ნათია ლაზიშვილი

 ემიგრანტი ქალის წერილები: უცებ ქართულად ავყვირდი: გააჩერეეეთ! - თავი საქართველოში მეგონა

7250
(განახლებულია 20:33 24.12.2020)
ემიგრანტი ქალები – ჩვენი დროის ჩვეულებრივი გმირები, საკუთარ მხრებზე რომ გადაიტანეს ქვეყნის ყველაზე რთული პერიოდი. ასეა დღესაც...

სამშობლოდან შორს მყოფები, უცხოეთში პიროვნულ რეალიზებას მაინც ახერხებენ. როგორც ჩანს, მათ ოპტიმიზმს და სიცოცხლის სიყვარულს ყოფითი პრობლემები ვერაფერს აკლებს. ვინ იცის, იქნებ, ჩვენი გადარჩენის საიდუმლოც ამაშია...

დღეს მილანში მყოფ ლამაზ ქალბატონს, ნათია ლაზიშვილს გაგაცნობთ. ის 39 წლის ასაკში სამი შვილის დედაა და მალე ბებია გახდება. თუმცა როცა მის ფოტოებს უყურებ და მის ნაწერს კითხულობ, ამაში ეჭვი გეპარება. ფოტოებიდან გაცილებით ახალგაზრდა გოგო გიყურებთ. მის ნაწერებში კი ბავშვური სისადავე და გულწრფელობაა...

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

„ეხლა რომ მკითხონ ყველაზე მეტად რა გენატრებაო? ალბათ ვეტყოდი, რომ ბავშვობა. გუნდაობისას გაყინულ ხელებს რიგრიგობით რომ ვუთბობდით ბავშვები ერთმანეთს“,  -ასე იწყება მისი ერთი პატარა ნოველა „მოდი, გაგითბო ხელები, მოდი."

დაახლოებით 300 ლექსი და 200-მდე ნოველა აქვს დაწერილი. ახლა მუშაობს რომანზე „მზის ჩასვენება". გაიცანით, ეს გზავნილი ნათია ლაზიშვილის ვერბალური ავტოპორტრეტი და მისი ცხოვრების ამბავია...

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

მე ვარ ნათია ლაზიშვილი, 39 წლის ემიგრანტი. წარმოშობით ლაზი ვარ, დედა აჭარელი აბაშიძის ქალია. იტალიაში, ქალაქ მილანში ვცხოვრობ. უბრალო ოჯახში გაზრდილი ვარ, ვცდილობ, სხვებს არ დავემსგავსო. სიცოცხლე მიყვარს და მინდა, რომ ჩემი პოზიტიური განწყობა ყველას გადავდო. მიყვარს ჩემი კუთხე, გურია, რომელიც საოცარად მდიდარია ჯანსაღი, უბოროტო ხალხით. ძალიან ლაღი ბავშვობა მქონდა და არა ერთი ნოველა მაქვს დაწერილი ჩემს ბავშვობაზე. სულ იქ მინდა დაბრუნება, ალბათ რომ შემეძლოს, დროს გავაჩერებდი და იქ დავრჩებოდი...

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

ზოგადად ხელოვანი ადამიანი ვარ. მიყვარს სამყარო და ყველაფრის სხვაგვარი აღქმა მაქვს. წერა ძალიან მიყვარს, ვწერ ყველგან, სადაც მომიხერხდება და სადაც მუზა მეწვევა. ერთხელ ავტობუსს ველოდებოდი, ძალიან მეჩქარებოდა. უცებ მუზა მომივიდა და დავიწყე ლექსის წერა, მოკლედ თავით ვარ ჩარგული ტელეფონში. როცა ზემოთ ავიხედე, რას ვხედავ? -ავტობუსი მოსულა გაჩერებაზე, ხალხი ასულა და დაძრულა კიდეც. უცებ ქართულად ავყვირდი: გააჩერეეეთ! გააჩერეეეთ! ეტყობა, თავი საქართველოში მეგონა...

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

სოციალურ ქსელებში ჩემს ნოველებს ბევრი კითხულობს და მათგან სიყვარულს და სითბოს ვგრძნობ. ოთხი წლის წინ ისინი აიტაცა ხალხმა და მათგან დიდი სითბო და სიყვარული მივიღე. მე არ ვუწოდებ საკუთარ თავს მწერალს და პოეტს, ჯერ ბევრი მაკლია, რომ ეს წოდება დავიმსახურო. ვწერ იმაზე, რაც მტკივა და რასაც ყველა ადამიანი განიცდის. ჩემი მეგობარი, პოეტი გელა დაიაური მეუბნება: შენს ნოველებს როცა ვკითხულობ, ვტირი, იმდენად დიდი გრძნობით გაქვს გადმოცემული, გული გაქვს შიგნით ჩადებული და ეს კარგად ჩანსო.

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

ჩემს ნოველს „გოგონა მაღაზიაში" 12 ათასი ნახვა ჰქონდა, მეორეს, „გაცრეცილი წერილი " რვა ათასი. ეს გახდა ჩემთვის სტიმული, თორემ ადრე ასე აქტიურად არ ვწერდი. ასევე მაქვს საბავშვო ზღაპრები და მოთხრობები, რომლის დაბეჭდვაც მინდა. ამას დიდი ხანია ვგეგმავ, მაგრამ ფინანსურად ვერ ვახერხებ... მილანის ეკლესიაში არის სულიერი მოძღვარი, მამა კირიონ მაჩაიძე, რომელსაც ვაფასებ, ძალიან კარგი ადამიანია. მან მითხრა როცა წიგნები დაიბეჭდება პრეზენტაცია მილანში მოვაწყოთო.

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

საქართველოში მყავს და მაქვს ყველა და ყველაფერი, რაც ძვირფასია: მშობლიური კუთხე, შვილები, დედა, დედ-მამიშვილები, მეგობრები... მამა შვიდი თვის წინ დამეღუპა. 63 წლის ასაკში, ინფარქტით ისეთი ღუღუნა მამა დავკარგე... აი, ამან გაანადგურდა ჩემი გული. პანდემიის გამო ვერ ჩავედი საქართველოში და ვერ დავიტირე. ოჯახში ოთხი და-ძმა ვართ. ჩემი და ცხრა წელია ემიგრაციაშია. დედა სულ მთხოვს მალე ჩამოდიო, მაგრამ ჯერ არ გამოდის...

შვილები ოთხი წელია, არ მინახავს. როცა ჩემი 19 წლის ქალიშვილი გათხოვდა, ვერც მის ქორწილს დავესწარი, რადგან საბუთები გადავადებაზე მქონდა დატოვებული. მალე ბებო გავხდები, მაგრამ პანდემიის გამო შვილიშვილს მალე ვერ ვნახავ... როცა პოსტი დავდე მალე ბებო გავხდები მეთქი და ერთმა დამიწერა: ალბათ ღადაობს, ვერ ხედავთ, 20 წლისას ჰგავს, რა ბებო? რის ბებოო? ერთი ჩემი დაქალი ხუმრობს ხოლმე: „თაფლში და რძეში ხომ არ გძინავსო?“..

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

წლების მატებასთან ერთად მივხვდი, რომ ასაკი მარტო ციფრებია და არაფერს ნიშნავს. მთავარია, გულს არ დაეტყოს წლები და ადამიანი შინაგანად არ დაბერდეს. როგორი ბავშვურიც ვიყავი, ისეთივე დავრჩი... ოღონდ, უფრო შემიყვარდა სიცოცხლე, რომლის თითოეული წუთი ჩემთვის ძვირფასია... ეს ჩემი ბუნებაა, ჩემი სამყარო, სადაც ვცხოვრობ და არასოდეს შევიცვლები.

იტალიაში 2015 წელს ჩამოვედი, თუმცა მერე ისევ უკან დავბრუნდი. ვიფიქრე, ისევ ვცდი, იქნებ, აღარ დამეტოვებინა შვილები, თუმცა სხვა გზა აღარ იყო. იტალია ძალიან მიყვარს, რა თქმა უნდა, საქართველოს შემდეგ, თავისი სიძველით, ისტორიით, მრავალი სანახაობით, მისთვის ჩვეული თავისუფლებით, აქ თითქოს ყველაფერი ჩემია. ეს ქვეყანა მაძლევს იმას, რაც მთელი ცხოვრება მაკლდა და მინდოდა... თუმცა ამისთვის მსხვერპლად ითხოვს სამშობლოსა და ოჯახისგან შორს ყოფნას. ბევრი ოცნება მაქვს, მინდა ჩემს შემოქმედებას მივხედო. ასევე მინდა გავხსნა ძაღლების თავშესაფარი, რამდენად მოვახერხებ, არ ვიცი.

ნათია ლაზიშვილი
ნათია ლაზიშვილი

            

საქართველო ჩემი სამშობლოა და სიცოცხლესავით მიყვარს. ჩემი ოცნებაა მისი გაძლიერება და ის, რომ ერთიან, ძლიერ და დაცულ სამშობლოში ყველა ემიგრანტი დაბრუნდეს. კიდევ ერთს დავამატებდი: მინდა საქართველოში დააფასონ ხელოვანი ნიჭიერი ადამიანები. უცხოეთი სავსეა ჩვენი ქვეყნიდან წასული დაუფასებელი ქართველებით.                        

ბოლოს, მინდა ყველას ჩემს ნოველებში შესული სიტყვებით მივმართო: მთავარია, რწმენა არ დაკარგო საკუთარი თავის, ღვთის და მომავალის. გახსოვდეს, ავდარს დარი მოჰყვება, ზამთარს-გაზაფხული. ეს ბუნების კანონია. ისეთი დარჩი, როგორიც მამაზეციერმა შეგქმნა, როგორიც მიგიღო დედაბუნებამ და არ იცხოვრო სხვების მითითებებით. გაიღიმე, ჩაურაზე კარი ნეგატიურ ადამიანებს. შეხედე საკუთარ თავს სარკეში და ძალიან, ძალიან შეიყვარე ყოველი დღე....

 

7250
ნინო რურუა

სამოთხე დედამიწაზე, ანუ რაში უნდა მივბაძოთ იტალიელებს, რომ უკეთ ვიცხოვროთ

3173
(განახლებულია 14:52 27.01.2021)
რუბრიკა „ქართველები უცხოეთში” იტალიაში მცხოვრებ ქართველ იურისტ ნინო რურუას და მის საქმიანობას გაგაცნობთ.

არაოფიციალური სტატისტიკით, იტალიის ქალაქ ბარში ყველაზე მეტი ქართველი ცხოვრობს, ამიტომ აქ წამოწყებულ ნებისმიერ ქართულ საქმიანობას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება. მათ შორის, ვინც იტალიაში თავის ქვეყანას ღირსეულად წარმოაჩენს, პროფესიით იურისტი ნინო რურუაც გახლავთ. იგი ქალაქ ბარის სასამართლოს ავტორიზებული კულტურათაშორისი მედიატორი და იტალიის რესპუბლიკის მიერ აკრედიტებული ქართულენოვანი თარჯიმანია.

იტალიაში ასოციაცია „აისი“ (A.I.S. Assistenza per integrazione degli stranieri) ჩამოაყალიბა და ქართველი ბავშვებისთვის ბარის პირველი ქართული საკვირაო სკოლა „აისიც“ დააფუძნა. ამას გარდა 2017 წელს ბარის სერვისების სააგენტოში საემიგრაციო საკითხებითაა დაკავებული.

ნინო რურუა
ნინო რურუა

– ქალბატონო ნინო, თქვენ მაგალითზე რას გვეტყვით, როგორაა შესაძლებელი ქართული საქმის კეთება უცხოეთში?

– მიუხედავად ემიგრაციის რთული ცხოვრებისა, სურვილის შემთხვევაში ეს შესაძლებელია. მე იტალიაში 2012 წლიდან ვცხოვრობ, იტალიის მიერ აკრედიტებული ქართულენოვანი თარჯიმანი და ქალაქ ბარის სასამართლოს მიერ ავტორიზებული მედიატორი ვარ. იტალიაში დავაარსე ქართული ასოციაცია, რომლის საქმიანობაში ყველაზე დიდ მიღწევად ქართულენოვანი გაზეთის დაარსება მიმაჩნია. გაზეთი ამ ეტაპზე შეზღუდული ტირაჟით გამოდის, თუმცა სამომავლოდ მის უფრო ფართო მასშტაბით გამოცემას ვგეგმავთ. ასოციაცია აქ მყოფი ქართველების ნიჭის გამოსავლენად ხშირად მართავს კულტურულ-შემოქმედებით საღამოებს, პერიოდულად გამოსცემს საინფორმაციო ბროშურებს, აწყობს საინფორმაციო შეხვედრებს. 2018 წლის 10 თებერვალს ბარიში დავაარსე ქართული უფასო საკვირაო სკოლა „აისი“, რომელიც დაახლოებით 40 ბავშვს ითვლის.

საკვირაო სკოლაში
საკვირაო სკოლაში

ბავშვობის სამყარო - შტრიხები პორტრეტისთვის

ნინო რურუა: ერთ ჩვეულებრივ, ტრადიციულ თბილისურ ოჯახში დავიბადე. ოჯახში პირველი შვილიშვილი ვიყავი და, ცოტა არ იყოს, მათამამებდნენ. თუმცა ბავშვობიდან ყოველთვის ჩემი სამყარო მქონდა და რაღაცნაირი სიჯიუტით გამოვირჩეოდი. არასდროს მხიბლავდა ერთფეროვნება, ყოველთვის რაღაც ახლის ძიებაში ვიყავი. მიყვარდა კითხვა და დროის უდიდეს ნაწილს სახლში, წიგნებთან ვატარებდი. სკოლის დამთავრების შემდეგ ოჯახის სურვილი იყო, რომ ექიმი გავმხდარიყავი. თუმცა როცა მივხვდი, რომ ჩემგან ექიმი ვერ დადგებოდა, გადავწყვიტე პროფესია შემეცვალა და ბავშვობის ოცნება ამესრულებინა – იურისტი გავმხდარიყავი. 

ნინო რურუა
ნინო რურუა

– ნოსტალგიას საოცარი უნარი აქვს – ის შენში მანამდე უცნობ თვისებას ააქტიურებს ან მიმალულ ნიჭს აღვიძებს... 

– ასეთი რამ ჩემ ცხოვრებაშიც მოხდა. ყველა ემიგრანტი საქართველოს გულით ატარებს. ნოსტალგია გრძნობაა, რომელიც ყოველდღიურად გეძალება, მაგრამ სიტყვებით ვერ გადმოსცემ. რამდენიმეწლიანმა ემიგრაციამ უფრო ძლიერი გამხადა. სულ ვცდილობ, რომ შესაძლებლობის მაქსიმუმი გავაკეთო. ამ ქვეყნის მადლობელი ვარ, რადგან აქ საშუალება მომეცა, რომ საკუთარი ძალებისა და თუნდაც სურვილების რეალიზება მომეხდინა. რაც შეეხება ჩემში აღმოჩენილ მანამდე უცნობ თვისებას, რა გასაოცარიც არ უნდა იყოს, იტალიაში ხატვა დავიწყე და ამის მიზეზი და წინაპირობა სწორედ ნოსტალგია გახდა. ჩემდა გასაოცრად, ერთ მშვენიერ დღეს ხელში ფუნჯი ავიღე და ხატვა დავიწყე.

ნინო რურუა
ნინო რურუა

– იტალიელებს ორი სიტყვით როგორ აცნობთ საქართველოს?

– როდესაც ჩემი იტალიელი მეგობრები მეკითხებიან საქართველოზე, მარტივად ვპასუხობ: ეს არის სამოთხე დედამიწაზე. ჩემი დიდი სურვილია, რომ იქ დაბრუნება ყველამ შევძლოთ. თითოეული ჩვენგანი უცხოეთში თავისი ქვეყნის სახე და დესპანია. როგორც ჩვენ მოვიქცევით, ამის მიხედვით იმსჯელებენ მთლიანად ერზე და ქვეყანაზეც, ამიტომ ეს დიდი პასუხისმგებლობაა.

ოფიციალური შეხვედრის დროს
ოფიციალური შეხვედრის დროს

– ზოგჯერ ბედნიერება და კმაყოფილება ერევათ ერთმანეთში...

– იყო ბედნიერი არ ნიშნავს იმას, რომ შენ გარშემო ყველაფერი სრულყოფილია, ეს იმას ნიშნავს, რომ გადაწყვიტე თვალი აარიდო ყველაფერ იმას, რაც არასრულყოფილად გეჩვენება – მე ასე მესმის ბედნიერება...

ნინო რურუას შემოქმედება
ნინო რურუას შემოქმედება

– ქართველებს და იტალიელებს ხშირად გვადარებენ ერთმანეთს, თქვენი აზრით, რაში უნდა მივბაძოთ მათ?

– მსგავსება მართლაც დიდია, ქართველებს ტემპერამენტით განსაკუთრებით სამხრეთ იტალიელები ჰგვანან. თუმცა სხვაობაც მკვეთრია. აქ ძალიან დიდი ყურადღება ეთმობა სოფლის მეურნეობას. საკმაოდ კარგად აქვთ ეს სფერო მოწესრიგებული და უპირატესობა ქვეყნაში წარმოებულ პროდუქციას ენიჭება. რიგით იტალიელებს ურჩევნიათ, რომ ქვეყანაში წარმოებული პროდუქცია შეიძინონ და არა ექსპორტირებული. ეს მათი პრინციპული პოზიციაა. ასეთი დამოკიდებულება კი ადგილობრივი ბიზნესის განვითარებას უწყობს ხელს. აი, ასეთ პატრიოტიზმში თუ მივბაძავთ მათ, კარგი იქნება და ეს ჩვენ ეკონომიკაზეც დადებითად აისახება.

ნინო რურუას ნაქარგები
ნინო რურუას ნაქარგები

– თქვენთვის რა არის ცხოვრების ყველაზე დიდი გაკვეთილი?

– ცხოვრების ყველაზე დიდი გაკვეთილი ემიგრაციამ ჩამიტარა, აქ ბევრი რამ ვისწავლე: გიყვარდეს შენის საქმე, დაისახე მიზანი და იშრომე ამ მიზნის მისაღწევად. როდესაც სურვილი დიდია, დამერწმუნეთ, ყველაფერი გამოვა. უნდა გვახსოვდეს, სად არის ჩვენი ფესვები. მინდა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს სამშობლოში ყველა დაბრუნდეს და იქ იყოს ბედნიერი...

 

3173
თემები:
ქართველები უცხოეთში
გიორგი მანდარია გამარჯვებულ მოსწავლეებთან ერთად

ლოგიკური აზროვნება გამარჯვებისთვის ქართველი მოზარდები მსოფლიოში უძლიერესთა შორის

640
(განახლებულია 22:44 26.01.2021)
დიდი ხანია მივეჩვიეთ იმ ფაქტს, რომ ქართველი მოზარდები ყველა სფეროში აღწევენ წარმატებას. ამჯერად ვისაუბრებთ ინფორმატიკის ოლიმპიადებზე, საიდანაც, არ ყოფილა შემთხვევა, რომ საქართველოდან წარგზავნილს მედალი არ ჩამოეტანოს.

საქართველოში ინფორმატიკის ეროვნული ოლიმპიადა, ისევე, როგორც მსოფლიო ოლიმპიადა, 1989 წლიდან იმართება. ოლიმპიადის ჩატარება განათლების სამინისტროს ინფორმატიკის მთავარმა ცენტრმა დაიწყო და ბატონი გიორგი მანდარია მასში პირველივე დღიდანაა ჩართული. ჩვენი ქვეყნის ეროვნულ ნაკრებს, რომელშიც ოთხი ძლიერი მოსწავლეა, ის 1990 წლიდან ხელმძღვანელობს. იმ წელს მეშვიდე გიმნაზიის მოსწავლემ გიორგი დათუაშვილმა, რომელიც საბჭოთა ნაკრებში მოხვდა, ინფორმატიკის მეორე მსოფლიო ოლიმპიადაზე ოქროს მედალი აიღო.

იქიდან მოყოლებული ჩვენი ყველა გამარჯვება ბატონი გიორგისა და მისი გუნდის სახელს უკავშირდება. ყოფილი ოლიმპიელები მიღებულ ცოდნასა და გამოცდილებას დიდ ცხოვრებაშიც იყენებენ. ამის დასტურია ის, რომ ბევრი მათგანი როგორც საქართველოში, ასევე უცხოეთში ცნობილ წამყვან კომპანიებში მუშაობს, ან თავად არიან კომპანიის მფლობელები.

გიორგი მანდარია
გიორგი მანდარია

- ბატონო გიორგი, როგორია ჩვენი ქვეყნის წარმატების სტატისტიკა?

- საქართველო, როგორც დამოუკიდებელი ქვეყანა, ინფორმატიკის მსოფლიო ოლიმპიადებში 1996 წლიდან მონაწილეობს. 2000 წელს პირველი მედალი მოვიპოვეთ და ამის შემდეგ მედლების გარეშე აღარ დავბრუნებულვართ. პირველი ოქროს მედალი საქართველოს ნაკრებს 2010 წელს ქუთაისის ფიზიკა-მათემატიკური 41-ე საჯარო სკოლის მოსწავლემ ცოტნე ტაბიძემ მოუტანა. მეორე ოქროს მედალი 2014 წელს თბილისელი მოსწავლის ნიკოლოზ სვანიძის სახელთანაა დაკავშირებული (კომაროვის ფიზიკა-მათემატიკური 199-ე საჯარო სკოლა, საინფორმაციო ტექნოლოგიების ცენტრი „მზიური“). ევროპის ოლიმპიადებში 2015 წლიდან ჩავერთეთ. ამ წლების მანძილზე არაერთი გამარჯვება გვაქვს მოპოვებული. საბოლოო ჯამში მსოფლიოს და ევროპის ოლიმპიადებზე აღებული გვაქვს 14 ოქროს, 12 ვერცხლისა და 50 ბრინჯაოს მედალი.

გიორგი მანდარია
გიორგი მანდარია

- ასე რომ, მედლის გარეშე ფაქტობრივად არც ერთი ოლიმპიადიდან არ დავბრუნებულვართ?

- დიახ, სწორედ ასეა. ქართველი მოსწავლეები 2017 წელს ცენტრალური ევროპის ქვეყნების ოლიმპიადისა და სრულიად ევროპის პირველი ახალგაზრდული ოლიმპიადის ჩემპიონები გახდნენ. 2018 წელს იაპონიის მსოფლიო ოლიმპიადაზე ორი ოქროს მედალი მოვიპოვეთ და საქართველო 87 მონაწილე ქვეყნიდან მსოფლიოს რვა უძლიერეს ქვეყანას შორის მოხვდა. 2019 წელს მსოფლიო ოლიმპიადაზე ერთი ოქროს და ორი ბრინჯაოს, სრულიად ევროპის მესამე ახალგაზრდულ ოლიმპიადზე კი ერთი ვერცხლის და სამი ბრინჯაოს მედალი დავიმსახურეთ. გასულ წელს რაც შეეხება, მსოფლიო ოლიმპიადაზე ორი ოქროსა და ორი ბრინჯაოს მედალი მოვიპოვეთ. ჩვენი ქვეყანა კი 87-დან ისევ მსოფლიოს რვა უძლიერეს ქვეყანას შორის მოხვდა.

გიორგი მანდარია
გიორგი მანდარია

- შარშან საქართველომ ონლაინ უმასპინძლა ევროპის ოლიმპიადას...

- დიახ, 2020 წელს საქართველომ ევროპის მეოთხე ახალგაზრდულ ოლიმპიადას ონლაინ რეჟიმში უმასპინძლა, რაც საკმაოდ რთული იყო. თუმცა იმას, რომ ოლიმპიადა მაღალ დონეზე ჩავატარეთ, საერთაშორისო კომიტეტის წევრების, მონაწილე ქვეყნების ხელმძღვანელების, თვით ოლიმპიადის პრეზიდენტის მიერ გამოგზავნილი სამადლობელი წერილები ადასტურებს. ფინანსური და ორგანიზაციული მხარდაჭერა საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტრომ და შოთა რუსთაველის ეროვნულმა სამეცნიერო ფონდმა უზრუნველყვეს. ხოლო სამეცნიერო-თემატური უზრუნველყოფა, ჩვენთან ერთად, ყოფილი ოლიმპიელებით დაკომპლექტებულმა სამეცნიერო-ტექნიკურმა კომიტეტმა მოახდინა. ქართველი მოსწავლეები ამჯერადაც წარმატებით გამოვიდნენ. ოლიმპიადაზე ერთი ოქროს, ერთი ვერცხლისა და ორი ბრინჯაოს მედალი მოვიპოვეთ. მომავალ წელს, პანდემიის პრობლემის მოხსნის შემთხვევაში, ევროპის მეხუთე ახალგაზრდულ ოლიმპიადას ისევ საქართველო უმასპინძლებს.

გიორგი მანდარია ინფორმატიკის ოლიმპიადაზე მონაწილეებთან ერთად
გიორგი მანდარია ინფორმატიკის ოლიმპიადაზე მონაწილეებთან ერთად

- თუ შეიძლება, რომ მკითხველს გამორჩეული მოსწავლეები გავაცნოთ...

- მოგახსენებთ. 2018 წელს ჩვენი ორი ოქროსმედალოსნიდან (ორივე კომაროვი, სასწავლო ცენტრი „მზიური“) ნიკოლოზ ბირკაძე 340 მონაწილიდან მსოფლიოს უძლიერეს ოთხეულში შევიდა, ხოლო გიორგი კლდიაშვილი მსოფლიოს 16 უძლიერეს მოსწავლეს შორის მოხვდა. საქართველო 87 მონაწილე ქვეყნიდან რვა უძლიერეს ქვეყანას შორის დასახელდა. წლევანდელი ევროპის ახალგაზრდული ოლიმპიადის ოქროსმედალოსანი ლუკა მოსიაშვილი ევროპის უძლიერეს მოსწავლეთა ოთხეულში შევიდა. გარდა ამისა, გიორგი კლდიაშვილი (დემირელის სახელობის კერძო კოლეჯის ყოფილი მოსწავლე, სასწავლო ცენტრი „მზიური“) 2017 წელს ცენტრალური ევროპის ქვეყნების ოლიმპიადის ჩემპიონი გახდა. საქართველო კი მონაწილე ქვეყნების უძლიერეს სამეულში შევიდა. ნიკოლოზ ბირკაძემ საქართველოს ოლიმპიადების ისტორიაში თავისი ადგილი უკვე დაიმკვიდრა. ის პირველია, ვინც 15 წლის ასაკში მათემატიკისა და ინფორმატიკის მსოფლიო ოლიმპიადებზე ვერცხლის მედლები მოიპოვა. მანამდე გიორგი კლდიაშვილს ჰქონდა მეცხრე კლასში ორივე ოლიმპიადაზე ბრინჯაოს მედლები მოპოვებული. გარდა ამისა, ნიკოლოზი 2017 წელს ევროპის პირველი ახალგაზრდული ოლიმპიადის ჩემპიონი გახდა. საბოლოოდ კი ის ბოლო ოთხი წლის მანძილზე მოპოვებული სამი ოქროსა და ერთი ვერცხლის მედლით ინფორმატიკის მსოფლიო ოლიმპიადების ყველა დროის უძლიერეს ოცეულში შევიდა.

გიორგი მანდარია მოსწავლეებთან ერთად
გიორგი მანდარია მოსწავლეებთან ერთად

- ამ სფეროში ბევრი ინიციატივა თქვენ სახელთანაა დაკავშირებული, მათგან მნიშვნელოვანი გაგვაცანით...

- ჩემ თანამოაზრეებთან ერთად 2008 წელს დავაფუძნე „საინფორმაციო ტექნოლოგიების სწავლების და ინფორმატიკის ოლიმპიადების მხარდამჭერი ასოციაცია“, რომლის გამგეობის თავმჯომარეც გახლავართ. ეს ასოციაცია 2015 წლიდან  განათლების სამინისტროს მიერ გამოცხადებული კონკურსის საფუძველზე საქართველოს მოსწავლეთა ეროვნულ ოლიმპიადებს საკუთარი ხარჯებით ატარებს. 2017 წელს დავაფუძნე ინფორმატიკის ოლიმპიადა OLYINFO, რომელსაც წელიწადში ორჯერ, გაზაფხულსა და შემოდგომაზე ვატარებ. ის განკუთვნილია იმ მოსწავლეების გამოსავლენად, რომლებსაც არ აქვთ სპეციალური მომზადება, არ იციან დაპროგრამება და ალგორითმები, მაგრამ გამოირჩევიან ლოგიკური აზროვნებით, რაც ამ სფეროში უცილებელია. ასევე, 2015 წელს დავაფუძნე საქართველოს მოსწავლეთა ზამთრის ოლიმპიადა, რომელსაც ყოველი წლის თებერვლის ბოლოს შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტში ვატარებ უნივერსიტეტის ორგანიზაციული და ფინანსური მხარდაჭერით.

მოსწავლეებთან და კოლეგებთან ერთად
მოსწავლეებთან და კოლეგებთან ერთად

- რითია გამოწვეული ის, რომ ოლიმპიადებზე ძირითადად საქართველოს ორი ქალაქის მოსწავლეები გამოდიან?

- დიახ, გეოგრაფიული არეალი, რომელსაც ვწვდებით, საკმაოდ ვიწროა, პრაქტიკულად, მარტო თბილისითა და ქუთაისით შემოიფარგლება. ეს ძირითადად ამ საგნის კვალიფიციური პედაგოგების სიმწირითაა გამოწვეული და იმითაც აიხსენება, რომ დღეს ჩვენს სკოლებში ინფორმატიკა არ ისწავლება. არადა, ეს საჭირო საგანი ალგორითმული აზროვნების ჩამოყალიბებასა და დაპროგრამების ელემენტების სწავლებას ითვალისწინებს. მეორე მხრივ, საქართველოს რეგიონებში ნიჭიერი ბავშვების დიდი პოტენციალია, რომელთა საინფორმაციო ტექნოლოგიებთან ზიარება და ამ სფეროთი დაინტერესება ქვეყნისთვის მნიშვნელოვანი საქმეა. აქვე მინდა აღვნიშნო, რომ ამ პროცესში ძალიან დიდია კომაროვის სკოლის, ვეკუას სახელობის ფიზიკა-მათემატიკური, ქუთაისის ფიზიკა-მათემატიკური სკოლების, ასევე საინფორმაციო ტექნოლოგიების სასწავლო ცენტრ „მზიურის“ როლი, სადაც ბავშვები პატარა ასაკიდან იწყებენ მეცადინეობას და სკოლის დამთავრებამდე აგრძელებენ.

დაჯილდოების ცერემონია
დაჯილდოების ცერემონია

- ამ სკოლების გარდა ქართველი მოსწავლეების მომზადებაში ვინ იღებს მონაწილეობას და ვინ აფინანსებს ოლიმპიადებზე მათ გამგზავრებას?

- საქართველოს ეროვნული ნაკრების მომზადებას და მსოფლიო თუ სხვა საერთაშორისო ოლიმპიადებზე მოსწავლეების გამგზავრებას განათლების სამინისტრო აფინანსებს. რაც შეეხება მათ მომზადებას, არ შემიძლია არ ვახსენო რამდენიმე პედაგოგი, რომელთა უანგარო და მრავალწლიანი თავდადებული შრომის შედეგია სწორედ ის წარმატებები, რომლითაც ასე ვამაყობთ. ჩვენ ერთად შევძელით არცთუ ისე დიდი, მაგრამ საკმაოდ ეფექტური ინფრასტრუქტურის შექმნა.  შეიძლება ითქვას, რომ ჩვენი გუნდი ქვეყანას მაღალი დონის ცოდნით აღჭურვილ მომავალ თაობას უზრდის. მინდა ეს პედაგოგები ჩამოგითვალოთ: თბილისიდან – ზაზა გამეზარდაშვილი, გურამ ქოთოლაშვილი და პაატა ჯავახიშვილი, ქუთაისიდან – ვახტანგ შეკიშვილი და მალხაზ ჯინჯიხაძე. ასევე ის ყოფილი ოლიმპიელები, რომლებიც თავის ცოდნას უზიარებენ მომავალ თაობას. საბედნიეროდ, ისინი უკვე არცთუ ისე ცოტა არიან და მათი ჩამოთვლა შორს წაგვიყვანს. ბევრი წარმატებული ყოფილი ოლიმპიელი ფინანსურადაც გვეხმარება.

დაჯილდოების ცერემონია
დაჯილდოების ცერემონია

- სწორედ მათ შესახებ მინდა გკითხოთ, დღეს სად სწავლობენ ან რას საქმიანობენ წარმატებული ოლიმპიელები?

- ოლიმპიადებზე მიღებული ცოდნა-გამოცდილება დიდ ცხოვრებაშიც წარმატების საწინდარი ხდება ხოლმე, რაც განსაკუთრებით მახარებს. ჩვენი ოლიმპიელები დღეს მსოფლიოს წამყვან უნივერსიტეტებში სწავლობენ. ხოლო ვინც დაამთავრა სწავლა, როგორც საქართველოში, ასევე უცხოეთში ისეთ წამყვან კომპანიებში მუშაობენ, როგორიცაა Google, Facebook, Quora, Dropbox, Vmware და სხვ. ზოგიც საკუთარი კომპანიის მფლობელია. იმედია, თუ მომავალში ხელშეწყობა იქნება, საერთაშორისო ინტელექტუალურ ასპარეზზე საქართველო კიდევ არაერთხელ იტყვის თავის სიტყვას.

 

640
მეათე მოწვევის პარლამენტი

ქართველ ოპოზიციონერ დეპუტატებს უფლებამოსილებას გაუზრდიან

0
საქართველოში შექმნილი პოლიტიკური კრიზისის ფონზე დამოუკიდებელი დეპუტატები მეტ უფლებამოსილებას მიიღებენ

თბილისი, 27 იანვარი - Sputnik. საქართველოს პარლამენტმა პირველი მოსმენით დაამტკიცა შესწორებები პარლამენტის რეგლამენტში, რომლებიც საკანონმდებლო ორგანოში ოპოზიციონერთა მცირე ჯგუფის უფლებებს აფართოებს.

პოლიტიკური კრიზისის ფონზე პარლამენტში ოპოზიცია წარმოდგენილი იქნება ცხრა დამოუკიდებელი დეპუტატით, თავად საკანონმდებლო ორგანოს კი შეზღუდული უფლებამოსილებები ექნება.

შესწორებების თანახმად, დამოუკიდებელ დეპუტატებს ვიცესპიკერის, ასევე, კომიტეტების თავმჯდომარეების მოადგილეების წარდგენის უფლება ექნებათ.

გარდა ამისა, დებატების დროს ან კანონპროექტის განხილვისას მათ ფრაქციისთვის ანალოგიურ დროს გამოუყოფენ.

შესწორებების მიზეზი გახდა დამოუკიდებელი დეპუტატების შეზღუდული უფლებამოსილებები, რომელთაც დღემდე არა აქვთ შესაძლებლობა, სრულფასოვნად მიიღონ მონაწილეობა პარლამენტის მუშაობაში და დაიკავონ ხელმძღვანელი თანამდებობები.

ვინაიდან მმართველი პარტია „ქართული ოცნება“ 2 თებერვალს დააკმაყოფილებს ოპოზიციის წარმომადგენელთა დიდი ნაწილის უარს მანდატებზე, ოპოზიციური ფრთა პარლამენტში წარმოდგენილი იქნება „ევროპელი სოციალისტების“ ოთხი, პარტია „მოქალაქეების“ ორი და პარტია „ახალი პოლიტიკური ცენტრი - გირჩის“ სამი დეპუტატით. ამასთან, პარტია „გირჩი“ არ აპირებს სხდომებში მონაწილეობას და აგრძელებს ბოიკოტს.

უფრო მეტი უფლებამოსილება?

შესწორებების განხილვისას მმართველი პარტიის წარმომადგენელმა ბეჟან კახაძემ კოლეგებს შესთავაზა, დამოუკიდებელ დეპუტატებს სამწევრიანი ფრაქციის შექმნისა და ბიუროს სხდომაზე დასწრების შესაძლებლობა მიეცათ.

ამასთან დაკავშირებით პარლამენტის თავმჯდომარე არჩილ თალაკვაძემ განმარტა, რომ არსებობს კონსტიტუციის ჩარჩოები, რომლებიც მკაცრად განსაზღვრავს პარლამენტის ბიუროს შემადგენლობას, ასევე ფრაქციების შესაძლებლობებსა და შემადგენლობას.

პროექტის ავტორმა ლევან მგალობლიშვილმა კი აღნიშნა, რომ დამოუკიდებელი დეპუტატების უფლებამოსილება შესაძლოა გაფართოვდეს რეგლამენტის შესაძლებლობების გათვალისწინებით, ისე რომ არ დაზარალდეს კონსტიტუცია.

„ჩვენ არ წავალთ კონსტიტუციის წინააღმდეგ, რომელიც პარლამენტის ფრაქციების შესაძლებლობებს განსაზღვრავს, მათ შორის, სახელმწიფო თანამდებობებზე გარკვეულ პირთა დანიშვნისას, მაგრამ ჩვენ შეგვიძლია რეგლამენტის ფარგლებში ოპოზიციონერებს მეტი შესაძლებლობა მივცეთ“, - განაცხადა მგალობლიშვილმა.

მისი თქმით, კანონპროექტი მეორე მოსმენისთვის დამუშავდება და განსახილველად იქნება წარდგენილი.

რატომ „გაღარიბდა“ პარლამენტი

საქართველოს პარლამენტში არჩევნების შედეგად 60 ოპოზიციონერი და 90 მმართველი პარტიის დეპუტატი მოხვდა. თუმცა ოპოზიციონერების უმრავლესობა დღემდე უარს აცხადებს არჩევნების შედეგების აღიარებაზე და ამბობს, რომ ისინი „ქართული ოცნების“ სასარგებლოდ გაყალბდა.

პარლამენტში მოხვედრილმა დეპუტატებმა პარტიებიდან - „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“, „ევროპული საქართველო“, „ლელო“, „სტრატეგია აღმაშენებელი“, „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი“ და „გირჩი - მეტი თავისუფლება“ - პროტესტის ნიშნად პარლამენტის დატოვება გადაწყვიტეს.

ექვსიდან ხუთმა სუბიექტმა გააუქმა პარტიული სიები, რათა თავიანთი პარტიებიდან უფრო ლოიალური წარმომადგენლებით მათი ჩანაცვლების შესაძლებლობა მოესპო.

ერთადერთი, ვინც ეს არ გააკეთა, პარტია „პატრიოტთა ალიანსია“, რის წყალობითაც პარლამენტში მისი ოთხი ყოფილი წარმომადგენელი მოხვდა. მათ „პატრიოტების“ ადგილები დაიკავეს და შექმნეს საკუთარი პარტია „ევროპელი სოციალისტები“.

პარლამენტის შემცირებული შემადგენლობა საქართველოს პარლამენტს კონსტიტუციის შეცვლის, კონსტიტუციური კანონების მიღებისა და მიწის შესახებ კანონის შეცვლის შესაძლებლობას უკარგავს.

0