თამარ მიქაძე

როგორ მოვუაროთ ზაფხულში კანს: ბუნებრივი კოსმეტიკის სასარგებლო თვისებები

1644
(განახლებულია 20:03 24.08.2020)
თამარ მიქაძეს საკმაოდ მდიდარი ბიოგრაფია აქვს, რომლის შესახებაც თავად მოგიყვებათ. მე კი მის მიერ 2019 წელს შექმნილი ბრენდის „ჰერამის“ შესახებ მოგითხობთ. აქვე გეტყვით, რომ „ჰერამი” ძველ სვანეთში ნაცრიან წყალს ერქვა, რომელსაც საპნის გასაკეთებლად იყენებდნენ.

„ჰერამი“ 100 პროცენტით ნატურალური, ბუნებრივი კოსმეტიკის ბრენდია. მზადდება ხელით, უმაღლესი ხარისხის ზეთებით, ეთერზეთებით და კარაქით. შეიძლება ითქვას, რომ ის ბუნებრივი ინგრედიენტების კოქტეილია. უფრო დეტალურად ამ ყველაფრის შესახებ თამარი გვესაუბრა და ქალბატონებს ბევრი საინტერესო რჩევაც გაუზიარა.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

- დღევანდელ საქმიანობამდე საკმაოდ გრძელმა და საინტერესო ცხოვრებამ მომიყვანა. საქართველოში 2012 წელს დავბრუნდი აშშ-ში მრავალწლიანი ცხოვრების, სწავლის და მუშაობის შემდეგ. ვარ ედმუნდ მასკის სტიპენდიანტი. ეს იმას ნიშნავს, რომ აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტმა 1998 წელს მთლიანად დააფინანსა ჩემი ორწლიანი სამაგისტრო სწავლება და სტიპენდია მასაჩუსეტსის უნივერსიტეტში განათლების ადმინისტრაციის განხრით. მომენიჭა განათლების მაგისტრის წოდება. საქართველოში ორი წლით დაბრუნების და საერთაშორისო ორგანიზაციებში მუშაობის შემდეგ კვლავ დავუბრუნდი აშშ-ს, ამჯერად მსურდა აბსოლუტურად დამოუკიდებლად გამეკვლია გზა ჩემი ოცნების უნივერსიტეტში, და მოვიპოვე კიდეც ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის და საერთაშორისო მშვიდობის სტიპენდიები. ორი წელი ვსწავლობდი ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის ვაგნერის სკოლაში, სადაც დავეუფლე მაგისტრის მეორე ხარისხს საჯარო ადმინისტრირების დარგში. შემდეგ წლების განმავლობაში ვმუშაობდი ვაშინგტონში, პრესტიჟულ საერთაშორისო ორგანიზაციებში. ეს იყო თავდადებული შრომის, თვალსაწიერის გაფართოების და დაუღალავი სწავლის დაუვიწყარი წლები. ბევრი გამოცდილება და ცოდნა შევიძინე. უამრავ საინტერესო ორგანიზაციასთან და პროფესიონალთან მქონდა შეხება. სამწუხაროა, რომ ამ გამოცდილების რეალიზება საქართველოში ქვეყნის სასიკეთოთ ვერ ხერხდება. არ მომეცა ამის შანსი. თუმცა, ჩემ საყვარელ საქმიანობამდე სწორედ რომ ჩემმა ერთ-ერთი კონკრეტული მიმართულებით კონცენტრირებულმა გამოცდილებამ მიმიყვანა. ეს არის ბუნებრივი თავის მოვლის საშუალებების წარმოება. ვქმნი იმას, რის დეფიციტსაც თავად განვიცდი საქართველოში.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

ჩემი გატაცებების სფერო ძალიან ფართოა. შეიძლება ითქვას, რომ თანაბრად მაინტერესებს ყველაფერი. შემიძლია ვიკითხო ნებისმიერი მიმართულებით ერთი და იმავე ინტერესით. მიყვარს ხატვა. უდროობის გამო დღეს მხატვრულ მონდომებას ჩემი საპნების დიზაინში „ვდებ“.

- ბუნებრივი კოსმეტიკის დამზადება როდის დაიწყეთ და რატომ დაინტერესდით ამ საქმით?

- ბუნებრივი კოსმეტიკის მომხმარებელი ვიყავი წლების განმავლობაში. არასდროს მიყიდია რამე შემადგენელი ინგრედიენტების საფუძვლიანი გამოკვლევის და შესწავლის გარეშე. მაინტერესებდა ინფორმაცია ყველა ინგრედიენტის შესახებ, რადგან მუდამ ჯანსაღი ცხოვრებით ვცხოვრობდი, აქტიურად ვვარჯიშობდი და დიდ ყურადღებას ვაქცევდი საკვებს და თავის მოვლის საშუალებებს. ცოდნა რა არის, თუ არა დაგროვილი ინფორმაცია? დროთა განმავლობაში დამიგროვდა ცოდნა ბუნებრივი ზეთების, მცენარეების და მათი სასარგებლო თვისებების შესახებ. დამატებით ბევრი ინფორმაცია მივიღე ამ მიმართულებით ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში მარკეტინგის სწავლისას. ამ ინფორმაციამ მიმიყვანა თავის მოვლის ისეთ საშუალებებთან, რომლებშიც წარმოებისას არ გამოიყენება პარაბენები და ფტალატები, არომატიზატორები, პარფიუმი და ემულგატორები. სხვათა შორის, ეს მწარმოებლები არიან დღეს წამყვანი ხელნაკეთი ბრენდები აშშ-ში. ეს არის ძალიან პრესტიჟული და საკმაოდ ძვირადღირებული თავის მოვლის საშუალებები, რომლებიც იქმნება ფედერალური მთავრობის მკაცრი ზედამხედველობით.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

ბოლო რამდენიმე წელია დავიწყე დაგროვილი ცოდნის გამოყენება და დავამზადე მცენარეული საპნები. თავდაპირველად მხოლოდ პირადი მოხმარებისთვის ვამზადებდი. შემდეგ კი, ასე ვთქვათ, გაჟონა ინფორმაციამ გარეთაც. შედეგმა მრავალი ადამიანი აღაფრთოვანა პირველივე გამოყენებაზე. სახე რბილდება და ხდება ნაზი, სრიალა. თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ამას ვერ აკეთებს ვერც ერთი უძვირესი ბრენდი, რომლის მომხმარებელიც გახლდით წლების განმავლობაში.

ბუნებით შემოქმედი ვარ და მიყვარს კეთების პროცესი, მივხვდი, რომ ეს არის საქმიანობა, რომელიც მინდა იყოს უფრო მეტი, ვიდრე ჰობი. მე მუდამ ვიყავი ჩემი გონებრივი შრომის შედეგზე დამოკიდებული. უფრო მეტად საოცარი და კმაყოფილების მომგვრელი შეგრძნებაა, როცა იმკი ფიზიკური შრომის შედეგს. როცა აკეთებ რაღაცას ფიზიკურად და იღებ შედეგს. ძალიან მსიამოვნებს რასაც ვაკეთებ და მავსებს უსაზღვრო ენერგიით.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

- რამდენად აზარტული და საინტერესოა კოსმეტიკის შექმნის პროცესი?

- აზარტის შეგრძნება ძალიან დიდია, საპნის დამზადებისას მხოლოდ ინგრედიენტების კონტროლი შეგიძლია. რაც შეეხება დიზაინს, გეგმავ, თუმცა ბოლომდე არ იცი რას მიიღებ. სიურპრიზის მომენტი ძალიან აზარტულია. ეს არის პროცესი, რომელსაც ვერ ვაჩერებ. მინდა სულ უფრო და უფრო მეტი სახის საპონი დავამზადო, უფრო მეტი მცენარე ჩავრთო ინგრედიენტებში. მუდმივად იხვეწება რეცეპტიც, რომელიც მთლიანად ჩემია და უკვე ბევრი ვარიაცია მაქვს ამ რეცეპტის, სხვადასხვა ტიპის კანზე მორგებული. ეს არის საქმე, რომელიც მიტაცებს და მავსებს.

ასევე ძალიან აზარტულია, როცა ისმენ შედეგით აღფრთოვანებული მომხმარებლების კომენტარებს. აზარტის ნაწილს წარმოადგენს პროდუქციის მომხმარებლებისთვის გაცნობის პროცესიც. მომხმარებლებს ვაცნობ, თუ რა შეიძლება გააკეთოს ხარისხიანმა პროდუქციამ, ბუნების ძალამ, რომელსაც არანაირი სხვა დამატებითი ქიმიური ინგრედიენტი არ სჭირდება. და, რაც ყველაზე მთავარი და აუცილებელია ჩემთვის, ამ დროს მე ვარ საკუთარი თავის უფროსი. ჩემი შემდეგი ნაბიჯი აბსოლუტურად ჩემზეა დამოკიდებული. 

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

- რა სახის პროდუქციას აწარმოებთ?

- ვაწარმოებ თავის მოვლის ბუნებრივ საშუალებებს: საპნებს სხვადასხვა ტიპის კანისთვის, მათ შორის აკნესთვის; უნივერსალურ მკვებავ კრემებს, რაც იმას ნიშნავს, რომ დღის და ღამის რუტინისთვის ერთი მკვებავი შეგიძლიათ გამოიყენოთ, რადგან საკმაოდ მსუბუქია დღისთვის და თავისი შემადგენლობით კარგად კვებავს კანს ღამით. ვამზადებ დამატენიანებელ მრავალზეთიან მიქსებს, სხეულის და სახის სკრაბებს, ზეთებს სხეულისთვის და თმისთვის. ახლახან დავამატე მამაკაცებისთვის წვერის მოვლის საშუალება, რომელიც არის მრავალზეთიანი. მიხარია, რომ ამ მიმართულებით უკვე მყავს კმაყოფილი მომხმარებლები. ასევე მიხარია, რომ ჩემს საპნებს ქალბატონებთან ერთად მამაკაცებიც დიდი სიამოვნებით მოიხმარენ. მყავს ბევრი განმეორებითი მომხმარებლები, რაც იმას ნიშნავს, რომ ძალიან ბევრი ადამიანი მთლიანად, ასე ვთქვათ, „გადმოერთო“ „ჰერამის“ პროდუქციაზე.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

- რით არის თქვენი ნაწარმი გამორჩეული?

- „ჰერამის“ ნაწარმი არის ბუნებრივი, სურნელოვანი, ლამაზი და ეფექტური. „ჰერამის“ საპნები გამორჩეული დიზაინისაა, რადგან ვთვლი, რომ სასარგებლოსთან ერთად პროდუქციამ ესთეტიკური სიამოვნებაც უნდა მიანიჭოს მომხმარებელს. პროდუქციის გამოყენება უნდა გინდოდეს. ერთი სული უნდა გქონდეს, როდის მოვა მისი გამოყენების დრო. მე ვთვლი, რომ „ჰერამის“ პროდუქცია სწორედ ასეთ განცდას ტოვებს.

გამორჩეულია „ჰერამი“ ზეთების ხარისხითაც. ვიყენებ ძვირფას ზეთებს და ეთერზეთებს. ეთერზეთების ხარისხზე ძალიან დიდად არის დამოკიდებული შედეგი. „ჰერამის“ ეთერზეთების უმეტესობა ამერიკულია და სერტიფიცირებულია, ჩვენს ენაზე რომ ვთქვათ, აშშ-ის სოფლის მეურნეობის სამინისტროს მიერ.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

ჩვენი პროდუქცია „უნისექს“ პროდუქციაა, რაც იმას ნიშნავს, რომ ნებისმიერი პროდუქტი შეიძლება გამოიყენოს მამაკაცმაც და ქალმაც. ერთადერთი, რაც მხოლოდ მამაკაცებისთვის არის, არის ჩვენი წვერის სურნელოვანი დამარბილებელი ზეთი.

გამორჩეულია ჩვენი პროდუქცია ასევე ზეთების სიმრავლით. ქართულ ბაზარზე ხშირია 2-3-ზეთიანი სახის ზეთები. „ჰერამის“ სახის ზეთი გამორჩეულია საბაზისო ზეთების და ასევე ეთერზეთების სიმრავლით. ერთ ფლაკონში იღებთ 11-14 ზეთის და ეთერზეთის კომბინაციას. ყველა მათგანი სხვადასხვა მიმართულებით კვებავს და აჯანსაღებს თქვენს კანს, რადგან ბუნება ჯადოქარია. მას არ სჭირდება არანაირი ქიმიური ელემენტების დამატება თქვენი კანის გასაჯანსაღებლად.

ქიმიური ელემენტები, პარაბენები, ფტალატები და სხვა ნივთიერებები ანგრევს ენდოკრინულ სისტემას და იწვევს ათასგვარ სიმსივნურ დაავადებებს. ჩვენს ჯანმრთელობას არა მარტო ის განსაზღვრავს, თუ რას მივირთმევთ სადილად, არამედ ისიც, თუ რას დავიტანთ კანზე. ჩვენს კანზე დატანილი ნებისმიერი პროდუქცია ნახევარ წამში სისხლის მიმოქცევის სისტემაშია გადასული, აღწევს ყველა ორგანომდე და აზიანებს მას. ამიტომ ძალიან მნიშვნელოვანია ფრთხილად აარჩიოს მომხმარებელმა თავის მოვლის საშუალებები.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

- ზაფხულის პერიოდში ყველაზე ხშირად რა პრობლემებს აწყდებიან ქალბატონები?

- ზაფხულის პერიოდში ცხიმიანი და კომბინირებული კანისთვის განსაკუთრებით მძაფრდება აკნე. ამიტომ ძალიან მნიშვნელოვანია კანის სისუფთავის დაცვა და მისი სიღრმისეულად გასუფთავება, რადგან სახეზე მოხვედრილი მტვერი და ოფლი განსაკუთრებით არასასურველი კომბინაციაა ნებისმიერი ტიპის კანისთვის, ახშობს ფორებს და წარმოქმნის აკნეს. აუცილებელია არაკომედოგენური სახის და სხეულის მოვლის საშუალებების გამოყენება, რათა თავიდან ავიცილოთ ფორების დახშობა.  

მეორე საკითხი, რომელსაც მინდა შევეხო, არის გარუჯვისას გამოწვეული კანის დამწვრობა. ჩვენთან ჯერ კიდევ ძალიან პოპულარულია რუჯის მიღება. ზედმეტი ულტრაიისფერი დასხივება კანის დამწვრობას იწვევს. ულტრაიისფერი სხივები ადვილად აღწევს კანის ზედა შრეებში და ჩადის ღმად, კანის ქვედა შრეებში, სადაც აზიანებს ან მთლიანად ანადგურებს კანის უჯრედებს.

წლების განმავლობაში ხშირად და ხანგრძლივად მიღებული რუჯი კანის სიმსივნური დაავადების ძირითადი გამომწვევია. ეს საშიშროება რეალურია. შეიძლება ერთი ზაფხულის განმავლობაში ამ პრობლემამ თავი არ იჩინოს, მაგრამ მომავალში აუცილებლად შეგახსენებთ თავს ნაადრევი ნაოჭების, როზაცეას, პიგმენტური ლაქების განვითარების სახით.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

- როგორ და რა საშუალებებით უნდა მოუარონ ადამიანებმა ზაფხულში თავს?

- ხშირად გარედან ვცდილობთ შევალამაზოთ ჩვენი დაუდევრობით გამოწვეული უკვე დამდგარი არასასურველი შედეგი. უნდა ვერიდოთ მზეს და ვსვათ ბევრი წყალი. არ ვიკვებოთ ზედმეტად ცხიმიანი საკვებით. აუცილებელია ბევრი ხილი და ბოსტნეული. კანს შიგნიდან უნდა მოვუაროთ. მხოლოდ ამის შემდეგ ექნება გარედან დატანილ კრემს შედეგი.

ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა
photo: courtesy of Tamar Mikadze
ხელნაკეთი ნატურალური კოსმეტიკა

- შეგიძლიათ ჩვენს მკითხველს რაიმე მარტივი საშუალება ასწავლოთ სახის კანის მოსავლელად?

- როგორც აღვნიშნე, სახის კანის მოვლა შიგნიდან იწყება. გარედან ამაო იქნება თავის მოვლის ძვირფასი საშუალებების გამოყენება, თუ არ გვაქვს დაბალანსებული კვება, არ ვვარჯიშობთ და ძილი გვაკლია. ეს აუცილებლად აისახება სახის კანზე. როგორც ამერიკელები იტყვიან, ჩვენ ისე გამოვიყურებით, როგორც ვიკვებებით. ჯანსაღი, დაბალანსებული საკვების მიღება არის სახის კანის (და არა მარტო) მოვლის მარტივი ფორმულა.

ზაფხულია, ცხელა. ხდება ბევრი წყლის აორთქლება. მუდმივად საჭიროა მივიღოთ წყალი. სვით ბევრი წყალი. ეს აუცილებლად აისახება თქვენს სახეზე. სვით ლიმონიანი წყალი. გარდა იმისა, რომ ლიმონი C ვიტამინით არის მდიდარი, ის ხელს უწყობს კანის დატენიანებას, ამცირებს ნაოჭების წარმოქმნას და შესანიშნავია მშრალი კანისთვის.

1644
თემები:
ჯანმრთელობა და სილამაზე (52)
დიმიტრი ლეკვეიშვილი

დიმიტრი ლეკვეიშვილის „ტარატურა“- ანუ იმპროვიზაციები მუსიკასა და ცხოვრებაში  

98
(განახლებულია 15:15 26.09.2020)
ამ ეტაპზე თავს ჯაზის მუსიკოსად თვლის, მაგრამ დარწმუნებულია, რომ ნამდვილი პროფესიონალი ცხოვრების მანძილზე მარტო ერთი ჟანრით არ უნდა შემოიფარგლოს.

დიმიტრი ლეკვეიშვილმა მუსიკალურ სამყაროში სხვადასხვა ეტაპები გაიარა. თავიდან ფოლკლორით დაიწყო, შეისწავლა სხვადასხვა მუსიკალურ ინსტრუმენტზე დაკვრა, იყო ფოლკ-ანსამბლების წამყვანი მუსიკოსი. 19 წლისას საკუთარი ეთნო-ბენდი ჰყავდა. სცენაზე ცნობილ მომღერლებთან ერთად გამოდიოდა. თუმცა ყველაფერი რადიკალურად მას შემდეგ შეიცვალა როცა მის ცხოვრებაში გაჩნდა ჯაზი...

მალე მუსიკის მოყვარულების წინაშე წარდგება ახალი საავტორო პროექტით, რომელიც პერფორმანსულ-გასართობ პროგრამას მოიცავს.

დიმიტრი ლეკვეიშვილი
დიმიტრი ლეკვეიშვილი

- დიმიტრი, საუბარი ბავშვობიდან დავიწყოთ. ჩვენში სამწუხაროდ მუსიკის გაკვეთილებს ბავშვები არ წყალობენ და ხშირად ამის მიზეზი მასწავლებელია, თქვენ შემთხვევაში, როგორ იყო საქმე?

- როცა მეორე კლასში ვიყავი სმენით ვაწყობდი ქართულ სიმღერებს და ფორტეპიანოზე შემიყვანეს. დაახლოებით ერთ წელში გამოვედი, თუმცა ის კლასი ფრიადზე დავამთავრე. ამის მიზეზი ის იყო, რომ ნოტები და მარტო კლასიკური მუსიკა, ანუ რაღაც ჩარჩოში მოქცევა ვერ ავიტანე. მუსიკის მასწავლებელი ბრწყინვალე სპეციალისტი იყო, მაგრამ მე სურვილი გამიჩნდა, რომ საკუთარი ინტერპრეტაციით დამეკვრა. ამის მიზეზს ახლა, 25 წლის მერე მივაგენი, რადგან დღეს ჯაზ-შემსრულებელი ვარ, ნებისმიერ ინსტრუმენტზე, რასაც და როგორც მინდა თავისუფლად ვუკრავ.

- თუმცა ნოტების ცოდნა აუცილებელია...

- რა თქმა უნდა, მუსიკოსი თუ ხარ, ნოტების ცოდნა, ყველა ვარიანტში, საჭიროა, ესაა შენი ანბანი, მაგრამ მარტო ნოტებზე დამოკიდებულება ჩემთვის თავიდანვე მიუღებელი იყო. ეს მომენტი უფრო ნათლად გამოიკვეთა წლების მანძილზე, როდესაც ჩემთან პროფესიული გამოცდილება მოვიდა.

გადაცემაში სტუმრად ამერიკის ერთ-ერთ ტელეარხზე
გადაცემაში სტუმრად ამერიკის ერთ-ერთ ტელეარხზე

- სანამ ჯაზთან „მიხვედით“- რა ეტაპები გაიარეთ?

- სანამ ჯაზთან მივედი ცხოვრებაში სხვადასხვა ეტაპები გავიარე.  თავიდან ხალხური მუსიკალური ინსტრუმენტების სწავლა დავიწყე. ვუკრავდი სხვადასხვა ფოლკ-ანსამბლში, მათ შორის იყო „ზარები“, „ივერონი“. სხვების თქმით, ერთ-ერთი წამყვანი მუსიკოსი ვიყავი. 19 წლის ასაკში საკუთარი ეთნო-ბენდი მყავდა. მაშინ გარკვეული დროის მანძილზე, ჯაზი არ ვიცოდი რა იყო, მაგრამ მე ჩემს მუსიკას ვეძებდი...

- ალბათ უფრო საკუთარ თავს მუსიკაში...

- დიახ, ზუსტად ეგრე იყო... იმ პერიოდში სხვადასხვა ჟანრის მუსიკალურ ნაწარმოებს ვუსმენდი. შემდეგ ჩემი გონება, შესაძლებლობები და განვითარება იმ დონეზე მივიდა, რომ მუსიკის ეს ჟანრი კარგად აღვიქვი და ჯაზიც მაშინ შემიყვარდა. გადავწყვიტე-მორჩა, ჯაზურ მუსიკას უნდა ვუსმინო, ის უნდა შევისწავლო და გავერკვიო, რა ხდება მეთქი...

გოსპელის მუსიკოსებთან ერთად
გოსპელის მუსიკოსებთან ერთად

- პირველად როდის გაგიჩნდათ ამგვარი აზრი, თუ გახსოვთ?

- კარგად  მახსოვს... ერთხელ ჩემმა აწ გარდაცვლილმა მეგობარმა, პიანისტმა ნოდარ გასიტაშვილმა, რომელიც 21 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ოსკარ პიტერსონის მუსიკალური კომპოზიცია გამომიგზავნა. სწორედ ეგ გახდა ჩემთვის გარდამტეხი, რომ ჯაზი საბოლოოდ შემყვარებოდა. ამის მერე საქსოფონისტების მოსმენა დავიწყე.

- ვიცი, რომ სხვადასხვა მუსიკალურ ინსტრუმენტზე უკრავთ...

- 15 წელი აქტიურად ვუკრავდი ფანდურზე, სალამურზე, გიტარაზე.. თუმცა მთელი ცხოვრება მინდოდა საქსაფონზე დაკვრა მესწავლა. გავიკითხე მასწავლებელი და სწავლა დავიწყე. მალე ათწლედში ჯაზის ფაკულტეტი გაიხსნა და იქ ჩავაბარე. ამ დროს შევიძინე ბასიც და ისიც შევისწავლე, ერთ წელიწადში კონსერვატორიის ჯაზის ფაკულტეტზე მოვხვდი. ამ პერიოდში ბასით სხვადასხვა ანსამბლებში ვუკრავდი. კონსერვატორიის ბოლო კურსზე ვიყავი, როცა ჯაზის მასტერ-კლასები გავიარე. მალე, ამერიკაში, ინტერნაციონალურ ჯაზ-ფესტივალზე მიგვიწვიეს.

დიმიტრი ლეკვეიშვილი
დიმიტრი ლეკვეიშვილი

- ჯაზის სამშობლოში ყოფნამ რაიმე შეცვალა თქვენს მუსიკალურ გემოვნებაში?

- ეს იყო 2017 წელი, ამერიკაში სულ რაღაც ორი კვირა ვიყავით, მაგრამ ეს ორი კვირა ჩემთვის იმდენად მნიშვნელოვანი იყო, რომ ოც წელს უდრის. ეს იყო ინტერნაციონალური ფესტივალი. წარმოიდგინეთ, ყოველ დღე სხვადასხვა ეროვნების მუსიკოსებს ვუსმენდი და მათთან მქონდა ურთიერთობა-ამან როგორც მუსიკოსი, ძალიან გამზარდა და კიდევ ერთხელ დამარწმუნა იმაში, რომ ჯაზი-ჩემი მუსიკაა. თანაც, ფესტივალის ჯაზის საღამოზე გამოვედი და დავუკარი. იქ საოცარი გარემო იყო და არაჩვეულებრივი მუსიკოსები იყვნენ.

ნონსტოპთან და მაკა ზამბახიძესთან  ერთად სტუდიაში
"ნონსტოპთან" და მაკა ზამბახიძესთან ერთად სტუდიაში

- როგორ ფიქრობთ, ჯაზი ის მუსიკაა, სადაც საბოლოოდ „ჩასახლდით“, თუ ფიქრობთ, რაღაც დროის მერე პრიორიტეტებს შეიცლით?

- ამ ეტაპზე ჯაზ-შესმრულებელი ვარ, მაგრამ ზოგადად არ მომწონს, როცა მუსიკისოები მხოლოდ კლასიკით შემოიფარგლებიან, ან მხოლოდ ფოლკ-მუსიკით. ჯაზმენებშიც არსებობს ასეთი, ცოტა არ იყოს, „სექტანტური“ დამოკიდებულება, მათთვის მუსიკაში მარტო ჯაზია და მეტი არაფერი.

-ეთანხმებით ამ მოსაზრებას?

-  ერთი მხრივ, ვეთანხმები, მაგრამ მეორე მხრივ, არა... ჯაზი -მუსიკის უმაღლესი საფეხურია, მაგრამ ჩემთვის პირადად ცალკე არსებობს ჯაზი და საერთოდ მუსიკა, ერთ მიმართულებაზე არ ვარ ჩაციკლული. როცა პრეტენზია გაქვს მუსიკოსობაზე, ეს იმას ნიშნავს, რომ მუსიკალურ სამყაროს წარმოადგენ. აუცილებელია, რომ მუსიკოსმა თავი არა რომელიმე ერთ ჟანრში, არამედ, ზოგადად მუსიკაში დაიმკვიდროს. ბოლოს, ორ წელზე მეტია, რაც ვიყავი ბენდში „ნონსტოპი”, რომლის სოლისტები მაკა ზამბახიძე და ლელა წურწუმია არიან. ახლა ამ ბენდიდან მოვდივარ, რადგან საავტორო პროექტს ვიწყებ.

- შეგიძლიათ გვითხრათ, რა პროექტზეა საუბარი?

- ესაა საავტორო პროექტი, სახელად „ტარატურა“, რომელიც მოიცავს სახელოვნებო, პერფორმანსულ -გასართობ პროგრამას, ასევე იგეგმება სხვადასხვა მინი-პროექტებიც. სიტყვა „ტარატურა“ ძველქართულია და სწრაფად მოლაპარაკე ადამიანს ნიშნავს. ის სულხან-საბას ლექსკონიდან ამოვიღეთ. ამ შემთხვევაში მას ასეთი ახსნა აქვს: ჩვენ ადამიანებთან პერფორმანსით და მუსიკით ვსაუბრობთ და ამგვარი საუბრები გვინდა, რომ ხშირი იყოს და სწრაფად მივაწოდოთ.

- ვიცი, რომ ხშირად მოგზაურობთ და ზაფხულში, სვანეთში ველოსიპედით ასულხართ, მართალია?

- დიახ, ასეა, ძალიან მაგარი მოგზაურობა გამოვიდა. შარშან, მესტიაში ერთ ეთნო ბენდში ვუკრავდი. მე და აკარდეონისტს მოგვინდა ველოსიპედებით გასეირნება და გადავწყვიტეთ უშგულში ველოსიპედით ასვლა. ჯამში 90კმ გამოვიდა, საღამოს კი სცენაზე გამოვედით და დავუკარით.

- ანუ თავადაც ასეთი ხართ-ტარატურა-ანუ სწრაფად მოაზროვნე და აქტიური ადამიანი ...

- აქტიური ტიპი ვარ, მთელი ბავშვობა კალათბურთზე და სპორტის სხვა სახეობებზე დავდიოდი. დღეს ვცდილობ არ გავჩერდე და პროფესიულ განვითარებაში აქტიურად ვიყო ჩართული. მუსიკოსი დროს არ უნდა ჩამორჩეს და სანამ არის, სცენა და ადამიანებთან მუსიკით საუბრის საშუალება მაქსიმაურად უნდა გამოიყენოს...

98
მარიამ ბაქანიძე

„გიჟმაჟი გენები არ მაძლევს მოდუნების საშუალებას”- მარიამ ბაქანიძის პოეტური დაბადება    

606
(განახლებულია 19:04 24.09.2020)
საკმაოდ ემოციური ადამიანია, შემოქმედებითი ნიჭის წყალობით ლექსებს ერთი ამოსუნთქვით წერს. ზოგჯერ ისეც ხდება, რომ უკვე გამოქვეყნებულ ლექსს სხვებთან ერთად კითხულობს. მისი სათქმელი ზედაპირული არასოდესაა და რასაც ამბობს, ყველაფრის მიღმა დიდი ხნის ნაფიქრი და განცდილი აზრია...

ასეთია მარიამ ბაქანიძე, პოეტი, რომელსაც „წამების აქარიშხლება” უყვარს. კარიერაზე არასოდეს უფიქრია, მისთვის მთავარი დღემდე ოჯახი, პოეზია და სამშობლოა. ოთხი შვილის დედას გამოცემული აქვს პოეტური კრებული „დაბადება“, ამჟამად მუშაობს მეორეზე, რომელშიც  გურულ მოტივებზე დაწერილი ლექსები და ნოველები შევა.

პირველი პოეზიის საღამო სამების ახალგაზრდულ ცენტრში ჰქონდა, შემდეგ კავკასიურ სახლში, მოსწავლე-ახალგაზრდობის სასახლესა და ლიტერატურულ კაფეში. აქვს საოცარი იუმორის გრძნობა და ამიტომაც მისი სახალისო პოეზია ხალხში ისეთივე პოპულარულია, როგორც მისი საოცარი ლირიკა...

მარიამ ბაქანიძე
მარიამ ბაქანიძე

- ქალბატონო მარიამ, როგორია თქვენი ისტორია, ის, რამაც თქვენი ცხოვრების გზა განსაზღვრა?

- დავიბადე ოზურგეთის რაიონის სოფელ თხინვალში, ტრადიციულ ქართულ ოჯახში. ამავე სოფლის საჯარო სკოლა დავამთავრე. სტუდენტიც სკოლის დამთავრებთანავე გავხდი და ამასთანავე, გავხდი დედაც. აი, ამ უკანასკნელმა ამბავმა ჩემი ცხოვრება ბედნიერებით „ამოატრიალა". უკვე ოცდაოთხი წლის ასაკში ოთხი შვილის დედა ვიყავი. რაოდენ გასაკვირიც უნდა იყოს, კარიერული წინსვლისთვის არასოდეს მიბრძოლია. ჩემთვის მთავარი იყო, რომ ქალ-ვაჟისა და საოცარი ტყუპი გოგოს ახალგაზრდა დედა ვიყავი. პროფესიით ბიოლოგმა, ექიმ-ლაბორანტად სულ სამი თვე ვიმუშავე და მერე ისევ შვილებს დავუბრუნდი.

პოეზიის საღამოზე კავკასიურ სახლში
პოეზიის საღამოზე "კავკასიურ სახლში"

 - როდის მიხვდით, რომ პოეზია თქვენი ცხოვრების აზრია?

- ეს დაახლოებით ათი წლის წინ ვიგრძენი, როცა დიდი წყვეტის შემდეგ პირველი ლექსი „დ ა ბ ა დ ე ბა" დავწერე. ეს ლექსი სამჯერ წავიკითხე და ვთქვი: ნაბიჯები ჩემი - ნება შენი, უფალო!.. მე ვიბრძვი, სულ ვიბრძვი და ეს დასტურია იმისა, რომ პოეზიაა აზრიც და არსიც ჩემი მყოფობის.

მარიამ ბაქანიძე
მარიამ ბაქანიძე

- თქვენს ერთ ლექსში ამბობთ:

„ვერასდროს ვერ ვიტყვი, რომ

არ ვარ პოეტი!

რომ ჩემი რითმები მზის გულზე ლღვებიან,

მიგრძვნია...

როგორ კრთის ცის მთებზე მუზები

და გონის სისრულეს რა მძაფრად ელიან“- ასეთი თავდაჯერება როდის იგრძენით?

- ეს მოხდა მთაწმინდაზე გამართული ლიტერატურული კონკურსის დროს, მაშინ სიტყვებით: რადიო, ბარგი, ბეტონი, ლანჩა, ჭანჭური, ჩიხი, ჭაობი, ხალიჩა, დრაკონი, ბარძაყი, ჟირაფი - დავწერე ექსპრომტი, რომელიც თავადაც მომეწონა. აი, მაშინ ვთქვი: დიახ, მე პოეტი ვარ!..

მარიამ ბაქანიძე
მარიამ ბაქანიძე

- ჩვეულებრივი ბავშვი არ იქნებოდით...

- შეიძლება... ერთი უცნაური ოცნება მქონდა: პატარაობიდან წარმოვიდგენდი ჩემს თავს მოკრძალებულ, სუფთა ოთახში, სადაც იდგა საწერი მაგიდა და გარშემო წიგნებით გადავსებული თაროები იყო. კიდევ, იმ ოთახში უამრავი ფურცელი იყო და საწერ-კალამი, სამელნე, რომელშიც მწვანე მელანი „ესხა“. მსგავსი რამ სიზმრადაც მინახავს, ოღონდ, სიზმარში ბუხარიც ენთო ოცნების ოთახში და მე ჭაღარა მოხუცი ვიყავი. ისე მენატრება ის სიზმარი, სულ მინდა, რომ კიდევ დამესიზმროს...

მარიამ ბაქანიძე
მარიამ ბაქანიძე

-ალბათ განსაკუთრებულია ბავშვობა, რომელიც გურიას უკავშირდება…

-  მთელი ცხოვრება ვმადლობ უფალს იმისთვის, რომ ქართველად მომავლინა. გურია ჩემი პატარა სამოთხეა, გურულები -მისი ბინადარნი. ერთხელ ვიხმურე: გურულობა თლათ ჯვარას ტუზია კაროლით მეთქი. ჩემი გურული გენები-გიჟმაჟია და არ მაძლევს მოდუნების საშუალებას, სხვას რომ ჰგონია რაღაც დამთავრდაო, აი, ზუსტად მაშინ ვიწყებ მე...

მარიამ ბაქანიძე
მარიამ ბაქანიძე

- თქვენს ერთი საოცარ ლექსს არაჩვეულებრივად კითხულობს პატარა ლუკა შუბითიძე...

- ეს ლექსი ლუკასთვის მის მასწავლებელს შეურჩევია. ეს ვიდეო შემთხვევით ვნახე და ძალიან მომეწონა. ტელეგადაცემის შემდეგ დამიკავშირდა ამ ბავშვის დედა და მადლობა გადამიხადა, ამ ლექსმა ლუკა პოპულარული გახადა და მისგან ლექსების კრებულს ნამდვილად იმსახურებთო.

- რაიმე ამბავი ხომ არ გახდა ლექსის დაწერის წინაპირობა?

- დაწერილი მაქვს ლექსი „მოკტა კირილე ბაბუა” და ამ ლექსის ისტორია ასეთია: მოკტა საწყალი კირილე ბაბუა და თრიაქით გაბრუებულმა მესაფლავეებმა თქვეს: ეყოფა ძამა, კოტია, ამაში კირილე კი არა, კამეჩი ჩეეტევა და პაწა პერეკოსადაც თუ წევიდა, უცფათ არ გვიჩივლოს საბჭოშიო... ჰოდა, ამეიტანეს კირილე და არ ჩეეტია საფლავში. ამ შემთხვევას მივუძღვენი ლექსი "მოკტა კირილე ბაბუა", რომელიც ასე მთავრდება:

ძვლივსღა დამარხეს კირილე

და მიაყარეს გოროხი,

მესაფლავეებს სირცხვილით

ეხურათ გვიმბრის ბოხოხი.

გაახაზირეს ქელეხი....

სული უხსენეს კირილეს,

გადაავიწყდათ საფლავზე რა გულიანად იცინეს.

ასეა წუთი-სოფელი,

გაგვინაპირებს სულ ყველას,

ტირილს სიცილი მოჰყვება

და მწუხარებას დალხენა.

- იშვიათია, რომ ერთი პოეტი ასე ერთნაირად კარგად რომ წერდეს ლირიულ და იუმორისტულ ლექსებს, თქვენ მათ შორის ხართ...

 - მადლობა. ეს იმიტომ, რომ გაუსაძლისად მტკივა, როგორც ქართველს და ამავდროულად უზომოდ მიყვარს -როგორც ქართველს…

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

- „წარსული ნალებს აჭედებდა ოფლიან მერნებს,

მხრებს ატოლებდა პაპის ჩოხას კავკასიონი.

არ დაიჩოქებს!

წამოდგება ქართველი ფეხზე

და გამოსტაცებს “ორპირ ღამეს"

“ქორფა ალიონს"

არ შეიძლება მთა-წმინდაზე ახსენო ღმერთი

და...

ცრემლით სავსე "თიხის ქვევრი" მტერთან დალიო! -ეს სტროფი თქვენი ლექსიდანაა, სამშობლო რა არის თქვენთვის, რა ასოციაციები გიჩნდებათ?

 - ნება მომეცით, ამ კითხვაზე ისევ ლექსით გიპასუხოთ...

„ზეცა მზეს იფარებს ოქროს კრეტსაბელით,

სიღრმე სიბრძნის ჭაში გადამალულია.

მრავალ ენაზეა ლოცვა აღვლენილი,

მაგრამ ზეცის კლიტე ჩემი ქართულია!

აი, ესაა ჩემთვის სამშობლო. არა ეროვნული განწყობა კი გიგანტური ხაფანგია, რომელშიც სატყუარად კეთილდღეობაა, ფარჩა -სულის წილ. ფესვიდან კენწერომდე მანძილი ტოლია „მანძილისა" დაბადებიდან კვლავ დაბადებამდე...

მარიამ ბაქანიძე
მარიამ ბაქანიძე

- საინტერესოა, თავად როგორ გააცნობდით უცნობ ადამიანს მარიამ ბაქანიძეს?  

- მარიამი არის ადამიანი, რომელსაც: უყვარს წამების აქარიშხლება და წუთის შეკვრა ძეწნის სიმშვიდით. მარიამი არის ადამიანი, რომელსაც არ იზიდავს ზედაპირი და ცდილობს სილამაზე, სიმართლე და შეიძლება ხსნაც სიღრმიდან ამოქაჩოს. მარიამმა არ იცის როგორი შეგრძნებაა როცა გძულს. მისთვის ღირსეული - დიდია, უღირსი კი - საბრალო...

 

606
პრემია „ლიტერა“

ლიტერატურული პრემია „ლიტერას“ გამარჯვებულთა ვინაობა ცნობილია

0
(განახლებულია 21:06 26.09.2020)
ლიტერატურულმა პრემიის გამარჯვებულები ექვს ნომინაციაში გამოვლინდა. გამარჯვებულებს პრიზებთან ერთად ფულადი ჯილდო გადაეცათ.

თბილისი, 26 სექტემბერი — Sputnik. მწერალთა სახლის და კულტურის სამინისტროს ერთობლივი ლიტერატურული პრემია „ლიტერას“ დაჯილდოების რიგით მეხუთე ცერემონია გაიმართა, პრემიის გამარჯვებულები ექვს ნომინაციაში გამოვლინდნენ, ნათქვამია განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს Facebook-გვერდზე.

126 საკონკურსო განაცხადიდან მოკლე სიაში 38 წიგნი მოხვდა, „ლიტერა 2020-ის“ გამარჯვებულები გახდნენ:

წლის საუკეთესო წიგნის დიზაინი:

თინათინ ჩხიკვიშვილი, ჯანა ამირეჯიბის წიგნისთვის „მე - ნამდვილი კოკოშა“, გამომცემლობა „არტანუჯი“;

წლის საუკეთესო დებიუტი:

ნინი ელიაშვილი - „წერტილის შემდეგ“, გამომცემლობა „ინტელექტი“;

საუკეთესო დოკუმენტური პროზა:

გიორგი მაისურაძე - „სხვა ენა“, გამომცემლობა „ინდიგო“;

წლის საუკეთესო პოეტური კრებული:

შოთა იათაშვილი - „XXI საუკუნის დასაწყისის პოეტი“, გამომცემლობა „ინტელექტი“;

წლის საუკეთესო პროზაული კრებული:

ეკა ქევანიშვილი - „არაფერი დედაჩემის შესახებ“, გამომცემლობა „წიგნები ბათუმში“;

წლის საუკეთესო რომანი:

ირაკლი სამსონაძე - „ქელეხი - ქორწილი“, გამომცემლობა „ინტელექტი“.

„ლიტერა“ წელს 2019 წელს გამოცემულ ლიტერატურულ ნაწარმოებებს აფასებდა. კონკურსის შედეგებს აფასებდა მწერალთა სახლის მიერ შერჩეული კონფიდენციალური ჟიური, რომელიც 5 წევრისგან შედგებოდა. გამარჯვებულს გამოავლინეს ფარული კენჭისყრით. ლიტერატურული პრემიის საპრიზო ფონდი 30 000 ლარია. თითოეულ ნომინაციაში გამარჯვებულს 5 000 ლარი გადაეცა.

ლიტერატურული პრემია „ლიტერა“ 2016 წელს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტრომ და მწერალთა სახლმა დააარსეს. მას შემდეგ ის ყოველ წელს იმართება. სხვადასხვა წელს „ლიტერას“ გამარჯვებული გახდნენ მწერლები და პოეტები: ბესიკ ხარანაული, ვახტანგ ჯავახაძე, ნაირა გელაშვილი, ზვიად რატიანი, ზურაბ ქარუმიძე, ნანა ექვთიმიშვილი, არჩილ ქიქოძე და სხვები.

პროექტის მიზანია თანამედროვე ქართული ლიტერატურის განვითარება და ახალგაზრდა ავტორების წახალისება.

კორონავირუსის პანდემიის გამო დაჯილდოების ცერემონიას მხოლოდ ფინალისტები და მონაწილე გამომცემლები ესწრებოდნენ.

 

 

0
თემები:
საქართველო და კულტურა