ნინო მშვიდობაძე

ყველგან და ყოველთვის დარჩე ადამიანად, ანუ როცა სიყვარული მოსასწრებია

500
(განახლებულია 10:39 23.06.2020)
ჩვენი სტატიის გმირი ჟურნალისტია ოცწლიანი სტაჟით და თავისი პროფესია, პირველ რიგში, ექსტრიმისა და ადრენალინის გამო უყვარს.

ნინო მშვიდობაძე ქართული რეგიონული მედიის გამორჩეული წარმომადგენელია, მას ლანჩხუთის რაიონში ბევრი იცნობს. სხვადასხვა დროს არაერთი საინტერესო და აქტუალური თემა გაუშუქებია. მუშაობდა ადამიანის უფლებათა ცენტრში, ამჟამად ლანჩხუთის მერიის საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის თანამშრომელია. წერს ლექსებს.

ნინო მშვიდობაძე
ნინო მშვიდობაძე

- ქალბატონო ნინო, როგორც წესი, ჟურნალისტის პროფესიას კომუნიკაბელური და ღია ბუნების ადამიანები ირჩევენ, ალბათ არც თქვენ ხართ გამონაკლისი...

- სკოლის დასრულებამდე ოცნებად მქონდა პედაგოგობა. სულ მაინტერესებდა, შევძლებდი თუ არა 45 წუთი ბაშვების ისე დაინტერესებას, რომ ხმის აწევა არ დამჭირდებოდა. მე-11 კლასში ვიყავი, როცა რადიკალურად შევიცვალე გადაწყვეტილება და ჟურნალისტობა გადავწყვიტე. ზუსტად არ მახსოვს, მაგრამ ეს რომელიღაც არხზე გასულმა სიუჟეტმა გადამაწყვეტინა. მაშინ ვთქვი, რომ აუცილებლად ვიტყოდი სიმართლეს. ახლაც დარწმუნებული ვარ, რომ ანდაზა „სიმართლის მთქმელს ცხენი შეკაზმული უნდა ჰყავდესო“, ჟურნალისტებისთვის არ თქმულა. ჩვენი პირდაპირი მოვალეობაა ისეთი ნიუანსების გამომზეურება, სააშკარაოზე გამოტანა, რომლის დაფარვას მავანი ცდილობს. ჩემი პროფესია ძალიან მიყვარს. ყველაფერი, რასაც ვაკეთებთ, ღირს გარისკვად – ეს ნამდვილი ექსტრიმია და ადრენალინი და ამ პროფესიის ხიბლიც სწორედ ესაა.

ნინო მშვიდობაძე
ნინო მშვიდობაძე

- ამ სფეროში ოცწლიანი მუშაობის მანძილზე რომელი რესპონდენტი დაგამახსოვრდათ და თქვენი რომელი მასალა იყო რეზონანსული?

- საერთოდ, ვწერდი ყველაფერზე, რადგან რაიონული მედია ჟურნალისტებით განებივრებული არ არის. ჩემთვის დასამახსოვრებელი რესპონდენტებიდან გავიხსენებდი ინტერვიუებს უსაყვარლეს მწერალ გურამ დოჩანაშვილთან, ფრიდონ ხალვაშთან, დათო ტურაშვილთან, ლევან ბერძენიშვილთან... ლანჩხუთში ყოფნის დროს, ერთ გახმაურებულ საქმეზე თავის დროზე ზურაბ ჟვანია ჩავწერე. განსაკუთრებით საგამოძიებო ჟურნალისტიკა მიყვარდა – დოკუმენტების გამოთხოვნა, მათზე მუშაობა და ისეთი თემების მოძიება, რაც ბევრისთვის ცნობილი არ იყო. დღემდე საგამოძიებო ჟურნალისტიკა ჩემი სტიქიაა. „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის“ საგამოძიებო ჟურნალისტიკის სკოლაში სწორედ საგამოძიებო სტატიებზე მუშაობის დროს მოვხვდი. მე ვფიქრობ, რომ ეს სფერო საქართველოში ნაკლებადაა განვითარებული, არადა, ძალიან საინტერესოა და საჭიროც.

ნინო მშვიდობაძე
ნინო მშვიდობაძე

- ადამიანის უფლებათა დაცვის ცენტრში რა შემთხვევებთან გქონდათ შეხება?

- რაც შეეხება ადამიანის უფლებათა ცენტრს, იქ ვმუშაობდი როგორც ჟურნალისტი და, ძირითადად, წინასაარჩევნო გარემოს ვაკვირდებოდი. მაშინ უშუალო შეხება მქონდა ბატონ ალეკო ცქიტიშვილთან, რომელიც არა მხოლოდ პროფესიონალია, არამედ საუკეთესო ადამიანიცაა. ვთვლი, რომ სწორედ ესაა მთავარი – ყველგან და ყოველთვის დარჩე ადამიანად...

ნინო მშვიდობაძე
ნინო მშვიდობაძე

- გჯერათ, რომ ცხოვრებაში შემთხვევით არაფერი ხდება?

- არათუ მჯერა, ზუსტად ვიცი, რომ შემთხვევით არაფერი ხდება. მე 9 აპრილს ვარ დაბადებული. ჩემი მეუღლისთვის გია ფირცხალაიშვილისთვის 9 აპრილს დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა, რადგანაც ის 1989 წლის 9 აპრილის მონაწილე იყო. მისი მეგობრები მიყვებოდნენ, რომ იმ სამი ბიჭიდან, რომელიც იმ ღამეს ტანკს გაუწვა, ერთ-ერთი გიაც იყო. რაც მთავარია, გიას დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე აქვს ხელი მოწერილი. ჩემი დაბადების დღის აღნიშვნა მხოლოდ ერთხელ მოვასწარით ერთად. მაშინ თბილისში ვიყავით, ღამის ოთხ საათზე გამაღვიძა და რუსთაველზე გამიყვანა. თავისი თანამებრძოლები, ყოფილი კოლეგები და მეგობრები უკვე იქ იყვნენ. ვუყურებდი ამ ადამიანებს და ვფიქრობდი – რა თავმდაბლები არიან. არადა, მათ დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორია შექმნეს…

ნინო მშვიდობაძე
ნინო მშვიდობაძე

- თქვენი სიყვარულის ისტორია...

- საოცარი ადამიანი იყო. როცა გია გავიცანი, არაფერი ვიცოდი მისი წარსულის შესახებ. ჩემთვის ის უბრალოდ კომფორტული რესპონდენტი იყო. სიყვარული მერე მოვიდა. პირველად მონასტერში წასულმა მომწერა, მიყვარხარო. მერე და მერე მივხვდი, რომ ეს კაცი, ასეთი ენერგიული და შემტევი, ამავდროულად საოცრად მორიდებული, უკვე მიყვარდა. წელიწად-ნახევარი ვიყავით ერთად, მაგრამ შემიძლია ვთქვა, რომ წუთიც არ გვქონია ერთმანეთის გარეშე… მე დედამ, ჩემმა ძმამ და საოცარმა ძმისშვილებმა გადამარჩინეს. როცა სულში იმედს და ადამიანებს ებღაუჭები იმიტომ, რომ გადარჩე, და თანაც ხედავ, როგორ გეხმარებიან ისინი, აუცილებლად დადგები ფეხზე. მერე კი სევდასაც, ტკივილსაც და სიკვდილსაც აჯობებ.

ღონისძიებაზე
ღონისძიებაზე

- დღეს ლანჩხუთის მერიის საზოგადოებასა და პრესასთან ურთიერთობის სამსახურში ხართ...

- ვხედავ, რომ ლანჩხუთში დღეს ძალიან ბევრი კარგი რამ კეთდება: გზები არა მხოლოდ ქალაქში, არამედ სოფლებშიც იგება, მიუხედავად ამისა, გზების პრობლემა ჯერ კიდევ დღის წესრიგშია. აშენდა საბავშვო ბაღები, რეაბილიტაცია ჩაუტარდა ამბულატორიებს, ხიდებსაც აშენებენ. მაგრამ, ვიმეორებ, კიდევ ბევრი გამოწვევაა. მიუხედავად იმისა, რომ 16 სოციალური პროგრამა გვაქვს, ეს საკმარისი მაინც არაა. თუმცა, დარწმუნებული ვარ, რომ ყველაფერს ეშველება და ყველაფერი დალაგდება.

კოლეგებთან ერთად
კოლეგებთან ერთად

- გურიაში ოპტიმისტი ხალხი ცხოვრობს, თქვენ რაში გეხმარებათ გურული ბუნება?

- გურია და დანარჩენი მსოფლიოო – ასე ამბობენ. ოპტიმისტები ნამდვილად ვართ. მე მგონი, დედამიწაზე მხოლოდ გურულს შეუძლია სიკვდილზე გაიცინოს, ესეც ნიჭია – შიშის დაძლევის ნიჭი. მეც იუმორის გრძნობამ და ოპტიმიზმმა გადამარჩინა. გიას გარდაცვალებით მიღებული შოკიდან ჩემმა ოჯახმა გამომიყვანა.

ნინო მშვიდობაძე და მურმან ჯინორია
ნინო მშვიდობაძე და მურმან ჯინორია

- პოეზიაც ერთგვარი შვება და სტიმულია გადარჩენისთვის...

- შეიძლება ისე გავიდეს თვეები, ვერაფერი დავწერო. პოეზია ხომ ხელობა არ არის, რომ დაჯდე და დღეში ასი ლექსი გამოაცხო. ვერასოდეს ვუწოდებ ჩემ თავს პოეტს, მე მხოლოდ ლექსებს ვწერ. ვთვლი, რომ პოეტობა მეტისმეტად მძიმე ტვირთია ჩემი სუსტი მხრებისთვის. თანაც, პოეტი, ნამდვილი პოეტი, თითზე ჩამოსათვლელი ვიცი. და მაინც, თუ ნებას მომცემთ, ჩემს ერთ ლექსს გავაცნობ თქვენს მკითხველს, თუმცა, ეს უფრო ავტომიმართვაა და მას „მგზავრი“ ჰქვია.

პატარა ქალაქის პატარა ქუჩაა ჟორდანია,

ღამე - ფერად თითქოს მტვერგაცლილი იზაბელა,

მგზავრი მარტოდმარტო -

ქარსა და მუსიკას აყოლილი...

დუმს და

ვიღაც შორეული ახლობელი ენატრება.

ჭადრებს შეპარვიათ ქარი გაზაფხულის,

მეტიჩარა...

მგზავრი ცეკვა-ცეკვით ქუჩას მიმოედო,

ფოთოლივით...

მთელმა გაზაფხულმა ისე უხმაუროდ ჩაიარა,

ისე უხმაუროდ...

ძველი მატარებლის ვაგონივით...

ახლა სარაფნების და ჭრელი ქოლგების დადგა დარი,

ქუჩას მიუყვება მგზავრი -

აყოლილი ქარის რიტმებს...

ღამე - მტვერგაცლილი იზაბელას ფერი არი,

ქუჩა - ისეთია, ყველა სახელს მართლა ვერ მოირგებს...

ჰოდა,

ქუჩა ჟორდანიას,

ღამე - იისფერში გადასული...

მგზავრი მარტოდმარტო,

ღიღინ-ღიღინ გზას რომ მიუყვება...

და ეს გაზაფხულიც -

ცხადიდან სიზმრებში გაპარული,

სასიზმრეთშიაც რომ მხოლოდ შენეულად გეგულება...

ქუჩა ჟორდანიას...

ღამე - იისფერში გადასული...

- ყველაზე ხშირად რაზე წერთ?

- ერთხელ მითხრეს, სიკვდილზე ამდენს რატომ წერო. არ ვიცი რა და როგორ ხდება. როცა გროვდება განცდილი და გადატანილი, მერე ვწერ. სიკვდილს ორჯერ შევეჩეხე პირისპირ. ერთხელ გიას შემთხვევაში, მეორედ – მამის. მამასთან განშორება უფრო მძიმე ყოფილა... სიკვდილისადმი უცნაური დამოკიდებულება მაქვს – მეცოდება. როგორ არ შემეცოდოს, როცა არავის უყვარს, არავინ ელოდება, არავინ გადაუსვამს თავზე ხელს. შეიძლება ამიტომაც ვწერ. არ ვიცი, ან იმიტომ, რომ ზუსტად მივხვდი: როცა გვიყვარს, სიკვდილი ვერავის გვართმევს.

ნინო მშვიდობაძე
ნინო მშვიდობაძე

- ვფიქრობ, უკვე იცით რა არის ცხოვრებაში მთავარი...

- რახანია დავრწმუნდი, რომ ცხოვრებაში მთავარი სიყვარულია. სიყვარული არა მხოლოდ მოყვასის, არამედ, ზოგადად, სიყვარული. ადამიანი ისეთი უნდა მიიღო, როგორიც არის, თორემ ცოტა უკეთესი, ეგება, ჩვენც უფრო მეტ ადამიანს შევყვარებოდით?.. ხშირად დამმართნია, რომ კარგი წიგნის წაკითხვის შემდეგ მისი ხიბლიდან ვერ გამოვსულვარ. ასე დამემართა შმიტის „პილატეს სახარების“ წაკითხვის შემდეგ. ამ წიგნში არის ერთი ადგილი, როცა დედა ეხვეწება იესოს, ოჯახს მოეკიდეო, იესო პასუხობს: სიყვარულია მოსასწრები. აი, ეგაა მთელი იწილო-ბიწილო, ცხოვრების ავან-ჩავანი, ალფა და ომეგა, ანი და ჰოე. ჰოდა, მოვასწროთ სიყვარული, როგორმე მოვასწროთ…

 

500
ფრანგ მოსწავლეებთან ერთად

მუსიკის მასწავლებელი, რომელიც ფრანგებს ქართულად ამღერებს, და კარნავალის „ოქროს ნიღაბი“

42
(განახლებულია 21:33 21.10.2020)
რუბრიკაში „ქართველები უცხოეთში“ დღეს საფრანგეთში მცხოვრებ შემოქმედსა და საოცრად საინტერესო პიროვნებას გიული ერგემლიძეს გაგაცნობთ.

უკვე 25 წელია, რაც საფრანგეთში, ნორმანდიაში ცხოვრობს და ძირითადი საქმიანობის გარდა აქტიურ შემოქმედებით ცხოვრებასაც ეწევა.

გარდა იმისა, რომ ქალბატონი გიული ფრანგ ბავშვებს ქართულ სიმღერებს ასწავლის, ადგილობრივ ღონისძიებებსა და სხვადასხვა კონცერტებზეც ხშირად გამოდის, მღერის ფრანგულ გუნდში "ბორბოლეტა", თამაშობს მოყვარულთა თეატრის სპექტაკლებში, ერთ-ერთ ფრანგულ კარნავალზე მის მიერ შეკერილმა ქართულმა სამოსმა გაიმარჯვა და ჯილდო გადაეცა. გარდა ამისა, ის მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მცხოვრებ ქართველებს სიხარულს ანიჭებს – მათ ლექსებს სიმღერებად აქცევს და დღემდე ასე სიმღერა 60-ზე მეტ ლექსზე დაწერა.

გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე
გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე

- ქალბატონო გიული, დღეს საფრანგეთში იმ მცირე ქართველ ემიგრანტთა შორის ხართ, ვინც ფრანგი პუბლიკის წინაშე ქართულად მღერის, იფიქრებდით ამაზე საქართველოში?

- ალბათ ვერც ვიოცნებებდი... ისე, რაც თავი მახსოვს, დედა კარგად მღეროდა, მშობლები ადრე დაოჯახდნენ. დედამ ოჯახზე მზრუნველობა არჩია, მაგრამ მუსიკას მაინც ვერ შეელია და სახლში სულ სიმღერ-სიმღერით აკეთებდა ყველაფერს. ბავშვობიდან ყურში ჩამესმოდა მისი ნამღერი ლამაზი მელოდიები. ამბობენ, რომ გაუჩერებლად, როგორც პატარა ბავშვს შეეფერება, ჩემებურად ვყვებოდი მას და "ვჭყლოპინებდი”. მერე ბაღიდან მოყოლებული სკოლაშიც გაუჩერებლად ვმღეროდი. დღემდე მადლობელი ვარ ჩემი პედაგოგების, რადგან მეუბნებოდნენ, ნიჭიერი ხარო. მე ვიცოდი, რომ მარტო ნიჭით ვერაფერს მიაღწევ, თუ არ იშრომებ კიდეც. ამიტომ ვაღიარებ, რომ სიზარმაცის გამო ვერ მივაღწიე იმას, რისი გაკეთებაც მინდოდა. სხვათა შორის, იყო დრო, მინდოდა კარგი ქირურგი გამოვსულიყავი და ხალხი გადამერჩინა, მაგრამ საბოლოოდ მუსიკის სიყვარულმა სძლია და მუსიკალური სასწავლებელი დავამთავრე ვიოლინოს განხრით. ასე გავხდი მუსიკის მასწავლებელი. ბედნიერი ვარ, რომ ბევრ მოსწავლეს გავუღვივე მუსიკისადმი სიყვარული, რის გამოც ბავშვებიც და მშობლებიც მემადლიერებიან.

გიული ერგემლიძე მუსიკის გაკვეთილზე
გიული ერგემლიძე მუსიკის გაკვეთილზე

- ამის მერე დაიწყო თქვენი ცხოვრების ფრანგული პერიოდი, მასაც მუსიკა „გასდევს ფონად“?

- დიახ, ასეა და ეს პერიოდი უკვე 25 წელია გრძელდება. აქ ვცხოვრობ, ნორმანდიის მიწაზე, ჩვენ ქალაქს ფრანგულად ჰქვია ქონ (Caen). ქართველები მას კაენს ვეძახით. თავიდანვე ძალიან დამეხმარა დედა, რომლის გარეშე ვერაფერს მივაღწევდი. ადრე მოხუცებულთა სახლებში ვატარებდი კონცერტებს მასთან ერთად და უმწეო ხალხს სიხარულს ვჩუქნიდი. ჩემმა შვილებმა აქ ჩამოსვლისთანავე მირჩიეს, ფრანგული ენა სასწრაფოდ მესწავლა. როცა ენის სასწავლებლად მოვხვდი სკოლაში, პირველივე გაკვეთილზე ყურადღება მომაქცია ფრანგულის მასწავლებელმა მარტინ ბონფუამ (Martine Bonfoiy), რომელმაც დიდი დახმარება გამიწია. გამიმართლა იმაშიც, რომ საფრანგეთის ამ ლამაზ ქალაქში კეთილი ადამიანების გარემოცვაში აღმოვჩნდი.

უცხოელ მოსწავლეებთან ერთად
უცხოელ მოსწავლეებთან ერთად

- როგორია თქვენი თვალით დანახული ფრანგული ცხოვრების შუქ-ჩრდილები?

- საფრანგეთი ძალიან ჰუმანური ქვეყანაა თავისი უდიდესი კულტურითა და ტრადიციებით, ისინი ყველას მოწიწებით და პატივისცემით ექცევიან. თუმცა არის მედლის მეორე მხარეც: აქ დიდი ბიუროკრატიაა და ყოველდღიურ საქმეებზე სირბილი ხშირად გიწევს. ხშირად ვეხმარები ქართველ ქალბატონებს, რომლებმაც ენა არ იციან, დავყვები მათ, ვინც ოპერაციისთვის არის ჩამოსული და ექიმებთან თარჯიმნობას ვუწევ. სხვა მხრივ კი აწყობილია ყველაფერი. გულსატკენია, რომ აქ ცხოვრების პირობები უკეთესია, ვიდრე ჩემს ქვეყანაში, მაგრამ თვალი და გული მაინც გაგირბის იქით, შენი რომ ჰქვია. აქ მაინც სტუმარი ხარ და ადრე თუ გვიან სახლში უნდა წახვიდე. ასე გადის დრო, მაგრამ თუ სიყვარულით ცხოვრობ, ლამაზად და ხალისით გაგყავს დღეები, ეს გეხმარება, რომ მონატრებას გაუძლო.

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

- როგორც ვიცი, თქვენ ამას ახერხებთ კიდეც და ბევრი ქართველი ემიგრანტი გაახარეთ მათი ლექსების ამღერებით...

- ფრანგები საოცარი ხალხია, უზომოდ კულტურული, თბილი და უშუალო ხალხია. თუ რამე მონდომება შეგამჩნიეს, გამხნევებენ და გახალისებენ. სწორედ მათი წახალისებით მოხდა ის, რომ შევძელი ჩემი პატარა წვლილი შემეტანა საფრანგეთში მყოფი ნიჭიერი ქართველი ქალბატონების წარმოჩენის საქმეში. დღემდე უკვე 60-ზე მეტ ლექსზე დაიწერა სიმღერა. ეს ზღვაში წვეთიც არ არის, რასაც ეს ნიჭიერი ქალბატონები აკეთებენ. თან არ დაგავიწყდეთ, საკუთარი თავის და ოჯახის გადასარჩენად რამდენს შრომობენ. ბოლოს იტალიაში მცხოვრები არაჩვეულებრივი პოეტი ქალის ფატი ბოკელავაძის ლექსი ავამღერე. ადრე თელაველი პოეტის ზინა სოლომნიშვილის ლექსზე დავწერე სიმღერა, ასევე მარი იმერის ლექსზეც, ისე, რომ არც ვიცნობდი ვინ იყო. ჩემი დაწერილი სიმღერებით ბავშვობის მეგობარი და ნიჭიერი მომღერალი თამარ ბოჭორიშვილი ხშირად გამოდის პუბლიკის წინაშე. პოეტი ბელა ალასანია სწორედ მან გამაცნო.

გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე
გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე

- თავად თუ გიწევთ ფრანგული პუბლიკის წინაშე გამოსვლა?

- ჩემი ფრანგულის ენის მასწავლებელთან ერთად ქალაქის მუსიკალურ პროგრამაში ხშირად ვიყავი ჩასმული. კონცერტებსა და ღონისძიებებზე გამოვდიოდი. ადგილობრივი მოყვარულთა ორკესტრის პირველი ვიოლინოც ვიყავი. ასევე მოყვარულთა თეატრის სპექტაკლებში ვთამაშობდი. ქალაქი Caen რაიონებადაა დაყოფილი და ჩემს რაიონს ჰქვია Chemin-Verz, სადაც კულტურის ცენტრია. ამ ცენტრში იყო მოყვარულთა თეატრი, სადაც პატარ-პატარა სპექტაკლებს დგამდნენ. ჩვენი რეჟისორი, მადმუაზელ ვალერი (Balerie) ყოველთვის კმაყოფილებას გამოთქვამდა ჩემ მიერ შესრულებული როლებით. ეს სპექტაკლები ტარდებოდა ჩვენი რაიონის თეატრში. განსაკუთრებული მონდომებით შობის დღესასწაულისთვის გვამზადებდნენ. დროდადრო პარიზიდან ჩამოდიოდნენ მსახიობთა მცირე დასები, რომლებიც სპექტაკლებს ატარებდნენ. ამ დროს რეჟისორი გვიტარებდა გამოცდას, ვინც უკეთ შეასრულებდა თავის ეპიზოდურ როლს, მას მიეცეოდა საშუალება, რომ პროფესიონალ მსახიობებთან ერთად სპექტაკლში მიეღო მონაწილეობა. შემდეგ მათთან ერთად რეპეტიციებს გავდიოდით. ასევე ვმღერი ჩემს ქალაქში არსებულ ფრანგულ გუნდში, სახელად "ბორბოლეტა“. ვუკრავდი სიმებიან ორკესტრშიც.

- ფრანგული ცხოვრებიდან რომელი წარმატების ამბავს გაიხსენებთ?

- ერთ-ერთ კარნავალზე, რომელიც 2004 წელს ჩატარდა, მეც გამოვედი. უფრო სწორედ, მაშინ ცხოვრებაში პირველად ქართული ტრადიციული კაბა შევკერე. ძალიან გამიხარდა, როცა გავიგე, რომ გავიმარჯვე, პირველი ადგილი დავიკავე და „ოქროს ნიღაბი“ გადმომეცა. სასიხარულო იყო, რომ კარნავალზე წარმოდგენილი ყველა ქვეყნის ნაციონალური ტანსაცმლიდან სწორედ ჩემ მიერ შეკერილმა ქართულმა ეროვნულმა კაბამ გაიმარჯვა.

- რომელ ქართულ სიმღერებს უმღერით ფრანგებს?

- აქ, კაენში არსებობდა მუსიკალური საზოგადოება Les Iren. იმ პერიოდში მის პრეზიდენტად ქართველი მხატვარი ირინა ჯიბლაძე დანიშნეს. იქ ყოველწლიური პროგრამა მზადდებოდა, რომელშიც სხვადასხვა კონცერტები იყო შეტანილი. ასეთ ღონისძებებში შვიდი წლის განმავლობაში ჩემს მასწავლებელთან ერთად ვიღებდი მონაწილეობას. ხშირად გამოვდიოდი ქართული სიმღერით „ციცინათელა“. ასეც მომხდარა, რომ სამი სიმღერის მაგივრად, რასაც პროგრამა ითვალისწინებდა, თორმეტი სიმღერაც კი მიმღერია. დარბაზს ძალიან მოსწონდა ქართული მელოდიები. როცა სიმღერას დავასრულებდი, ფრანგულად იძახდნენ – "ონკოღ!" – ანუ ბისს, ისევ იმღერეო, მთხოვდნენ.

- გავიგე, რომ მხატვრული კითხვის კონკურსებშიც ხშირად იღებდით მონაწილეობას, რომელი ავტორის ნაწარმოებს კითხულობდით?

- როგორც გითხარით, რაც თავი მახსოვს, სულ ვმღერი. მოგვიანებით ვწერდი ლექსებს და მათ მელოდიების ფონზე ვკითხულობდი, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის ვხალისობდი. ასევე გაგრძელდა საფრანგეთშიც, სადაც რომელიმე გამოსვლის წინ ჩემს ლექსებს ვთარგმნიდი ფრანგულად და ჩემივე მელოდიის თანხლებით ვკითხულობდი, ყველას მოსწონდა.

- ფრანგ ბავშვებს ქართულად სიმღერას ასწავლით?

- 18 წელია, რაც ვამეცადინებ ფრანგ და სხვადასხვა ეროვნების ბავშვებს, ვისაც სურვილი აქვს დაუკრას და იმღეროს. ამას დიდი სიყვარულით ვაკეთებ. ამ პატარებმა ქართული არც იციან. ფრანგ ბავშვებს პირველად ვასწავლი ადვილად დასამახსოვრებელ ქართულ სიმღერებს, შემდეგ კი „ჩემო ციცინათელას", „სულიკოს“, „სანთელივით დავდნების“, გოგი ცაბაძის „თბილისოს“ და სხვ. სამყაროში ბევრია ისეთი ადამიანი, ვისაც სიყვარული არ შეუძლია და მათგან განსხვავებით, ვფიქრობ, მე ვსუნთქავ სიყვარულით. ამის გამოხატულებაა ის, რასაც ვაკეთებ და ამ კუთხით გული მშვიდად მქვს.

- თუ გწყდებათ გული რამეზე?

- სამწუხაროდ, ვერ შევძელი ისეთი ცნობილი პიროვნება გავმხდარიყავი, რომ ჩემით ეამაყათ მეგობრებს, ახლობლებს და საქართველოს, მაგრამ იმას მაინც ვახერხებ, რომ აქ, უცხო ქვეყანას ქართულ სიმღერებს და ნიჭიერ ქართველებს ვაცნობ, ამაზე დიდი ბედნიერება რა უნდა იყოს. ქართველები ყველგან ვართ და ღმერთმა გვამრავლოს. სადაც ვიკრიბებით, ყველაგან პატარა საქართველოა...

42
ნინა ჩიკვაშვილი

კლასგარეშე საკითხავი მასწავლებლებისთვის: კერძო და საჯარო სკოლებმა უნდა ითანამშრომლონ

188
(განახლებულია 20:42 20.10.2020)
დღეს ამ რუბრიკაში ინგლისური ენის მასწავლებელს და სკოლა „პროგრესის“ დირექტორს ნინა ჩიკვაშვილს გაგაცნობთ.

მან კერძო სკოლა „პროგრესი“ საქართველოს სამ ქალაქში – ქუთაისში, თბილისსა და ბათუმში დააფუძნა. ამ სკოლებმა სახელმწიფო ავტორიზაციაც გაიარეს და ამერიკული აკრედიტაციაც მიიღეს.

იმასაც შეგახსენებთ, რომ ამ სკოლის მოსწავლეებმა ათასწლეულის გამოწვევის კონკურსში გაიმარჯვეს და სრული დაფინანსებით NASA-ს სასწავლო ცენტრში იმყოფებოდნენ.

ნინა ჩიკვაშვილი
ნინა ჩიკვაშვილი

- ქალბატონო ნინა, საუბარი მარტივი შეკითხვით მინდა დავიწყო – რატომ გახდით მასწავლებელი?

- ვფიქრობ, მასწავლებლობა ერთ-ერთი პროფესიაა, რომლის საშუალებითაც წინა თაობების შეცდომების გათვალისწინება და მათი გამოსწორება ხდება. სიმართლე გითხრათ, როცა მასწავლებლობაზე, როგორც პროფესიაზე ვლაპარაკობ, მიკვირს – როგორ შეიძლება ისეთი საქმე, როგორიცაა მომავალი თაობების აღზრდა, მათთვის ცოდნის მიცემა, მხოლოდ პროფესია იყოს?! ამიტომ ჩემთვის მასწავლებლობა, პირველ რიგში, მოწოდებაა, რომ მუდმივად ზრუნავდე სხვებზე და აკეთებდე საქმეს, რომელიც საერთო პროგრესის საწინდარი იქნება. როცა მოსწავლე ვიყავი, ვამჩნევდი ყველა იმ ნაკლოვანებას, რომლებიც იმდროინდელ განათლების სისტემას ჰქონდა. ძალიან მაწუხებდა ის პრობლემები და როდესაც ამ პროფესიას დავეუფლე, მიზნად დავისახე, რომ მომავალში მათ გამოსწორებაზე მემუშავა და მოსწავლეებისთვის უკეთესი, დღევანდელ გამოწვევებსა და საჭიროებებს მორგებული განათლება მიმეცა.

ნინა ჩიკვაშვილი
ნინა ჩიკვაშვილი

- კონკრეტულად რა სიახლეებია თქვენს სკოლებში?

- ჩვენთან მომავალ მეწარმეებსა და ბიზნესმენებს ასწავლიან ბიზნესის საფუძვლებს და ბიზნესის განვითარების პერსპექტივებს. მათ, ვინც იურისპრუდენციითაა დაინტერესებული, სადებატო კლუბების მეშვეობით ანალიტიკური აზროვნებისა და სწორი არგუმენტაციის უნარს ვუვითარებთ. STEM-ის და STEM-არტის მიმართულებით დაინტერესებულებს ვთავაზობთ STEM-გაკვეთილებს საქართველოში წამყვან სპეციალისტებთან; სამედიცინო კარიერით დაინტერესებულებს – საბუნებისმეტყველო საგნების და სამედიცინო ბიოლოგიის საგნებში ვუძლიერებთ ცოდნას. გაკვეთილების შემდეგ ჩვენს პროგრესელებს ვთავაზობთ სხვადასხვა საგანმანათლებლო, ინეტელექტუალურ, სახალისო, სპორტულ, სახელოვნებო, ცეკვისა და სიმღერის კლუბებში გაწევრიანებას. ეს პროექტი სასარგებლო და პროდუქტიული იქნება ემიგრაციაში წასული ქართველი მოზარდებისთვისაც, ვინაიდან მათ შეუძლიათ, რომ ამერიკული უმაღლესი სკოლის კურსთან ერთად ქართული ენისა და ლიტერატურის და სხვა საგნების შემსწავლელი კურსიც გაიარონ.

ნინა ჩიკვაშვილი
ნინა ჩიკვაშვილი

- თუ შეიძლება მოკლედ შევახსენოთ მკითხველს, ზოგადად რას ნიშნავს STEM-განათლება?

- STEM-ის მიმართულებები მოიაზრებს მეცნიერებას, ტექნოლოგიებს, ინჟინერიასა და მათემატიკას. განვითარებულ ქვეყნებში STEM-განათლების აუცილებლობაზე ხშირად საუბრობენ. დღევანდელ მოსწავლეებს ტექნოლოგიების მიმართ დიდი ინტერესი აქვთ, რაც შეგვიძლია მათში ტექნიკური აზროვნების ჩამოყალიბებისა და მათი განვითარებისა და თანამედროვე სამყაროში ადაპტირებისთვის გამოვიყენოთ.

- დღეს მოსწავლისთვის აუცილებელია ენების ცოდნა, რამდენი უცხო ენა ისწავლება თქვენს სკოლაში?

- სკოლა „პროგრესში“ ოთხი უცხო ენა ისწავლება სრულფასოვნად. აქედან ინგლისური და გერმანული B2 და C1 დონეზე. „პროგრესი“ უკვე დიდი ხანია, რაც ხარისხიანი განათლების სინონიმია საგანმანათლებლო ბაზარზე, თუმცა ჩვენი სკოლა ბევრად მეტია, ვიდრე განათლების მიმცემი ინსტიტუცია. ჩვენი მოსწავლეები მზად არიან ეროვნული, სახელმწიფო და საერთაშორისო უნივერსიტეტებისთვის, ასევე სტუდენტობიდანვე სამუშაო ბაზარზე დასაქმებისთვისაც. ახლახან დავიწყეთ ახალი საერთაშორისო პროექტი, რომელიც განკუთვნილია არა მხოლოდ „პროგრესელთათვის“, არამედ სხვა საჯარო და კერძო სკოლის მაღალი კლასის მოსწავლეებისთვისაც. ეს არის ამერიკული უმაღლესი სკოლა მათთვის, ვისაც სურს ამერიკული American High School-ის სასწავლო კურსი გაიაროს, აიღოს ამერიკული ატესტატი/დიპლომი და სწავლა ამერიკულ და ევროპულ უმაღლეს სასწავლებლებში განაგრძოს.

სკოლა პროგრესის  მასწავლებლები
სკოლა "პროგრესის" მასწავლებლები

- თავის დროზე ინგლისური ენის პედაგოგობა რატომ აირჩიეთ?

- სკოლაში რამდენიმე საყვარელი მასწავლებელი მყავდა, ერთ-ერთი ინგლისური ენის პედაგოგი იყო. მახსოვს მისი ენთუზიაზმი და მოტივაცია. მარტო იმისთვის არ გვასწავლიდა, რომ მასწავლებელი ერქვა, იგრძნობოდა, რომ ეს საქმე მისი იყო და უყვარდა. ყოველთვის სრულად იხარჯებოდა და ჩვენც სწავლის სურვილს გვიჩენდა. მოგვიანებით ინგლისური ენის პედაგოგობა სწორედ ამიტომ ავირჩიე.

- თქვენს სკოლაში რა პრინციპით არჩევთ მასწავლებლებს?

- ვფიქრობ, ყველა კარგ მასწავლებელს შესწევს ძალა და უნარი, რომ მოსწავლეს მისთვის ყველაზე უინტერესო საგანიც კი შეაყვაროს. ამიტომ, გარდა იმისა, რომ ადამიანი საკუთარი სფეროს მცოდნე და პროფესიონალი უნდა იყოს, ასევე მნიშვნელოვანია, რომ მას მოსწავლეებისადმი სწორი მიდგომა შეეძლოს და, მასწავლებლის გარდა, მათი კარგი მეგობარიც იყოს. ჩემთვის, როგორც სკოლის დირექტორისთვის, ასევე აუცილებელია, რომ მასწავლებელში განვითარების პოტენციალს ვხედავდე.

ნინა ჩიკვაშვილი მოსწავლეებთან ერთად
ნინა ჩიკვაშვილი მოსწავლეებთან ერთად

- თქვენი მოსწავლეების წარმატებებიდან რომელს გაიხსენებთ?

- ჩვენი მოსწავლეები ადგილობრივ თუ საერთაშორისო ოლიმპიადებსა და კონკურსებში ყოველწლიურად აღწევენ წარმატებებს. მინდა ერთი სასიხარულო ამბავი გავიხსენო, როცა ჩვენმა მოსწავლეებმა ათასწლეულის გამოწვევის კონკურსში გაიმარჯვეს და ერთი კვირით, სრული დაფინანსებით NASA-ს სასწავლო ცენტრში იმყოფებოდნენ. ეს ის შემთხვევაა, როცა მოსწავლეებსაც და პედაგოგებსაც შრომა დაგვიფასდა.

- სამწუხაროდ, პედაგოგობა საქართველოში სასურველი პროფესიების სიაში არ არის. თქვენი აზრით, ანაზღაურების მომატების გარდა, რა უნდა შეიცვალოს, რომ მდგომარეობა გამოსწორდეს?

- ზოგადად ქვეყანაში არსებობს ისეთი წარმოდგენა, რომ მასწავლებელმა საკუთარი მოვალეობა უნდა მოიხადოს, მივიდეს გაკვეთილზე, ჩაატაროს და წავიდეს. მასწავლებლების შრომის დაფასებით, მათი აზრის გათვალისწინებით მათი მოტივაციის გაზრდასაც შევძლებთ. ჩვენთან ყოველი სემესტრის ბოლოს მასწავლებლებს მადლობის სიგელებს და სიმბოლურ საჩუქრებს გადავცემთ. აღვნიშნავთ ყველა მათ წარმატებას, ვაწყობთ შეხვედრებს, სადაც “პროგრესის” სამივე სკოლის მასწავლებელი თუ თანამშრომელი ერთმანეთს საკუთარ მოსაზრებებს და იდეებს აცნობს. მე ვფიქრობ, მასწავლებელი საქართველოში უფრო მეტად დაფასებული უნდა იყოს და მათი ღვაწლის აღსანიშნავად მოეწყოს მეტი ისეთი სახის ღონისძიება, როგორიცაა ეროვნული ჯილდოს გადაცემა.

ნინა ჩიკვაშვილის დაჯილდოება
ნინა ჩიკვაშვილის დაჯილდოება

- როგორ ფიქრობთ, კერძო სკოლების პედაგოგების მიმართ როგორი დამოკიდებულებაა დღეს?

- მე, როგორც კერძო სკოლის ხელმძღვანელი, ვფიქრობ, რომ კერძო სკოლის მასწავლებლები სათანადოდ არ არიან დაფასებული და აღიარებული, არადა, მათ მიმართ გაცილებით მეტი მოთხოვნა აქვს საზოგადოებას, ხელმძღვანელობასა და სახელმწიფოსაც კი. ვფიქრობ, კერძო და საჯარო სკოლებმა მჭიდროდ უნდა ითანამშრომლონ. ასეთი თანამშრომლობის ფარგლებში შესაძლებელია, რომ საჯარო და კერძო სკოლის მასწავლებელი ერთად იყოს ჩართული ისეთ მასშტაბურ საგანმანათლებლო პროექტში, როგორიცაა „ახალი სკოლის მოდელი“. ამით ჩვენ მასწავლებლებისთვის უფრო სრულფასოვან, ჯანსაღ, მოტივირებულ გარემოს მივიღებთ. ჩვენ ხომ საერთო საქმე გვაკავშირებს!..

- თქვენი აზრით, რა განსაზღვრავს პედაგოგის პოპულარობას მოსწავლეებში?

- ვფიქრობ, ამას განსაზღვრავს ის, თუ რამდენად უშუალო, მეგობრული და ამავე დროს მომთხოვნია მასწავლებელი. თუ დაკვირვებიხართ, ბევრი მასწავლებელი, რომელიც სწორხაზოვნად მიჰყვება გაკვეთილის გეგმას და სიმკაცრით გამოირჩევა, საყვარელი მასწავლებელი არ არის. ის, ვინც მოსწავლეებთან იმეგობრებს და თითოეულს ინდივიდუალურად მიუდგება ისე, რომ საკუთარ ავტორიტეტსაც არ დაკარგავს, ყველაზე პოპულარული მასწავლებელი იქნება...

 

188
სპეცოპერაცია ზუგდიდში

გათავისუფლდა 43 მძევალი, სპეცოპერაცია ზუგდიდში გრძელდება: შსს განცხადებას ავრცელებს

0
(განახლებულია 01:26 22.10.2020)
ამ ეტაპზე ბანკის შენობაში შეიარაღებული თავდამსხმელის მიერ აყვანილი 43 მძევალი გათავისუფლებულია და ისინი პოლიციამ უსაფრთხო ტერიტორიაზე გადაიყვანა, აცხადებენ უწყებაში

თბილისი, 21 ოქტომბერი - Sputnik. ზუგდიდში სამართალდამცველების მიერ სპეციალური ოპერატიული და საგამოძიებო მოქმედებები ადგილზე ამ დრომდე არ დასრულებულა და აქტიურად მიმდინარეობს, ნათქვამია შინაგან საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში.

„ამ ეტაპზე ბანკის შენობაში შეიარაღებული თავდამსხმელის მიერ აყვანილი 43 მძევალი გათავისუფლებულია და ისინი პოლიციამ უსაფრთხო ტერიტორიაზე გადაიყვანა. შემთხვევის ადგილზე მიმდინარეობს საგამოძიებო ღონისძიებები“, - ნათქვამია სამინისტროს ინფორმაციაში.
უწყების ცნობით, შინაგან საქმეთა სამინისტრო ფაქტთან დაკავშირებით დამატებით ინფორმაციას ეტაპობრივად გაავრცელებს.

„კიდევ ერთხელ მოგიწოდებთ, თავი შეიკავოთ გადაუმოწმებელი ინფორმაციის გავრცელებისგან, რომელმაც შესაძლოა ხელი შეუშალოს ოპერაციის განხორციელებას“, - ნათქვამია განცხადებაში.

ზუგდიდში უცნობ შეიარაღებულ პირს „საქართველოს ბანკის“ ფილიალში დღეს მთელი დღის განმავლობაში მძევლები ჰყავდა აყვანილი. იგი ხელისუფლებისგან ნახევარ მილიონ დოლარსა და ვერტმფრენს ითხოვდა. მოთხოვნების შეუსრულებლობის შემთხვევაში დამნაშავე მძევლების დახოცვით იმუქრებოდა.

შემთხვევის ადგილზე მობილიზებული იყო საპატრულო პოლიციისა და სპეციალური დანიშნულების რაზმები. სპეცოპერაცია ზუგდიდის ცენტრში ცოტა ხნის წინ დასრულდა. პოლიციამ მიმდებარე ტერიტორიიდან ადამიანების ევაკუაცია განახორციელა.

ზუგდიდი: მიმდინარე მოვლენების მძიმე კადრები - ვიდეო >>

მედიაში გავრცელებული ინფორმაციით, თავდამსხმელმა, რომელსაც მოთხოვნილი თანხა მიუტანეს, ბანკის შენობა სამ მძევალთან ერთად პოლიციის „პიკაპით“ დატოვა. ერთ-ერთი მძევალი, რომელთან ერთადაც შენობა მან რამდენიმე წუთის წინ დატოვა, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს სამეგრელო-ზემო სვანეთის პოლიციის დეპარტამენტის დირექტორი ავთანდილ გალდავაა.

გავრცელებული ინფორმაციით, სწორედ გალდავა აწარმოებდა შეიარაღებულ პირთან მოლაპარაკებებს და ბანკში თანხა, რომელიც თავდამსხმელმა მოითხოვა, გალდავამ მიიტანა.

 

ამ დროისთვის უცნობია, თუ რა მიმართულებით გადაადგილდა აღნიშნული ავტომანქანა. მანამდე შენობა გათავისუფლებულმა მძევლებმა დატოვეს.

შსს-ს მიერ ადრე გავრცელებული ინფორმაციით, მომხდარ ფაქტზე გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 179-ე, 236-ე და 144-ე მუხლებით დაიწყო.

 

0
თემები:
ზუგდიდში შეიარაღებულმა პირმა 19 ადამიანი მძევლად აიყვანა