საქართველოს მთები ჩამავალი მზის შუქზე

ძმები მხარგრძელები გვარის წარმომავლობა და ეროვნული კუთვნილება

3754
(განახლებულია 18:21 05.07.2018)

3754
თემები:
იცით თუ არა, რომ... (374)
ამერიკელი სამხედროები

ტრამპს გერმანიიდან ჯარი აშშ-ის და მთელი მსოფლიოს საკეთილდღეოდ გაჰყავს

17
(განახლებულია 19:23 10.08.2020)
„რია ნოვოსტის“ რუბრიკის ავტორი ირინა ალქსნისი მსჯელობს აშშ-ის თავდაცვის მინისტრ მარკ ესპერის განცხადებაზე, რომლის თანახმადაც, გერმანიიდან აშშ-ის ჯარის გაყვანა შეკავების სტრატეგიის შემადგენელი ნაწილია.

ირინა ალქსნისი

როგორც აშშ-ის თავდაცვის მინისტრმა მარკ ესპერმა განაცხადა, გერმანიიდან ჯარის გაყვანა რუსეთის შეკავების სტრატეგიის შემადგენელი ნაწილია.

უწყების ხელმძღვანელი მეტად რთულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა, ვინაიდან მის განკარგულებაში გაცხადებული პოზიციის გასამყარებლად ერთადერთი არგუმენტია. თუ საკითხს ფორმალურად შევაფასებთ, შეერთებული შტატები სინამდვილეში „ჯარს გადაწევს აღმოსავლეთისკენ, რუსეთის საზღვრებთან უფრო ახლოს“. უბედურება ის არის, რომ თუ ყურადღებით დავაკვირდებით, ეს თეზისი გაცამტვერდება და სააშკარაოზე გამოიტანს მიმდინარე მოვლენების ამერიკელებისთვის მეტად უხერხულ შიგთავსს.

გერმანიას დატოვებს 12 ათასამდე სამხედრო მოსამსახურე. მაგრამ მხოლოდ 6,4 ათასი ადამიანი დაბრუნდება სახლში, აშშ-ში. დანარჩენი გადანაწილდება სხვა ევროპულ ქვეყნებში, მათ შორის იტალიასა და ბელგიაში. მოსკოვის მეზობლად კი, პოლონეთში მხოლოდ ათასი სამხედრო გაიგზავნება.

არც ისე შთამბეჭდავი მათემატიკაა ესპერის სიტყვების გასამყარებლად. თუმცა სხვაგვარად არც შეიძლება იყოს, რადგან გერმანიის ფედერალურ რესპუბლიკაში ამერიკული კონტინგენტის ირგვლივ კოლიზიას მეტისმეტად შორეული კავშირი აქვს ნატოსა და რუსეთს შორის დაპირისპირებასთან.

ჯერ კიდევ 2018 წლის ივნისში Washington Post-მა გამოაქვეყნა პენტაგონის ანალიზი ევროპაში ჯარების დისლოკაციის ადგილის მსხვილმასშტაბიანი შეცვლის შედეგებისა და ღირებულების შესახებ. გაზეთი ამტკიცებდა, რომ ტრამპმა აღნიშნული იდეით დაინტერესება იმავე წლის დასაწყისში გამოთქვა. თანაც აშშ-ის პრეზიდენტის მოტივები უკავშირდებოდა მხოლოდ ნატოში მისი მოკავშირეების უკმაყოფილებას, რომლებიც უარს აცხადებდნენ თავდაცვის სფეროსთვის დიდი ხარჯის გაღებაზე. პირველ რიგში ეს ეხებოდა სწორედ ბერლინს, რომელიც მრავალი წლის განმავლობაში ცდილობდა, არ გაეზარდა სამხედრო ხარჯი მშპ-ის ორ პროცენტამდე, როგორც ამას ჩრდილოატლანტიკური ალიანსი ითხოვდა.

ტრამპი ავღანეთში აშშ-ის სამხედრო კონტინგენტის შემცირებას გეგმავს>>

ერთი წლის წინ თემა კვლავ გაჩნდა საჯარო სივრცეში. როგორც მაშინ აშშ-ის ელჩმა გერმანიაში რიჩარდ გრენელმა პირდაპირ განაცხადა, მისი ქვეყანა მზად იყო, გადაეყვანა აშშ-ის სამხედრო კონტინგენტის ნაწილი გერმანიიდან პოლონეთში, ვინაიდან „შეურაცხმყოფელი იყო მოლოდინი, რომ ამერიკელი გადასახადის გადამხდელი გააგრძელებდა გერმანიაში 50 ათასზე მეტი ამერიკელის დაფინანსებას მაშინ, როცა გერმანელები სავაჭრო ბალანსის საკუთარ პროფიციტს საშინაო მიზნებისთვის იყენებდნენ“.

ყველაზე მძაფრი და აღტაცებული რეაქცია ამ განცხადებამ პოლონეთში გამოიწვია. მთელი გასული წელი პოლონელი პოლიტიკოსები და მასმედია ოცნებობდნენ იმაზე, რომ გერმანიის ნაცვლად სწორედ მათი ქვეყანა გახდებოდა ევროპაში ამერიკული სამხედრო ძალების დისლოკაციის ადგილი. საქმე ბირთვული იარაღის დისლოკაციის ადგილის შეცვლის პერსპექტივების განხილვამდეც კი მივიდა. უნდა აღინიშნოს, რომ ეს საუბრები უსაფუძვლო არ ყოფილა. ისინი პროვოცირებული იყო ოფიციალური პირების მიერ, რომლებმაც დაუშვეს მოვლენათა მსგავსი განვითარება.

თუ ფაქტებს პოლიტიკური განცხადებების, გეგმებისა და მოლოდინების საფარველს მოვაშორებთ, დავინახავთ, რომ მიმდინარე მოვლენების არსი უბრალოა.

შეერთებული შტატები მრავალი წლის განმავლობაში ცდილობდა, გერმანია, როგორც მსოფლიოს ერთ-ერთი უმსხვილესი ეკონომიკა, იძულებული გაეხადა, კარდინალურად გაეზარდა სამხედრო ხარჯი, ვინაიდან წარმატების შემთხვევაში სახსრების დიდი ნაწილი ოკეანის მიღმა გადაინაცვლებდა. ამერიკელები აქტიურად მიმართავდნენ მუქარას, ზეწოლასა და შანტაჟსაც კი. თუმცა მთელი მათი ძალისხმევა უშედეგო აღმოჩნდა: ვაშინგტონმა გერმანიის ხელისუფლებას პოზიცია ვერ შეაცვლევინა.

როგორც ჩანს, დონალდ ტრამპს ბოლოს და ბოლოს მობეზრდა ეს ყველაფერი, ასე რომ, ქვეყნის თავდაცვის მინისტრი და სხვა ოფიციალური პირები დღეს ცდილობენ ისე შეფუთონ გერმანიიდან სამხედროების გამოყვანის შესახებ ქვეყნის ხელისუფალის მიერ მიღებული გადაწყვეტილება, რომ შეერთებული შტატები ამ სიტუაციაში წაგებული არ გამოჩნდეს.

თუმცა სწორედ ასე ჩანს გვერდიდან.

გერმანელებთან სასურველ შედეგს ვერ მიაღწიეს. დამატებითი სახსრები საკუთარ ეკონომიკაში ვერ მიმართეს. სამხედრო კონტინგენტი ევროპაში მცირდება – და ეს მაშინ, როდესაც რუსეთი ზრდის თავის გავლენასა და ძლევამოსილებას. ჯარის გაყვანა, როგორც გერმანიის დასჯის მეთოდი – სუსტი არგუმენტია: გერმანია მართლაც დაკარგავს სამუშაო ადგილებს და გარკვეულ თანხებს, რომელსაც სამხედრო ინფრასტრუქტურის შენახვით გამოიმუშავებდა, მაგრამ ეს დანაკარგი ვერ შეედრება იმას, რაც იქნებოდა, ქვეყანა ვაშინგტონის მოთხოვნებს რომ დასთანხმდებოდა.

პოლონეთში დამატებით ათასი სამხედრო მოსამსახურე – ერთადერთია, რაც შტატებს შესაძლებლობას მისცემს, შეინარჩუნოს სახე და განაცხადოს, რომ ინარჩუნებს რუსეთის შეკავების კურსს.

მთელ ამ ისტორიაში ყველაზე საინტერესო არის კითხვა, თუ რატომ გადაწყვიტა ტრამპმა გერმანიიდან კონტინგენტის გაყვანა. ბოლოს და ბოლოს მას არაფერი უშლიდა ხელს, ძველებური პოლიტიკა გაეგრძელებინა.

ევროკავშირი გვიყენებს: დონალდ ტრამპი უკმაყოფილოა>>

კითხვაზე პასუხი უნდა ვეძებოთ აშშ-ის პრეზიდენტის პიროვნებასა და მიზნებში, რომლებსაც ის ისახავს, როგორც ნაციონალური ლიდერი.

მთელი თავისი ექსცენტრიულობით დონალდ ტრამპი სინამდვილეში ორიენტირებულია აშშ-ის დაგროვილი სისტემური პრობლემების, მათ შორის, რადიკალური მეთოდებით გადაჭრისკენ. შეერთებული შტატები გაება ხაფანგში, სადაც ერთმანეთს დაუპირისპირდა ეკონომიკური ინტერესები და მსოფლიო ზესახელმწიფოს რენომე.

პრეზიდენტის უკმაყოფილება არსებითად სავსებით სამართლიანია: გარდა იმისა, რომ ამერიკამ თავის თავზე აიღო ევროპის თავდაცვის ფუნქციები, იგი თავად იხდის ამ ყველაფრის საფასურს, რადგან ბებერი კონტინენტის ყველაზე მსხვილი და მდიდარი ეკონომიკები მოხერხებულად მოკალათდნენ მის კისერზე.

ეჭვგარეშეა, აქ როლს ასრულებს ისიც, რომ არც ერთ მათგანს, მათ შორის არც გერმანიას, ბრმად არ სჯერა რუსეთის მხრიდან რეალური სამხედრო საფრთხის არსებობის. ასე რომ, თუ ამერიკელებს ხელს აძლევს მოსკოვთან სამხედრო-პოლიტიკური თამაში, ევროპა მზადაა, უფროს პარტნიორს თამაშში აჰყვეს, მაგრამ საკუთარი ამბიციები ვაშინგტონმა თავად უნდა დააფინანსოს.

აშშ-ის გლობალური ზესახელმწიფოს სტატუსი კი ამერიკული ელიტის დიდი ნაწილისთვის არის ღირსების საქმე, რისთვისაც ნებისმიერი თანხის გადახდა ღირს. მათ შორის უიმედო პროექტებშიც.

მაგრამ დონალდ ტრამპისთვის მსგავსი პოზიცია მისაღები არ არის. მას არაერთხელ ღიად განუცხადებია, რომ მსოფლიო ლიდერობას კონკრეტული სარგებელი უნდა მოჰქონდეს შეერთებული შტატებისა და მისი ეკონომიკისთვის. ხოლო თუ ეს არ ხდება, ზესახელმწიფოს სტატუსი უსარგებლო და ძვირადღირებული სისულელეა, ხოლო მისთვის გამოყოფილი რესურსების დახარჯვა მიზანშეწონილია სხვა, უფრო მნიშვნელოვან სფეროებში.

გერმანიიდან კონტინგენტის ნაწილის გაყვანის შესახებ გადაწყვეტილება გახდა მორიგი მაგალითი იმისა, რომ პრინციპულ საკითხებში ტრამპის სიტყვა საქმეს ემთხვევა.

ტრამპი, რომელმაც გააცნობიერა, რომ ბერლინს პოზიციას ვერ შეაცვლევინებდა, საქმეს მიუდგა როგორც ბიზნესმენი და ხარჯის შემცირების პროცესი წამოიწყო. დისლოკაციის ადგილის შეცვლა, თავისთავად, შტატებისგან მნიშვნელოვან სახსრებს მოითხოვს, მაგრამ ნებისმიერ შემთხვევაში ეს უფრო მომგებიანია, ვიდრე მრავალი წლის განმავლობაში გერმანიაში მათი შენახვა. ამიტომ დაბეჯითებით შეიძლება ითქვას, რომ დონალდ ტრამპის გადაწყვეტილება ეფექტურია ეკონომიკური თვალსაზრისით და აშშ-ის ნაციონალურ ინტერესებს ესადაგება. 

პარალელურად იგი, რასაკვირველია, განაგრძობს შეერთებული შტატების გლობალური ჰეგემონიის დემონტაჟს, დაუფარავად ამხელს მის სისუსტესა და უუნარობას, მომავალშიც გააგრძელოს ნაკისრი ფინანსური ვალდებულებების ტვირთის ზიდვა. ეს კი მთელი მსოფლიოს ინტერესებს შეესაბამება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის პოზიციას

17
სახელმწიფო დეპარტამენტი

მიმოხილვა: რა წერია აშშ-ის გლობალური ურთიერთქმდების ცენტრის მოხსენებაში

501
(განახლებულია 15:55 07.08.2020)
ამერიკელებმა ფარდა ახადეს მსოფლიო სადეზინფორმაციო კამპანიის რუსულ ტაქტიკას. მაგრამ ეს „ფარდის ახდა“ სახელმწიფო დეპარტამენტის მხრიდან ამერიკელების დეზინფორმირებისა და ამასთან, მთავრობისთვის უფრო მეტი ფულის „გამოძალვის“ მცდელობაა.

გევორქ მირზაიანი

ამ დღეებში აშშ–ს სახელმწიფო დეპარტამენტთან არსებულმა გლობალური ურთიერთქმედების ცენტრმა გამოაქვეყნა მოხსენება „რუსული პროპაგანდისა და დეზინფორმაციის ეკოსისტემის საფუძვლები“. ავტორების მიზანი „რუსეთის მოქმედების ტაქტიკის მხილება იყო, რათა ჩვენმა პარტნიორებმა, მოკავშირე მთავრობებმა, სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებმა, მეცნიერებმა, პრესამ და საზოგადოებამ მთელ მსოფლიოში შეძლონ დეზინფორმაციასა და პროპაგანდაზე შემდგომი ანალიზის ჩატარება და კოლექტიური პასუხის გაძლიერება“.

სიურპრიზი სიურპრიზზე 

ერთი შეხედვით ყველაფერი სოლიდურად გამოიყურება — ტექსტის 75 გვერდი, 313 ბმული, გრაფიკები და ცხრილები. მისი მიხედვით, რუსეთის ხელისუფლება ცდილობს გამოიყენოს მედიასაშუალებები თავისი თვალსაზრისით გასატარებლად (!) — და, რა თქმა უნდა, ეს კრემლის გენიალური გამოგონებაა, სხვა ქვეყნებმა უნდა ისწავლონ, როგორ მოიქცნენ. 

კიდევ ერთი „აღმოჩენა“ ისაა, რომ რუსეთის სახელმწიფო მედიის მიერ გამოქვეყნებულ ინფორმაციებს სხვა გამოცემები იტაცებემ და შემდეგ მთელ ინტერნეტში ვრცელდება. ავტორებმა, როგორც ჩანს, მხოლოდ ახლა აღმოაჩინეს ინტერნეტის თავისეურებები და ინფორმაციის გადაცემის ამჟამინდელი გარემო.

მოხსენებაში რუსეთის ძირითადი მედიასაშუალებებისა და მათი მფლობელების აღწერა ასევე წარმოადგენს კოლოსალურ ფასეულობას ნებისმიერი ანალიტიკოსისთვის — რატომღაც ხომ ისე გამოდის, რომ პროსახელმწიფოებრივ არხებს, გამოცემებსა და ინტერნეტსაიტებს ისეთი ადამიანები ხელმძღვანელობენ, რომლებიც პროსახელმწიფოებრივ იდეოლოგიას იზიარებენ?!

გარდა ამისა, მკვლევარებისთვის ასევე დიდი ფასეულობაა მოხსენების ცენტრალური აზრი: მოსკოვის ნებისმიერი თვალსაზრისი მსოფლიო პრობლემებზე, მის შესახებ ნებისმიერი პუბლიკაცია არის არა სიტყვის თავისუფლების გამოვლენა, არამედ რუსული პროპაგანდისა და სიცრუის ბოროტი მაგალითი, რომელიც გონებას უბინდავს დასავლეთის უცოდველ მოსახლეობას.

რა თქმა უნდა, შეიძლება ითქვას, რომ ამ  მოხსენების მეცნიერულ ღირებულებას მარტო ეს აზრიც კი აუფასურებს, მაგრამ მას ღირებულება უბრალოდ არ გააჩნია. არსებითად ეს 75 გვერდი არის ბანალური აზრების ჩამონათვალი, რომლის მიზანიც არა საფარველის ჩამოგლეჯაა, არამედ სახელმწიფო მდივან მაიკ პომპეოს თხოვნის მატერიალური გამყარებაა გლობალური ურთიერთქმედების ცენტრის დაფინანსების ორჯერ გაზრდის თაობაზე. სწორედ რუსეთისა და სხვა ქვეყნების დეზინფორმაციასთან ბრძოლის სახელით.

ბედნიერება ფულშია  

გასაკვირი არ არის, რომ რუსი პოლიტიკოსებისა და ექსპერტების რეაქცია ამ მოხსენებაზე იყო რაღაც საშუალო დაცინვასა და ზიზღს შორის. მასში მოყვანილი არგუმენტები მათ სერიოზულად არ აღიქვეს და მორიგ რუსოფობიულ თითხვნად შეაფასეს. თუმცა იმავდროულად არიარეს, რომ მოხსენების ავტორებს მის გამოსაქვეყნებლად სრულიად მართებული საფუძველი ჰქონდათ.

„სახელმწიფო დეპარტამენტის რუსოფობების ანტირუსული ბოდვის მორიგი ულუფა მოხსენების ფორმით, ხილულად წარმოაჩენს ამერიკელი პოლიტიკოსების პანიკურ შიშს ქვეყნის შიგნით და მსოფლიოში მიმდინარე მოვლენებზე ალტერნატიული თვალსაზრისის წინაშე“, — ამბობს რუსი დეპუტატი სერგეი ჟელეზნიაკი.

RT–სა და Spputnik–ს იმაზე ნაკლები ფული აქვთ, ვიდრე მსხვილ დასავლურ მედიას, მაგრამ მათ სწორედ ის ალტერნატიული თვალსაზრისი გააჩნიათ.

ვირაცას შესაძლოა აქამდე ეჩვენებოდეს, რომ დასავლეთში სიტყვის თავისუფლებაა, მაგრამ ეს ასე არაა. მთელ რიგ საკითხებზე ამერიკული მედია საბჭოთა გაზეთებს ჩამოჰგავს — ისინი ერთიან, პოლიტიკურად კორექტულ თვალსაზრისს ტრანსლირებენ.

და ეს თვალსაზრისი — შავკანიანებისა და მემარცხენეების მიერ ამერიკაში მოწყობილი არეულობა, ამერიკული ისტორიული მემკვიდრეობის რღვევის სისწორე, უდანაშაულობის პრეზუმფციის მიმართ ზიზღი და ასევე რუსეთის დემონიზაცია — დასავლელ მკითხველს ბეზრდება და ალტერნა ტიულ თვალსაზრისს ისინი რუსეთის ინგლისურენოვან მედიაში ნახულობენ.

ეს კი უკვე სერიოზული პრობლემაა აშშ–სთვის, ვინაიდან მსოფლიო საინფორმაციო სფეროზე კონტროლი არის კიდევ ამერიკული დომინირების საფუძველი. სწორედ ამიტომაც, როგორც რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში აღნიშნავენ, „ვაშინგტონი აკრიტიკებს ნებისმიერ საინფორმაციო წყაროს, რომლებიც ალტერნატიულ თვალსაზრისს ავრცელებენ, და ცდილობს ჩაახშოს ნებისმიერი ხმა, რომელიც ეწინააღმდეგება ამერიკულ მიდგომებს“. ხოლო როცა კრიტიკა არ შველის, სანქციებს აწესებენ.

ამგვარი დევნა რეალურად ასუსტებს აშშ–ის გეოპოლიტიკურ შესაძლებლობებს. მაგალითად, რუსეთის გამოყენების მხრივ ჩინეთის შესაკავებლად, და ასევე სხვა გლობალური საკითხების გადასაჭრელად. სულ უფრო მეტი ამერიკელი ექსპერტი მოუწოდებს ვაშინგტონს, უფრო პრაგმატულად მიუდგეს მოსკოვთან დიალოგს. ამის მაგალითია 103 გამოჩენილი ამერიკელი ექსპერტის ღია წერილი Politiko–ში, რომელთა შორის არიან ყოფილი დიპლომატები და პოლიტიკოსები.

„მაგრამ ოკეანისგაღმელი ოპონენტების ისეთი დოკუმენტებს, როგორიცაა გლობალური ურთიერთქმედების ცენტრის მოხსენება, შეუძლია მხოლოს ერთ მიზანს მიაღწიოს — ბოლო მახვილი ჩასცეს რუსულ–ამერიკულ დიალოგს გლობალურ საკითხებზე და წლების განმავლობაში გამორიცხოს უნდობლობის კრიზისის გადალახვა ჩვენს ქვეყნებს შორის“, — აღნიშნავს ჟელეზნიაკი.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

501
დაკავებები ბელარუსში

ბელარუსის ქალაქებში კვლავ დაძაბულობაა: სპეცრაზმი ხალხის დაკავებას განაგრძობს

0
მილიციის ხელმძღვანელობამ ბელარუსის დედაქალაქის ქუჩებში კვლავ სპეცტექნიკის გამოყვანის გადაწყვეტილება მიიღო

თბილისი, 10 აგვისტო - Sputnik. შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომლები არასანქცირებული აქციების დროს საზოგადოებრივი წესრიგის დარღვევას აღკვეთავენ, განაცხადეს ორშაბათს შსს-ში, იუწყება Sputnik-ბელარუსი.

საგანგებო დანიშნულების რაზმის („ომონის“) თანამშრომლები განაგრძობენ დაკავებებს, ყველა გამვლელს დოკუმენტებს და ზურგჩანთებს უმოწმებენ. რაიონში მობილიზებულია მილიციის ძალები, მორიგეობს ორი სახანძრო მანქანა. მიუხედავად ამისა, რაიონში ადამიანების მცირე ჯგუფები იყრიან თავს.

„მილიციის თანამშრომლები დღესაც მუშაობენ გაძლიერებული რეჟიმით. გარდა ამისა, მინსკის ქუჩებში მართლსაწინააღმდეგო ქმედებების თავიდან აცილების მიზნით სპეცტექნიკაა მობილიზებული“, - განუცხადა Sputnik-ს ბელარუსის შსს-ს წარმომადგენელმა ოლგა ჩემოდანოვამ.

მინსკში პროტესტის დროს სამართალდამცველებს გუშინ სპეცტექნიკის, მათ შორის, წყლის ჭავლის გამოყენებაც მოუხდათ.

ეს წუთია ცნობილი გახდა, რომ საგამოძიებო კომიტეტმა მასობრივი არეულობის ფაქტებზე 21 სისხლის სამართლის საქმე აღძრა. ზოგიერთი მუხლით გამოყენებულმა სანქციებმა შესაძლოა 15 წლით თავისუფლების აღკვეთას მიაღწიოს. გამომძიებლებმა დააზუსტეს, რომ გუშინ დაკავებულია 80-ზე მეტი პირი. მათი უმრავლესობა ახალგაზრდები არიან, რომლებიც ალკოჰოლური ან ნარკოტიკული საშუალებების ზემოქმედების ქვეშ იმყოფებოდნენ.

0
თემები:
მსოფლიო დღეს