პარლამენტის სხდომათა დარბაზი

რაზე შეთანხმდნენ ხელისუფლება და ოპოზიცია

114
(განახლებულია 20:01 09.03.2020)
„120/30“ – რომ არა უცხოელი დიპლომატების ძალისხმევა და „ქართული ოცნების“ ლიდერების კეთილი ნება, ოპოზიცია ამ შედეგებზე ვერც კი იოცნებებდა.

ფაქტობრივად, ის უზარმაზარი ფორა, რომელიც ხელისუფლებას 73 მაჟორიტარის მეშვეობით ჰქონდა, განახევრებულია. ახლა ნამდვილად შეუძლია ყველა პარტიას, 1%-იანი ბარიერის პირობებში, აჩვენოს, როგორ პასუხობს თანამედროვე საქართველოს გამოწვევებს. დიახ, 150 დეპუტატიც ბევრია 3,5 მილიონიანი ქვეყნისთვის, საიდანაც მოსახლეობის 20 პროცენტი მაინც სარჩო-საბადებლის მოსაპოვებლად გაქცეულია, მაგრამ რახან აქამდე იტანდა ქვეყანა დიდი ბიუროკრატიის რჩენას, ალბათ, მომავალშიც გაუძლებს. მთავარია, არსებულმა პოლიტიკურმა სისტემამ სტაბილურობა უზრუნველყოს.

მოლაპარაკების მონაწილე, პარლამენტის ყოფილი თავმჯდომარე ნინო ბურჯანაძე პრაქტიკულად გამორიცხავს, რომ 14 ნოემბრის სცენარი გამეორდება და ხელისუფლება ისევ ჩააგდებს საკონსტიტუციო ცვლილებებს საარჩევნო სისტემის შესახებ. თუმცა ბრიფინგზე პარლამენტის ამჟამინდელმა თავმჯდომარემ ნათლად განაცხადა, რომ საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღება, ანუ 112 ხმის მობილიზება არაა მხოლოდ ხელისუფლების პასუხისმგებლობის თემა. უკვე გამოჩნდა პირველი დეპუტატი, რომელიც ღიად აცხადებს, რომ ამ შეთანხმებას ხმას არ მისცემს. ეს ფარმაცევტული ბაზრის მონოპოლისტი და ოთხი მოწვევის დეპუტატი კახა ოქრიაშვილია.

მოლაპარაკების პათოსის გაზიარებას აპირებს უმრავლესობის უმრავლესობა. თუმცა ოპოზიციაშიც არიან ისეთები, ვინც წინასწარ ამბობს, რომ ცვლილებებს მხარს არ დაუჭერს. მაგალითად, უმრავლესობიდან არცთუ დიდი ხნის წინ წასული ლევან კობერიძე ამბობს, რომ მისთვის მიუღებელია, თუ თბილისში მხოლოდ 5 მაჟორიტარული ოლქი დარჩება. „ქართული ოცნების“ ერთ-ერთი მხარდამჭერი, ყოფილი დეპუტატი რომან კუსიანი სოციალურ ქსელში წერს, რომ 30 მაჟორიტარული ოლქი დაახლოებით ასე გადანაწილდება:

თბილისი – 8, კახეთი – 2. აქ ხაზგასმულია, რომ თელავსა და გურჯაანს ერთი დეპუტატი ეყოლება. 

ქვემო ქართლი – 3, მცხეთა-მთიანეთში – ერთი და ნაღდი – მეჭიაური. რომან კუსიანის აზრით, მცხეთა-მთიანეთში მეჭიაური გაიმარჯვებს, თუმცა არც დიმიტრი ხუნდაძე აპირებს, ასე იოლად შეელიოს მაჟორიტარობას, თუ სიაში ადგილი ან აღმასრულებელ ხელისუფლებაში მნიშვნელოვანი პოსტი არ შესთავაზეს.

ერთი მაჟორიტარი ეყოლება სამცხე-ჯავახეთს, ერთი – რაჭა-ლეჩხუმსა და სვანეთს. აქაც, როგორც კუსიანი ვარაუდობს, გოჩა ენუქიძე იქნება უცვლელად. მიუხედავად მმართველ პარტიებთან სიახლოვის სიყვარულისა, ენუქიძე ამომრჩევლებთან სიახლოვითაც გამოირჩევა და საკუთარ ჯიბესაც ხსნის ხოლმე ადამიანების დასახმარებლად.

გურულების, კერძოდ, დეპუტატ ზვიად კვაჭანტირაძის გულისწყრომა გამოიწვია გურიის სამივე რაიონისთვის ერთი დეპუტატის შეთავაზებამ.

იმერეთს 5, სამეგრელოს 3 და აჭარას 3 წარმომადგენელი ეყოლება საკანონმდებლო ორგანოში.

წარმოდგენილი სქემიდან ჩანს, რომ როგორც ხელისუფლებას, ისე ოპოზიციას დიდი ძალისხმევა და კარდაკარის ჩატარება მოუწევთ, რათა მაჟორიტარობის რეალური კანდიდატები გამოკვეთონ.

რა თქმა უნდა, ამ თემაზე ფიქრი და შეთანხმებები უკვე დაწყებულია.

თუმცა აქაც ოპოზიციის დაპირება, რომ რეალურ კანდიდატს გამოკვეთენ და მას დაუჭერენ მხარს, თავიდანვე მარცხისთვისაა განწირული. საქმე ისაა, რომ ამ შეთანხმებას არ უერთდება „ლელო“ და ის 30-ს თუ არა, მაჟორიტარობის 20 კანდიდატს მაინც დაასახელებს.

არც „პატრიოტთა ალიანსის“ ირმა ინაშვილსა და დავით თარხან-მოურავს აუღიათ ამ მხრივ რაიმე პასუხისმგებლობა.

ასე რომ, ამომრჩეველს ამ 30 ოლქშიც საკმაოდ მრავალფეროვანი სპექტრიდან მოუწევს არჩევანის გაკეთება.

საკონსტუტუციო ცვლილებების კალენდარი კი ასე გამოიყურება: მიმდინარე კვირაში უმრავლესობა საკონსტიტუციო ცვლილებების ფურცელზე გადატანას და ინიცირებას აპირებს, მომავალ კვირაში საკონსტიტუციო კომისია შეიქმნება.

ერთთვიანი საერთო-სახალხო განხილვებიც ერთ თვეს წაიღებს და, სავარაუდოდ, მაისის ბოლოს მაინც ამ მოწვევის პარლამენტმა ცვლილებები უნდა მიიღოს.

არსებული სტატუს-კვოს პირობებში პარლამენტიც და მთავრობაც საკმაოდ საინტერესოდ უნდა დაკომპლექტდეს, თუმცა ამის და იმის შესახებ, როგორ მიიღებს ქვეყანა პირველ კოალიციურ ხელისუფლებას, მომდევნო წერილებში გიამბობთ.

 

114
პრემიერი გიორგი გახარია

კარგად ჩატარებული არჩევნები ჩვენი საერთო მიზანია გახარია

39
(განახლებულია 13:00 10.07.2020)
პრემიერი დარწმუნებულია, რომ საერთო ძალისხმევით საპარლამენტო არჩევნები ქვეყანაში დემოკრატიულად და კონკურენტულ გარემოში ჩატარდება

ბილისი, 10 ივლისი – Sputnik. საპარლამენტო არჩევნების კარგად, დემოკრატიულ და კონკურენტულ გარემოში ჩატარება პანდემიის პირობებშიც კი საერთო მიზანი უნდა გახდეს, მიიჩნევს საქართველოს პრემიერ–მინისტრი გიორგი გახარია.

როგორც გახარიამ ჟურნალისტებს განუცხადა, ქართული დემოკრატია ყოველდღე პროგრესირებს და ეს კარგად იციან  უცხოელმა კოლეგებმა.

„ჩვენ წინ გვაქვს არჩევნები, რომელიც უნდა ჩავატაროთ დემოკრატიულად, გახსნილად, ღიად და კონკურენტულ გარემოში, რასაც, რა თქმა უნდა, გავაკეთებთ... საერთაშორისო პარტნიორები არიან ჩვენი ყველაზე ახლო სტრატეგიული პარტნიორები და მეგობრები. თითოეული მათი ნათქვამი ჩვენთვის არის ყურადსაღები, რასაც ჩვენ ვაკეთებთ. სამწუხაროდ, ზოგიერთი ჩვენი ვაიპოლიტიკოსის გამო, ხდება მცდელობები, რომ ჩვენი უცხოელი პარტნიორები იყვნენ ჩათრეული შიდა პოლიტიკურ დაპირისპირებებში. ეს არის ცუდი, რადგან ეს რომელიმე პოლიტიკურ ძალას კი არ ვნებს, საბოლოო ჯამში, ეს ვნებს ქვეყანას. ამიტომ, ახლა ყველანი უნდა დავწყნარდეთ, დავმშვიდდეთ. ყველას უნდა ესმოდეს, რომ კარგად ჩატარებული არჩევნები ჩვენი საერთო მიზანია“, – განაცხადა გახარიამ.

საპარლამენტო არჩევნები 2020 წლის 1 ოქტომბერს ჩატარდება. ამჟამად ცესკოში პარტიების რეგისტრაცია მიმდინარეობს.

საქართველოში წინასაარჩევნო კამპანია არჩევნებამდე 60 დღით ადრე იწყება – 1 სექტემბრისთვის. ეპიდემიოლოგები შემოდგომაზე კორონავირუსის მეორე ტალღას ელოდებიან, ამიტომ არჩევნები განსაკუთრებულ პირობებში ჩატარდება.

39
თემები:
საქართველოს პოლიტიკური ცხოვრება
მიხეილ სააკაშვილი

საქართველო უკრაინისგან განმარტებას მოითხოვს: სააკაშვილის მორიგი განცხადება

56
(განახლებულია 15:09 10.07.2020)
პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარე მიიჩნევს, რომ სააკაშვილი თავისი გამოსვლებით საქართველოს შიდა საქმეებში ერევა.

თბილისი, 10 ივლისი – Sputnik. საქართველოს ხელისუფლება უკრაინული მხარისგან განმარტებას მოითხოვს უკრაინის რეფორმების ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის ხელმძღვანელის მიხეილ სააკაშვილის განცხადებებთან დაკავშირებით, რომელმაც განაცხადა, რომ ის არ აღიარებს საქართველოს ამჟამინდელი ხელმძღვანელობის ლეგიტიმურობას, განაცხადა საქართველოს პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარემ ირაკლი სესიაშვილმა.

საჭიროა რევოლუცია: სააკაშვილი უკრაინის ელიტას ემუქრება>>

სააკაშვილმა მანამდე თავის Facebook-გვერდზე დაწერა, რომ არ აღიარებს საქართველოს მთავრობის ლეგიტიმურობას. მან ასევე განაცხადა, რომ ის საქართველოს საპარლამენტო არჩევნებზე „მოწინავე ხაზზე“ იქნება.

„ის წარმოადგენს უკრაინის ხელისუფლებას, ის არის უკრაინის საჯარო მოხელე, შესაბამისად, მისი ეს განცხადება, როცა საუბრობს ამ ქვეყნის მთავრობის ლეგიტიმაციაზე, თავისთავად ცხადია, არ დარჩება რეაგირების გარეშე, იმიტომ რომ ამაზე პასუხი მოეთხოვება უკრაინას“, – განუცხადა ჟურნალისტებს სესიაშვილმა.

კომიტეტის თავმჯდომარემ დასძინა, რომ „თავისი პროპაგანდისტული გამოსვლებით სააკაშვილი საქართველოს შიდა საქმეებში ერევა“.

საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ივნისში უწყებაში უკრაინის ელჩი დაიბარა მას შემდეგ, რაც სააკაშვილმა საქართველოს ხელისუფლება გააკრიტიკა და განაცხადა, რომ ოპოზიციის ბრძოლის წინა ხაზზე იქნება. საქართველოში ეს განცხადება ქვეყნის საშინაო საქმეებში და საარჩევნო პროცესში ჩარევად შეფასდა.

„უკრაინის პოზიცია ასეთია: სააკაშვილი უკრაინაში არ არის ოფიციალური პირი, ის არ არის აღმასრულებელი ხელისუფლების რომელიმე შტოს ნაწილი“, – განაცხადა უკრაინის ელჩმა საქართველოში იგორ დოლგოვმა საგარეო უწყებაში შეხვედრის შემდეგ.

ყველანი ერთის წინააღმდეგ: საქართველოში სააკაშვილით უკმაყოფილონი არიან>>

მაისის დასაწყისში უკრაინის პრეზიდენტმა ვლადიმირ ზელენსკიმ სააკაშვილი რეფორმების ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის ხელმძღვანელად დანიშნა. ამის საპასუხოდ საქართველომ კიევიდან კონსულტაციებისთვის თავისი ელჩი გამოიწვია.

მიხეილ სააკაშვილი

სააკაშვილი საქართველოს პრეზიდენტი 2004-2013 წლებში იყო. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მისი პარტიის „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ დამარცხებისა და მისი საპრეზიდენტო ვადის ამოწურვის შემდეგ მან ქვეყანა დატოვა და უცხოეთში ცხოვრობდა, ვიდრე 2015 წელს უკრაინის მაშინდელმა პრეზიდენტმა პეტრო პოროშენკომ მას უკრაინის მოქალაქეობა არ მისცა და ოდესის ოლქის გუბერნატორობა არ შესთავაზა.

სხვა ქვეყნის მოქალაქეობისა და თანამდებობის მიღების შემდეგ სააკაშვილს საქართველოს მოქალაქეობა ჩამოერთვა. ამასთან, „ქართული ოცნების“ მმართველობის პერიოდში თავად სააკაშვილისა და მისი თანამოაზრეების საქმიანობა საქართველოში არაერთი სისხლის სამართლის საქმის აღძვრის მიზეზი გახდა.

რაც შეეხება უკრაინაში მის პოლიტიკურ კარიერას, იგი პრეზიდენტ პეტრო პოროშენკოს მმართველობისას ოდესის გუბერნატორად დაინიშნა. თანამდებობაზე მან ერთი წელიც ვერ გაძლო. მას უკრაინის მოქალაქეობა ჩამოართვეს და ქვეყნიდან გააძევეს. უკრაინაში დაბრუნება და მოქალაქეობის აღდგენა მხოლოდ მას შემდეგ შეძლო, რაც ქვეყნის პრეზიდენტად ვლადიმირ ზელენსკი აირჩიეს.

საქართველოს ექს-პრეზიდენტს დაუსწრებლად მისჯილი აქვს თავისუფლების აღკვეთა 6 წლის ვადით. სასამართლოში მის წინააღმდეგ კიდევ რამდენიმე საქმე იხილება.

56
თემები:
მიხეილ სააკაშვილი
Russia Today

მოსაზრება: დასავლეთი რუსეთის წინააღდეგ მუშაობას გადაეჩვია

0
(განახლებულია 15:10 10.07.2020)
ლიეტუვამ თავის ტერიტორიაზე RT–ს ხუთი ტელეარხის მაუწყებლობა აკრძალა. ანალოგიური ნაბიჯი ერთი კვირით ადრე ლატვიის ხელისუფლებამ გადადგა. ჯერი ესტონეთზეა, რომლის საგარეო საქმეთა მინისტრი არ გამორიცხავს მსგავსი გადაწყვეტილების მიღებას.

ირინა ალქსნისი

ამ საკითხში ტალინის განსაკუთრებულ პოზიციაზე შანსები არც ისე დიდია: სამი „ბალტიისპირული ვეფხვის“ ტრადიციული ანტირუსული  კონსენსუსისა და ასევე იმის გათვალისწინებით, რომ სწორედ ესტობეთის ხელისუფლებამ გამოიჩინა ყველაზე დიდი აქტიურობა და თანმიმდევრულობა რესპუბლიკაში სააგენტო Sputnik–ის საქმიანობისთვის წინაღობების შექმნაში.

თუმცა ყველაზე საინტერესო მთელ ამ ისტორიაში მაინც ვილნიუსის ოფიციალური საფუძველია, რომ RT–ს დმიტრი კისელიოვი აკონტროლებს, რომელზეც დასავლური  სანქციები ვრცელდება, და რომ თითქოს ეს გახდა „მისი“ მედიარესურსის წინააღმდეგ ზომების დაწესების მიზეზი.

საქმე ისიც კი არაა, რომ ეს მტკიცებულება სიმართლეს არ შეესაბამება, მნიშვნელოვანი ისაა, რომ ეს ყველაფერი უკვე იყო: ზუსტად ერთი კვირის წინ, როდესაც ლატვიის ეროცნულმა საბჭომ RT–ს მაუწყებლობის აკრძალვა იმით ახსნა, რომ  ტელეარხები „დმიტრი კისელიოვის „ფაქტიური კონტროლისა და ერთპიროვნული მმართველობის ქვეშაა“. მაშინ მარგარიტა სიმონიანმა და რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ლატვიის ოფიციალური სტრუქტურების გაუგონარი არაპროფესიონალიზმი გააკრიტიკეს, რომლებმაც თავისი გადაწყვეტილება ღია ბოდვით განმარტეს.

იმ მომენტში ჯერ კიდევ შეიძლებოდა მომხდარი კონკრეტული შემსრულებლების შეცდომით ან რაღაც შემთხვევითობით ახსნილიყო: ბოლოს და ბოლოს დილეტანდებისგან არცერთი სისტემა არ არის დაზღვეული.  სახელმწიფოსთვის კი უკან დახევა მსგავს სიტუაციაში კარგი ტონი არ არის, მაშინაც კი, თუ ჩინოვნიკები აშკარად დააღალატებენ.

მაგრამ ლიეტუვაში ვითარების ერთი ერთში გამეპორება აშკარად მიუთითებს, რომ არანაირი შემთხვევითობა და შეცდომა არ ყოფილა. ეს ყველაფერი ლატვიისა და ლიეტუვას ხელისუფლებების გაცნობიერებული პოზიციაა.

გასაგებია, რომ RT–ს მაუწყებლობის აკრძალვა პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა. მაგრამ ნუთუ არ შეიძლებოდა ამის იურიდიულად უფრო „წმიდა“ მოტივით ახსნა? რა თქმა უნდა, შეიძლება. მაგრამ ამისთვის პასუხისმგებელ უწყებებს დაძაბვა და დიდი ძალისხმევ9ის გამოჩენა დასჭირდებოდათ, რათა კანონმდებლობაში ხვრელები ეპოვათ.

ოდესღაც სწორედ ეს თავისებურება — იურიდიული დახვეწილობა იყო ერთ–ერთი უმნიშვნელოვანესი კოზირი დასავლური დემოკრატიისთვის. ეს მეტად მომგებიანად გამოიყურებოდა სხვა პოლიტიკური სისტემების ფონზე, რომლებსაც არ ახასიათებდათ ფორმალური პროცედურების დაცვაზე ბევრი ფიქრი.

მაგრამ მას შემდეგ ბევრმა წყალმა ჩაიარა. RT–ს მაუწყებლობის აკრძალვის საკითხში ბალტიისპირეთის რესპუბლიკები იმ გზით წავიდნენ, რომელიც ბოლო წლებში    კარგად გათელეს სულ სხვა და თანაც უფრო მძლავრმა დერჟავებმა.

ამერიკელებისთვის უცნობი ფხვნილით სავსე სინჯარის ქნევამ რეალურად არსებული გარემოებების ძებნა ჩაანაცვლა, რითაც შეიძლებოდა აეხსნათ საერთაშორისო საზოგადოებისთვის ერაყში შეჭრა.  

ბრიტანელებმა გრანდიოზული შოუ მოაწყვეს სკრიპალების მოწამვლის ირგვლივ — და ისინი იოტისოდენ უხერხულობასაც კი არ გრძნობენ ამ სამეში არსებული „ხვრელების“ გამო.

ნიდერლანდები, რომელმაც მართლმსაჯულება ეროვნულ ბრენდად აქცია, ისეთ სამართლებრივ კულბიტებს აწყობს МН17–ის საქმეზე, რომ გაკვირვებაც კი შეუძლებელი ხდება.

ასეთი მაგალითები მრავლადაა არა მარტო რუსეთის, არამედ ჩინეთის, ირანის, ვენესუელისა და სხვა ქვეყნების წინააღმდეგ. იმდენად მრავლად, რომ იშვიათი შემთხვევებიდან უკვე ჩვეულებრივ ამბად გადაიქცა. ამგვარ ფონზე ლიეტუვისა და ლატვიის ხელისუფლებების პოზიცია აბსოლუტურად ორგანულად გამოიყურება RT–ს მაუწყებლობის აკრძალვა: რა საჭიროა დაძაბვა, თუკი ამის გაკეთება აშკარა სისულელის ოფიციალურ პოზიციად გასაღებით შეიძლება?

ამაში თავისებური ლოგიკაც კი არის:  ანტირუსულად განწყობილი აუდიტორია თავისუფლად მიიღებს განმარტებას „კისელიოვის შესახებ, რომელიც RT–ს აკონტროლებს“.

თავდაპირველად ეს მიდგომა დასავლეთის საინფორმაციო, პოლიტიკურმა, იდეოლოგიურმა და მორალურმა მონოპოლიამ დაბადა. სწორედ ამის გამო შეწყვიტა მან გამოწვლილვით და მაღალპროფესიულად დაემუშავებინა თავისი პოლიტიკა. შედეგად, თავადაც რომ ვერ შენიშნა, ისე გაუსხლტა ხელიდან ეს მონოპოლია — მათ შორის, კომპეტენციის დაკარგვისა და ასევე მოდუნებული თავდაჯერებულობის გამო.

ახლა კი იგივე ძალები ვერანაირ აზრს ვეღარ ხედავენ ხარისხიანად და კვალიფიციურად მუშაობაში უკვე იმის გამო, რომ მომხრეებს ეს არ სჭირდებათ, ხოლო მოწინააღმდეგებს მაინც ვერ დაარწმუნებ.

გასაოცრად აქ შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ ისინი სეიოზულად ფიქრობენ, თითქოს მსგავსი არაპროფესიონალური მიდგომა მათ იდეოლოგიურ და გეოპოლიტიკურ გამა რჯვებას მოუტანს რუსეთზე.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

 

0