ოპოზიციის ლიდერთა მარში საბურთალოზე

რას ველოდით, რა მივიღეთ და რატომ?..

1103
(განახლებულია 15:26 06.11.2020)
მაღალი აქტივობა, ვისთვის მისაღები და ვისთვის მიუღებელი შედეგი... რა მოხდა 31 ოქტომბერს და რა პერსპექტივა ემუქრება ქვეყანას?

სამსონ ხონელი 

საშინელება დამემართა!.. ჯვარი გწერია, რა მოხდა, ხომ მშვიდობა გაქვს? − ჩამეძიება მკითხველი. გულისხმიერებისთვის მადლობა. მკითხველს სიმშვიდისკენ მოვუწოდებ და განვაგრძობ თხრობას. არ გაგიკვირდეთ, რომ ბოლო დღეებში, პოლიტიკური პროცესების შემხედვარე, გავკადნიერდი და წარმოვიდგინე – საქართველოს საპარლამენტო არჩევნებს საერთაშორისო სადამკვირვებლო მისიის ან კიდევ პოლიტიკურად მიუკერძოებული ადგილობრივი ორგანიზაციის ხელმძღვანელის ამპლუაში ვაკვირდებოდი... რა, არ შეიძლება?! ხალხი პარლამენტში შესვლაზე ოცნებობს, უკვე შესული უარს ამბობს, ჩვენში ხომ ყველაფერი მოსულა და ფანტაზიას გასაქანი მივეცი... ოპოზიციური პარტიების წარმომადგენლები მესტუმრნენ, შემომჩივლეს – ხელისუფლებამ არჩევნები მიიტაცა, გაგვიყალბაო! კი, მაგრამ როგორ? − დავინტერესდი და არგუმენტების მოსასმენად მოვემზადე. აქეთ ოქმიო, იქით ფულიო, შუაში დაშინებაო, კომისიის წევრები მოისყიდეს, მანდატებზე უარს ვამბობთ, პარლამენტში არ შევალთო!.. ვუსმინე. რა უნდა მეთქვა? ვიცი, რომ არჩევნების მეორე ტურის წინ ოპოზიციას შანსი აქვს არჩევნები მოიგოს. ბევრი აღარ მიფიქრია, კითხვა გამიჩნდა, ბატონებო და ქალბატონებო... არა, შეკითხვას არ დავასრულებ, აღზრდა არ მაძლევს უფლებას, იმედია, გამგები გაიგებს. გთავაზობთ აქტუალურ კითხვაზე პასუხის ძიებას გავეშვათ და ღვინობისთვის ბოლო დღის შედეგი შევაჯამოთ. რას ველოდით, რა მივიღეთ და რატომ? თანმიმდევრულად მივყვეთ.

რას ველოდით?

მოგეხსენებათ, რომ საპარლამენტო არჩევნებამდე საკონსტიტუციო ცვლილებები განხორციელდა. ქვეყანაში, სადაც თავად პოლიტიკოსები, ექსპერტ-ანალიტიკოსები, საზოგადოების დიდი ნაწილი, ერთი სიტყვით, ასარჩევებიც და ამომრჩევლებიც ღიად აღნიშნავენ, რომ საქართველოში პარტიული სისტემა სუსტია, ისე, რომ ხალხისთვის არავის უკითხავს, პოლიტიკური სპექტრი საპარლამენტო არჩევნების პროპორციულთან მაქსიმალურად მიახლოებული სისტემით ჩატარებაზე შეთანხმდა...

მერე რა, რომ მმართველობის საპარლამენტო მოდელი, პროპორციული საარჩევნო სისტემა სწორედ ძლიერ პარტიებს ეფუძნება. საპარლამენტო მანდატების მოსაპოვებლად საარჩევნო ბარიერი ერთი პროცენტით განისაზღვრა, რითიც სალაყბოს კარი ფართოდ გაიღო და ქვეყანაში მრავალპარტიული პარლამენტის პერსპექტივა იმთავითვე რეალური გახდა. საარჩევნო სისტემის რეფორმის შედეგად გაჩნდა იმედი, რომ ორპოლუსიან პოლიტიკურ ველზე ალტერნატიული, თუნდაც მეტ-ნაკლებად კონკურენტუნარიანი ცენტრი ჩამოყალიბდებოდა. ოპოზიციურად განწყობილ იმ ამომრჩეველსაც, რომელიც „ერთიან ნაციონალურ მოძრაობას“ და მის განაყოფ პარტიებს მხარს არ უჭერდა, ჰქონდა მოლოდინი, რომ პოლიტიკის პიონერები შეძლებდნენ ანგარიშგასაწევი პოლიტიკური ერთობის ფორმირებას და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობისა“ თუ მიხეილ სააკაშვილთან აფილირებული პარტიების თანდათან შევიწროებას.

საზოგადოების ნაწილმა ბიზნესმენების მამუკა ხაზარაძისა და ბადრი ჯაფარიძის პოლიტიკაში მოსვლა და მოძრაობა „ლელოს“ დაარსება პოლიტიკურ ველზე არსებული ორპოლუსიანობის ალტერნატივის ჩამოყალიბების მცდელობად შეაფასა. ოპოზიციური ელექტორატის ერთი ნაწილი ხელისუფლების ცვლილებასაც აანონსებდა, მმართველი გუნდი კი შესაძლებლობებში ამჯერადაც დარწმუნებული იყო... საპარლამენტო არჩევნების მოახლოებასთან ერთად გაირკვა, რომ ელექტორატის ოპოზიციურ ნაწილს იმედგაცრუება ელოდა. წინასაარჩევნოდ ჩატარებული საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვების შედეგები ერთმნიშვნელოვნად მიანიშნებდა, რომ საარლამენტო არჩევნებში „ქართული ოცნება“ გაიმარჯვებდა და ერთპარტიულად შეძლებდა მთავრობის ჩამოყალიბებას. უშუალოდ საარჩევნო დღის ბოლოს გამოქვეყნებულმა სატელევიზიო ეგზიტპოლებმაც დაადასტურა, რომ „ქართული ოცნება“ მოდიდან კვლავაც არ გასულა...

რა მივიღეთ და რატომ?

განსხვავებული მოლოდინის მიუხედავად, არსებითად მაინც ორპოლუსიანი არჩევნები მივიღეთ. ოპოზიციურ ფლანგზე განახლება ვერ მოხერხდა, ასე ნანატრი „მესამე ძალა“ ვერ ჩამოყალიბდა.

ძველი, კარგად დავიწყებული ძველი და ახალი პარტიების უმრავლესობა, „პატრიოტთა ალიანსის“ გარდა, ე.წ. შალვა ნათელაშვილის ფანჩატურში გაერთიანდა, რაც საზოგადოების დიდმა ნაწილმა მიხეილ სააკაშვილის მხარდაჭერის თუ არა, მისდამი ლოიალური დამოკიდებულების გზავნილად შეაფასა.

რატომ აირჩიეს ეს გზა სუფთა პოლიტიკური წარსულის მქონე პარტიებმა? სავარაუდოდ, ისინი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ელექტორალურმა რესურსმა მოხიბლა და სწორედ ეს გახდა ოპოზიციურ ფლანგზე საკუთარი პოზიციების გამყარების ნაცვლად მიხეილ სააკაშვილის გუნდის ლიდერობის უპირობოდ აღიარების მიზეზი.

ცალკე საკითხია, რომ ღიმილის მომგვრელი იყო, განსაკუთრებით, სამპროცენტიანი ელექტორალური რესურსის მქონე პარტიების მიერ „დედის დაფიცება“ − ბიძინა ივანიშვილთან კოალიციას არ შევქმნითო. ელექტორატის ერთმა ნაწილმა, რომელიც „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში ყოფნის წინააღმდეგია, მაგრამ არც წარსულის დაბრუნებას უჭერს მხარს, არასასურველი პერსპექტივა დაინახა. თუ „ქართული ოცნება“ მთავრობას დამოუკიდებლად ვერ ჩამოაყალიბებდა, შალვა ნათელაშვილის ფანჩატურში გაერთიანებული პარტიები კოალიციის ფორმირებას „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ გარშემო ეცდებოდნენ, რაც ხელისუფლებაში მიხეილ სააკაშვილის დაბრუნებას ნიშნავდა...

ბევრი რომ აღარ გავაგრძელო, საარჩევნო უბანში მისულმა ელექტორატმა, 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების მსგავსად, ახლაც უპასუხა კითხვას, ვინ უფრო უყვართ ან ვინ უფრო სძულთ საქართველოში − ბიძინა ივანიშვილი თუ მიხეილ სააკაშვილი? პასუხმაც არ დააყოვნა...

მმართველმა პარტიამ მხარდამჭერთა მობილიზაცია შეძლო, ისინი საარჩევნო უბნებში მიიყვანა და ამომრჩეველმაც „ქართულ ოცნებას“ კიდევ ოთხი წლით გაუხანგრძლივა ხელისუფლებაში ყოფნა...

პირველი ტურის შემდეგ მმართველი გუნდი დამაჯერებლად ლიდერობს. ოპოზიციამ საბოლოო გამარჯვებისთვის მეორე ტურში ჩვიდმეტივე მაჟორიტარულ ოლქში უნდა მოიგოს. შანსი არის, თუმცა ეფემერული. მეტიც, მოგეხსენებათ, ბარიერგადალახული ოპოზიციური პარტიები არჩევნების გაყალბების მოტივით საარჩევნო პროცესს ბოიკოტს უცხადებენ და პროპორციული სისტემით მიღებულ მანდატებზეც უარს ამბობენ. ასე რომ, უკვე დღევანდელი გადასახედიდან მრავალპარტიული კი არა, ერთპარტიული პარლამენტის პერსპექტივა იკვეთება...

ვინ შეცვლის გადაწყვეტილებას და ვინ არა? შესაძლებელია თუ არა მოვლენების რევოლუციური სცენარით განვითარება და არსებობს თუ არა შესაბამისი რესურსი? ამას დრო გვიჩვენებს. მანამდე კი, როგორც ჩემი კოლეგა თამარ ჩერგოლეიშვილი წერს, „საპარლამენტო არჩევნების აქტივობა იყო ბევრად მაღალი, ვიდრე 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების პირველ ტურში − 350 ათასით მეტი ამომრჩეველი მოვიდა, მაგრამ მაღალი აქტივობა „ქართული ოცნების“ სასარგებლო აღმოჩნდა... ოპოზიციამ ჯამში ნაკლები ხმა აიღო... არადა, საპარლამენტო არჩევნებზე ხელისუფლება იცვლება და საპროტესტო ელექტორატი უფრო მოტივირებული და მობილიზებული უნდა ყოფილიყო... რამ ითამაშა როლი, რატომ არ იყო საკმარისი რაოდენობის ხალხი მოტივირებული იმისათვის, რომ „ქართული ოცნება“ დამაჯერებლად გაეშვა სახლში ისე, რომ 4-5 პროცენტიანი გაყალბება საკმარისი არ ყოფილიყო?.. როგორი გაყალბებულიც არ უნდა იყოს არჩევნები, შედეგები მაინც ოპოზიციის განაჩენია. კარგი იქნება, ოპოზიცია თუ იფიქრებს რა არის ის მთავარი ფაქტორი, რამაც საპროტესტო ელექტორატი შეამცირა“.

ვნახოთ, ამ მოწოდებას გაითვალისწინებენ თუ არა ოპოზიციური პარტიები... და, ბოლოს, არჩევნები სექსი არ არის, სადაც მხარეთა ოსტატობის შემთხვევაში შესაძლოა ყველა კმაყოფილი იყოს. დროა, ამ მარტივ მოცემულობას ავუღოთ ალღო...

1103
პარლამენტის სხდომათა დარბაზი

რაზე შეთანხმდებიან ხელისუფლება და ოპოზიცია?

47
(განახლებულია 14:45 30.11.2020)
სულ რაღაც ერთ კვირაში გაირკვევა, ოპოზიციიდან ვინ შევა საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის პირველ სხდომაზე.

ჩვენი ინფორმაციით, „ქართული ოცნების“ წევრებს 8 დეკემბრისთვის მოსთხოვეს მობილიზაცია. ოპოზიცია პარლამენტის ბოიკოტს და აქციების გაგრძელებას გეგმავს. მმართველ გუნდში კი უკვე კომიტეტების თავმჯდომარეების და სხვა საპარლამენტო თანამდებობების გადანაწილების საკითხი ირკვევა.

ზოგადად გაცხადებულია, რომ პარლამენტის თავმჯდომარე ისევ არჩილ თალაკვაძე გახდება, ვიცე-სპიკერი – თეა წულუკიანი. თუმცა ხელისუფლებასთან დაახლოებული წყაროები იმასაც ამტკიცებენ, რომ თალაკვაძეს სამომავლოდ აშშ-ში საქართველოს ელჩად ამზადებენ და მალე პარლამენტის თავმჯდომარეობას იუსტიციის ყოფილი მინისტრი გადაიბარებს. ბევრი რამ იმაზეცაა დამოკიდებული, რამდენად გრძელვადიანი აღმოჩნდება მე-10 მოწვევის პარლამენტის მუშაობა, რომლის ლეგიტიმაციის პრობლემაზე უკვე ბევრს საუბრობენ, ისევე, როგორც მაისში რიგგარეშე არჩევნების დანიშვნაზე.

სახელისუფლებო სპიკერები ნათლად და გარკვევით ამბობენ, რომ რიგგარეშე არჩევნები არ დაინიშნება და ეს სრულიად ლოგიკური და მისაღებია საღი აზრის მატარებელი ადამიანებისთვის. ზამთრისა და კორონაპანდემიის ფონზე, იმ ფონზე, როცა ქვეყანაში შემოსავლები და ეკონომიკური აქტივობა სერიოზულადაა შემცირებული, ქვეყნის ბიუჯეტი კიდევ ერთ არჩევნებს რამდენად დააფინანსებს, რთული სათქმელია.

უკვე ცხადია, რომ ოპოზიციას დასავლეთის და, კონკრეტულად, აშშ-ის დიდი მხარდაჭერის იმედი არ უნდა ჰქონდეს ბოიკოტის კუთხით. როცა აშშ-ში ბაიდენის ინაუგურაცია შედგება და ადმინისტრაცია ჩამოყალიბდება, ბუნებრივია, შემდეგ მეტი შანსი არსებობს, შეერთებულმა შტატებმა და, ზოგადად, დასავლეთმა ხელისუფლებას საარჩევნო ადმინისტრაციის შექმნის წესისა და კადრების შეცვლა, ასევე სასამართლო სისტემის რეფორმა მოსთხოვოს, მაგრამ მინიმუმ ორი-სამი თვის განმავლობაში ეს არ მოხდება, ხოლო რამდენად აქვს ქართულ ოპოზიციას რესურსი, რომ ამ ხნის განმავლობაში ბრძოლა გააგრძელოს და სულისკვეთება შეინარჩუნოს, სხვა საქმეა...

გარდა ამისა, თავად ოპოზიციაში უკვე ხმამაღლა საუბრობენ, რომ არსებული ჩიხიდან გამოსავალია მოსაძებნი და პარლამენტში არშესვლა, მინიმუმ, ამომრჩევლის უპატივცემულობაა. საუბრობენ ასევე ოპოზიციის მოსყიდვის შესაძლებლობაზე. ოპოზიცია ამბობს, რომ არსებობს სამი თემა, რაზეც ხელისუფლებამ კომპრომისი უნდა მოძებნოს. ესაა ვადამდელი არჩევნების საკითხის განხილვა, პოლიტპატიმრების გათავისუფლება და საარჩევნო კანონისა და ადმინისტრაციის შეცვლა.

არცთუ ისე რადიკალურ განცხადებებს აკეთებენ ელენე ხოშტარია, ალეკო ელისაშვილი, „ლელოს“ წარმომადგენლები. მაგალითად, ელენე ხოშტარიამ „ლელოს“ ოფისში გამართული კონსულტაციების შემდეგ თქვა, რომ ხელისუფლების ვალდებულებაა მოძებნოს გამოსავალი არსებული სიტუაციიდან და ოპოზიციას შესთავაზოს ადეკვატური კომპრომისი.

რა თქმა უნდა, ყველაზე რადიკალური მიხეილ სააკაშვილი და „ნაციონალური მოძრაობის“ მხარდამჭერები არიან. საქმე ისაა, რომ სააკაშვილის გათვლებით, ოპოზიციამ ამ არჩევნებში საკონტროლო პაკეტი, ანუ 50 პროცენტზე მეტი მოიპოვა და, შესაბამისად, ოპოზიცია კოალიციური მთავრობის ჩამოყალიბებას და ძალაუფლების ხელში აღებას გეგმავდა. სხვათა შორის, კოალიციური მთავრობის შექმნა და ოპოზიციისთვის რამდენიმე მინისტრის სავარძლის შეთავაზება ახლაც განიხილება, როგორც კრიზისიდან გამოსვლის ერთ-ერთი ვარიანტი. მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგეს, მომავალი პოლიტიკური პროცესისთვის საარჩევნო ადმინისტრაციის შეცვლა და საარჩევნო კანონმდებლობის დახვეწა გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მუდმივად იმაზე საუბარი, რომ არჩევნები გაყალბდა.

დასავლეთისთვის საქართველოში სრულფასოვანი პარლამენტის არსებობას და, ზოგადად, პოლიტიკურ პროცესს ნამდვილად აქვს ფასი. ასე რომ, როგორც ჩანს, დიალოგსა და შეთანხმებაში ელჩებს გადამწყვეტი როლი დაეკისრებათ. შესაბამისად, მე-10 მოწვევის პარლამენტი, ალბათ, ყოველგვარი რიგგარეშე არჩევნების გარეშე შეიკრიბება, მაგრამ რამდენად სიცოცხლისუნარიანი და ოთხწლიანი იქნება ის, ამას მომავალი გვიჩვენებს.

 

47
„ქართული ოცნების“ ოფისი

„ქართული ოცნება“ მზადაა, ოპოზიციასთან კომპრომისი მოძებნოს

56
(განახლებულია 13:48 30.11.2020)
პოლიტიკოსის აზრით, იკვეთება გარკვეული კონტურები იმისა, რომ მომდევნო მოლაპარაკებები ხელისუფლებასა და ოპოზიციას შორის შედეგს მოიტანს.

თბილისი, 30 ნოემბერი – Sputnik. მმართველ პარტიასა და ოპოზიციას შორის კომპრომისულ შეთანხმებას შესაძლოა მოლაპარაკებების მესამე რაუნდის დროს მიაღწიონ, რომელიც შუამავალი ელჩების მონაწილეობით გაიმართება, განაცხადა „ქართული ოცნების“ წევრმა გიორგი ამილახვარმა.

ოპოზიცია 31 ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ არ წყვეტს საპროტესტო აქციებს და ხელისუფლებას არჩევნების შედეგების გაყალბებაში ადანაშაულებს. მთავარი მოთხოვნაა რიგგარეშე საპარლამენტო არჩევნების ჩატარება. ვითარების მოგვარებას დასავლელი დიპლომატიური მისიები ცდილობენ, რომლებმაც მხარეები მოლაპარაკებების მაგიდასთან მიიწვიეს, თუმცა ორ რაუნდს შედეგი ჯერჯერობით არ მოჰყოლია.

ამილახვრის განცხადებით, მას დეტალებზე საუბარი არ შეუძლია, მაგრამ არსებობს გარკვეული წინაპირობები იმისა, რომ შემდეგი მოლაპარაკებები შედეგებს მოიტანს.

ოპოზიციამ ახალი მოწვევის პარლამენტის ბოიკოტი კიდევ ერთხელ დაადასტურა>>

„მოლაპარაკებების მიმდინარეობა არის კონფიდენციალური, ამიტომ დეტალებზე ვერ ვისაუბრებთ, თუმცა იკვეთება კონტურები, რომ ჩვენი ფასილიტატორი ელჩების ჩართულობით მესამე რაუნდის ირგვლივ მოხდება კომპრომისული შეთანხმება, ორივე მხარე გადადგამს ნაბიჯებს ჩვენი ქვეყნის მომავლისთვის, რათა შეწყდეს ბოიკოტის რეჟიმი“, – განაცხადა ამილახვარმა.

მისი თქმით, მესამე რაუნდი, სავარაუდოდ, უახლოეს დღეებში გაიმართება.

ამილახვარი დარწმუნებულია, რომ ოპოზიციამ და მმართველმა პარტიამ უნდა დააახლოვონ თავიანთი პოზიციები და გადადგან კომპრომისული ნაბიჯები, მივიდნენ საერთო გადაწყვეტილებამდე, რადგან ეს საქართველოს განვითარებისთვის აუცილებელია.

რაც შეეხება პარტიების დაფინანსებას, ამილახვრის აზრით, ბოიკოტის რეჟიმში ყოფნა და ამავდროულად პარლამენტში პოლიტიკური საქმიანობისთვის დაფინანსების გამოყოფის მოთხოვნა შეუთავსებელია.

სახელმწიფო დაფინანსებაზე უარს ორი ქართული პარტია აცხადებს>>

მოლაპარაკებების მესამე რაუნდის ჩატარების ზუსტი თარიღი უცნობია. დასავლელი დიპლომატები ოპოზიციისა და ხელისუფლების ლიდერებთან პერიოდულად შეხვედრებს მართავენ.

56
თემები:
პროტესტი საქართველოში: ოპოზიცია საპარლამენტო არჩევნების შედეგებს არ აღიარებს
მაია მახათელი

ქართველი ბალერინა წლის საუკეთესო მოცეკვავე

0
(განახლებულია 14:38 30.11.2020)
ქართველი ბალერინას კონკურენტები „დიდი თეატრის“ რუსი მოცეკვავეები – მარია ალექსანდროვა და ვლადისლავ ლანტრატოვი იყვნენ

თბილისი, 30 ნოემბერი – Sputnik. ქართველი ბალერინა მაია მახათელი, საერთაშორისო ჟურნალ Dance Europe-ის ვერსიით, რომელიც 1995 წლიდან ლონდონში გამოდის, წლის საუკეთესო მოცეკვავედ დასახელდა.

რადგანაც ქართველმა ბალერინამ ყველაზე მეტი ხმა მიიღო, ჟურნალმა Dance Europe მისი ფოტო დეკემბერ/იანვრის გარეკანზე გამოაქვეყნა.

თავის Facebook–გვერდზე ბალერინამ მხარდაჭეისთვის ყველას მადლობა გადაუხადა და აღნიშნა, რომ ბედნიერია, რომ მისი ფოტო Dance Europe–ის გარეკანზეა განთავსებული.

პრეტენდენტისთვის ხმის მიცემა ოქტომბრის ბოლომდე იყო შესაძლებელი. ქართველ ბალერინასთან ერთად საუკეთესოს წოდებისთვის „დიდი თეატრის“ რუსი მოცეკვავეები – მარია ალექსანდროვა და ვლადისლავ ლანტრატოვი იბრძოდნენ.

მაია მახათელი თბილისში დაიბადა, ცეკვა ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის თბილისის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში დაიწყო. 2002 წელს სწავლა დაამთავრა გერმანიის საერთაშორისო საბალეტო სკოლაში (International Ballet School).

2002 წელს მახათელი კოლორადოს ბალეტში მიიღეს, 2006 წელს გადავიდა ბირმინგემის სამეფო ბალეტში სოლისტის რანგში. 2007 წლიდან ის ნიდერლანდების ეროვნულ ბალეტში მუშაობს, ხოლო 2010 წლიდან თეატრის პრიმა–ბალერინაა.

მაია მახათელს მონაწილეობა აქვს მიღებული არაერთ საერთაშორისო საბალეტო გალა–კონცერტში, მიწვეული ბალერინის სტატუსით გამოდიოდა აშშ-ის, იაპონიის, ჩეხეთისა და რუსეთის თეატრების სპექტაკლებში. არის საქართველოში, რუსეთსა და აშშ-ში გამართული საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატი.

0
თემები:
საქართველო და კულტურა