ქალი და მამაკაცი კაფეში

7 შეცდომა, რომელიც ყველაზე მყარ ურთიერთობასაც კი ანგრევს

87
(განახლებულია 17:55 27.04.2021)
მთელი ცხოვრების განმავლობაში ადამიანების თითქმის 75%-ს ენგრევა ურთიერთობები. ბევრზე ეს ძალიან მძიმედ და დამთრგუნველად მოქმედებს – საკმაოდ დიდი პერიოდი სჭირდებათ დეპრესიის დასაძლევად და ახალი ცხოვრების დასაწყებად.

საყვარელ ადამიანთან ურთიერთობის გაფუჭება და დაშორება არავისთვისაა სასიამოვნო ცხოვრებისეული გამოცდილება.  ყველას გვირჩევია, რაც შეიძლება ნაკლები ნგრევა და იმედგაცრუება იყოს ჩვენს ცხოვრებაში. დღევანდელ სტატიაშიც იმ ძირითად შეცდომებზე გიამბობთ, რაც თითქმის ყველა წყვილის ურთიერთობაში ხდება ადრე თუ გვიან და მათზე დამაზიანებელ გავლენას ახდენს.

დაგვერწმუნეთ, ეს შეცდომები არაა ისეთი, რომლის დაძლევა და გადალახვა შეუძლებელი იქნება. სულ ცოტა ძალისხმევა და ურთიერთობა გაცილებით უკეთესი გახდება.

1. ერთად ყოფნის პერიოდში „არ ხართ ერთად“

ძალიან მნიშვნელოვანია, ერთად ყოფნის პერიოდში დრო „ხარისხიანად“ გაატაროთ. შეიძლება მთელი დღის განმავლობაში ერთად იყოთ, მაგრამ საერთოდ არ გქონდეთ ერთმანეთთან კომუნიკაცია, მაგალითად, ორივე დაკავებული იყოთ საკუთარი მობილური ტელეფონებით. გახსოვდეთ, კომუნიკაციის არარსებობა დაშლის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მიზეზია.

იმ წყვილის ურთიერთობა, რომელიც ერთად უყურებს ფილმებს, სეირნობს, საუბრობს, ერთად აკეთებს რაიმე საქმეს, თუნდაც ამზადებს საჭმელს, ბევრად უფრო მყარია და ინტიმური.

2. პარტნიორის ძალისხმევის უგულებელყოფა

თუ თქვენი პარტნიორი მუდმივად ზრუნავს თქვენზე, ასუფთავებს სახლს, გიმზადებთ საჭმელს, ნუ ჩათვლით, რომ ეს ასე უნდა იყოს და ეს მისი ცხოვრების რუტინაა. გამოხატეთ ყოველდღიური მადლიერება იმისთვის, რასაც თქვენთვის აკეთებს და ეცადეთ, ანალოგიურით უპასუხოთ.

კვლევის შედეგად დადგინდა, რომ ადამიანები ძალიან ხშირად შორდებიან პარტნიორს, თუ თავს დაუფასებლად იგრძნობენ. იგივე ეხება მათ პირად თვისებებსაც. გააგრძელეთ მისი შექება სილამაზის, იუმორის გრძნობის ან ხასიათის განუმეორებელი თვისებების გამო.

3. არ იხსნებით ბოლომდე

თუ პარტნიორთან ბოლომდე არ გაიხსნებით, ის ამას აუცილებლად შეამჩნევს და ურთიერთობა საკმაოდ გაძნელდება. შემცირდება ერთმანეთის ნდობის ხარისხიც, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია ინტიმურ ურთიერთობებში. თუ არ მისცემთ საშუალებას, ბოლომდე გაგიცნოთ, უცნობებად დარჩებით და ადრე თუ გვიან ურთიერთობაც დასრულდება.

4. პატივს არ სცემთ პირად საზღვრებს

ხშირია ურთიერთობაში, როდესაც ორი ადამიანის ნაცვლად ჩნდება ერთი – „ჩვენ“. ამ დროს პარტნიორებს შორის ძნელი ხდება პირადი სურვილების განცალკევება. შეიძლება თავი ისე კომფორტულად იგრძნოთ ამ სიტუაციაში, რომ უარი თქვათ საკუთარ საჭიროებებზე, გააერთიანოთ ისინი და შეიჭრათ ერთმანეთის პირად სივრცეში.

შეეცადეთ არ იყოთ მომაბეზრებელი და პატივი ეცით პარტნიორის პირად საზღვრებს. ასევე არ იგრძნოთ თავი შურაცხყოფილად, თუ მისი საჭიროებები არ შეესაბამება თქვენს მოთხოვნებს. მიუხედავად იმისა, რომ ახლოს ხართ, თქვენ ჯერ კიდევ ორი განსხვავებული ადამიანი ხართ, რომლებსაც გააჩნიათ სხვადასხვა სურვილები.

5. არ უვლით თავს

განშორების ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი პარტნიორით უკმაყოფილებაა. მუდამ გახსოვდეთ როგორი იყავით მაშინ, როცა ერთმანეთს შეხვდით და როგორი შეუყვარდით მას.

რა თქმა უნდა, წლების განმავლობაში თქვენ აუცილებლად შეიცვლებით, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ურთიერთობის დაწყებისთანავე შეწყვიტოთ საკუთარ თავზე ზრუნვა. გააგრძელეთ სავარჯიშო დარბაზში სიარული, იკვებეთ ჯანმრთელად, იმუშავეთ პიროვნულ განვითარებაზე და აკეთეთ ყველაფერი ის, რისი კეთებაც ადრე გიყვარდათ.

6. გაქვთ დაბალი თვითშეფასება

დაბალი თვითშეფასება დიდი საშიშროებაა ურთიერთობისთვის. ადამიანებს, რომელთაც დაბალი თვითშეფასება აქვთ, ხშირად ეშინიათ მიტოვებისა და უარყოფის და ყველაფერს აკეთებენ, რომ თავი დაიცვან. მათ არ სჯერათ, რომ საკმარისად კარგები არიან პარტნიორისთვის და არ სჯერათ, რომ პარტნიორს ნამდვილად შეუძლია უყვარდეს ისინი. ამის გამო სულ ეჭვობენ, რომ ურთიერთობა მალე დასრულდება. ეს ყველაფერი კი ძალიან დამღლელია და ურთიერთობაზე საბოლოოდ უარყოფით გავლენას მოახდენს.

7. კონფლიქტისგან თავის არიდება

ალბათ ფიქრობთ, რომ თუ თავს აარიდებთ კონფლიქტს, ამით ურთიერთობას გადაარჩენთ. თუმცა, ეს სიმართლეს არ შეესაბამება. თუ რაიმე კონფლიქტს თავიდან აიცილებთ, ეს ნიშნავს, რომ მალავთ თქვენს ნამდვილ გრძნობებს, უგულებელყოფთ თქვენს საჭიროებებს და ამის გამო ხშირად იმედგაცრუებული რჩებით.

ასე ვერ იცხოვრებთ მთელი ცხოვრება. საბოლოოდ თქვენ ძალიან იმედგაცრუებული დარჩებით და ყველაფერი დასრულდება. პირიქით, უთხარით რაც გაწუხებთ, იკამათეთ, გამოუშვით ორთქლი და გქონდეთ მასთან ჯანსაღი კომუნიკაცია. თქვენი პარტნიორი ვერ წაიკითხავს თქვენს ფიქრებს, ასე რომ, ილაპარაკეთ. ამ გზით ერთად შეძლებთ პრობლემების მოგვარებას, სანამ გვიან არ არის.

 

87
არჩილ ჭოტაშვილი

25 წლიანი მეგობრობა სიმღერის ფონზე და ადგილი, რომელიც ბევრი უპოვარისთვის შვებად იქცა

84
(განახლებულია 07:28 08.05.2021)
ხშირად წინასწარ რაიმეს განსაზღვრა  ცხოვრებაში შეუძლებელია, რადგან  შენს ისტორიას ბედისწერა მაინც საკუთარი სცენარით გააგრძელებს...

როცა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კავშირგაბმულობის ფაკულტეტი დაამთავრა, წარმოდგენა არ ჰქონდა, რომ ცხოვრების გზა სულ სხვა მიმართულებით წაიყვანდა. ერთ დღეს პარტერიდან სცენაზე გადაინაცვლა, 1996 წლიდან კი მისი პოპულარობის ათვლა დაიწყო. ამის შემდეგ სახელმწიფო მოხელე გახდა და სცენისკენ გზას ახლა უკვე სხვებს უკვალავდა.

ასეთია რამდენიმე წინადადებით გადმოცემული არჩილ ჭოტაშვილის შემოქმედება და საქმიანობა. დღეს იგი საქველმოქმედო კავშირის „თემი“ მოხალისე პედაგოგია და მათთან ერთად მუსიკალურ და სხვადასხვა სახის პროექტებს ახორციელებს. უფრო კონკრეტულად კი თავად მოგვიყვება.

არჩილ ჭოტაშვილი
არჩილ ჭოტაშვილი

- ბატონო არჩილ, დავიწყოთ იმით, თავის დროზე რამდენად საინტერესო და რთული აღმოჩნდა თქვენთვის სცენიდან-კულისებში გადანაცვლება?

-ალბათ ნებისმიერი შემოქმედისთვის და ზოგადად პიროვნებისთვის რთულია სივრცისა და დროის შეზღუდვა, მაგრამ არაერთი წლის გამოცდილებამ დაგვანახა, რომ კომპლექსური მიზეზების გამო, მხოლოდ შემოქმედებითი საქმიანობით არსებობა სულ უფრო შეუძლებელი ხდებოდა. როდესაც საქართველოს კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის სამინისტროში მივედი, იქ დამხვდნენ საოცარი თანამშრომლები, რომლებთანაც ახლაც ვმუშაობ და ვმეგობრობ. შემსრულებლის გამოცდილებამ ნამდვილად გამიმარტივა სამინისტროს ყოველდღიურობასთან შეგუება. ქართული ფოლკლორის თემები ჩემთვის არ იყო უცხო როგორც ოჯახური ტრადიციებიდან გამომდინარე, ისე პროფესიული გამოცდილების კუთხით, თუმცა ფოლკლორული ანსამბლების საჭიროებები და პრობლემები მხოლოდ სამინისტროში მისვლის შემდეგ დავინახე. 

არჩილ ჭოტაშვილი
არჩილ ჭოტაშვილი

-დავაკონკრეტოთ, სამინისტროში თქვენ იყავით „ფოლკლორის მხარდაჭერის ეროვნული პროგრამის“ კოორდინატორი. კონკრეტულად როგორ გამოიხატა იმ პროგრამის მხრიდან ქართული ხალხური ხელოვნების მხარდაჭერა?

-მაშინ, 90-იანების ბოლოს და ახალი საუკუნის დასაწყისში, მხოლოდ თითზე ჩამოსათვლელ ანსამბლებს ჰქონდათ ახალი სასცენო სამოსი და გამართული ხალხური საკრავები. ,,ფოლკლორის მხარდაჭერის ეროვნული პროგრამის“ ფარგლებში, წლების განმავლობაში, ასობით მომღერალს და მოცეკვავეს შევუკერეთ სასცენო სამოსი და დავუმზადეთ ტრადიციული და ტემპერირებული საკრავები. სასიამოვნო იყო ოსტატებთან ურთიერთობა, რომლებმაც თავისი შრომით და ცოდნით დიდი ამაგი გასწიეს ქართული ფოლკლორის ასაღორძინებლად. სამწუხაროდ ზოგი მათგანი უკვე გარდაცვლილია. მეამაყება, რომ სამინისტროში ჩემი მუშაობის დროს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრისთვის შევიძინეთ თანამედროვე ხმის ჩამწერი აპარატურა, რომელიც რეგიონებში ექსპედიციებში გამოიყენებოდა.

არჩილ ჭოტაშვილი საშობაო გამოფენაზე „რედისონ ბლუ ივერიაში“
არჩილ ჭოტაშვილი საშობაო გამოფენაზე „რედისონ ბლუ ივერიაში“

-რეგიონებში როგორ ხორციელდებოდა მსგავსი პროექტები?

-სამინისტროს მიერ განსახორციელებული პროექტების ფარგლებში ხშირად მიწევდა რეგიონებში კულტურის სახლების მდგომარეობის შესწავლის მიზნით მოგზაურობა, რისთვისაც ბედის მადლობელი ვარ.  მაშინ უამრავი კულტურის სახლი აღიჭურვა სასცენო და კინოჩვენებისთვის საჭირო აპარატურით, რის შემდეგაც მათ ახალი სიცოცხლე დაიწყეს. განსაკუთრებით მიხაროდა საბავშვო და ახალგაზრდული საესტრადო ანსამბლების აღმოჩენა და მათი დახმარება. საქართველოს მასშტაბით სარეპეტიციო და პროფესიონალური აპარატურა არაერთ ახალბედა მუსიკოსს და ანსამბლს გადავეცით.

ჯგუფი „ფლეში“
ჯგუფი „ფლეში“

- საქართველოს ფარგლებს გარეთ მყოფ ქართველ ხელოვანებთან თუ გქონდათ  ურთიერთობა?

- დიახ, მე ვიმუშავე ევროპაში არსებულ ქართულ დიასპორასთან და ზემოხსებული პროგრამის ფარგლებში, სასცენო სამოსი და საკრავები მათაც გავუგზავნეთ. განსაკუთრებით მსიამოვნებდა ისტორიულ ჰერეთში არსებული ანსამბლების მხარდაჭერა. მაშინ გავიცანი ნიჭიერი შემსრულებლები, რომლებიც ქართულ ფოლკლორს  საზღვარგარეთ ცარიელი ენთუზიაზმით ინახავდნენ. ასევე საინტერესო გამოდგა ქართული სამოსისა და საკრავების ავთენტურობის საკითხზე მუშაობა. ამ მიმართულებით ჯერ კიდევ არის თემები, რომლებზე მუშაობაც აუცილებელია.

არჩილ ჭოტაშვილი, დათო ვალიშვილი და ექიმი ირმა გოცირიძე
არჩილ ჭოტაშვილი, დათო ვალიშვილი და ექიმი ირმა გოცირიძე

- თქვენ იყავით ერთ-ერთი ორგანიზატორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი პატრიოტული სიმღერების კონკურსებისა, რომელიც ცნობილი იყო სახელით „პატრინოტი“...

-„პატრინოტის“ ფესტივალი, ჩემი, როგორც სახელმწიფო მოხელედ ყოფნის პერიოდში, ნამდვილად ამოსუნთქვას ჰგავდა. ნაცნობ წრეში განსაკუთრებით სასიხარულო და სასიამოვნოა მუშაობა, მითუმეტეს როცა ამ შრომას კარგი შედეგიც მოჰყვება. ამ ფესტივალის მადლიერი ბევრი კომპოზიტორი და შემსრულებელი იყო. სიმღერების შერჩევა პროფესიონალ კომპოზიტორთა ჟიურის ევალებოდა. მაშინ საკმაოდ ბევრი სიმღერა შემოვიდა საქართველოს სხვადასხვა კუთხეებიდან. კონკურსში გასული სიმღერები რეპეტიციებზე მუშავდებოდა და შემდეგ სატელევიზიო ტურებზე ცოცხლად სრულდებოდა ბენდის თანხლებით. იმ დროს გავიცანი უნიჭიერესი თეონა ქუმსიაშვილი, რომელიც სამწუხაროდ ტრაგიკულად დაიღუპა. თუ არ ვცდები, ფართო სატელევიზიო აუდიტორიის წინაშე, სწორედ ამ ფესტივალზე გამოჩნდა პირველად ჯგუფი „მგზავრები“. ასევე ფესტივალის მეშვეობით წარმოჩინდა ბევრი ახალგაზრდა შემსრულებელი.

თემის წევრები
თემის წევრები

-ცნობილია, რომ ყველაზე რთული სიმღერის დაწერა პატრიოტულ თემაზეა, რომელი სიმღერა და შემსრულებელი დაგამახსოვრდათ?

-იმ ფესტივალიდან დამამახსოვრდა ის ფაქტი, რომ მასში უამრავი სიმღერა შემოვიდა სოხუმზე. „პატრინოტის“ მიმდინარეობისას გავიცანი ბრიტანელი კომპოზიტორი და მომღერალი, ტონი ომეილი (Tony O’Mally). რომლის სიმღერამ ,,ჩემი ვედრება“ (Hear My Plea!) დიდი მოწონება დაიმსახურა. მოგვიანებით  მისი ჩაწერა გადაწყდა ევროვიზიის კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად. არანჟირების ავტორი, ტონი ომეილთან ერთად ზურა მახნიაშვილი იყო. მართალია, იმ სიმღერამ კონკურსში ვერ გაიმარჯვა, მაგრამ ის იმდენად შეგვიყვარდა, რომ ჰიმნის ვერსიაც კი ჩავწერეთ. მასში მონაწილეობდნენ: რატი დურგლიშვილი, ალეკო ბერძენიშვილი, ლევან ლაზარაშვილი, მაიკო კაჭკაჭიშვილი, ია ჩანტლაძე, ნინი ბადურაშვილი, სოფო კაკულია, ჯგუფი „ფლეში“, სოფო ხალვაში, თაკო გაჩეჩილაძე, მაია დარსმელიძე და ვერიკო ტურაშვილი. ის სიმღერა აშშ-ს მაშინდელი სენატორის, ჯონ მაკკეინის ცნობილი სიტყვებით -„Today we are all Georgians” იწყებოდა. საინტერესო იქნებოდა ვიდეოკლიპზე მუშაობაც, მაგრამ სამწუხაროდ ვერ მოხერხდა.

-დღეს თქვენ საქველმოქმედო კავშირის ,,თემი“ მოხალისე პედაგოგი ხართ, რას წარმოადგენს „თემი“ და თქვენი როლი კონკრეტულად რაში გამოიხატება?

-თემში (www.temi-community.org) მამაჩემის წყალობით მოვხვდი და  მისი დამაარსებლების ენთუზიაზმმა გამაოცა. ორგანიზაცია 1989 წელს შეიქმნა. იმ დროისთვის ტერმინი შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირი არ არსებობდა. ეს თემა თითქმის ტაბუირებული იყო. თემი ყვარელში, სოფელ გრემში მდებარეობს. თავიდან  გრემელები მათ „გიჟებს“ ეძახდნენ. თუმცა წლების განმავლობაში მათ შორის ურთიერთობები იმდენად გამყარდა, რომ ოჯახებიც შეიქმნა. ამჟამად თემი და სოფელი ერთმანეთს აძლიერებს. თემი ბიომეურნეობას (მევენახეობა, მეღვინეობა, მებაღეობა, მებოსტნეობა, მემარცვლეობა და სხვ.) მისდევს და ცდილობს საკუთარი შემოსავლების, სახელმწიფოსა და უცხოელი პარტნიორების დახმარებით შექმნას ისეთი გარემო, სადაც სხვადასხვა მოწყვლადი ჯგუფები შეძლებენ საკუთარი თავის რეალიზებას.

-თქვენ ახსენეთ, რომ ეს თემა მაშინ თითქმის ტაბუირებული იყოო, თქვენი პირველი შთაბეჭდილება თუ გახსოვთ?

- მახსოვს... ჩემი პირველი შთაბეჭდილება გამაოგნებელი იყო. ვერ ვხვდებოდი, როგორ შეიძლებოდა სახელმწიფოს მიეტოვებინა ისეთი კატეგორიის ადამიანები, თავისი მოქალაქეები, რომლებსაც დახმარების გარეშე ფიზიკურად გადაადგილებაც არ შეეძლოთ. საარაკო თავდადების წყალობით, ეს ადგილი ბევრი უპოვარისთვის საკუთარ სახლად იქცა. აქ ვნახე პირველად ოქსფორდიდან ჩამოსული სტუდენტები, რომლებიც თემის მაცხოვრებლებისთვის მოხალისეებად მუშაობდნენ. საწყენი იყო, რომ ქართველი ახალგაზრდები და სტუდენტები ათეულობით წლების განმავლობაში არ ინტერესდებოდნენ თემის  ცხოვრებით. ნამდვილად არაა შემთხვევითი ის, რომ ბატონმა მერაბ კოკოჩაშვილმა სწორედ თემის მაცხოვრებლების ინსპირაციით გადაიღო მხატვრული ფილმი „ნუცას სკოლა“. 

- თქვენი საქმიანობა თემელებთან სიმღერით დაიწყო?

- რა თქმა უნდა სიმღერით დაიწყო. თემელებთან ერთად, იქ ყოფნის დროს, ბევრი სიმღერა ვისწავლე. ხალხურ და სხვა ჟანრის სიმღერებს მათ ახლაც ვასწავლი. ერთი სიმღერის დაწერაც კი მოვახერხე და ის თემის შესახებ გადაღებულ ორ დოკუმენტურ ფილმშიც მოხვდა. ამჟამად ხალხურ საკრავებზე დაკვრას და სიმღერას, თემელებს და გრემელ ბავშვებს ძალიან კარგი პედაგოგი და მუსიკოსი, ქეთინო ზარდიაშვილი ასწავლის.

- როგორ ფიქრობთ, რომ არა „ფლეში“ თქვენს ცხოვრებაში, როგორ და სად გააგრძელებდა საქმიანობას პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კავშირგაბმულობის ფაკულტეტის კურსდამთავრებული?

- პირველად, სცენაზე, ჩვენი ჯგუფი სახელით „FLASH“-ი 1996 წელს გამოვიდა. ასე რომ, წელს, 25 წლის იუბილე გვაქვს.  ზუსტად 25 წლის წინ, 16 აპრილს, კოტე მარჯანიშვილის სახლობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის პარტერში, როგორც მსმენელი ვიჯექი და ჩემი მეგობრების პირველ აკაპელას „მზე ჩადის ზღვაში“ და ასევე აკაპელა -ინტერპრეტაციას ბითლზის უკვდავ სიმღერაზე „Yesterday” აპლოდისმენტებით და ოვაციებით ვხვდებოდი... წელს, ჩვენი იუბილე მოკრძალებულად ავღნიშნეთ, თემისთვის საჩუქრად ჩავწერეთ სიმღერა, რომლის მეშვეობით მათზე გადაღებული ახალი ფილმი მუსიკალურად გავაფორმეთ. როცა ხშირად ვამბობდით, „ფლეში“ უკვდავიაო, ამაში ჩვენს მეგობრობას ვგულისხმობდით, დრომ გვიჩვენა, რომ ასეცაა...

 

84
წონაში დაკლება

როგორ დავიკლოთ „ზამთრის ცხიმები“: სახელდება მარტივი მეთოდი

111
(განახლებულია 10:29 08.05.2021)
დიეტოლოგი და ნუტრიციოლოგი გაგაცნობთ მეთოდს, რომელიც ზედმეტი კილოგრამების მოშორებაში დაგეხმარებათ

თბილისი, 8 მაისი – Sputnik. იმისათვის, რომ ზამთარში დაგროვილი ზედმეტი კილოგრამები ეფექტურად დაიკლოთ, არსებობს ძალიან მარტივი მეთოდი, აცხადებს დიეტოლოგი და ნუტრიციოლოგი არინა სკორომნაია რადიო Sputnik−თან ინტერვიუში.

მისი თქმით, გახდომისთვის იდეალურია სწრაფი სიარული საათში 5−7 კმ სიჩქარით. ასეთი „გასეირნება“ ყოველდღე უნდა მოეწყოს არანაკლებ 20 წუთით.

„ამისათვის საუკეთესოა აღმართზე სიარული 20 წუთიდან ერთ საათამდე. როცა თუნდაც მცირე გორაკზე ადიხართ, კუნთები მეტად იჭიმება, იზრდება დაწოლა დუნდულა კუნთებზე, იხარჯება მეტი კალორია. ასე რომ აღმართზე ასვლას უფრო მეტი პლუსი აქვს, ვიდრე სწორ გზაზე სიარულს“, — ამბობს სპეციალისტი.

ამასთან სკორომნაია განმარტავს, რომ სიარულისას საჭიროა თავი აარიდოთ ისეთ ადგილებს, სადაც ბევრი ავტომობილი მოძრაობს, რათა გამონაბოლქვი არ ისუნთქოთ. ასეთ შემთხვევაში სარგებელი პრაქტიკულად არ იქნება, ვინაიდან დაბინძურებული ჰაერის ინტენსიური სუნთქვა გულ−სისხლძარღვთა პრობლემებს გამოიწვევს.

ნუტრიციოლოგის თქმით, ავტომობილებით სავსე ქუჩებში სიარულს სარბენ ბილიკზე ვარჯიში სჯობს.

111
თემები:
ექიმი გირჩევთ
აღლუმი მოსკოვში

9 მაისი, გამარჯვების დღე: ისტორია, დღესასწაულის მნიშვნელობა

0
(განახლებულია 16:27 08.05.2021)
გამარჯვების დღე ერთ–ერთი ყველაზე დიდი დღესასწაულია, რომელსაც მრავალ ქვეყანაში, რომლებიც ფაშიზმისგან დაზარალდნენ, 9 მაისს აღნიშნავენ

გამარჯვების დღე აღინიშნება, როგორც სისხლისმღვრელი ომის დასასრული, რომელმაც მილიონობით ჯარისკაცისა და მშვიდობიანი მოქალაქის სიცოცხლე შეიწირა. 2021 წელს მეორე მსოფლიო ომში გამარჯვების 76–ე წლისთავი აღინიშნება.

Sputnik–საქართველოს მასალაში შეიტყობთ გამარჯვების დღის ისტორიისა და ამ დღესასწაულის მნიშვნელობის შესახებ.

გამარჯვების დღე

დიდი სამამულო ომი – მეორე მსოფლიო ომის (1939–1945) შემადგენელი ნაწილი 1941 წლის 22 ივნისს გამთენიისას დაიწყო. ფაშისტური გერმანია, დაარღვია რა საბჭოთა კავშირისა და გერმანიის 1939 წლის შეთანხმება, ვერაგულად დაესხა თავს საბჭოთა კავშირს.

ოთხწლიანი საბრძოლო მოქმედებები კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე დიდი შეიარაღებული დაპირისპირება გახდა. ომის სხვადასხვა პერიოდში ორივე მხრიდან იბრძოდა რვიდან 13 მილიონამდე ადამიანი, გამოიყენეს 7 ათასიდან 19 ათასამდე თვითმფრინავი, 6 ათასიდან 20 ათასამდე ტანკი და შემტევი ტექნიკა, 85–დან 165 ათასამდე აღჭურვილობა და ნაღმმტყორცნი.

ფაშისტებმა, რომლებიც სწრაფ გამარჯვებას გეგმავდნენ, ვერ გათვალეს – საბჭოთა ჯარებმა, გამოფიტეს რა მოწინააღმდეგე სისხლისმღვრელ ბრძოლებში, მას თავდაცვაში გადასვლა აიძულეს მთელ გერმანულ–საბჭოთა ფრონტზე და შემდეგ რიგი დიდი დარტყმებიც მიაყენეს.

უსიტყვო კაპიტულაციას ფაშისტურმა გერმანიამ 1945 წლის 8 მაისს 22:43 საათზე (ცენტრალური ევროპის დროით) ბერლინის გარეუბანში მოაწერა ხელი და ის იმავე დღეს, 23:01 საათზე ამოქმედდა.

საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის (სსრკ) უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებით 9 მაისი ფაშისტურ გერმანიაზე გამარჯვებისა და სახალხო ზეიმის დღედ გამოცხადდა.

გამარჯვების პირველი დღე მასშტაბურად იზეიმეს – სხვადასხვა ქალაქში სახალხო სეირნობა და ხალხმრავალი მიტინგები გაიმართა. ქალაქებისა და სოფლების მოედნებზე უკრავდნენ ორკესტრები, გამოდიოდნენ პოპულარული არტისტები, სხვადასხვა სამხატვრო კოლექტივები.

მოსკოვი გამარჯვების ფოიერვერკებმა გაანათა – ათასობით საზენიტო აღჭურვილობიდან 30 გამარჯვების გასროლა განხორციელდა, რაც იმ დროს გრანდიოზული სანახაობა იყო.

ამის შემდეგ ათობით თვითმფრინავმა საბჭოთა კავშირის დედაქალაქში სხვადასხვა ფერის რაკეტების გირლანდები გადმოყარეს, მოედნებზე „ბენგალიური ცეცხლი“ იფრქვეოდა.

დღესასწაულის ისტორია

გამარჯვების პირველი აღლუმი 1945 წლის 24 ივნისს მოსკოვის „წითელ მოედანზე“ გაიმართა.. აღლუმი მარშალმა გიორგი ჟუკოვმა ჩაიბარა.

ეს მოვლენა მსოფლიო ისტორიაში სამარადისოდ შევიდა – ნაცისტური დროშები ამ აღლუმის დროს მავზოლეუმთან სცენაზე დაყარეს.

გამარჯვების დღე 1948 წლამდე ოფიციალური უქმე დღე იყო, შემდეგ ის გააუქმეს, თუმცა სადღესასწაულო ღონისძიებები მთელ ქვეყანაში იმართებოდა.

გამარჯვების დღე უქმე დღედ კვლავ 1965 წელს გამოცხადდა.

1965–1990 წლებში გამარჯვების დღე ფართოდ აღინიშნებოდა – სამხედრო აღლუმები 9 მაისს თვალნათლივ აჩვენებდა საბჭოთა არმიის მთელ სიმძლავრესა და სამხედრო ტექნიკაში ახალ მიღწევებს.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ბევრი ქვეყანა და მათ შორის საქართველო 9 მაისს გამარჯვების დღის აღნიშვნას განაგრძობს.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ გამარჯვების დღემ რუსეთში რამდენიმე წლის განმავლობაში საზეიმო სტატუსი დაკარგა. სამხედრო აღლუმები საბრძოლო ტექნიკითა და სამხედრო ავიაციის მონაწილეობით „წითელ მოედანზე“ 1995 წლის 9 მაისიდან აღდგა.

ევროპის ქვეყნები მეორე მსოფლიო ომში გამარჯვებას 8 მაისს აღნიშნავენ – დღეს, როდესაც გერმანიამ კაპიტულაციის აქტს მოაწერა ხელი ცენტრალური ერვოპის დროის მიხედვით.

გამარჯვების დღის მნიშვნელობა

უდიდესი სისასტიკისა და მასშტაბის ომი მსოფლიოს მრავალი ქვეყნისთვის ტრაგედიად იქცა, მან მილიონობით ადამიანს უსაზღვრო ტანჯვა და კაცობრიობას არნახული ადამიანური დანაკარგი მოუტანა.

თითქმის ოთხწლიანი საომარი მოქმედებების დროს საბჭოთა კავშირში დაინგრა 1 710 ქალაქი, 70 ათასზე მეტი სოფელი, 32 ათასი ფაბრიკა და ქარხანა, განიძარცვა 98 ათასი კოლმეურნეობა. ამ ნგრევის შედეგად ზარალმა დაახლოებით 128 მილიარდი დოლარი შეადგინა.

საბჭოთა კავშირმა დაკარგა 25,6 მილიონი მოქალაქე, სხვა მონაცემებით – 29,6 მილიონი ადამიანი. სულ ცოტა 13,7 მილიონი მსხვერპლთა შორის მშვიდობიანი მოქალაქე იყო.

გამარჯვების დღეს გვირგვინებით ამკობენ უცნობი ჯარისკაცების საფლავებს მარადიული ცეცხლის გვერდით, რომლებიც ომში დაღუპულთა სამარადისო ხსოვნას ეძღვნება.

ამ დღეს, ტრადიციულად, მიდიან იმ ადგილებში, სადაც მიმდინარეობდა ბრძოლები, არის დაღუპული ჯარისკაცების საფლავები, სამხედრო დიდების ძეგლები. იქ აწყობენ ყვავილებს, ატარებენ მიტინგებს და ეწყობა საზეიმო სამხედრო მსვლელობები.

გამარჯვების დღეს ვეტერანები, რომელთა რიცხვიც წლიდან წლამდე იკლებს, იკრიბებიან ქალაქების ცენტრალურ მოედნებზე, ხვდებიან თანამებრძოლებს და იხსენებენ დაუპულ მეგობრებს.

ომში მონაწილე ყოველი მეხუთე დაჯილდოებულია, საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება მიენიჭა 11 681 ჯარისკაცს, ხოლო 2 532 ადამიანი დიდების ორდენის სრული კავალერია.

0
თემები:
მეორე მსოფლიო ომის ისტორია: ფაშიმზე გამარჯვება 2021