უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალებები

ბებიის ნაკვალევზე: რაჭის მთებზე დაკრეფილი მცენარეებისგან დამზადებული ბუნებრივი კოსმეტიკა

251
(განახლებულია 09:25 01.05.2021)
„უსული“ 100 პროცენტით ნატურალური, ბუნებრივი კოსმეტიკის ბრენდია, რომელიც რაჭის მთებში შეგროვებული მცენარეებით მზადდება.

კოსმეტიკური საშუალებების დამზადება ორმა მეგობარმა, ხატია ლობჯანიძემ და ნანი კობახიძემ პანდემიის პერიოდში დაიწყეს და ცხოვრებისული გატაცება შემოსავლის წყაროდ აქციეს. უფრო დეტალურად ამ ყველაფრის შესახებ ხატია ლობჯანიძე მოგიყვებათ.

ხატია ლობჯანიძე
photo: courtesy of Khatia Lobdjanidze
ხატია ლობჯანიძე

- პროფესიით ჟურნალისტი ვარ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დავამთავრე - მასმედიისა და მასობრივი კომუნიკაციის მიმართულებით, თუმცა ბავშვობიდან ვუყურებდი ბებოს საქმიანობას და ყოველთვის მქონდა ინტერესი, უფრო და უფრო მეტი გამეგო ამ უნიკალური ხელობის შესახებ. დალი ბებო ექიმ - კოსმეტოლოგია. მრავალწლიანი პრაქტიკული და თეორიული გამოცდილებით. სწორედ მან და მისმა ერთგულმა მომხმარებლებმა შემაყვარეს და მომცეს ბიძგი შემესწავლა ეს საგვარეულო ხელობა და გამეგო სილამაზის საიდუმლოებები. ნანი პროფესიით უფრო მიახლოვებულია ამ საქმიანობასთან, მაგრამ მრავალწიანი გამოცდილება ადმინისტრირებასა და მენეჯმენტში ჰქონდა, თუმცა ორივეს გვიტაცებდა სილამაზის და თავის მოვლის სფერო, რამაც გაგვაერთიანა და მიგვიყვანა გადაწყვეტილებამდე, რომ შეგვექმნა ისეთი რამ, რაც საინტერესო და ამავდროულად კეთილდღეობის მომტანი იქნებოდა ადამიანებისთვის.

უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალება
უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალება

- დაწვრილებით მოგვიყევით, როგორც გაჩნდა „უსულის“ შექმნის იდეა და სახელწოდება რის მიხედვით შეურჩიეთ?

- პანდემიის პერიოდში თბილისიდან საცხოვრებლად რაჭაში გადმოვედით. ეს იყო საუკეთესო დრო, რომ ოცნება რეალობად გვექცია და დალი ბებოსგან საფუძვლიანად შეგვესწავლა როგორ შეგვექმნა სილამაზის ელექსირები. სინათლის სისწრაფით მოვიმარაგეთ ნედლეული, შესაფუთი მასალა, ძალიან სწრაფად შევისწავლეთ ქართულ ბაზარზე არსებული ნაკლოვანებები ამ მიმართულებით, მოვიფიქრეთ სახელი, შევქმენით სოციალური ქსელები (Facebook, Instagram, Linkedin, Youtube, Pinterest) და ასე არარაჭულად დაიბადა „უსული“ - სიყვარულით შექმნილი სილამაზის ელექსირები რაჭის მთებიდან.

რაც შეეხება სახელს, მთელი ამ აურზაურის პროცესში ყველაზე მეტი დრო დავუთმეთ მას. აუცილებლად უნდა ყოფილიყო ქართული და სიმბოლური კავშირი უნდა ჰქონოდა ჩვენ საქმიანობასთან, შესაბამისად ძიება სიტყვის კონადან დავიწყეთ და აღმოვაჩინეთ „უსული“, რომელიც ძველ ქართულად ლამაზს და მოხდენილს ნიშნავს და მივხვდით, რომ ეს იყო ის, რაც ჩვენ, ჩვენ ბრენდს და საქმიანობას ჭირდებოდა. ჩვენი სილამაზის ელექსირების მსგავსად მისტიური, საინტერესო, დახვეწილი და რაც მთავარია ქართულია.

უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალებები
უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალებები

- ბებიამ ვისგან ისწავლა კოსმეტიკის დამზადება და თავდაპირველად რა სახის კოსმეტიკას ამზადებდა?

- დაახლოებით 50 წლის წინ დალი ბებოს თავისმა გამზრდელმა ბიცოლამ შეასწავლა ეს უნიკალური ხელობა, რომელიც თავის მხრივ ამდენივე წელი ქმნიდა სილამაზის ელექსირებს. 50 წელია ბებო ზრუნავს რაჭველი ქალების სილამაზეზე და ამზადებს მკვებავ, ნაოჭების საწინააღმდეგო საცხებს, მათეთრებელს, გამწმენდ, დამატენიანებელ სახის ნიღბებს და სხვადასხვა სახის უნიკალურ სამკურნალო მალამოებს.

უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალებები
უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალებები

-  რა სახის კოსმეტიკას აერთიანებს „უსული“, როგორ  და სად მოიპოვებთ ინგრედიენტებს, რისგანაც კოსმეტიკას ამზადებთ?

- დღესდღეობით უსული გთავაზობთ ხელნაკეთ კოსმეტიკას, თავის მოვლის საშუალებებს და სამკურნალო მალამოებს, ესენია: დღისა და ღამის სახის დამატენიანებელი საცხი, თვალის საცხი, პრობლემური კანის საცხი, ტუჩის ბალმი, სახისა და ტანის კოსმეტიკური საპონი, თაფლის ნიღაბი, საპნის და ყავის სკრაბები, ტანის დასაბანი გელი, ტანის კარაქი, სახის სერუმი, მიცერალური წყალი, წვერის გასაპარსი ქაფი, მამაკაცის დამატენიანებელი საცხი, წვერის სერუმი, ჰერპესის, დამწვრობის, ძირმაგარის, ბუასილისა და ნაწოლების სამკურნალო მალამოები. ჩვენ ვთანამშრომლობთ კომპანიებთან, რომლებიც სერტიფიკატის მქონდე და ლაბორატორიულად შემოწმებული ნედლეულის რეალიზაციას ახდენენ, ასევე ვიყენებთ მთის მცენარეებს, რომელსაც ჩვენი ხელით ვაგროვებთ და შემდგომ ვამუშავებთ.

უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალებები
უსულის ნატურალური კოსმეტიკური საშუალებები

- ყველა პროდუქციას საკუთარი ხელით ამზადებთ?

- თითოეული ჩვენი პროდუქტი ხელნაკეთია და სიყვარულით დამუხტული, ზუნავს ადამიანების სილამაზეზე და მისი მოქმედებით გამოწვეული შედეგი უდიდეს სიამოვნებასა და ბედნიერებას ანიჭებს ჩვენს მომხმარებელს.

- რამდენად აზარტული და საინტერესოა კოსმეტიკის შექმნის პროცესი?

- სილამაზის ელექსირები - ასე ვუწოდებთ ჩვენ კოსმეტიკას და მათი შექმნის პროცესი იმდენად სასიამოვნო და აზარტულია, უდიდესი ენერგიით გვავსებს და საშუალებას არ გვაძლევს შევუშინდეთ რაიმე დაბრკოლებას, ან ფორსმაჟორს, თუნდაც ეს იყოს გლობალური მასშტაბის.

უაღრესად რთული პროცესია, თუმცა, ქმნიდე ასი პროცენტით ნატურალურ პროდუქციას, რომელიც ყოველდღიურად მომხმარებლის უდიდესი პოზიტივით გავსებს, ემოციების ზღვა, ენთუზიაზმი, საქმის უსაზღვრო სიყვარული და მომხმარებლის რაოდენობის ზრდა გავიწყებს ყველანაირ სირთულეს და სურვილი გიჩნდება შექმნა მეტი, უფრო ხარისხიანი და საინტერესო.

ნანი კობახიძე
photo: courtesy of Khatia Lobdjanidze
ნანი კობახიძე

- როგორც აღნიშნეთ თქვენი დამზადებული კოსმეტიკა მცენარეულია. როცა ადამიანი ალერგიულია, წინასწარ დაგიხართ მასთან კონსულტაციას, თუ ყველასთვის უსაფრთხოა?

- დიახ, უსულის პროდუქციას აქვს სხვადასხვა მცენარეული დანამატები თავისი ფუნქციიდან გამომდინარე, თითოეული მათგანი არის ანტიალერგიული, თუმცაღა ჩვენ მომხმარებლებთან მაინც გავდივართ კონსულტაციას, რადგან ზოგიერთი შესაძლებელია კონკრეტული, თუნდაც ნატურალური ნედლეულის მიმართ იყოს ალერგიული, ამიტომ საჭიროდ ვთვლით მისთვის  შემადგენლობის სრულად გაცნობას და  სხვა ინგრედიენტებით ჩანაცვლებას.

- გაზაფხულის პერიოდში ყველაზე ხშირად რა პრობლემებს აწყდებიან ქალბატონები და როგორ უნდა ებრძოლონ ამ პრობლემებს?

- კანი შედგება ორი ნაწილისგან, ეპიდერმისისა და დერმის ანუ კორიუმისგან, რომლებიც ერთიმეორისგან ბაზალური მემბრანით არიან გამიჯნული. ზამთარში ეპიდერმისის შრე ირღვევა, რომელიც კანს იცავს, რასაც იწვევს ცივი კლიმატი, მკვეთრად კლებულობს ვიტამინების რაოდენობა კანში, სამაგიეროდ იზრდება ალერგიულო ფონი, კანი ხდება გამომშრალი და იქერცლება, ამიტომ კანს გაზაფხულზე განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. მზადება კი ზამთრის პერიოდიდან უნდა დავიწყოთ. აუცილებელია სწორად შერჩეული დამატენიანებელი საცხებისა და სახის ნიღბების გამოყენება. გაზაფხულზე სახლიდან გასვლისას აუცილებლად უნდა წავისვათ ულტრაიისფერი სხივებისგან დამცავი დამატენიანებელი საცხი, რათა თავიდან ავიცილოთ ლაქებისა და ტალების წარმოქმნა.

- შეგიძლიათ ჩვენს მკითხველს რაიმე მარტივი, შინაური საშუალება ასწავლოთ სახის კანის მოსავლელად?

- სახლის პირობებში მარტივად შეგიძლიათ დაამზადოთ გამწმენდი და დამატენიანებელი ნიღბები: 1 ს/კ დაფქულ ჰერკულესს დაასხით გადადურებული 1 ს/კ წყალი, 1 ჩ/კ ზეითუნის, კაკლის ან ნებისმიერი მცენარეული ზეთი, 1 ჩ/კ თაფლი, კარგად აურიეთ და თხლად წაისვით სახეზე, გაიჩერეთ 10-15 წთ და ჩამოიბანეთ.

სახლის პირობებში ნაოჭებთან საბრძოლველად, ასევე, ძალიან ეფექტურია კვერცხის გამოყენება. 1 ც. კვერცხის გულს დავუმატოთ 1 ჩ/კ ზეითუნის ზეთი, 1 ჩ/კ თაფლი, ჩავაწუროთ მცირეოდენი ლიმნის წვენი, ავურიოთ კარგად და წავისვათ სახეზე, გავიჩეროთ 20 წთ და ჩამოვიბანოთ. სახის კანი გვექნება გაპრიალებული და გადატკეცილი.

 

251
არჩილ ჭოტაშვილი

25 წლიანი მეგობრობა სიმღერის ფონზე და ადგილი, რომელიც ბევრი უპოვარისთვის შვებად იქცა

94
(განახლებულია 07:28 08.05.2021)
ხშირად წინასწარ რაიმეს განსაზღვრა  ცხოვრებაში შეუძლებელია, რადგან  შენს ისტორიას ბედისწერა მაინც საკუთარი სცენარით გააგრძელებს...

როცა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კავშირგაბმულობის ფაკულტეტი დაამთავრა, წარმოდგენა არ ჰქონდა, რომ ცხოვრების გზა სულ სხვა მიმართულებით წაიყვანდა. ერთ დღეს პარტერიდან სცენაზე გადაინაცვლა, 1996 წლიდან კი მისი პოპულარობის ათვლა დაიწყო. ამის შემდეგ სახელმწიფო მოხელე გახდა და სცენისკენ გზას ახლა უკვე სხვებს უკვალავდა.

ასეთია რამდენიმე წინადადებით გადმოცემული არჩილ ჭოტაშვილის შემოქმედება და საქმიანობა. დღეს იგი საქველმოქმედო კავშირის „თემი“ მოხალისე პედაგოგია და მათთან ერთად მუსიკალურ და სხვადასხვა სახის პროექტებს ახორციელებს. უფრო კონკრეტულად კი თავად მოგვიყვება.

არჩილ ჭოტაშვილი
არჩილ ჭოტაშვილი

- ბატონო არჩილ, დავიწყოთ იმით, თავის დროზე რამდენად საინტერესო და რთული აღმოჩნდა თქვენთვის სცენიდან-კულისებში გადანაცვლება?

-ალბათ ნებისმიერი შემოქმედისთვის და ზოგადად პიროვნებისთვის რთულია სივრცისა და დროის შეზღუდვა, მაგრამ არაერთი წლის გამოცდილებამ დაგვანახა, რომ კომპლექსური მიზეზების გამო, მხოლოდ შემოქმედებითი საქმიანობით არსებობა სულ უფრო შეუძლებელი ხდებოდა. როდესაც საქართველოს კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის სამინისტროში მივედი, იქ დამხვდნენ საოცარი თანამშრომლები, რომლებთანაც ახლაც ვმუშაობ და ვმეგობრობ. შემსრულებლის გამოცდილებამ ნამდვილად გამიმარტივა სამინისტროს ყოველდღიურობასთან შეგუება. ქართული ფოლკლორის თემები ჩემთვის არ იყო უცხო როგორც ოჯახური ტრადიციებიდან გამომდინარე, ისე პროფესიული გამოცდილების კუთხით, თუმცა ფოლკლორული ანსამბლების საჭიროებები და პრობლემები მხოლოდ სამინისტროში მისვლის შემდეგ დავინახე. 

არჩილ ჭოტაშვილი
არჩილ ჭოტაშვილი

-დავაკონკრეტოთ, სამინისტროში თქვენ იყავით „ფოლკლორის მხარდაჭერის ეროვნული პროგრამის“ კოორდინატორი. კონკრეტულად როგორ გამოიხატა იმ პროგრამის მხრიდან ქართული ხალხური ხელოვნების მხარდაჭერა?

-მაშინ, 90-იანების ბოლოს და ახალი საუკუნის დასაწყისში, მხოლოდ თითზე ჩამოსათვლელ ანსამბლებს ჰქონდათ ახალი სასცენო სამოსი და გამართული ხალხური საკრავები. ,,ფოლკლორის მხარდაჭერის ეროვნული პროგრამის“ ფარგლებში, წლების განმავლობაში, ასობით მომღერალს და მოცეკვავეს შევუკერეთ სასცენო სამოსი და დავუმზადეთ ტრადიციული და ტემპერირებული საკრავები. სასიამოვნო იყო ოსტატებთან ურთიერთობა, რომლებმაც თავისი შრომით და ცოდნით დიდი ამაგი გასწიეს ქართული ფოლკლორის ასაღორძინებლად. სამწუხაროდ ზოგი მათგანი უკვე გარდაცვლილია. მეამაყება, რომ სამინისტროში ჩემი მუშაობის დროს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრისთვის შევიძინეთ თანამედროვე ხმის ჩამწერი აპარატურა, რომელიც რეგიონებში ექსპედიციებში გამოიყენებოდა.

არჩილ ჭოტაშვილი საშობაო გამოფენაზე „რედისონ ბლუ ივერიაში“
არჩილ ჭოტაშვილი საშობაო გამოფენაზე „რედისონ ბლუ ივერიაში“

-რეგიონებში როგორ ხორციელდებოდა მსგავსი პროექტები?

-სამინისტროს მიერ განსახორციელებული პროექტების ფარგლებში ხშირად მიწევდა რეგიონებში კულტურის სახლების მდგომარეობის შესწავლის მიზნით მოგზაურობა, რისთვისაც ბედის მადლობელი ვარ.  მაშინ უამრავი კულტურის სახლი აღიჭურვა სასცენო და კინოჩვენებისთვის საჭირო აპარატურით, რის შემდეგაც მათ ახალი სიცოცხლე დაიწყეს. განსაკუთრებით მიხაროდა საბავშვო და ახალგაზრდული საესტრადო ანსამბლების აღმოჩენა და მათი დახმარება. საქართველოს მასშტაბით სარეპეტიციო და პროფესიონალური აპარატურა არაერთ ახალბედა მუსიკოსს და ანსამბლს გადავეცით.

ჯგუფი „ფლეში“
ჯგუფი „ფლეში“

- საქართველოს ფარგლებს გარეთ მყოფ ქართველ ხელოვანებთან თუ გქონდათ  ურთიერთობა?

- დიახ, მე ვიმუშავე ევროპაში არსებულ ქართულ დიასპორასთან და ზემოხსებული პროგრამის ფარგლებში, სასცენო სამოსი და საკრავები მათაც გავუგზავნეთ. განსაკუთრებით მსიამოვნებდა ისტორიულ ჰერეთში არსებული ანსამბლების მხარდაჭერა. მაშინ გავიცანი ნიჭიერი შემსრულებლები, რომლებიც ქართულ ფოლკლორს  საზღვარგარეთ ცარიელი ენთუზიაზმით ინახავდნენ. ასევე საინტერესო გამოდგა ქართული სამოსისა და საკრავების ავთენტურობის საკითხზე მუშაობა. ამ მიმართულებით ჯერ კიდევ არის თემები, რომლებზე მუშაობაც აუცილებელია.

არჩილ ჭოტაშვილი, დათო ვალიშვილი და ექიმი ირმა გოცირიძე
არჩილ ჭოტაშვილი, დათო ვალიშვილი და ექიმი ირმა გოცირიძე

- თქვენ იყავით ერთ-ერთი ორგანიზატორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი პატრიოტული სიმღერების კონკურსებისა, რომელიც ცნობილი იყო სახელით „პატრინოტი“...

-„პატრინოტის“ ფესტივალი, ჩემი, როგორც სახელმწიფო მოხელედ ყოფნის პერიოდში, ნამდვილად ამოსუნთქვას ჰგავდა. ნაცნობ წრეში განსაკუთრებით სასიხარულო და სასიამოვნოა მუშაობა, მითუმეტეს როცა ამ შრომას კარგი შედეგიც მოჰყვება. ამ ფესტივალის მადლიერი ბევრი კომპოზიტორი და შემსრულებელი იყო. სიმღერების შერჩევა პროფესიონალ კომპოზიტორთა ჟიურის ევალებოდა. მაშინ საკმაოდ ბევრი სიმღერა შემოვიდა საქართველოს სხვადასხვა კუთხეებიდან. კონკურსში გასული სიმღერები რეპეტიციებზე მუშავდებოდა და შემდეგ სატელევიზიო ტურებზე ცოცხლად სრულდებოდა ბენდის თანხლებით. იმ დროს გავიცანი უნიჭიერესი თეონა ქუმსიაშვილი, რომელიც სამწუხაროდ ტრაგიკულად დაიღუპა. თუ არ ვცდები, ფართო სატელევიზიო აუდიტორიის წინაშე, სწორედ ამ ფესტივალზე გამოჩნდა პირველად ჯგუფი „მგზავრები“. ასევე ფესტივალის მეშვეობით წარმოჩინდა ბევრი ახალგაზრდა შემსრულებელი.

თემის წევრები
თემის წევრები

-ცნობილია, რომ ყველაზე რთული სიმღერის დაწერა პატრიოტულ თემაზეა, რომელი სიმღერა და შემსრულებელი დაგამახსოვრდათ?

-იმ ფესტივალიდან დამამახსოვრდა ის ფაქტი, რომ მასში უამრავი სიმღერა შემოვიდა სოხუმზე. „პატრინოტის“ მიმდინარეობისას გავიცანი ბრიტანელი კომპოზიტორი და მომღერალი, ტონი ომეილი (Tony O’Mally). რომლის სიმღერამ ,,ჩემი ვედრება“ (Hear My Plea!) დიდი მოწონება დაიმსახურა. მოგვიანებით  მისი ჩაწერა გადაწყდა ევროვიზიის კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად. არანჟირების ავტორი, ტონი ომეილთან ერთად ზურა მახნიაშვილი იყო. მართალია, იმ სიმღერამ კონკურსში ვერ გაიმარჯვა, მაგრამ ის იმდენად შეგვიყვარდა, რომ ჰიმნის ვერსიაც კი ჩავწერეთ. მასში მონაწილეობდნენ: რატი დურგლიშვილი, ალეკო ბერძენიშვილი, ლევან ლაზარაშვილი, მაიკო კაჭკაჭიშვილი, ია ჩანტლაძე, ნინი ბადურაშვილი, სოფო კაკულია, ჯგუფი „ფლეში“, სოფო ხალვაში, თაკო გაჩეჩილაძე, მაია დარსმელიძე და ვერიკო ტურაშვილი. ის სიმღერა აშშ-ს მაშინდელი სენატორის, ჯონ მაკკეინის ცნობილი სიტყვებით -„Today we are all Georgians” იწყებოდა. საინტერესო იქნებოდა ვიდეოკლიპზე მუშაობაც, მაგრამ სამწუხაროდ ვერ მოხერხდა.

-დღეს თქვენ საქველმოქმედო კავშირის ,,თემი“ მოხალისე პედაგოგი ხართ, რას წარმოადგენს „თემი“ და თქვენი როლი კონკრეტულად რაში გამოიხატება?

-თემში (www.temi-community.org) მამაჩემის წყალობით მოვხვდი და  მისი დამაარსებლების ენთუზიაზმმა გამაოცა. ორგანიზაცია 1989 წელს შეიქმნა. იმ დროისთვის ტერმინი შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირი არ არსებობდა. ეს თემა თითქმის ტაბუირებული იყო. თემი ყვარელში, სოფელ გრემში მდებარეობს. თავიდან  გრემელები მათ „გიჟებს“ ეძახდნენ. თუმცა წლების განმავლობაში მათ შორის ურთიერთობები იმდენად გამყარდა, რომ ოჯახებიც შეიქმნა. ამჟამად თემი და სოფელი ერთმანეთს აძლიერებს. თემი ბიომეურნეობას (მევენახეობა, მეღვინეობა, მებაღეობა, მებოსტნეობა, მემარცვლეობა და სხვ.) მისდევს და ცდილობს საკუთარი შემოსავლების, სახელმწიფოსა და უცხოელი პარტნიორების დახმარებით შექმნას ისეთი გარემო, სადაც სხვადასხვა მოწყვლადი ჯგუფები შეძლებენ საკუთარი თავის რეალიზებას.

-თქვენ ახსენეთ, რომ ეს თემა მაშინ თითქმის ტაბუირებული იყოო, თქვენი პირველი შთაბეჭდილება თუ გახსოვთ?

- მახსოვს... ჩემი პირველი შთაბეჭდილება გამაოგნებელი იყო. ვერ ვხვდებოდი, როგორ შეიძლებოდა სახელმწიფოს მიეტოვებინა ისეთი კატეგორიის ადამიანები, თავისი მოქალაქეები, რომლებსაც დახმარების გარეშე ფიზიკურად გადაადგილებაც არ შეეძლოთ. საარაკო თავდადების წყალობით, ეს ადგილი ბევრი უპოვარისთვის საკუთარ სახლად იქცა. აქ ვნახე პირველად ოქსფორდიდან ჩამოსული სტუდენტები, რომლებიც თემის მაცხოვრებლებისთვის მოხალისეებად მუშაობდნენ. საწყენი იყო, რომ ქართველი ახალგაზრდები და სტუდენტები ათეულობით წლების განმავლობაში არ ინტერესდებოდნენ თემის  ცხოვრებით. ნამდვილად არაა შემთხვევითი ის, რომ ბატონმა მერაბ კოკოჩაშვილმა სწორედ თემის მაცხოვრებლების ინსპირაციით გადაიღო მხატვრული ფილმი „ნუცას სკოლა“. 

- თქვენი საქმიანობა თემელებთან სიმღერით დაიწყო?

- რა თქმა უნდა სიმღერით დაიწყო. თემელებთან ერთად, იქ ყოფნის დროს, ბევრი სიმღერა ვისწავლე. ხალხურ და სხვა ჟანრის სიმღერებს მათ ახლაც ვასწავლი. ერთი სიმღერის დაწერაც კი მოვახერხე და ის თემის შესახებ გადაღებულ ორ დოკუმენტურ ფილმშიც მოხვდა. ამჟამად ხალხურ საკრავებზე დაკვრას და სიმღერას, თემელებს და გრემელ ბავშვებს ძალიან კარგი პედაგოგი და მუსიკოსი, ქეთინო ზარდიაშვილი ასწავლის.

- როგორ ფიქრობთ, რომ არა „ფლეში“ თქვენს ცხოვრებაში, როგორ და სად გააგრძელებდა საქმიანობას პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კავშირგაბმულობის ფაკულტეტის კურსდამთავრებული?

- პირველად, სცენაზე, ჩვენი ჯგუფი სახელით „FLASH“-ი 1996 წელს გამოვიდა. ასე რომ, წელს, 25 წლის იუბილე გვაქვს.  ზუსტად 25 წლის წინ, 16 აპრილს, კოტე მარჯანიშვილის სახლობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის პარტერში, როგორც მსმენელი ვიჯექი და ჩემი მეგობრების პირველ აკაპელას „მზე ჩადის ზღვაში“ და ასევე აკაპელა -ინტერპრეტაციას ბითლზის უკვდავ სიმღერაზე „Yesterday” აპლოდისმენტებით და ოვაციებით ვხვდებოდი... წელს, ჩვენი იუბილე მოკრძალებულად ავღნიშნეთ, თემისთვის საჩუქრად ჩავწერეთ სიმღერა, რომლის მეშვეობით მათზე გადაღებული ახალი ფილმი მუსიკალურად გავაფორმეთ. როცა ხშირად ვამბობდით, „ფლეში“ უკვდავიაო, ამაში ჩვენს მეგობრობას ვგულისხმობდით, დრომ გვიჩვენა, რომ ასეცაა...

 

94
ირინა გაბრიჩიძე

„გადავწყვიტე მათი სიცოცხლის უკვდავსაყოფად დამეხატა ისინი“ ექიმის თავშესაფარი პანდემიისას

762
(განახლებულია 19:39 06.05.2021)
ირინა გაბრიჩიძე „ევექსის“ მთაწმინდის პოლიკლინიკის ექიმია. პანდემიის დროს, კოლეგების მსგავსად, მასაც დაძაბულ რეჟიმში მოუწია საქმიანობა.

სწორედ ამ დროს გაიხსენა ბავშვობის დროინელი გატაცება. და ხატვა მისთვისაც სულიერ შვებად იქცა...

- ქალბატონო ირინა, ვიცი, რომ სხვადასხვა დროს განსხვავებული პროფესიული ინტერესები გქონდათ...

- ადრეულ ასაკში კოსმონავტობა მინდოდა, რაც მაშინვე გადავიფიქრე, როცა გავიგე, რომ კოსმონავტ ქალებს არ ჰყავთ შვილები. ექიმობის სურვილი თინეიჯერობის ასაკში გამიჩნდა, მანამდე ჟურნალისტობა მინდოდა და რომ არ გადამეფიქრებინა, ახლა რესპონდენტის ადგილზე ვერ მოვხვდებოდი. ექიმობა ზოგადად და კონკრეტულად პედიატრობა ბავშვებისადმი განსაკუთრებულმა სიყვარულმა გადამაწყვეტინა. პედიატრად შვიდწლიანი მუშაობის შემდეგ ოჯახის ექიმად გადავემზადე. ახლა უკვე 14 წელია ბავშვებთან ერთად მათ მშობლებსა და ოჯახის სხვა წევრებზე ზრუნვაა ჩემი მოვალეობა.

ირინა გაბრიჩიძე
ირინა გაბრიჩიძე

- პრაქტიკული პროფესიული გამოცდილება სად შეიძინეთ?

- ჩემი 21-წლიანი მუშაობის ყველა პერიოდს თავისი ხიბლი ჰქონდა. კარიერის დასაწყისში მქონდა იმის ბედნიერება, რომ ჭკვიანი ექიმების გვერდით მემუშავა. შემდეგ იყო ნდობის მოპოვება და პაციენტებზე ზრუნვა. ამის მერე კი დაიწყო შემოდგომასავით ყველაზე საინტერესო და წარმატებული პერიოდი სახელად „რასაც დასთეს, იმას მოიმკი“, როცა პაციენტებისგან უდიდეს სიყვარულს და პატივისცემას იღებ. რამდენიმე თვეა „ევექსის“ წარმატებულ გუნდს შემოვუერთდი და, ვფიქრობ, ამ გუნდთან გატარებული დრო კიდევ უფრო წარმატებული იქნება. ასე რომ, ყველაფერი ჯერ კიდევ წინაა...

ირინა გაბრიჩიძე კოლეგებთან ერთად
ირინა გაბრიჩიძე კოლეგებთან ერთად

- პაციენტებთან ურთიერთობის დროს თქვენთვის რა არის მნიშვნელოვანი?

- პაციენტთან ურთიერთობისას ჩემთვის მთავარი მისი ჩემდამი ნდობა და სიყვარულია. ბედნიერი ვარ, რომ ამას ყოველდღიურად შევიგრძნობ. როცა პაციენტს ექიმის სჯერა, მკურნალობის შედეგიც არ აყოვნებს. ვფიქრობ, წამალზე არანაკლები სამკურნალო მნიშვნელობა ექიმის სიტყვას აქვს.

ირინა გაბრიჩიძე
ირინა გაბრიჩიძე

- ერთ რიგით, პანდემიურ დღეს ხატვა დაიწყეთ - ეს უცებ მოხდა თუ ამას უძღოდა რაიმე ამბავი?

- შარშან პირველი კოვიდ-პაციენტის მიღების შემდეგ ორკვირიან იძულებით თვითიზოლაციაში მომიწია ყოფნა სახლიდან მოშორებით, დაქირავებულ პატარა ბინაში, სამსახურთან ახლოს. ხატვა მხოლოდ განტვირთვა და სიამოვნება არ იყო, გადარჩენასავით იყო. შემდეგი პერიოდიც განსაკუთრებულ რეჟიმში მომიწია მუშაობა. რაკი სახლში ასაკოვანი მშობლები და პატარა შვილი მყავდა, გადავწყვიტე, ორკვირიან იძულებით მარტოხელობას სამი თვეც მივუმატო, ოჯახის წევრებს საფრთხე რომ არ შევუქმნა, მათგან მოშორებით ვიცხოვრო.

ირინა გაბრიჩიძე
ირინა გაბრიჩიძე

- რა თემები და ფერები ჩნდებოდა თქვენს ნახატებზე?

- ამ პერიოდში შექმნილი ნამუშევრები, მიუხედავად დაძაბული ემოციური და ფიზიკური მდგომარეობისა, ფერადი და ხალისიანი გამოვიდა. მათ სწრაფადვე იპოვეს თავისი მფლობელები. ხატვა დავიწყე ნატურმორტებით და პეიზაჟებით, შემდეგ აბსტრაქცია და გრატაჟი მოვსინჯე. მახსოვს, როგორ მოუთმენლად ველოდი კურიერს, რომელსაც ჩემთვის სახატავი ტილოები და საღებავები უნდა მოეტანა.

ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება
ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება

- ისიც უნდა ითქვას, რომ ხელოვნებისადმი ინტერესი თქვენში ბავშვობაშივე იყო ჩადებული...

- გავიხსენებ ჩემ პირველ შეხებას მხატვრობასთან. ამაზე ფიქრისას გონებაში საბავშვო ბაღის კადრები ამომიტივტივდება ხოლმე: 4-5 წლის პატარა გოგონა ბაღის გამგის ოთახში ზის და უზარმაზარ თეთრ ფურცელზე საბავშვო ბაღის ეზოს ხატავს. შემდეგ იყო თვითმაძიებელი თინეიჯერის გატაცება - „ეტიუდნიკი“ და საღებავები, რამაც 2-3 წელი გასტანა. მიუხედავად მოკლე პერიოდისა, მახსოვს, ყველა მეგობარს სახლში ჩემი ნახატი ჰქონდა.

ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება
ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება

- რომელი ნახატის შექმნას უძღვის რაიმე საინტერესო ამბავი?

- არ ვიცი რამდენად საინტერესოა, მაგრამ გეტყვით, რომ ეზოში, სადაც პანდემიის დასაწყისში ვცხოვრობდი, ულამაზესი ტიტები ყვაოდა. ყოველი მათი დანახვისას დარდად გამიელვებდა ხოლმე - რა ხანმოკლეა მათი ცხოვრება... გადავწყვიტე მათი სიცოცხლის უკვდავსაყოფად დამეხატა ისინი.

ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება
ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება

- ხელოვნება თქვენს ძირითად საქმიანობაში როგორ გეხმარებათ?

- ხატვა დაძაბული სამუშაო დღის შემდეგ დასვენების საუკეთესო საშუალებაა. შეიძლება ბანალურად ჟღერს, მაგრამ ჩემთვის ხატვისას დრო ჩერდება და ამ დროის სასიამოვნოდ გატარებას მეორე დღის პროდუქტიულობაში უდიდესი როლი შეაქვს.

ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება
ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება

- აღდგომის დღეებია და ყველას ვთხოვ, რომ მათთვის გამორჩეული აღდგომა გაიხსენოს...

- აღდგომა - თავიდან დაბადებაა, სიცოცხლის იმედი და ზეიმია! ყველაზე ბედნიერად აღდგომის ის დღე მახსენდება, როცა ჩვენი ოჯახის ყველაზე პატარა წევრი მოინათლა. აღდგომის სიხარულს მაშინ მისი გაქრისტიანებით გამოწვეული სიხარულიც დაემატა. გილოცავთ ყველას, აღდგომის სიხარული არ მოგკლებოდეთ!..

ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება
ირინა გაბრიჩიძის შემოქმედება

 

762
აღლუმი მოსკოვში

9 მაისი, გამარჯვების დღე: ისტორია, დღესასწაულის მნიშვნელობა

0
(განახლებულია 16:27 08.05.2021)
გამარჯვების დღე ერთ–ერთი ყველაზე დიდი დღესასწაულია, რომელსაც მრავალ ქვეყანაში, რომლებიც ფაშიზმისგან დაზარალდნენ, 9 მაისს აღნიშნავენ

გამარჯვების დღე აღინიშნება, როგორც სისხლისმღვრელი ომის დასასრული, რომელმაც მილიონობით ჯარისკაცისა და მშვიდობიანი მოქალაქის სიცოცხლე შეიწირა. 2021 წელს მეორე მსოფლიო ომში გამარჯვების 76–ე წლისთავი აღინიშნება.

Sputnik–საქართველოს მასალაში შეიტყობთ გამარჯვების დღის ისტორიისა და ამ დღესასწაულის მნიშვნელობის შესახებ.

გამარჯვების დღე

დიდი სამამულო ომი – მეორე მსოფლიო ომის (1939–1945) შემადგენელი ნაწილი 1941 წლის 22 ივნისს გამთენიისას დაიწყო. ფაშისტური გერმანია, დაარღვია რა საბჭოთა კავშირისა და გერმანიის 1939 წლის შეთანხმება, ვერაგულად დაესხა თავს საბჭოთა კავშირს.

ოთხწლიანი საბრძოლო მოქმედებები კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე დიდი შეიარაღებული დაპირისპირება გახდა. ომის სხვადასხვა პერიოდში ორივე მხრიდან იბრძოდა რვიდან 13 მილიონამდე ადამიანი, გამოიყენეს 7 ათასიდან 19 ათასამდე თვითმფრინავი, 6 ათასიდან 20 ათასამდე ტანკი და შემტევი ტექნიკა, 85–დან 165 ათასამდე აღჭურვილობა და ნაღმმტყორცნი.

ფაშისტებმა, რომლებიც სწრაფ გამარჯვებას გეგმავდნენ, ვერ გათვალეს – საბჭოთა ჯარებმა, გამოფიტეს რა მოწინააღმდეგე სისხლისმღვრელ ბრძოლებში, მას თავდაცვაში გადასვლა აიძულეს მთელ გერმანულ–საბჭოთა ფრონტზე და შემდეგ რიგი დიდი დარტყმებიც მიაყენეს.

უსიტყვო კაპიტულაციას ფაშისტურმა გერმანიამ 1945 წლის 8 მაისს 22:43 საათზე (ცენტრალური ევროპის დროით) ბერლინის გარეუბანში მოაწერა ხელი და ის იმავე დღეს, 23:01 საათზე ამოქმედდა.

საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის (სსრკ) უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებით 9 მაისი ფაშისტურ გერმანიაზე გამარჯვებისა და სახალხო ზეიმის დღედ გამოცხადდა.

გამარჯვების პირველი დღე მასშტაბურად იზეიმეს – სხვადასხვა ქალაქში სახალხო სეირნობა და ხალხმრავალი მიტინგები გაიმართა. ქალაქებისა და სოფლების მოედნებზე უკრავდნენ ორკესტრები, გამოდიოდნენ პოპულარული არტისტები, სხვადასხვა სამხატვრო კოლექტივები.

მოსკოვი გამარჯვების ფოიერვერკებმა გაანათა – ათასობით საზენიტო აღჭურვილობიდან 30 გამარჯვების გასროლა განხორციელდა, რაც იმ დროს გრანდიოზული სანახაობა იყო.

ამის შემდეგ ათობით თვითმფრინავმა საბჭოთა კავშირის დედაქალაქში სხვადასხვა ფერის რაკეტების გირლანდები გადმოყარეს, მოედნებზე „ბენგალიური ცეცხლი“ იფრქვეოდა.

დღესასწაულის ისტორია

გამარჯვების პირველი აღლუმი 1945 წლის 24 ივნისს მოსკოვის „წითელ მოედანზე“ გაიმართა.. აღლუმი მარშალმა გიორგი ჟუკოვმა ჩაიბარა.

ეს მოვლენა მსოფლიო ისტორიაში სამარადისოდ შევიდა – ნაცისტური დროშები ამ აღლუმის დროს მავზოლეუმთან სცენაზე დაყარეს.

გამარჯვების დღე 1948 წლამდე ოფიციალური უქმე დღე იყო, შემდეგ ის გააუქმეს, თუმცა სადღესასწაულო ღონისძიებები მთელ ქვეყანაში იმართებოდა.

გამარჯვების დღე უქმე დღედ კვლავ 1965 წელს გამოცხადდა.

1965–1990 წლებში გამარჯვების დღე ფართოდ აღინიშნებოდა – სამხედრო აღლუმები 9 მაისს თვალნათლივ აჩვენებდა საბჭოთა არმიის მთელ სიმძლავრესა და სამხედრო ტექნიკაში ახალ მიღწევებს.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ბევრი ქვეყანა და მათ შორის საქართველო 9 მაისს გამარჯვების დღის აღნიშვნას განაგრძობს.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ გამარჯვების დღემ რუსეთში რამდენიმე წლის განმავლობაში საზეიმო სტატუსი დაკარგა. სამხედრო აღლუმები საბრძოლო ტექნიკითა და სამხედრო ავიაციის მონაწილეობით „წითელ მოედანზე“ 1995 წლის 9 მაისიდან აღდგა.

ევროპის ქვეყნები მეორე მსოფლიო ომში გამარჯვებას 8 მაისს აღნიშნავენ – დღეს, როდესაც გერმანიამ კაპიტულაციის აქტს მოაწერა ხელი ცენტრალური ერვოპის დროის მიხედვით.

გამარჯვების დღის მნიშვნელობა

უდიდესი სისასტიკისა და მასშტაბის ომი მსოფლიოს მრავალი ქვეყნისთვის ტრაგედიად იქცა, მან მილიონობით ადამიანს უსაზღვრო ტანჯვა და კაცობრიობას არნახული ადამიანური დანაკარგი მოუტანა.

თითქმის ოთხწლიანი საომარი მოქმედებების დროს საბჭოთა კავშირში დაინგრა 1 710 ქალაქი, 70 ათასზე მეტი სოფელი, 32 ათასი ფაბრიკა და ქარხანა, განიძარცვა 98 ათასი კოლმეურნეობა. ამ ნგრევის შედეგად ზარალმა დაახლოებით 128 მილიარდი დოლარი შეადგინა.

საბჭოთა კავშირმა დაკარგა 25,6 მილიონი მოქალაქე, სხვა მონაცემებით – 29,6 მილიონი ადამიანი. სულ ცოტა 13,7 მილიონი მსხვერპლთა შორის მშვიდობიანი მოქალაქე იყო.

გამარჯვების დღეს გვირგვინებით ამკობენ უცნობი ჯარისკაცების საფლავებს მარადიული ცეცხლის გვერდით, რომლებიც ომში დაღუპულთა სამარადისო ხსოვნას ეძღვნება.

ამ დღეს, ტრადიციულად, მიდიან იმ ადგილებში, სადაც მიმდინარეობდა ბრძოლები, არის დაღუპული ჯარისკაცების საფლავები, სამხედრო დიდების ძეგლები. იქ აწყობენ ყვავილებს, ატარებენ მიტინგებს და ეწყობა საზეიმო სამხედრო მსვლელობები.

გამარჯვების დღეს ვეტერანები, რომელთა რიცხვიც წლიდან წლამდე იკლებს, იკრიბებიან ქალაქების ცენტრალურ მოედნებზე, ხვდებიან თანამებრძოლებს და იხსენებენ დაუპულ მეგობრებს.

ომში მონაწილე ყოველი მეხუთე დაჯილდოებულია, საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება მიენიჭა 11 681 ჯარისკაცს, ხოლო 2 532 ადამიანი დიდების ორდენის სრული კავალერია.

0
თემები:
მეორე მსოფლიო ომის ისტორია: ფაშიმზე გამარჯვება 2021