თამარ ლომიძის ნახატი

„კორონა, აშმალახ!“ ქართველი მხატვრის ნორვეგიული დეპრესია და „პირველი სიყვარული“

324
(განახლებულია 15:56 20.08.2020)
რუბრიკა „ქართველები უცხოეთში“ ნორვეგიაში მყოფი მხატვრისა და პოეტის თამარ ლომიძის ცხოვრებას და განცდებს გაგაცნობთ.

დღეს ამ რუბრიკას ჩვეულებრივისგან ოდნავ განსხვავებულად წარმოგიდგენთ, თუ რატომ, ამას მოგვიანებით მიხვდებით...

ქალბატონი თამარი საქართველოს მხატვართა და მწერალთა კავშირის წევრია. 1993-1996 წლებში მიწვეული იყო ნორვეგიაში, ქალაქ ოსლოს უნივერსიტეტში ნორვეგიული ენისა და ლიტერატურის კათედრაზე, სადაც ნორვეგიულ ენას ეუფლებოდა. მუშაობდა კნუტ ჰამსუნისა და ჰენრიკ იბსენის შემოქმედებაზე. ამის შემდეგ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ნორვეგიულ ენასა და ლიტერატურაში კითხულობდა ლექციებს. ნორვეგიასა და საქართველოში ექვსი პერსონალური გამოფენა ჰქონდა. გამოცემული აქვს ოთხი პოეტური კრებული და მისი ლექსები ფრანგულ ენაზეა თარგმნილი.

სვენ ვოგე, თამარ ლომიძე და ლუკა ვოგე
სვენ ვოგე, თამარ ლომიძე და ლუკა ვოგე

თამარ ლომიძე მეუღლესთან, ნორვეგიელ სვენ ვოგთან ერთად წლებია ტურისტული ბიზნესით არის დაკავებული. 2011 წელს მან ტურისტული კომპანია Cultural Travel – Georgia დააფუძნა. თბილისის ძირძველ უბანში საკუთარი სამხატვრო გალერეა Nor-Ge გახსნა. მოგვიანებით საკუთარ სახლში ქართულ-ნორვეგიული კულტურის ცენტრი დააარსა.

ამჟამად ქალბატონი თამარი თავის ვაჟთან და მეუღლესთან სვენ ვოგთან ერთად იმყოფება ნორვეგიაში, სადაც ეპიდემიამდე ჩავიდა. ისინი სამშობლოში დაბრუნებას გასაგებ მიზეზთა გამო ვერ ახერხებენ. მის მდგომარეობაში დღეს უცხოეთში სხვადასხვა მისიით ჩასული ბევრი ქართველი აღმოჩნდა. ეს მასალა სწორედ მათთვის ასე ნაცნობ ქართულ მონატრებაზეა...

თამარ ლომიძე და სვენ ვოგე
თამარ ლომიძე და სვენ ვოგე

- ქალბატონო თამარ, საქართველოში ჩამოსვლას ჯერჯერობით ვერ ახერხებთ და როგორ ხართ, როგორ ცხოვრობთ?

- დიახ, ჯერჯერობით ვერ წამოვედი, რადგან რეგულარული ფრენები არ არის და დამაწყდა ნერვები. ისე მინდა საქართველოში, რომ ლამის ანტიდეპრესანტებზე „შევჯექი“. ვერ ვეგუები აქაურობას, საშინელი მოწყენილობაა: არც სახელოსნო, არც ურთიერთობები... ძნელია ასეთი ერთფეროვანი და ჩაკეტილი ყოფა, საქართველოში სულ სხვა ცხოვრება გვქონდა. ჩემს სახლში მინდა – მანდ სხვა ემოცია და სითბოა, ტკბილია ყველაფერი.

თამარ ლომიძის შემოქმედება
თამარ ლომიძის შემოქმედება

- მავანს შეიძლება გაუკვირდეს, რომ ამას ნორვეგიიდან, ამ აწყობილი ქვეყნიდან გვეუბნებით...

- რა გითხრათ, საშინელებაა უცხოეთში ყოფნა, აქ ვერასდროს ვიცხოვრებ. ნეტავ იყოს ფრენა და მანდ ჩამომიყვანა. ერთი წლით შემიმცირდებოდა ეს ამბავი, რომ არა ხელშემშლელი პირობები. თავიდან არა მიშავდა, მერე უფრო გამიჭირდა. ასეთი რთული დრო ძველი თბილისის ხატვამ გადამატანინა. კოვიდმა ყველა გვაზარალა. ერთხელ გაბრაზებულმა ნახევრად ხუმრობით დავწერე, კორონა, აშმალახ! დაგეწვას ეგ ჩინური გვირგვინი! აღარ უნდა წაეთრიო იქ, საიდანაც მოშავდი–მეთქი?! გადაგვრია მსოფლიო. დუმბაძის არ იყოს, რაც მაგას წყევლა აქვს, კიდევ როგორ „უდგას პირში სული“?! ვიცი, რომ ახლა ყველასთვის საშინელი პერიოდია და ამიტომ მეც ვითმენ, სხვა რა გზა მაქვს...

თამარ ლომიძის შემოქმედება
თამარ ლომიძის შემოქმედება

- თქვენი მეუღლე ნორვეგიელია და, წესით, მისთვის არ უნდა იყოს რთული სამშობლოში ყოფნა...

- ეს სხვა ტიპის ნორვეგიელია, „ჩვენებური“, ქართველი ნორვეგიელი. ვინც სვენს იცნობს, ჩემი ნათქვამი არ მოეჩვენება გადაჭარბებულად. ის იძულებული გახდა, რომ ნორვეგიაში საბავშვო ბაღში დაეწყო მუშაობა, რადგან სხვაგან ვერაფერი ნახა. ნორვეგიელ ბავშვებს ქართულ სიმღერებს უმღერის, რომ დააწყნაროს. უკვირს, როგორ წყნარდებიან. ამბობს, კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი ქართულ სიმღერას რამხელა ზეგავლენა აქვსო. სვენსაც და ჩემს ბიჭს ლუკასაც მუდმივად ენატრებათ საქართველო, ჩვენებური სამზარეულო. ამიტომ ქართულ საჭმელებს ვუკეთებ, ამას წინათ აჭარული ხაჭაპურის გაკეთება ვცადე და, მგონი, კარგად გამომივიდა...

თამარ ლომიძის შემოქმედება
თამარ ლომიძის შემოქმედება

- საქართველოში წლებია უცხოელი ტურისტები ჩამოგყავთ და მათ ჩვენს ქვეყანას აცნობთ...

- ახლა ტურები, ბუნებრივია, აღარ გვაქვს. მთელი ჩვენი ფინანსები ტურიზმზე და სეზონზე იყო დამოკიდებული. წელს სასწაულ ჯგუფებს ველოდით. ბევრად გამიადვილდებოდა ყველაფერი, მიმოსვლა რომ ყოფილიყო. აპრილიდან ოქტომბრამდე მანდ ვაპირებდი ტრიალს და მუშაობას ტურებზე, გალერეაში... მინდა იქაურობას ძველი სიცოცხლე დავუბრუნო, ბევრი რამის შეცვლას ვაპირებდით. აქედან კი ძალიან მიჭირს ვაკონტროლო ის, თუ რა და როგორ კეთდება. საქმე ნელ-ნელა მიიწევს წინ. მე და სვენს გვინდა საქართველოში ჩვენი სახლი და სოფელი ტურისტულ ადგილად ვაქციოთ, მეორე სიცოცხლე ჩავბეროთ, კულტურული ღონისძიებები გავმართოთ. ჩემი სახელოსნოც იქ მექნება. ახლა ძალიან გამიჭირდა, მონატრება მეძალება...

თამარ ლომიძის შემოქმედება
თამარ ლომიძის შემოქმედება

- ვიცი, რომ ამ მონატრებამ მოლბერტზე გადმოინაცვლა და „პირველი სიყვარულის" თემაზე ნახატების სერიამ სოციალური ქსელის სხვადასხვა ჯგუფში უამრავი მოწონებაც დაიმსახურა...

- როცა „პირველი სიყვარულის" თემაზე ექვსი ნახატი ავტვირთე, მარტო ერთმა ნახატმა 3000 მოწონებამდე აიღო. ნახატების ეს სერია ჯგუფებში „მუზეუმი სახლიდან“ და „თბილისურ ამარკორდზე“ ძალიან მოეწონათ. კიდევ მინდა რამდენიმეს გაკეთება, მამშვიდებს ძალიან. ეტყობა, დეპრესიას უხდება. თბილისი მომენატრა, ჩემი გალერეა, ბოტანიკური ბაღის ყვავილები, ჩემი სოფელი მომენატრა...

თამარ ლომიძის შემოქმედება
თამარ ლომიძის შემოქმედება

- რომელი სოფელია?

- სოფელი ტბა, ბორჯომის ხეობაშია, ცემის გვერდით. ულამაზესი სოფელია, სადაც ჩემი მამა-პაპის სახლია. ბებიას სულს დაპირებულს ვუსრულებ და მის სახლს ჩემი გაყიდული ნახატებით ვარემონტებ. სექტემბრიდან აქ წვიმები დაიწყება, აპრილამდე ცა ნაცრისფერია და ძალიან ცივა...

თამარ ლომიძის შემოქმედება
თამარ ლომიძის შემოქმედება

- ნორვეგია ცნობილია თავისი მკაცრი კლიმატით...

- ნოემბერში ყველაზე ძალიან მიჭირს ხოლმე, რადგან ამ დროს აქ თითქმის სულ ღამეა და თავს ცუდად ვგრძნობ. აჰ, აქ არ უნდა ვიყო ნოემბერში, თორემ ალბათ საგიჟეთში მოვხვდები! მგონი, უცხოეთში ამდენი ხნით აღარასოდეს წამოვალ, მაქსიმუმ ორი თვე.

თამარ ლომიძის შემოქმედება
თამარ ლომიძის შემოქმედება

- როგორც მივხვდი, თქვენი ლექსების კრებულის სახელწოდებაში „მე სხვა ცას ვეძებ“ უცხოეთის ცას არ გულისხმობთ...

- არა, ეს სახელი ნორვეგიულ ცას არ გულისხმობს, ეს სხვა მიგნებების, სხვა სიღრმის, სხვა მიზნების და სურვილების ცაა. პანდემიის დღეებში სულ ძველ თბილისს ვხატავდი. მომინდა, რომ ეს თემა მარტო სახლები არ ყოფილიყო, ბავშვობის მოგონებებით გამეცოცხლებინა. ეს ისეთი გრძნობაა, მთელი სიცოცხლე რომ დაგყვება. თან ძველ თბილისს მოუხდა, უფრო დაათბო და დაატკბო. მოკლედ, ნორვეგიაში შექმნილი ჩემი ნახატების ციკლი მთლიანად მონატრებაზეა: მენატრება ჩემი შუშაბანდის ხედი, ნარიყალას ეზოდან ყოველ საღამოს გადმოხედვა მომენატრა. ჩემი სამება რომ შემომანათებდა ყოველ დილა-საღამოს. ისე არ დავიძინებდი, იქ არ ავსულიყავი, ჩემი თბილისისთვის ჯვარი არ გარდამესახა და მისთვის არ მელოცა...

 

324
თემები:
ქართველები უცხოეთში (81)
ზურაბ ვადაჭკორია

ქართველი დიზაინერი პოლონელ „არწივებს შორის“ და მისი ოცნების სახლი თბილისში

154
(განახლებულია 19:14 23.09.2020)
რუბრიკა „ქართველები უცხოეთში“ პოლონეთში მცხოვრები დიზაინერის ზურაბ ვადაჭკორიას საქმიანობასა და ცხოვრებას გაგაცნობთ.

უკვე 14 წელია პოლონეთში ცხოვრობს და ამ დროის მანძილზე ბევრის გადატანა მოუწია, თუმცა საკუთარი შრომისმოყვარეობის, ნიჭისა და საქმისადმი კეთილსინდისიერი დამოკიდებულებით პოლონელების ნდობა ადვილად დაიმსახურა. თავიდან ორიგინალური ფორმის შანდლების დამზადება დაიწყო და მისი შეძენის მსურველებიც მალე გამოუჩნდნენ.

დღეს პოლონელები უკვე საკუთარი სახლის დიზაინსა და ინტერიერის მოწყობას ანდობენ. ვარშავის უნივერსიტეტში ერთ საპასუხისმგებლო შეკვეთას კარგად გაართვა თავი და ადგილობრივი თეატრიდან შემოთავაზებაც მიიღო. პანდემიის დღეებში, სახლში ყოფნის დროს მან პოლონეთში ჩასულ ბევრ ქართველს გაუწოდა დახმარების ხელი, სრულიად უანგაროდ... დანარჩენს მასალიდან შეიტყობთ.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- ბატონო ზურაბ, როგორი იყო თქვენი თბილისური ცხოვრება, რას საქმიანობდით სამშობლოში?

- თბილისელი ვარ, მთაწმინდის უბანში ვცხოვრობდი. ბავშვობიდან კარგად ვხატავდი და ჩხირკედელაობა მიყვარდა. იქიდან მოყოლებული თავდაჯერებული ვარ, რადგან რასაც ხელს მოვკიდებდი, ყველაფერი კარგად გამომდიოდა. თავიდან გრიბოედოვის თეატრში ვმუშაობდი დეკორატორად, შემდეგ ხუთი წლის განმავლობაში „თავისუფალ თეატრში“ სხვადასხვა სახის სამუშაოებს ვასრულებდი. ზარმაცი არასოდეს ვყოფილვარ, შრომა ბავშვობიდანვე მიყვარს და 16 წლიდან მოყოლებული სულ ვშრომობ. ინტერესი და საქმის კეთების სურვილი ყოველთვის მქონდა, მაგრამ საქართველოში, სამწუხაროდ, საქმე ისე ვერ აეწყო, როგორც მინდოდა, ამიტომ იძულებული გავხდი ქვეყანა დამეტოვებინა და უცხოეთში ჩამოვსულიყავი.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- პოლონეთში რომელ წელს ჩახვედით და ვინ იყო ის ადამიანი, ვინც პირველმა გამოგიწოდათ დახმარების ხელი?

- ვარშავაში 2006 წლიდან ვარ, ანუ უკვე 14 წელი. ოჯახსაც აქ მოვეკიდე: მყავს პოლონელი მეუღლე და ორი ვაჟი. პირველი ადამიანი, ვინც ამ ქვეყანაში გვერდში დამიდგა, პოლონელი პაველ ფიალკოვსკი იყო. ეს კაცი ყველაფერში მეხმარებოდა, მე ჯერ ავტომობილების ზეთების ვაჭრობაში დავსაქმდი, შემდეგ ხელნაკეთ ნივთებს მივუბრუნდი. საცდელად რკინის მასალისგან შანდლების გაკეთება დავიწყე. მათ სპეციალური ტექნიკური დანადგარების მეშვეობით ვამზადებდი. მალე დავინახე, რომ ჩემი ნახელავი ადგილობრივებს ძალიან მოსწონდათ. მათი ყიდვის მსურველი, ჩემდა გასაოცრად, ბევრი აღმოჩნდა.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- ვიცი, რომ სხვა სახის სამუშაოებსაც ასრულებდით, თქვენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი რომელი შეკვეთა იყო?

- ერთხელ შემთხვევით გავიცანი ვარშავის უნივერსიტეტის პროფესორი, ბატონი მარეკ მილერი (Marek Miller), რომელსაც ჩემი ნახელავი ძალიან მოეწონა და წინადადება შემომთავაზა ერთი სერიოზული შეკვეთა შემესრულებინა. პოლონეთის უნივერსიტეტი, თურმე, ორი წელია ეძებდა მხატვარ-დეკორატორს, რომელიც ერთ საპასუხისმგებლო სამუშაოს კარგად გაართმევდა თავს. საქმე ისაა, რომ ვარშავის უნივერსიტეტის შენობაში ერთი ძველი, ისტორიული ნაკეთობა – თაბაშირისგან დამზადებული ორი არწივის ფიგურაა, რომელთა ქვემოთ უნდა გაკეთებულიყო წარწერა Między orłami („არწივებს შორის“), დაფაზე კი ამავე უნივერსიტეტის პროფესორ-მასწავლებებისა და წარჩინებული სტუდენტების ფოტოები იქნებოდა გამოფენილი.

ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი
ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი

- თქვენამდე რატომ ვერ შეძლეს, ამ საქმის სირთულე რაში მდგომარეობდა?

- ადრე მცდელობა ჰქონდათ, რომ თაბაშირის მასალაზე წარწერა თითბერისა და სხვადასხვა მასალისგან დამზადებული ასოებით გაეკეთებინათ, მაგრამ მცდელობა ყოველ ჯერზე მარცხით მთავრდებოდა. ბევრი ვიფიქრე და ბოლოს თითოეული ასო თაბაშირისგან დავამზადე და თან ასოებზეც არწივის ფრთები დავატანე. ასეთი წარწერა არწივის გამოსახულებას ჰარმონიულად შეერწყა, შთამბეჭდავი გამოვიდა და უნივერსიტეტში ყველას მოეწონა. მითხრეს, ეს სწორედ ის არის, რაც გვინდოდაო.

ზურაბ ვადაჭკორიას თაბაშირის ასოებისგან გაკეთებული წარწერა ვარშავის უნივერსიტეტში
ზურაბ ვადაჭკორიას თაბაშირის ასოებისგან გაკეთებული წარწერა ვარშავის უნივერსიტეტში

- ამ უნივერსიტეტის ქართველმა სტუდენტებმა თუ იციან ამ ფაქტის შესახებ?

- არ ვიცი, მაგრამ დამპირდნენ, ნამუშევარს აუცილებლად მიაწერდნენ, რომ წარწერა მხატვრულად ქართველმა ზურაბ ვადაჭკორიამ გააკეთა. ამაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს, როდესაც შენს შრომას ასეთ მაღალ შეფასებას აძლევენ.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- დარწმუნებული ვარ, რომ ამის შემდეგ სხვა სერიოზული შემოთავაზებაც გაჩნდებოდა...

- ასეც იყო, ამავე პროფესორმა რეკომენდაცია გამიწია და გამაცნო პოლონეთში არსებული კერძო თეატრის „რეპორტაჟების ლაბორატორიის“ მფლობელი, რომელმაც დეკორატორად მუშაობა შემომთავაზა. მაგრამ ანაზღაურებამ არ დამაკმაყოფილა და უარი ვუთხარი. თან როგორც სპეციალისტს, უფრო მეტი განვითარების სურვილი მქონდა, თეატრში კი ეს ვერ მოხერხდებოდა. მერე 3D პროგრამაში მუშაობა ავითვისე, ავეჯისა და ბინების შიდა ინტერიერის დაპროექტება დავიწყე და მათ დიზაინზეც ვმუშაობდი.

ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი
ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი

- ვინ არიან თქვენი შემკვეთები?

- ჩემი შემკვეთები გამოჩეული ხალხია, მათ შორის პოლონეთის სხვადასხვა სახელმწიფო უწყების წარმომადგენლები იყვნენ. პოლონეთის პარლამენტის წევრს ოფისი დავუპროექტე და მის დიზაინზეც ვიზრუნე. გადაუჭარბებლად გეტყვით, რომ ხარისხიანად ვმუშაობ და ამიტომ ბევრ მნიშვნელოვან შეკვეთას სწორედ მე მანდობენ, რაც ძალიან მახარებს და მეტ პასუხისმგებლობას მაკისრებს.

ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდლები
ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდლები

- ყველა საქმეში, პროფესიონალიზმის გარდა, პიროვნული თვისებებიც ფასდება...

- ძალიან მეუხერხულება ამაზე საუბარი, მაგრამ შეკვეთის ხარისხიანად შესრულების გარდა, რაღა თქმა უნდა, აქ სპეციალისტის წესიერებასაც აქცევენ ყურადღებას. პოლონელები საიმედო პარტნიორები არიან, არ მახსენდება შემთხვევა, რომ მათ რაიმე საქმეში მოვეტყუებინე ან გავეწბილებინე, განსხვავებით ქართველებისგან, რომლებთან ურთიერთობასაც უკვე თავს ვარიდებ. ძალიან მწყინს, ამას როცა ვამბობ, და ეს ჩემს თავმოყვარეობაზეც მოქმედებს, მაგრამ სამწუხარო ფაქტია და ამას ჯერჯერობით ვერ გავექეცი...

ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით
ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით

- ეტყობა, ძალიან მწარე გამოცდილება გაქვთ...

- არ მინდა იმ კომპანიის დასახელება, ზოგადად ვიტყვი, რომ ვარშავაში ქართული ღვინის მწარმოებელი ერთი კომპანიიდან დამიკავშირდა პიროვნება, რომელსაც სახლი თავიდან ბოლომდე დავუპროექტე, სამუშაოს შესასრულებლად ადგილობრივი ხელოსნები ხელშეკრულებით ავიყვანე. მუშაობის დროს ერთმა მათგანმა თავისი სამუშაო ცუდად შეასრულა. მე ბოდიშის მოხდის შემდეგ მისი ხარვეზი მალევე გამოვასწორე. თუმცა იმ ადამიანმა ამ შემთხვევით ბოროტად ისარგებლა, რადგან ამის მერე არც სახლში შემიშვეს და დაპირებული თანხაც არ გადამიხადეს... იძულებული გავხდი, რომ დაქირავებული პოლონელი ხელოსნებისთვის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ანაზღაურება საკუთარი ჯიბიდან გადამეხადა. ამის შემდეგ გადავწყვიტე, რომ ქართველებთან საქმეს აღარ დავიჭერდი...

ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით
ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით

- როგორც ვიცი, ეს გადაწყვეტილება ვერ შეასრულეთ, უფრო მეტიც, კოვიდის პერიოდში, როდესაც სამშენებლო სამუშაოები ყველგან და, მათ შორის, პოლონეთშიც გაჩერდა, ქართველ ემიგრანტებს, თურმე, სრულიად უსასყიდლოდ ეხმარებოდით...

- რა ვიცი, გულმა მაინც ვერ გამიძლო... როცა სხვებთან ერთად მეც სახლში გამოვიკეტე, სოციალურ ქსელებში პოლონეთში ჩამოსული ქართველების პოსტებს ვკითხულობდი, სადაც ისინი დახმარებას ითხოვდნენ. მერე მათ ვუკავშირდებოდი, პირადად ვხვდებოდი და ვაკვალიანებდი... ამაზე ლაპარაკი ჩემი მხრიდან უხერხულია, მაგრამ რადგან მკითხეთ, გიპასუხეთ.

ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით
ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით

- თავად თუ გაქვთ საქართველოში საკუთარი დიზაინით დაპროექტებული ლამაზი სახლი?

- საქართველოში ხშირად ჩამოვდივარ. როდესაც 2012 წელს თბილისში ჩამოვედი, უზენაესი სასამართლოს გვერდით, ზუბალაშვილების ქუჩაზე არსებული საკუთარი სახლი დავანგრიე და თავიდან ბოლომდე ჩემი დიზაინით დავაპროექტე და ავაშენე. ეს არის სახლი, რომელსაც ხშირად წარმოვიდგენდი ოცნებაში, ახლა ის ჩემს მშობლიურ ქალაქშია და როცა ჩამოვდივარ, იქ ყოფნით ბედნიერი ვარ... დიდი სურვილი მაქვს, რომ აქ დავრჩე, მაგრამ რეალობა სხვანაირია. სამწუხაროდ, უცხო ქვეყანაში უფრო დიდი ასპარეზია. პოლონეთში საქართველოსა და მეგობრების დიდი ნოსტალგია მაქვს, მენატრება ჩემი ქალაქი, მისი ქუჩები. ალბათ ის დროც მოვა, როცა ოჯახთან ერთად აქ სამუდამოდ დავბრუნდები და ჩემ აშენებულ სახლში ბედნიერად ვიცხოვრებ...

 

154
თემები:
ქართველები უცხოეთში (81)
ნანა ხაჩიძე და ვინსენტ დელანოე

ვარსკვლავი N 282 საფრანგეთში - გიორგი შაქარაშვილის ხსოვნისთვის

4025
(განახლებულია 21:05 22.09.2020)
„თქვენი მეუღლის სურვილით გიორგი შაქარაშვილის ვარსკვლავი მოიხატება და ის N282 იქნება“- ასეთი შინაარსის წერილი მიიღო  ბატონმა ვინსენტ დელანოემ ქალაქ პონტმანში (pontmain) არსებული წმინდა მარიამის სახელობის ტაძრიდან...

მასალის დასაწყისშივე გეტყვით, რომ ამ ფაქტს სიმბოლური, ადამიანური დატვირთვა აქვს. ბატონი დელანოე, რომელიც საფრანგეთის მთავრობის წევრია, 2012 წელს, საქართველოში, მართლმადიდებლად მოინათლა. მისი მეუღლე ქართველი, პროფესიით ბაქტერიოლოგი ნანა ხაჩიძე გახლავთ. ამ ბატონსა და მის სიყვარულზე საქართველოსა და ქართველების მიმართ ადრეც დავწერეთ.

ხსოვნის ვარსკვლავებით მოხატული ტაძრის ჭერი
ხსოვნის ვარსკვლავებით მოხატული ტაძრის ჭერი

ამჯერად, მისი მეუღლის ერთ ინიციატივაზე მოგახსენებთ. იმასაც გეტყვით, რომ ისინი საქართველოში ყოველ წელს ჩამოდიან და მიუხედავად კორონა ონფექციის საშიშროებისა, გამონაკლისი არც ეს წელი ყოფილა...

ნანა ხაჩიძე წმინდა მარიამის სახელობის ტაძრის წინ
ნანა ხაჩიძე წმინდა მარიამის სახელობის ტაძრის წინ

- ქალბატონო ნანა, მოგვიყევით ამ ამბის შესახებ...

- მე და ჩემი მეუღლე ყოველთვის გულისყურით ვადევნებთ ხოლმე თვალს საქართველოში მიმდინარე მოვლენებს, არც ერთი  მნიშვნელოვანი ფაქტი არ გვინდა, რომ გამოგვრჩეს. ბუნებრივია, ახალგაზრდა ფეხბურთელის, გიორგი შაქარაშვილის მკვლელობის ამბავმა ჩვენც სულით ხორცამდე შეგვძრა. იმედი მაქვს, რომ გამოძიება გამოავლენს დამნაშავეებს და ისინი საკადრისად დაისჯებიან. მოკლედ, ისე მოხდა, რომ ერთ დღეს ჩავედით ქალაქ პონტმანში, რომელიც ჩემი მეუღლის სამუშაო რეგიონში შედის. მაშინ მან ამ ქალაქთან დაკავშირებული ერთი პატარა ისტორია გაიხსენა. ეს იდეაც ამის მერე გამიჩნდა...

ნანა ხაჩიძე
ნანა ხაჩიძე

- კონკრეტულად რა ისტორიაზე საუბარი?

- ადგილობრივების გადმოცემის თანახმად, 1871 წელს, ამ ქალაქში არსებული სამლოცველოდან გამოსულ ბავშვებს, თურმე, წმინდა მარიამი გამოეცხადათ. ასეთივე ხილვა ჰქონიათ მსოფლიოს კიდევ ორ სხვა ქვეყანაში მყოფ ბავშვებსაც. ერთ დღესაც ჩემი მეუღლის და ფრანგი მხატვრის, რეჯის პერეს (REGIS PERRAY) ინიციატივით გადაწყდა, რომ აქ არსებულ ტაძარში, რაიმე შემთხვევის შედეგად დაღუპული ბავშვის სახელზე, სიმბოლურად მოხატულ ცაზე, ვარსკვლავი მიახატონ. აქ უკვე ბევრი ასეთი ვარსკვლავია, მაშინვე გამიჩნდა სურვილი, რომ იქ ჩვენი შაქარას ვარსკვლავიც ყოფილიყო...

მარიამის გამოცხადებაზე შექმნილი ფრანგული ილუსტრაცია
მარიამის გამოცხადებაზე შექმნილი ფრანგული ილუსტრაცია

- ამისთვის რა იყო საჭირო, რაიმე პროცედურაა გასავლელი?

- მეუღლემ ჩემი სურვილის შესახებ აცნობა შესაბამის პირებს და დადებითი პასუხიც მოგვივიდა. წერილში ეწერა, რომ გიორგი შაქარაშვილის ვარსკვლავი N 282 იქნება. ამ ამბავს სიმბოლური დატვირთვა აქვს და რელიგიური რიტუალი არ არის. მე და ჩემს მეუღლეს ჯვარი საქართველოში გვაქვს დაწერილი და მანამდე ის მართლმადიდებლურად მოინათლა. გიორგის ხსოვნისთვის გაკეთებული ეს უბრალო, მაგრამ ჩემი მხრიდან გაკეთებული გულწრფელი ჟესტი, ალბათ იმის გამოხატულებაა, რომ არასოდეს დაგვავიწყდეს ასეთი ნათელი სულის ბავშვები და მსგავსი საშინელი ფაქტიც აღარასოდეს განმეორდეს...

დასტურის წერილი, რომელიც მიიღო ვინსენტ დელანოემ
დასტურის წერილი, რომელიც მიიღო ვინსენტ დელანოემ

ამის შემდეგ ბატონ ვინსენტ დელანოეს ვესაუბრეთ.

- მუსიე დელანოე, ამჟამად საქართველოში იმყოფებით, ანუ კოვიდმაც არ დაგაშინათ?

- აქ შესაბამისი პროცედურების დაცვით ჩამოვედი, თუმცა ტესტის პასუხი ჩამოვიტანე, ახალი ტესტი აქაც ამიღეს და პასუხი უარყოფითი იყო. მიხარია, რომ ჩემი საქართველოში ჩამოსვლა ერთ მნიშვნელოვან ფაქტს დაემთხვა. მხედველობაში მაქვს ის, რომ როჟე დე გოლის მემკვიდრემ, ჟენევიევ დე გოლ-ანტონიოზის შვილმა, მხატვარმა ფრანსუა მარი ანტონიოზმა წინანდლის მუზეუმს საჩუქრად შარლ დე გოლის 16 წერილი და დე გოლების ოჯახის წევრების კუთვნილი ნივთები გადასცა. ეს ფაქტი ფრანგი და ქართველი ხალხის მარადიული მეგობრობის კიდევ ერთი დასტურია. ჩემს რეგიონში ყოველთვის ვცდილობ, რომ ფრანგებს საქართველოსა და ქართველების შესახებ ბევრი რამ მოვუთხრო. რაც შეეხება, ახალგაზრდა ფეხბურთელის, გიორგი შაქარაშვილის მკვლელობის ამბავს, იმედია, ქართული მართლმსაჯულება სამართლიან გადაწყვეტილებას მიიღებს და საქართველოდან, რომელიც უკვე ძალიან მიყვარს, ამიერიდან მხოლოდ კარგ ამბებს შევიტყობ...

4025
ნახევარმთვარე

მთვარის კალენდარი: 24 სექტემბერი რისი გაკეთება შეიძლება და რისი არა

0
(განახლებულია 12:24 22.09.2020)
გაეცანით ჩვენს ყოველდღიურ კალენდარს და შეიტყვეთ, რა საქმიანობა იქნება წარმატების მომტანი ამა თუ იმ დღეს ღამის მანათობლის განწყობის მიხედვით.

მთვარეს უზარმაზარი ძალა გააჩნია და დიდი ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია ადამიანებზე, რადგან ყველა კოსმოსურ ობიექტს შორის დედამიწასთან ყველაზე ახლოს იმყოფება.

24 სექტემბერი, ხუთშაბათი. ამ დღეს იუპიტერი მართავს. მზარდი მთვარე თხის რქის ნიშანშია.

თხის რქის დღეს კარგად გამოდის მნიშვნელოვანი საქმეების დაგეგმვა და დაწყება. ხელსაყრელი დროა ისეთი სამუშაოს შესრულებისთვის, რომელიც სიზუსტეს, მკაცრ მათემატიკურ გამოთვლებსა და ინსტრუქციების მკაფიო შესრულებას მოითხოვს.

კარგად მიმდინარეობს უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული ოპერაციები, ფინანსური ოპერაციებისგან კი სჯობს, თავი შეიკავოთ. არახელსაყრელია ვალის აღება და გაცემა. არასასურველია ახალ სამუშაოზე გადასვლა. ამ დღეებში შესანიშნავად მუშაობს ლოგიკა, ამიტომ ასეთი პერიოდი არცთუ იღბლიანია შემოქმედებითი ადამიანებისთვის. ჩნდება პასუხისმგებლობის, პრაქტიკულობის, ვალდებულების გრძნობები.

ურთიერთობების გამორკვევა, რომანტიკული პაემანი და ზეიმი, სჯობს, სხვა დროისთვის გადადოთ. როდესაც მთვარე თხის რქის ნიშანშია, ურთიერთობებში ჭარბობს საქმიანი მხარე, ლაკონურობა, სიახლე და უჩვეულო რამ რთულად მიიღება, მეტად ფასობს საიმედოობა და წესრიგი. ურთიერთობებში ხშირად ჩნდება დაბრკოლებები, შესაძლებელია მცირე უსიამოვნებები, დასანანი შეცდომები, დაყოვნებები. ასეთ დღეებში ურთიერთობები უფრო ასაკოვან ადამიანებს შორის ეწყობა. თხის რქის დღეს დაწყებული სასიყვარულო ურთიერთობები თანდათანობით ვითარდება და პრაქტიკულობა ახასიათებს.

ხშირად ეს ურთიერთობები გრძელვადიანი და სტაბილური ხდება, გვირგვინდება ქორწინებით, მაგრამ აქეთ მოვლენები ძალიან ნელა ვითარდება.

რეკომენდებულია მოლაპარაკებების წარმოება, ხელმძღვანელების მხრიდან თანამშრომლებისთვის მადლობის გადახდა, წახალისება, ხოლო ქვეშევრდომებს შეუძლიათ მიმართონ თხოვნით ხელმძღვანელობას, ხელოვნების სფეროს წარმომადგენლების მხარდაჭერა, ახალი პარტნიორების ძებნა, უფრო ინდივიდუალურად მუშაობა, ვიდრე გუნდურად.

არარეკომენდებულია გაძლიერებული მუშაობა, რომელსაც ჯანმრთელობისთვის ზიანის მიყენება შეუძლია.

არცთუ ხელსაყრელი დღეა მგზავრობისთვის.

თმის შეჭრა, შეღებვა: ამ დღეს შეიძლება თმის შეჭრა და შეღებვა. თმის სტრუქტურა გაუმჯობესდება, ბოლოები ნაკლებად გაიყოფა. ძალზე ხელსაყრელი დღეა მანიკურისთვის.

მებაღეობა: კარგი დღეა ბოლქვიანი მცენარეებისა და ზამთრის ბოსტნეულის დარგვისთვის, სარეველისგან გაწმენდისთვის, მავნებლებთან ბრძოლისთვის, რომლებიც მიწაში ცხოვრობენ, იმ ყვავილების მორწყვისა და მათთვის სასუქის მიცემისთვის, რომლებსაც სუსტი ფესვები აქვთ, პიკირებისთვის, ნაყოფიანი ხეების შეწამვლისთვის, გასხვლისთვის, გადარგვისთვის, მოსავლის აღებისთვის.

0