„უხერხული გმირი“ - დასავლეთში საბოლოოდ ახადეს ნიღაბი რუსეთის დანაშაულებს

69
(განახლებულია 21:25 06.05.2020)
„როსია სეგოდნიამ“ პასუხი გასცა შეკითხვას, როდის ჩაიდინა რუსეთმა მთავარი სამხედრო დანაშაულები ევროპის ხალხთა წინააღმდეგ.

ვიქტორ მარახოვსკი

ერთი შეხედვით, თვითონ კითხვაა უცნაური. ყველაფერი ხომ აშკარაა: ბოლო საერთო ევროპული ომი 1939-1945 წლებში მოხდა. როგორც ჩანს, მაშინ საბჭოთა კავშირმა გააკეთა ყველაფერი ცუდი, რაშიც რუსეთს დაჟინებითა და უხეშად ადანაშაულებენ.

მაგრამ არა.

თუ გადავხედავთ, რას წერდა რუსეთის შესახებ წამყვანი დასავლური მედია 1945 წლის მაისში, აღმოვაჩენთ, რომ ცივილიზაციის წინაშე საბჭოთა ქვეყანას მძიმე ბრალი არ ედო. პირიქით, იქ საყოველთაო პატივი მეფობს, მადლიერება და აღტაცება წითელი არმიის ჯარისკაცების მიმართ. 

„როსია სეგოდნიას“ სპეციალისტებმა დეტალურად შეისწავლეს 1945 წლის მაისის ყველა პუბლიკაცია, რომლებიც დასავლეთის მნიშვნელოვან გამოცემებში — The Times-ში (დიდი ბრიტანეთი), Le Monde-ში (საფრანგეთი) და The New York Times-ში (შეერთებული შტატები) ქვეყნდებოდა. შემდეგ კი ომში სსრკ-ის როლის შესახებ დაწერილ სტატიებსაც გადახედეს, რომლებიც ბოლო 20 წლის განმავლობაში ქვეყნდებოდა იმავე გამოცემებში.

სხვაობა საოცარია.

თუ გადავხედავთ 1945 წლის გაზეთებს, ვნახავთ:

Le Monde: „დიდი რუსი მოკავშირის ღვაწლი ფასდაუდებელია: სწორედ რუსეთის მხარემ სამი წლის განმავლობაში გაუძლო პრაქტიკულად მთელ ზეწოლას ვერმახტის მხრიდან“.

9 მაისი, Times, უინსტონ ჩერჩილი: „ხვალ ჩვენ მადლიერების განსაკუთრებულ ხარკს გადავუხდით ჩვენს რუს მეგობრებს, რომელთა ოსტატობამ ბრძოლის ველზე ერთ-ერთი მთავარი წვლილი შეიტანა საერთო გამარჯვების საქმეში... ამ დღეს დასავლელი ხალხი სიამაყით გამოხატავს თავის პატივისცემას უძლეველი მოკავშირის, რუსეთის მიმართ, რომელმაც სიცოცხლეთა გაწირვითა და მატერიალური განადგურების ხარჯზე, საკუთარ თავზე აიღო გაერთიანებული ერების უმძიმესი ტვირთი“.

10 მაისი, NYT: „საბჭოთა პოლიტიკა რაიხში (ანუ გერმანიის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე) განიხილება როგორც ლიბერალური“.

როგორც უნდა პარადოქსულად ჟღერდეს, რუსეთს მთავარი საომარი დანაშაულები ზუსტად ბოლო წლებში ჩაუდენია. 

არა, რა თქმა უნდა, ყველაფერი ათწლეულების განმავლობაში მატულობდა. ჩერჩილის მიერ ფულტონში წარმოთქმული სიტყვის შემდეგ, რომელმაც რუსი მოკავშირე ევროპაზე გადაწოლილ პირქუშ ღრუბლად წარმოაჩინა, საბჭოთა კავშირი უბრალოდ ვეღარ დარჩებოდა დასავლურ სამყაროში სინათლის ძალების კოალიციის სრულუფლებიან წევრად ფაშისტური სიბნელის წინააღმდეგ. 

მაგრამ წითელი არმიის გადაქცევა გმირ-გამათავისუფლებელთა არმიიდან, რომელმაც ნაციზმს ხერხემალი გადაუტეხა, მოძალადე-დამმონებელ არმიად, ძალიან სწრაფად შეუძლებელი იყო ერთი მარტივი მიზეზის გამო: თითოეული თანამედროვე ხუთი წლის განმავლობაში იყო ომის მოწმე, ომის მონაწილე, ომისგან დაზარალებული. 1940-იანი, 1960-იანი და ასევე 1980-იანი წლების ფრანგები უმეტესწილად ისინი იყვნენ, ვისაც ჯერ კიდევ ახსოვდა გერმანული ოკუპაცია. 1970-იანი და 1980-იანი წლების ინგლისელები კი იყვნენ სწორედ ის ინგლისელები, რომლებიც წლების განმავლობაში დაძაბული დუმილით უსმენდნენ და ემალებოდნენ გერმანულ დაბომბვებსა და სარაკეტო შეტევებს.

აშშ-შიც კი, ანტიკომუნიზმის კერაში, მთავარი რუსოფობები ჰიტლერის კოლაბორაციონისტები იყვნენ, რომლებიც შურისძიებას სამყაროს ბოლოში დაემალნენ, მათ გვერდით კი ცხოვრობდა ნაციზმს გაქცეული ასობით ათასი, თუ არა მილიონობით, ებრაელი, რომელთათვისაც ოსვენციმის შტურმით ამღები საბჭოთა ჯარისკაცის დემონიზაცია მკრეხელობა იყო.

ამიტომ მსოფლიო მატიანეში „უხერხული გმირის“ — რუსი ჯარისკაცის არსებობის ატანა ათწლეულების განმავლობაში მოუხდათ, გადაჰქონდათ რა აქცენტები ნელ-ნელა და ნახევარ გრადუსობით. ომის ყოველი ახალი გადაწერა და ახალი პერსონაჟების დამატება საბრძოლო ტილოზე, წაშლა და სიღრმეში არასაჭირო სცენებისა და მოვლენების შეტანა, ყოველთვის რაიმე აქტუალურის ფონზე ხდებოდა.

1980-იან წლებში, როცა ჯერ კიდევ სოციალისტური პოლონეთი გახდა სისტემათა შორის მთავარი ბრძოლის არენა (პოლონელები ითხოვენ დემოკრატიას, პოლონელები აპროტესტებენ რეპრესიებს, გდანსკის ელექტრიკოსი ლეხ ვალენსა ნობელის პრემიას იღებს), სამხედრო ტილოზე უკანა რიგებიდან წინა პლანზე მოლოტოვ-რიბენტროპისა და კატინის პაქტი (კონვენცია) გამოიხმეს. ამასთან პოლონეთი გამოცხადდა „გერმანიის პირველ მსხვერპლად“, რამაც შესაძლოა გარკვეულწილად გააკვირვა ჩეხები და სლოვაკები, რომელთა ქვეყანაც გერმანიამ ერთი წლით ადრე პოლონეთთან და უნგრეთთან ერთად „ძმურად“ დაფლითა.

90-იანი წლების დასაწყისში, როდესაც გერმანია გაერთიანდა და მკაცრად მოითხოვა საბჭოთა ჯარების გაყვანა მისი ტერიტორიიდან, ცალკე აღებული კონიუნქტურული თავიდან ამოყვინთა მაგიურმა ციფრმა „ორი მილიონი გაუპატიურებული გერმანელით“. მათში არ იყო (და არც ახლა არის) არაფერი, გარდა იდიოტური გათვლისა, რომელიც შემდეგ ცელულოიდში ჩამოისხა და ასობით წიგნსა და ათასობით სტატიაში ჩაიწერა. 

90-იანების ბოლოსა და 2000-იანების დასაწყისში, ნატოსა და ევროკავშირის მიერ ყოფილი საბჭოთა ბალტიისპირეთის ქვეყნების გადაყლაპვითა და პოტენციურად საშიშ ადგილობრივ რუსულენოვან მოახლეობაზე ზეწოლით, დასავლურ მედიაში სასეირნოდ გამოვიდა ნარატივი დამონებული ბალტიის შესახებ.

2010 წლის მეორე ნახევარში კი, უკრაინაში გადატრიალებისა და ყირიმის დაბრუნების შემდეგ, შეიქმნა იდეალური ინფორმაციული ფონი იმისათვის, რომ უხერხული გმირი, რუსი ჯარისკაცი, საბრძოლო ტილოდან საერთოდ წაეშალათ.

ამ აქციის დასაწყისად იქცა სერბეთში აშშ-ის ელჩ მაიკლ კირბის განცხადებები 2014-ში და პოლონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის გჟეგოჟა სხეტინის განცხადება 2015 წელს, რომ „ოსვენციმი გაათავისუფლეს არა რუსებმა, არამედ „უკრაინის პირველმა ფრონტმა“. ამ თემას ერთდროულად Le Monde-ის შვიდი პუბლიკაცია მიეძღვნა („რუსები შეურაცხყოფილნი არიან იმ განცხადებებით, რომ ოსვენციმი წითელი არმიის უკრაინელმა ჯარისკაცებმა გაათავისუფლეს“).

კულმინაცია კი ამ ზამთარს მოვისმინეთ, როცა ოსვენციმის გათავისუფლების 75-ე წლისთავის აღნიშვნის დროს აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტმა მაიკლ პენსმა თავის საზეიმო სიტყვაში მოახერხა ამერიკელი ჯარისკაცების ხსენება (რომლებიც იქ არ ყოფილან) და არ უხსენებია საბჭოთა ჯარისკაცები (რომლებმაც არა მხოლოდ გაათავისუფლეს ბანაკი, არამედ მისი გათავისუფლება რამდენიმე ასეული ადამიანის სიცოცხლით გადაიხადეს).

მარტივად რომ ვთქვათ, წლებთან ერთად ომის გადაწერა უფრო გაბედული ხდება, ხოლო ფერები — უფრო მკვეთრი. მოწმეები თითქმის არ დარჩნენ — 1945 წელს ვინც საბავშვო ბაღში დადიოდა, ახლა 80 წლისანი არიან. NYT-ში უკვე ვერავინ გაიხსენებს, თუ როგორ აქებდა ეს გაზეთი საბჭოთა ჯარისკაცებს ადგილობრივების მიმართ გამოჩენილი ლიბერალობისთვის. 

75 წლის შემდეგ მეორე მსოფლიო ომი დასავლურ მატიანეში ძირითადად შემდეგ მოვლენებს მოიცავს: 

  • მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტი, პოლონეთისა და კატინის ორმაგი ოკუპაცია;
  • საფრანგეთის ოკუპაცია და ბრიტანეთისთვის ბრძოლა;
  • ჰოლოკოსტი და პერლ-ჰარბორი;
  • დესანტი ნორმანდიაში, აფრიკული კამპანია და ივო ჯიმა;
  • დასავლეთ ევროპის გათავისუფლება მხეცი ნაცისტებისგან და აღმოსავლეთ ევროპის დაპყრობა მხეცი რუსების მიერ.

ამიტომ, თუ 1945 წელს სსრკ-ზე ნეგატიური ცნობების მხოლოდ მცირე კვალი შეინიშნებოდა დასავლეთის წამყვან მედიაში, ახლა ეს ცნობები წარსულის სურათს თავიდან ქმნის.

ყველაფერი ვალერსტაინის კონცეფციის შესაბამისადაა - რომ „წარსული ყოველთვის აწმყოზეა დამოკიდებული“.

თუმცა არის კარგი ამბავიც. დასავლელმა წარსულის პულტის მპყრობელებმა უკვე წაშალეს ყველაფერი დიდი ომის საკუთარი სურათიდან, რაც არ მოსწონდათ და მიახატეს ყველაფერი, რაც სურდათ.

და რაც მათ გამოუვიდათ, უკვე იმდენად განსხვავდება იმისგან, რაც რუსეთის ქალაქებსა და ძეგლებს, საძმო საფლავებსა და მემორიალებს, მემუარებსა და ფილმებს, ენასა და კულტურას ახსოვს, და რომ ეს უბრალოდ ორი სხვადასხვა ისტორიაა.

რუსი ხალხის მეხსიერების შეუმჩნევლად შეცვლა მხოლოდ ერთი გზით არის შესაძლებელი — რუსეთის დანგრევითა და ხალხის მეხსიერების ფიზიკურად წაშლით — მოქირქილე პრაღელი პოლიტიკოსების მსგავსად, რომლებმაც გმირულად დაამარცხეს ბრინჯაოს მარშალი კონევი.

მაგრამ არსებობს მოსაზრება, რომ დასავლელ „რეალობის მბრძანებლებს“ ახლა ეს რვა ათეული წლის წინანდელ ჰიტლერელებზე უკეთ ვერ გამოუვათ.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

69
სახელმწიფო დეპარტამენტი

მიმოხილვა: რა წერია აშშ-ის გლობალური ურთიერთქმდების ცენტრის მოხსენებაში

29
(განახლებულია 15:55 07.08.2020)
ამერიკელებმა ფარდა ახადეს მსოფლიო სადეზინფორმაციო კამპანიის რუსულ ტაქტიკას. მაგრამ ეს „ფარდის ახდა“ სახელმწიფო დეპარტამენტის მხრიდან ამერიკელების დეზინფორმირებისა და ამასთან, მთავრობისთვის უფრო მეტი ფულის „გამოძალვის“ მცდელობაა.

გევორქ მირზაიანი

ამ დღეებში აშშ–ს სახელმწიფო დეპარტამენტთან არსებულმა გლობალური ურთიერთქმედების ცენტრმა გამოაქვეყნა მოხსენება „რუსული პროპაგანდისა და დეზინფორმაციის ეკოსისტემის საფუძვლები“. ავტორების მიზანი „რუსეთის მოქმედების ტაქტიკის მხილება იყო, რათა ჩვენმა პარტნიორებმა, მოკავშირე მთავრობებმა, სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებმა, მეცნიერებმა, პრესამ და საზოგადოებამ მთელ მსოფლიოში შეძლონ დეზინფორმაციასა და პროპაგანდაზე შემდგომი ანალიზის ჩატარება და კოლექტიური პასუხის გაძლიერება“.

სიურპრიზი სიურპრიზზე 

ერთი შეხედვით ყველაფერი სოლიდურად გამოიყურება — ტექსტის 75 გვერდი, 313 ბმული, გრაფიკები და ცხრილები. მისი მიხედვით, რუსეთის ხელისუფლება ცდილობს გამოიყენოს მედიასაშუალებები თავისი თვალსაზრისით გასატარებლად (!) — და, რა თქმა უნდა, ეს კრემლის გენიალური გამოგონებაა, სხვა ქვეყნებმა უნდა ისწავლონ, როგორ მოიქცნენ. 

კიდევ ერთი „აღმოჩენა“ ისაა, რომ რუსეთის სახელმწიფო მედიის მიერ გამოქვეყნებულ ინფორმაციებს სხვა გამოცემები იტაცებემ და შემდეგ მთელ ინტერნეტში ვრცელდება. ავტორებმა, როგორც ჩანს, მხოლოდ ახლა აღმოაჩინეს ინტერნეტის თავისეურებები და ინფორმაციის გადაცემის ამჟამინდელი გარემო.

მოხსენებაში რუსეთის ძირითადი მედიასაშუალებებისა და მათი მფლობელების აღწერა ასევე წარმოადგენს კოლოსალურ ფასეულობას ნებისმიერი ანალიტიკოსისთვის — რატომღაც ხომ ისე გამოდის, რომ პროსახელმწიფოებრივ არხებს, გამოცემებსა და ინტერნეტსაიტებს ისეთი ადამიანები ხელმძღვანელობენ, რომლებიც პროსახელმწიფოებრივ იდეოლოგიას იზიარებენ?!

გარდა ამისა, მკვლევარებისთვის ასევე დიდი ფასეულობაა მოხსენების ცენტრალური აზრი: მოსკოვის ნებისმიერი თვალსაზრისი მსოფლიო პრობლემებზე, მის შესახებ ნებისმიერი პუბლიკაცია არის არა სიტყვის თავისუფლების გამოვლენა, არამედ რუსული პროპაგანდისა და სიცრუის ბოროტი მაგალითი, რომელიც გონებას უბინდავს დასავლეთის უცოდველ მოსახლეობას.

რა თქმა უნდა, შეიძლება ითქვას, რომ ამ  მოხსენების მეცნიერულ ღირებულებას მარტო ეს აზრიც კი აუფასურებს, მაგრამ მას ღირებულება უბრალოდ არ გააჩნია. არსებითად ეს 75 გვერდი არის ბანალური აზრების ჩამონათვალი, რომლის მიზანიც არა საფარველის ჩამოგლეჯაა, არამედ სახელმწიფო მდივან მაიკ პომპეოს თხოვნის მატერიალური გამყარებაა გლობალური ურთიერთქმედების ცენტრის დაფინანსების ორჯერ გაზრდის თაობაზე. სწორედ რუსეთისა და სხვა ქვეყნების დეზინფორმაციასთან ბრძოლის სახელით.

ბედნიერება ფულშია  

გასაკვირი არ არის, რომ რუსი პოლიტიკოსებისა და ექსპერტების რეაქცია ამ მოხსენებაზე იყო რაღაც საშუალო დაცინვასა და ზიზღს შორის. მასში მოყვანილი არგუმენტები მათ სერიოზულად არ აღიქვეს და მორიგ რუსოფობიულ თითხვნად შეაფასეს. თუმცა იმავდროულად არიარეს, რომ მოხსენების ავტორებს მის გამოსაქვეყნებლად სრულიად მართებული საფუძველი ჰქონდათ.

„სახელმწიფო დეპარტამენტის რუსოფობების ანტირუსული ბოდვის მორიგი ულუფა მოხსენების ფორმით, ხილულად წარმოაჩენს ამერიკელი პოლიტიკოსების პანიკურ შიშს ქვეყნის შიგნით და მსოფლიოში მიმდინარე მოვლენებზე ალტერნატიული თვალსაზრისის წინაშე“, — ამბობს რუსი დეპუტატი სერგეი ჟელეზნიაკი.

RT–სა და Spputnik–ს იმაზე ნაკლები ფული აქვთ, ვიდრე მსხვილ დასავლურ მედიას, მაგრამ მათ სწორედ ის ალტერნატიული თვალსაზრისი გააჩნიათ.

ვირაცას შესაძლოა აქამდე ეჩვენებოდეს, რომ დასავლეთში სიტყვის თავისუფლებაა, მაგრამ ეს ასე არაა. მთელ რიგ საკითხებზე ამერიკული მედია საბჭოთა გაზეთებს ჩამოჰგავს — ისინი ერთიან, პოლიტიკურად კორექტულ თვალსაზრისს ტრანსლირებენ.

და ეს თვალსაზრისი — შავკანიანებისა და მემარცხენეების მიერ ამერიკაში მოწყობილი არეულობა, ამერიკული ისტორიული მემკვიდრეობის რღვევის სისწორე, უდანაშაულობის პრეზუმფციის მიმართ ზიზღი და ასევე რუსეთის დემონიზაცია — დასავლელ მკითხველს ბეზრდება და ალტერნა ტიულ თვალსაზრისს ისინი რუსეთის ინგლისურენოვან მედიაში ნახულობენ.

ეს კი უკვე სერიოზული პრობლემაა აშშ–სთვის, ვინაიდან მსოფლიო საინფორმაციო სფეროზე კონტროლი არის კიდევ ამერიკული დომინირების საფუძველი. სწორედ ამიტომაც, როგორც რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში აღნიშნავენ, „ვაშინგტონი აკრიტიკებს ნებისმიერ საინფორმაციო წყაროს, რომლებიც ალტერნატიულ თვალსაზრისს ავრცელებენ, და ცდილობს ჩაახშოს ნებისმიერი ხმა, რომელიც ეწინააღმდეგება ამერიკულ მიდგომებს“. ხოლო როცა კრიტიკა არ შველის, სანქციებს აწესებენ.

ამგვარი დევნა რეალურად ასუსტებს აშშ–ის გეოპოლიტიკურ შესაძლებლობებს. მაგალითად, რუსეთის გამოყენების მხრივ ჩინეთის შესაკავებლად, და ასევე სხვა გლობალური საკითხების გადასაჭრელად. სულ უფრო მეტი ამერიკელი ექსპერტი მოუწოდებს ვაშინგტონს, უფრო პრაგმატულად მიუდგეს მოსკოვთან დიალოგს. ამის მაგალითია 103 გამოჩენილი ამერიკელი ექსპერტის ღია წერილი Politiko–ში, რომელთა შორის არიან ყოფილი დიპლომატები და პოლიტიკოსები.

„მაგრამ ოკეანისგაღმელი ოპონენტების ისეთი დოკუმენტებს, როგორიცაა გლობალური ურთიერთქმედების ცენტრის მოხსენება, შეუძლია მხოლოს ერთ მიზანს მიაღწიოს — ბოლო მახვილი ჩასცეს რუსულ–ამერიკულ დიალოგს გლობალურ საკითხებზე და წლების განმავლობაში გამორიცხოს უნდობლობის კრიზისის გადალახვა ჩვენს ქვეყნებს შორის“, — აღნიშნავს ჟელეზნიაკი.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

29
კომპიუტერთან მუშაობა

სომხეთი ინტერნეტის გარეშე დარჩება? Caucasus Online-ის აქციები ბაქოს ხელშია

532
(განახლებულია 16:43 07.08.2020)
აზერბაიჯანის მხარეს არაერთხელ უცდია Caucasus Online-ის აქციების ხელში ჩაგდება, მაგრამ წინა წლებში საკითხი პოლიტიკურ დონეზე წყდებოდა. ამჯერად კი შეთანხმება ხელისუფლების გარეშე შედგა.

თბილისი, 7 აგვისტო - Sputnik. ინტერნეტ-კავშირის კომპანია Caucasus Online-ის მაგისტრალური არხის აქციების 49%-ის მიყიდვამ აზერბაიჯანელი მეწარმისთვის სომხეთში შეშფოთება გამოიწვია. ექსპერტების შეფასებით, გარიგება ბაქოს რეგიონულ ჰაბად აქცევს, რისკენაც ის არაერთი წელია ისწრაფვის. მეტიც, ეს აზერბაიჯანის მხარეს სომხეთის ინტერნეტ-ტრაფიკის მონიტორინგის თუ არა, სულ მცირე, გაანალიზების შესაძლებლობას მისცემს.

„Sputnik-სომხეთთან“ საუბრისას ექსპერტმა საინფორმაციო უსაფრთხოებისა და ტექნოლოგიების სფეროში, რომელმაც ანონიმად დარჩენა ისურვა, აღნიშნა, რომ Caucasus Online-ის შეძენა აზერბაიჯანს სტრატეგიული თვალსაზრისით მრავალ შესაძლებლობას აძლევს, უხეშად რომ ვთქვათ, ბაქოს ხელ-ფეხს უხსნის.

ამ მოსაზრებას ეთანხმებიან ქართველი ექსპერტებიც. ინტერნეტ-კომუნიკატორის მისამართით უკვე გაისმა არაერთი კრიტიკული შეფასება. ამასთან, ერევანში უკვე ცდილობენ ქართულ მხარესთან თანამშრომლობის გზით შესაძლო რისკების მინიმუმამდე შემცირებას.

რა მოხდა?

ქართული კომპანია Caucasus Online – ოპტიკური კაბელის ოპერატორია, რომელიც ბულგარეთიდან საქართველოს მიმართულებით შავი ზღვის ფსკერზე გადის. ესაა ევროპასა და სამხრეთ კავკასიას შორის უმსხვილესი ინტერნეტ-არხი. კომპანიის მთავარი აქციონერები არიან ქართველი ინვესტორები, რომელთა ნაწილი ევროპაშია რეგისტრირებული.

17 ივლისს საქართველოს პარლამენტმა 88 ხმით მიიღო მთავრობისა და კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის მიერ ინიცირებული შესწორებები კანონში „ელექტრონული კომუნიკაციების შესახებ“. ცვლილებები მარეგულირებელს უფლებას აძლევს, დანიშნოს სპეციალური მმართველები კომპანიებში, რომლებიც მის მოთხოვნებს არ ასრულებენ.

ქართულ მასმედიაში ამას მოჰყვა ინფორმაციის „გაჟონვა“ მარეგულირებლის გვერდის ავლით გარიგების, კერძოდ, ინტერნეტ-კომპანია Caucasus Online-ის აქციების 49%-ის აზერბაიჯანისთვის მიყიდვის შესახებ. მეტიც, აზერბაიჯანში აშშ-ის ყოფილი ელჩის მეტიუ ბრაიზას ინფორმაციით, აქციები 61 მილიონ აშშ დოლარად გაიყიდა.

იმავე მასმედიის ცნობით, აქციები შეიძინა აზერბაიჯანის ხელისუფლებასთან დაახლოებულმა მეწარმე ნასიმ ჰასანოვმა. იგი არის ასევე ნავთობის ბიზნესში უმსხვილესი ჰოლდინგის – კომპანია NEQSOL-ის მფლობელი. ქართული მხარის ინფორმაციით, ინტერნეტ-კომპანიის საკუთარი წილი გაყიდა საქართველოს ყოფილ ხელისუფლებასთან („ნაციონალურ მოძრაობასთან“) დაახლოებულმა ბიზნესმენმა ხვიჩა მაქაცარიამ.

ამასთან, Caucasus Online-ის გაყიდვის შესახებ არ აცნობეს მარეგულირებელს – საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნულ კომისიას, რაც „ელექტრონული კომუნიკაციების შესახებ“ კანონის დარღვევაა. კანონის თანახმად, აქციების 5 ან მეტი პროცენტის გაყიდვის შემთხვევაში ამის თაობაზე კომისიას უნდა ეცნობოს. 

Caucasus Online ერთხელ უკვე დაჯარიმდა დარღვევის გამო, როდესაც კომპანიამ „რკინიგზის ტელეკომში“ თავისი წილი გაყიდა. კომპანიამ „საქართველოს რკინიგზის ტელეკომი“ 2010 წელს შეიძინა. ამან მას მისცა შესაძლებლობა, შემოსულიყო სამხრეთ კავკასიის რეგიონში, ასევე გასულიყო ირანსა და ერაყში.

საქართველოში წინააღმდეგი არიან

მთელ ამ ისტორიას ქართველი ექსპერტების შეუმჩნევლად არ ჩაუვლია. ისინი აქტივების გაყიდვის გადაწყვეტილებას მკაცრად აკრიტიკებენ. ბევრი საუბრობს ბაქოს გეგმებზე – ხელში ჩაიგდოს ინტერნეტ-კომუნიკაციები და ერთადერთი კაბელი, რომლითაც ევროპიდან საქართველოს, სომხეთსა და აზერბაიჯანს 2016 წლიდან ინტერნეტი მოეწოდება. კაბელი შავი ზღვის ფსკერზე გადის.

იმ დროს გაყიდვის საკითხი პოლიტიკურ დონეზე დაიხურა საქართველოს ყოფილი პრემიერ-მინისტრის გიორგი კვირიკაშვილის განცხადების შემდეგ იმის შესახებ, რომ კაბელი და კომპანია არ იყიდება, რადგან საქართველოსთვის სტრატეგიული მნიშვნელობა აქვს.

პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორმა ვახტანგ მაისაიამ „Sputnik-სომხეთის“ კორესპონდენტთან საუბრისას აღნიშნა, რომ ამით ბაქო ცდილობს საკუთარ თავზე მოირგოს რეგიონში ინტერნეტ-ჰაბის როლი.

რაც შეეხება საინფორმაციო უსაფრთხოების სფეროში შესაძლო რისკებს, მან აღნიშნა, რომ რისკები შესაძლოა არსებობდეს, თუმცა დასაწყისისთვის აუცილებელია გაგება, რამდენად გაფართოვდა აზერბაიჯანული მხარის უფლებამოსილება.

ზოგიერთი ქართველი ექსპერტი შიშობს, რომ ეს აზერბაიჯანს ხელ-ფეხს გაუხსნის და იგი რეგიონში თამაშის წესების კარნახს დაიწყებს.

Caucasus Online-ის ყოფილმა მფლობელმა მამია სანადირაძემ ტელეარხ „იმედის“ ეთერში აღნიშნა, რომ საქართველოსთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, ფლობდეს დამოუკიდებელ კაბელს ევროპაში და ამას აქსიომა უწოდა. მისი შეფასებით, ინტერნეტის უსაფრთხოდ მიღებას ქვეყნისთვის სტრატეგიული მნიშვნელობა აქვს.

რა საფრთხეს შეიძლება უქმნიდეს ეს სომხეთს?

გარიგების შესახებ ცნობამ, ბუნებრივია, მეზობელ სომხეთში შეშფოთება გამოიწვია. როგორც ინტერნეტ-კომუნიკაციების სფეროში სომეხმა ექსპერტმა „Sputnik-სომხეთთან“ საუბრისას აღნიშნა, აქციების გაყიდვა არ ნიშნავს, რომ აზერბაიჯანის მხარე სომხეთს ინტერნეტს გამოურთავს.

„ჯერ ერთი, ესაა 49% და არა საკონტროლო პაკეტი, მეორეც, Caucasus Online საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარეობს და ნაკლებ მოსალოდნელია, რომ საქართველოს ხელისუფლებამ ვინმეს ხაზების ბლოკირების ნება დართოს“, – აღნიშნა მან.

თუმცა, ტექნიკურ დონეზე ეს აზერბაიჯანელ პარტნიორებს ტრაფიკის გაანალიზების, გარკვეული კანონზომიერების პოვნისა და ამის საფუძველზე დასკვნების გაკეთების შესაძლებლობას მისცემს. ეს მათთვის ერთმნიშვნელოვნად ხელსაყრელია.

„ისინი ნამდვილად გამოიყენებენ ტელესაკომუნიკაციო ინფრასტრუქტურას, რათა თავიანთი პროექტები განავითარონ და ჩვენები „ჩაძირონ“, – აღნიშნა მან.

სომეხი ექსპერტის შეფასებით, Caucasus Online-ის აქციების შეძენა აზერბაიჯანს საშუალებას მისცემს, დააჩქაროს TASIM-ის პროექტის რეალიზება (ტელესაკომუნიკაციო ტრანზიტი დასავლეთ ევროპიდან აღმოსავლეთ აზიის მიმართულებით). იგი აერთიანებს ევროპის, საქართველოს, აზერბაიჯანის, თურქმენეთის, ყაზახეთის ტელეკომუნიკაციებს მომავალში აზიასა და ჩინეთში გასვლის პერსპექტივით.

ამგვარად, ამ ნაწილის გაძლიერებამ შესაძლოა ხელი შეუშალოს სომხეთის გეგმებს, გააფართოოს თავისი სატრანზიტო ფუნქციები ახლო აღმოსავლეთისა და ცენტრალური აზიისკენ.

ექსპერტის თქმით, ამ მიზნით სომხეთში უკვე შექმნილია არაოფიციალური ჯგუფი, რომელიც სომხური კომპანიების რეგიონული ტელეკომ-ინფრასტრუქტურის განვითარებისა და გავრცელების გეგმაზე იმუშავებს.

იგი სომხეთს ურჩევს, გამოიყენოს უკმაყოფილება საქართველოში და შექმნას კოოპერაციები. მნიშვნელოვანია საკუთარი ინტერესების, რეგიონული გეგმების ხორცშესხმა.

„ამასთან, ჩვენ ქართველ მარეგულირებელთან და სამინისტროსთან, ინტერნეტის განვითარების სტრატეგიის ფარგლებში, უნდა შევთანხმდეთ კონსოლიდირებულ მოქმედებაზე რეგიონული ინფრასტრუქტურის შესაქმნელად, რომელიც სომხეთსა და საქართველოს გააერთიანებს“, – განაცხადა მან.

როგორც ცნობილია, 2019 წლის ნოემბერში საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის მოადგილემ ნიკოლოზ ალავიძემ განაცხადა, რომ Caucasus Online არ გაიყიდება ყოველმხრივი განხილვის გარეშე.

საქართველოზე, სხვადასხვა შეფასებით, მოდის სომხეთის საგარეო ინტერნეტ-ტრაფიკის 80%. გარდა ამისა, სომხეთი იყენებს კიდევ ორ კაბელს რუსეთში – შავი ზღვისას და სახმელეთოს. ტრაფიკის 20% მოდის ირანისკენ გამავალ კაბელებზე.

სომხეთის ოპერატორები ასრულებენ ირანში, ავღანეთსა და კატარში ინტერნეტის ტრანზიტის ფუნქციას.

532
მთვარე

მთვარის კალენდარი: 8 აგვისტო რისი გაკეთება შეიძლება და რისი არა

0
(განახლებულია 10:09 06.08.2020)
გაეცანით ჩვენს ყოველდღიურ კალენდარს და შეიტყვეთ, რა საქმიანობა იქნება წარმატების მომტანი ამა თუ იმ დღეს ღამის მანათობლის განწყობის მიხედვით.

მთვარეს უზარმაზარი ძალა გააჩნია და დიდი ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია ადამიანებზე, რადგან ყველა კოსმოსურ ობიექტს შორის დედამიწასთან ყველაზე ახლოს იმყოფება.

8 აგვისტო, შაბათი. ამ დღეს სატურნი მართავს. კლებადი მთვარე ვერძის ნიშანშია.

მომატებულია იმპულსურობა, ამიტომ სჯობს, გადადოთ მნიშვნელოვანი შეხვედრები და მოლაპარაკებები.

კარგი დღეა აქტიურობისთვის, ორიგინალობისა და სიმტკიცის გამოჩენისთვის, მაგრამ უნდა გახსოვდეთ ტაქტი, გამოიჩინოთ დიპლომატიურობა.

მატულობს ინტერესი საწინააღმდეგო სქესის წარმომადგენლების მიმართ. ამ დღეს დაწყებული სასიყვარულო რომანი მგზნებარე და დასამახსოვრებელი იქნება, მაგრამ, დიდი ალბათობით – ხანმოკლე.

ამ დღეს არ ღირს ფულის სესხება ან ვალის აღება. ნეიტრალური დღეა მუშაობისთვის.

რეკომენდებულია სიტყვების სიფრთხილით შერჩევა, ასე ფრთხილი მოქმედება, რადგან ადვილად შეიძლება კონფლიქტური ვითარების პროვოცირება, დღის მშვიდად გატარება, მაგრამ მარტოობაში – არა, ყველა შემოსული ინფორმაციის დაკვირვებით შემოწმება, სერიოზული საქმეების გადადება, მიმდინარე საკითხების განხილვა, კოლეგებთან ურთიერთობებში ნეიტრალიტეტის დაცვა.

არარეკომენდებულია ბიზნეს–საქმიანობა, შეხვედრების დანიშვნა, კონტრაქტებზე ხელმოწერა, ფულთან დაკავშირებული საკითხების მოგვარება, ფულით ტრაბახი, სიახლეების არაფრად ჩაგდება, ახალი სამსახურის დაწყება, დაუფიქრებლად მოქმედება, წინადადებების მიღება, უცნობებთან კონტაქტი და ახალი ნაცნობობა.

შეიძლება სამოგზაუროდ წასვლა, მაგრამ სიფრთხილეა საჭირო უცნობ ადამიანებთან, დოკუმენტებთან და ფულთან დაკავშირებით.

თმის შეჭრა, შეღებვა: არახელსაყრელი დღეა შეჭრისთვის, მოსალოდნელია თმის დაზიანება. შეღებვა კი შეიძლება. სჯობს, ამ დღეს თმის გამაჯანსაღებელი პროცედურები ჩაიტაროთ, მათ შორის, თავის მასაჟი.

თმის ვარცხნილობა ზოდიაქოს ნიშნისა და მთვარის კალენდრის მიხედვით>>

მებაღეობა: ამ დღეს აჯობებს, თუ ნიადაგს მოამზადებთ დათესვისთვის,  შეიძლება მავნებლების განადგურება, მულჩირება, ნაყოფის აღება, სამკურნალო მცენარეების მოგროვება, ბოსტნეულისა და ხილის გამოშრობა. არასასურველია დათესვა და დარგვა.

0