ხორხე ბუკაი

გადაყარე ნიღბები, გათავისუფლდი, იცინე და გამოიყენე თითოეული წამი

534
(განახლებულია 18:52 25.06.2020)
თავისუფლება შესაძლებლობების საზღვრებში არჩევანის ხელოვნებაა და არა ყველაფრის უფლება და აღვირახსნილობა. თავის თავისუფლად გამოცხადება ნიშნავს ნაბიჯს საკუთარი დამოუკიდებლობისკენ, იმის გაცნობიერებას, რომ ამიერიდან მხოლოდ თქვენ ხართ პასუხისმგებელი მიღებულ გადაწყვეტილებებზე.

„აზრების ფოიერვერკი" წარმოგიდგენთ ხორხე ბუკაის (დაიბადა 1949 წელს) — არგენტინელ ფსიქოთერაპევტს, ფსიქოანალიტიკოსსა და მწერალს. თავისი ცხოვრების 30 წელზე მეტი მან ფსიქოთერაპიას მიუძღვნა, შემდეგ კი წიგნების წერაზე გადაერთო.

„ვცდილობ თითოეულ წინადადებაში ჩავდო მხოლოდ ის აზრები, რომელთა სარგებლობაში საკუთარი გამოცდილებით დავრწმუნდი", – აღნიშნავს ის.

ღმერთი ნებისმიერ ცოდვას პატიობს, გარდა...>>

გთავაზობთ ბუკაის 20 მარტივ ნაბიჯს, რომლებიც დაგეხმარებათ დაუახლოვდეთ საკუთარ თავს და უპასუხოთ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებს, რომლებსაც ცხოვრება გვიყენებს:

ნაბიჯი 1. შეიცანი საკუთარი თავი

მოიხსენით საფარი, რომელიც ხელს გიშლით დაინახოთ თავი ისეთი, როგორიც ხართ. მიიღეთ ცოდნა თქვენს თავზე, როგორიც სინამდვილეში ხართ. გადაყარეთ ყველა „ნიღაბი", რომლებსაც ირგვლივ მყოფთათვის იყენებთ. აიღეთ სრული პასუხისმგებლობა საკუთარ ცხოვრებაზე, მათ შორის ყველა სიტყვასა და საქციელზე.

ნაბიჯი 2. გათავისუფლდი

არ მოიპოვოთ, არამედ მიეცით თავს თავისუფლება, შინაგანი დამოუკიდებლობა. თავისუფლება შესაძლებლობების საზღვრებში არჩევანის ხელოვნებაა და არა ყველაფრის უფლება და აღვირახსნილობა. თავის თავისუფლად გამოცხადება ნიშნავს ნაბიჯს საკუთარი დამოუკიდებლობისკენ, იმის გაცნობიერებას, რომ ამიერიდან მხოლოდ თქვენ, მარტო ხართ პასუხისმგებელი თქვენ მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებებზე.

ნაბიჯი 3. გაიხსენი სიყვარულისთვის

სიყვარული, რომლისთვისაც გული უნდა გახსნათ, ყოველდღიური, რეალური და უბრალო გრძნობაა. ესაა ნამდვილი ზრუნვა ახლობელი ადამიანის კეთილდღეობაზე. გააღვიძეთ საკუთარ თავში ნამდვილი ინტერესი სხვა ადამიანის ცხოვრებისადმი, იქნება ეს თქვენი შვილი, დედა, მეუღლე, პარტნიორი, მეზობელი ან თუნდაც სრულებით უცხო ადამიანი.

გააადამიანურეთ ადამიანური გრძნობები>>

ნაბიჯი 4. იცინე მთელი გულით

ისწავლეთ ყოველ დილით სიხარულით გაღვიძება, მიუხედავად ტელევიზიისა და სხვა ნეგატიური ინფორმაციისა. ყოველდღე შეჩერდით სარკის წინ თუნდაც ერთი წუთი და საკუთარ თავს გაუღიმეთ. გაიღიმეთ, სანამ თქვენი ღიმილი ირგვლივ მყოფებს არ „გადაედებათ". სიცილი და ირონია აუცილებელია ადამიანისთვის, რომ ის უფრო გონივრულად მოიქცეს ისე, რომ არ უარყოს არსებული პრობლემები და მას არ გაექცეს.

ნაბიჯი 5. ისწავლე სხვების მოსმენა

ცნობილი სიბრძნე გვასწავლის: ყური ორი გვაქვს და პირი — ერთი. ეს ნიშნავს, რომ ორჯერ მეტი უნდა მოვისმინოთ, ვიდრე ვთქვათ. მოისმინეთ აქტიურად და ინტერესით, როდესაც გააანალიზებთ, დაეთანხმეთ თანამოსაუბრეს ან უარყავით მისი მოსაზრება. სხვა ადამიანს შეუძლია თქვენი დახმარება საკუთარი თავის გაგებაში, თქვენი პიროვნების საზღვრების დადგენაში.

ნაბიჯი 6. ისწავლე სწავლა, დაივიწყე სიამაყე

ცხოვრება ახალ-ახალი ცოდნის მუდმივი შეძენაა, რაც თვითდამკვიდრებისთვის არის აუცილებელი. იმაზე დიდი სასჯელი არაფერია, ვიდრე უკვე მიღებული ცოდნის საზღვრებიდან გასვლის უუნარობა. ადამიანი, რომელიც მზად არ არის ყოვლისმცოდნეობის კვარცხლბეკიდან ჩამოვიდეს, სხვებისგან ვერაფრის სწავლას ვერ შეძლებს, რადგან მას წინასწარ სძულს ირგვლივ მყოფნი და ფიქრობს, რომ მას ვერავინ ვერაფერს ასწავლის.

მონა ხარ იმის, ვინც გიყვარს, მონა ხარ იმის, ვისაც უყვარხარ...>>

ნაბიჯი 7. ყოველთვის თავაზიანი იყავი

საკმაოდ ადვილია თავაზიანი იყო მათ მიმართ, ვინც თქვენ თბილად და პატივისცემით გეპყრობათ. მაგრამ არც ისე ადვილია ზრდილობის წესების დაცვა მათ მიმართ, ვინც იმავეთი არ გპასუხობთ. თუმცა, დარწმუნებული ვარ, რომ ცუდ მოპყრობაზე, რომელსაც ყოველდღიურად ვაწყდებით, ყველამ უარი უნდა თქვას. სრულყოფილებისკენ გზის სრულ მარტოობაში გავლა ძნელია და შეუძლებელია წარმატების მიღწევა, თუ არ უყვარხართ.

ნაბიჯი 8. მოწესრიგდი გარეგნულადაც და შინაგანადაც

ისწავლეთ მიზნამდე მიღწევა ისე, რომ გზიდან არ გადაუხვიოთ. ამისთვის აუცილებელია პრიორიტეტების განსაზღვრა, მთავრისა და მეორეხარისხოვნის გაყოფა. გახსოვდეთ ორი მნიშვნელოვანი მომენტი: 1) არანაირი წესრიგი არ შეიძლება ჩაითვალოს საბოლოოდ და უცვლელად; ბ) თქვენეული წესრიგი სულაც არ უნდა ემთხვეოდეს სხვა ადამიანის წესრიგს.

ნაბიჯი 9. გახდი კარგი „გამყიდველი"

თვითგანვითარების რთულ გზაზე მეცხრე ნაბიჯს ღიად, ყველასთვის დასანახად ცოტა თუ დგამს. ესაა საკუთარი თავის ჭკვიანურად წარდგენის ცოდნა. გამყიდველი ამ შემთხვევაში „გამყიდველობას" არ ნიშნავს; ეს მხოლოდ უნარია, ირგვლივ მყოფებს წარუდგინო ინფორმაცია იმის თაობაზე, თუ კარგად რისი გაკეთება შეგიძლიათ.

ბედნიერება ფრთებით მოდის, მაგრამ ყავარჯნებით მიდის>>

ნაბიჯი 10. შეარჩიე კარგი კომპანია

ადამიანები გულით უნდა შეარჩიოთ და არა გონებით. ეს შეიძლება მიამიტურად გეჩვენოთ, მაგრამ ამაში თვითონ დავრწმუნდი (როდესაც სიძნელეების გადალახვა მომიხდა), თუ რაოდენ მნიშვნელოვანია, გვერდით გყავდეს მოსიყვარულე ადამიანები, ვისაც უყვარხარ და ვინც გიყვარს: მეგობრები, ნათესავები, მკითხველი, მეზობელი, კოლეგა, მასწავლებელი… მათ ცხოვრების მეგზურებს ვუწოდებ. თუ ასეთი ადამიანები არ გყავთ, ან ისინი გავიწყდებათ, ცხოვრებაში ვერაფერს მიაღწევთ.

ნაბიჯი 11. არ შეუშინდე საკუთარი ცოდნის გადაფასებას

ხშირად ახალი ცოდნისთვის რბოლაში შეიძლება დაგავიწყდეთ, რომ ყველა ინფორმაცია, რომელიც უკვე გაქვთ, მუდმივად უნდა შეინარჩუნოთ. გადახედეთ თქვენს ცოდნას, უარი თქვით რაღაცაზე, აღმოაჩინეთ რაიმე ახალი, შეავსეთ და დახვეწეთ ის, რაც ყოველთვის უტყუარად მიგაჩნდათ. პირადად მე მუდმივად ძველი პრობლემების ახლებური გადაწყვეტილებების, ძველ კითხვებზე ახალი პასუხების მოძიებასა და გაცნობიერებაში ვარ.

ნაბიჯი 12. იყავი კრეატიული

შემეცნების ორი ხერხი არსებობს: ერთი ეფუძნება მოზრდილი ადამიანის გამოცდილებასა და ცოდნას, ხოლო მეორე — თითოეულ ჩვენგანში არსებული ბავშვის აღმოჩენებსა და განცდებს. სწორედ მეორე ხერხი უწყობს ხელს შემოქმედებითი ძალის გამოვლენას, იმის აღმოჩენას, რომ ნებისმიერ ვითარებაშია რაღაც ახალი, უცნობი ზღვარი. შეეცადეთ ააგოთ ცხოვრებისეული გზა შემდეგი თანმიმდევრობით: ემოცია, მკვლევარის ცნობისმოყვარეობა, კრეატიული ხედვა, შემოქმედებითი შეცდომები, შემეცნება, სიხარული, ზრდა.

არც ტკბილი და არც მწარე...>>

ნაბიჯი 13. გამოიყენე ყოველი წამი

აწმყო — ერთადერთი შესაძლო მომენტია აქტიური ცხოვრებისთვის. არც წარსულმა და არც მომავალმა არ უნდა გაგიფანტოთ ყურადღება აქ და ახლა არსებობისგან. აწმყო ყოველთვის გახსნილია ცვლილებებისთვის, მოულოდნელობებისთვის და შეუძლია ნებისმიერი სიურპრიზი გაგიმზადოთ — ამაშია მისი მთავარი ღირსება. გამოიყენეთ ის მაქსიმალურად.

ნაბიჯი 14. მოერიდე ვინმეზე და რამეზე დამოკიდებულებას

ეს ნაბიჯი ყველა შესაძლო დამოკიდებულებისგან გათავისუფლებას გულისხმობს: ნივთებზე, ადამიანებზე, საქციელზე, პოზიციაზე, იდეოლოგიაზე. საუბარია იმის მოშორებაზე, რაც დასაწყისშივე, ასე თუ ისე, თქვენი არ არის. ამ „უსარგებლო ნივთების" სია თქვენი პატივმოყვარეობითა და ნარცისული „მე"-თი დაიწყეთ.

ნაბიჯი 15. დაუფიქრებლად ნუ გარისკავ

ერთ ძველ პოემაში ნათქვამია, რომ თითოეული ნივთი, აზრი, მოსაზრება, საქციელი რისკის გარკვეულ წილს შეიცავს. საშიშია სიცილი, ტირილი, რაიმე ახლის გაკეთება, სიყვარული, ადამიანების გაცნობა, თვითმფრინავით გაფრენა… მაგრამ იგივე პოემა კიდევ ერთ რამეს გვასწავლის: ყველაზე დიდი საშიშროებაა იმის სურვილი, რომ მთელი ცხოვრება გარისკვის გარეშე განვლო. გთავაზობთ, რომ გარისკოთ ცხოვრებაში, მაგრამ დაფიქრებით.

რატომ თხოვდება ქალი მეორედ და რატომ ქორწინდება მეორედ მამაკაცი>>

ნაბიჯი 16. ივაჭრე მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევებში

ისწავლეთ ვაჭრობა მხოლოდ კომერციული ან იურიდიული ურთიერთობების სფეროებში, სასამართლოში, ომში, კონფლიქტურ ვითარებებში. დანარჩენი შემთხვევებისთვის (და განსაკუთრებით — სიყვარულისთვის) ჯობს გამოიყენოთ სიტყვა „თანხმობა". მეგობრობაში, ოჯახში, სასიყვარულო ურთიერთობებში უფრო მომწონს გამოთქმა „ნებაყოფლობითი უარი", ვიდრე „მსხვერპლის გაღება".

ნაბიჯი 17. სრულყოფილებისკენ — მეტოქეობის გარეშე

საკუთარი გამოცდილებით გავაცნობიერე, რომ არ არსებობს „ჯანსაღი მეტოქეობა". რა თქმა უნდა, თითოეულ ადამიანში არის სხვასთან შედარებისკენ მისწრაფება, მაგრამ ამგვარი მეტოქეობა მხოლოდ სპორტში გადაიზრდება თამაშად. მეტოქეობა ჯანსაღად მხოლოდ კომპეტენტურობისა და ოსტატობის დონეზე შეიძლება ჩაითვალოს.

ნაბიჯი 18. ნუ შეუშინდები მარცხს

წარუმატებლობის შიში, როგორც წესი, ბავშვობაში ჩვენი აღზრდის შედეგია. ყველა ადამიანს ეშინია მარცხის, და ყველას გვავიწყდება: გეგმების ნებისმიერი ჩაშლა ბიძგია სრულყოფილებისკენ. სულიერი ზრდა მხოლოდ ყოველდღიური გამოცდილებისა და შეცდომების გავლით არის შესაძლებელი. თუ პირველივე ჯერზე გამოგდით რაღაც, ამან, შესაძლოა, თქვენს პატივმოყვარეობას აამოს, მაგრამ არაფერს გასწავლით. სწავლა მხოლოდ შეცდომებზე და განვლილის გააზრებაზეა შესაძლებელი.

ნაბიჯი 19. დაიწყე ყველაფერი თავიდან

ცხოვრების გზაზე ჩიხში არაერთხელ მოქცეულხართ, სადაც სერიოზულ, ხანდახან გამოუსწორებელ შეცდომებს მიჰყავდით. ასეთ მომენტებში ღირს, ამ ნაბიჯის შესახებ გაიხსენოთ და ყველაფრის ახლიდან დაწყების გადაწყვეტილება მიიღოთ. ამ ნაბიჯის აზრია უკან, იმ ადგილზე დაბრუნება, სადაც გზას ასცდით ან სადაც გზა შეწყდა. როდესაც დაბრუნდებით, მიხვდებით — ახლა ყველაფერი სხვაგვარად იქნება: ვითარებაც, ადგილიც, სადაც ეს მოხდა, და თავად თქვენც. გახსოვდეთ, ყოველთვის არის ყველაფრის თავიდან დაწყების შესაძლებლობა.

ნაბიჯი 20. საბოლოო შედეგში ეჭვი არ შეგეპაროს

მჯერა, რომ ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია იმის მიღწევა, რაზეც ოცნებობს, თუ არ იჩქარებს და სასურველის მიღწევას დაჟინებით ეცდება. მთავარია, რომ ეს ნამდვილად მისი სურვილი იყოს და არა სხვა ადამიანების მოთხოვნები. ამბობენ, რომ წარუმატებლობას ჩვენი მოუთმენლობის გამო ვაწყდებით და არა რეალური შესაძლებლობების არარსებობის გამო. ალბათ ასეცაა.

534
თემები:
აზრების ფოიერვერკი: ცნობილი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები (64)
ირაკლი დევაძე

მაღალი შენობების მიღმა გადარჩენილი ქალაქის სული და უჩვეულოდ პუნქტუალური ბათუმელი

128
(განახლებულია 18:08 29.10.2020)
გარდა იმისა, რომ მეხუთე თაობის ბათუმელია, თავისი ბავშვობის ქალაქი გულწრფელად უყვარს, თანაც მისი წინაპრები გმირი ბათუმელები არიან და ამიტომ თავს ვალდებულადაც თვლის, რომ მასზე იზრუნოს.

ირაკლი დევაძეზე მოგახსენებთ, რომელიც მერიის მუნიციპალური სერვისების სააგენტოს დირექტორის მოადგილე, პროფესიით მუსიკათმცოდნე, ცხოვრების სტილით კი მისი თაობის ერთ-ერთი კოლორიტული ადამიანია...

ირაკლი დევაძე
ირაკლი დევაძე

- ბატონო ირაკლი, როგორც შემოქმედებითი ადამიანი, საკუთარ თავზე რას იტყოდით, რომელი თვისების წყალობით ხართ ის, ვინც ხართ?

- საკუთარი თავის დახასიათებას იმით დავიწყებდი, რომ საოცრად პუნქტუალური ვარ, რაც ჩვენს სინამდვილეში ძალიან იშვიათი ამბავია. მე რომ ვიტყვი „9 საათი“, ეს არის 9 საათი და არა 9 საათი და 10 წუთი.

ირაკლი დევაძე ერთ-ერთი აქციის დროს
ირაკლი დევაძე ერთ-ერთი აქციის დროს

- ალბათ გიჭირთ ასეთ გარემოში ცხოვრება, სადაც პუნქტუალურობას მაინცდამაინც არ აფასებენ?

- გიდასტურებთ, ძალიან მიჭირს, იმიტომ რომ ჩვენში ეს თვისება ცოტას თუ გააჩნია. ჩემი აზრით, ამ თვისებაზეა დამოკიდებული ყველა სხვა თვისება – წესრიგი, საქმის სიყვარული და სხვა ადამიანების მიმართ პატივისცემა. ამავე დროს საშინლად მოუთმენელი ვარ, ყველაფრის უცებ გაკეთება მიყვარს. სანამ რაც ჩავიფიქრე, იმას არ გავაკეთებ, შანსი არ არის, რომ მოვეშვა. ვცდილობ ყველაფერი რაც შეიძლება სწრაფად მოვიყვანო სისრულეში.

ირაკლი დევაძე მერიის თანამშრომლებთან ერთად
ირაკლი დევაძე მერიის თანამშრომლებთან ერთად

- ბოლოს რა გახსენდებათ ისეთი, როცა საკუთარი თავით და საქმის შედეგით კმაყოფილი დარჩით?

- ბათუმელ ბავშვებს ქალაქის გარეუბანში მოვუწყვეთ თანამედროვე მოდერნიზებული სკვერი, რომლის გაკეთებას არავინ ელოდა. ეს ჩემი ინიციატივით და მეგობრების დახმარებით შევძელი. ამ სკვერის სანახავად ბათუმის მერი იყო მისული და ძალიან მოეწონა, მადლობა მას ასეთი ყურადღებისთვის. გულწრფელად მიხარია, რომ იმ უბნის ბავშვები გავახარეთ.

ირაკლი დევაძე
ირაკლი დევაძე

- როგორც ამ ქალაქის მოყვარულ ადამიანს გკითხავთ – როგორ უნდა შეინარჩუნოს ბათუმმა თავისი თვითმყოფადობა?

- როგორც ხდება ხოლმე, ახალმა დრომ ახალი ღირებულებები და მოთხოვნები მოიტანა, ამ მხრივ არც ბათუმია გამოაკლისი. ქალაქის გარეგნული იერსახეც ახალი დროის გათვალიწინებით შეიცვალა. თუმცა ბათუმმა, მიუხედავად იმისა, რომ არქიტექტურულად იცვალა სახე, თავისი ავთენტურობა მაინც შეინარჩუნა. მისი სული ამ მაღალი შენობების მიღმა გადარჩა და უცვლელი დარჩა. მიხარია, რომ მერიაში ჩემს პოზიციაზე ყოფნის დროს საშუალება მომეცა ყველაფერი განსხვავებულად, უფრო გემოვნებიანი თვალით დამენახა და წარმომეჩინა.

ირაკლი დევაძე
ირაკლი დევაძე

- კონკრეტულად რას გულისხმობთ?

- საერთოდ ძველისა და ახლის სინთეზს ხელოვანი ადამიანი უფრო სხვა ხარისხში აღიქვამს. ელემენტარულს გეტყვით, როდესაც რაიმე შეხვედრებია, ხელოვან ადამიანს ბევრ ხალხში ადვილად გამოარჩევ, თუნდაც ჩაცმის თავისებური სტილით, მანერებით, საუბრით. ბავშვობაში, როდესაც ვინმე მუსიკალურ სკოლას ამთავრებდა, ან რაიმე სახელოვნებო ზოგად განათლებას იღებდა, ის ბავშვიც კი გამოირჩეოდა სხვებისგან. დღეს კი ინტერნეტმა და სოციალურმა ქსელებმა ყველაფერი, ცოტა არ იყოს, გააუბრალოვა. ამიტომ ვცდილობთ პატარა ბათუმელებს ქალაქში ისეთი გარემო შევუქმნათ, რომ თანამედროვეც იყოს და სათანადო გემოვნებაც ჩამოუყალიბდეთ.

ირაკლი დევაძე
ირაკლი დევაძე

- თქვენი აზრით, საიდან იწყება ქალაქის სიყვარული?

- ბათუმელობა, ბათუმის სიყვარული პირველ რიგში იწყება იმ სახლიდან, სადაც ცხოვრობ. სახლის სადარბაზოდანაც ჩანს მასში მცხოვრები ადამიანების კულტურა და საკუთარი ქალაქისადმი დამოკიდებულება. დარწმუნებული ვარ, თუ სახლში ერთი ადამიანი მაინც ცხოვრობს ღირსეული, ის არ დაუშვებს, რომ მისი სახლის სადარბაზო დაბინძურებული იყოს, ან უცენზურო ფრაზებით გადაჭრელებული. ქალაქი არ უნდა დააბინძურო – ეს ხომ იგივე შენი ოჯახია და შენი სახლია!

ირაკლი დევაძე
ირაკლი დევაძე

- რომელია თქვენი საყვარელი ადგილი ბათუმში?

- საყვარელი ადგილი ბათუმში ცენტრალური პარკია, რომელთანაც მთელი ჩემი ბავშვობა, უბედნიერესი წლებია დაკავშირებული. სხვათა შორის, მე მეხუთე თაობის ბათუმელი ვარ.

- თქვენი ბაბუა ბათუმის კოლორიტი და გამორჩეული ადამიანი იყო...

- ერთ ამბავს მოგიყვებით: როცა დიდი მსახიობი აკაკი ხორავა ჩვენს ქალაქში ჩამოვიდა, მაშინ ბათუმის დრამატული თეატრის დასი შეიქმნა. მან ბევრ ადამიანს შორის ოთხი ლამაზი ბიჭი შეარჩია – ავთო მეგრელიძე, იუსუფ კობალაძე, მურად ხინიკაძე და ჩემი ბაბუა ჯემალ დევაძე. ისინი ერთად შეკრიბა და მიიწვია სუფრაზე, სადაც თამადა, რა თქმა უნდა, თავად ხორავა იყო. იმ სუფრის ამბავს ბაბუა დიდხანს იხსენებდა.

ირაკლი დევაძე
ირაკლი დევაძე

- რა არის ის, რისი წყალობითაც ბათუმი თავის სახეს არ დაკარგავს?

- ზემოთ გავიხსენე ბაბუა, რომელიც თავის სამ ძმასთან ერთად სამამულო ომში დაიღუპა. ოთხივე გმირია. ის ფაქტი, რომ მე ასეთი გმირების შთამომავალი ვარ, დამატებითი ვალდებულებაა საიმისოდ, რომ ამ ქალაქს მაქსიმალურად ბევრი რამ გავუკეთო. საერთოდ ასეთი გამორჩეული ბედის ადამიანების წყალობით შემორჩა ბათუმს ის სული, ტრადიციები და ხასიათი, რაც მას სხვა ქალაქებისგან გამოარჩევს. ჩვენ კი ეს ყველაფერი მომავალ თაობებს უნდა შევუნახოთ...

 

128
მზია წულუკიძე

„ჩვენ ეს გამოგვივიდა!“ ქართველი ემიგრანტების ჩუმად გაკეთებული სიკეთის მადლი

1633
(განახლებულია 21:30 28.10.2020)
ტრადიციულ რუბრიკაში „ქართველები უცხოეთში“ დღეს ამერიკაში მცხოვრებ ქალბატონს მზია წულუკიძეს გაიცნობთ.

„სიკეთე ჩუმად უნდა აკეთო“ – ასეთი სლოგანი აქვს ცხოვრებაში ამ ქალბატონსაც და იმ ჯგუფსაც, რომელიც მან დაარეგისტრირა სოციალურ ქსელებში და რომლის საშუალებითაც სხვების პრობლემებს რეალურად აგვარებს.

„ჩვენ ეს გამოგვივიდა! მე ამაყი ვარ ჩემი გუნდით! სულ რაღაც ორ საათში!.. ქედს ვიხრი თქვენ წინაშე ამერიკაში მყოფო ჩემო თანამემამულეებო!” – ასეთი სიტყვები დაუწერა მან იმ ჯგუფის წევრებს, რომლის სახელიცაა „ემიგრანტის დღიურები ამერიკიდან“. იმ დღეს მათ შეძლეს, რომ საქართველოში ღია ცის ქვეშ დარჩენილი ოჯახისთვის ბინის ფული შეეგროვებინათ და ადრესატისთვის გადაეგზავნათ...

ჯგუფმა, რომელიც დღეს 16 ათასზე მეტ წევრს ითვლის, ძალიან მალე მოიპოვა ნდობა და ქართველი ემიგრანტების ვირტუალური თავშეყრის საყვარელ ადგილად იქცა. ქალბატონი მზია ორგზის ემიგრანტია და ჩვენთან საუბარში საკუთარი ცხოვრების ისტორიას საკმაოდ ემოციურად გვიყვება...

მზია წულუკიძე
მზია წულუკიძე

- ქალბატონო მზია, ქართველი ემიგრანტები, მგონი, თქვენს საქმიანობას უფრო კარგად იცნობენ, ვიდრე პირადად თქვენ, ამიტომ ამჯერად საკუთარ თავზე ისაუბრეთ, როგორია თქვენი ცხოვრების გავლილი გზა საქართველოდან ამერიკამდე?

- უკვე ოცი წელია, რაც ემიგრანტი ვარ. ოჯახით დაფუძნებული ვარ საფრანგეთში, კერძოდ, სტრასბურგში. ამერიკაში მხოლოდ სამი წელია ვარ. ვინ ვარ მე? – ძნელია საკუთარ თავზე საუბარი, მაგრამ შევეცდები. საქართველოს ულამაზეს კუთხეში, აჭარაში დავიბადე. მამის ნებიერა გოგომ, ამაყმა და ლიდერის თვისებებით დაჯილდოებულმა, ყოველთვის ვიცოდი ზღვარი უფროს-უმცროსს შორის. ეს სამი ადამიანის: დედის, მამის და ბებიის დამსახურებაა. ბებოსი, რომლის კარი უამრავი გაჭირვებული ადამიანისთვის მუდამ ღია იყო. სხვისთვის მუდამ ხალისიანი ქალის სამყარო სევდიანია და ეს მამის დაკარგვით გამოწვეული მოუშუშებელი სევდაა.

მზია წულუკიძე
მზია წულუკიძე

- როგორია დარიგება, რომელიც მამისგან გახსოვთ და ცხოვრებას გიადვილებთ?

- ესაა მამის სიტყვები, რომელიც ყველგან თან დამყვება: „შვილო, შენ ცხოვრების რთული გზა აირჩიე, მიგრანტობა. ეცადე სხვისი ტკივილი საკუთარ ტკივილად გაიხადო და სხვისი ბედნიერებით გაიხარო!“ – მას შემდეგ ოცი წელი გავიდა. მისი ეს სიტყვები ჩემი მუდმივი თანამგზავრი გახდა. დღემდე ვფიქრობ, რომ მამის დარიგებას პინათლად ვასრულებ, რადგან მიყვარს ბედნიერი ადამიანები, რაც სტიმულს მაძლევს, რომ უკეთესი ვიყო.

მზია წულუკიძე
მზია წულუკიძე

- თავის დროზე რა პროფესია აირჩიეთ?

- პროფესიით ეკონომოსტი ვარ. საქართველოში ცხოვრების დროს ბათუმის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ეკონომიკის კათედრაზე ვიმუშავე, თუმცა ახლა მრავალპროფილიანი ვარ... თქვენმა კითხვამ უნებურად ერთი ამბავი გამახსენა: მზია, რა პროფესიის ხარ? – დაინტერესდნენ ერთხელ ერთ ამერიკულ ოჯახში და მე ვუპასუხე, ეკონომისტი ვარ–მეთქი, რაზეც იქ ჩაეცინათ. როცა სიცილის მიზეზით დავინტერესდი, ასე მითხრეს – იმიტომ გამეცინა, რომ აქ ყველა ქართველი ამბობს, ექიმი ვარო. არადა, მართლა ასე გამოდის: ქართველები უდიპლომო ექიმები ვართ, ოღონდ ამას უცხოელი ვერ გაიგებს და იქნებ არცაა საჭირო. უცხოელი ვერც იმას გაიგებს, რომ წითელ ტუჩსაცხიანი ქალის მომღიმარი სახის მიღმა ტკივილია, ძალიან დიდი ტკივილი. დღემდე ასე ვართ მე და ჩემი ღიმილი – მიყვარს ყოველი ახალი დღე, მზე და ეს დალოცვილი დედამიწა...

მზია წულუკიძე
მზია წულუკიძე

- ოცი წელია, რაც საფრანგეთში ცხოვრობთ, ამერიკაში რატომ აღმოჩნდით?

- ემიგრაციას ერთი დადებითი თვისება აქვს: აქ ხვდები, თუ რამდენად გყვარებია ის ადგილი, სადაც დაიბადე. როცა ყოველდღიური შეხება გაქვს მასთან, უკვე ეჩვევი და სათანადოდ ვერ აფასებ. ევროპას უკვე მივეჩვიე და მასში განსაკუთრებულს ვერაფერს ვხედავდი. ევროპაში ყველას ვედიდგულებოდი, თუ როგორი კარგი ქვეყნიდან ვარ. ვინმეს ალბათ გაუკვირდება – ევროპაში დაფუძნებულს ამერიკაში წასვლის გადაწყვეტილება რამ მიაღებინაო. ამის მიზეზი საქართველოა, რადგან სამშობლოში მყარი საფუძველი და დასაყრდენი მინდა შევიქმნა და იქ წელგამართული დავბრუნდე. ამ მიზნის 80 პროცენტი უკვე მიღწეულია...

მზია წულუკიძე
მზია წულუკიძე

- გამოდის, რომ დღეს ორი ქვეყნის ემიგრანტი ხართ, შეგიძლიათ გვითხრათ, რა გასწავლათ ევროპამ და ამერიკამ?

- ევროპამ სირთულეებთან გამკლავება მასწავლა, ამერიკამ კი ფიქრს მიმაჩვია, ზოგჯერ ხმამაღლაც ვფიქრობ ხოლმე. რაც ამ ორმა ქვეყანამ ერთად მასწავლა – ეს დროის ფასი და პასუხისმგებლობის მაღალი გრძნობაა. ამერიკის ცხოვრება ურთულესია, მორალურად და ფსიქოლოგიურად უნდა იყო ძლიერი, თორემ პრობლემებს ვერ გაუძლებ, რეალობა დაგჯაბნის, ბოლოს მოგიღებს და გაგაგიჟებს... მოგენატრა? გაგიჭირდა? – ვერსად გაიქცევი! ოკეანეს ვერ გადაცურავ! ამიტომ ამერიკაში მყოფ ჩვენს თანამემამულეებს მე გმირებს ვუწოდებ, თანამედროვე გმირებს...

გია ჯაჯანიძესთან და ემიგრანტებთან ერთად
გია ჯაჯანიძესთან და ემიგრანტებთან ერთად

- რა არის მთავარი იმისთვის, რომ აქ გადარჩე?

- იმ ჩაკეტილ სივრცეში, სადაც ქართველი ემიგრანტების უმეტესობას გვიწევს მუშაობა, ჩვენ არ ვსაუბრობთ სირთულეებზე, აქ ძლიერი უნდა იყო და სულიერი სიმარტოვე უნდა დაამარცხო. თუმცა, მიუხედავად ყველაფრისა, ვგრძნობ, რომ ამერიკა უკვე შემიყვარდა თავისი უბრალოებით და ცხოვრების გიჟური რიტმით. არ ვიცი შემდეგ რა იქნება, არ ვიცი სად გადამისვრის ბედისწერა, მაგრამ მადლობელი ვარ უფლის, ამ ჩემს პატარა გულს ამდენი სიყვარულის დატევის უფლება რომ მისცა.

ქართველ ემიგრანტებთან ერთად
ქართველ ემიგრანტებთან ერთად

- სოციალურ ქსელებში თქვენ შექმენით ჯგუფი „ემიგრანტის დღიურები ამერიკიდან“, როგორ მოახერხეთ ამდენი ემიგრანტის ნდობის მოპოვება?

- ყველაზე მეტად რაც ამერიკაში მაკლდა, ადამიანებთან ურთიერთობა იყო. სწორედ ეს გახდა იმის მიზეზი, რომ ეს ჯგუფი შემექმნა. ძალიან მალე ის ემიგრანტების ვირტუალური თავშეყრის საყვარელ ადგილად გადაიქცა. დღეს ჯგუფი 16 ათასზე მეტ ადამიანს ითვლის. სიმართლე გითხრათ, ჩემთვის რაოდენობა იმდენად მნიშვნელოვანი არ არის, რამდენადაც ხარისხი, და ვაღიარებ, რომ ჯგუფმა ნდობის ხარისხს მოკლე ხანში მიაღწია. ამის დასტურია თუნდაც ის, რომ დღეს რამდენიმე საინტერესო შემოთავაზება და საქმიანი წინადადება გვაქვს. ბედნიერებაა, რომ მე ისეთი საპატიო ტიტულის მფლობელი ვარ, როგორიც ნდობაა. ხალხი ბრძენია, ვერაფერს გამოაპარებ, სიყალბეს უცებ ხედავს.

ოჯახის წევრებთან ერთად
ოჯახის წევრებთან ერთად

- თუ გახსოვთ შემთხვევა, რის შემდეგაც გადაწყვიტეთ, რომ უცხოეთში მცხოვრები ქართველები სიკეთის სახელით ერთ ჯგუფში გაერთიანებულიყვნენ?

- რა თქმა უნდა, მახსოვს, ეს იყო მომღერალ ჯაბა ბოჯგუას დასახმარებელი აქცია, როდესაც ჩემმა ჯგუფმა მთლიანად შევისყიდეთ მის დასახმარებლად გამართული საქველმოქმედო კონცერტის ბილეთები და შემდეგ ისინი ხალხს საჩუქრად დავურიგეთ.

- თქვენთვის ყველაზე გამორჩეული ამბავი რომელი იყო?

- დღემდე მახსოვს მცხეთელი ბებო, რომელიც თავისი შვილის გადასარჩენად და მისთვის წამლის საყიდლად მინდვრის  ყვავილებს ყიდდა. ის სულ რამდენიმე დღის წინ გარდაიცვალა. სამწუხაროდ, მისი ახლოს გაცნობა და გულში ჩახუტება ვერ მოვახერხე. დღემდე სულს მიფორიაქებს მისი ალალი და გულწრფელი ცრემლები. ის ჩემს ბებოს მაგონებდა და წარსულში მაბრუნებდა. მახსოვს სახლი ტყის პირას, ყოჩივარდები და თვალცრემლიანი ბებოს უკანასკნელი სიტყვები – იქნებ, აღარც კი დაგხვდე ცოცხალიო... რამდენიმე წლის შემდეგ უხმოდ ვიდექი მის საფლავთან თავჩაქინდრული და დარცხვენილი. საფლავიდან ვხედავდი იმ ტყეს, სადაც ყოჩივარდები აფეთქებულიყო და ბებოს ხმა ექოსავით მომდევდა, იქ ვერ დავბრუნდი, წარსულთან შეხვედრის შემეშინდა... ალბათ ესაა მიზეზი, რამაც ასე დამამახსოვრა ის მცხეთელი ბებო, რადგან მასში ჩემს ბებოს ვხედავდი...

მზია წულუკიძე
მზია წულუკიძე

- ასეთ დროს ალბათ რთულია პასუხისმგებლობის საკუთარ თავზე აღება...

- რთულია, მაგრამ ყველა ასეთი საქმის დროს პასუხისმგებლობას საკუთარ თავზე ვიღებ ხოლმე. ასე იყო დღემდე, რომ არა ერთი შემთხვევა. ჩემთვის ბედნიერების ერთ-ერთი მიზეზი სხვა ადამიანების დახმარებით გამოწვეული სიხარულის გაზიარებაა და სწორედ ესაა ჩემი გუნდის მთავარი საიდუმლო.

მზია წულუკიძე
მზია წულუკიძე

- იმედგაცრუების მომენტი თუ გახსენდებათ?

- იყო ასეთიც, როცა ვენდე, უბრალოდ და გულწრფელად. საკუთარ თავს ვუთხარი – შენ ხომ გენდობა ხალხი და, მოდი, ერთხელ შენც ენდე–მეთქი. ჰოდა, მეც ვენდე უპირობოდ და შედეგმაც არ დააყოვნა – იმედგაცრუება ვიწვნიე. მაშინ თვალებაციმციმებულ ემიგრანტებს იმედი ჩაგვიკლეს. სიხარულით ველოდით ჩვენს მიერ გახარებული ოჯახის ახალმოსახლეობით გამოწვეულ სიხარულს, მაგრამ ასე არ მოხდა... იმ ხალხს ვაპატიეთ, თუმცა ჩვენი, ემიგრანტების ძალა მაინც დავანახეთ. ემიგრანტებისა, რომლებიც ყოველგვარი წაქეზების გარეშე გაერთიანდნენ. საქართველოს გვერდში დავუდექით და ვუთხარით – ჩვენ არა ვართ ხელწამოსაკრავი და დასაკარგავი ხალხი! მართალია, გული გვატკინეს, მაგრამ მაინც არ დავნებდით!..

ალექსანდრე ზაზარაშვილთან ერთად
ალექსანდრე ზაზარაშვილთან ერთად

- ანუ თქვენი ჯგუფი კეთილი ამბების ქრონიკას ისევ აგრძელებს...

- სხვა გზა არ გვაქვს, რადგან ვიცით, რომ ვიღაც ისევ იმედით მოგვჩერებია და მარტო ვერ დავტოვებთ, ამის უფლებას სინდისი არ მოგვცემს. წლების მერე, ერთ დღესაც, როცა საკუთარ ოჯახში იმ უამრავ სამადლობელ წერილთან პირისპირ დავრჩები, შვილიშვილებს ამაყად ვეტყვი, რომ მეგობრებთან ერთად ჩემი წილი სიკეთე მეც გავიღე და რომ ცხოვრებაში ეს ყველაზე მთავარია...

 

1633
თემები:
ქართველები უცხოეთში
არჩევნები

საქართველოს ხუთ მუნიციპალიტეტში მერის პოსტზე კონკურენცია დიდია

0
(განახლებულია 15:09 30.10.2020)
ცესკოს მონაცემებით, კასპის, თერჯოლის, ონის, ხარაგაულისა და ქუთაისის მერობისთვის 26 კანდიდატი იბრძვის

თბილისი, 30 ოქტომბერი – Sputnik. 31 ოქტომბერს საპარლამენტო არჩევნების პარალელურად საქართველოს ხუთ მუნიციპალიტეტში – კასპში, ონში, ხარაგაულში, თერჯოლასა და ქუთაისში მერების არჩევნები გაიმართება.

ცესკოს მონაცემებით, აღნიშნულ მუნიციპალიტეტებში მერის პოსტზე 26 კანდიდატია წარდგენილი.

მმართველ პარტია „ქართულ ოცნებას“ და ორ ოპოზიციურ პარტიას „ნაციონალურ მოძრაობას“ და „ევროპულ საქართველოს“ კანდიდატები ხუთივე მუნიციპალიტეტში ჰყავს. „პატრიოტთა ალიანსს“ სამ მუნიციპალიტეტში, „ლეიბორისტულ პარტიას“ და „ლელოს“ კი ორ მუნიციპალიტეტში. 

კასპში მერობის კანდიდატები არიან გიორგი ხელაშვილი („ევროპული საქართველო“), ნუგზარ ნონიაშვილი („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), ილია კიტრიაშვილი („საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი“), ოთარ ქოსაშვილი („საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“), ვახტანგ მაისურაძე („ქართული ოცნება“).

ონში მერობის კანდიდატები არიან ჯონი გობეჯიშვილი („ევროპული საქართველო“), ნოდარ ბურდილაძე („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), თამაზ მეტრეველი („საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი“), დავით ჩიკვაიძე („ქართული ოცნება“).

ხარაგაულში კანდიდატებად დასახელებული არიან ბესიკ ყურაშვილი („ევროპული საქართველო“), თორნიკე ავალიშვილი („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), თეიმურაც ფცქიალაძე („საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი“), კობა ლურსმანაშვილი („ქართული ოცნება“), მიხეილ ჭიპაშვილი („ლელო“).

შსს–ს საგანგებო განცხადება საპარლამენტო არჩევნებთან დაკავშირებით>>>

თერჯოლაში კენჭისყრაში მონაწილეობენ როლანდ მესხი („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), ვალერი ბოჭორიშვილი („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), ლაშა გოგიაშვილი („ქართული ოცნება“), ნიკა მემანიშვილი („ლელო“).

ქუთაისში მერობისთვის იბრძვიან ამირან ძოწენიძე („ევროპული საქართველო“), კახაბერ ჩახუნაშვილი („ტრიბუნა – ქდმ“), გრიგოლ შუშანია („საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“), გაგა გოგრიჭიანი („თავისუფალი საქართველო“), ანდრო ლოსაბერიძე („სტრატეგია აღმაშენებელი“), ირმა პეტრიაშვილი („სოციალური სამართლიანობისთვის“) და იოსებ ხახალეიშვილი („ქართული ოცნება“).

0
თემები:
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნები 2020