შეყვარებულები

ქალი ქორწინებამდე პროვოკატორია, ქორწინების შემდეგ...

864
(განახლებულია 16:48 09.07.2020)
უცოლო მამაკაცმა ერთმნიშვნელოვნად უფრო მეტი იცის ქალების შესახებ, ვიდრე ცოლიანმა. სხვაგვარად ისიც უკვე ცოლიანი იქნებოდა...

აზრების ფოიერვერკი" წარმოგიდგენთ ჰენრი ლუის მენკენის მოსაზრებებს.

ჰენრი ლუის მენკენი (Henry Louis Mencken, 1880-1956) ამერიკელი ჟურნალისტი, ესეისტი, სატირიკოსი; როგორც ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდმა აღნიშნა, „ადამიანი, რომელმაც ამერიკული ლიტერატურისთვის ყველაზე მეტი გააკეთა".

თუ ვინმეს მართლა უყვარდი და გიღალატა, იცოდე, იგი ამას უშენოდ ვერ შეძლებდა…>>

ჰენრი ლუის მენკენმა დაამთავრა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა „ბალტიმორის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი". ეწეოდა ჟურნალისტურ მოღვაწეობას, ხოლო ლიტერატურულ მოღვაწეობას – ძირითადად მეოცე საუკუნის პირველ ოცწლეულში. მისი მთავარი ნაშრომებია: „ჯორჯ ბერნარდ შოუ. პიესები", „წინასიტყვაობათა წიგნი", „ცრურწმენები", „შენიშვნები დემოკრატიის შესახებ".

მან თავი გამოიჩინა, როგორც ბრწყინვალე ჟურნალისტმა და დააარსა ჟურნალი „ამერიკენ მერკური". ის ცნობილია, როგორც „ბალტიმორელი ბრძენი“ (Sage of Baltimore), ასევე „ბალტიმორის ანტიქრისტე". ის მეოცე საუკუნის პირველი ნახევრის ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან მწერლად მიიჩნევა.

რაც არ უნდა ბედნიერი იყოს ქალი ქორწინებაში, მაინც ყოველთვის კმაყოფილებით ამჩნევს, რომ არიან ამ ქვეყნად მამაკაცები, რომლებიც ისურვებდნენ, რომ ის გათხოვილი არ ყოფილიყო...

უცოლო მამაკაცმა ერთმნიშვნელოვნად უფრო მეტი იცის ქალების შესახებ, ვიდრე ცოლიანმა. სხვაგვარად ისიც უკვე ცოლიანი იქნებოდა.

ძნელი დასაჯერებელია, რომ ადამიანი სიმართლეს გეუბნებათ, როცა იცით, რომ თქვენ მის ადგილზე მოიტყუებოდით.

სიყვარული – წამება, უსიყვარულობა – სიკვდილი>>

მამაკაცი ეძებს ისეთ ვინმეს, რომლის წინაშეც მას სიამაყე შეუძლია. ქალი ეძებს მხარს, რომელსაც მიეყრდნობა...

როცა ქალი ქმარს სიტყვაზე ენდობა, ის ეჭვის საბაბს იძლევა.

უსამართლობის გადატანა შედარებით ადვილია. რაც ნამდვილად გვაყენებს ტკივილს - ეს სამართლიანობაა.

სიყვარული - ეს წარმოსახვის გამარჯვებაა გონებაზე.

მამაკაცი თავისი ბუნებით პოლიგამიურია. ერთი ქალი მისით ყოველთვის მანიპულირებს, ხოლო მეორე – კისერზე აზის.

სიყვარულში ბედნიერების უდიდესი საიდუმლოა – გიხაროდეს, რომ მასზე სხვა დაქორწინდა.

იდეალისტი – ეს არის ადამიანი, რომელიც, როცა აღმოაჩენს, რომ ვარდს კომბოსტოზე უკეთესი არომატი აქვს, მიდის დასკვნამდე, რომ ვარდისგან უკეთესი სუპი გაკეთდება.

მამაკაცები ბევრად უკეთესად ცხოვრობენ, ვიდრე ქალები. პირველ რიგში, ისინი გვიან ირთავენ ცოლს; მეორეც – ადრე კვდებიან.

სიყვარული – არა რაოდენობა, არამედ ხარისხი, რომელიც არ იზომება>>

ერთადერთი ნამდვილად ბედნიერი ადამიანები – ეს გათხოვილი ქალები და უცოლო მამაკაცები არიან.

ქალებს არ უყვართ მორცხვი მამაკაცები. კატებს არ უყვართ ფრთხილი თაგვები.

ქალები და მამაკაცები ერთ საკითხში თანხმდებიან: ორივენი არ ენდობიან ქალებს.

წარსულის წინაშე თავი დახარე, მომავლის წინაშე – სახელოები აიკაპიწე.

საყვარელი – მსხვერპლი ნომერი ორი.

ფსიქოთერაპია – ესაა მეცნიერება, რომელიც ამბობს, რომ პაციენტი, დიდი ალბათობით, გამოჯანმრთელდება, მაგრამ სამუდამოდ დარჩება ჩამოყალიბებული იდიოტი.

ქველმოქმედება და პატრიოტიზმი – მთავარი თვისებებია ამერიკელისა, რომელსაც რამის გაყიდვა სურს.

პატარძალი საკურთხეველთან: „როგორც იქნა! როგორც იქნა!“. სიძე: „უკვე ძალიან გვიანია! ძალიან გვიანი!“

ქალი ქორწინებამდე – პროვოკატორია; ქორწინების შემდეგ – ჟანდარმი.

მთელი ფილოსოფია, არსებითად, მიდის იმ აზრამდე, რომ ერთი ფილოსოფოსი ცდილობს დაამტკიცოს, რომ ყველა დანარჩენი ფილოსოფოსი სახედარია. ის, ჩვეულებრივ, ამას ახერხებს, უფრო მეტიც, ის დამაჯერებლად ამტკიცებს, რომ თვითონაც სახედარია.

შენთან ერთად. შენ წინააღმდეგ. უშენოდ...>>

რა ცოტაა საჭირო იმისთვის, რომ ცხოვრება აუტანელი გახადო! კენჭი ფეხსაცმელში, ტარაკანი მაკარონში, ქალის სიცილი!

ქმრები არასდროს ხდებიან კარგი; ისინი, უბრალოდ, გამოცდილებას იძენენ.

ჯენტლმენი – ესაა ადამიანი, რომელიც სიმართლეს ასიდან სულ ცოტა ოცდაათ შემთხვევაში ლაპარაკობს.

ყოველ წესიერ ადამიანს რცხვენია იმ მთავრობისა, რომლის მმართველობის დროსაც ცხოვრობს.

უცოლო – ეს ისაა, რომელსაც უნდა ცოლის შერთვა და თან, ამავე დროს, უხარია, რომ უცოლოა.

დემოკრატია – თეორია, რომლის შესაბამისად ორი ქურდი მოიპარავს ნაკლებს, ვიდრე ერთი; სამი – ნაკლებს, ვიდრე ორი; ოთხი – სამზე ნაკლებს და ასე, უსასრულობამდე.

სინდისი შინაგანი ხმაა, რომელიც გვაფრთხილებს, რომ ვიღაც გვითვალთვალებს.

სიმართლე ისეთი რამაა, რომელსაც, ასე თუ ისე, ვინმეს დისკრედიტირება შეუძლია...

გაზეთი – საშუალება, რომ უვიცი ადამიანები მეტად უვიცნი გახდნენ, ხოლო შეშლილნი – უფრო შეშლილნი.

იმედი – შეუძლებლის პათოლოგიური რწმენაა.

რატომ თხოვდება ქალი მეორედ და რატომ ქორწინდება მეორედ მამაკაცი>>

ჯოჯოხეთი – ადგილი, სადაც ათ მცნებას კანონი დევნის.

მამაკაცი შეიძლება სულელი იყოს, მაგრამ ამის თაობაზე ეჭვი არ ეპარებოდეს – მაგრამ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ უცოლოა.

ქმარი – ესაა ადამიანი, რომელსაც სულ თვალი უნდა ადევნო; კისრის ზომა – 16, საყელოს – 15,5.

ეჭვიანობა – თვალსაზრისი, რომლის თანახმად, ცუდი გემოვნებით მხოლოდ თქვენ არ გამოირჩევით.

მსახიობი – ადამიანი, რომელსაც ხის ფეხი უფრო უშლის ხელს, ვიდრე ხის თავი.

დემოკრატია – ესაა მეცნიერება და ხელოვნება, მართო მაიმუნების გალიისგან შემდგარი ცირკი.

დემოკრატია – ეს მხოლოდ ოცნებაა: ის ზღაპრული არკადიის, სანტა კლაუსისა და სამოთხის გვერდით დგას.

უზენაესი – კომედიანტი, რომლის მაყურებელს სიცილისა ეშინია.

ძალაუფლება – ღმერთისგან, იერარქია – ძალაუფლებისგან.

პურიტანობა – შიში, რომ ვიღაც სადღაც შეიძლება ბედნიერი იყოს.

კანონიერი, ნაკურთხი მრუშობა და წუთებად აკინძული ცხოვრება>>

ცუდად იფიქრო მოყვასზე – ცოდვაა, მაგრამ არა მგონია, რომ შეცდომა იყოს.

უცოლოებს ხანდახან სინდისი ქენჯნის. ცოლიანებს ამისთვის ცოლები ჰყავთ. „მე ჩემი ქმრის სინდისი ვარ“.

864
თემები:
აზრების ფოიერვერკი: ცნობილი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები (64)
ნინო კვესიტაძე

უთხარით ადამიანებს, რომ ისინი გიყვართ ხელოვნება და სიყვარული საუკეთესო იმუნოსტიმულატორია

426
(განახლებულია 20:19 27.10.2020)
დიპლომირებული ექიმია, მაგრამ სწორედ პროფესიით მუშაობის დროს გადაწყვიტა, რომ რადიკალურად განსხვავებული საქმიანობაც ასევე წარმატებით აეთვისებინა...

ექიმი-ონკოლოგი ნინო კვესიტაძე ხატავს და ქსოვილის დიზაინზე მუშაობს. ამ ეტაპზე ძალიან ბევრი საინტერესო ნამუშევარი დაუგროვდა, თუმცა გამოფენა ჯერჯერობით არ ჰქონია. სურვილი აქვს, რომ ოცნების ნახატი, რომელშიც მისი ყველაზე ღრმა განცდები ჩანს, ქსოვილზე გადაიტანოს...

ნინო კვესიტაძე
ნინო კვესიტაძე

- ქალბატონო ნინო, როგორ ახდა თქვენი ბავშვობის ოცნება – „დამეხატა ყველაფერი, რასაც ვხედავდი და ვგრძნობდი“?

- ძალიან ბედნიერი და ხალისიანი ბავშვობა მქონდა. ბავშვობის ოცნება ნამდვილად ამიხდა, თუმცა დღემდე მაინც გარკევეული კომპლექსი მაქვს. რატომღაც მეგონა, ვერასოდეს დავხატავდი. ძალიან მგრძნობიარე ბავშვი ვიყავი, ყოველთვის გაცილებით მეტს ვგრძნობდი, ვიდრე გამოვხატავდი. ბავშვობის შემდეგ სამყაროს ისევ ისე ვგრძნობ და ეს უდიდეს სიამოვნებას მანიჭებს. დროის სიმცირის გამო ადამიანებთან ურთიერთობა ნაკლებად მაქვს, თუმცა ისინი დღეს უფრო მეტად მიყვარს, ვიდრე ოდესმე მიყვარდა...  

ნინო კვესიტაძე
ნინო კვესიტაძე

- საკმაოდ მგრძნობიარე პიროვნება ხართ, ექიმის პრაგმატული პროფესია რატომ აირჩიეთ?

- ექიმობა, ქირურგობა ჩემი არჩევანი და მშობლების დიდი სურვილიც იყო. ონკოლოგიურში მუშაობა ინსტიტუტის დასრულების შემდეგ დავიწყე. იქ 16 წელი ვიმუშავე და საკუთარ პროფესიაზე უარი არასოდეს მითქვამს. აქვე გეტყვით, რომ ონკო-პროქტოლოგობა ქალისთვის უმძიმესი არჩევანია. ონკოლოგიაში მუშაობის დროს უფრო ფსიქოლოგიურად მიჭირდა, ვიდრე ფიზიკურად, რადგან სიმსივნით დაავადებული ადამიანები ძალიან ცუდ მდგომარეობაში არიან. გარდა იმისა, რომ, არსებული რეალობიდან გამომდინარე, ფინანსური პრობლემები აქვთ, როდესაც იგებენ ასეთი მძიმე დაავადება აქვთ, აბსოლუტურად უმწეოები ხდებიან.

ნინო კვესიტაძის შემოქმედება
ნინო კვესიტაძის შემოქმედება

- ალბათ ასეთ დროს მარტო ექიმი-ონკოლოგი არ ხართ და ფსიქოლოგობაც გიწევთ...

- თუ ამ ადამიანებს სიტყვით არ დაეხმარები, მკურნალობას შედეგი არ მოაქვს. რაღაც პერიოდის შემდეგ მივხვდი, რომ ასე ცხოვრება აღარ შემეძლო. იმდენი ადამიანი მოდიოდა ჩემთან და ტიროდა თავისი გაჭირვების გამო, რომ არ ვიცოდი რა უნდა გამეკეთებინა... იცოდა რა ჩემი სიტუაცია, ერთხელ ჩემმა მეგობარმა შემომთავაზა, წამოდი, დაგეხმარები და გობელენს მოგაქსოვინებ, ოღონდ მანამდე ხატვის წრეზე იარეო. ვუთხარი, ხატვა არ შეიძლია–მეთქი, მაგრამ მაინც გავყევი.

ნინო კვესიტაძის შემოქმედება
ნინო კვესიტაძის შემოქმედება

- ვისი დახმარებით აღმოჩნდით ხელოვნების სამყაროში?

- ჩემი ხატვის პედაგოგი იყო ბატონი მურმან იამანიძე, რომელმაც მითხრა, შენ დაჯექი და რა შეგიძლია და რა არა, ამას მე ვნახავო. მეც დავიწყე ხატვა და დავინახე, რომ რაღაცები აშკარად გამომდიოდა. მერე იყო პერიოდი, როცა ყველაფერს დავანებე თავი და ხატვა აღარ გამიგრძელებია. თუმცა გვიან ისევ მივუბრუნდი. მანამდე შევხვდი ქალბატონ მანანა ძიძიკაშვილს, რომლის დახმარებითაც ბევრი რამ გავაკეთე. დავდიოდი ეკა სირაძესთან, რომელიც უნიჭიერესი ადამიანია, სამი წელი ფერწერაზე თენგიზ სოსელიასთანაც ვიარე.

ნინო კვესიტაძის შემოქმედება
ნინო კვესიტაძის შემოქმედება

- ალბათ ქსოვილზე ხატვა გაცილებით რთულია, არა?

- დიახ, ეს საქმე ძალიან შრომატევადი და მძიმეა. აქვე ვიტყვი, რომ ქსოვილის დიზაინი რომ ავითვისე და შევიყვარე, ეს ქალბატონების მანანა ძიძიკაშვილის და ეკა სირაძის დამსახურებაა. დღეს ყველა ტიპის ქსოვილზე ვმუშაობ. ძალიან მინდა, რომ ჩემი ოცნების ნახატი, რომელშიც ჩემი ყველაზე ღრმა განცდები ჩანს, ქსოვილზე გადმოვიტანო.

- ანუ ისე მოხდა, ერთი პროფესია რომ აითვისეთ, შემდეგ სხვა პროფესიაში „ცხოვრება“ თავიდან დაიწყეთ...

- კი, ბატონო, ასე გამოვიდა. ექიმების წრე უფრო კონსერტავორიულია, ხელოვნება კი ისეთი სფეროა, სადაც ნამუშევრების საშუალებით შეგიძლია მთელი შენი შინაგანი სამყარო და ემოციები გამოავლინო. ხატვამ ჩემს ძირითად პროფესიაზეც იმოქმედა დადებითად და ბევრი რამ სხვა თვალით დამანახა. მივხვდი, რომ საკუთარი შინაგანი ემოციების გამოტანა აუცილებელია...

ნინო კვესიტაძის შემოქმედება
ნინო კვესიტაძის შემოქმედება

- ემოციებში არ უნდა შევიზღუდოთ?

- არა, რადგან ნებისმიერ შემთხვევაში ესაა სტრესი ორგანიზმისთვის, როცა რაიმეს კეთება გინდა და ვერ აკეთებ, ეს იმუნიტეტსაც აქვეითებს. თუმცა ემოციებიცაა და ემოციებიც, რა თქმა უნდა, ადამიანს მოეთხოვება, თავშეკავებული იყოს დასაშვებ ნორმამდე. თუმცა დადებითი ემოციების გამოხატვის დროს თავისუფალი უნდა იყოს. რაც შეეხება უარყოფით ემოციებს, ვფიქრობ, ყველა ადამიანმა გარკვეულწილად უნდა აიცილოს ის თავიდან, რადგან არ არსებობს სიმართლე, რომელიც ყველაზე ცუდ ემოციასაც კი ამართლებს.

ნინო კვესიტაძის შემოქმედება
ნინო კვესიტაძის შემოქმედება

- ახლა შემოდგომაა და მის სილამაზეს ყველა შემოქმედებითი ბუნების ადამიანი ორმაგად შეიგრძნობს...

- სულ ახლახან მესტიაში ვიყავი, იქაურობა საოცრად ლამაზია. მგონი, ბუნება თავად არის ხატვის საუკეთესო მასწავლებელი, რადგან მას ყველაზე უკეთ შეუძლია სამყაროში არსებული ფერთა პალიტრა გადმოსცეს. მე, როგორც ექიმი, იმასაც გეტყვით, რომ შემოდგომის სვანეთი საუკეთესო იმუნოსტიმულატორია, იქიდან პოზიტიური შეგრძნებებით სავსე ჩამოვედი.

ნინო კვესიტაძის შემოქმედება
ნინო კვესიტაძის შემოქმედება

- საკმაოდ დაძაბულია ფონი, რაშიც დღეს გვიწევს ცხოვრება, როგორი იქნება თქვენი რჩევები?          

- მე გირჩევთ, რომ იყოთ მშვიდად, ყველაფერს გადავიტანთ, არ არის საჭირო ზედმეტი ნერვიულობა, რომელიც იმუნიტეტს აქვეითებს და უფრო დიდ ფსიქოლოგიურ სტრესს აყენებს ადამიანს, ვიდრე თავად ეს ვირუსი. ბუნებასთან კონტაქტიც ამის ერთ-ერთი აუცილებელი პირობაა, რადგან მისგან საკმაოდ დიდ დადებით ემოციას ვიღებთ. ყველას უნდა ჰქონდეს უნარი, რომ მეორე ადამიანი გააბედნიეროს. უთხარით ადამიანებს, რომ ისინი გიყვართ, რომ ლამაზად გამოიყურებიან, რომ ძალიან საყვარლები და წარმატებულები არიან - ეს მათ რეალურ ბედნიერებას ანიჭებს...

 

426
ხათუნა გამჯაშვილი

„კოშკებზე ნუ დაძვრები, შარს არ გადაეყარო!“ როცა სამშობლოს სიყვარული საქმიდან იწყება

617
(განახლებულია 19:40 26.10.2020)
მან კარგად იცის, რომ პატრიოტიზმი ზედმეტ ხმაურს ვერ იტანს, ამიტომ საქმეს ჩუმად, უხმაუროდ, მაგრამ დიდი სიყვარულით აკეთებს...

ქალბატონი ხათუნა გამჯაშვილი ნორიოს ისტორიულ-ეთნგრაფიული მუზეუმის უფროსი სპეცილისტია. სოფელში ყველამ იცის, რომ საინტერესო, ძველი ნივთების გამო მან შეიძლება თავი საფრთხეშიც ჩაიგდოს. საამისოდ არც ის აბრკოლებს, რომ ფაქტობრივად სიმბოლურ ხელფასზე მუშაობს...

ხათუნა გამჯაშვილი
ხათუნა გამჯაშვილი

- ქალბატონო ხათუნა, როდის გაგიჩნდათ ძველი ნივთებისადმი სიყვარული?

- რაც თავი მახსოვს, ცხოვრებაში ძირითადად შემოქმედებით ვიყავი დაკავებული, ვმღეროდი და ვუკრავდი. სკოლიდანვე სახელმწიფო ანსამბლში ვცეკვავდი. დავამთვრე შოთა რუსთაველის სახელობის 112-ე ექსპერიმენტული საშუალო სკოლა, რომელიც ნაძალადევშია. ძველი ნივთები ბავშვობიდან მიყვარს. მახსოვს, ერთხელ დავინახე, რომ მეზობელს თავადების ნაქონი, ჭადრაკის ძველი მაგიდა უნდა გადაეგდო. ისე დამენანა ის მაგიდა გადასაგდებად, რომ ვთხოვე, მაჩუქე–მეთქი. როცა მაჩუქა, საკუთარი ხელით გავაშალაშინე, გავლაქე. ძველი ნივთების შეგროვების სურვილიც იქიდან გამიჩნდა.

ხათუნა გამჯაშვილი ღონისძიებაზე ნორიოში
ხათუნა გამჯაშვილი ღონისძიებაზე ნორიოში

- თავიდან ნორიოს კულტურის სახლში მუშაობდით?

- დიახ, 1996 წლიდან კულტურის სახლში ვმუშაობდი, ჯერ საზოგადოებრივ საწყისებზე, მერე შტატში ჩამსვეს. იცით, როგორი გზა გავიარე? - ყველაფერს მხოლოდ საკუთარი დამსახურებით მივაღწიე. ნორიოს კულტურის სახლში ბევრი წრე იყო: აერობიკის, სიმღერის, ხატვის, ფოლკლორის. აქ იყო ასევე ცეკვის დიდი ანსამბლი, რომელიც 1983 წელს ჩამოყალიბდა. ჩვენი ბავშვები წარმატებით დაგვყავდა ფესტივალებზე, სადაც ლაურეატებიც გახდნენ. მოკლედ, სოფელში კულტურული ცხოვრება ყვაოდა.

ხათუნა გამჯაშვილი მუზეუმის სტუმრებთან ერთად
ხათუნა გამჯაშვილი მუზეუმის სტუმრებთან ერთად

- მუზეუმში როგორ აღმოჩნდით?

- მუზეუმში 2007 წლიდან გადავედი. ამის მიზეზი სუბიექტური იყო: კულტურის სახლის დირექტორი ცოტა რთული პიროვნება გახლდათ და უბრალოდ იძულებული გავხდი, რომ საყვარელ საქმეზე უარი მეთქვა. როცა კულტურის სახლში გააუქმეს ლოტბარის შტატი, ამის მერე ის ადამიანი, ლოტბარი, მუზეუმში მოხვდა და მას ძველი ნივთების მოძიებაში საკუთარი სურვილით ვეხმარებოდი. მერე გარდაბნის ცენტრალური მუზეუმის ფილიალად გვაქციეს. ჩვენი დირექტორი ბატონი შადურ შუკვანია, რომელმაც დააფასა ჩემი შრომა და მუზეუმში ამიყვანა. დღეს ჩვენ ვართ გარდაბნის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ფილიალი, ანუ ნორიოს ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი.

ხათუნა გამჯაშვილი -  ნორიოს ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის უფროსი სპეციალისტი
ხათუნა გამჯაშვილი - ნორიოს ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის უფროსი სპეციალისტი

- თავიდან საკუთარი ინიციატივით იტვირთეთ ეს ფუნქცია?

- ასე გამოდის, და მერე ყველამ დაინახა, რომ მუზეუმს ანგარებით კი არა, მხოლოდ ენთუზიაზმით ვეხმარებოდი. ერთხელ ხმამაღლა გამოვაცხადე, კულტურის სახლს თავი უნდა დავანებო–მეთქი. არადა, მაშინ სხვადასხვა წრეებში 70 ბავშვი მყავდა. ამის მერე კულტურის სახლშიც დამტოვეს და მუზეუმშიც კურატორად დამნიშნეს. აქ ანაზღაურების გამო არ ვარ, ხელფასი სიმბოლური მაქვს, მაგრამ მართლა მიყვარს ჩემი საქმე და ეს სიყვარული მაძლებინებს.

ხათუნა გამჯაშვილი და ნუგზარ კვაშალი
ხათუნა გამჯაშვილი და ნუგზარ კვაშალი

- ექსპონატებს როგორ ეძებთ?

- დავდივარ ხოლმე სოფელში ოჯახ-ოჯახ და ძველ ნივთებს ვეძებ. ნორიოში ერთი ძველი, ნახევრად ჩამონგრეული სახლი იყო. როცა ფანჯრიდან შიგნით შევიხედე, ჭერზე ძველი ჭაღი დავინახე და საინტერესოდ მომეჩვენა. რა მექნა? ისე მინდოდა, რომ შევძვერი იმ სახლში და ჭაღი გამოვიტანე. არადა, შეიძლებოდა ჭერი თავზე დამცემოდა. დღეს ის მუზეუმის ექსპონატია. იმ სახლიდან სხვა ნივთებიც გამოვიტანე.

ხათუნა გამჯაშვილი
ხათუნა გამჯაშვილი

- მოსახლეობა რამდენად გეხმარებათ?

- როცა დაინახეს, როგორ დავდივარ კარდაკარ, ვეძებ ამ ნივთებს და მერე ისინი მუზეუმში გადამაქვს და ვუფრთხილდები, თავად ჩაერთვნენ ამ საქმეში და დღეს თავისი სურვილით მოაქვთ ნივთები – ქალაქმნები, სამოვრები, ხურჯინები, ამას წინათ ძველი ვარცლი მომიტანეს... ნორიოში მიწას რომ ამუშავებდნენ, იქიდან ბრინჯაოს შუბის წვერები ამოიყარა. ისინი იმდროინდელია, როცა სოფელში ლეკიანობა იყო. მუზეუმში გვაქვს ლეკური ხმალი, რომელიც ერთ ოჯახში ჰქონდათ და მერე მუზეუმს საჩუქრად გადმოსცეს... ერთხელ რიყეზე ჩამოინგრა ხევი, სადაც აღმოჩნდა ერთი ვიწროყელიანი ქვევრი, რომელიც, სავარაუდოდ, მე-18 საუკუნისაა.

ნორიოს ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში
ნორიოს ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში

- ამ სოფელში ბევრი ძველი ციხე-სიმაგრეა, რა მდგომარეობაშია ისინი?

- დიახ, აქ ბევრი ციხე-სიმაგრე და კოშკი გვაქვს. აქაური ციხე-გალავნები ერეკლე მეფის დროინდელია და ისინი შველას ითხოვს. ახლა სწორედ იმაზე დავდივარ, რომ იქნებ რომელიმე ძველი ციხე-გალავანი აღვადგენინო. მინდა, რომ ყველაფერი, რაც გვაქვს, უკეთ გამოვაჩინო, რადგან ნორიოს ისტორიული სოფლის სტატუსი აქვს მინიჭებული.

- ნორიოში ისტორიული გვარის ხალხი თუ ცხოვრობს?

- ჩვენთან ბადრიძეების ისტორიული გვარი ცხოვრობდა და აქ ამ გვარის კოშკია. კომუნისტებმა ეს გვარი გადაასახლეს. თუმცა, ერთ დღესაც უკან დაბრუნდნენ. ამ გვარის წინაპარი მეფის კარზე მსახურობდა და ნიჭიერი და განათლებული ადამიანი იყო. ამ ოჯახიდან ახლა მხოლოდ ერთი ადამიანია დარჩენილი და, სამწუხაროდ, ისიც უშვილოა. ის ბადრიძეების კოშკში ცხოვრობს. დღეს მათი საგვარეულო კოშკი დაზიანებულია.

ხათუნა გამჯაშვილი და გივი სიხარულიძე ნორიოს ისტორიულ-ეთოგრაფიულ მუზეუმში
ხათუნა გამჯაშვილი და გივი სიხარულიძე ნორიოს ისტორიულ-ეთოგრაფიულ მუზეუმში

- თქვენს მუზეუმს სხვადასხვა დროს ცნობილი ადამიანები სტუმრობდნენ...

- გარდაბნის ცენტრალურმა ბიბლიოთეკამ და ჩვენმა ფილიალმა ჩაატარეს ღონისძიება „წარმატებული ადამიანები“, რომელზეც ბევრი ცნობილი ადამიანი მოვიწვიეთ. მე ღონისძიების წამყვანი ვიყავი. როდესაც მათ გაიგეს ამ მუზეუმის შესახებ, დაინტერესება გამოთქვეს და გვეწვივნენ. სტუმრებს შორის იყვნენ ფოტოხელოვანი გურამ წიბახაშვილი, ანსამბლ „ივერიას“ სოლისტი ნუგზარ კვაშალი, მსახიობი გივი სიხარულიძე და სხვები.

- ქალბატონო ხათუნა, საიდან იწყება თქვენთვის სამშობლოს სიყვარული?

- საქართველოს სიყვარული ამ სოფლიდან და ჩემი საქმიდან იწყება. ახლობლები სულ მსაყვედურობენ – შენი ჭირიმე, ხელფასი გაქვს და დაეტიე შენ ადგილზე, კოშკებზე ნუ დაძვრები ამხელა ქალი, შარს არ გადაეყაროო, მაგრამ მე სხვანაირად არ შემიძლია! ძალიან მიყვარს ეს საქმე და მინდა, რომ ჩემი სოფლისთვის რაღაც მაინც გავაკეთო. ახლა იმისთვის ვიბრძვი, რომ მე თუნდაც ჩამომართვან ეს სამსახური, ოღონდ სოფელში მოვიდეს ისეთი პატრიოტი ადამიანი, რომელიც აქ არსებულ ისტორიულ ციხე-კოშკებს აღადგენს და მიხედავს...

 

617
ნატალია ვოდიანოვა

„ულამაზესი მოგონებები თბილისში...“ - ცნობილ მოდელს საქართველო ენატრება - ფოტოები

0
(განახლებულია 14:46 28.10.2020)
ნატალია ვოდიანობა ცნობილ მოდელიერ ულიანა სერგეენკოსთან ერთად საქართველოში 2018 წლის სექტემბერში იმყოფებოდა

რუსმა მო­დე­ლმა ნა­ტა­ლია ვო­დი­ა­ნო­ვამ „ინსტაგრამის“ „სთორიზე“ საქართველოში მოგზაურობის დროინდელი ფოტოები გამოაქვეყნა და დაწერა, რომ ძალიან ენატრება ეს პერიოდი.

ცნობილი რუსი სუპერმოდელი, მსახიობი და ფილანტროპი ნატალია ვოდიანობა ცნობილ მოდელიერ ულიანა სერგეენკოსთან ერთად საქართველოში 2018 წლის სექტემბერში იმყოფებოდა. ისინი ათვალიერებენ ქვეყნის წმინდა ადგილებსა კულტურულ ღირსშესანიშნაობებს.

ერთ-ერთ ფოტოზე ჩანს, რომ ელეგანტურ შავ კაბებში გამოწყობილები ისინი სვეტიცხოველს ეწვივნენ. მანამდე ცნობილი ქართველი მხატვრისა და სცენარისტის რეზო გაბრიაძის კაფეს ესტუმრნენ. ვოდიანოვამ და სერგეენკომ ასევე მოინახულეს გერგეტის სამება.

 

ნატალია ვოდიანოვა ნიჟნი ნოვგოროდიდანაა. სამოდელო კარიერა 16 წლისამ დაიწყო. ის დიდი ბრიტანეთის ყველაზე მდიდარი 300 ადამიანის სიაში მოხვდა.

2004 წელს დააარსა ფონდი „შიშველი გულები" (The Naked Heart Foundation), რომელიც რუსეთსა და სხვა ქვეყნებში საბავშვო მოედნების მშენებლობას ითვალისწინებს. 2011 წლიდან ფონდი ახორციელებს პროგრამას „თითოეული ბავშვი ოჯახის ღირსია", რომელიც მიმართულია განსაკუთრებული განვითარების მქონე ბავშვებზე უარის თქმის რუსეთში არსებული ტრადიციის წინააღმდეგ.

ულიანა სერგეენკო რუსი მოდელიერია. წარმოშობით ყაზახეთიდანაა. 2011 წელს სერგეენკომ თავისი ბრენდი Ulyana Sergeenko შექმნა. 2015 წელს პარიზის მაღალი მოდის სინდიკატის სამეთვალყურეო საბჭომ ის მაღალი მოდის კვირეულის ოფიციალურ მონაწილედ შეარჩია.

0
თემები:
სელებრითების ცხოვრება