თბილისი

რატომ დატოვა საპენსიო სქემა დასაქმებულთა თითქმის ნახევარმა?

186
(განახლებულია 17:20 16.08.2019)
როდის მიიღებენ თანხებს ისინი, ვინც დაგროვებით პენსიას არ და ვერ ენდო...

ამ დროისათვის დაგროვებითი საპენსიო სქემა 141 ათასმა ადამიანმა დატოვა. მათგან 41 ათასი საჯარო მოხელეა. ამის შესახებ საპენსიო სააგენტოს დირექტორმა ლევან სურგულაძემ ამცნო საზოგადოებას.

ამასთან, ოპოზიციონერი დეპუტატის, ზურაბ ჭიაბერაშვილისადმი სადეპუტატო შეკითხვის პასუხად გაგზავნილი სააგენტოს წერილიდან ირკვევა, რომ ეს ციფრი უფრო დიდია და 148 ათასს შეადგენს. საინტერესოა ისიც, რომ სქემის დატოვებიდან 2 თვეზე მეტი უკვე გავიდა, მაგრამ დასაქმებულები ხელფასიდან ჩამოჭრილ თანხას უკან ვერ იბრუნებენ.

აღსანიშნავია, რომ სულ სქემაში 860 ათასი დასაქმებული იყო ჩართული. მათ შორის 325 ათასი ადამიანი - 40 წელს ზემოთ ანუ ეს ის ხალხია, ვისაც სქემის დატოვება შეეძლო. 40 წელს ქვემოთ კი დასაქმებულები სავალდებულო წესით გაწევრიანდნენ დაგროვებითი პენსიის მისაღებ სქემაში.

მთავრობისა და პარლამენტის გადაწყვეტილებით, ფონდში ხელფასის 2 პროცენტს იხდის თავად დასაქმებული, 2 პროცენტს - სახელმწიფო, 2 პროცენტს -დამსაქმებელი. დადებითია ის ფაქტიც, რომ დასაქმებულს პენსიაზე გასვლის შემდეგ შეუძლია, ნებისმიერი ვადა მიუთითოს, რამდენ წელზე სურს დაგროვილი პენსიის გადანაწილება.

ჩვენ უკვე გვყავს დაგროვებითი პენსიით კმაყოფილი პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი, რომელმაც ხელფასზე უარი სწორედ იმიტომ თქვა, რომ თავის დროზე საფრანგეთში საკმაოდ დიდი თანხა დააგროვა.

დადებითია ისიც, რომ სახელმწიფო 2 პროცენტს მხოლოდ 24 ათას ლარამდე შემოსავლის მქონე პირებს არიცხავს. 1 პროცენტს 24 ათასიდან 60 ათას ლარამდე წლიური შემოსავლის მქონე პირებს, 60 ათას ლარზე ზემოთ კი აღარ მონაწილეობს მოქალაქის სიბერის უზრუნველყოფაში.

რატომ დატოვა დაგროვებითი საპენსიო სქემა იმ ადამიანების თითქმის ნახევარმა, ვისაც ამისი გაკეთება შეეძლო? ამ კითხვაზე პარლამენტის ჯანდაცვის კომიტეტის თავმჯდომარე აკაკი ზოიძე ამბობს, რომ ხალხს ისედაც დაბალი შემოსავლების გამო არ აქვს დაგროვების საშუალება და ეს ფული დღესვე სჭირდება.

ოპოზიციონერი დეპუტატის, ზურაბ ჭიაბერაშვილის აზრით, ამის ერთ-ერთი მიზეზი უნდობლობაა, მეორე კი -დაბალი შემოსავლები. მისი თქმით, დასაქმებულთა 2/3-ს 600 ლარზე ნაკლები შემოსავალი აქვს, რის გამოც სიბერეზე კი არა, დღევანდელ დღეს ოჯახის გამოკვებაზე უწევს ფიქრი.

ექსპერტების აზრით, პრობლემაა ისიც, რომ საქართველოში არ არსებობს ეკონომიკის რეალური სექტორი, სადაც საპენსიო ფონდში აკუმულირებული მილიონები ჩაიდება და მოგებას მოიტანს. ამის გამო დღეს დაგროვებული 311 მილიონამდე ლარი ეროვნულ ბანკსა და კომერციულ ბანკებშია განთავსებული, რაც რეალურად არაფერს მატებს ქართულ ეკონომიკას.

და ბოლოს - დაგროვებითი პენსია ძალიან კარგია, თუ სიბერემდე მიაღწიე და სახელმწიფოს და ეროვნული ვალუტის ნდობა გაქვს. აი, ნდობაა ის მთავარი ფაქტორი, რის გამოც დასაქმებულს დღევანდელი კვერცხი ურჩევნია. კი ურჩევნია, მაგრამ რომ არ უბრუნებენ?

186
უპილოტო საფრენი აპარატი

მიმოხილვა: რუსეთმა ახალი „იდეალური იარაღი“ შექმნა

98
(განახლებულია 16:23 07.07.2020)
რუსეთი წარმატებით ცდის მოიერიშე უპილოტო აპარატებს, ხელოვნური ინტელექტის მქონე ჯავშანტექნიკას, პოტენციური მოწინააღმდეგის მაღალტექნოლოგიური საბრძოლო სისტემებისა და რობოტების გამანადგურებელ დიდი რადიუსის მქონე საშუალებებს.

რუსეთის სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსში არსებული წყაროების თქმით, რუსეთის ელექტრომაგნიტური ქვემეხების საცდელი ნიმუშების მიერ სამიზნის დაზიანების სიშორე 10 კმ-ს აღწევს. ეს იმას ნიშნავს, რომ პირდაპირი ხედვის ზონაში მოწინააღმდეგის მაღალტექნოლოგიური საჰაერო და სახმელეთო შეიარაღება მყისიერად შეიძლება ლითონის გროვად იქცეს. უხმაურო გასროლას მილიწამი სჭირდება, რასაც არ ახლავს ცეცხლი, კვამლი და უკუდარტყმა. ელექტრომაგნიტური ქვემეხის პოზიციის გამოვლენა რადიოლოკაციის ან თანამგზავრული დაზვერვის სტანდარტული საშუალებებით შეუძლებელია.

მანამდე ელექტრომაგნიტური ქვემეხის მოქმედების სიშორე სამი კილომეტრი იყო. ახალი ტიპის შეიარაღების გამოცდა 2015 წლიდან მიმდინარეობს, ქვემეხები წარმატებით „წვავს“ უპილოტო აპარატებს ჰაერში და სხვადასხვა დანადგარებს ხმელეთზე.

ახალი ელექტრომაგნიტური ქვემეხების შეიარაღებაში შეტანის ვადა მონიშნული არ არის, თუმცა რუსეთი უკვე მჭიდროდ მიუახლოვდა მას — წარმატება ხილულია. დღეს საცდელ ნიმუშებს უკვე აქვთ უნარი, მნიშვნელოვან მანძილზე დააზიანონ მოწინააღმდეგის უპილოტო საფრენი აპარატები, ვერტმფრენები და ფრთოსანი რაკეტები. ახალმა ქვემეხმა რეკორდი სწორედ ჰაერსაწინააღმდეგო საშუალების სახით დაამყარა: „დაწვა“ 10 კმ დაშორებით განთავსებული სასწავლო საჰაერო სამიზნე. თუ მოქმედების სიშორის გაზრდა 20 კილომეტრამდე იქნება შესაძლებელი, მაშინ სამიზნეებს შორის აღმოჩნდება თანამედროვე საბრძოლო თვითმფრინავებიც. სავარაუდოდ, რუსულ სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსს ამ კუთხით დიდი დრო არ დასჭირდება.

ელექტრომაგნიტური ქვემეხები მოწინავე ხაზზე

იარაღი, რომელიც ელექტრომაგნიტური გამოსხივების ტექნოლოგიას ეყრდნობა, მოქმედების პრინციპით ახლოსაა რადიოელექტრონულ საბრძოლო სისტემებთან. დენთისა და ლითონის ნაცვლად, რუსული ელექტრომაგნიტური ქვემეხი მაღალი სიხშირის გამოსხივებას იყენებს, რომელიც სინათლის სისწრაფით მოძრაობს. ჯერჯერობით პრობლემად რჩება უზარმაზარი ენერგოდანახარჯები თითოეულ გასროლაზე, მაგრამ ტექნოლოგია გამუდმებით იხვეწება.

პერსპექტივაში ელექტრომაგნიტური ქვემეხების დადგმა შესაძლებელი გახდება მეექვსე თაობის მძიმე გამანადგურებელ უპილოტო აპარატებზე, ქვეითი ჯარების ტექნიკასა და სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ხომალდებზე. თუ ერთ დღეს ბრძოლის ველზე მოწინააღმდეგის თვითმფრინავებმა და ვერტმფრენებმა, უპილოტო აპარატებმა, ფრთოსანმა რაკეტებმა, ტანკებმა და სხვა ჯავშანტექნიკამ „უმიზეზოდ გაჭედა“, ე.ი. ისინი ახალ ტექნოლოგიას აქვს მიზანში ამოღებული.  

ელექტრომაგნიტური ქვემეხი არალეტალურ იარაღად მიიჩნევა — ანადგურებს ელექტრონიკას, მაგრამ ინდობს ცოცხალ ძალას. ძლიერი ელექტრომაგნიტური გამოსხივება სახიფათოა ადამიანის ჯანმრთელობისთვის, შეუძლია დააზიანოს ნერვული, იმუნური და სხვა სისტემები. და მაინც, თუ ელექტრომაგნიტური იმპულსი „დაწვავს“ მიკროსქემებს და პილოტირებულ საფრენ აპარატს გააჩერებს, მაშინ პილოტი განწირულია — კატაპულტა ასევე არ იმუშავებს.  

ელექტრომაგნიტური იარაღი — ეს კონკრეტულ სექტორებში მუშაობისთვის გამიზნული ინსტრუმენტების მთელი სპექტრია. მაგნიტური ველი შესაძლოა გამოყენებული იყოს ჭურვისთვის საწყისი სიჩქარის მისანიჭებლად, როგორც დენთის ალტერნატივა.

რუსეთში პრიორიტეტულად ვითარდება რადიოელექტრონული ბრძოლის სისტემები, ელექტრომაგნიტურ ბომბებს აქვთ უნარი, გათიშონ მოწინააღმდეგის მთელი ელექტრონული და რადიოაპარატურა 4 კმ რადიუსში; ანუ დატოვონ მოწინააღმდეგის ჯარი კავშირისა და მართვის გარეშე, გადააქციონ მათი ქვედანაყოფები არაორგანიზებულ ბრბოდ.

საინტერესოა, რომ ელექტრომაგნიტური ქვემეხის შექმნის იდეა ერთდროულად გაჩნდა რუსეთსა და საფრანგეთში პირველი მსოფლიო ომის დროს. მას საფუძვლად დაედო გერმანელი მკვლევარის იოჰან კარლ ფრიდრიხ ჰაუსის, ელექტრომაგნეტიზმის თეორიის ავტორის ნაშრომები. იდეამ დროს გაუსწრო და ამიტომ სამხედრო ტექნიკაში გამოყენება ვერ ჰპოვა: ფრანგულმა მოდელმა 50-გრამიანი ჭურვი 200 მილიწამამდე ააჩქარა და ღიად დამარცხდა ჩვეულებრივ არტილერიასთან. „მაგნიტო-ფუგალური“ ქვემეხის რუსული პროექტი კი ნახაზებად დარჩა.

ელექტრომაგნიტური იარაღის იდეის რენესანსი 21-ე საუკუნის დასაწყისში დადგა. 2011 წელს არციმოვიჩის რელსოტრონმა წარმატებით ჩააბარა გამოცდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მაღალი ტემპერატურის ლაბორატორიაში. ელექტრომაგნიტური ქვემეხი ძალიან პატარა ჭურვებს ისროდა, მაგრამ ელექტრომაგნიტური აჩქარების მქონე ეს „მარცვლები“ ფოლადის დაფებს პლაზმად აქცევდა. ხუთი წლის შემდეგ რუსმა სპეციალისტებმა მასალა პრაქტიკულად პირველ კოსმოსურ სისწრაფემდე ააჩქარეს.

პარტნიორები ჩამორჩებიან

ელექტრომაგნიტური ქვემეხების პროექტებზე მუშაობენ აშშ-ში, ისრაელში, თურქეთში, საფრანგეთსა და ჩინეთში. მაგრამ არც ერთ ამ ქვეყანას არ მიუღწევია „მაღალი ხარისხის ცეცხლის“ სიშორის ათკილომეტრიანი ეფექტისთვის. მაგალითად, აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებმა გასულ წელს რელსოტრონული ქვემეხი გამოსცადა, რომლის ჭურვის გაშვების სიჩქარე დაახლოებით 2041 მ/წამი იყო. შევნიშნავ, რომ ეს მყარსხეულიანი საბრძოლო მასალა (არა ელექტრომაგნიტური იმპულსი) მაინც ვერ აჭარბებდა თანამედროვე არტილერიის მაქსიმალურ სიჩქარეს — 2500 მ/წამს. მომავლის ომებისთვის ეს აჩქარება აშკარად არ არის საკმარისი.

რელსოტრონი — ეს ელექტრომაგნიტური ქვემეხის სახეობაა, რომლის ძირითადი ელემენტებია კვების წყარო, კომუტაციური აპარატურა და ერთიდან ხუთ მეტრამდე სიგრძის ორი ელექტროგამტარი რელსი. გასროლა მაღალი ძაბვის მიწოდების მომენტში ხდება პლაზმისა და ელექტრომაგნიტური ველის ენერგიების ხარჯზე.

ამერიკელები 475 მმ-იანი რელსოტრონული ქვემეხის გამოცდას 2000-იანი წლების დასაწყისიდან აწარმოებენ, მაგრამ წარუმატებლად. 23 კილოგრამიანი ჭურვი, რომელიც ლულიდან დაახლოებით 2200 მ/წმ სიჩქარით ფრინდება, საშინელ ნგრევას იწვევს. უცნობია, საით და რამდენად შორს მიფრინავს იგი.

ამერიკული რელსოტრონული ქვემეხის მოწინავე ამერიკულ ესკადრონულ ნაღმმზიდ Zumwalt-ზე განთავსების იდეაზე საბოლოოდ უარი თქვეს იმის გამო, რომ ის უზარმაზარი რაოდენობის ენერგიას ხარჯავდა რამდენიმე ათეულ გასროლაზე. ხომალდი არ შეიძლება იყოს საკუთარი შეიარაღების მსხვერპლი, ხოლო ელექტრომაგნიტური ქვემეხის გამოყენება ნაღმმზიდის თითქმის მთელი ელექტრონიკის გათიშვას მოიაზრებდა, ჰაერსაწინააღმდეგო და რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების ჩათვლით. აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ინსტიტუტის სპეციალისტებმა Zumwalt-ის ტიპის ნაღმმზიდების საკომანდო ხომალდებად გამოყენების წინადადება დააყენეს. კვლევები გრძელდება. მაღალტექნოლოგიური შეიარაღების სფეროში მოწინავე ქვეყნები აშკარად ჩამორჩებიან რუსეთს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

98

მიმოხილვა: რატომ უღირს ინდოეთს 2 მილიარდი დოლარის გადახდა რუსულ გამანადგურებლებში

121
(განახლებულია 12:03 06.07.2020)
დასავლეთის სასტიკი წინააღმდეგობის მიუხედავად, რუსეთმა მშვიდობიანად დაიპყრო შეიარაღების მსოფლიო ბაზრის თითქმის მესამედი, წერს სამხედრო მიმომხილველი

რუსეთი განაგრძობს სუხოვისა და მიქოიანის საბრძოლო ეფექტურობითა და საიმედოობით გამორჩეული გამანადგურებლების ექსპორტის განვითარებას. ინდოეთის სამხედრო-საჰაერო ძალები ტრადიციულად რუსულ იარაღს ამჯობინებენ და ეს არჩევანი ძვირადაც ფასობს.

ინდოეთის თავდაცვითი შესყიდვების საბჭომ ინდოეთის სამხედრო-შეიარაღებული ძალებისთვის 12 რუსული მრავალმიზნიანი გამანადგურებლის - Су-30МКИ-სა და 21 გამანადგურებლის - МиГ-29-ის შეძენისა და МиГ-29-ის 59 თვითმფრინავის მოდერნიზების გადაწყვეტილება მიიღო. Су-30МКИ-ის ახალი პარტია 1,42 მილიარდ დოლარადაა შეფასებული, МиГ-29-ის თვითმფრინავები კი 984 მილიონ დოლარად. საერთო ჯამში ფასი ორ მილიარდ დოლარს აჭარბებს. თვითმფრინავები ინდოელ პარტნიორებს მიმდინარე წლის ბოლომდე გადაეცემა.

მიუხედავად დასავლეთის სასტიკი წინააღმდეგობისა, რუსეთმა მშვიდობიანად დაიპყრო შეიარაღების მსოფლიო ბაზრის თითქმის მესამედი. „როსობორონექსპორტის“ პორტფელში 55 მილიარდი დოლარის ღირებულების შეკვეთაა (მეორე ადგილი აშშ-ის შემდეგ). ამასთან, ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში შენარჩუნებულია 53-56 მლრდ-ის „დერეფანი“.

რუსეთის შეიარაღების ექსპორტის დაახლოებით 45% ავიაციაა. დამაჯერებელი წარმატების მიღწევას მაღალტექნოლოგიური შეიარაღების საერთაშორისო ბაზარზე ხელს უწყობენ Су-30 და МиГ-29, რომლებიც მრავალი პარამეტრით სამართლიანად ითვლებიან საუკეთესოდ ჩვენს პლანეტაზე. მათ იყენებენ ათობით ქვეყანაში. გამანადგურებლებზე დიდი მოთხოვნილებაა დსთ-შიც.  

რუს პარტნიორებზე არჩევანის შეჩერება შემთხვევითი არ არის. მრავალმიზნიანი მაღალი მანევრულობის 4++ თაობის გამანადგურებელი Су-30 შექმნილია საჰაერო სამიზნეების გასანადგურებლად დღისითა და ღამით, მარტივ და რთულ კლიმატურ პირობებში, აქტიური და პასიური დაბრკოლებების გამოყენებისას. თვითმფრინავს შეუძლია რვა ტონა საბრძოლო ტვირთის ზიდვა 2125 კმ/სთ-მდე სიჩქარით და საჰაერო თავდასხმებისგან თავისი ჯარების ეფექტურად დაცვა, მოწინააღმდეგის მასირებული თავდასხმის მოგერიება (ფრთოსანი რაკეტების ჩათვლით). უკვე ექსპორტირებულია და საექსპორტოდ გამზადებულია მრავალი ასეული Су-30МКИ.

მეოთხე თაობის გამანადგურებელი МиГ-29 ფლობს მძლავრ სარაკეტო შეიარაღებას და მაქსიმალური სიჩქარით - 2,25 მახით - შეუძლია ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის ნებისმიერი გამანადგურებლის უკან მოტოვება. მისი საჰაერო უპირატესობა შემოწმებულია საბრძოლო მოქმედებებში სპარსეთის ყურის ქვეყნებში, ეთიოპიაში, ერითრეაში, იუგოსლავიაში, სუდანში, სირიაში და აღიარებულია დასავლეთში. МиГ-29 გამანადგურებელი 25 სახელმწიფოს სამხედრო-საჰაერო ძალების შემადგენლობაშია.

დსთ-ში

რუსეთი შეიარაღებას ყიდის მსოფლიოს ორმოცდაათ ქვეყანაში, მათ შორის, დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის შვიდ ქვეყანაში, სადაც შემტევ ავიაციას მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს. მაგალითად, ბელარუსმა კონტრაქტით გათვალისწინებული 12 თვითმფრინავიდან უკვე მიიღო ოთხი უახლესი Су-30СМ.

12 ერთეული Су-30СМ მრავალმიზნიანი გამანადგურებელი უკვე შეძენილი აქვს სომხეთს. რესპუბლიკის სამხედრო-საჰაერო ძალები იყენებენ ასევე МиГ-29 გამანადგურებლებს. ერევანი რუსული წარმოების თვითმფრინავების ხარჯზე მომავალშიც გეგმავს ქვეყნის სამხედრო-საჰაერო ძალების საბრძოლო პოტენციალის გაძლიერებას. 

ყაზახეთის თავდაცვის სამინისტროს, დაგეგმილი 36 ერთეული Су-30СМ გამანადგურებლიდან, 12 მანქანა ახლო მომავალში გადაეცემა.

Су-30СМ გამანადგურებლების პარტიით სამხედრო-საჰაერო ძალების გაძლიერებას აპირებს ასევე უზბეკეთი რუსული სახელმწიფო საექსპორტო კრედიტის ხარჯზე. გარდა ამისა, რუსეთი ეხმარება მას 30 ერთეული МиГ-29-ის მოდერნიზებაში.

სუხოვისა და მიქოიანის თვითმფრინავებს სწავლობენ ასევე აზერბაიჯანის სამხედრო-საჰაერო ძალების სპეციალისტები. მათ ამ ორ მოდელს შორის რთული არჩევანის გაკეთება მოუწევთ. რესპუბლიკის სამხედრო-საჰაერო ძალებს უკვე მოეპოვებათ Миг-29 გამანადგურებლები.

უახლოესი მოკავშირეებისა და პარტნიორების ინტერესი კანონზომიერია. მძლავრი და მაღალი მანევრულობით გამორჩეული შემტევი თვითმფრინავები მსოფლიოში კონსტრუქტორული ნააზრევის შედევრად მიიჩნევა.

რუსეთი მაღალტექნოლოგიური შეიარაღების საიმედო მომწოდებლის რეპუტაციით სარგებლობს. თუმცა დავუბრუნდეთ ინდურ კონტრაქტებს.

სანიმუშო თანამშრომლობა

რუსეთისა და ინდოეთის ურთიერთობა 2011-2020 წლებში სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობის პროგრამის საფუძველზე ვითარდება. „როსობორონექსპორტში“ ინდური შეკვეთების პორტფელი 4 მილიარდ დოლარს აღემატება. ინდოეთი უმსხვილესი პარტნიორების პირველ სამეულშია ჩინეთთან და ეგვიპტესთან ერთად. რუსეთის წილი ინდოეთის შეიარაღების იმპორტის საერთო მოცულობის 70%-ს შეადგენს, ნიუ-დელის შესყიდვების დივერსიფიკაციის ფონზეც კი. ამას ემატება კონტრაქტები ადრე შეძენილი რუსული საავიაციო ტექნიკის ძვირადღირებული მოდერნიზაციის შესახებ.

ინდოეთის სამხედრო-საზღვაო ძალებისთვის 16 ერთეული МиГ-29К/КУБ გამანადგურებლის მიწოდების პირველი კონტრაქტი 2011 წელს დასრულდა. ორი წლის შემდეგ დაიწყო მეორე კონტრაქტის შესრულება 29 ერთეული ანალოგიური მანქანის მიწოდებაზე. დღეს რუსეთის საავიაციო კორპორაცია „МиГ“, 2008 წელს 900 მლნ დოლარზე გაფორმებული კონტრაქტის საფუძველზე, ინდოეთს 62 ერთეული МиГ-29-ის (МиГ-29UPG-ის მოდიფიკაცია) მოდერნიზებისთვის ტექნოლოგიურ კომპლექტებს აწვდის.

ინდოეთმა და რუსეთმა 2000 წელს გააფორმეს 3,5 მლრდ დოლარის ღირებულების კონტრაქტი ინდოეთისთვის 140 ერთეული Су-30МКИ გამანადგურებლის ინდურ საწარმოში HAL (Hindustan Aeronautics Limited) გამოშვების ლიცენზიის მიყიდვის თაობაზე. მოგვიანებით მხარეები შეთანხმდნენ 222 მანქანის გამოშვებაზე და დღეს ინდოეთის სამხედრო-საჰაერო ძალებში დაახლოებით 270 ერთეული Су-30МКИ გამანადგურებელია.

რუსეთისა და ინდოეთის სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობა, რომელიც მუდმივად ვითარდება, მსოფლიოს არაერთი ქვეყნისთვის სანიმუშოდ იქცა. წარმატებას თან ახლავს შეიარაღების სისტემების ერთობლივი პროექტირება და შემუშავება, ტექნოლოგიების გაცვლა, საავიაციო-კოსმოსური პროექტები.

თანამშრომლობას ხელს ვერც ის სანქციები უშლის, რომელთა დაწესებითაც ინდოეთს МиГ-29-ის შეძენის შემთხვევაში (ამერიკელების მიერ შეთავაზებული F-16-ის ნაცვლად) აშშ ემუქრება. ადრე სანქციები ვრცელდებოდა Су-35 გამანადგურებლებსა და С-400 საზენიტო-სარაკეტო სისტემებზე.

121
რიყის პარკი

როგორი ამინდი იქნება თბილისში პარასკევს, 10 ივლისს

0
(განახლებულია 10:57 08.07.2020)
პარასკევს კვლავ სიცხე იქნება - დედაქალაქში დღისით პლუს 33 გრადუსი იქნება, და თუ გაგვიმართლებს, ჰაერს წვიმაც გააგრილებს.

თბილისი, 8 ივლისი — Sputnik. სინოპტიკოსების პროგნოზით პარასკევს, 10 ივლისს უპირატესად მზიანი და ცხელი ამინდია მოსალოდნელი. შესაძლებელია ხანმოკლე წვიმა ელჭექით.

მზე 05:35 საათზე ამოვა და 20:36 საათზე ჩავა.

ტემპერატურა ღამით იქნება +21, ხოლო დღისით +33 გრადუსი.

ქარი ღამით 17-22 მეტრი წამში სიჩქარით დაუბერავს, დღისით კი ქარის სიძლიერე წამში 10-15 მეტრი იქნება.

0
თემები:
ამინდის ზუსტი პროგნოზი თბილისში