ლეილა ქურციკიძე

ბრუკლინის ქართული სული და სიყვარულით შექმნილი ნივთები

354
(განახლებულია 19:09 15.01.2021)
რუბრიკა „ქართველები უცხოეთში“ ამერიკაში მცხოვრებ ლეილა ქურციკიძე–ბახტაძეს და მის მიერ შექმნილ სამყაროს გაგაცნობთ.

ამ ქალბატონის ყველა ნამუშევარი ექსკლუზივია და არ მეორდება. ამის მიზეზი თავად ახსნა: „თითოეული სამკაული ლექსივითაა, რომლის ყოველი სტრიქონი სხვადასხვა სიტყვებით იქმნება“.

ამერიკაში მისი რამდენიმე ნამუშევარი ASC NEW YORK FASHION WEEK-ის კვირეულზე და მანჰეტენის გალერეაში Phoenix Galleries იყო წარმოდგენილი. მისმა სამკაულებმა და აქსესუარებმა მონაწილეობა მიიღო ყოველწლიურად გამართულ საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალ Pearl New York-ზე მოწყობილ გამოფენა-გაყიდვაში და ნიუ-იორკში გამართულ თბილისობის დღესასწაულზე. 2019 წელს კი წარმატებული ქართველების დაჯილდოებაზეც, რომელსაც თამარ დავითაშვილი ხელმძღვანელობს.

ლეილა ქურციკიძე
ლეილა ქურციკიძე

რა შეცვალა მის ხასიათსა და ცხოვრებაში თავისუფალმა სამყარომ და რა დარჩა უცვლელი, ამის შესახებ თავად მოგვითხრობს.

- ქალბატონო ლეილა, გაიხსენეთ როგორი იყო თქვენი პირველი ამერიკული შთაბეჭდილება?

- პირველი შთაბეჭდილება დღემდე მახსოვს, ძალიან ემოციური იყო. როცა აეროპორტიდან პირდაპირ ღამის მანჰეტენზე აღმოვჩნდი, გამაოცა ცამდე აზიდულმა, გაბრჭყვიალებულმა, რეკლამებით სავსე, ბობოქარმა ნიუ-იორკმა. ეს სულ სხვა სამყარო იყო... დღეს ვცხოვრობ ბრუკლინში, სადაც ქართველების ისეთი დიდი რაოდენობაა, რომ ამერიკაში თუ ხარ, ვერც კი გრძნობ.

ლეილა ქურციკიძის ხელნაკეთი სამკაულები და აქსესუარები გამოფენაზე
ლეილა ქურციკიძის ხელნაკეთი სამკაულები და აქსესუარები გამოფენაზე

- ბუნებრივია, ასეთ ქართულ გარემოს თავად ქართველები ქმნიან...

- აქ არის მაღაზიები და რესტორნები, სადაც ქართული სული ტრიალებს. ბევრგანაა ქართული სამზარეულო, თონე, ჩურჩხელები, მოკლედ, რაც გვიყვარს, ყველაფრის შეძენა შესაძლებელია. ამერიკაში ოჯახით ვიმყოფები და ასევე მყავს მეგობრები. ერთმანეთის სანახავად ხშირად დავდივართ და ერთმანეთს ქართულ დღესასწაულებს ვულოცავთ.

ლეილა ქურციკიძის ხელნაკეთი აქსესუარები
ლეილა ქურციკიძის ხელნაკეთი აქსესუარები

- თქვენს საქმიანობაზე მინდა გკითხოთ: სამკაულების დამზადება ამერიკაში დაიწყეთ?

- ალბათ სამკაულების კეთების სურვილი და იმპულსი დედისგან მაქვს. საკმაოდ ნიჭიერი ქალი იყო, ყველაფერი შეეძლო გაეკეთებინა. ამას გარდა ჩემი ქალიშვილი და სიძე არქიტექტორები არიან და ძირითად სპეციალობას ხატვას უთავსებენ, ასევე შესანიშნავ ნივთებს ქმნიან ტყავისგან. მოკლედ, ამერიკაში ისეთ გარემოცვაში აღმოვჩნდი, რომ შეუძლებელი იყო მეც არ მესწავლა ტყავზე მუშაობა. ამბობენ, სწავლა სიბერემდეო, რაც მეტს სწავლობ, უფრო ხვდები იმას, თურმე, რამდენი რამ არ იცი. თანაც, ამერიკა ხომ ის ქვეყანაა, რომელიც შანსს გაძლევს – საკუთარი შესაძლებლობები წარმოაჩინო. ერთადერთი, აქ დროის ნაკლებობას განვიცდი.

ლეილა ქურციკიძე
ლეილა ქურციკიძე

- სამკაულების დამზადება დღეს თქვენთვის ბიზნესია თუ საქმე, რომლის კეთებაც გსიამოვნებთ?

- სამკაულების დამზადება ჩემთვის ბიზნესი არ არის, ჰობია, რადგან აქ ამით ფულს ვერ იშოვნი. უბრალოდ, რასაც ვაკეთებ, მსიამოვნებს. მართალია, მათში დიდ შრომას ვდებ, მაგრამ ბევრი აქსესუარი გაჩუქებული მაქვს და ეს ძალიან მახარებს. თუმცა მაქვს ისეთი ნივთები, რომელიც ჩემთვის თილისმასავითაა, ამიტომ ვერ შეველევი. როცა უცხო ადამიანს გავიცნობ ხოლმე, მასში მინდა, რომ მხოლოდ დადებითი მხარე, სულის სილამაზე დავინახო. ნებისმიერ ნივთშიც ასევე სილამაზეს ვეძებ და ისე მინდა წარმოვაჩინო, რომ მიმზიდველი იყოს. ხანდახან ვხატავ კიდეც. მართალია, მხატვარი არ ვარ, მაგრამ ხატვის პროცესი დიდ სიამოვნებას მანიჭებს.

ლეილა ქურციკიძე
ლეილა ქურციკიძე

- ამბობენ, ნივთები მათი შემქმნელის განწყობას და ემოციას ინახავსო, თქვენს ნამუშევრებზე თუ უთქვამთ მსგავსი რამ?

- ბუნებით პოზიტიური ადამიანი ვარ და ვცდილობ ეს ჩემს ნამუშევრებშიც გადავიტანო. არ ვიცი ჩემი განწყობა მათში როგორ აისახება ხოლმე, მაგრამ ის კი უთქვამთ, რომ ეს სამკაულები შენ გგავს, შენსავით ლამაზი და დახვეწილიაო. ეს რამდენადაა სიმართლე, ვერ გეტყვით, შეიძლება უბრალოდ უნდათ, რომ მასიამოვნონ. ვფიქრობ, ამ ნამუშევრებს ჩემი ხელწერა ეტყობა. ძირითადად ტყავს, ბუნებრივ ქვებს და ბუმბულს ვიყენებ. რაც მთავარია, ყველა ნივთს დიდი სიყვარულით ვაკეთებ.

ლეილა ქურციკიძის ხელნაკეთი აქსესუარი
ლეილა ქურციკიძის ხელნაკეთი აქსესუარი

- თქვენი სამკაულები და აქსესუარები არ მეორდება...

- მთლიანობაში საკმაოდ ბევრი მაქვს შექმნილი და ყველა სამკაულის თუ აქსესუარის დიზაინი განსხვავდება ერთმანეთისგან. დიახ, არ ვმეორდები და კიდევაც რომ მოვინდომო, ალბათ მეორეს მსგავსს ვეღარც გავაკეთებ, რადგან იგივე განწყობა მეორედ აღარ მექნება. ეს ლექსივითაა – როცა თითოეული სტრიქონი სხვადასხვა სიტყვებით იქმნება.

ლეილა ქურციკიძის მიერ შექმნილი საყურეები
ლეილა ქურციკიძის მიერ შექმნილი საყურეები

- ამერიკაში მოგზაურობას რამდენად ახერხებთ?

- მიუხედავად იმისა, რომ პატარა არ ვარ, მაინც არ ვჩერდები, მინდა ყველაფერი მოვასწრო და ვნახო. ამ ხუთი წლის განმავლობაში ნიუ-იორკის, ბრუკლინის, ვაშინგტონის დიდ მუზეუმებში ვიყავი. ბევრი საინტერესო ადგილი დავათვალიერე. მიყვარს მოგზაურობა და გულგრილი ვერ დავრჩი, როცა დავინახე ნიაგარა და ოკეანეში მიმობნეული 1000 პატარა კუნძული. პროფესიით ეკონომისტი ვარ და 12 წელი საქართველოში შემნახველი სალაროების სამმართველოში ვიმუშავე. შემდგომი წლები კი ჩემი შვილების გაზრდა–აღზრდას მივუძღვენი. აქ რომ არ ჩამოვსულიყავი, ალბათ ამ დიდ ქვეყანას და ამდენ რამეს ვერასოდეს ვნახავდი...

ლეილა ქურციკიძე
ლეილა ქურციკიძე

- კოვიდის პირობებში როგორ აღნიშნეთ ახალი წელი?

- ალბათ გაგიკვირდებათ, მიუხედავად კოვიდისა, წელს მაინც ყველაზე ლამაზი ახალი წელი მქონდა და საამისო მიზეზიც მაქვს. ეს წელი ჩემმა შვილიშვილმა, ერთი წლის პრინცესა ლიზიმ გამილამაზა. მას მე ვზრდი, ასე რომ, ნამდვილი ბებია ვარ. მინდა შემთხვევით ვისარგებლო და ახალი წელი მივულოცო სრულიად საქართველოს და სხვადასხვა ქვეყნებში მიმოფანტულ ქართველებს, ვუსურვო მათ მშვიდობა, კეთილდღეობა და წარმატებული ცხოვრება. კეთილი იყოს ახალი წლის შემობრძანება ჩვენს ქვეყანაში და მთელ პლანეტაზე. რაც შეეხება ტრადიციებს, ქართველი სადაც არ უნდა იყოს, ყველგან ქართველად დარჩება, თავისი ტრადიციებით. ამ მხრივ ახალი წელიც არ არის გამონაკლისი.

ლეილა ქურციკიძის ნამუშევარი
ლეილა ქურციკიძის ნამუშევარი

- ამერიკაში ქართველების საკმაოდ დიდი დიასპორაა, რა არის მათი ყველაზე დიდი პრობლემა?

- დიახ, აქ ქართველების დიდი დიასპორაა. სამწუხაროდ, ბევრია ისეთი ბავშვი, რომელიც ქართულად ვერ მეტყველებს. მათ დანახვაზე გული მტკივა, რადგან ისინი საქართველოს დაკარგული მომავალია. იმედია, საქართველოს მთავრობა ფიქრობს ამ საკითხზე, რათა შეიქმნას სამუშაო ადგილები, რომ ხალხს საარსებო საშუალება ჰქონდეს და საკუთარი ქვეყნიდან არსად გაიქცეს.

ლეილა ქურციკიძე შვილიშვილთან ერთად
ლეილა ქურციკიძე შვილიშვილთან ერთად

- თქვენს პიროვნებაში რა შეცვალა ამ ქვეყანამ და რას „ვერ მოერია“?

- ამერიკამ ბევრი რამ დამანახა და მასწავლა, მაგრამ პიროვნულად ვერ შემცვალა. მადლობა ამ ძლიერ, სტუმართმოყვარე, ერთგულ, ყველას დამხმარე, თავისუფალ და კანონიერ ქვეყანას, რომელიც ყველა ადამიანში იმედის ნაპერწკალს აღვივებს. აქ თუ შრომა არ გეზარება, ეს ქვეყანა ცოდნასა და გამოცდილებას არასოდეს დაგიკარგავს. ყველაზე დიდი დანაშაული უსაქმურობაა, რომლისგანაც ყველა ბოროტება წარმოიშობა. აქ ვერ იქნები უსაქმური, რადგან როგორც პიროვნულად, ისე ფიზიკურად დაიკარგები. მადლობა ამერიკას ყველაფრისთვის, მაგრამ... ის მაინც სხვა ქვეყანაა და შენი ვერასოდეს გახდება... იცით, აქ ერთადერთი რას ვერ მოვერიე? – სამშობლოს მონატრებას.

- საქართველოში ვინ გენატრებათ?

- დრომ უცებ გაირბინა. რაც აქ ვარ, საქართველოში მხოლოდ ერთხელ ვიყავი ჩასული. მენატრება ჩემი მეორე შვილი და სამი წლის შვილიშვილი, რომელიც არ მინახავს, მენატრება ჩემი და, რომელიც ყოველდღე მელოდება, მეგობრები მენატრებიან. აი, დამთავრდება კოვიდი და დავბრუნდები...

 

354
თემები:
ქართველები უცხოეთში (96)
ნინო კრავეიშვილი

ინდური კულტურის ფერადოვნება, ტაჯ-მაჰალის წინ შესრულებული ქართული ცეკვა ანუ ნამასტე!

215
(განახლებულია 16:13 25.01.2021)
ყველაფერი ალბათ მაშინ დაიწყო, როდესაც ჯერ კიდევ პატარა გოგომ ინდური ფილმი პირველად ნახა და მისი ფერადოვნებით ეგრევე მოიხიბლა.

იქიდან მოყოლებული, სიცოცხლის დღესასწაულივით შეგრძნება ნინო კრავეიშვილს დიდობაშიც გაყვა, ამიტომ არავის გაუკვირდა, როცა ერთ დღეს, ეს სიყვარული საქმედ აქცია. თბილისში მან ინდური კულტურის ცენტრი „ლაქშმი" დააარსა და მეგობრებთან ერთად დღემდე ენთუზიაზმზე მუშაობს. აქ ყველაფერი: ინდური სიმღერა, ცეკვა, სამზარეულო, ხელის მოხატვაც კი თვითონ შეისწავლეს. სანამ ინტერნეტი გაჩნდებოდა, საჭირო ინფორმაციას მხოლოდ ჟურნალ-გაზეთებიდან იგებდნენ.

დღეს ინდური კულტურის ცენტრი, სადაც ცეკვის ანსამბლიცაა, სოციალურ ქსელებშიც დარეგისტრირებულია და გამომწერი ყველგან ჰყავს. მათ ვიდეოარხს „იუთუბზე“ 250 000 -ზე მეტი გამომწერი ჰყავს და  მილიონობით ნახვა აქვს. მათ შესახებ დღეს ინდოეთშიც იციან, ბევრმა  მათგანმა საქართველოსა და ქართულ კულტურაზე პირველად სწორედ ინდური ცენტრის დახმარებით გაიგო...

ნინო კრავეიშვილი
ნინო კრავეიშვილი

- ქალბატონო ნინო, ინდურ კულტურასთან შეხება ჩვენს ქვეყანაში, ტრადიციულად ინდური ფილმებით იწყება ხოლმე, თქვენს შემთხვევაში როგორ იყო?

- ამ ქვეყანაზე იმდენად შორეული ბავშვობიდან ვარ შეყვარებული, რომ დაინტერესების წყარო, ცხადია, წიგნი ვერ გახდებოდა. ეს ყველაფერი ფილმებიდან დაიწყო. ინდური ფილმები დედაჩემს უყვარდა და კინოთეატრებში მათ სანახავად ბავშვობიდან დავყავდი. მაშინდელი შთაბეჭდილება, რომ ეს ზღაპრულად ფერადი და პოზიტიური ქვეყანაა, დიდხანს გამყვა. მოგვიანებით ცხადია, გავიგე, რომ სინამდვილეში ყველაფერი ნამდვილად არ არის ისე, როგორც ფილმებშია, თუმცა მთავარი შთაბეჭდილება არ შეცვლილა.

ნინო კრავეიშვილი ცენტრის წევრებთან და ინდოელ სტუმრებთან ერთად
ნინო კრავეიშვილი ცენტრის წევრებთან და ინდოელ სტუმრებთან ერთად

- როგორი იყო რეალობა, რომელიც მოგვიანებით აღმოაჩინეთ?

- რეალობა, რაც ინდოეთში, ვნახე, ასეთია: მიუხედავად უკიდურესი სიღარიბისა და ცხოვრების ელემენტარული პირობების არქონისა, ქუჩებში მხვდებოდნენ ადამიანები, რომელთაგანაც ნეგატივი არასოდეს მიგრძვნია. იქ ადამიანებს ყოველი გათენებული დღე უხარიათ და ელემენტარული წვრილმანები ახარებთ. ინდოეთში ფაქტობრივად, ვერ ნახავთ შავი ფერის ტანისამოსში ჩაცმულ ადამიანებს. იმ ქვეყანაში  იმდენად ადვილად იმსხვრევა ყველა კომპლექსი, იმდენად იკურნები და გრძნობ სულიერ წონასწორობას, რომ ამ ყველაფრით, შეუძლებელია არ მოიხიბლო.. ჰოდა, მეც სამუდამოდ შემეყარა ეს "სენი". დედაჩემს, ჩემს მეუღლეს და მეგობრებს ეგონათ, რომ დროთა განმავლობაში, ეს „გატაცება" გამივლიდა და მომბეზრდებოდა. თუმცა, ფაქტია, ასე არ მოხდა და ჩემი დამოკიდებულება ამ ქვეყნის მიმართ უფრო მყარდება და ღრმავდება. დღესდღეობით კი ყოველდღიურ საქმიანობაშიც გადაიზარდა.

ნინო კრავეიშვილი „ინდური კულტურის ცენტრის“ მოცეკვავეებთან ერთად
ნინო კრავეიშვილი „ინდური კულტურის ცენტრის“ მოცეკვავეებთან ერთად

- სწორედ საქმიანობაზე მინდა გკითხოთ: როდის დააარსეთ ინდური კულტურის ცენტრი საქართველოში და მასში გაერთიანების რამდენი მსურველი გამოჩნდა?

- ამ ორომტრიალში ათი წლის წინ ჩავები. საკუთარი ჩანაფიქრის განხორციელება, რომ თბილისში შემექმნა პატარა ინდური სამყარო, მოსვენებას არ მაძლევდა. ჰოდა, მიუხედავად იმისა, რომ ზოგადად ძალიან მიჭირს ხოლმე ფიქრისა და განსჯის გარეშე რაიმე გადაწყვეტა, ეს ნაბიჯი მგონი ერთადერთია, რაც ემოციურად გადავდგი და არასოდეს ვინანებ. თბილისს იმ დროს ინდოეთის მაშინდელი ელჩი სტუმრობდა და მზადდებოდა საღამო, რისთვისაც საკონცერტო ნომრები (ცეკვა, სიმღერა) იყო საჭირო. სასწრაფოდ შევკრიბე სოციალური ქსელებიდან ინდოეთით დაინტერესებული მეგობრის შვილები, მათი მეგობრები და ჩემს სახლში დავიწყეთ რეპეტიციები. მათ კოსტიუმებზეც თავად ვიზრუნე და დღემდე ანსამბლის ჩაუნაცვლებელი დიზაინერი ვარ. ერთადერთი, რაზეც ბევრი ვიფიქრე, ანსამბლის სახელი იყო. ინდურ ღვთაებებს მივადექი და საბოლოოდ შევჩერდი ლაქშმიზე, რაც ბედნიერებისა და წარმატების მომტანი ქალღმერთის სახელია და ჩავთვალე, რომ დადებითი აურის მატარებელი სახელწოდება აუცილებლად გაამართლებდა. 

ნინო კრავეიშვილი ინდოეთში
ნინო კრავეიშვილი ინდოეთში

- როგორც ჩანს, გაამართლა...

- დიახ, ამაში ჯერ კიდევ მაშინ, წარმატებით ჩატარებულმა საღამომ დაგვარწმუნა. სტიმული მოგვცა საიმისოდ, რომ საყვარელი საქმე  თამამად გაგვეგრძელებინა. სულ მალე, ხუთწევრიანი ანსამბლი თანდათან გაიზარდა. ჩვენი ინტერესების სფერო გაფართოვდა და მას სიმღერა, მეჰენდის ხელოვნება და სამზარეულოც შეემატა. თანდათან უფრო მეტი ადამიანი შემოგვიერთდა და მალევე ოფიციალურად დავაარსეთ ინდური კულტურის ცენტრი, რომელსაც „ლაქშმი" ვუწოდეთ. ამჟამად მყავს საუკეთესო გუნდი, საქმეზე უზომოდ შეყვარებული და ერთგული ადამიანებით. ვცდილობ, მათ თავად მივცე  ხოლმე პასუხისმგებლობისა და საქმის სიყვარულის მაგალითი.

ინდოეთში ვიზიტის დროს
ინდოეთში ვიზიტის დროს

- საქართველოში მყოფი ინდოელები თუ არიან თქვენს ცენტრში?

- დიახ, ჩვენს გვერდით არიან ინდოელი მეგობრებიც, რომლებიც ჩვენს საკონცერტო ნომრებშიც იღებენ მონაწილეობას. რათქმაუნდა ინდოეთით და მისი კულტურით, მითუმეტეს ინდური ცეკვით დაინტერესება, ქალბატონებსა და გოგონებს შორის უფრო მეტია. თუმცა სხვადასხვა დროს ანსამბლში ინდური ცეკვით დაინტერესებული ქართველი ვაჟებიც გვყავდა. ამჟამად ქართველ გოგონებთან ერთად ანსამბლში ინდოელი სტუდენტი ვაჟები ცეკვავენ.

ინდოეთში ყოფნის დროს
ინდოეთში ყოფნის დროს

-  ინდოეთში როდის იყავით და ვისი მიწვევით?

- ინდოეთში 2020 წლის თებერვალში გავემგზავრეთ. საქართველოში ცხოვრობს ჩვენს ქვეყანაზე უზომოდ შეყვარებული ინდოელი, დარპან პრაშერი, რომელიც ქართველი და ინდოელი ახალგაზრდების დაახლოებისთვის ყველაფერს აკეთებს. ასევე ცდილობს, რომ იქაურ ინდოელებსაც გააცნოს ქართული კულტურა. სწორედ მისი ძალისხმევით გაიმართა ნიუ-დელიში ქართულ-ინდური ფესტივალი. ქართული მხრიდან ის გახლდათ ორგანიზატორი და ფესტივალზე მონაწილეობის მისაღებადაც სწორედ მან მიგვიწვია. ეს იყო ასრულებული ოცნება თითოეული ჩვენგანისთვის. საქართველოდან 30 კაციანი ჯგუფი გავემგზავრეთ: ჩვენი კულტურის ცენტრის წევრები და ქართული ცეკვის ანსამბლის „გიორგობა" არაჩვეულებრივი ბავშვები, ქორეოგრაფ ნიკოლოზ ხერხაძესთან ერთად.

- როგორ იმოქმედა ამ ქვეყნის კულტურამ და რამდენად გაამართლა ნანახმა მოლოდინი?

- ნანახმა მართლა ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა. ინდოეთის მიწაზე ფეხის დადგმის წუთიდან დაწყებული, ორი კვირის განმავლობაში პოზიტიური ემოციური შოკი მქონდა. ძნელია გადმოსცე ის განცდა, როდესაც თაჯ-მაჰალის წინ დგახარ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს თეთრი მარმარილოს მავზოლეუმი ათასობით ფოტოზე მქონდა ნანახი, მონუსხული შევცქეროდი და კარგა ხანს ფოტოს გადაღებაც ვერ მოვახერხე. ინდოეთის ღირშესანიშნაობების სრულად სანახავად ალბათ მთელი დარჩენილი ცხოვრება დამჭირდება. ბევრი რამ ვნახეთ საფუძვლიანად, ბევრიც მხოლოდ გარეგნულად დავათვალიერეთ დროის სიმცირის გამო. თუმცა მაინც მინდა გამოვყო ჰავა-მაჰალი (ქარის სასახლე) ჯაიპურში და ლოტოსის ტაძარი (ბაჰაისტური სამლოცველო სახლი) დელიში. ცალკე თემაა ფესტივალის ფარგლებში განცდილი დაუვიწყარი ემოციები, ინდოელი მაყურებლის და ფესტივალის სტუმრების დადებითი შეფასებები, ადგილობრივი პრესისა და ტელევიზიის გამოხმაურება ჩვენს საფესტივალო პროგრამაზე, რომელიც სამი დღის განმავლობაში წარმოვადგინეთ...

- რომელი დღე იყო განსაკუთრებული?

- ყოველი დღე და საათი დაუვიწყარი თავგადასავალი იყო. საოცრად ემოციური იყო ტაჯ-მაჰალის წინ შესრულებული ქართული ცეკვა და ინდოელების და უცხო ქვეყნებიდან ჩამოსული ტურისტების ემოციები. ასევე არასოდეს დამავიწყდება ჯალ-მაჰალის (წყლის სასახლე) წინ ჩატარებული პატარა კონცერტი და სატელევიზიო გადაღება. როგორც იცით, ეს ულამაზესი სასახლე წყალშია აშენებული, სწორედ მის ფონზე გადაღებების დროს, ინდოელმა მაყურებელმა უზარმაზარი ალყა შემოგვარტყა. მანძილი ჩვენსა და მათ შორის იმდენად სწრაფად შემცირდა, რომ ლამის წყალში გადაგვყარეს. მათი ერთადერთი სურვილი ჩვენს მოცეკვავეებთან სელფის გადაღება იყო, თუმცა სიტუაცია თანდათან უმართავი ხდებოდა. რომ არა ჩვენი ორგანიზატორების და თანმხლები მამაკაცების მოხერხება, ალბათ იქიდან გაღწევა შეუძლებელი იქნებოდა.

- რომელიმე ინდურ ტრადიციას ხომ არ მისდევთ ცენტრში?

- ტრადიციების და მათი მკაცრი დაცვის მხრივ, ინდოეთი ერთ-ერთი გამორჩეული ქვეყანაა. გამომდინარე იქედან, რომ ჩვენი კულტურის ცენტრში მხოლოდ ქართველები ან საქართველოში მცხოვრები ადამიანები ვართ, პირად ცხოვრებაში მათ ტრადიციებს ცხადია, არ ვიცავთ. თუმცა საჩვენებლად ბევრ მათგანს ვუწევთ პოპულარიზაციას. მაგალითად, უძველეს ტრადიციულ დღესასწაულ ჰოლის (ფერების დღესასწაულს), რომელიც პირველად ბავშვობაში ვნახე დიდ ეკრანზე ინდურ ფილმში და ჩემზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა.

- საქართველოში ჩატარებული ღონისძიებებიდან რომელს გაიხსენებთ?

- 2012 წელს, თბილისში, ინდოეთის მოყვარულ ადამიანებთან ერთად, ჰოლის ფესტივალი, სპეციალური საკონცერტო პროგრამით ავღნიშნეთ. წლების მანძილზე ვაცნობდით ასევე ქართველ მაყურებელს და დაინტერესებულ ადამიანებს ინდურ ტრადიციულ სამზარეულოს, რომელიც ასევე მრავალფეროვანია. ჩვენს საკონცერტო პროგრამებში შეტანილი გვქონდა თითოეულ პერსონაზე მენიუ, რომელშიც ინდური ტრადიციული სამზარეულოს კერძები შედიოდა. კულტურის ცენტრში გვყავს ინდური სამზარეულოს შესანიშნავი სპეციალისტი დიანა სონღულაშვილი, რომელიც არაჩვეულებრივ ინდურ კერძებს ამზადებს. 

ნინო კრავეიშვილი „ინდური კულტურის ცენტრის“ წევრებთან ერთად
ნინო კრავეიშვილი „ინდური კულტურის ცენტრის“ წევრებთან ერთად

- მათი ყოველდღიური წეს-ჩვეულებებიდან რომელს გამოყოფდით?

- ბავშვობიდან მხიბლავდა მათი მისალმება შეხვედრისას, როდესაც ისინი ხელისგულებს აერთებენ, ნიკაპამდე წევენ და მისალმების ნიშნად წარმოთქვამენ სიტყვას: ნამასტე! ასევე დალოცვის ტრადიციაც, როდესაც მშობლებს ან ასაკით უფროს ადამიანს დალოცვას სთხოვენ და პატივისცემის ნიშნად მათ ფეხზე ეხებიან. ქცევის თავისებურებები ალბათ უფრო კულტურის ნაწილია, მაგრამ აქვე გამახსენდა მათი საკვების მიღების წესი როცა ისინი მხოლოდ მარჯვენა ხელით იღებენ საკვებს, რადგან მარცხენა ხელი უსუფთაოდ ითვლება.

- ოდესმე ხომ არ გიფიქრიათ, რომ შესაძლოა, წინა ცხოვრებაში ინდოელი იყავით?

- მივადექით იმ კითხვას, რომელსაც ნაცნობები თუ უცნობები, ჩემი ამ ქვეყნისადმი სიყვარულის შესახებ როცა იგებენ, ყველგან და ყოველთვის მისვამენ. ამაზე მეც ბევრჯერ მიფიქრია. მართლმადიდებელი ქრისტიანი ვარ და ვიცით, რომ ჩვენი რელიგია ხელახლა განსხეულებას არ აღიარებს. თუმცა გული მაინც ეწინააღმდეგება გონებას და სადღაც გულის სიღრმეში, სულ მგონია, რომ მართლაც შეიძლებოდა ასე ყოფილიყო. როდესაც ინდურ ფილმებში ვხედავდი ფილმის გმირს, რომელიც პენჯაბის მინდვრებში მოაბიჯებდა, არაერთხელ მქონია შეგრძნება, რომ იმ ადგილზე მეც ვყოფილვარ და გამივლია. შემდეგ კი საკუთარი ფიქრის თავადვე შემშინებია და დამიბლოკავს. ერთი სიტყვით, გულის სიღრმეში მგონია, რომ წინა ცხოვრებაში ნამდვილად ინდოეთში ვცხოვრობდი. იმდენად კომფორტულად და უსაფრთხოდ ვგძნობდი იქ თავს, იმდენად აუხსნელი იყო ჩემი შეგრძნებები, რომ ამ ამბავზე ინდოეთის მიწაზე ფეხის დადგმისთანავე კიდევ ერთხელ დავფიქრდი. ბედნიერი ვარ, რომ ჩემი ოცნება ინდოეთში ჩავსულიყავი ასრულდა. ზუსტად ვიცი, რომ მხოლოდ ის სიყვარული კვდება, რომელზეც აღარ ოცნებობენ...

 

 

215
მარიამ მაჩალაძე

„სამშობლოში ყოფნის თავისუფლება”, ანუ როგორ გახდა ყოფილი ემიგრანტი ფერმერი

1380
(განახლებულია 22:33 21.01.2021)
ჩვენი პერიოდული რუბრიკა „დაბრუნებულები“ გაცნობთ მათ, ვინც დაბრუნდა სამშობლოში და აქ შეძლო საკუთარი საქმიანობა წამოეწყო.

მათ რიცხვშია პროფესიით მუსიკოსი მარიამ მაჩალაძე. მისი ისტორია ასეთია: ემიგრაციიდან დაბრუნებულმა წყალტუბოს რაიონის სოფელ პატრიკეთში მეურნეობა მოაწყო და ფერმერი გახდა.

მარიამ მაჩალაძე
მარიამ მაჩალაძე

მარიამს სოციალურ ქსელებში აქვს ჯგუფი „სოფლის მეურნეობის განვითარება“, სადაც ხშირად აქვეყნებს საკუთარი საქმიანობის ამსახველ ფოტო- და ვიდეომასალას. სულ ახლახან ქართველი ემიგრანტების ყურადღებაც მიიქცია...

მარიამ მაჩალაძე
მარიამ მაჩალაძე

- მარიამ, პანდემიის პირობებში სოციალური ქსელების მეშვეობით მსურველებს აქტიურად აცნობთ დამწყები ფერმერის ცხოვრებასა და საქმიანობას, ბევრი გამოხმაურება გაქვთ?

- დიახ, მე როგორც საქართველოში, ასევე უცხოეთში მცხოვრები ბევრი ადამიანი მეხმიანება. საკუთარ გვერდზე ჩემი საქმიანობის ამსახველ ვიდეოებსა და ფოტოებს ხშირად ვდებ. ვაჩვენებ როგორ ვშრომობ სოფელში და როგორია დამწყები ფერმერის ცხოვრება. ამით ვცდილობ ახალგაზრდობას მაგალითი ვუჩვენო და დავარწმუნო იმაში, რომ თუ მოინდომებენ, სოფლად შეიძლება ცხოვრება და საქმის კეთება.

მარიამ მაჩალაძე
მარიამ მაჩალაძე

- თქვენმა აქტიურობამ ამერიკაში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტების ყურადღებაც მიიქცია, „ლაივ“ ჩართვაც ჰქონდათ თქვენთან...

- დიახ, პირველად შემამჩნია ამერიკაში მყოფმა ქალბატონმა მზია წულუკიძემ, რომელსაც ემიგრატების დიდი ჯგუფი აქვს და პირდაპირი ჩართვა მომიწყო. ჩემ შესახებ მას ახლობლებმა უამბეს, აქედან გაჩნდა იდეა, რომ ემიგრანტებისთვის პირადად მომეთხრო ყველაფერი. პროფესიით მუსიკოსი ვარ, მაგრამ ამ პროფილით არასდროს მიმუშავია. 2012 წელს მუშაობა ერთ-ერთ ქართულ არხზე დავიწყე ჟურნალისტად, შემდეგ მოვყევი შემცირებაში და სამსახურიდან გამათავისუფლეს.

მარიამ მაჩალაძე
მარიამ მაჩალაძე

- საკუთარი მეურნეობა როგორ დაიწყეთ?

- სამი წლის წინ გავყიდე პირადი ნივთები, ყველაფერი, რაც მქონდა და იმ ფულით საქონელი შევიძინე. ისინი გამრავლდნენ და ახლა მყავს ბოცვრები, ათი ბოჩოლა და სპეციალური ჯიშის ღორები, რომელთაც ვამრავლებ. მანამდე ოცი ფრთოსანი მყავდა, რომელიც უკვე დავყიდე. მაქვს ასევე სამი მოქმედი სათბური, სადაც ბოსტნეული მომყავს. სათბურებისთვის საჭირო თანხის ნახევარი მქონდა, მაგრამ საკმარისი არ იყო, ამიტომ სესხი ავიღე ბანკიდან და ამით ავაშენე.

მარიამ მაჩალაძე
მარიამ მაჩალაძე

- რომელ საათზე იწყება თქვენი დილა?

- ახლა რვის ნახევარზე ვდგები, ზაფხულში ექვსზე მიწევს ხოლმე ადგომა. მანამდე ბავშვების გამო ვიღვიძებდი ადრე. როცა იტალიაში ვიყავი, ჩემი სამუშაო დღე შვიდ საათზე იწყებოდა, ამიტომ ექვსზე ვიღვიძებდი. ყველაფერი მიჩვევაზეა, ბოლო 13 წელი ასე ვარ...

მარიამ მაჩალაძე მამასთან ერთად
მარიამ მაჩალაძე მამასთან ერთად

- სანამ დამწყები ფერმერი გახდებოდით ემიგრაცია გამოიარეთ...

- იტალიაში 2015 წელს ჩავედი, ეს ქვეყანა იმიტომ ავირჩიე, რომ იქ ბევრი ახლობელი მყავდა. დახმარების გარეშე უცხოეთში სამუშაოს პოვნა ძნელია. იტალიაში ძალიან რთული ცხოვრება გავიარე, ძნელია, როდესაც არ იცი ენა, არ იცნობ უცხო ქვეყნის წეს-ჩვეულებებს, ადგილობრივ კანონებსა და ცხოვრების სტილს, მაგრამ დროთა განმავლობაში ყველაფერს ეჩვევი. პირველ ხანებში ოჯახში მოხუცის მომვლელად ვიმუშავე, შემდეგ სასტუმროში.

მარიამ მაჩალაძე საქმიანობის დროს
მარიამ მაჩალაძე საქმიანობის დროს

- რა გახდა აქ დაბრუნების მიზეზი, ანუ უცხოეთში ყველაზე უფრო რთულად გადასალახი რა აღმოჩნდა თქვენთვის?

- სანამ იქ აღმოვჩნდებოდი, ვერასდროს წარმოვიდგენდი, თუ რა მძიმე ფსიქოლოგიური პრობლემები აქვთ იქ მყოფ ქართველებს. ყველანაირად შეზღუდული ხარ და ფაქტობრივად თავისუფლება გაქვს წართმეული, რადგან სხვისი ცხოვრებით ცხოვრობ. ძნელია ფსიქოლოგიურად გაუწონასწორებელ ადამიანებთან მუშაობა, ღამეების თენება და მუდმივი დაძაბულობა. როცა მარტო ვრჩებოდი, მონატრება მკლავდა, განსაკუთრებით შვილები მენატრებოდა, ყოველღამ მათ ფოტოებს ვეფერებოდი. ემიგრანტობა ფიზიკურ ზიანს იმდენად არ გაყენებს, რამდენადაც ფსიქოლოგიურად გთრგუნავს...

მარიამ მაჩალაძე ქალიშვილთან ერთად
მარიამ მაჩალაძე ქალიშვილთან ერთად

- თქვენი რჩევები როგორი იქნება?

- ყველას, ვინც გადაწყვეტს, რომ უცხოეთში სამუშაოდ გაემგზავროს, ვურჩევ საკუთარი თავი ფსიქოლოგიურად წინასწარ შეამზადოს და აქედანვე გაძლიერდეს. პირველ რიგში ელემენტარული, სასაუბრო უცხო ენა შეისწავლონ. სხვა ქვეყანაში რამდენი ახლობელიც არ უნდა დაგხვდეს, ძნელია ვინმეს იმედად ყოფნა, რადგან ყველას თავისი პრობლემები აქვს. კიდევ, მოთმინება და საკუთარი ემოციების კონტროლი უნდა შეძლონ, სხვანაირად გაუჭირდებათ….

მარიამ მაჩალაძე
მარიამ მაჩალაძე

- პირადად თქვენ რა გასწავლათ ემიგრაციამ?

- ბევრი რამ მასწავლა. საკუთარ ქვეყანაში ბევრი ისეთი რამ დავაფასე, რასაც მანამდე ყურადღებას არ ვაქცევდი. პირველ რიგში ესაა სამშობლოში ყოფნის თავისუფლება, შემდეგ ოჯახის წვერების სიყვარული, ქართული სტუმართმოყვარეობა, მეგობრობა და, რაც მთავარია, შვილებისა და მშობლის ურთიერთობები. ევროპაში ეს ყველაფერი, ფაქტობრივად, დაკარგულია, იქ შვილი რომ დედასთან სტუმრად მივიდეს, საამისოდ მისგან ნებართვა წინასწარ უნდა აიღოს… როცა დედას სიმსივნე დაემართა, მაშინ რაც ვიშოვე, სულ სავადმყოფოებში გადავიხადე. შვიდი წელი ვიწვალეთ, მაგრამ, სამწუხაროდ, ვერ ვუშველე...

მარიამ მაჩალაძე
მარიამ მაჩალაძე

- ვიცი, რომ მარტოხელა დედა ხართ...

- დღეს უკვე დარწმუნებული ვარ იმაში, რომ ქალზე ძლიერი სამყაროში მართლა არ არსებობს, მით უმეტეს, როცა მარტოხელა დედა ხარ. შვილების გამო ასჯერ ძლიერი და მოტივირებული ხდები და გამოსავალს, თუ მოინდომებ, ყველა სიტუაციიდან მოძებნი, ეს მე საკუთარი ცხოვრებითაც დავამტკიცე...

 

1380
საქართველოს ზამთრის პეიზაჟები

დღის ასტროპროგნოზი ზოდიაქოს ნიშნებისთვის: 26 იანვარი

0
(განახლებულია 11:58 25.01.2021)
გთავაზობთ ყოველდღიურ ასტროლოგიურ პროგნოზს ზოდიაქოს თითოეული ნიშნისთვის. გაიგეთ ჩვენი ჰოროსკოპიდან, რას გიმზადებენ ვარსკვლავები და რას გირჩევენ ასტროლოგები

დღეს 2021 წლის 26 იანვარია, სამშაბათი. მზარდი მთვარე კირჩხიბის ნიშანშია. ამ დღეს პლანეტა მარსი მფარველობს.

დღევანდელი დღე ადამიანებისგან მეტ კონკრეტულობას მოითხოვს. ნებისმიერი გაურკვევლობა გაღიზიანებას გამოიწვევს. გამძაფრდება რეაქციები მიმდინარე მოვლენებზე, რაც, შესაძლოა, კონფლიქტების საფუძველი გახდეს. ამავე დროს დღეს ძალიან იოლი იქნება ღრმად მიმალულ გრძნობებზე საუბარი, ადამიანისთვის პირდაპირ თქმა, თუ რას ფიქრობთ მასზე. თუმცა, ამ შემთხვევაში სჯობს, ფარგლებს არ გასცდეთ და უკმეხად არაფერი წამოგცდეთ – ამას ურთიერთობებში ბზარის შეტანა შეუძლია.

2021 წლის ჰოროსკოპი ზოდიაქოს ნიშნებისთვის>>

ვერძი: დღეს თქვენთვის საქმეების მოწესრიგების დღეა. თუნდაც ეს გაწერილი არ გქონდეთ, დიდი ალბათობით, ამის აუცილებლობას შექმნილი ვითარება მოითხოვს. მოწესრიგება შეიძლება დასჭირდეს თქვენს სამუშაო ადგილს, ან საქმეებსა და გეგმებს. არ არის გამორიცხული, რომ მოწესრიგების პროცესში დავიწყებული რამ აღმოაჩინოთ, რომელიც დღემდე აქტუალური და თან – საკმაოდ ფასეული.

კურო: დღეს გარშემომყოფებთან და მათ შორის, ახლობელ ადამიანებთან დისონანსში იქნებით. შესაძლოა, მოგეჩვენოთ, რომ თქვენ ირგვლივ ადამიანები ძალიან სერიოზული განწყობით დაიარებიან, ისინი კი, თავის მხრივ, უკმაყოფილო იქნებიან თქვენი უზრუნველობით. სერიოზულ კამათს ეს, დიდი ალბათობით, არ გამოიწვევს, თუმცა იმისთვის, რომ ირგვლივ მყოფებთან ურთიერთობებში ბზარი არ გაჩნდეს, ხშირად მოირგეთ „სერიოზული და ჭკვიანი“ ადამიანის სახე, თუნდაც ეს ძალზე სასაცილოდ გეჩვენებოდეთ.

ტყუპი: დღეს მზად ხართ, რომ მტკიცე და შეიძლება რადიკალური ზომებიც გადადგათ და ეს განსაკუთრებით ფინანსების სფეროს ეხება. იმის ნაცვლად, რომ ასჯერ გაზომოთ და ერთხელ გაჭრათ, ასჯერ გაჭრის განწყობაზე იქნებით. ერთი მხრივ, არის საფრთხე, რომ ფული ქარს გაატანოთ; მეორე მხრივ კი ეს საბრძოლო განწყობა ბიძგს მოგცემთ, გადადგათ ის ფინანსური ნაბიჯები, რომლებიც უკვე მომწიფებულია და დიდი ხანია, გადაწყვეტას მოითხოვს.

კირჩხიბი: დღეს კირჩხიბები კრიტიკოსების სახით მოგვევლინებით. ამასთან, თქვენი კრიტიკა ყველა ნაკლებად იქნება მიმართული საკუთარი თავისადმი, კრიტიკის ობიექტები დიდწილად გარშემომყოფები იქნებიან. თქვენი შენიშვნები ადამიანებს შეცდომების გამსოწორებას აიძულებს, თუმცა ყველაფერი მარტივადაც არ იქნება. თქვენი ბრძნული რჩევები, შესაძლოა, ყურს მიღმა გატარდეს, ხოლო კრიტიკა კი წყენის წყარო გახდეს. თქვენი გადასაწყვეტია – ღირს თუ არა კრიტიკაზე დროისა და ძალების  დახარჯვა, თან, როდესაც შედეგის იმედი ნაკლებადაა.

ლომი: დღეს დიდი ალბათობაა, რომ ირგვლივ მყოფი ადამიანები შეეცადონ, თავიანთი წილი პასუხისმგებლობა თქვენ მხრებზე გადმოიტანონ. ისინი იგრძნობენ, რომ დამყოლ ხასიათზე ხართ და ამის გამოყენებას ურცხვად შეეცდებიან. ამის გამოსწორება შეგიძლიათ, თუ მკაცრად დაიცავთ თქვენს პოზიციებს და აღკვეთ ამგვარ მცდელობებს. სხვაგვარად მოგიწევთ სხვისი საქმეების გაკეთება და საკუთარის გადადება.

ქალწული: მთელი დღე გარედან აკვიატებული ზეწოლა შეიძლება იგრძნოთ. შესაძლოა, ეს დროის დეფიციტი იყოს, ან ვითარება მოითხოვდეს თქვენგან სწრაფ მოქმედებებს, ასევე გარშემომყოფები გამუდმებით მოგმართავდნენ თხოვნით. ნებისმიერ შემთხვევაში, ამ ზეწოლისგან გათავისუფლება გაგიჭირდებათ, ამიტომ, სჯობს, შეეგუოთ ასეთ მდგომარეობას. ყველაფერს აჯობებს, განმარტოვდეთ, თუ ამის შესაძლებლობა გაქვთ და სიმშვიდეში მიხედოთ თქვენს საქმეებს.

სასწორი: დღეს იშვიათი შანსი გაქვთ, რომ რომელიმე საქმეში დიდი ნაბიჯი გადადგათ წინ. მთავარია, საჭირო მომენტი დროულად დაინახოთ, ხელიდან არ გაუშვათ და მტკიცედ, მკაფიოდ იმოქმედოთ. აქტიური და შეუპოვარი მოქმედებების წყალობით გამარჯვების დიდი შესაძლებლობა გაქვთ. გამოიყენეთ ეს დღე ახალი სიმაღლეების დასაპყრობად და კონკურენტების უკან ჩამოსატოვებლად.

მორიელი: დღეს სამართლიანობის გრძნობა გამძაფრდება თქვენში. მზად ხართ, ვინმე ან რამე საკუთარი მკერდით დაიცვათ, თუ ჩათვლით, რომ მას ჩაგრავენ და ავიწროებენ. რას იზამთ, ხანდახან ცუდი არაა სამართლიანობისთვის ბრძოლა და მოძალადისთვის ადგილის მიჩენა. თუმცა დღეს უსამართლობა შეიძლება იქაც „დაინახოთ“, სადაც ამის ნატამალიც კი არაა. ასე რომ, მეტი დაკვირვება გმართებთ, რომ განგაშის ზარი ტყუილუბრალოდ არ შემოჰკრათ.

მშვილდოსანი: დღეს, შესაძლოა, მთელი დღე ჭეშმარიტების ფუჭ ძებნაში დაკარგოთ, თან დარწმუნებული იყოთ, რომ ის „სადღაც აქვეა“. ეს ძებნა ნებისმიერ საკითხს შეიძლება უკავშირდებოდეს – ურთიერთობებს, მუშაობას, პირად ცხოვრებას. თუმცა, რაც არ უნდა მოგეჩვენოთ, რომ სამართლიანობა „ჰა და ჰა, გაიმარჯვებს“, იცოდეთ, რომ ეს მხოლოდ მოჩვენებაა. შეიძლება გაკვირვებულმა აღმოაჩინოთ, რომ „სუფთა სახის“ ჭეშმარიტება თითქმის უსარგებლო რამაა და თქვენ გარდა ის არავის სჭირდება.

თხის რქა: ასტროლოგები დღეს მხოლოდ პირდაპირი გზებით სიარულს გირჩევენ. საკუთარ თამაშის წამოწყების მცდელობას, ან, უფრო უარესი – რამის დამალვას ან დამახინჯებას, სავალალო შედეგები შეიძლება მოჰყვეს. თუ საჭირო შედეგის მიღება გსურთ, ღიად, პირდაპირ და პატიოსნად უნდა იმოქმედოთ. გარშემომყოფებიც სწორედ ამ თვისებებს დააფასებენ თქვენში. მაგრამ ერთიცაა – გულწრფელობასაც თავის საზღვრები აქვს და დაიცავის ეს ფარგლები.

მერწყული: დღეს საჭირო შედეგების მისაღწევად იმის ლაპარაკი მოგიწევთ, რასაც თქვენგან ელოდებიან და არა იმის, რასაც სინამდვილეში ფიქრობთ. ხანდახან შეიძლება გაჩუმებაც უპრიანი იყოს. რას იზამთ, გულწრფელობა ზოგჯერ უადგილოა ხოლმე და მით უმეტეს – მნიშვნელოვან საუბრებში, მოლაპარაკებებში. დღეს თუ სათქმელს პირდაპირ იტყვით, შეიძლება ავნოთ საქმესაც და საკუთარ თავსაც. თუ გაჩუმდებით, მომგებიან პოზიციაში აღმოჩნდებით.

თევზები: დღეს საქმიანობაში მტკიცედ და საბრძოლოდ ხართ განწყობილი. რატომ უნდა იწვალოთ კვანძის გახსნაზე, როცა მისი ნაჯახით გადაჭრა შეიძლება? ყველაზე საინტერესო ისაა, რომ ზოგიერთ საკითხში რადიკალური ზომები სწორედაც რომ ყველაზე მომგებიანი შეიძლება აღმოჩნდეს. მაგრამ ისეთ საქმეებს, რომლებიც დროსა და დელიკატურ დამოკიდებულებას საჭიროებს, სჯობს, სათოფეზეც არ გაეკაროთ. ან წინასწარ შეეგუოთ, რომ ისინი, ასეთ შემთხვევაში, სრული კრახისთვისაა განწირული.

0