სავსე მთვარე

მთვარის კალენდარი: 6 ოქტომბერი რისი გაკეთება შეიძლება და რისი არა

317
(განახლებულია 11:43 06.10.2020)
გაეცანით ჩვენს ყოველდღიურ კალენდარს და შეიტყვეთ, რა საქმიანობა იქნება წარმატების მომტანი ამა თუ იმ დღეს ღამის მანათობლის განწყობის მიხედვით.

მთვარეს უზარმაზარი ძალა გააჩნია და დიდი ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია ადამიანებზე, რადგან ყველა კოსმოსურ ობიექტს შორის დედამიწასთან ყველაზე ახლოს იმყოფება.

  • 6 ოქტომბერი, სამშაბათი. ამ დღეს მარსი მართავს. კლებადი მთვარე ტყუპის ნიშანშია.

ტყუპის დღე შესანიშნავია კონტაქტებისა და ნაცნობობისთვის, ინფორმაციებისა და იდეების ურთიერთგაცვლისთვის. საჭიროა ძველი საქმეების გაგრძელება, არ ღირს ახლის წამოწყება.

კარგი დღეა სასწრაფო საქმეების მოსაგვარებლად. ხელსაყრელი დროა ჟურნალისტებისთვის, ახალი ცნობების მოსაპოვებლად, აუდიტორიის წინაშე გამოსვლისთვის. ასევე შეიძლება კომერციული საქმიანობა, თუ ქონებრივ და საოჯახო საქმეებთან არ არის დაკავშირებული. ამ დღეს ადამიანებში ჩნდება აქტიურობა, კომუნიკაბელურობა, ემოციური აღქმა.

მთვარე ტყუპში – ესაა მსუბუქი ურთიერთობების დრო, რომელიც არაფერს ავალდებულებს ადამიანებს. კარგად ეწყობა ახალი ნაცნობობა. ადამიანები უფრო გულგახსნილი, მიმნდობი და კომუნიკაბელური ხდებიან. ასეთ დროს ნაცნობობისკენ ილტვიან ის ადამიანები, რომლებსაც მსუბუქი და არცთუ სერიოზული ურთიერთობები აინტერესებთ.

პლუტონი რეტროგრადულ სვლას წყვეტს – რა სასიკეთო ცვლილებებს მოიტანს პლანეტა>>

სასიყვარულო რომანი ამ დღეს იწყება მსუბუქად, არა ვნებით, არამედ ენამოსწრებული სიტყვებით ან დამაჯერებელი დაპირებებით; მაგრამ ურთიერთობები მოკლებული იქნება ყოველგვარ ვალდებულებებს, უფრო „თავქარიანი“ კავშირი გამოვა, ერთგვარი „თამაში“, ვიდრე ღრმა და სერიოზული ურთიერთობები.

რეკომენდებულია სიფრთხილე ლაპარაკისა და მოქმედებების დროს, რადგან ადვილია კონფლიქტის პროვოცირება, დღის სიმშვიდეში, მაგრამ არა განმარტოებით გატარება, ყველა ინფორმაციის დეტალური შემოწმება, თუ დიდი ხანია გსურთ – სამსახურიდან წასვლა, სერიოზული საქმეების გადადება, მიმდინარე საკითხებზე მსჯელობა, სამუშაო ადგილის, ორგანიზაციის დასუფთავება, მოწესრიგება, უსარგებლო ნივთებისგან გათავისუფლება, კოლეგებთან ურთიერთობებისას ნეიტრალიტეტის დაცვა.

არარეკომენდებულია ბიზნეს–საქმიანობა, შეხვედრების დანიშვნა, შეთანხმებებსა და კონტრაქტებზე ხელმოწერა, ფულადი საკითხების გადაჭრა, ახალი ამბებისადმი უგულისყურო დამოკიდებულება, ახალ სამსახურში მოწყობა, დაუფიქრებლად მოქმედება, თავის მოტყუება, შემოთავაზებული წინადადებების მიღება, პროვოკაციების მოწყობა და სხვების პროვოცირებაზე აყოლა, უცნობებთან კონტაქტი.

მგზავრობისთვის ხელსაყრელი დღეა, მაგრამ სიფრთხილის გამოჩენა აუცილებელია.

თმის შეჭრა, შეღებვა: თმის შეჭრისთვის ნეიტრალური დღეა. დაჩქარდება თმის ზრდის პროცესი, მაგრამ თმა დაუმორჩილებელი გახდება. ხელსაყრელია ჰაეროვანი ვარცხნილობის გაკეთებისთვის. შეღებვისთვის ძალიან კარგი დღეა.

მანიკურისთვის არახელსაყრელი დღეა.

მებაღეობა: მთვარის კლების ფაზის დროს, ტყუპის ნიშანში, მცენარეები ისვენებენ, მათი წვენი ფესვებისკენ ისწრაფვის, მცირდება მცენარეების სიცოცხლისუნარიანობა. არახელსაყრელი დღეა ბალახეული კულტურების დარგვა–გადარგვისთვის. ეფექტური იქნება ზედმეტი ყლორტების მოშორება, გაკრეჭა, გამარგვლა, კულტივირება, მულჩირება, სამკურნალო მცენარეების მოგროვება, ხილისა და კენკროვანების დაკრეფა. შეიძლება მავნებლებთან ბრძოლა, შეწამვლა, დასუსტებული მცენარეებისთვის სასუქის მიცემა.

317
ნანა ქიბროწაშვილი

„მე არ მაპატიეს ჩემი ხასიათი“ - ჩრდილებთან ბრძოლაში დაღლილი ქალის „აღსარება“

41
(განახლებულია 16:47 22.10.2020)
ალბათ გარითმულ სტრიქონები ლექსად რომ აქციო, მასავით სრულყოფილად უნდა იცხოვრო, დაამარცხო ყველა ტკივილი და სიცოცხლე ერთ დიდ სიყვარულად აქციო.

პოეტ და მხატვარ ნანა ქიბროწაშვილისთვის ეს სიყვარული ხან გობელენში ჩაიღვარა და ხან სტრიქონებში... რაც მთავარია, ის აფასებს იმას, რაც აქვს და ბედნიერია იქ, სადაც არის. ამბობს, რომ მისი ცხოვრება ცოტა მძიმე და თავგადასავლებით სავსეა, ლექსების წერა კი 40 წლის ასაკში დაიწყო. მის ერთ ლექსს ინტერნეტში მილიონზე მეტი ნახვა  აქვს.

ნიჭიერმა ახმეტელმა ქალმა, თავის ქალაქში დიდი ხანია შეძლო ყურადღების მიქცევა. 21 წელია, რაც ახმეტის მუნიციპალიტეტის კულტურის ცენტრში მუშაობს და თავისი საქმიანობისთვის არა ერთი ჯილდო და მედალი აქვს მიღებული. დღეს ამ ქალაქის ერთ-ერთი წარმატებული პროექტის გამარჯვებული მენტორიცაა. ჩვენთან ინტერვიუში თავისი ცხოვრების პერიპეტიებსა და სიხარულზე, თითქმის აღსარებასავით გულახდილად საუბრობს...

ნანა ქიბროწაშვილი
ნანა ქიბროწაშვილი

-ქალბატონო ნანა, როგორი იყო ახმეტაში გატარებული ბავშვობა, რა გიხაროდათ, რაზე წუხდით?

- დავიბადე და გავიზარდე კახეთში. ახმეტის პირველი საჯარო სკოლა  და პარალელურად მუსიკალური შვიდწლედი დავამთავრე. რვა თვის ვიყავი როდესაც ჩემი მშობლები განქორწინდნენ. ბავშვებს ბევრი ლამაზი ოცნება აქვთ ხოლმე, მე კი მხოლოდ ერთი მქონდა - მალე გავზრდილიყავი, რომ მუშაობა შემძლებოდა და დედის აუტანელი ცხოვრების პირობები გამეუმჯობესებინა. სკოლაში კარგად ვსწავლობდი, მაგრამ არა ნიშნების გამო, არამედ იმისთვის, რომ მამისთვის, რომელიც ყურადღებას არ მაქცევდა, ჩემი შესაძლებლობები დამემტკიცებინა. პირველი ჯილდო ახმეტაში გამართულ ცოდნის დღისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაზე, ასფალტზე ხატვაში ავიღე. მაშინ მეექვსე კლასში ვიყავი. მახსოვს, მესამე და მეორე ადგილზე გასულ ბავშვებს რა დიდი სიხარულით და სიამაყით შეხვდნენ მშობლები, მე პირველი ადგილი ავიღე, მაგრამ ოჯახი გვერდით არ მყავდა. დედა მუშაობდა და ვერ შეძლებდა მოსვლას. მას შემდეგ ბევრი სიგელი, ჯილდო და ქების ფურცელი დავიმსახურე, თუმცა ჩემით მშობლებს არასოდეს უამაყიათ. ასე რომ, ბავშვობა საინტერესო და წარმატებული მქონდა, ოღონდ, ოჯახს მიღმა... 

ნანა ქიბროწაშვილი
ნანა ქიბროწაშვილი

- სკოლის შემდეგ სამხატვრო აკადემიის ბაზაზე შექმნილ დიზაინ-კოლეჯში დიზაინისა და ერგონომიკის ფაკულტეტზე ჩააბარეთ, მაგრამ მანამდე უკვე იცოდით გობელენების ქსოვა, ვინ გასწავლათ?

- გობელინის ქსოვა დედამ მასწავლა. ახმეტა ეთნიკურად ჭრელი რაიონია და აქ ცხოვრობდნენ ლეკები და ქისტები, რომლებიც მუშაობდნენ თექაზე, ხალიჩასა და ფარდაგებზე. დედაც მათთან ერთად მუშაობდა და თან სწავლობდა. როცა სახლში ვერ ასწრებდა ქსოვას, მე ვეხმარებოდი და უკვე 12 წლიდან საკუთარი ნამუშევრები მქონდა. როდესაც ომი დაიწყო საშინელ მდგომარეობაში აღმოვჩნდით, რადგან ბავშვისთვის და ახალგაზრდა ქალისთვის ძნელი იყო გადარჩენა. მახსოვს ერთ დღეს, დედა მატყლის თბილ წინდებს ქსოვდა, არ გამკვირვებია, ვიფიქრე, ძველი ნაქსოვები დაშალა მეთქი. თურმე ის მატყლი ლოგინიდან საბანს გამოაცალა და იმით დაქსოვილი წინდები საკვებზე გადაცვალა. ამის მერე, საჭმელი გვქონდა, მაგრამ ლოგინი აღარ… ახლა ამას იუმორით ვიხსენებ, მაგრამ ის წლები არასოდეს მინდა განმეორდეს...

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

- ბუნებრივია, პროფესიული არჩევანის გაკეთება არ გაგიჭირდებოდათ, ასეა?

- თუმცა ხატვაში წარმატებული ვიყავი, თქვენ წარმოიდგინეთ, მაინც თეატრალურის სარეჟისოროზე მინდოდა ჩამებარებინა, მაგრამ ცუდი დრო იყო და  ვიფიქრე, მხატვრის პროფესია უფრო გამომადგებოდა, ვთვლიდი, რომ მხატვრობაში უფრო მეტ სათქმელს ვიტყოდი, ვიდრე რეჟისურაში, როგორც ჩანს, არ შევცდი, რადგან ბევრი კარგი რეჟისორი ფაქტიურად დღემდე სამსახურის გარეშეა დარჩენილი. როდესაც  თბილისის კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტში ჩავაბარე, ალბათ მაშინ ყველაზე მეტად გამიმართლა, რადგან მოვხვდი უდიდეს  მხატვრებთან და ბუმბერაზ ხელოვანებთან, რომელთა გაკვეთილებიც დღემდე მეამაყება და მაბედნიერებს. მინდა ჩამოვთვალო ეს ადამიანები:  ქალბატონები: მანანა ძიძიკაშვილი, ლია გურასპაშვილი, ნინო ყანდარელი, ბატონები: თემურ გოცაძე, გივი ყანდარელი, თემურ თურმანიძე და სხვ. დიზაინ-კოლეჯში სწავლის დროს ამ მხატვრების შესახებ მხოლოდ ტელევიზიიდან მქონდა ინფორმაცია და ვერასდროს ვიფიქრებდი, რომ კულტურის ინსტიტუტში ისინი ჩემი პედაგოგები გახდებოდნენ. სტუდენტობა საშინელ 90-იან წლებში მომიწია, რის გამოც თავი ვერაფერში გამოვიჩინე, ვერც გამოფენებში მონაწილეობას ვიღებდი და ვერც ნამუშევრებს ვყიდდი.

ნანა ქიბროწაშვილი
ნანა ქიბროწაშვილი

- ამის შემდეგ, ისე მოხდა, რომ საკუთარი ნებით, ასე ვთქვათ,  „გაიციმბირეთ“ თავი…

- დიახ, ოთხი წელი რუსეთში, ციმბირის ქალაქ ნოვოსიბირსკში ვიცხოვრე. ციმბირში ცხოვრობდა მამა, რომელსაც სხვა ოჯახი ჰყავდა. მამის მეორე ქორწინებიდან ორი ძმა მყავს. მთელი ბავშვობა მინდოდა, რომ მამა და მისი ოჯახი გამეცნო. ამიტომ ოთხი წელი ციმბირში გავატარე. თუმცა ნოსტალგია ისე მძაფრად შემომაწვა, რომ გადავწყვიტე საქართველოში დავბრუნებულიყავი.

პროექტ „ახალი თაობის“ სცენაზე
პროექტ „ახალი თაობის“ სცენაზე

- როგორც ჩანს, ციმბირულმა სიცივემ თქვენში შემოქმედებითი მუხტი ვერ „გაყინა“..

- რუსეთიდან დაბრუნების შემდეგ, 2001 წელს, ახმეტის მუნიციპალიტეტის კულტურის ცენტრში სამხარეო ხელმძღვანელის პოზიციაზე დავიწყე მუშაობა. სანამ ლექსების წერას დავიწყებდი, დავაარსე საბავშვო თეატრალური წრე ''ცისარტყელა”, რადგან ახლა დაცულია საავტორო უფლებები და შესაძლოა, სცენარზე, ან სპექტაკლში გამოყენებულ რაიმე მასალაზე ვინმე მომდავებოდა, გადავწყვიტე, რომ თავად დამეწერა სცენარიც, მუსიკაც და როგორც რეჟისორს, სპექტაკლიც თავად დამედგა. აი, პირველად მაშინ მივხვდი, რომ წერის ნიჭი მქონდა.

- პირველი ლექსი მართლა 40 წლის ასაკში დაწერეთ?

- დიახ, ლექსების წერა 40 წლის ასაკში დავიწყე და ვერასდროს წარმოვიდგენდი, რომ ოდესმე, ჩემი რომელიმე ლექსი პოპულარული გახდებოდა და ვინმე პოეტს მიწოდებდა. ყველას გაუკვირდა ჩემი პოეტური ნიჭი, რადგან ხელოვნების თითქმის ყველა დარგიდან მიცნობდა ხალხი, გარდა პოეზიისა. ყველაფერი მაშინ დაიწყო როდესაც ცხოვრება ავაწყე, კარგ სამსახურში მუშაობა დავიწყე და თავს ბედნიერად ვთვლიდი. ახალი წლის წინა დღე იყო, სამსახურში საახალწლო კონცერტს ვამზადებდი და სახლში ცოტა გვიან მომიწია მისვლა. როდესაც მივედი, დედა გარდაცვლილი დამხვდა. 61 წლის ასაკში უჯანმრთელესი ქალი მოულოდნელად გარდაიცვალა, იმხელა შოკი მივიღე, რომ არ მეგონა თუ გადავრჩებოდი, დედის სიკვდილი ყველასთვის ძნელია, მაგრამ მე მის მეტი არავინ მყავდა და მისი სახით უკანასკნელი გულშემატკივარი დავკარგე. საშინელი დეპრესია დამეწყო, წამლების გარეშე ვეღარ ვიძინებდი და ვხვდებოდი, რომ საკუთარი თავის გარდა ვერავინ მიშველიდა. მოკლედ, ცხოვრება უნდა გამეგრძელებინა და უფალს ვთხოვდი, რაიმე მენახა, რაზეც ყურადღებას გადავიტანდი...

პროექტის სხვა მონაწილეებთან ერთად
პროექტის სხვა მონაწილეებთან ერთად

- ასეთ დროს მხსნელად თეატრი, ანუ ისევ ხელოვნება მოგევლინათ...

- დიახ, უფლის ნებით, დავაარსე თეატრალური წრე, სადაც ბევრი მოსწავლე მოვიდა. თქვენ რომ მკითხეთ, პირველი ლექსი სწორედ იმ სპექტაკლისთვის დავწერე და მას მერე მუზა სულ მწყალობდა. თუმცა ამას არავის ვუმხელდი, რადგან ფილოლოგი არ ვარ და ვიცოდი, ლექსებში გრამატიკული შეცდომები მექნებოდა. როდესაც ჩემმა მეგობრებმა მოისმინეს ძალიან მოეწონათ და მთხოვეს, რომ გამომექვეყნებინა. თუმცა უარზე ვიყავი რადგან არ მინდოდა ხალხის ყურადღება მიმექცია. ერთ დღესაც, ადგილობრივ გაზეთიდან ''ბახტრიონი'' დამიკავშირდნენ და მთხოვეს, რომ  ჩემი ლექსები მიმეტანა. მათ ჩემი ყველაზე ცნობილი ლექსი ''ქართველო შეჩერდი'' გამოაქვეყნეს და მახსოვს ხალხის რეაქცია, უამრავი ადამიანი აფრიალებდა ამ გაზეთს და გაკვირვებული კითხულობდნენ. მაშინ მივხვდი, რომ რაღაც ისეთი დავწერე, რამაც ხალხი ააღელვა. ამის შემდეგ ჩემმა მეგობარმა, ანა ბაგაურმა, რომელიც გერმანიაში ცხოვრობს თანხა გამომიგზავნა და მთხოვა, კრებული გამომეცა. ჩემი პირველი წიგნი სწორედ მეგობრის დახმარებით შეიქმნა. აქვე ისიც მინდა ავღნიშნო, რომ პირველად ხალხმა მალხაზ მელქუაშვილის წყალობით გამიცნო, მისი დაჟინებული თხოვნით ავტვირთე ჩემი ლექსის ვიდეოები და შედეგით გაოცებული დავრჩი. ყველაზე დიდი ჯილდო უფლისგან ხალხის სიყვარულია, ეს ისაა, რაც ყოველთვის მაკლდა-სითბო და სიყვარული...

 - ბევრი ჯილდო გაქვთ მიღებული, მათგან რომელია თქვენთვის ყველაზე ძვირფასი?

- ჩემი მუშაობის პერიოდში, მუნიციპალიტეტის კულტურულ ცხოვრებაში შეტანილი წვლილისთვის მართლა ბევრი ჯილდო და სიგელი მაქვს მიღებული, მაგრამ ყველაზე დიდი გამარჯვება და პოპულარობა მომიტანა ახმეტაში დაარსებულმა და შემდეგ უკვე საქართველოს მასშტაბით ჩატარებულმა მუსიკალურმა პროექტმა “ახალმა თაობამ”, რომლის პირველი სეზონის გამარჯვებული მენტორი ვარ. უკვე მესამე სეზონია, რაც ამ პროექტში აქტიურად ვარ ჩართული და გამარჯვებას მომავალშიც ვაპირებ.

- ბევრ ქვეყანაში ხართ ნამყოფი და მაინტერესებს არასოდეს გაგჩენიათ სურვილი, რომ იქ გეცხოვრათ?

- მოგზაურობა მართლა ძალიან მიყვარს, ყველა მოგზაურობა საინტერესო და თავგადასავლებით სავსე იყო. დღემდე ვინახულე  შემდეგი ქვეყნები: ჩინეთი, იაპონია, გერმანია, რუსეთი, თურქეთი, ლიეტუა, ლატვია, აზერბაიჯანი, ავსტრია, შვეიცარია, ყაზახეთი… როდესაც სადმე დიდ ქვეყანაში ვარ ხოლმე, იქიდან ვგრძნობ, თურმე რა ბედნიერად ვცხოვრობ საქართველოში... მიხარია, რომ სუფთა ჰაერს ვსუნთქავ, ვარ მშვიდ და ჩემთვის სასიამოვნო გარემოში, სადაც ეკოლოგიურად სუფთა საკვებია. დღეს უკვე ნამდვილად ვიცი, რომ ყველაზე მაგარ ქვეყანაში ვცხოვრობ და ყველაზე მაგარ პატარა ქალაქში, რომელსაც ახმეტა ჰქვია. ამ ქალაქის უდიდესმა სიყვარულმა დამაწერინა ლექსი “ჩემო ახმეტა''. ვფიქრობ, რომ ადამიანს ყველგან შეუძლია ღირსეულად იცხოვროს. მე ბევჯერ მქონდა შანსი სხვა ქვეყანაში მეცხოვრა ფინანსურად უზრუნველყოფილს ან თუნდაც თბილისში გამეგრძელებინა წარმატებული მოღვაწეობა, მაგრამ მინდოდა, რომ ჩემს ქალაქს რამეში გამოვდგომოდი და მთელი ჩემი ცოდნა და გამოცდილება ახმეტისთვის გამომეყენებინა.

- „ახმეტელი ქალი ვიყო ახ, ნეტავი, მეო“-ეს სიტყვები ხალხურია, რითია სანატრელი ახმეტელი ქალობა?

-ახმეტელი ქალობა ჩემთვის ბედნიერებაა, რადგან ახმეტის ხალხი  მაღალი ზნეობით, თვითშეგნებით, ზრდილობით, ურთიერთპატივისცემით, სტუმართმოყვარეობით და ყველა იმ ღირსებით გამოირჩევა, რაც ადამიანს უნდა ჰქონდეს. ახმეტელი ქალი რომ ვარ, ამიტომ შევძელი ბევრჯერ წაქცეული წამოვმდგარიყავი და ამაყად გამეგრძელებინა ცხოვრება. ამ სიტყვების ავტორი, ალბათ, იმ სულიერ და ფიზიკურ ძალას გულისხმობდა, რისი გადატანაც მხოლოდ აქაურ მანდილოსნებს შეგვიძლია…

 

41
საკვები

რატომ არ შეიძლება კომპიუტერთან ჭამა და რა ზიანს აყენებს ის ორგანიზმს

53
(განახლებულია 16:11 22.10.2020)
ტექნოლოგიური მიღწევები ძალიან კარგია, თუმცა ისიც ვიცით, რომ მედალს ორი მხარე აქვს. ადამიანის ჯანმრთელობის გაუარესება კომპიუტერის ეკრანთან გატარებული დროის პირდაპირპროპორციულია.

ძნელია ოქროს შუალედის პოვნა, მაგრამ აუცილებლად უნდა ვეცადოთ, რომ კომპიუტერთან ჩვენი ურთიერთობა დავაბალანსოთ.

თანამედროვე ცხოვრებაში, როცა მუშაობის დროს ან უბრალოდ გართობისას, ადამიანი დღე-ღამის უმეტეს ნაწილს კომპიუტერთან ატარებს,  მისთვის კომპიუტერთან საკვების მიღებაც ჩვეულებრივ მოვლენად იქცევა ხოლმე. დღეს კომპიუტერთან ჭამა ბევრისთვის დამახასიათებელი მავნე ჩვევაა, რომელსაც არც ისე კარგი შედეგები მოჰყვება.

ბევრი თანამშრომელი შესვენებაზე გასვლის ნაცვლად ოფისში, სამუშაო მაგიდაზე, კომპიუტერთან ჭამას ამჯობინებს. დავიწყოთ იმით, თუ რატომ არ არის სამუშაო მაგიდაზე საკვების მიღება მიზანშეწონილი.

ოფისის მაგიდაზე, სადაც მუშაობთ უამრავი ბაქტერია და მიკრობი იყრის თავს. არანაკლები ბაქტერია გროვდება კლავიატურაზე. ამ ტერიტორიზე საკვების მიღების შეთხვევაში აღნიშნული ბაქტერიები ძალიან მარტივად მოხვდება თქვენს ორგანიზმში. რაც დამეთანხმებით, კარგს არაფერს მოგიტანთ.

საბოლოო ჯამში ეს სერიოზულ ანთებებს აძლევს დასაბამს, იწვევს საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის დაავადებების, მათ შორის სიმსივნური პათოლოგიის განვითარებას. ასე რომ, საკვები ჰიგიენისა და ყველა სხვა წესის დაცვით მიირთვით, რათა არ ავნოთ ორგანიზმს.

კომპიუტერთან ჭამა ადამიანის ტვინს დასვენების საშუალებას არ აძლევს. ადამიანები, რომლებიც კომპიუტერთან ჭამენ, ძირითადად ეკრანს არ წყდებიან და ყურადღება საქმისკენ აქვთ მიმართული. არადა შუადღის შესვენება სწორედ ტვინის დროებით დასასვენებლად და საკვებად არის გათვალისწინებული.

როდესაც ადამიანი საკვების მისაღებად ლანჩზე, ან სულაც სამზარეულოში  გადის, მაშინ ის მთლიანად საკვებზე ახდენს კონცენტრირებას. ასეთ დროს კუჭი საკვებს საჭირო რაოდენობით იღებს და  უკეთ ინელებს. როდესაც ჭამის დროს რაიმე სხვა საქმით ხართ დაკავებული, თვალს არ აშორებთ კომპიუტერის ეკრანს ამან შესაძლოა თქვენი კუჭი დააზიანოს.

ტელევიზიამ, ინტერნეტმა, კომპიუტერმა ადამიანები „მჯდომარე“ ცხოვრებას მიაჩვია. გარდა იმისა, რომ ცოტას მოძრაობენ,  კვებაც მოუწესრიგებელი აქვთ. კომპიუტერთან კვების დროს მივირთმევთ გაუთვითცნობიერებლად, ამ დროს შესაძლოა ვერ ვიგრძნოთ და იმაზე გაცილებით მეტი საკვები მვიღოთ ვიდრე საჭიროა. ამასთან, როცა კონცენტრირებული არ ხართ საკვებზე და თქვენი გონება ეკრანისკენაა მომართული, ვერ გრძნობთ საკვების გემოს, სუნს, რისი შედეგიც არის გასტრიტი. როცა ამას სისტემატიური სახე ეძლევა, ორგანიზმს ექმნება ჭარბი წონის პრობლემა, რაც ასევე იწვევს დიაბეტს და სხვა გართულებებს.

კვლევების თანახმად, ყოველ მესამე პაციენტს, რომელიც დღეში 10 საათს ატარებს კომპიუტერთან, დიაბეტი ტიპი 2 აღენიშნება.

ასე, რომ თუ თქვენ დიდი დროს ატარებთ კომპიუტერის ეკრანთან და საკვებსაც ეკრანის წინ მიირთმევთ, სასწრაფოდ დაივიწყეთ ეს მავნე ჩვევა.

ალბათ რთულია ყველა წესის ზედმიწევნით დაცვა დროის სიმცირის თუ სხვა მიზეზების გამო. თუმცა, ეს არ ნიშნავს, რომ შუძლებელია შედეგის მიღება. მთავარია, შეეცადოთ, დაგეგმოთ, იყოთ თანმიმდევრულები.

და ბოლოს, თანამედროვე ეპოქაში ინტერნეტი და კომპიუტერი იმდენად მძლავრადაა შემოჭრილი, რომ ძირითადი სამუშაო მაინც მჯდომარეა. თუ თქვენი დღის რეჟიმი  უმოძრაოა, მაშინ გირჩევთ:

·შესვენების დროს არავითარ შემთვევაში არ მიირთვათ კომპიუტერთან, აუცილებლად გადით ლანჩზე.

· მიიღეთ დღეში ორი ლიტრი წყალი, რაც დადებითად აისახება თქვენს ჯანმრთელობაზე.

· იმოძრავეთ ბევრი, ფეხით ისეირნეთ სუფთა ჰაერზე.

· მოიწესრიგეთ ძილის რეჟიმი. ცნობილია, რომ ადამიანი, რომელსაც საშუალოდ რვა საათი არ სძინავს ან ძილთან დაკავშირებული პრობლემები აქვს, გაცილებით მეტ არაჯანსაღ პროდუქტს მიირთმევს.

· გააკონტროლეთ კვების რაციონი და ორგანიზმი ცილებით მდიდარი პროდუქტებით გაანებივრეთ.

53
თემები:
ჯანმრთელობა და სილამაზე
Вакцина британской компании AstraZeneca

მოსაზრება: ვაქცინა და მაიმუნები - ბრტანული ფეიკი რუსულ ფეიკზე

0
(განახლებულია 18:41 22.10.2020)
ბრიტანულმა მედიასაშუალებებმა კაცობრიობის წინააღმდეგ ახალი რუსული საინფორმაციო დივერსია გაშიფრეს. თანაც რამდენიმე დღის განმავლობაში ეს მთავარი თემა იყო ალბიონზე 

ვლადიმირ კორნილოვი

არადა, წარმოიდგინეთ, რამდენი პრობლემაა ახლა დიდ ბრიტანეთში: საშინელი ეპიდემიოლოგიური მდგომარეობა, მთავრობის ახალი საკარანტინო ზომების წინააღმდეგ მთელი რეგიონები ჯანყდება, ევროკავშირთან Brexit–ის შესახებ მოლაპარაკებებში ჩიხშია, შოტლანდიის სახელმწიფოს შემადგენლობიდან გასვლის იდეის მხარდაჭერამ მაქსიმალურ ნიშნულს მიაღწია – რასაც შეიძლება ქვეყნის დაშლა მოჰყვეს. და ამ პირობებში ბრიტანული გაზეთების პირველ გვერდებზე ქვეყნდება მთავარი ახალი ამბავი:შეშლილიRusskies აცხადებენ, რომ ვაქცინა შიმპანზებად გადაგვაქცევს“.

პრაქტიკულად ყველა გაზეთმა გამოაქვეყნა სასაცილო კოლაჟები, რომლებზეც ბრიტანეთის პრემიერ–მინისტრ ბორის ჯონსონის ფოტოები იეტებად იყო გადაკეთებული და ახლდა წარწერა: „მე მიყვარს ჩემი თოვლის კაცის ვაქცინა“. ეყრდნობოდნენ რა რაღაც წყაროს, ყველა ეს გაზეთი აცხადებდა, რომ მსგავსი ფოტოები რუსეთის სახელმწიფოს, ან რუსეთის ოფიციალური პირების განკარგულებით იწარმოებოდა და ვრცელდებოდა — როგორც დეზინფორმაციული კამპანიის ნაწილი მომავალი ბრიტანული კორონავირუსული ვაქცინისთვის ჩირქის მოსაცხებად და იმის გასაცხადებლად, რომ ის ადამიანებს მაიმუნებად აქცევს.

ამ ინფორმაციების პირველწყარო გაზეთი The Times–ი იყო, რომელმაც ვითომ საკუთარი გამოძიების სახითა გამოაქვეყნა რამდენიმე სენსაციური მასალა ამ თემაზე. თითქოს სურათები რედაქციას „დეზინფორმაციის კამპანიაში ჩართულმა“ მავანმა მიაწოდა, რომელიც შეშფოთებული იყო იმ ზარალით, რომლის მიყენებაც შეეძლო ამას საზოგადოებრივი ჯანდაცვისთვის“. სწორედ ამ „შეშფოთებულმა მავანმა“ განაცხადა, რომ რაღაცნაირად უკავშირდება  მხიარულ სურათებს.

მაგრამ რა შუაშია აქ რუსეთის სახელმწიფო? ამ კითხვას The Times–ი ინტრიგნულად სვამდა. მოწინავე სტატიაში ის აცხადებდა: გაუგებარია, იყო თუ არა ეს პროპაგანდისტული მცდელობა ავტორიზებული უშუალოდ კრემლის მიერ, მაგრამ არსებობს იმის მტკიცებულებები, რომ ზოგი რუსი ჩინოვნიკი ჩართული იყო მის ორგანიზებასა და გავრცელებაში“.

ძირიტად სტატიაში კი ეს მტკიცება უკვე ისე კატეგორიულად აღარ  ჟღერს: „ოქსფორდის კვლევის საწინააღმდეგო კამპანია შეიძლება უკავშირდებოდეს რუსეთის ოფიციალურ პირებს. <…> ამ პირების ჩართულობა აუცილებლად არ ნიშნავს იმას, რომ კრემლმა უბრძანა ან იცოდა ამ პროპაგანდისტული მცდელობის შესახებ“.

მოკლედ, გაზეთის მრავალრიცხოვან მკითხველს მაინც არ განუმარტეს თითქმის ყველა გაზეთის სათაურში გამოტანილი მთავარი ინტრიგა. ამის ნაცვლად მათ გაზეთის საიტზე შესვლასა და ამ თემაზე 40 წუთიანი პოდკასტის მოსმენას სთავაზობდნენ, აქაოდა, იქ ყველაფერი დაწვრილებითაა ახსნილი და დამტკიცებულიო.

როგორც ჩანს, სხვა მედიასაშუალებები (ბრიტანულიცა და ამერიკულიც) არ ჩაურღმავდნენ და The Times–ის ნათქვამს ენდნენ, რომ პოდკასტში რუსეთის ოფიციალური პირების ინტერნეტ–მემების წარმოებასთან კავშირის ყველა მტკიცებულება არსებობდა, რომლებიც ბრიტანული ვაქცინის დისკრედიტაციას ახდენდა.

მაგრამ თუ The Times–ის პოდკასტს მოუსმენთ, აღმოაჩენთ: რომ ლამის მთელი ტრანსლაციის განმავლობაში ისმის დაპირება, ახლა კი დაგიმტკიცებთ რუსეთის მთავრობის ამ ამბავთან კავშირსო. და როცა საქმე ორგანიზატოერბამდე მიდის, იქ კირილ დმიტრიევის გვარი სახელდება — რუსეთის პირდაპირი ინვესტიციების ფონდის გენერალური დირექტორისა.

გაზეთის ჟურნალისტები შტატიან „კრემლოლოგებთან“ ერთად განიხილავენ დმიტრიევის პიროვნებას, მის ფონდსა და ასევე იმას, იცოდა თუ არა თავად ვლადიმირ პუტინმა მათ მიერ ორგანიზებული კამპანიის შესახებ. აქედან შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ The Times–ი, ბოლოს და  ბოლოს, კვალზე გავიდნენ. მაგრამ სემდეგ ისმის გასაოცარი ფრაზა: „კირილ დმიტრიევი არ მოიხსენიება ჩვენ ხელთ არსებულ მტკიცებულებებში და მინიშნებაც კი არ არის, რომ მას დეზინფომაციის კამპანიასთან კავშირი აქვსო. და მორჩა. აქ იკარგება იდუმალი „რუსი ჩინოვნიკების“  კვალი.

შემდეგ მოდის მორიგი „ინსაიდი“, რომ თითქოს ზოგ რუსულ სახელმწიფო არხზე ფეიკიც კი მზადდებოდა იმაზე, რომ ბრიტანული ვაქცინის გამოცდის დროს ორი პაციენტი დაიღუპა, მაგრამ მათ სიკვდილს საგულდაგულოდ მალავენო. და თითქოს ეს არის იმის დასტური, რო ვაქცინა მარტო მაიმუნებზე მუშაობს და არა ადამიანებზე. თუმცა იქვე ცხადდება, რომ „კამპანია არ დაწყებულა, შესაძლოა ეს რუსული ტელევიზიისთვისაც კი მეტისმეტი იყო“. ანუ ეს არავის არსად გამოუქვეყნებია და ჩვენ არ ვიცით, საიდან მოიტანეს ეს პოდკასტის ავტორებმა.

ამასთან ბრიტანული კომპანია AstraZeneca–ს ვაქცინის გამოცდისას ერთი პაციენტ მართლაც გარდაიცვალა ბრაზილიაში. მაგრამ ეს ამბავი მსოფლისო სააგენტოებმა გაავრცელეს და ამის „რუსული დეზინფორმაციისთვის“ მიკუთვნება, ძნელია.

ამგვარად, არცერთ მასალაში არ არის არცერთი ფაქტი, რომელიც რუსეთის სახელმწიფს ჩართულობას დაადასტურებდა სასაცილო მემების წარმოებაში ჯონსონსა და კოვიდზე. ინტერნეტი მართლაც გადავსებულია ასეთი ფოტოებით. მაგრამ მათი პირველწყაროს მოძებნის მცდელობას ოლოს მაინც The Times–ის იმ ნომრამდე მივყავართ, რომელშიც ისინი პირველად დაიბეჭდა. ჩვენ არ ვიცით, გამოქვეყნდა თუ არა ისინი მანამდე სადმე სხვაგან, თუ ამ გაზეთმა მისცა სტარტი მათ ფართო გავრცელებას მსოფლიოში.

გაზეთი ირწმუნება, რომ მსგავსი მემები სამ მოკრძალებულ რესურსზე იყო ატვირთული, საიდანაც ორი ბრიტანული იყო და ერთიც ბრიუსელისა. გამოდის, რომ ასეთი კოლაჟების მთავარი გამავრცელებელი სწორედაც რომ The Times–ი იყო.

რომ ვივარაუდოთ კიდეც, რომ ვიღაცას მართლაც უნდოდა ბრიტანული ვაქცინისთვის ჩირქის მოცხება, გამოდის, რომ მან ძალიან ეფექტურ და იაფ ხერხს მიაგნო: უბრალოდ შეუგდო ის რედაქციას „რუსული დეზინფორმაციის“ მტკიცებულებად და მორჩა, მემები თავად გავრცელდა ინტერნეტში. წარმოუდგეელი ეფექტია. მაგრამ თუ ეს ასეა, მაშინ გა მოდის, რომ ეს The Times–ის გახდა დეზინფორმაციის გამავრცელებელი.

თუმცა ამ ისტორიაში რუსეთიდან თუნდაც ვინმეს ჩართულობის დამამტკიცებელი საბუთების არარსებობის შემთხვევაშიც კი, ჩვენ ვხედავთ მსრისხანე ოფიციალურ ერაქციას ლონდონის მხრიდან. ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრნა დომინკ რაბმა მოსკივი ოქსფორდის ვაქცინის დისკრედიტაციაში დაადანაშაულა. ასე სანქციებიც არ დააგვიანებს. მნიშვნელობა არ აქვს იმას, რომ თავად The Times–ი ირწმუნება, ნაკლებ დასაჯერებელია, რომ კრემლს კავშირი ჰქონდეს ამ ისტორიასთანო. ბრიტანელი მინისტრისთვის სავალდებულო არ არის, სათაურს იქით რამე წაიკითხოს.

მთავარია რომ შეკითხვაზე, „რაში სჭირდება ეს რუსეთშ?“, ამ გაზეთის სარედაქციო  სვეტი უბრალოდ პასუხობს: არღვევს გლობალურ ნდობას ყველა ვაქცინის მიმართო. მაგრამ რუსეთისთვის არანაირად არ არის ხელსაყრელი ვაქცინაციის მიმართ ნდობის დანგრევა, იმ ფაქტის გათვალისწინებით, რომ ის ამ მომენტისთვის ჯერჯერობით ერთადერთი ქვეყანაა მსოფლიოში, რომელსაც უკვე აქვს ორონავირუსი საწინააღმდეგო ვაქცინა. მაგრამ ვის აღელვებს ამ შემთხვევაში ლოგიკა დასავლეთში.

რუსეთის საელჩომ ბრიტანეთში მყის განმარტა: ვარაუდი იმისა, რომ რუსეთის სახელმწიფოს შეუძლია რაიმე სახის პროპაგანდა აწარმოოს ბრიტანული ვაქცინის მიმართ ნდობის დაკრგვის მიზნით, თავისთავად არის დეზინფორმაციის მაგალითი.

ჩნდება კიდევ ერთი ლოგიკური კითხვა: რაში სჭირდება ეს ყველაფერი ბრიტანულ მედიასაშუალებებს? თუმცა ამაზე პასუხი სტატიის დასაწყისშივეა მოცემული. როგორც მინიმუმ, ორიოდე დღით საზოგადოება ქვეყნის რეალური პრობლემებიდან გადართულია და რუსების მზა კვრობაზე ბობოქრობს. ხოლო როცა „მაიმუნების ვაქცინაზე“ სტატიების ეფექტი ჩაივლის, ახალი სენსაციის შეგდება შეიძლება პირველ გვერდზებზე გატანით — მაგალითად იმის შესახებ, რომ ეს მზაკვარი რუსები ოლიმპიადა 2020–ის ჩაშლას ცდილობდნენ, ხოლო მამაცმა ბრიტანულმა სპეცსამსახურებმა ეს შეთქმულება აღკვეთესო. კიდევ ორიოდე დღით ხმაური და სკანდალები უზრუნვლყოფილი იქნება. ოღონდ არავინ მოითხოვოს, ერთი მტკიცებულება ან მოწმე მაინც წარმოადგინეთო. ეს მეტისმეტი იქნება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

0
თემები:
რუსეთი დღეს