სამების ეკლესია

დიდი ხუთშაბათი ვნების კვირის გამორჩეული დღე

133
(განახლებულია 16:19 29.04.2021)
დიდ ხუთშაბათს ქრისტიანული სამყარო ოთხ უმნიშვნელოვანეს სახარებისეულ მოვლენას იხსენებს: საიდუმლო სერობას, მაცხოვრის მიერ მოწაფეებისთვის ფერხთბანას, გეთსიმანიის ბაღში ლოცვასა და იუდას გამცემლობას.

ვნების შვიდეული მაცხოვრის ამქვეყნიური ცხოვრების უკანასკნელი დღეებია. ამ დღეების გახსენებით ყოველი ქრისტიანი სულიერად ბრუნდება იმ სამყაროში, სადაც მაცხოვარი ჯერ კიდევ კაცობრიობის გვერდით იყო.

„ვნების შვიდეული მნიშვნელოვანია სწორედ იმიტომ, რომ ჩვენ გვაძლევს საშუალებას შევხვდეთ, განვიცადოთ, თანავუგრძნოთ ადამიანად მოსულ ღმერთს თავის ტკივილებში" (დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე). 

ვნების კვირის დღეები განსაკუთრებით მძიმეა და თავისებური. წმინდა მამების სწავლებით, ვნების შვიდეულის დღეებით იკურთხება მთელი წლის დღეები.

ქრისტიანებისთვის ვნების კვირის დიდ ხუთშაბათს განსაკუთრებული დატვირთვა და მნიშვნელობა აქვს. ამ დღეს ქრისტემ უკანასკნელი სერობა (ვახშმობა) გაუმართა 12 მოციქულს და თავის მოწაფეებთან უკანასკნელი საღამო გაატარა.

მაცხოვარმა მოწაფეებს ამცნო, რომ ერთ-ერთი მათგანი გასცემდა. ძველაღთქმისეული პასექის დასრულების შემდეგ უფალმა აიღო პური, აკურთხა, გატეხა, მოწაფეებს საჭმელად მისცა და უთხრა: „ესე არს ხორცი ჩემი თქვენთვის მიცემული, ამას ჰყოფდეთ მოსახსენებელად ჩემდა". შემდეგ აიღო სასმისი, მისცა მათ და უთხრა: „სუთ ამისაგან ყოველთა: ესე არს სისხლი ჩემი ახლისა აღთქუმისა, მრავალთათვის დათხეული მისატევებელად ცოდვათა". ამით უფალმა დააწესა ახალი აღთქმის ერთ-ერთი უდიდესი საიდუმლო — ზიარება (ევქარისტია). სწორედ ამიტომ დიდ ხუთშაბათს მორწმუნის უზიარებლად დატოვება ერთ-ერთ მძიმე სასჯელად მიიჩნეოდა.

საიდუმლო სერობის დაწყებამდე მაცხოვარმა თავის თორმეტ მოწაფეს ფეხები დაბანა, ნიშნად სიმდაბლისა და მათდამი უსაზღვრო სიყვარულისა. დიდი ხუთშაბათის მსახურებაზეც მართლმადიდებელი ეკლესიების მღვდელმთავრები ფერხთბანის რიტუალს ატარებენ: მაცხოვრის მსგავსად მღვდელმთავარი თორმეტ მღვდელმსახურს ბანს ფეხებს.

დიდი ხუთშაბათი იმითაცაა გამორჩეული, რომ ეს ერთადერთი დღეა მთელი წლის განმავლობაში, როცა მირონის კურთხევა შეიძლება.

დიდი ხუთშაბათის საღამოს კი დიდი პარასკევის ცისკარი სრულდება, რომლის დროსაც ე.წ. თორმეტი სახარება, ანუ ოთხი სახარებიდან ამოკრებილი 12 ნაწყვეტი იკითხება. მათში იესო ქრისტეს ის ვნებებია აღწერილი, რომლებიც ჯვარცმამდე შეემთხვა. „თორმეტი სახარების" კითხვისას მორწმუნენი ანთებული სანთლებით ხელში დგანან. ყოველი სახარების წაკითხვის შემდეგ სამრეკლოს ზარი იმდენჯერ ჩამოჰკრავს, რიგით მერამდენე სახარებაც იკითხება. 

თორმეტი სახარების მსახურების დასრულების შემდეგ მორწმუნენი ტაძრის შუაგულში დაბრძანებულ ჯვარცმასთან მიდიან, დიდი მეტანიით ემთხვევიან და ტაძარს ტოვებენ.

ძველი ტრადიციის თანახმად, სანთელი, რომელიც თორმეტი სახარების კითხვისას მორწმუნეებს ხელში უჭირავთ, ანთებული მიაქვთ სახლში და შესასვლელი კარის თავზე სანთლის ალისგან წარმოქმნილი კვამლით ჯვარი გამოსახავენ.

დიდი ხუთშაბათის დღესასწაულთან დაკავშირებით ყველა ქრისტიანულ ეკლესიაში საღვთო ლიტურგია აღევლინება.

საქართველოს საპატრიარქოს ცნობით, დიდ ხუთშაბათს ყოვლადწმინდა სამების საკათედრო ტაძარში საღვთო ლიტურგია 10:00 საათზე დაიწყება.

წირვის დასრულების შემდეგ ფეხთბანვის წესი სრულდება, რომლის დროსაც, წესის მიხედვით, კათოლიკოს-პატრიარქი მსახურებაში მონაწილე 12 სასულიერო პირს ფეხს ბანს.

დიდ ხუთშაბათს ტაძრებში ასევე 12-გზის სახარება იკითხება, რომლის დროსაც წმინდა წერილიდან 12-ჯერ წაიკითხავენ მონაკვეთებს უფალი იესო ქრისტეს ცხოვრებისა და ჯვარცმის შესახებ. ყოვლადწმინდა სამების საპატრიარქო ტაძარში 12-გზის სახარების კითხვა 16:00 საათზე დაიწყება.

ვნების შვიდეულში დიდი ხუთშაბათი განსაკუთრებული დღეა. წმინდა სახარების მიხედვით, ამ დღეს მაცხოვარმა თავის მოწაფეებთან ერთად ბოლო პასექი და ფეხთბანვა აღასრულა. უფალმა მოწაფეები პირველად აზიარა და ამით ევქარისტიის საიდუმლო დააწესა. პასექის ჟამს მაცხოვარმა ასევე მიანიშნა, რომ მას ერთ-ერთი მოწაფე, იუდა ისკარიოტელი გასცემდა.

133
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია

საეკლესიო კალენდარი: 6 მაისი

378
(განახლებულია 08:12 06.05.2021)
საქართველოს მართლმადიდებებლი ეკლესია 6 მაისს წმინდა გიორგის, მოწამეების: ალექსანდრა დედოფლის, მისი ასული ვალერიას, ანატოლისა და პროტოლეონის ხსენების დღეს აღნიშნავს.

Sputnik საქართველო გიამბობთ ვინ იყვნენ ეს წმინდანები და რატომ არიან მოხსენიებულები საეკლესიო კალენდარში.

წმიდა დიდმოწამე გიორგი

წმიდა, დიდებული, დიდმოწამე, ძლევამოსილი და საკვირველთმოქმედი გიორგი მე-3 საუკუნის მეორე ნახევარში დაიბადა კაბადოკიაში, მდიდარ ქრისტიანულ ოჯახში. მამამისი მოწამეობრივად აღესრულა. დაქვრივებული დედა კაბადოკიიდან თავის სამშობლოში წავიდა და იქ განაგრძო შვილის ქრისტიანულად აღზრდა.
ჭაბუკი გიორგი რომის ლაშქარში განმწესდა მხედრად. მამაცმა და უშიშარმა მეომარმა მალე იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) ყურადღება მიიპყრო. მან თავის პირად მცველად დანიშნა წმიდა გიორგი და მხედართმთავრის მაღალი წოდებაც უბოძა.
კერპთაყვანისმცემელმა იმპერატორმა თავისი განმგებლობის ბოლო წლებში სასტიკი ბრძოლა გამოუცხადა ქრისტიანობას. სენატის საბჭოზე ნიკომიდიაში მან სრული თავისუფლება მიანიჭა პროვინციის მმართველთ ქრისტეს მიმდევართა დასასჯელად და თავის მხრივ მხარდაჭერაც აღუთქვა.
წმიდა გიორგიმ ეს რომ შეიტყო, გაათავისუფლა თავისი მონები, ქონება გლახაკთ დაურიგა, სენატში გამოცხადდა, საჯაროდ აღიარა ქრისტიანობა და ყველა იქ მყოფსაც მოუწოდა, მიეღოთ ეს ჭეშმარიტი სარწმუნოება.

თავისი საყვარელი მხედართმთავრის ამ კადნიერი სიტყვით თავზარდაცემულმა დიოკლეტიანემ სცადა დაერწმუნებინა იგი, განდგომოდა ქრისტეს და მსხვერპლი შეეწირა კერპებისათვის. წმიდა აღმსარებელმა მტკიცედ მიუგო: „ვერავითარი ამსოფლიური დიდება ვერ შეანელებს ჩემს სურვილს ვემსახურო ჭეშმარიტ ღმერთს“. განრისხებული მბრძანებლის განკარგულებით მეომრები შეეცადნენ შუბის კვრით გაეყვანათ იგი დარბაზიდან, მაგრამ წმიდანის სხეულზე შეხებისას რკინა რბილდებოდა და იდრიკებოდა. საპყრობილეში მას ფეხებზე ხუნდები, მკერდზე კი დიდი ლოდი დაადეს და დილამდე ასე ამყოფეს.
მეორე დღეს ნაწამები წმიდა გიორგი ისევ იმპერატორს წარუდგინეს:. განრისხებულმა იმპერატორმა ბრძანა, ყველაზე მძიმე სატანჯველით ეწამებინათ იგი. დიდმოწამე მბრუნავ ბორბალზე დააკრეს, რომლის ქვეშაც წვერბასრი რკინის მახვილებიანი ძელები დაედოთ. სხეულდასერილმა წმიდანმა ჯერ ხმამაღლა ჰხადა უფალს,: შემდეგ კი დადუმება არჩია. დიოკლეტიანემ იფიქრა, უკვე აღესრულაო, უბრძანა ჩამოეხსნათ სხეული ბორბლიდან. თვითონ კი აპოლონის ბომონს მიაშურა სამადლობელი მსხვერპლის შესაწირად.

მოულოდნელად სრულიად ჩამობნელდა, ჭექა-ქუხილმა შეაზანზარა ქვეყანა, ცოტა ხნის შემდეგ მაღლიდან მოისმა ხმა: „ნუ გეშინინ, გიორგი, მე შენთანა ვარ!“ ბორბალთან უჩვეული ნათლითმოსილი ჭაბუკი გამოჩნდა, ხელი შეახო მოწამეს, უთხრა: „გიხაროდენ!“ და გაუჩინარდა, წმიდა გიორგი სრულიად უვნებელი წამოდგა ბორბლიდან და თაყვანი სცა ჭეშმარიტ ღმერთს.
ამის მხილველმა განცვიფრებულმა მეომრებმა წმიდა გიორგი მაშინვე საკერპოში წაიყვანეს, იმპერატორთან. დიოკლეტიანემ თვალებს არ დაუჯერა, როცა საღ-სალამათი მოწამე იხილა, ვერც მისანმა ათანასემ დამალა გაოცება. მომხდარი სასწაულით გამხნევებულმა საიმპერატორო კარის ორმა წარჩინებულმა მოხელემ - ანატოლიმ და პროტოლეონმა, რომლებიც მანამდე მალავდნენ ქრისტიანობას, საჯაროდ აღიარეს სარწმუნოება და იმწამსვე დიოკლეტიანესაგან თავის მოკვეთაც მიესაჯათ. თვით დიოკლეტიანეს მეუღლე ალექსანდრაც ხმამაღლა განადიდებდა ქრისტეს და მზად იყო გაეზიარებინა მის თვალწინ წამებულ დიდებულთა ხვედრი, მცველებს სასწრაფოდ, ძალით რომ არ წაეყვანათ სასახლეში.
ამის შემდეგ იმპერატორი კიდევ უფრო სასტიკი გახდა. მისი განკარგულებით წმიდა გიორგი ღრმა ორმოში ჩააგდეს და თავზე გამოუწვავი გახურებული კირი დააყარეს, ხოლო როცა სამი დღის შემდეგ კირი ამოყარეს და წმიდანი სრულიად უვნებელი იხილეს, იმპერატორისავე ბრძანებით მას წვერწამახული ლურსმნებგაჩრილი რკინის გავარვარებული ჩექმები ჩააცვეს და ცემით წაიყვანეს საპრყობილემდე.
მეორე დღეს, როცა დიოკლეტიანემ კვლავ ისურვა წმიდა გიორგის ნახვა, წამებულმა დაუზიანებელი ფეხი უჩვენა და ღიმილით უთხრა, ჩექმა ძალიან მომეწონაო.

მისნის რჩევით დიოკლეტიანემ წმიდა გიორგის უბრძანა, ქრისტიანული სარწმუნოების ჭეშმარიტების დასამტკიცებლად მიცვალებული აღედგინა მკვდრეთით. წმიდანი საფლავთან მიიყვანეს. მან უფალს შეჰღაღადა:
მიწა იძრა, საფლავი გაიხსნა და მიცვალებული მკვდრეთით აღდგა.

გამძვინვარებულმა დიოკლეტიანემ, წმიდა გიორგი კი კვლავ საპრყობილეში ჩააგდო, რათა მეორე დღესვე სიკვდილით დაესაჯა იგი, თუკი საბოლოოდ არ უარყოფდა ქრისტეს.
წმიდა გიორგი აღესრულა 303 წლის 23 აპრილს. მას დიოკლიტიანეს ბრძანებით თავი მოჰკვეთეს.

წმიდა გიორგის სხეული დაკრძალეს პალესტინის ქალაქ რამლაში, კონსტანტინე დიდის მეფობის დროს კი გადაასვენეს წმიდანის სახელზე აშენებულ დიდ ტაძარში, ქალაქ ლიდაში.
წმიდა გიორგი ეწამა 30 წლის ასაკში და ეკლესიის ისტორიაში შევიდა, როგორც ძლევაშემოსილი და უძლეველი ზეციური მხედარი.

წმიდა მოწამენი: დედოფალი ალექსანდრა და ვალერია

წმიდა ალექსანდრა დედოფალი და ვალერია (+314). წმიდა გიორგის წამების ამსახველ პირველ აქტებში წერია, რომ დიოკლეტიანეს მეუღლე, წმიდა ალექსანდრა გარდაიცვალა წმიდა გიორგის წამების დღეს. სინამდვილეში, მან მოწამეობრივი გვირგვინი მიიღო მოგვიანებით, 314 წელს.

ამ ხნის განმავლობაში მრავალი მოვლენა მოხდა. 305 წელს იმპერატორმა დიოკლეტიანემ უარი განაცხადა ტახტზე და ძალაუფლება გადავიდა მისი თანამმართველის, ფანატიკოსი წარმართის, უხეში და სასტიკი მხედრის, მაქსიმიანე გალერიუსის (305-311) ხელში. მისი მეუღლე იყო წმიდა ალექსანდრე დედოფლის ასული წმიდა მოწამე ვალერია, რომელიც დიოკლეტიანემ მისი სურვილის გარეშე გაათხოვა.

წმიდა ალექსანდრა ქალიშვილს ქრისტიანული ღვთისმსახურებით ზრდიდა. როდესაც გალერიუსი გარდაიცვალა, იმპერატორმა მაქსიმიანემ ხელი სთხოვა წმიდა ვალერიას. ქრისტიანი ქალის უარით განაწყენებულმა მაქსიმიანემ წმიდა ვალერია სირიაში გადაასახლა, სადაც დედასთან ერთად ცხოვრობდა. მაქსიმიანეს სიკვდილის შემდეგ, 313 წელს იმპერატორ ლიკინიუსის (313-324) მოწყალებაში დაიმედებული დედა-შვილი ნიკომიდიაში ჩავიდა. წმიდა მოციქულთასწორ კონსტანტინესთან ერთად ლიკინიუსმა ხელი მოაწერა მილანის ედიქტს, რომელიც ქრისტიანებს აღმსარებლობის თავისუფლებას ანიჭებდა, მაგრამ სინამდვილეში ქრისტიანობის მტრად დარჩა. ლიკინიუსმა ბრძანა, სიკვდილით დაესაჯათ წმიდა ალექსანდრა დედოფალი და მისი ასული წმიდა ვალერია. მოწამეებს თავი მოჰკვეთეს.

წმიდა მოწამენი: ანატოლი და პროტოლეონი

წმიდა მოწამენი ანატოლი და პროტოლეონი (303) ქრისტიანობაზე მოიქცნენ წმიდა დიდმოწამე გიორგის მხნეობისა და სასწაულების ხილვის შემდეგ. იმპერატორ დიოკლეტიანეს ბრძანებით მათ მახვილებით მოჰკვეთეს თავი.

მასალა მომზადებულია ღია წყარიებზე დაყრდნობით.

378
თემები:
საეკლესიო კალენდარი

ქართული ქვაფენილი: ისტორიის ატრიბუტი თუ თანამედროვეობის მკაფიო შტრიხი ფოტო

83
(განახლებულია 20:17 05.05.2021)
  • პანდემიის დაწყებამდე მეტეხის ეკლესიის ეზო ქალაქის ტურისტულ კარიბჭედ მიიჩნეოდა. აქედან ძველი თბილისი ხელის გულზე იშლება. ტაძარი შემოსევების შედეგად მრავალჯერ არის აღდგენილი. აქ იყო დენთის საწყობიც და ციხეც. გარკვეული დროის განმავლობაში ეკლესიის შენობას ახალგარდულ თეატრადაც იყენებდნენ
  • მეტეხისკენ მიმავალი აღმართიდან კარგად ჩანს სიონის საკათედრო ტაძარი და ნარიყალა
  • მთაწმინდის ეკლესია შედარებით ახალია, მას სულ 150 წლიანი ისტორია აქვს, თუმცა ადრე აქ, გამოქვაბულში ცხოვრობდა ბერი დავით გარეჯელი
  • ამბობენ, რომ ეკლესიისკენ მიმავალი გზა ზუსტად იმეორებს იმ ბილიკის მოხაზულობას, რომლითაც ბერი დავითი სარგებლობდა
  • თუმცა აქაურობა ახლა თანამედროვედ გამოიყურება
  • ზემოთ განთავსებულია საქართველოს კულტურის მოღვაწეებისა და გამოჩენილი ადამიანების პანთეონი, შესასვლელში დაკრძალულები არიან ალექსანდრ გრიბოედოვი და მისი მეუღლე ნინა ჭავჭავაძე)
  • ნარიყალასკენ მიმავალი აღმართი საკმაოდ დამრეცია, მისი გავლა ყველას არ შეუძლია. სამანქანო და შემოვლითი გზების გარდა, აქ ასევე მუშაობს საბაგირო
  • ციხესიმაგრეს რეკონტრუქცია არაერთხელ ჩაუტარდა, თუმცა ქვაფენილი, როგორც ჩანს, ძველია, უბრალოდ ხელახლა დაგებული. აქ ჩნდება შეგრძნება, რომ ამ ქვაფენილზე რამდენიმე თაობის ადამიანებს დაუბიჯებიათ
  • ვარაზისხევის ქვაფენილსაც თავისი ისტორია აქვს. ქვის ნაჭრები ყოფილი არნოლდ ჩიქობავას ქუჩის საგზაო საფარიდან ამოიღეს და ისინი უკვე ათწლეულებია ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ქუჩას ამშვენებენ. ცოტა ხნის წინ თბილისის მერიამ ვარაზის ხევზე ასფალტის დაგება გადაწყვიტა, თუმცა საზოგადოებამ ეს არ დაუშვა და ვარაზის ხევს ძველი იერ-სახე შეუნარჩუნა
  • მიუხედავად ძველი უბნების განახლებისა, ქალაქის ხასიათი და სული კვლავ შენარჩუნდა
  • ქვაფენილი ეფექტურად გამოიყურება, თუმცა ადგილობრივებისათვის ის გარკვეულ დისკომფორტსაც ქმნის
  • ველოსიპედით ქვაფენილზე სიარული საკმაოდ რთულია, თუმცა ჯანმრთელობისთვის ძალიან კარგი
  • არანაკლებ ლამაზად გამოიყურება ცირკის უკანა მხარეს ქვაფენილი, თუმცა აქ იშვიათად ნახავთ მანქანას. ადრე, როდესაც საცირკო ხელოვნება აქტუალური იყო, საკუთარი ავტომობილი ცოტას ყავდა, ცირკის სტუმრების დიდი ნაწილი შენობაში წინა კიბეებით შედიოდა. ახლა ავტომობილისტების რაოდენობა საგრძნობლად გაიზარდა, თუმცა ცირკი დაკეტილია...
  • აქ ხშირად ქალაქზე პანორამული ხესითვისაც მოდიან
  • ეს ფოტო კი - განსაკუთრებულია, მრავალი წლის წინ გელათის ტაძარში ასევე დაიგო ქვაფენილი. სწორედ აქ განისვენებს მეფე დავით აღმაშენებელი. ტრადიციისამებრ, ის დაკრძალულია ეკლესიის საძვალის შესასვლელში, რათა მორწმუნეებს შეძლებოდათ ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ქართველისათვის პატივის მიგება მის საფლავის ქვაზე დაბიჯებით
თანამედროვე ქალაქებში ქვაფენილით მოკირწყლულ ქუჩებს უფრო ესთეტიკური დანიშნულება აქვს, ვიდრე პრაქტიკული. „Sputnik–საქართველოს“ რეპორტიორმა ისტორიით მსუნთქავი ქუჩები მოიარა და შთაბეჭდილებები გაგვიზიარა.

მართალია, ჩვენ დროში საგზაო მშენებლობა თანამედროვე ტექნოლოგიებს ეყრდნობა, მაგრამ თბილისის ისტორიული რაიონების უმეტესობისთვის, მათი რელიეფის გათვალისწინებით, ქვაფენილიან გზებს დღესაც გამოყენებითი მნიშვნელობა აქვს.

საქმე ისაა, რომ წვიმის დროს ფერდობებიდან დაშვებული წყლის ნაკადები ქვაფენილს ბევრად ნაკლებად რეცხავს, ვიდრე ასფალტსა თუ ბეტონს. ამას ემატება ისიც, რომ ქვაფენილი პრაქტიკულად არ ცვდება, ხოლო „დაჯდომის“ შემთხვევაში მარტივად შეიძლება მისი ხელახლა დაგება.

მართალია, უახლესი კომპოზიტური მასალების ფონზე ქვების ხელით დამუშავება შესაძლოა გონივრული არ იყოს, მაგრამ თბილისის შემთხვევაში ეს ერთგვარი რარიტეტია – ანტიკვარიატის ანალოგიური.

83
  • პანდემიის დაწყებამდე მეტეხის ეკლესიის ეზო ქალაქის ტურისტულ კარიბჭედ მიიჩნეოდა. აქედან ძველი თბილისი ხელის გულზე იშლება. ტაძარი შემოსევების შედეგად მრავალჯერ არის აღდგენილი. აქ იყო დენთის საწყობიც და ციხეც. გარკვეული დროის განმავლობაში ეკლესიის შენობას ახალგარდულ თეატრადაც იყენებდნენ
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    პანდემიის დაწყებამდე მეტეხის ეკლესიის ეზო ქალაქის ტურისტულ კარიბჭედ მიიჩნეოდა. აქედან ძველი თბილისი ხელის გულზე იშლება. ტაძარი შემოსევების შედეგად მრავალჯერ არის აღდგენილი. აქ იყო დენთის საწყობიც და ციხეც. გარკვეული დროის განმავლობაში ეკლესიის შენობას ახალგარდულ თეატრადაც იყენებდნენ

  • მეტეხისკენ მიმავალი აღმართიდან კარგად ჩანს სიონის საკათედრო ტაძარი და ნარიყალა
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    მეტეხისკენ მიმავალი აღმართიდან კარგად ჩანს სიონის საკათედრო ტაძარი და ნარიყალა

  • მთაწმინდის ეკლესია შედარებით ახალია, მას სულ 150 წლიანი ისტორია აქვს, თუმცა ადრე აქ, გამოქვაბულში ცხოვრობდა ბერი დავით გარეჯელი
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    მთაწმინდის ეკლესია შედარებით ახალია, მას სულ 150 წლიანი ისტორია აქვს, თუმცა ადრე აქ, გამოქვაბულში ცხოვრობდა ბერი დავით გარეჯელი

  • ამბობენ, რომ ეკლესიისკენ მიმავალი გზა ზუსტად იმეორებს იმ ბილიკის მოხაზულობას, რომლითაც ბერი დავითი სარგებლობდა
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ამბობენ, რომ ეკლესიისკენ მიმავალი გზა ზუსტად იმეორებს იმ ბილიკის მოხაზულობას, რომლითაც ბერი დავითი სარგებლობდა

  • თუმცა აქაურობა ახლა თანამედროვედ გამოიყურება
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    თუმცა აქაურობა ახლა თანამედროვედ გამოიყურება

  • ზემოთ განთავსებულია საქართველოს კულტურის მოღვაწეებისა და გამოჩენილი ადამიანების პანთეონი, შესასვლელში დაკრძალულები არიან ალექსანდრ გრიბოედოვი და მისი მეუღლე ნინა ჭავჭავაძე)
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ზემოთ განთავსებულია საქართველოს კულტურის მოღვაწეებისა და გამოჩენილი ადამიანების პანთეონი, შესასვლელში დაკრძალულები არიან ალექსანდრ გრიბოედოვი და მისი მეუღლე ნინა ჭავჭავაძე)

  • ნარიყალასკენ მიმავალი აღმართი საკმაოდ დამრეცია, მისი გავლა ყველას არ შეუძლია. სამანქანო და შემოვლითი გზების გარდა, აქ ასევე მუშაობს საბაგირო
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ნარიყალასკენ მიმავალი აღმართი საკმაოდ დამრეცია, მისი გავლა ყველას არ შეუძლია. სამანქანო და შემოვლითი გზების გარდა, აქ ასევე მუშაობს საბაგირო

  • ციხესიმაგრეს რეკონტრუქცია არაერთხელ ჩაუტარდა, თუმცა ქვაფენილი, როგორც ჩანს, ძველია, უბრალოდ ხელახლა დაგებული. აქ ჩნდება შეგრძნება, რომ ამ ქვაფენილზე რამდენიმე თაობის ადამიანებს დაუბიჯებიათ
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ციხესიმაგრეს რეკონტრუქცია არაერთხელ ჩაუტარდა, თუმცა ქვაფენილი, როგორც ჩანს, ძველია, უბრალოდ ხელახლა დაგებული. აქ ჩნდება შეგრძნება, რომ ამ ქვაფენილზე რამდენიმე თაობის ადამიანებს დაუბიჯებიათ

  • ვარაზისხევის ქვაფენილსაც თავისი ისტორია აქვს. ქვის ნაჭრები ყოფილი არნოლდ ჩიქობავას ქუჩის საგზაო საფარიდან ამოიღეს და ისინი უკვე ათწლეულებია ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ქუჩას ამშვენებენ. ცოტა ხნის წინ თბილისის მერიამ ვარაზის ხევზე ასფალტის დაგება გადაწყვიტა, თუმცა საზოგადოებამ ეს არ დაუშვა და ვარაზის ხევს ძველი იერ-სახე შეუნარჩუნა
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ვარაზისხევის ქვაფენილსაც თავისი ისტორია აქვს. ქვის ნაჭრები ყოფილი არნოლდ ჩიქობავას ქუჩის საგზაო საფარიდან ამოიღეს და ისინი უკვე ათწლეულებია ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ქუჩას ამშვენებენ. ცოტა ხნის წინ თბილისის მერიამ ვარაზის ხევზე ასფალტის დაგება გადაწყვიტა, თუმცა საზოგადოებამ ეს არ დაუშვა და ვარაზის ხევს ძველი იერ-სახე შეუნარჩუნა

  • მიუხედავად ძველი უბნების განახლებისა, ქალაქის ხასიათი და სული კვლავ შენარჩუნდა
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    მიუხედავად ძველი უბნების განახლებისა, ქალაქის ხასიათი და სული კვლავ შენარჩუნდა

  • ქვაფენილი ეფექტურად გამოიყურება, თუმცა ადგილობრივებისათვის ის გარკვეულ დისკომფორტსაც ქმნის
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ქვაფენილი ეფექტურად გამოიყურება, თუმცა ადგილობრივებისათვის ის გარკვეულ დისკომფორტსაც ქმნის

  • ველოსიპედით ქვაფენილზე სიარული საკმაოდ რთულია, თუმცა ჯანმრთელობისთვის ძალიან კარგი
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ველოსიპედით ქვაფენილზე სიარული საკმაოდ რთულია, თუმცა ჯანმრთელობისთვის ძალიან კარგი

  • არანაკლებ ლამაზად გამოიყურება ცირკის უკანა მხარეს ქვაფენილი, თუმცა აქ იშვიათად ნახავთ მანქანას. ადრე, როდესაც საცირკო ხელოვნება აქტუალური იყო, საკუთარი ავტომობილი ცოტას ყავდა, ცირკის სტუმრების დიდი ნაწილი შენობაში წინა კიბეებით შედიოდა. ახლა ავტომობილისტების რაოდენობა საგრძნობლად გაიზარდა, თუმცა ცირკი დაკეტილია...
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    არანაკლებ ლამაზად გამოიყურება ცირკის უკანა მხარეს ქვაფენილი, თუმცა აქ იშვიათად ნახავთ მანქანას. ადრე, როდესაც საცირკო ხელოვნება აქტუალური იყო, საკუთარი ავტომობილი ცოტას ყავდა, ცირკის სტუმრების დიდი ნაწილი შენობაში წინა კიბეებით შედიოდა. ახლა ავტომობილისტების რაოდენობა საგრძნობლად გაიზარდა, თუმცა ცირკი დაკეტილია...

  • აქ ხშირად ქალაქზე პანორამული ხესითვისაც მოდიან
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    აქ ხშირად ქალაქზე პანორამული ხესითვისაც მოდიან

  • ეს ფოტო კი - განსაკუთრებულია, მრავალი წლის წინ გელათის ტაძარში ასევე დაიგო ქვაფენილი. სწორედ აქ განისვენებს მეფე დავით აღმაშენებელი. ტრადიციისამებრ, ის დაკრძალულია ეკლესიის საძვალის შესასვლელში, რათა მორწმუნეებს შეძლებოდათ ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ქართველისათვის პატივის მიგება მის საფლავის ქვაზე დაბიჯებით
    © Sputnik / Goga Vardzieli

    ეს ფოტო კი - განსაკუთრებულია, მრავალი წლის წინ გელათის ტაძარში ასევე დაიგო ქვაფენილი. სწორედ აქ განისვენებს მეფე დავით აღმაშენებელი. ტრადიციისამებრ, ის დაკრძალულია ეკლესიის საძვალის შესასვლელში, რათა მორწმუნეებს შეძლებოდათ ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ქართველისათვის პატივის მიგება მის საფლავის ქვაზე დაბიჯებით

Pfizer-ის ვაქცინა

როდის აიცრებიან ვაქცინის პირველი დოზის შემდეგ ინფიცირებულები: იმნაძის განმარტება

0
(განახლებულია 17:51 06.05.2021)
ამ დროისათვის უცნობია, რამდენი ადამიანი დაავადდა ქვეყანაში COVID-19-ით ვაქცინის პირველი დოზის გაკეთების შემდეგ

თბილისი, 6 მაისი — Sputnik. იმ პირებს, რომლებიც კორონავირუსით ვაქცინის პირველი დოზის გაკეთების შემდეგ დაინფიცირდნენ, ვაქცინის მეორე დოზა ვირუსის დადასტურებიდან 120 დღის გასვლის შემდეგ გაუკეთდებათ, განაცხადა დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის დირექტორის მოადგილე პაატა იმნაძემ.

ამასთან იმნაძის ვარაუდით, გამორიცხული არ არის, ეს რეგულაცია გადაიხედოს და პერიოდი შემცირდეს.

იმ ადამიანების ზუსტი რაოდენობა, რომლებიც COVID-19-ით ვაქცინის პირველი დოზის გაკეთების შემდეგ დაავადდნენ, უცნობია.

როგორც დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ხელმძღვანელმა ამირან გამყრელიძემ რამდენიმე კვირის წინ განაცხადა, საქართველოში აცრის შემდეგ ინფიცირების სულ რამდენიმე შემთხვევა გამოვლინდა და ყველა შემთხვევაში დაავადება მსუბუქი ფორმით მიმდინარეობდა.

ამ ეტაპზე საქართველოში ვაქცინაცია კორონავირუსის საწინააღმდეგო სამი ვაქცინით - AstraZeneca-თი, Pfizer-ით და Sinopharm-ით ხორციელდება. სამივე ვაქცინის შემთხვევაში საჭიროა ორი დოზის გაკეთება.

ბოლო მონაცემებით, საქართველოში უკვე აცრილია 51.600 პირი, სრულად ვაქცინირებულია 7.873 ადამიანი.

0
თემები:
კორონავირუსი საქართველოში: ბოლო ცნობები