დაფებს პლაზმად აქცევდა. ხუთი წლის შემდეგ რუსმა სპეციალისტებმა მასალა პრაქტიკულად პირველ კოსმოსურ სისწრაფემდე ააჩქარეს.

პარტნიორები ჩამორჩებიან

ელექტრომაგნიტური ქვემეხების პროექტებზე მუშაობენ აშშ-ში, ისრაელში, თურქეთში, საფრანგეთსა და ჩინეთში. მაგრამ არც ერთ ამ ქვეყანას არ მიუღწევია „მაღალი ხარისხის ცეცხლის“ სიშორის ათკილომეტრიანი ეფექტისთვის. მაგალითად, აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებმა გასულ წელს რელსოტრონული ქვემეხი გამოსცადა, რომლის ჭურვის გაშვების სიჩქარე დაახლოებით 2041 მ/წამი იყო. შევნიშნავ, რომ ეს მყარსხეულიანი საბრძოლო მასალა (არა ელექტრომაგნიტური იმპულსი) მაინც ვერ აჭარბებდა თანამედროვე არტილერიის მაქსიმალურ სიჩქარეს — 2500 მ/წამს. მომავლის ომებისთვის ეს აჩქარება აშკარად არ არის საკმარისი.

რელსოტრონი — ეს ელექტრომაგნიტური ქვემეხის სახეობაა, რომლის ძირითადი ელემენტებია კვების წყარო, კომუტაციური აპარატურა და ერთიდან ხუთ მეტრამდე სიგრძის ორი ელექტროგამტარი რელსი. გასროლა მაღალი ძაბვის მიწოდების მომენტში ხდება პლაზმისა და ელექტრომაგნიტური ველის ენერგიების ხარჯზე.

ამერიკელები 475 მმ-იანი რელსოტრონული ქვემეხის გამოცდას 2000-იანი წლების დასაწყისიდან აწარმოებენ, მაგრამ წარუმატებლად. 23 კილოგრამიანი ჭურვი, რომელიც ლულიდან დაახლოებით 2200 მ/წმ სიჩქარით ფრინდება, საშინელ ნგრევას იწვევს. უცნობია, საით და რამდენად შორს მიფრინავს იგი.

ამერიკული რელსოტრონული ქვემეხის მოწინავე ამერიკულ ესკადრონულ ნაღმმზიდ Zumwalt-ზე განთავსების იდეაზე საბოლოოდ უარი თქვეს იმის გამო, რომ ის უზარმაზარი რაოდენობის ენერგიას ხარჯავდა რამდენიმე ათეულ გასროლაზე. ხომალდი არ შეიძლება იყოს საკუთარი შეიარაღების მსხვერპლი, ხოლო ელექტრომაგნიტური ქვემეხის გამოყენება ნაღმმზიდის თითქმის მთელი ელექტრონიკის გათიშვას მოიაზრებდა, ჰაერსაწინააღმდეგო და რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების ჩათვლით. აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ინსტიტუტის სპეციალისტებმა Zumwalt-ის ტიპის ნაღმმზიდების საკომანდო ხომალდებად გამოყენების წინადადება დააყენეს. კვლევები გრძელდება. მაღალტექნოლოგიური შეიარაღების სფეროში მოწინავე ქვეყნები აშკარად ჩამორჩებიან რუსეთს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

399
ნავთობსაქაჩი

მიმოხილვა: აშშ-მა რუსეთისგან რეკორდული რაოდენობის ნავთობი შეიძინა

33
(განახლებულია 11:33 15.08.2020)
ნახევარი წლის განმავლობაში აშშ-მა რუსეთიდან ცხრა მილიონ ტონაზე მეტი ნავთობროდუქტი მიიღო ― ეს 2004 წლის შემდეგ აბსოლუტური რეკორდია.

ნატალია დემბინსკაია

იმავდროულად ვაშინგტონი ყველანაირად ცდილობს შეაჩეროს „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“ , რათა არ დაუშვას ევროპის რუსულ ენერგორესურსებზე დამოკიდებულების გაძლიერება. მაშ, რატომ „შეჯდა“ ამერიკა თვითონ რუსულ ნავთობროდუქტებზე?

რეკორდული ექსპორტი

აშშ-ში ნავთობპროდუქტების გაყიდვით რუსეთმა იანვარ-ივლისის პერიოდში 2,2 მლრდ დოლარი გამოიმუშავა ― ასეთია ფედერალური საბაჟო სამსახურის მონაცემები. ოკეანის გაღმა 7,46 მლნ ტონა გაიგზავნა, რაც საერთო ექსპორტის 12%-ია. ყველაზე მეტი ნიდერლანდებმა იყიდა ― 12,19 მლნ ტონა, ამერიკელები მეორე ადგილზე არიან, მესამეზე - მალტა ― 4,4 მლნ ტონით.

 ამასთან ნიდერლანდები და მალტა სატრანზიტო ჰაბებია, იქიდან ნავთობროდუქტები სხვა ქვეყნებში იგზავნება. ანუ, აშშ-ში ექსპორტი ფაქტობრივად უფრო მეტიც შეიძლება იყოს, ვინაიდან ფედერალური საბაჟო სამსახური ასეთ  მიწოდებებს არ ითვალისწინებს.

აშშ-ის ენერგეტიკული ინფორმაციის სამმართველოს (EIA) მონაცემებით, რუსული ნავთობის ამერიკული ექსპორტი წლის პირველ ხუთ თვეში 68 მლნ ბარელს, ანუ 9,3 მლნ ტონას შეადგენდა. ეს ფედერალური საბაჟო სამსახურის ექვსი თვის მონაცემებზე მეტია, ვინაიდან EIA აფიქსირებს არა გამგზავნ ქვეყანას, არამედ მწარმოებელს. თანაც ივლისში ამერიკელებმა რუსული მაზუთის შესყიდვებიც გაზარდეს ― ივნისთან შედარებით 16%-ით.

შემცვლელი არ არის

მთელი საქმე ისაა, რომ აშშ-მა თავად წაართვა საკუთარ თავს ვენესუელის მძიმე ნავთობი, ხოლო მთელი რიგი ნავთობგადამამუშავებელი საწარმოების ტექნოლოგია არ იძლევა მხოლოდ პერმის აუზისადა დასავლეთ ტეხასის მსუბუქი ნავთობის გამოყენების საშუალებას. ის აუცილებლად უნდა შეერიოს მძიმე ნავთობს, რომელსაც სამხრეთ ამერიკაში ყიდულობდნენ. მაგრამ ტრამპმა სანქციები დაუწესა ვენესუელის სახელმწიფო კომპანია PVSDA-ს და ნავთობგადამამუშავებელ ქარხნებს ნედლეულის სერიოზული პრობლემები შეექმნა.

უფრო რთულ ვითარებაში აღმოჩნდა მექსიკის ყურისა და აღმოსავლეთ სანაპიროს ქარხნები, მათ შორის, Citgo Petroleum-ი, Valero Energy და Chevron-ი.

ალგტერნატივა შეიძლებოდა საუდის არაბეთის ნავთობი გამხდარიყო, რომელიც ქიმიური შემადგენლობისთ ახლოსაა, მაგრამ საუდიტებმა უარი თქვეს მოპოვენის გაზრდაზე. შედეგად, ეკონომიკამ პოლიტიკა შეავიწროვა და რუსეთისთვის მიმართვა გახდა საჭირო.

„ზვაშინგტონი ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ „გაზპრომმა“ პროექტი „ჩრდილოეთის ნაკადი 2“ ვერ დაამთავროს, მაგრამ ეს ხელს არ უშლის თანამშრომლობას, თუ ეკონომიკური ინტერესები ერთმანეთს ემთხვევა“, ― აღნიშნავს ალექსანდრ რაზუვაევი, საინფორმაციო-ანალიტიკური ცენტრი „ალპარის“ ხელმძღვანელი.

„ბოლო გეოპოლიტიკურმა მოვლენებმა მსოფლიოში ნავთობის ბაზარი რუსეთის სასარგებლოდ გადაანაწილა, ვინაიდან აშშ-ში უარი თქვეს ორი სხვა ქვეყნიდან მიწოდებებზე და სანქციები დაუწესეს მათ. ამგვარად, Urals-ი ერთადერთ ხელმისაწვდომ მძიმე სახეობად დარჩა“, ― ადასტურებს ექსპერტი ალექსანდრ დუჟნიკოვი.

გარდა ძშესაფერისი მახასიათებლებისა, რუსული ნედლეული ფასითაც მიმზიდველია. ფინანსთა სამინისტროს მონაცემებით, Urals-ის მარკის ნავთობის ფასი იანვარ-ივლისში საშუალოდ 40,34 დოლარს შეადგენდა ბარელზე. და ეს მაშინ, როცა გასული წლის ანალოგიურ პერიოდში 65,27 დოლარი ღირდა.  

ამასთან ფრახტის ღირებულებაც მნიშვნელოვნად შემცირდა. ხოლო კარანტინის დასრულების შემდეგ საწვავის მოხმარება გაიზარდა ― ადამიანებმა უფრო მეტი მოძრაობა დაიწყეს ავტომობილებითა და თვითმფრინავებით.

კრიზისი დარგში

ნავთობის ფასების ჩამოშლის გამო აშშ-ში საბურღების რაოდენობა მრავალწლიან მინიმუმამდე შემცირდა. ნავთობსადენი Dakota Access-ი ეკოლოგიური კანონმდებლობის დარღვევის გამო დაიკეტა. მოპოვება პიკური 13,1-დან 11,1 მილიონ ბარელამდე დაეცა დღეში. ამასთან ეს შეეხო აშშ-ის უფრო მეტად პროდუქტიულ ფიქალურ აუზებს ― პერმის, იგლ-ფორდის, ბაკენსკის, ნიობრომსკის, ანადირის, აპალაჩისა და ჰეისვილის.

EIA-ს პროგნოზით, რომელიც 11 აგვისტოს გამოქვეყნდა, დარგის წარმოსების საშუალო სიმძლავრე მიმდინარე წელს 11,26 მლნ ბარელს შეადგენს დღეში, ხოლო 2021 წელს ― 11,14 მლნ-ს. EIA-ში ამბობენ, რომ დეკემბრისთვის სწორედ ამერიკელები შეიტანენ ყველაზე დიდ წვლილს ნავთობის მსოფლიო მიწოდებების შემცირებაში.

Haynes & Boone-ს მონაცემებით, იანვრიდან გაკოტრების პროცედურა 36-მა ნავთობისა და გაზის კომპანიამ წამოიწყ, რომელთა საერთო დავალიანება დაახლოებით 25,2 მლრდ დოლარს შეადგენს. მათ შორისაა ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ფიქალური კომპანია Whiting Petroleum-ი, ასევე California Resources-ი, და დარგის პიონერი Chesapeake Enеrgy. ივნისში კიდევ ერთმა მსხილმა მწარმოებელმა Extraction Oil & Gas-მა ვერ შეძლო ვალის პროცენტის გადახდა და სასამართლოს მიმართა გაკოტრების თაობაზე.

Rystad Energy-ის შეფასებებით, წლის ბოლომდე კიდევ დაახლოებით 150 ამერიკული ნავთობ-გაზის კომპანია გამოაცხადებს თავს გაკოტრებულად. ფიქალური მოპოვება შესაძლოა დღე-ღამეში ხუთ მილიონ ბარელზე დაბლა დაეცეს. შედეგად, როგორც ამას ShaleProfile Analytics-ი პროგნოზირებს, დარგი საწარმოო სიმძლავრეების მესამედზს იზარალებს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

33
Ту-160

მიმოხილვა: დესანტი კომანდორის კუნძულებზე და Ту-160 ანადირში

19
(განახლებულია 10:41 15.08.2020)
პენტაგონის პროვოკაციები აღმოსავლეთ ევროპაში მოკავშირეთა ზურგს უკან რუსეთს აიძულებს, შეახსენოს აშშ-ს ჩვენს პლანეტაზე მათი პოზიციების სისუსტე.

რუსეთის წყნარი ოკეანის ფლოტის საზღვაო ქვეითმა 12 აგვისტოს ისტორიაში პირველად გადასვა პარაშუტიანი დესანტი კომანდორის კუნძულებზე (ბერინგის ზღვაში), აშშ-ის ტერიტორიიდან სულ რაღაც 350 კმ-ში.

ერთი დღით ადრე Ту-160 სტრატეგიული რაკეტმზიდების ეკიპაჟებმა სარატოვის ოლქის ბაზიდან ანადირის აეროდრომზე გადაინაცვლეს, რომელიც შეერთებული შტატების ტერიტორიიდან 530 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს.

საზღვაო ქვეითის ქვედანაყოფის დესანტი, გეგმური ტაქტიკური წვრთნების ფარგლებში, პარაშუტით კომანდორის კუნძულებზე, უცხო ტერიტორიაზე დაეშვა. ძალების გადასროლის მიზანი - ერთ-ერთ კუნძულზე დისლოცირებული სამხედრო ობიექტის თავდაცვის გაძლიერება და პირობითი მოწინააღმდეგის მზვერავი-დივერსიული ჯგუფების თავდასხმის მოგერიება იყო.

სწავლებაში მონაწილეობა მიიღო 50-ზე მეტმა სამხედრო მოსამსახურემ, საზღვაო ავიაციისა და წყნარი ოკეანის ფლოტის ხომალდების უზრუნველყოფის ეკიპაჟებმა. მოქმედება - საწვრთნელი-საბრძოლო, მაგრამ მაინც სიმბოლური, რომელიც პენტაგონს შეახსენებდა რუსეთის მხრიდან საფრთხის შეკავებისა და მასზე რეაგირების მნიშვნელოვან შესაძლებლობებს.

ამერიკელი „პარტნიორებისთვის“ კიდევ უფრო თვალნათელი სიგნალია რუსული შორი ავიაციის ორი სტრატეგიული ავიამზიდის - Ту-160-ის გადასმა სარატოვის ოლქიდან ანადირში. „თეთრი გედების“ გადაფრენა შესრულდა საფრენი-ტაქტიკური სწავლების ფარგლებში სტრატეგიული ბომბდამშენი-რაკეტმზიდების - Ту-95МС-ის, ზებგერითი ბომბდამშენი-რაკეტმზიდების - Ту-22М3 -ისა და მფრინავი ტანკერის - Ил-78-ის მონაწილეობით.

ოპერატიულ აეროდრომებზე საავიაციო ტექნიკის გადასროლის შემდეგ ეკიპაჟებმა დაამუშავეს საავიაციო გამანადგურებელი საშუალებების საბრძოლო პირობებში გამოყენების ამოცანა. შესაბამისად, რაკეტმზიდების დანიშნულება გარკვეულია: ეს არის რუსეთის სტრატეგიული ბირთვული ძალების კომპონენტი.

რას ნიშნავს კომანდორული „ვაშა!“

წყნარი ოკეანის ფლოტის საზღვაო ქვეითის პარაშუტიანმა დესანტმა ოკეანეში ჩაკარგულ კომანდორის კუნძულებზე (მოსახლეობა 700 კაცი) კიდევ ერთხელ აჩვენა რუსული ჯარის სრული საბრძოლო მზადყოფნა და უნარი, ეფექტურად იმოქმედოს დისლოკაციის ადგილიდან ათასობით კილომეტრის მოშორებით და ოპერატიულად გააკონტროლოს სამხედრო ობიექტები დედამიწის ნებისმიერ წერტილში.

რუსი სამხედრო დესანტი 2020 წლის 26 აპრილს მსოფლიო ისტორიაში პირველად დაეშვა 10 ათასი მეტრის სიმაღლიდან და წარმატებით შეასრულა ამოცანა ფრანც-იოსების მიწის არქიპელაგზე.

ყველაზე რთულ პირობებში სპეციალური დანიშნულების უახლესი საპარაშუტე სისტემები - „არბალეტი-2“ სამხედრო მოსამსახურეებს ეხმარება უსაფრთხოდ დაეშვან მიწაზე 400-4000 მეტრის სიმაღლიდან შეიარაღებითა და 50 კგ-იანი კონტეინერებით. პარაშუტ „შტურმით“ შესაძლებელია 80 მეტრის სიმაღლიდან დაშვება. და მხოლოდ რუსული ჯავშანტექნიკის გადასმაა შესაძლებელი ეკიპაჟთან ერთად 1500 მეტრის სიმაღლიდან. თუმცა ნებისმიერი პარაშუტი - მხოლოდ ინსტრუმენტია ბრძოლის ველზე სამხედროებისა და შეიარაღების გადასაყვანად.  

საჰაერო დესანტი გამიზნულია მოწინააღმდეგის ზურგში ოპერატიულ-ტაქტიკური საბრძოლო ამოცანების შესასრულებლად ლოკალურ კონფლიქტებსა და მსხვილმასშტაბიან ომებში. დესანტის გადასმას ხელი შეიძლება შეუშალოს მხოლოდ მოწინააღმდეგის ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის ეფექტურმა სისტემამ, თუმცა საავიაციო ძალებით მტერზე წინასწარი თავდასხმა ამ პრობლემასაც აგვარებს.

რეალურ საბრძოლო ოპერაციაში ვინმემ უნდა გაუთავისუფლოს გზა დესანტს, გაანადგუროს მოწინააღმდეგის საზენიტო დანადგარები, Lance-ის ტიპის ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსები, არტილერია და ჯავშანტექნიკა. შესაძლოა, სტრატეგიული Ту-160, Ту-95МС და ზებგერითი ბომბდამშენი-რაკეტმზიდები Ту-22М3 შემთხვევით არ ჩაფრენილან წყნარი ოკეანის სანაპიროზე - მათ დაამუშავეს ამოცანა კომანდორის კუნძულებზე დესანტის გადასხმამდე ერთი დღით ადრე. აქ აუცილებლად უნდა ითქვას: რუსეთი არავის ემუქრება ომით, მაგრამ არც თავის შესაძლებლობებს მალავს.

ანადირის ცივი გაფრთხილება

11 აგვისტოს წყნარი ოკეანის სანაპიროზე გადასმულ რუსეთის შორი ავიაციის დამრტყმელ დაჯგუფებას შეუძლია მოწინააღმდეგის ობიექტების მიზანში ამოღება 5500 კმ-ის მანძილზე ისე, რომ არ გასცდეს რუსეთის საჰაერო სივრცეს. ჰიპოთეტურად ანადირის აეროდრომიდან მაღალსამიზნიან და მცირესამიზნიან რაკეტებს შეუძლიათ მიაღწიონ აშშ-ის მონტანას და ჩრდილოეთ დაკოტას შტატებს, სადაც მდებარეობს ბირთვული კონტინენტთაშორისი ბალისტიკური რაკეტების - Minuteman III-ის შახტები. საერთაშორისო საჰაერო სივრციდან წყნარი ოკეანის თავზე ახალი შესაძლებლობები იხსნება.

სტრატეგიულ Ту-160М-ს შეუძლია, მაგალითად, სირიაში შემოწმებული Х-101 რაკეტების გამოყენება, რომლებიც გამიზნულია დაშორებულ გეოგრაფიულ რაიონებში მოწინააღმდეგის სახმელეთო და საზღვაო ობიექტების გასანადგურებლად. მას 12-მდე ფრთიანი რაკეტის ზიდვა შეუძლია. Х-101 კონვენციურ მოდიფიკაციას აქვს საბრძოლო ნაწილი, 400 კილოგრამამდე სიმძლავრით ტროტილის ეკვივალენტში.

შორ მრავალრეჟიმიან ზებგერით რაკეტმზიდ-ბომბდამშენს Ту-22М3-ს უჭირავს ნიშა სტრატეგიულ და ოპერატიულ-ტაქტიკურ ავიაციას შორის, ეფექტურად ანადგურებს სახმელეთო და საზღვაო სამიზნეებს ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვისა და რადიოელექტრონული ბრძოლის თანამედროვე საშუალებებთან დაპირისპირების პირობებშიც.

მაქსიმალური სიჩქარეა 2300 კმ/სთ, საბრძოლო დატვირთვა - 24 ტონა. გამიზნულია გამშვებ პუნქტში Х-101 ან Х-102 ფრთიანი რაკეტების მისატანად. შეუძლია Х-32-ისა და ჰიპერბრეგითი X-47М2 რაკეტების - „კინჟალის“ (დაშნა) ზიდვა. ბომბდამშენ Ту-22М3М-ს შეუძლია ასევე მოწინააღმდეგის საავიაციო დამრტყმელი ჯგუფის განადგურება ისე, რომ არ გასცდეს თავისი ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის მოქმედების 700 კმ-იან ზონას. ზებგერითი გემსაწინააღმდეგო რაკეტა Х-32, 1000 კმ სიშორით, დაფრინავს 5 მახის სიჩქარით 40 კმ-მდე სიმაღლეზე და მოწინააღმდეგეს დარტყმას სტრატოსფეროდან აყენებს.

სტრატეგიულ ბომბდამშენ-რაკეტმზიდ Ту‑95МС-ს ზედმეტი ქება არ სჭირდება და გამიზნულია ფრთიანი რაკეტებით მოწინააღმდეგის ზურგში მნიშვნელოვანი ობიექტების გასანადგურებლად (5500 კმ-ის მანძილიდან) - დღისით და ღამით, ნებისმიერ ამინდში. აღსანიშნავია, რომ ზემოხსენებული თვითმფრინავები მოდერნიზებულია, აღჭურვილია უახლესი შეიარაღებით და სახიფათო ძალას წარმოადგენს.

რუსეთის შეიარაღებული ძალების შორ ავიაციას საბრძოლო შემადგენლობაში აქვს დაახლოებით 70 სტრატეგიული ბომბდამშენი Ту-160 და Ту-95, 40-ზე მეტი შორი მანძილის ბომბდამშენი Ту-22М3. სამხედრო-კოსმოსური ძალების მთავარი დამრტყმელი ძალა და სტრატეგიული ბირთვული ძალების კომპონენტი, რუსეთის სამხედრო ძალების მთავარსარდლის იარაღი - შორი ავიაცია - გამიზნულია ოპერატიულ-სტრატეგიული ამოცანების გადასაჭრელად და უმიზნოდ არასდროს დაფრინავს.

პენტაგონი და ნატო სულ უფრო გაიტაცა რუსეთის უაზრო „შეკავებამ“ აღმოსავლეთ ევროპაში, იგულისხმება ამერიკული ჯარების დისლოკაციის ადგილის შეცვლა გერმანიიდან პოლონეთსა და რუმინეთში, სერიული მანევრები, საბრძოლო და მზვერავი ავიაციის პროვოკაციული ფრენები ბალტიისა და შავი ზღვის თავზე, რუსეთის საზღვრების მახლობლად.

პენტაგონი ისწრაფვის მცირე სიმძლავრის ბირთვული იარაღის „ჰუმანური“ პოტენციალის გაზრდისკენ. თუ რუსეთის „შეკავება“ ვერ მოხერხდება, იძულებული გახდება შეტევაზე გადავიდეს, ეს გეზი 2015 წლიდანაა ცნობილი.

თანამედროვე რეალობა ისეთია, რომ რუსეთი ვერ იქნება იზოლირებული ეკონომიკურად და დამარცხებული სამხედრო მეთოდებით, ზეწოლის მრავალწლიანი მცდელობა ფუჭი აღმოჩნდა. ამას ამერიკული ჟურნალი The American Conservative-ც კი აღიარებს: „არსებობს საზღვრები, რომლებიც რუსეთმა თავის უშუალო სიახლოვეს გაავლო და აშშ არ უნდა ეცადოს მათ გადაკვეთას. ჩვენ ბოლო 12 წელიწადში დავინახეთ, რამდენად საშინელი შეიძლება იყოს ქვეყნების მდგომარეობა, რომლებიც ჩათრეული აღმოჩნდებიან აშშ-სა და რუსეთს შორის ბაწრის გადაწევის თავისებურ შეჯიბრში. ჩვენმა მთავრობამ უკრაინისა და საქართველოს მაგალითზე გაიგო, რომ აშშ სინამდვილეში არ არის მზად და არ სურს ამ ქვეყნების დაცვა“.

რჩება იმედი, რომ პენტაგონშიც ანალოგიურ დასკვნებს გამოიტანენ - არა უხეში პროვოკაციების მეთოდით ბალტიისა და შავი ზღვების, ბერინგისა და ჩუკოტკის ზღვების თავზე, რასაც აშშ-ისთვის მიუღებელი დანაკარგი შეიძლება მოჰყვეს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის პოზიციას!

19
მაგიდა კაფეში

იმნაძე მოსახლეობას აფრთხილებს: რა ხდება ქობულეთში

0
(განახლებულია 17:08 15.08.2020)
საქართველოში ახალი კორონავირუსით დაავადებულთა რაოდენობა ბოლო დღე-ღამეში 15-ით გაიზარდა და 1321-ს მიაღწია

თბილისი, 15 აგვისტო - Sputnik. ყველა იმ მოქალაქემ, რომლებიც ქობულეთში, კაფე „ჰავანაში“ 9, 10 და 11 აგვისტოს იმყოფებოდნენ,  სიმპტომების გამოჩენისთანავე ცხელების ცენტრებს უნდა მიმართოს, განაცხადა დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ხელმძღვანელის მოადგილემ პაატა იმნაძემ.

დღეს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ქალს, რომელიც ქობულეთში, კაფე „ჰავანაში“ მუშაობს, კორონავირუსი დაუდასტურდა.

„ეს ქალბატონი თბილისიდან ქობულეთში სამუშაოდ არის ჩასული. ის ქობულეთში კაფე „ჰავანაში“ მუშაობდა. აქ მომუშავე პერსონალი, ყველა, ვინც კონტაქტში იყო ამ თანამშრომელთან, ყველა მოკვლეულია და იზოლაციაშია გადაყვანილი. მათ გამოიკვლევენ, მაგრამ მინდა, მაქსიმალურად გავაფრთხილო ისინი, ვინც 9, 10 და 11 აგვისტოს ამ კაფეში იმყოფებოდა, რომ ფრთხილად იყვნენ და თუ ოდნავ მაინც გამოუვლინდებათ სიმპტომები, აუცილებლად მიმართონ ცხელების ცენტრებს“, – განაცხადა  იმნაძემ.

საქართველოში ახალი კორონავირუსით დაავადებულთა რაოდენობა ბოლო დღე-ღამეში 15-ით გაიზარდა და 1321-ს მიაღწია.

ამ დროისათვის გამოჯანმრთელებულია 1088 ადამიანი, გარდაცვლილია – 17, კარანტინის რეჟიმში იმყოფება 7597, ხოლო სტაციონარებში ექიმების დაკვირვების ქვეშ 261 პაციენტია.

ასევე კორონავირუსის დიაგნოზით უცხოეთიდან სამშობლოში გადმოყვანილია საქართველოს 41 მოქალაქე, მათ შორის 38 – სამხედრო მოსამსახურე.

საქართველოში კორონავირუსის პირველი შემთხვევა 26 თებერვალს დაფიქსირდა.

0
თემები:
COVID-19 საქართველოში