ჰოსპიტალში: ექიმები სოფიო ბუაჩიძე, ეკატერინე ამირბეგოვა, ნელი დადიანი. 1943 წელი

როგორ მუშაობდნენ საევაკუაციო ჰოსპიტლები თბილისში მეორე მსოფლიო ომის დროს

337
(განახლებულია 20:08 08.05.2020)
მეორე მსოფლიო ომის პირველივე დღეებიდან საქართველოში სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ობიექტები გაიხსნა – საევაკუაციო ჰოსპიტლები, სადაც ომში დაჭრილები და დაავადებულები მკურნალობდნენ. მათი მწყობრში დაბრუნება მედიკოსების ძირითადი ამოცანა იყო.

მირანდა ოგანეზოვა

საქართველოში სამხედრო მოსამსახურეებს მკურნალობდნენ 70-ზე მეტ საევაკუაციო ჰოსპიტალში, რომლებიც საავადმყოფოების, სანატორიუმების, სკოლებისა და სხვა დაწესებულებების შენობებში გაიხსნა.

დიდი სამამულო ომის ვეტერანმა, ღირსების ორდენის კავალერმა ეკატერინე ამირბეგოვამ ისაუბრა საევაკუაციო ჰოსპიტალზე №1434, რომელიც თბილისში 26.06.1941 წლიდან 01.03.1946 წლამდე ფუნქციონირებდა.

„ძვირფასო ექიმო კატიუშა! ეს 38 წელი სულ გიხსენებდით თქვენ და იმ ღამეს, როცა ერთი წუთითაც არ მტოვებდით, სანამ სიცოცხლის ნიშანი არ მოგეცით. თქვენმა თბილმა დამოკიდებულებამ გამაძლიერა სულიერად, მომცა სასიცოცხლო ძალა და მე გადავრჩი... სანამ ცოცხალი ვარ, სანამ ჩემი გული ძგერს, არ დავივიწყებ თქვენ ერთგულებას და დაჭრილებისადმი პატიოსან, ნამდვილი ექიმის დამოკიდებულებას... გილოცავთ თქვენ და თქვენს ყველა კოლეგას, ვინც ომის სიმწარე საკუთარ მხრებზე გადაიტანა, გამარჯვების დიდ დღესასწაულს. თქვენი ყოფილი დაჭრილი ავადმყოფი 1942-43 წლებში, ამჟამად კიევის ოლქის ბროვარის საქალაქო საბჭოს დეპუტატი მ. ალექსეენკო“.

Письмо от спасенного солдата
photo: courtesy of Ekaterina Amirbegova
გადარჩენილი ჯარისკაცის წერილი

რამდენი რამ განვლო, უკვე აღარ ახსოვს. რამდენი მებრძოლი გადაარჩინა და რამდენის გადარჩენა ვერ შეძლო – არ დაუთვლია. 20 წლის გოგონას სუსტ მხრებზე უზომო სიმძიმე დააწვა. ახლა, ომის დამთავრებიდან 75 წლის შემდეგ ეკატერინე ამირბეგოვა კვლავ დიდი სიმწარით იხსენებს იმ მეომრებს, რომლებიც ამდენი ხნის წინ დაიღუპნენ.

„გვყავდა ერთი მძიმედ დაჭრილი ჯარისკაცი, მუსიკოსი მელნიკოვი რუსეთიდან, ინტელიგენტების ოჯახიდან. როდესაც ვკითხე, თანახმაა თუ არა ოპერაციაზე, უარი მითხრა. ასე თქვა, თუ ვერ გადავიტან და მოკვდები, თან შენს სახეს წავიღებო. ვერ გადარჩა“.

ამირბეგოვა მასზე ისე ლაპარაკობს, როგორც თავისიანზე და ფიქრობს, რომ ჯარისკაცის ნათესავებს შეიძლება ვერც გაეგოთ მისი ბედის შესახებ. ეს ღირსებას არ გვმატებს, რომ ამდენი მსგავსი ისტორიაა, ჯარიკაცების ისტორია, რომელთა სიცოცხლეც თბილისის ჰოსპიტლებში შეწყდა და რომელთა შესახებ მათი ოჯახებისთვის არაფერია ცნობილი. ზოგი ჯარისკაცი ვერ იხსენებდა წარსულს, ზოგი ისე იყო დასახიჩრებული, რომ არ სურდა საკუთარი თავის შესახებ რამის თქმა, ან მათი სახლები ფაშისტების მიერ იყო განადგურებული. მათი უკანასკნელი ნავსაყუდელი ქართული მიწა გახდა.

მაგრამ იყო შეხვედრების სასიხარულო მომენტებიც, როდესაც ათწლეულების შემდეგ ყოფილი ჯარისკაცები ბრუნდებოდნენ საქართველოში და თავიანთ მხსნელ ექიმს ეძებდნენ.

თბილისში მხოლოდ ექიმი ქალები დარჩნენ...

1941 წლის 22 ივნისი, ლევიტანის მიმართვა, რომლის ხმა მოგვიანებით გამარჯვების ხმა გახდება... მილიონობით ადამიანი სხვადასხვა რესპუბლიკიდან ჰყვებოდა ისტორიას იმის შესახებ, თუ როგორ გაიგეს კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე სისხლიანი ომის დაწყების შესახებ. გამონაკლისი არც 20 წლის ეკატერინე ამირბეგოვა ყოფილა. თუმცა, ექიმის პროფესია მშვიდობიან დროს შეარჩია, მას არც უფიქრია, რომ მისი 70-წლიანი კარიერა სწორედ მშობლიურ სკოლაში დაიწყებოდა.

„თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის მესამე კურსის სტუდენტი ვიყავი. იქ ასევე გახსნილი იყო პედიატრიული, სანჰიგიენური და სტომატოლოგიური ფაულტეტები. მახსოვს,  მეგობარი მარიკა სვანიძის სახლში ვიყავი და უცბად მის მამას მთელი ხმით ვიღაცამ რუსულ ენაზე დაუძახა: „ამბროსი პავლოვიჩ, ომი დაიწყო!“ ჩავრთეთ რადიო, დიქტორი ლევიტანი აცხადებდა, რომ დილის 4 საათზე, ყოველგვარი ომის გამოცხადების გარეშე გერმანიის შეიარაღებული ძალები საბჭოთა კავშირის საზღვრებს უტევდნენ... ეს საშინელება იყო. მაშინვე სახლში გავიქეცი, მაშინ საბჭოს ქუჩასთან ვცხოვრობდით, მაქსიმ გორკის ძეგლთან ახლოს. ქალაქის ქუჩები უკვე დაცარიელებული იყო, მხოლოდ ახალგაზრდები მიიჩქაროდნენ სამხედრო კომისარიატისკენ. ეს იყო ომის პირველი დღე“.

ომის დროს თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულმა, რომელმაც ფრონტზე სამი ათასზე მეტი მედმუშაკი გაგზავნა, მუშაობა საევაკუაციო ჰოსპიტალში გადაწყვიტა, სადაც მძიმედ დაჭრილები იყვნენ მოთავსებული. მიუხედავად ბიძის, ჰოსპიტლის უფროსის რჩევისა, მან ჯიუტად დაიჟინა, რომ მისი ადგილი დაჭრილი ჯარისკაცების გვერდით იყო.

Военный билет Екатерины Амирбеговой
photo: courtesy of Ekaterina Amirbegova
ეკატერინე ამირბეგოვას სამხედრო ბილეთი

„ჩვენი კურსის სტუდენტები ვადამდე გამოუშვეს, 1942 წლის აგვისტოში, როდესაც უკვე ჩამოყალიბებული იყო ყველა საევაკუაციო ჰოსპიტალი. მრავალპროფილური ჰოსპიტლები იყო. მხოლოდ ძველი კალინინის, ამჟამად ჯავახიშილის ქუჩაზე ოთხი ჰოსპიტალი ფუნქციონირებდა. იმავე ქუჩაზე იყო რკინიგზის სკოლა-ინტერნატი №4/5, რომელიც დავამთავრე და რომელშიც გახსნილი იყო საევაკუაციო ჰოსპიტალი №1434, სადაც მუშაობდა ჩემი ბიძა, დედის ძმა ვასილი მჭედლოვი. ყველა ფრონტზე წავიდა. სწავლის დროს ჩვენი კურსელი ბიჭები სარატოვში წაიყვანეს კვალიფიკაციის ასამაღლებლად, იქიდან კი პირდაპირ ფრონტზე გაგზავნეს.ზოგი მათგანი დაიღუპა. თბილისში მხოლოდ ქალი ექიმები დარჩნენ. ბიძაჩემს ვთხოვე, სამსახურში ავეყვანე. გაუკვირდა: „ახალგაზრდა ქალი ხარ, ჯობს პედიატრად იმუშაო, ამდენი თავისუფალი ადგილია სხვა კლინიკებში“. ამაზე ვუპასუხე: „არავითარ შემთხვევაში“. 12 დღე მის კაბინეტში ვიჯექი და ვუმტკიცებდი, რომ გადაწყვეტილებას არ შევიცვლიდი“, – მოგვითხრობს ეკატერინე ამირბეგოვა.

ფრონტისპირა ჰოსპიტალი თბილისში და ბრძოლა კავკასიისთვის

1941 წლის 23 ნოემბრიდან 1942 წლის 28 იანვრამდე და 1942 წლის 15 მაისიდან 1943 წლის 30 იანვრამდე საევაკუაციო ჰოსპიტალი №1434 მოქმედ არმიაში შედიოდა. თავდაპირველად ეს იყო 300 საწოლზე და მძიმედ დაჭრილ კონტინგენტზე გათვლილი ზურგის ჰოსპიტალი. ძირითადად მწოლიარენი, რომლებსაც ჰქონდათ საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის, დიდი სახრების ტრავმები... მოგვიანებით სამსართულიან შენობაში რამდენიმე ასეული საწოლი დაამატეს. დაჭრილები ტრამვაით მიჰყავდათ. როდესაც ის ძალიან ნელა მოძრაობდა, ექიმები ხვდებოდნენ, რომ ავადმყოფები მოჰყავდათ, ჯარისკაცები კი მთელი საბჭოთა კავშირიდან იყვნენ, ყველაზე მეტი – რუსეთიდან. სანიტრები და მედდები ძალიან დიდი დატვირთვით მუშაობდნენ.

Екатерина Амирбегова с ранеными бойцами во дворе госпиталя
photo: courtesy of Ekaterina Amirbegova
ეკატერინე ამირბეგოვა დაჭრილ ჯარისკაცებთან ერთად ჰოსპიტლის ეზოში

„ქართველი ჩვენს ჰოსპიტალში ძალიან ცოტა იყო. მათ, ალბათ, სხვა ქალაქებში გზავნიდნენ. დაჭრილების რაოდენობა მნიშვნელოვნად გაიზარდა 1943 წელს, კავკასიისთვის ბრძოლის პერიოდში. ბრძოლები ახლოს მიმდინარეობდა, და ჩვენი ჰოსპიტლები ფრონტისპირა გახდნენ. ახალი დაჭრილები გადმოჰყავდათ ორჯონიკიძიდან (ამჟამად ვლადიკავკაზი). იმ დროს შედარებით ხშირი იყო სიკვდილის შემთხვევები. იყო ასევე ტეტანუსის დაავადების შემთხვევებიც“, – აღნიშნა ვეტერანმა.

ვაკის რაიონში, სტუდენტური საერთო საცხოვრებლის შენობაში განთავსებული იყო ჰოსპიტალი ამპუტირებულებისთვის, სადაც, ჯარისკაცების უმძიმესი ფსიქოლოგიური მდგომარეობიდან გამომდინარე, ძალზე რთული სიტუაცია შეიქმნა. ამიტომ ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა, დაჭრილები დახურულ შენობაში გადაეყვანა, რომ მათ ქალაქში გასვლა არ ეცადათ.

„ჩვენი ჰოსპიტალი შესაფერისი ადგილი აღმოჩნდა. 1943 წლის აპრილში, მაისის დღესასწაულების წინ დაჭრილები ჩვენთან გადმოიყვანეს. თავიდან, როდესაც დახურული შენობა ნახეს, ძალიან გაუჭირდათ. ჩვენ ძალიან კარგი დამოკიდებულება გვქონდა, ერთმანეთს პატივს ვცემდით. საოცრად მედგარი ბიჭები იყვნენ, რომლებიც სამაგალითო უნდა იყვნენ დღევანდელი ბიჭებისთვის. ისინი სიცოცხლეს სწირავდნენ სამშობლოს, მეგობრებს. და მიუღებელია, რომ დღეს ვინმემ მათზე აგდებით ილაპარაკოს. მარტო ვმორიგეობდი სამივე სართულზე და არ მახსოვს, ოდესმე კარის დაკეტვა დამჭირვებოდა, დაკაკუნების გარეშე არავინ შემოდიოდა. ომის დასაწყისში განყოფილებებს მამაკაცები ხელმძღვანელობდნენ, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ისინი ფრონტზე გაიწვიეს, მედპერსონალი ძირითადად ქალებისგან შედგებოდა. მამაკაცი მხოლოდ უფროსი, კომისარი, ღამის მორიგე და საწყობის გამგე იყვნენ. წამყვანი ქირურგი გახლდათ სოფიო ბუაჩიძე. ყველა დაჭრილს ოპერატიული დახმარება ესაჭიროებოდა, პროთეზირებისთვის მომზადება. ტარდებოდა რეამპუტაცია, შემდეგ ავადმყოფებს უკეთდებოდა პროთეზი, ასწავლიდნენ მის გამოყენებას. ვისაც წასასვლელი არ ჰქონდა, საქართველოში რჩებოდა, ქმნიდა ოჯახს. მახსოვს, ჩვენთან ექიმი პეტროვსკაია მუშაობდა რუსეთიდან, რომელმაც ყველა ნათესავი დაკარგა“, – იხსენებს ვეტერანი.

როგორ იყო ორგანიზებული საევაკუაციო ჰოსპიტლები

ეკატერინე ამირბეგოვა აღნიშნავს, რომ ომის დასაწყისში ხშირად კეთდებოდა ამპუტაცია, რის გამოც ბევრი ინვალიდი იყო: „მოგვიანებით შესაბამისი ინსტრუქციები გამოვიდა, შესაძლებელი გახდა კიდურების შენარჩუნება. დაჭრილთა შორის ინვალიდობის დონე შემცირდა. ჩვენ განკარგულებაში მხოლოდ თაბაშირის სახვევები იყო. მაშინ არ იყო პენიცილინი და სხვა ანტიბიოტიკები. არ ვაკეთებდით შიდავენურ გადასხმებს, არ იყო წვეთოვნები. წარმატებით ვიყენებდით სისხლის გადასხმას. ფიზიოლოგიურ ხსნარს პირდაპირ კანქვეშ ვუსხამდით“.

ვეტერანი ასევე იხსენებს, რომ საევაკუაციო ჰოსპიტლები თბილისში ძალიან მაღალ დონეზე იყო ორგანიზებული, რომელთა შექმნაც მთავრობამ ომის პირველივე დღეებიდან დაიწყო:

„1946 წელს საევაკუაციო ჰოსპიტალი №1434 გააუქმეს, მის ადგილზე შეიქმნა ორთოპედიისა და მეორე მსოფლიო ომის ინვალიდებისთვის აღდგენითი ქირურგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, რომელიც მოგვიანებით ღუდუშაურის სახელობის ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის ინსტიტუტად გარდაიქმნა. ინსტიტუტი 1991 წელს სხვა შენობაში გადავიდა“.

მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1941–1945 წლებში თბილისში დისლოცირებული ჰოსპიტლების ჩამონათვალში იყო ოფიცრებისა და საზღვაო საევაკუაციო ჰოსპიტლები, ყბა-სახის ქირურგიის ჰოსპიტალი და სხვ.

მედიკოსებთან ერთად თავდადებით მუშაობდნენ მოქალაქეები. ექიმების დასახმარებლად პატარა გმირებიც გაეშურნენ – თბილისის სკოლების მოსწავლეები. მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი გილარ ბაქრაძე იხსენებს, რომ სკოლაში სწავლის დროს ბავშვები პედაგოგებთან ერთად ჰოსპიტლებში დაჭრილებს სტუმრობდნენ.

„მახსოვს, ვაგროვებდით პროდუქტებს, ტანსაცმელს და მივდოდით უზნაძის, ადრე კამოს ქუჩაზე განთავსებულ ჰოსპიტალში. ახლა ამ შენობაში განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროა. ეს ერთ-ერთი დიდი ჰოსპიტალი იყო (აქ ომის დაწყების დროს პრაქტიკას გადიოდა მომავალი ექიმი ამირბეგოვა – რედ.). მოსწავლეები ჯარისკაცებისთვის პატარა კონცერტებს აწყობდნენ. მე აკორდეონზე ვუკრავდი. ზოგი დაჭრილებს წიგნებს, გაზეთებს უკითხავდა, ზოგი წერილებს წერდა. დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა დაჭრილების მორალურ მდგომარეობას“, – აღნიშნავს ბაქრაძე და დასძენს, რომ მედიკოსების გმირობის წყალობით მოახლოვდა ნანატრი გამარჯვებაც.

ეკატერინე ამირბეგოვა დაწვრილებით იხსენებს, როგორ იღებდნენ მის ჰოსპიტალში დაჭრილებს:

„დაჭრილები საკაცეებით მოჰყავდათ მიმღებში და ადგენდნენ ავადმყოფობის ისტორიას. თითოეულს ჰქონდა რუკა. შემდეგ ავადმყოფი გადაჰყავდათ მეზობელ ოთახში, სადაც ტანსაცმელს უცვლიდნენ, აბანავებდნენ. წყალი ავზში შეშაზე ცხელდებოდა. შემდეგ ჯარისკაცები გადასახვევ ოთახში შეჰყავდათ. პარიკმახერიც გვყავდა. სპეციალურ კამერაში, ტილიანობის გავრცელების თავიდან ასაცილებლად, ტანსაცმლის დეზინფიცირება ხდებოდა. ცენტრალური გათბობა არ იყო, პალატები შეშის ღუმელებით თბებოდა. საწოლები დეზინფიცირებული იყო, საბნები სუფთა, გარეცხილი. მაქსიმალურად ვცდილობდით, რომ კვება კარგი ყოფილიყო. ავადმყოფებს დღეში სამჯერ ვაჭმევდით. საერთო მაგიდის გარდა, სუფრას სხვადასხვა კატეგორიის ავადმყოფებისთვისაც ვშლიდით. საუზმეზე იყო ფაფა, ჩაი, პური, კარაქი, ხანდახან – მურაბა, ჯემი და ხილი. აშშ-დან ვიღებდით ამანათებს, რომლებშიც შოკოლადიც იყო. სადილზე ვამზადებდით ცხელ კერძებს ხორცით, კომპოტსა და კისელს. ვახშამზე იყო ფაფა, ჩაი. ექიმები ყოველდღიურად ამოწმებდნენ პროდუქტებს, ჩვენ გარეშე სადილის გაშვების უფლება არ ჰქონდათ. ჟურნალში ვწერდით, რომ ვახშამი ან სადილი დროულად და ხარისხიანად მომზადდა და ნებართვა გაცემულია“.

Екатерина Амирбегова
photo: courtesy of Ekaterina Amirbegova
ეკატერინე ამირბეგოვა

გადარჩენილების ისტორია

როდესაც ახალგაზრდა ექიმი მუშაობას იწყებდა, ჰოსპიტალში 17 წლის უკრაინელი ალექსეენკო მიიყვანეს. მას თეძოს არტერიის ანევრიზმა ჰქონდა. ეკატერინე ოპერაციის შემდეგ მთელი ღამე მის თავთან იჯდა, რადგან ალექსეენკოს ძლიერი სისხლდენა ჰქონდა. ყველაფერმა წარმატებით ჩაიარა. ჯარისკაცი მალე გამოჯანმრთელდა და სახლში დაბრუნდა.

„ომის დროს ჩვენი თანამშრომლის ქალიშვილი დაჭრილებს ეხმარებოდა, მათთან ურთიერთობდა, და ალექსეენკოს მისი მისამართი შემორჩა. და, აი, 70-იან წლებში, როდესაც ის წყალტუბოში ჩამოვიდა სამკურნალოდ, ჩემ სანახავად მოვიდა სამსახურში, ყვავილების თაიგულით. მომიყვა, რომ ცხოვრება კარგად აეწყო. დეპუტატი გახდა“.

ერთხელ, მორიგეობის დროს ეკატერინეს მოესმა, რომ მორიგი ტრამვაი მოდის დაჭრილებით.

„უცბად გაისმა ყვირილი, ვიღაც დახმარებას ითხოვდა, ლაპარაკობდა ქართულად. გავიქეცი შესახვედრად. ვხედავ, კვნესის 17 წლის ბიჭი ამპუტირებული ფეხით, დაჭრილი ხელით. მაშინვე ვითხოვე, რომ ჩემს პალატაში მოეთავსებინათ. ოპერაცია გავუკეთე. კახოვკის ქუჩაზე პროთეზების ქარხანა მუშაობდა და დაჭრილებს პროთეზით ადგილზე უზრუნველვყოფდით. სხვათა შორის, აღმოჩნდა, რომ ის ბიჭი, ბორია, მოხალისედ წავიდა ფრონტზე. თავიდან არ მიჰყავდათ, რადგან იმ დროისთვის ბევრი ქართველი დაიღუპა ფრონტზე. მან დედის უკრაინული გვარი აიღო, რომ ფრონტზე მოხვედრილიყო (ომის პირველ დღეებში ფრონტზე საქართველოდან მობილიზებული იყო დაახლოებით 100 ათასი ადამიანი, 1942 წლის მარტში კი – 350 ათასი – რედ.). წლების შემდეგ ცხოვრებამ კვლავ შეგვახვედრა. ბორია ანესთეზიოლოგი გახდა, მრავალი წელი ერთად ვმუშაობდით. დავმეგობრდით ოჯახებით. ძალიან კარგი ადამიანი იყო ბორის ამირეჯიბი. რამდენიმე წლის წინ გარდაიცვალა“.

1945 წლის 9 მაისს, როდესაც ხელმძღვანელობამ გამოაცხადა, რომ ნანატრი გამარჯვება დადგა, ეკატერინე ამირბეგოვა სამსახურში მორიგეობდა. მთელი კოლექტივი წამში აღმოჩნდა ქუჩაში, მედიკოსებს გზაში მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობები შეუერთდნენ, ასევე კოლეგები „მიხაილოვის“ საავადმყოფოდან. ყველა ელბაქიძის ქუჩით რუსთაველის გამზირისკენ გაეშურა. მაშინდელ ლენინის, ახლა კი თავისუფლების მოედანზე უკვე გამოდიოდნენ ქართველი მუსიკოსები.

მედიკოსების თავდაუზოგავი გმირობის წყალობით ომის დროს მოქმედ არმიას დაუბრუნდა დაჭრილთა 72,3% და დაავადებული ჯარისკაცების 90,6%. ეს, მთლიანობაში, 17 მილიონი ჯარისკაცი და მეთაური იყო. ომის პერიოდში საბჭოთა კავშირში მოქმედებდა 6 ათასზე მეტი ჰოსპიტალი. საქართველოში იმკურნალა 38 ათასზე მეტმა დაჭრილმა და დაავადებულმა.

ეკატერინე ამირბეგოვამ ექიმად 70 წელი იმუშავა. 2012 წელს დამსახურებულ პენსიაზე გავიდა. დაჯილდოებულია მრავალრიცხოვანი ორდენებით, მაგრამ მისთვის ყველაზე დიდი ჯილდო, რა თქმა უნდა, გადარჩენილი სიცოცხლეებია.

337
საპროტესტო აქციის პორტრეტები

ვინ გახდება საქართველოს პრემიერ-მინისტრი - ოპოზიციის დავის ახალი საგანი

66
საპარლამენტო არჩევნებამდე ხუთ თვეზე ოდნავ ნაკლები რჩება, ოპოზიციაში კი უკვე დაიწყო ადგილების გადანაწილება და მთავარი საჯილდაო ქვა - პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაა

საქართველოს კანონმდებლობით, არჩევნების შედეგების გამოცხადებისთანავე მთავრობა პრემიერ-მინისტრის მეთაურობით უნდა გადადგეს. ახალ პრემიერს წარადგენს პარტია, რომელიც არჩევნებში ყველაზე მეტ ხმას მიიღებს.

საპარლამენტო არჩევნები და ჯარი: ვის დაუჭერს მხარს შეიარაღებული ძალები >>

იმის მიუხედავად, რომ არჩევნები 31 ოქტომბერსაა დანიშნული, ოპოზიციაში, რომელიც ბოლო დრომდე ერთობასა და თანხმობას ავლენდა, მინისტრთა კაბინეტის შემადგენლობაზე დავა დაიწყო.

ერთობის პრობლემები

დღევანდელი ყველაზე მსხვილი ოპოზიციური მოძრაობა სხვადასხვა იდეოლოგიისა და მიმართულების 30-მდე პარტიისგან შედგება. ყველანი დაუფარავად აღიარებენ, რომ მმართველ პარტია „ქართულ ოცნებას“ ცალ-ცალკე ვერ დაამარცხებენ, ამიტომ მოუწევთ კოალიციის ფორმირება.

მსგავსი კოალიციის უმთავრესი პრობლემა - პოლიტიკური ამბიციები და მეტისმეტად განსხვავებული შეხედულებებია, ფიქრობენ ექსპერტები.

„მაინცდამაინც არ მჯერა ოპოზიციის ერთობის და არა მგონია, რომ არჩევნებზე ეს რამე როლს შეასრულებს. ალბათ აქცენტი გაკეთდება ცალკეულ პარტიებზე, რომლებსაც მეტი გავლენა აქვთ და მეტი მხარდაჭერით სარგებლობენ... ვინ ვის ეჩხუბება, ამას დიდი მნიშვნელობა არ აქვს, რადგან არსებობს ორი-სამი ძალა, რომლებიც არჩევნებში დომინირებას შეძლებენ“, - განუცხადა კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტის პროფესორმა დემურ გიორხელიძემ Sputnik-საქართველოს.

ის, რომ ოპოზიციის რიგებში ერთობა არ არის, ბოლოდროინდელმა მოვლენებმაც ცხადყო.

კამათი ვაშაძის ირგვლივ

ორიოდე კვირის წინ პარტია „საქართველო და კანონის“ ლიდერმა თაკო ჩარკვიანმა განაცხადა, რომ საქართველოს მომავალი პრემიერ-მინისტრის პოსტზე იხილება პარტია „ახალი საქართველოს“ ლიდერის, გიორგი ვაშაძის კანდიდატურა.

ჩარკვიანიც და ვაშაძეც თავის დროზე ყოფილი მმართველი პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ აქტიური მხარდამჭერები იყვნენ. ბოლო არჩევნებზე ორივე „ნაცმოძრაობის“ კანდიდატისა და პარტიის ამჟამინდელი თავმჯდომარის, გრიგოლ ვაშაძის შტაბში მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ.

„საქართველო და კანონი“, „ახალი საქართველო“ და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ კიდევ ექვს პარტიასთან ერთად ქმნიან ბლოკს გაერთიანებული ოპოზიციის „ძალა ერთობაშია“ შიგნით და საერთო წესებით მოქმედებენ.

თუმცა ჩარკვიანის განცხადებამ, რომელმაც არც ისე დიდი ხნის წინ დატოვა გაერთიანებული ოპოზიცია, „ნაცმოძრაობისა“ და გაერთიანებული ოპოზიციის სხვა პარტიების დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია.

„გიორგი ვაშაძის კანდიდატურა პრემიერ-მინისტრის პოსტზე ჩრდილოვან კაბინეტში არასდროს განიხილებოდა, არც დღეს განიხილება და არც მომავალში იგეგმება ამ კანდიდატურის განხილვა „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ მხრიდან. სხვა სუბიექტებს, იქნება ეს თაკო ჩარკვიანი თუ ნებისმიერი სხვა ადამიანი, რა თქმა უნდა, აქვთ უფლება, საკუთარი აზრი ჰქონდეს ამ საკითხებზე, მაგრამ ჩვენი პარტიის შესაძლო კანდიდატი გიორგი ვაშაძე არასდროს ყოფილა“, - აღნიშნა „ნაცმოძრაობის“ ერთ-ერთმა ლიდერმა სალომე სამადაშვილმა.

რატომ შეიძლება თქვას უარი „ქართულმა ოცნებამ“ წინასაარჩევნო აგიტაციაზე >>

ამასთან, მან აღნიშნა, რომ „ჩრდილოვანი კაბინეტის“ მინისტრთა შემადგენლობა განიხილება, მაგრამ გადაწყვეტილება მისი ფორმირების შესახებ მხოლოდ მას შემდეგ იქნება მიღებული, რაც პარტიები შეჯერდებიან, რა დაეხმარება მათ არჩევნების მოგებაში.

თავად „ახალი საქართველოს“ ლიდერმა ვერ დამალა, რომ თანამოაზრეების ეს პოზიცია მისთვის არასასიამოვნოა.

„რაც შეეხება პრემიერობის საკითხს, გულწრფელად გეტყვით, გუშინ ძალიან გამიკვირდა რადიკალური განცხადებები. ერთი მხრივ საუბარია, რომ არ განგვიხილავს, მეორე მხრივ – რადიკალური განცხადებები. მე, ხალხნო, ჩემი კანდიდატურა არ დამიყენებია ჯერ გაერთიანებული ოპოზიციის ფორმატში პრემიერობაზე, ეს იყო გარკვეული მოსაზრებები ადამიანებისა, ამასთან დაკავშირებით“, - აღნიშნა ვაშაძემ.

ამასთან მან დასძინა, რომ არ დაუპირისპირდება ოპოზიციის ერთობას, რადგან მხოლოდ ეს ერთობაა გამარჯვების გარანტი.

მოულოდნელი გაგრძელება

ვიდრე „ძალა ერთობაშია“ გაერთიანებაში ვაშაძის კანდიდატურაზე დაობენ, პარტიაში „ევროპული საქართველო - მოძრაობა თავისუფლებისთვის“ მოულოდნელმა განცხადებამ გაიჟღერა.

მართალია, ის „ნაცმოძრაობის“ ყოფილი ლიდერებისგან შედგება, მაგრამ კოალიციაში ოპოზიციის სხვა ნაწილთან, მათ შორის, „თავისუფალ დემოკრატებთან“ და სხვა პროდასავლურ ძალებთან, ერთადაა გაერთიანებული.

„ქვეყნის პრემიერი ძლიერი გუნდის ლიდერი უნდა იყოს, უნდა ჰქონდეს ხედვა, ამ ძალიან მძიმე მდგომარეობიდან ქვეყანას როგორ გამოიყვანს, ეკონომიკაში როგორ დაწევს გადასახედებს, როგორ გაუადვილებს ცხოვრებას ჩვენს მოქალაქეებს, განსაკუთრებით ამ გამოწვევის დროს. როგორ გადატეხს სასამართლოში იმ მემკვიდრეობას, რომელიც ვერ მოვიშორეთ, როგორ წაიყვანს ქვეყანას თავისუფალი სამყაროსკენ. მოკლედ, ახლა რომ დაგიხასიათოთ როგორი უნდა იყოს, „ევროპული საქართველოს“ წევრი უნდა იყოს“, - განაცხადა პარტიის ერთ-ერთმა ლიდერმა გიგა ბოკერიამ.

ამავე დროს მან განმარტა, რომ არჩევნებზე ამომრჩეველი ვერ ნახავს ერთ ბლოკს „გაერთიანებულ ოპოზიციის“ სახელით და პარტიული დაჯგუფებების ნაწილი არჩევნებში ცალ-ცალკე მიიღებს მონაწილეობას.

„ამ ეტაპზე ლოგიკურია, რომ პოლიტიკურ ძალებს, რომლებიც ცალ-ცალკე გადიან არჩევნებზე, თავიანთი ხედვა ჰქონდეთ იმის თაობაზე, რა პერსონებს უკავშირებენ ამა თუ იმ მიმართულებებს. საბოლოოდ, ეს კომპოზიცია იმის მიხედვით შედგება, ვინ რა წონას მოიპოვებს“, - აღნიშნა ბოკერიამ.

მმართველი პარტიის პოზიცია

მმართველი პარტია „ქართული ოცნებისთვის“ ოპოზიციის შიდა კამათი პრემიერ-მინისტრის კანდიდატურაზე ღიმილის მომგვრელია.

„რეალურად, ნებისმიერი კანდიდატის დასახელება მათი მხრიდან იქნება ღიმილის მომგვრელი, იმიტომ რომ ყველა ხედავს, როგორია კვლევის შედეგები. ყველა ხედავს, რომ ოპოზიციას არავითარი შანსი არ აქვს, საკუთარი პრემიერ-მინისტრი გაიყვანოს“, - განაცხადა მმართველი პარტიის აღმასრულებელმა მდივანმა ირაკლი კობახიძემ.

კობახიძის თქმით, მისთვის ნათელია, რომ არჩევნებს „ქართული ოცნება“ მოიგებს.

თუმცა ოპოზიციას არჩევნებზე აბსოლუტურად სხვა გეგმები აქვს და პასუხი კითხვაზე, ვინაა მართალი, 1 ნოემბერს გახდება ცნობილი, როდესაც არჩევნების პირველი შედეგები გამოჩნდება.

66
ალექსანდრ მიასნიკოვი

მოსაზრება: რატომაა COVID-19-ის სიკვდილიანობის მაჩვენებელი დაბალი პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში

24
(განახლებულია 22:57 03.06.2020)
საინფორმაციო სააგენტო Sputnik-მა სპეციალური ვიდეოხიდი გამართა მოსკოვის №71 საავადმყოფოს ექიმთან, პოპულარულ ტელეწამყვანთან და COVID-19-ის მონიტორინგის საინფორმაციო ცენტრის წარმომადგენელ ალექსანდრ მიასნიკოვთან.

ექიმმა ვიდეოხიდისას Sputnik-ს მოუთხრო, რეალურად როგორ ვითარდება დაავადება და რატომ არ განმეორდა პოსტსაბჭოთა სივრცეში იტალიის, ესპანეთისა და აშშ-ის მსგავსად ტრაგიკული მოვლენები. 

შველის თუ არა ტუბერკულოზის ვაქცინა?

ბევრ მეცნიერსა და ექიმს აკვირვებს ის ფაქტი, რომ კორონავირუსით გამოწვეული სიკვდილიანობა ყოფილ საბჭოთა ქვეყნებში მნიშვნელოვნად დაბალია, ვიდრე საშუალოდ მთელ მსოფლიოში. სერვისი coronavirus-monitior.ru-ს მონაცემებით, ივნისისთვის ამ ქვეყნებში ლეტალური შემთხვევების რაოდენობა 0,4%-დან (უზბეკეთი) 4,23%-მდე (ლიეტუვა) მერყეობს. და ეს იმ დროს, როდესაც სიკვდილიანობის მაჩვენებელი იტალიასა და დიდ ბრიტანეთში 14%-ია, საფრანგეთში — 15%, ხოლო ბელგიაში — 16%. 

ალექსანდრ მიასნიკოვი ამ ვითარებას „საბჭოთა სასწაულს“ უწოდებს.

„პოლიტიკოსები და სერიოზული ექიმები ახლა ერკვევიან ამაში, აკვირდებიან ყოფილი საჭოთა კავშირის ქვეყნებს. ეს სწორედაც რომ საბჭოთა სასწაულია. მძიმედ დაავადებულთა და გარდაცვლილთა რაოდენობა ეპიდემიის ნამდვილ მდგომარეობას ასახავს. სსრკ-ის ყველა ქვეყანას ბევრად ნაკლები სიკვდილიანობა აქვს. უნდა დადგინდეს – რატომ. შესაძლოა ეს მართლაც ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო ვაქცინა იყოს (რომელსაც მასიურად იყენებდნენ სსრკ-ში, - რედ.). სხვათა შორის, უკვე არსებობს კვლევა — ამერიკელებმა BCG-ს გაკეთება დაუწყეს მცირე ჯგუფებს. ჯანმოც ამბობს, რომ „შესაძლოა საქმე BCG-ზე იმუნურ პასუხში იყოს, თუმცა ჯერჯერობით რეკომენდაციას ვერ გავცემთო“, — განაცხადა მიასნიკოვმა.

ექიმის ვარაუდით, პოსტსაბჭოთა სივრცის მოსახლეობის იმუნიტეტის სიმტკიცე კორონავირუსის მიმართ შესაძლოა ასევე აიხსნას წარსულში ტუბერკულოზით ინფიცირების მაღალი მაჩვენებლითაც.

„ზოგი მეცნიერი ფრთხილად ვარაუდობს, რომ ლეტალური ტუბერკულოზის ფართო გავრცელება იმუნური სისტემის იმგვარ ცვლილებას იწვევს, რომ კორონავირუსი დიდ წინააღმდეგობას აწყდება. მაგრამ ჩვენ არ შეგვიძლია ზურგი ვაქციოთ ფაქტს: რატომ იღუპებიან რუსები, ბელორუსები, უკრაინელები თუ ყაზახები ათჯერ უფრო ნაკლებად, ვიდრე ამერიკელები, ფრანგები თუ იტალიელები? ამაში უნდა გავერკვეთ“, — აზუსტებს სპეციალისტი. 

რა საჭიროა კარანტინი?

არსებობს მცდარი მოსაზრება, თითქოს კარანტინს შეუძლია სამუდამოდ გაანადგუროს კორონავირუსი ან სხვა დაავადება.

„კარანტინი იმისთვისაა საჭირო, რომ ყველა ერთად არ დაავადდეს, თორემ ჯანდაცვის სისტემა მომენტალურად ჩამოიშლება. გადაიტენება საავადმყოფოები და სასწრაფო დახმარებები, ადამიანები მარტო COVID-19-სგან კი არა, ინფარქტებისგან, ინსულტებისგან და, ზოგადად, სამედიცინო დახმარების გაუწევლობისგან დაიღუპებიან. ამიტომ თითოეული სახელმწიფო თავად აგებს მოდელს, რომლითაც ჯანდაცვის სისტემა პრობლემას თავს გაართმევს. კარანტინი არ კურნავს, მას შეუძლია დაავადების მატება შეანელოს, რათა ხალხი ეტაპობრივად დაავადდეს და დახმარების მიღება მოასწროს. კარანტინი — ეს არის გათვლა და ქცევის მოდელი“, — განმარტა მიასნიკოვმა.

ვირუსის მკვლელი ულტრაიისფერი სხივები და ზღვა

არსებობს მოსაზრება, რომ სიცხეს შეუძლია მოკლას ვირუსი. ალექსანდრ მიასნიკოვი დარწმუნებული არ არის, რომ სითბო მართლაც მოახდენს გავლენას ვირუსის გავრცელებაზე, თუმცა, მისი თქმით, მზის რადიაცია საკმაოდ აქტიურად  კლავს ვირუსს.

ბელარუსის გამოცდილება 

ცნობილია, რომ ბელარუსი და შვედეთი გამონაკლისი ქვეყნებია, რომლებმაც კარანტინის დაწესებაზე უარი თქვეს. მაგრამ მიასნიკოვი ირწმუნება, რომ ამის გამო ბელორუსში არაფერი უჩვეულო არ ხდება.

„თითოეული ქვეყანა ამოდიოდა მათემატიკური გათვლებიდან. ითვლებოდა სცენარები — როგორც ხელსაყრელი, ისე არახელსაყრელი, ეკონომიკური დანაკარგები და სხვა ყველაფერი. ბელარუსში ჯანდაცვის სისტემა საბჭოეთის დროინდელია — ინფექციური საავადმყოფოებით, ექიმი–ინფექციონისტებით. ეს გათვლის შედეგებია, ლუკაშენკომ კი გადაწყვიტა, იცით რა, გავრისკავო. ბელარუსის გათვლამ გაამართლა. საბჭოთა სასწაულმა ყველგან იმუშავა“, — თქვა ექიმმა.

როგორ ვრცელდება კორონავირუსი რეალურად?

ალექსანდრ მიასნიკოვი უარყოფს თეორიას, რომ თითო დაავადებული სამ სხვას აინფიცირებს. ექიმის თქმით, ნებისმიერი ვირუსული ინფექცია აქტიური გავრცელებიდან 1,5–2 თვეში ქრება.

ამის მაგალითად მან „ისპანკის“ მაგალითი მოიყვანა, რომლისგანაც 1918 წელს პირველსავე თვეებში 30 მლნ ადამიანი დაიღუპა. 

„ახალი ვირუსი, გადადის რა ცხოველიდან ადამიანზე, აგრესიულია. ის უცნობია, ბოროტი, ხოცავს ადამიანებს, მაგრამ ყოველი გადამტანის შემდეგ დაავადება სუსტდება. თქვენ ისუნთქვათ ვირუსს, უკან კი მის „შვილთაშვილს“ ამოისუნთქავთ, რომელიც ბევრად სუსტია. ამის შემდეგ ის სხვა ადამიანზე გადადის და ისიც ასუსტებს მას. ეს იმას ჰგავს, ტალღამ რომ სანაპიროს შეუტიოს, ჯერ სასტუმრო, ხეები გადარეცხოს, მერე კი დასუსტდეს და გუბედ იქცეს. ასეა ინფექციაც. თავიდან იმატებს, მერე კი ქრება“, — ხსნის ექიმი.

მიასნიკოვი დარწმნებულია, რომ კორონავირუსის მეორე ტალღა ისეთი ძლიერი აღარ იქნება, როგორიც პირველი იყო.

რატომაა უაზრობა დაავადებულების თვლა?

ექიმმა მიასნიკოვმა განსაკუთრებული ყურადღება დაუთმო დაავადებულთა საერთო რაოდენობას, რომელიც საკმაოდ საშიშად გამოიყურება. მაგრამ სინამდვილეში მხოლოდ ინფიცირებულების რაოდენობაზე დაყრდნობით დასკვნების გაკეთება მთლად გამართლებული არ არის, ირწმუნება სპეციალისტი.

„ჩვენ ვახმოვანებთ ციფრებს, ვპედალირებთ მათით: ხუთი მილიონი! ეს უბრალოდ არიან ადამიანები, რომლებსაც დადებითი ტესტები აქვთ. რეალურად მათი რაოდენობა ათჯერ მეტია. მოდით მაშინ და ვითვალოთ ჩვეულებრივი პნევმონია, რომლისგანაც მსოფლიოში ყოველწლიურად 3 მილიონი ადამიანი იღუპება. ჩვენ რას ვითვლით იანვრიდან? რეალურად ავად ის ადამიანები არიან, რომლებიც ორი კვირის წინ დაინფიცირდნენ. დანარჩენები დიდი ხანია, რაც განიკურნენ და თავიანთ საქმეებს დაუბრუნდნენ. ორიენტირად სიკვილიანობის მაჩვენებელი უნდა ავიღოთ“, — აცხადებს ექიმი.

 

24
სავსე მთვარე

სავსემთვარეობა 5 ივნისს: თვის გარდამტეხი მომენტი და მისი გავლენა ზოდიაქოს ნიშნებზე

0
(განახლებულია 15:45 03.06.2020)
ასტროლოგები 5 ივნისს ამ თვეში გარდამტეხ მომენტს უწოდებენ. ამ დღეს ორი ძალზე მნიშვნელოვანი მოვლენა მოხდება – სავსემთვარეობა და მთვარის დაბნელება

სავსემთვარეობას ყოველთვის მოაქვს ცვლილებები და იმის განსაზღვრა, დადებითი იქნება ეს ცვლილებები თუ უარყოფითი, რთულია. ამასთან, 5 ივნისს გველოდება მთვარის დაბნელებაც. აქედან გამომდინარე, 5 ივნისს ასტროლოგები ივნისში გარდამტეხ მომენტს უწოდებენ.

ივნისის სავსემთვარეობა საკმაოდ უჩვეულო დღეა, რომელიც ცნობისმოყვარე მშვილდოსნის ეგიდით ჩაივლის. ასტროლოგები აღნიშნავენ, რომ ამ დღეს ბევრი აუხსნელი რამ მოხდება, ამიტომ, იმისთვის, რომ დღემ მხოლოდ დადებითი ემოციები მოიტანოს, აუცილებელია სავსე მთვარის ენერგიის სათავისოდ გამოყენება.

გაეცანით, როგორი იქნება ეს დღე ზოდიაქოს თითოეული ნიშნისთვის.

ვერძი

ივნისის სავსემთვარეობა ვერძებისთვის შანსია, რომ გადადგან მნიშვნელოვანი ნაბიჯი პირად ცხოვრებაში. საუბარია როგორც ახალი ურთიერთობების დაწყებაზე, ისე ძველის შეწყვეტაზე. მნიშვნელოვანია, რომ არ დაგავიწყდეთ საკუთარი ინტერესები, სხვაგვარად მოსალოდნელია, რომ უსიამოვნო და მრავალრიცხოვანი პრობლემების პროვოცირება მოხდეს.

კურო

სავსემთვარეობა კუროებისთვის ძალზე მნიშვნელოვანი დღეა. სწორედ ამ დღეს შეიძლება მოხდეს თქვენს ცხოვრებაში საბედისწერო მოვლენა, ან მიიღოთ გადაწყვეტილება, რომელიც რადიკალურად შეცვლის თქვენს მომავალ ბედს. ასტროლოგები გირჩევენ: იმოქმედეთ თამამად.

ტყუპი

ტყუპები სავსემთვარეობისგან მაქსიმალური სარგებლის მიღებას შეძლებთ. იღბალი თქვენი თანმდევი იქნება როგორც სასიყვარულო წამოწყებებში, ისე ყოველდღიურ საქმეებში. გამძაფრებული ინტუიცია გიკარნახებთ, რომელ საქმეებთან ღირს შეჭიდება და რომლის გადადება.

კირჩხიბი

კირჩხიბებისთვის ეს სავსემთვარეობა იღბლიანი იქნება შინაგანი ჰარმონიის მოპოვებისა დაპირადი ცხოვრების მოგვარების კუთხით. შეგიძლიათ გქონდეთ ბედის ბედნიერი შემობრუნების იმედი, რომელიც დაგეხმარებათ უთანხმოებების მოგვარებასა და კეთილდღეობისკენ მიმავალი საკუთარი გზის პოვნაში.

ლომი

მშვილდოსანი ცეცხლის ნიშნების ენერგეტიკას გააძლიერებს, განამტკიცებს, რაც ნიშნავს წარმატებებს საქმეებში და პირად ცხოვრებაში. მაგრამ, ამასთან, ექსპერტები გაფრთხილებენ, რომ მოსალოდნელია სტრესული ვითარებების გამწვავებასთან დაკავშირებული რისკები. გაუფრთხილდით თავს, საკუთარ ჯანმრთელობას.

სასწორი

ნებისმიერი უმნიშვნელო კამათი 5 ივნისს, რომელშიც სასწორი იქნება ჩართული, შესაძლოა, სერიოზულ კონფლიქტში გადაიზარდოს. ასტროლოგები გირჩევენ, არ დაივიწყოთ ტაქტი, კეთილმოსურნეობა და მანერები. გახსოვდეთ, უფრო მარტივია კონსტრუქციული დიალოგი, ვიდრე შემდეგ უამრავი პრობლემის მოგვარება.

მორიელი

ასტროლოგები გირჩევენ, ცოტა მოთოკოთ თქვენი სიჯიუტე, ჟინი და ყოველ წვრილმანზე გამოდევნების ჩვევა, რათა სავსემთვარეობამ კარგად ჩაიაროს, მტკიცე საძირკველი შეიქმნას თქვენი კარიერისა და პირადი ცხოვრების ნაყოფიერად განვითარებისთვის. თუ ასე არ მოიქცევით მთელი თვე შინაგანი ჰარმონიისა და საკუთარი რეპუტაციის აღდგენას მოანდომებთ.

მშვილდოსანი

სავსემთვარეობის დღე გაატარეთ სასიამოვნო საქმეში, საყვარელი ადამიანების გარემოცვაში. მოველენები, ფინანსური ოპერაციების გარდა, ყველა სფეროში ხელსაყრელად განვითარდება. კარგი დღეა ურთიერთობებისთვის – განამტკიცეთ არსებული კავშირები და გაიცანით ახალი ადამიანები.

თხის რქა

სავსე მთვარი თხის რქებისთვის კარგი საბაბი იქნება იმისთვისრომ გადახედოთ საკუთარ შესაძლებლობებს, პრიორიტეტებსა დასურვილებს. ღამის მანათობელი მინიშნებით დაგეხმარებათ გაიგოთ,კონკრეტულად რა გჭირდებათ ბედნიერებისთვის და როგორ მიაღწიოთ მას.

მერწყული

სავსემთვარეობა მშვილდოსნის ნიშანში მერწყულებს უამრავ ახალ მოვლენასა და ცვლილებას გპირდებათ. აქედან ზოგიერთი საბედისწეროც შეიძლება აღმოჩნდეს. აქედან გამომდინარე, ასტროლოგები გირჩევენ, ყურადღებით იყოთ თითოეული ნათქვამი სიტყვის, გადაწყვეტილებებისა და მომედებების მიმართ.სჯობს, არ გადაუხვიოთ გეგმას და მკაფიოდ მისდიოთ მას.

თევზები

ვარსკვლავები გირჩევენ, პარასკევი რაც შეიძლება მშვიდად გაატაროთ, ყურადღებით მოუსმინოთ საკუთარ ინტუიციას. არ არის გამორიცხული, რომ მალე თქვენი ცხოვრება კარდინალურად შეიცვალოს, ამიტომ, სჯობს, ამისთვის წინასწარ მოემზადოთ.

0