„უხერხული გმირი“ - დასავლეთში საბოლოოდ ახადეს ნიღაბი „რუსეთის დანაშაულებს“

78
(განახლებულია 16:18 11.08.2020)
„როსია სეგოდნიამ“ პასუხი გასცა შეკითხვას, როდის ჩაიდინა რუსეთმა მთავარი სამხედრო დანაშაულები ევროპის ხალხთა წინააღმდეგ.

ვიქტორ მარახოვსკი

ერთი შეხედვით, თვითონ კითხვაა უცნაური. ყველაფერი ხომ აშკარაა: ბოლო საერთო ევროპული ომი 1939-1945 წლებში მოხდა. როგორც ჩანს, მაშინ საბჭოთა კავშირმა გააკეთა ყველაფერი ცუდი, რაშიც რუსეთს დაჟინებითა და უხეშად ადანაშაულებენ.

მაგრამ არა.

თუ გადავხედავთ, რას წერდა რუსეთის შესახებ წამყვანი დასავლური მედია 1945 წლის მაისში, აღმოვაჩენთ, რომ ცივილიზაციის წინაშე საბჭოთა ქვეყანას მძიმე ბრალი არ ედო. პირიქით, იქ საყოველთაო პატივი მეფობს, მადლიერება და აღტაცება წითელი არმიის ჯარისკაცების მიმართ. 

„როსია სეგოდნიას“ სპეციალისტებმა დეტალურად შეისწავლეს 1945 წლის მაისის ყველა პუბლიკაცია, რომლებიც დასავლეთის მნიშვნელოვან გამოცემებში — The Times-ში (დიდი ბრიტანეთი), Le Monde-ში (საფრანგეთი) და The New York Times-ში (შეერთებული შტატები) ქვეყნდებოდა. შემდეგ კი ომში სსრკ-ის როლის შესახებ დაწერილ სტატიებსაც გადახედეს, რომლებიც ბოლო 20 წლის განმავლობაში ქვეყნდებოდა იმავე გამოცემებში.

სხვაობა საოცარია.

თუ გადავხედავთ 1945 წლის გაზეთებს, ვნახავთ:

Le Monde: „დიდი რუსი მოკავშირის ღვაწლი ფასდაუდებელია: სწორედ რუსეთის მხარემ სამი წლის განმავლობაში გაუძლო პრაქტიკულად მთელ ზეწოლას ვერმახტის მხრიდან“.

9 მაისი, Times, უინსტონ ჩერჩილი: „ხვალ ჩვენ მადლიერების განსაკუთრებულ ხარკს გადავუხდით ჩვენს რუს მეგობრებს, რომელთა ოსტატობამ ბრძოლის ველზე ერთ-ერთი მთავარი წვლილი შეიტანა საერთო გამარჯვების საქმეში... ამ დღეს დასავლელი ხალხი სიამაყით გამოხატავს თავის პატივისცემას უძლეველი მოკავშირის, რუსეთის მიმართ, რომელმაც სიცოცხლეთა გაწირვითა და მატერიალური განადგურების ხარჯზე, საკუთარ თავზე აიღო გაერთიანებული ერების უმძიმესი ტვირთი“.

10 მაისი, NYT: „საბჭოთა პოლიტიკა რაიხში (ანუ გერმანიის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე) განიხილება როგორც ლიბერალური“.

როგორც უნდა პარადოქსულად ჟღერდეს, რუსეთს მთავარი საომარი დანაშაულები ზუსტად ბოლო წლებში ჩაუდენია. 

არა, რა თქმა უნდა, ყველაფერი ათწლეულების განმავლობაში მატულობდა. ჩერჩილის მიერ ფულტონში წარმოთქმული სიტყვის შემდეგ, რომელმაც რუსი მოკავშირე ევროპაზე გადაწოლილ პირქუშ ღრუბლად წარმოაჩინა, საბჭოთა კავშირი უბრალოდ ვეღარ დარჩებოდა დასავლურ სამყაროში სინათლის ძალების კოალიციის სრულუფლებიან წევრად ფაშისტური სიბნელის წინააღმდეგ. 

მაგრამ წითელი არმიის გადაქცევა გმირ-გამათავისუფლებელთა არმიიდან, რომელმაც ნაციზმს ხერხემალი გადაუტეხა, მოძალადე-დამმონებელ არმიად, ძალიან სწრაფად შეუძლებელი იყო ერთი მარტივი მიზეზის გამო: თითოეული თანამედროვე ხუთი წლის განმავლობაში იყო ომის მოწმე, ომის მონაწილე, ომისგან დაზარალებული. 1940-იანი, 1960-იანი და ასევე 1980-იანი წლების ფრანგები უმეტესწილად ისინი იყვნენ, ვისაც ჯერ კიდევ ახსოვდა გერმანული ოკუპაცია. 1970-იანი და 1980-იანი წლების ინგლისელები კი იყვნენ სწორედ ის ინგლისელები, რომლებიც წლების განმავლობაში დაძაბული დუმილით უსმენდნენ და ემალებოდნენ გერმანულ დაბომბვებსა და სარაკეტო შეტევებს.

აშშ-შიც კი, ანტიკომუნიზმის კერაში, მთავარი რუსოფობები ჰიტლერის კოლაბორაციონისტები იყვნენ, რომლებიც შურისძიებას სამყაროს ბოლოში დაემალნენ, მათ გვერდით კი ცხოვრობდა ნაციზმს გაქცეული ასობით ათასი, თუ არა მილიონობით, ებრაელი, რომელთათვისაც ოსვენციმის შტურმით ამღები საბჭოთა ჯარისკაცის დემონიზაცია მკრეხელობა იყო.

ამიტომ მსოფლიო მატიანეში „უხერხული გმირის“ — რუსი ჯარისკაცის არსებობის ატანა ათწლეულების განმავლობაში მოუხდათ, გადაჰქონდათ რა აქცენტები ნელ-ნელა და ნახევარ გრადუსობით. ომის ყოველი ახალი გადაწერა და ახალი პერსონაჟების დამატება საბრძოლო ტილოზე, წაშლა და სიღრმეში არასაჭირო სცენებისა და მოვლენების შეტანა, ყოველთვის რაიმე აქტუალურის ფონზე ხდებოდა.

1980-იან წლებში, როცა ჯერ კიდევ სოციალისტური პოლონეთი გახდა სისტემათა შორის მთავარი ბრძოლის არენა (პოლონელები ითხოვენ დემოკრატიას, პოლონელები აპროტესტებენ რეპრესიებს, გდანსკის ელექტრიკოსი ლეხ ვალენსა ნობელის პრემიას იღებს), სამხედრო ტილოზე უკანა რიგებიდან წინა პლანზე მოლოტოვ-რიბენტროპისა და კატინის პაქტი (კონვენცია) გამოიხმეს. ამასთან პოლონეთი გამოცხადდა „გერმანიის პირველ მსხვერპლად“, რამაც შესაძლოა გარკვეულწილად გააკვირვა ჩეხები და სლოვაკები, რომელთა ქვეყანაც გერმანიამ ერთი წლით ადრე პოლონეთთან და უნგრეთთან ერთად „ძმურად“ დაფლითა.

90-იანი წლების დასაწყისში, როდესაც გერმანია გაერთიანდა და მკაცრად მოითხოვა საბჭოთა ჯარების გაყვანა მისი ტერიტორიიდან, ცალკე აღებული კონიუნქტურული თავიდან ამოყვინთა მაგიურმა ციფრმა „ორი მილიონი გაუპატიურებული გერმანელით“. მათში არ იყო (და არც ახლა არის) არაფერი, გარდა იდიოტური გათვლისა, რომელიც შემდეგ ცელულოიდში ჩამოისხა და ასობით წიგნსა და ათასობით სტატიაში ჩაიწერა. 

90-იანების ბოლოსა და 2000-იანების დასაწყისში, ნატოსა და ევროკავშირის მიერ ყოფილი საბჭოთა ბალტიისპირეთის ქვეყნების გადაყლაპვითა და პოტენციურად საშიშ ადგილობრივ რუსულენოვან მოახლეობაზე ზეწოლით, დასავლურ მედიაში სასეირნოდ გამოვიდა ნარატივი დამონებული ბალტიის შესახებ.

2010 წლის მეორე ნახევარში კი, უკრაინაში გადატრიალებისა და ყირიმის დაბრუნების შემდეგ, შეიქმნა იდეალური ინფორმაციული ფონი იმისათვის, რომ უხერხული გმირი, რუსი ჯარისკაცი, საბრძოლო ტილოდან საერთოდ წაეშალათ.

ამ აქციის დასაწყისად იქცა სერბეთში აშშ-ის ელჩ მაიკლ კირბის განცხადებები 2014-ში და პოლონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის გჟეგოჟა სხეტინის განცხადება 2015 წელს, რომ „ოსვენციმი გაათავისუფლეს არა რუსებმა, არამედ „უკრაინის პირველმა ფრონტმა“. ამ თემას ერთდროულად Le Monde-ის შვიდი პუბლიკაცია მიეძღვნა („რუსები შეურაცხყოფილნი არიან იმ განცხადებებით, რომ ოსვენციმი წითელი არმიის უკრაინელმა ჯარისკაცებმა გაათავისუფლეს“).

კულმინაცია კი ამ ზამთარს მოვისმინეთ, როცა ოსვენციმის გათავისუფლების 75-ე წლისთავის აღნიშვნის დროს აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტმა მაიკლ პენსმა თავის საზეიმო სიტყვაში მოახერხა ამერიკელი ჯარისკაცების ხსენება (რომლებიც იქ არ ყოფილან) და არ უხსენებია საბჭოთა ჯარისკაცები (რომლებმაც არა მხოლოდ გაათავისუფლეს ბანაკი, არამედ მისი გათავისუფლება რამდენიმე ასეული ადამიანის სიცოცხლით გადაიხადეს).

მარტივად რომ ვთქვათ, წლებთან ერთად ომის გადაწერა უფრო გაბედული ხდება, ხოლო ფერები — უფრო მკვეთრი. მოწმეები თითქმის არ დარჩნენ — 1945 წელს ვინც საბავშვო ბაღში დადიოდა, ახლა 80 წლისანი არიან. NYT-ში უკვე ვერავინ გაიხსენებს, თუ როგორ აქებდა ეს გაზეთი საბჭოთა ჯარისკაცებს ადგილობრივების მიმართ გამოჩენილი ლიბერალობისთვის. 

75 წლის შემდეგ მეორე მსოფლიო ომი დასავლურ მატიანეში ძირითადად შემდეგ მოვლენებს მოიცავს: 

  • მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტი, პოლონეთისა და კატინის ორმაგი ოკუპაცია;
  • საფრანგეთის ოკუპაცია და ბრიტანეთისთვის ბრძოლა;
  • ჰოლოკოსტი და პერლ-ჰარბორი;
  • დესანტი ნორმანდიაში, აფრიკული კამპანია და ივო ჯიმა;
  • დასავლეთ ევროპის გათავისუფლება მხეცი ნაცისტებისგან და აღმოსავლეთ ევროპის დაპყრობა მხეცი რუსების მიერ.

ამიტომ, თუ 1945 წელს სსრკ-ზე ნეგატიური ცნობების მხოლოდ მცირე კვალი შეინიშნებოდა დასავლეთის წამყვან მედიაში, ახლა ეს ცნობები წარსულის სურათს თავიდან ქმნის.

ყველაფერი ვალერსტაინის კონცეფციის შესაბამისადაა - რომ „წარსული ყოველთვის აწმყოზეა დამოკიდებული“.

თუმცა არის კარგი ამბავიც. დასავლელმა წარსულის პულტის მპყრობელებმა უკვე წაშალეს ყველაფერი დიდი ომის საკუთარი სურათიდან, რაც არ მოსწონდათ და მიახატეს ყველაფერი, რაც სურდათ.

და რაც მათ გამოუვიდათ, უკვე იმდენად განსხვავდება იმისგან, რაც რუსეთის ქალაქებსა და ძეგლებს, საძმო საფლავებსა და მემორიალებს, მემუარებსა და ფილმებს, ენასა და კულტურას ახსოვს, და რომ ეს უბრალოდ ორი სხვადასხვა ისტორიაა.

რუსი ხალხის მეხსიერების შეუმჩნევლად შეცვლა მხოლოდ ერთი გზით არის შესაძლებელი — რუსეთის დანგრევითა და ხალხის მეხსიერების ფიზიკურად წაშლით — მოქირქილე პრაღელი პოლიტიკოსების მსგავსად, რომლებმაც გმირულად დაამარცხეს ბრინჯაოს მარშალი კონევი.

მაგრამ არსებობს მოსაზრება, რომ დასავლელ „რეალობის მბრძანებლებს“ ახლა ეს რვა ათეული წლის წინანდელ ჰიტლერელებზე უკეთ ვერ გამოუვათ.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

78
გარემოვაჭრეები

საქართველოში ინფლაციის დონე მკვეთრად შემცირდა: რაშია ფასების ვარდნის მიზეზი

227
(განახლებულია 14:26 20.01.2021)
დეკემბერში, ნოემბერთან შედარებით, საქართველოში ინფლაციის დონემ მინუს 1% შეადგინა. ნოემბრის თვეში ინფლაციის მაჩვენებელი 0,9% იყო.

თბილისი, 20 იანვარი – Sputnik. საქართველოში წლიურმა ინფლაციამ (2019 წლის დეკემბერი – 2020 წლის დეკემბერი) 2,4% შეადგინა – 3%-იანი მიზნობრივი მაჩვენებლის პირობებში, იუწყება საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური „საქსტატი“. 

ასე რომ, 2019 წლის თებერვლიდან პირველად ინფლაციის წლიური დონე მიზნობრივ მაჩვენებელზე ნაკლები აღმოჩნდა.

დეკემბერში, ნოემბერთან შედარებით, ინფლაციის დონემ საქართველოში მინუს 1% შეადგინა. ნოემბრის თვეში ინფლაციის მაჩვენებელი 0,9% იყო.

„საქსტატის“ მონაცემებით, დეკემბერში ყველაზე მეტად ფასები შემცირდა კომუნალურ მომსახურებაზე – 22%-ით. ამავე დროს, ფასები გაიზარდა სურსათსა (2,1%) და ტრანსპორტზე (2,4%).

კომუნალურ მომსახურებაზე ფასების კლების მიზეზები

„საქსტატით“ განმარტებით, დეკემბერში ინფლაციის დონის კლების მიზეზი მოსახლეობის გარკვეული კატეგორიისთვის კომუნალური ხარჯების სუბსიდირება გახდა, რომელიც მთავრობის ანტიკრიზისული პროგრამის ფარგლებში ხორციელდება. ამასთან, ბუნებრივი აირისა და ელექტროენერგიის სუბსიდირება ხორციელდება მათი მოხმარების მიხედვით, ხოლო წყალმომარაგების და დასუფთავების სერვისის – მოხმარებული ელექტროენერგიის ოდენობის მიხედვით.

პანდემიის პერიოდში საქართველოს ხელისუფლებამ გადაწყვეტილება მიიღო მოქალაქეებისთვის ელექტროენერგიისა და ბუნებრივი აირის (შესაბამისად, 200 კვტ/სთ და 200 მ3) ხარჯების დაფარვის შესახებ.

„საერთაშორისო სავალუტო ფონდის მიერ შემოთავაზებული სამომხმარებლო ფასების ინდექსის გაანგარიშების საერთაშორისო მეთოდოლოგიის თანახმად, ინფლაციის მაჩვენებლის გაანგარიშებისას გამოიყენება უშუალოდ მომხმარებლის მიერ გადახდილი საფასური. ანუ, სამომხმარებლო ფასი მოიცავს ყველა გადასახადს და არ მოიცავს სუბსიდიებს. აღნიშნული პროგრამით მოსარგებლე აბონენტებისთვის დეკემბერში განხორციელდა ტარიფის სრული სუბსიდირება, რაც მათთვის 0-ის ტოლ ტარიფს გულისხმობს. დანარჩენი აბონენტებისთვის კი ტარიფი დარჩა უცვლელი“, – ნათქვამია „საქსტატის“ განცხადებაში.

უწყებაში აღნიშნავენ, რომ სუბსიდირების შედეგი გათვალისწინებული იქნა დეკემბის ინფლაციის დონის გაანგარიშებისას, რამაც გარკვეულწილად შეამცირა წლიური ინფლაციის მაჩვენებელი გასული თვეების დინამიკასთან შედარებით.

როგორ იცვლებოდა ინფლაცია წლის დასაწყისიდან

2019 წელს წლიურმა ინფლაციამ 7% შეადგინა. მის შესაკავებლად ეროვნულმა ბანკმა 2019 წლის სექტემბრიდან მონეტარული პოლიტიკის გამკაცრება დაიწყო. წლის ბოლომდე რეფინანსირების განაკვეთი 6,5%-დან 9%-მდე გაიზარდა, ბოლოს იგი 2019 წლის დეკემბერში გაიზარდა. 

2020 წლის დასაწყისიდან ინფლაციის დონემ შემცირება დაიწყო – იანვარსა და თებერვალში მან 6,4% შეადგინა, მარტში – 6,1%, სექტემბერში – 3,8%. საქართველოში კორონავირუსის გავრცელების პრევენციის მიზნით ხელისუფლებამ 21 მარტიდან კარანტინი და კომენდანტის საათი დააწესა. ეკონომიკური აქტივობის სტიმულირებისთვის ეროვნულმა ბანკმა აპრილიდან სამ ეტაპად 8%-მდე შეამცირა მონეტარული პოლიტიკის ძირითადი განაკვეთი.

2020 წლის დეკემბერში, 2019 წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით, კომუნალურ მომსახურებაზე ფასები 21,7%-ით შემცირდა. გარდა ამისა, ფასებმა დაიწია ტრანსპორტზე (2,3%), გართობასა და დასვენებაზე (2,8%). ამასთან, წლის განმავლობაში სურსათი 6,8%-ით გაძვირდა, მათ შორის, რძე, ყველი და კვერცხი – 11,3%-ით, მზესუმზირის ზეთი – 27,2%-ით, ყავა და ჩაი – 13,4%-ით, პურპროდუქტები – 7%-ით, ხორცი – 1,7%-ით, ხილი კი გაიაფდა 4,5%-ით. კორონავირუსის გამო შექმნილი ვითარების გათვალისწინებით, 9,6%-ით გაიზარდა ჯანდაცვის სფეროს მომსახურების ფასებიც.

მარტო ციფრებით ვერ „გაძღები“

ეკონომიკურ საკითხთა ექსპერტი გია ხუხაშვილი მიიჩნევს, რომ ინფლაციის გამოთვლის ფორმულა არ გამოდგება ადამიანების კეთილდღეობისა და მათი შემოსავლების გასაზომად. 

„მოქალაქეების სამომხმარებლო კალათა შეზღუდულია და, სამწუხაროდ, დღეისათვის არსებული იმ შემოსავლების გათვალისწინებით, რომელიც მოსახლეობას აქვს, ეს კალათა უფრო მეტად დამძიმდა, ვიდრე ეს ოფიციალური სტატისტიკა. ინფლაციის შესახებ ოფიციალური სტატისტიკა საკვები არ არის, იმიტომ რომ ადამიანები საკვებსა და პირველადი მოხმარების საგნებზე ხარჯავენ ფულს“, – განაცხადა ხუხაშვილმა „Sputnik–საქართველოსთან“ ინტერვიუში.

მისი თქმით, საქმე ისაა, რომ პირველადი მოხმარების საგნები 15-30%-ით გაძვირდა.

მოსახლეობაში შემოსავლების არქონა დეფლაციურ პროცესებს გამოიწვევს

„საერთაშორისო პროგნოზირებისა და კვლევების ცენტრის“ ვიცე-პრეზიდენტმა ნიკა შენგელიამ აღნიშნა, რომ მთავრობამ მოსახლეობისთვის კომუნალური ხარჯების სუბსიდირება განახორციელა, სტატისტიკის სამსახურმა კი ეს მონაცემები აღრიცხა, როგორც დაკლებული ფასები. 

„ისეთი ფენომენი შეიქმნა, რომ სადღაც მარტში სიტუაცია შეიძლება ისე წავიდეს, რომ ჩვენ შეიძლება დეფლაციური პროცესები მივიღოთ, რაც მოსახლეობაზე უარესად აისახება. ეს ნიშნავს, რომ ფასების ვარდნა მოხდება იმის ფონზე, რომ მოსახლეობას არ ექნება ფული სურსათის შესაძენად“, – განაცხადა შენგელიამ „Sputnik–საქართველოსთან“ ინტერვიუში. ექსპერტის თქმით, იმის გამო, რომ მოსახლეობას არ ექნება შემოსავალი, მოთხოვნა იქნება ნაკლები.

„ამ შემთხვევაში მთავრობას კვლავ მოუწევს მოსახლეობის დახმარება და მან უნდა მოიფიქროს, თუ როგორ განახორციელოს ეს“, – განაცხადა შენგელიამ.

თავის მხრივ, საქართველოს ეროვნული ბანკი მიიჩნევს, რომ ინფლაციის კლების დინამიკა განპირობებულია სუსტი ჯამური მოთხოვნით და მოსალოდნელია, რომ ეს გავლენა მომავალშიც დარჩება. გარდა ამისა, საყურადღებოა საგარეო მოთხოვნის შემცირებაც.

227
თემები:
საქართველოს ეკონომიკა
ოკეანის მრავალმიზნობრივი სისტემა „პოსეიდონი“

მიმოხილვა: „პოსეიდონების“ მესამე მზიდი - რა არის ცნობილი „ულიანოვსკზე“

32
(განახლებულია 21:20 19.01.2021)
სპეციალური დანიშნულების ატომური სუბმარინის კორპუსის აგება მთავრდება, მალე ჰოდრავლიკური გამოცდები დაიწყება. რუსეთის სამხედო-საზღვაო ძალებმა ეს ხომალდი 2027 წლამდე უნდა მიიღოს.

სუბმარინა „ულიანოვსკს“ საფუძველი „სევმაშში“ 2017 წელს ჩაეყარა. მას აქვს იგივე ძირითადი ზომები, როგორიც „ხაბაროვსკს“, თუმცა კონსტრუქციაში უფრო თანამედროვე სისტემები და მექნიზმებია გამოყენებული.

Military Watch Magazine-ს მონაცემებით, ეს ხომალდები სტრატეგიული დანიშნულების სარაკეტო წყალქვეშა კრეისერების, „ბორეის“ კონსტრუქციული მემკვიდრეებია, ოღონდ შემცირებული ზომებით. „ულიანოვსკის“ პრინციპული განსხვავება „ხაბაროვსკისა“ და „ბელგოროდისგან“ ისაა, რომ უახლესი სუბმარინა ფლოტის შემადგენლობაში უნიკალური თერმობირთვული ტორპედო „პოსეიდონებით“ აღჭურვილი შევა. ხილულ პერსპექტივაში რუსეთი ჩრდილოეთ და წყნარი ოკეანის ფლოტებში „პოსეიდონების“ კიდევ ორ მზიდავის შეყვანას გეგმავს.

მრავალმიზნობრივი საოკეანო სისტემა „პოსეიდონი“ _ ეს რუსეთის ასიმეტრიული პასუხია ნატოს გაფართოებასა და აღმოსავლეთ ევროპაში პენტაგონის შემტევი პოტენციალის სახიფათო კონცენტრაციაზე, აშშ-ის რაკეტსაწინააღმდეგო გლობალური სისტემის ფორმირებაზე, რომელიც რუსეთის თავდაცვითი პოტენციალის პრევენციული განადგურებისთვის შეიძლება იყოს გამოყენებული.

„პოსეიდონი“ რუსეთის ერთ-ერთი ყველზე გასაიდომლოებული პროექტია, თუმცა მანამდე უკვე გამოქვეყნებული დაახლოებითი მახასიათებლები საშუალებას იძლევა, საკმაოდ სრულად წარმოვიდგინოთ ბირთული შეკავების უნიკალური სისტემის შესაძლებლობები.

სერიული სუბმარინა „ულიანოვსკი“ - ეს „ხაბაროვსკის“ კონცეფციის გაგრძელება და განვითარებაა. არის დაახლოებით 113 მ სიგრძის, სრული წყალწყვა დაახლოებით 10 ათას ტონას შეადგენს, ჩაძირვის სიღრმე 500 მეტრამდე, წყალქვეშა სვლის სისწრაფე - 30 კვანძზე მეტი, ავტონომიურობა - 120 დღე-ღამე. შეუზღუდავ სიშორეს პრინციპულად ახალი ბირთვული ენერგეტიკული დანადგარი განაპირობებს. ეკიპაჟი 100 კაცისგან შედგება. სუბმარინა შესაძლოა აღიჭურვოს ფრთოსანი რაკეტებით „კალიბრი“, ჰიპერბგერითი „ცირკონებითა“ და თავდაცვის კომპლექსით „პაკეტი“.

ოკეანის მრავალმიზნობრივი სისტემის დანიშნულება მოწინააღმდეგის ავიამზიდების შემტევი ჯგუფების, მსხვილი სამხედრო ბაზებისა და სტრატეგიული ეკონომიკური ობიექტების განადგურება და ასევე აგრესორი ქვეყნის ვრცელი ტერიტორიისთვის ზიანის მიყენებაა.

„მატრიოშკა“ პუტინისგან

„განკითხვის დღის“ ბირთვული ტორპედოების წყალქვეშა მზიდებს აქვთ უნარი, ოთხი თვის განმავლობაში შეასრულონ საბრძოლო ამოცანები მსოფლიო ოკეანის ნებისმიერ წერტილში, უზარმაზარ სირღმეზე - ზედაპირზე ამოცურვის გარეშე.

თავის მხრივ უპილოტო აპარატი „პოსეიდონი“ კიდევ უფრო ნაკლებად მოწყვლადია და მეტად ავტონომიური, სრულიად უძლეველი საბრძოლო გამოყენების ვითარებაში. მრავალმიზნობრივი საოკეანო სისტემა მთლიანობაში რაღაცით ჩამოჰგავს რუსულ „მატრიოშკას“, რომელიც სჯობს, არაფრით შევაშფოთოთ. წონადი მიზეზის გარეშე სისტემა „პოსეიდონი“ არასდროს არ ამოქმედდება.

ბირთვული ძრავის მქონე უპილოტო აპარატი „პოსეიდონი“ სიგრძეში დაახლოებით 20 მეტრია, დიამეტრი - 1,8 მ, წონა - 100 ტონა. მოქმედების სიშორე - თითქმის შეუზღუდავი, ჩაძირვის სამუშაოს სიღღმე - 1000 მ, სიჩქარე - 100 კვანძი (185კმ/სთ). ეს პარამეტრბი პრაქტიკულად მიუღწეველია ყველა თანამედროვე ტორპედოსთვის. გარდა ამისა, წყალქვეშა აპარატს აქვს კომპიუტერული ინტელექტი და შეუძლია დამოუკიდებლად იმოქმედოს მზიდავიდან რამდენიმე ათასი კილომეტრის დაშორებით. სიღრმესა და სიჩქარეს უპილოტო აპარატი ვითარების შესაბამისად არჩევს. ამასთან მაქსიმალური სიჩქარის წყალობით, შეუძლია ნებისმიერ საფრთხეს დააღწიოს თავი. ასეთი სამიზნის აღმოჩენა ჰიდროაკუსტიკის საშუალებებით პრაქტიკულად შეუძლებელია.

„პოსეიდონს“ ზღვის რელიეფზე მოძრაობა და ორიენტირება დაახლოებით ათი ათას კმ მანძილზე შეუძლია, დანიშნულების წერტილზე მისული კი გრუნტზე წვება და თვეების განმავლობაში შეუძლია დაელოდოს შეტევის ან ბაზაზე დაბრუნების სიგნალს.
ატომური სუბმარინებისა და სტრატეგიული ტორპედოების უნიკალური შესაძლებლობები გამანადგურებელი ბირთვული დარტყმის მიყენების საშუალებას იძლევა იმ შემთხვევაშიც კი, თუ სავარაუდო მოწინააღმდეგე რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის „გაურღვეველ გუმბათს“ შექმნის ზღვასა თუ ხმელეთზე.

რუსული რევოლუცია სამხედრო-საზღვაო ფლოტის სტრატეგიაში

ვაშინგტონი საკმაოდ დიდ ფსონს დებს სამხედრო-საზღვაო ძალებზე, ისწრაფვის რა პლანეტის კონტროლისკენ უცხოეთში ბაზების უზარმაზარ ქსელზე დაყრდნობით.

ამერიკული მხარე სერიოზულადაა შეშფოთებული რუსული „პოსეიდონების“ გამოჩენით, ვინაიდან ისინი აშშ-ს მანამდე ორი ოკენით გარანტირებულ უსაფრთხოებას ურღვევს. ამის ალტერნატივა შესაძლოა მხოლოდ ვაშინგტონის უზარმაზარი ფინანსური ხარჯები იყოს პრინციპულად ახალი სისტემების შექმნისთვის, რათა „განკითხვის დღის ტორპედოებს“ წინააღმდეგობა გაუწიოს.

პერსპექტივაში ბირთვული ტორპედოების მზიდები ასევე შეიძლება გახდეს დიდი წყალზედა ხომალდებიც - საბრძოლო, ჰიდროგრაფიული თუ სავაჭრო ხომალდებად შენიღბული. სისტემა „პოსეიდონი“ არ ხვდება შეიარაღების შეზღუდვის არცერთ შეთანხმებაში, აქვს დიდი საექსპორტო პოტენციალი და შეიძლება გაიყიდოს საერთაშორისო ბაზარზე. სავარაუდოდ, ჩინეთი და ინდოეთი მას ბევრი ფიქრის გარეშე შეიძენდნენ. ჩინელმა სპეციალისტებმა უკვე განაცხადეს, რომ მსგავსი ტექნოლოგიები ისეალურად ესადაგება ღრმაწყლოვან კვლევებს. და მართლაც, „პოსეიდონის“ კორპუსის სიმტკიცე მას 14 კილომეტრამდე სირღმეზე ჩაძირვის საშუალებას აძლევს.

ასეა თუ ისე, რუსულ სტრატეგიულ კონტინენტთშორის ღრმაწყლოვან აპარატს - ბირთვული ენერგეტიკული დანადგარით, დიდი მომავალი ელოდება. მოსკოვი კი მზადაა, ნებისმიერ უხერხულ პარტნიორთან აწარმოოს თანაბარუფლებიანი და მშვიდობიანი მოლაპარაკებები.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

32
ბათუმის პორტი

2020 წელს საქართველოს საგარეო სავაჭრო ბრუნვა 1,5 მლრდ დოლარით შემცირდა

0
(განახლებულია 20:27 21.01.2021)
საქართველოს ყველაზე დიდი სავაჭრო პარტნიორები 2020 წლის დასაწყისიდან არიან თურქეთი, რუსეთი და ჩინეთი.

 

თბილისი, 22 იანვარი – Sputnik.  კორონავირუსის პანდემიის ფონზე საქართველოს ეკონომიკა ვარდნას აგრძელებს – 2020 წელს საგარეო სავაჭრო ბრუნვა გასულ წელთან შედარებით 14,8%–ით შემცირდა და 11,3 მლრდ ლარი შეადგინა, ნათქვამია საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის „საქსტატის“ მასალებში. 

2020 წელს  3,3 მლრდ დოლარის ღირებულების ქართული პროდუქცია გავიდა –  2019 წელთან შედარებით 12%–ით ნაკლები.

გასულ წელს იმპორტმა 8  მლრდ დოლარზე მეტი შეადგინა, რაც 2019  წელთან შედარებით 15,9%-ით ნაკლებია.

2020 წელს საქართველოს უარყოფითმა სავაჭრო ბალანსმა 4,7 მლრდ დოლარი შეადგინა, რაც მთლიანი საგარეო სავაჭრო ბრუნვის 41,1%-ია.

რით ვაჭრობს საქართველო

საქართველოდან საქონლის ფართო ასორტიმენტი გააქვთ – სპილენძის მადნები და კონცენტრატები, ფეროშენადნობები, მსუბუქი ავტომობილები, ნატურალური ღვინო, სამკურნალო საშუალებები, მინერალური წყლები, დამუშავებული ან ნახევრადდამუშავებული ოქრო, თხილი და სხვ. 

2020 წლის დასაწყისიდან გაიზარდა  სპილენძის მადნებისა და კონცენტრატების (12,3%), სპირტიანი სასმელების (3,8%), ოქროს (751,3%) და თხილის (40 9%) ექსპორტი. 

ამავე დროს შემცირდა მსუბუქი ავტომობილების ექსპორტი 44,9%-ით, ფეროშენადნობების – 18,5%-ით, ნატურალური ყურძნის ღვინის – 5,6%-ით, სამკურნალო საშუალებების – 42,6%-ით, აზოტოვანი სასუქების – 12,7%-ით და ა.შ.

საქართველოში შემოდის ნავთობი და ნავთობპროდუქტები, მსუბუქი ავტომობილები, ნავთობის აირები და აირისებრი ნახშირწყალბადები, სპილენძის მადნები და კონცენტრატები, სამკურნალო საშუალებები, ხორბალი, ელექტროენერგია, სატელეფონო აპარატები და სხვ.

2020 წლის დასაწყისიდან გაიზარდა მხოლოდ ძვირფასი ლითონების მადნების იმპორტი – 1106,8%.

ამავე დროს მსუბუქი ავტომობილების იმპორტი აღნიშნულ პერიოდში დაეცა 31,4%-ით, სპილენძის მადნებისა და კონცენტრატების – 11,6%-ით, ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების — 34,2%-ით, სამკურნალო საშუალებების – 7,9%-ით, ნავთობის აირებისა და აირისებრი ნახშირწყალბადების – 10,2%-ით და ა.შ.

ვისთან ვაჭრობს საქართველო

საქართველოს ყველაზე დიდი სავაჭრო პარტნიორები 2020 წლის დასაწყისიდან არიან თურქეთი, რუსეთი და ჩინეთი — ამ ქვეყნებთან სავაჭრო ბრუნვამ გასულ წელს  4,1 მილიარდ დოლარს გადააჭარბა, რაც მთლიანი სავაჭრო ბრუნვის 36,2%-ია.  

პირველ ადგილზეა თურქეთი –  2020 წელს მეზობელ ქვეყანასთან საგარეო სავაჭრო ბრუნვამ დაახლოებით 1,6 მილიონი დოლარი შეადგინა, რაც საქართველოს მთლიანი სავაჭრო ბრუნვის 14,1%-ია. ორ ქვეყანას შორის სავაჭრო ბრუნვა, 2019 წელთან შედარებით, 12,1%-ით შემცირდა.

2020 წლის დასაწყისიდან თურქეთში გავიდა 34,1 ათასი ტონა ფეროშენადნობები, დაახლოებით 1,3 ათასი ტონა ტრიკოტაჟის ნაწარმი, 5,6 ათას ტონაზე მეტი თევზის ან ზღვის ძუძუმწოვრების ცხიმები, ქონები და მათი ფრაქციები და სხვა საქონელი.

აღნიშნულ პერიოდში თურქეთიდან შემოვიდა დაახლოებით 67,2 ათას ტონაზე მეტი შავი ლითონების მილები, მილაკები და ღრუ პროფილები, 528,4 ტონა სამკურნალო პრეპარატები, დაახლოებით 23,5  ათასი ტონა შავი ლითონების მეტალოკონსტრუქციები და ა.შ.

მეორე ადგილზეა რუსეთი

2020 წელს საქართველოსა და რუსეთს შორის ბრუნვა, 2019 წელთან შედარებით,  9,9%–ით შემცირდა და 1,3 მლრდ დოლარზე მეტი შეადგინა– საქართველოს მთლიანი საგარეო სავაჭრო ბრუნვის 11,7%. 

 

საქართველოდან რუსეთში გავიდა დაახლოებით 108,3 ათასი ტონა ფეროშენადნობები, 41,1 ათას ტონაზე მეტი ყურძნის ნატურალური ღვინო, 78,4 ათას ტონაზე მეტი მინერალური და მტკნარი წყალი, დაახლოებით 6,7 ათასი ტონა სპირტიანი სასმელი და ა.შ.
რუსეთი საქართველოში საწვავის ყველაზე მსხვილი მომწოდებელია. რუსეთიდან წლის დასაწყისიდან 348,7 ათას ტონაზე მეტი ნავთობი და ნავთობპროდუქტები შემოვიდა.

რუსეთიდან ასევე შემოვიდა 488,3 ათას ტონაზე მეტი ხორბალი, დაახლოებით 172,1  ათასი ტონა  ნავთობის აირები, დაახლოებით 42 ათასი ტონა მზესუმზირის ზეთი და ა.შ.

ჩინეთი მესამე ადგილზეა

საქართველოს საგარეო ბრუნვამ ჩინეთთან  დაახლოებით 1,2 მლრდ დოლარზე მეტი შეადგინა, რაც მთლიანი საგარეო ბრუნვის 10,4%-ია. სავაჭრო ბრუნვა ორ ქვეყანას შორის, გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით, 9,5%-ით გაიზარდა. 

წლის დასაწყისიდან საქართველოდან ჩინეთში გავიდა დაახლოებით 266,3  ათასი ტონა  სპილენძის მადნები და კონცენტრატები, 13,2 ათას ტონაზე მეტა ძვირფასი ლითონები, დაახლოებით 3,5 ათასი ტონა ყურძნის ნატურალური ღვინო და ა.შ.

ჩინეთიდან შემოვიდა 38,5 ათას ტონაზე მეტი ბრტყელი ნაგლინი ნახშირბადიანი ფოლადისგან, დაახლოებით 2,2  ათასი ტონა ნათურები და გამანათებელი მოწყობილობები, 699,9 ტონა  აპარატურა მიმღები სატელევიზიო კავშირისთვის  და ა.შ.

საქართველო ასევე ვაჭრობს სხვა ქვეყნებთან

საქართველოს სავაჭრო პარტნიორების ათეულში ასევე შედიან: აზერბაიჯანი – 934,5 მილიონ დოლარზე მეტი, სომხეთი – დაახლოებით 610  მილიონი დოლარი, უკრაინა – 607,2 მილიონ დოლარზე მეტი, აშშ – დაახლოებით 620,9  მილიონი დოლარი, გერმანია –  დაახლოებით 466,9  მილიონი დოლარი, ბულგარეთი – 422,7 მილიონ დოლარზე მეტი, იტალია – 216 მილიონ დოლარზე მეტი.

0
თემები:
საქართველოს ეკონომიკა