ნაკვალევი თოვლში

ამაოება ამაოებათა როცა ყველაფერი აკრძალულია, მაშინ ყველაფერი ნებადართულია

111
(განახლებულია 15:30 18.06.2020)
განა ვინმეს სადმე, როდისმე, ვინმესთვის და რისიმე უფლება ნებაყოფლობით მიუცია? უფლება შეიძლება მოიპოვო, მიიტაცო, მიითვისო, მოიპარო, მაგრამ თუ ჭკუათმყოფელი ხარ, საჩუქრად არ უნდა მოელოდე, რადგან სავარძელში მჯდომი მუცელზე მოხოხიალეს პანღურის მეტს არაფერს უბოძებს...

აზრების ფოიერვერკი“ წარმოგიდგენთ დიდი ქართველი მწერლის ჭაბუა ამირეჯიბის მოსაზრებებს.

ჭაბუა ამირეჯიბი (1921–2013) – ქართველი მწერალი, XX საუკუნის ქართული ლიტერატურის კლასიკოსი. მის კალამს ეკუთვნის რომანები „დათა თუთაშხია“, „გორა მბორგალი“ და „გიორგი ბრწყინვალე“; ასევე არის მოთხრობების ავტორი.

ჭაბუა ამირეჯიბი
ჭაბუა ამირეჯიბი

მისი ყველაზე ცნობილი და პოპულარული ნაწარმოებია რომანი „დათა თუთაშხია“. ამჯერად წარმოგიდგენთ ამონარიდებს ნაწარმოებიდან „გორა მბორგალი“, რომელიც ავტობიოგრაფიული რომანია. რომანი მოგვითხრობს იაგორ კარგარეთელის, იგივე გორა მბორგალის, ე.წ. ხალხის მტრის თავგადასავალს, რომელიც თავისუფლების მოსაპოვებლად რამდენჯერმე გარბის საბჭოური ბანაკებიდან. რომანში ძალიან ბევრი რეალური პიროვნებაა წარმოდგენილი და რეალური ამბავია მოთხრობილი.

ცხოვრება ის არის, რაც გახსოვს. დანარჩენი არსებობაა.

მოგეხსენებათ, რევოლუცია კინოსეანსი როდია, რომ დაიწყოს და წინასწარ ცნობილი საათნახევრის შემდეგ დამთავრდეს. იგი კომეტას ჰგავს, უზარმაზარი კუდი იცის.

საზოგადოებრივი კატაკლიზმები გონსასეირო შემთხვევებსა და ბიოგრაფიებს უხვად ჰქმნიან. ამაში საწუწუნოსა და უკმაყოფილების საბაბს მხოლოდ სულმოკლენი პოულობენ.

პატიმარს უფლება სრულიად არაფრისა ჰქონდა, ყველაფერი აკრძალული იყო, და როცა ყველაფერი აკრძალულია, მაშინ ყველაფერი ნებადართულია... განა ვინმეს სადმე, როდისმე, ვინმესთვის და რისიმე უფლება ნებაყოფლობით მიუცია? უფლება შეიძლება მოიპოვო, მიიტაცო, მიითვისო, გამოსძალო, ეშმაკობით ჩაიგდო ხელში, მოიპარო, მაგრამ თუ ჭკუათმყოფელი ხარ, საჩუქრად არ უნდა მოელოდე, რადგან ისტორიამ დაამტკიცა, სავარძელში მჯდომი მუცელზე მოხოხიალეს პანღურის მეტს არაფერს უბოძებს.

მარადიული მონატრება და სიცოცხლის სევდა – სანამ ცოცხალი ხარ, არ მოკვდები...>>

აირია მონასტერი, ძალზე სერიოზულად აირია. ასე იმიტომ მოხდა, რომ პატიმარს უფლებები მიეცა. როცა საქმე ხელიდან იმ ზომამდე წავა, რომ უფლებებს ნებაყოფლობით მოგცემენ, აი, მაშინ იცოდეთ, რომ უკვე ნამდვილად აღარაფერი შეიძლება, გარდა იმისა, რისი უფლებაც მოგცეს!

სავსებით ნორმალურები, უკომპლექსო ადამიანები, ცივი გონების ამარა, პიროვნულად თუ კაცობრიულად დიდმნიშვნელოვანს ბევრს ვერაფერს აღწევენ. ნეტარი უნდა იყო, ახირებული. მიზანი იდეა ფიქსად უნდა გქონდეს ქცეული... მაგრამ არც მხოლოდ ნეტარობაა საკმარისი, ნიჭია საჭირო, სპეციფიკური ნიჭი.

ცხოვრება გამოცდილების დაგროვების პროცესია... სასაცილოა, რომ ადამიანი მთელი თავისი გამოცდილებიანად მიემგზავრება საიქიოს, ვითომ იქ უამისოდ არ მიიღებენ...

...დღესაც არავინ იცის, რას ნიშნავს იღბლიანობა – იმას, რომ სიკვდილამდე მცირედი გასაჭირიც კი არ გარგუნოს განგებამ, თუ იმას, რომ ას სიკვდილს დაუძვრე ხელიდან?

სიბრძნის სიმფონია: სიკეთე ბოროტისთვის, თათბირი შლეგისთვის, ქადაგება გონებაჩლუნგისთვის>>

მეცხრამეტე საუკუნეში ყოველი წესიერი ქართველი საქართველოს დამოუკიდებლობით იყო მაკედ. ყველა ბერწი აღმოჩნდა. ვერც ხბო მოვიგეთ, ვერც ბოჩოლა. ცხრაას თვრამეტში მკვდარი ვშობეთ და ბერწები ვართ, მაშ ვინა ვართ?!

ბოლშევიკებმა გააუქმეს ყველა კლასი და შეჰქმნეს ერთი კლასი – მეზობლების კლასი!

ცოლსა და საყვარელს არაფერი სთხოვო, თორემ ერთი ასად გაგიხდებაო!

იმპერია მპყრობელი ერის სახელმწიფოა და არა ყველა შემადგენელი ერისა ერთად.

პაპაჩემი იაგორი იტყოდა ხოლმე – რევოლუცია არის ქაოსი, სადაც პოლიტიკური ავანტიურისტები ფანატიკოსების ხელით ამღვრეული წყლიდან ამოყვანილ ზვიგენს ინტელექტუალების ხორცით ჰკვებენო.

მე თუ მკითხავს ვინმე, სისხლის აღების პრინციპი ადამიანის სიცოცხლის სიძვირემ განაპირობა... ადამიანთა რიცხობრივი სიჭარბე რას მოიტანს?.. უკვე გაუფასურდა... მთელი კაცობრიობის, თვით პლანეტის სიცოცხლეა გაუფასურებული... აგერ, მასობრივი განადგურების უდახვეწილესი საშუალებები! ხუთ მილიარდს პირი დაუღია, ელის პარანოიკები როდის მოუღებენ ბოლოს და უხარია!..

სიცრუის მთქმელის მთავარი დანაშაული სიცრუის თქმა კი არა, მსმენელის სიცრუით შეურაცხყოფაა.

პირადს ნურავის ნურაფერს ჰკითხავ. თუ თავად გეტყვის, მტკნარი სიცრუე რომ იყოს, სიმართლედ მიიღე! რასა ჰკარგავ?..

არსებობს ერთი კანონზომიერება – გარემოებათა საწინააღმდეგო მონაცვლეობა... კანონზომიერება კი ის იყო, რომ წვიმიანსა თუ ღრუბლიან ამინდს, როგორც წესი, მზიანი მოსდევს და პირიქით; ალკოჰოლითა თუ რითიმე სხვით გამოწვეულ ეიფორიას – დეპრესია; ხანგრძლივ იღბლიანობას – უიღბლობა და ხელის მოცარვა...

რევოლუცია დრომოჭმულის აგონია, დასანგრევის ნგრევაა. მის ბელადად მხოლოდ ისეთი კაცი მოდის, ვისაც ახლის შენების ჟინი ბუნებით არ გააჩნია ან ამ ასპარეზზე ხელი აქვს მოცარული, მაგრამ კარგად აქვს შესწავლილი მასების პოლიტიზების, მათი დამუხტვისა და ამოძრავების ხერხები. ახლის შექმნა ტალანტია. დრომოჭმულის ნგრევა – სტიქია, ვითარების გამოყენების ცხოველური ინსტიქტია. ხელმოცარულებს თვითდამკვიდრების წყურვილი რევოლუციური ასპარეზისკენ მიერეკება, რადგან მათი ადამიანური თვისებები და შესაძლებლობები ნგრევის უნარით ამოიწურება... მათ ძალუძთ, მოახდინონ რევოლუცია, ანუ დაანგრიონ დრომოჭმული, მაგრამ არ შესწევთ უნარი, ააგონ სისტემა, ააშენონ სახელმწიფო, რადგან ახლის შექმნა შემოქმედებაა და მათ კი ეს მადლი არ გააჩნიათ. კაცობრიობის ისტორიაში ძნელად მოიძებნება მაგალითი, რევოლუციის ბელადს ძველის დანგრევის შემდეგ ახალი სისტემა თავადვე აეგოს. ეს სხვათა ხვედრია...

სხვის ჯიბეში ფულის თვლა შურიანობა და მოპარვაზე უარესია. სხვისას ნუ დაითვლი, შენი დაითვალეო.

ცხელი სატირა, თბილი იუმორი, თაკარა გული და უმზესი სული>>

თავკაცი იმითაც იყო გენიალური, რომ საწერ მაგიდაზე გამოგონილი იდეოლოგიით შესძლო მასების გადმობირება, ხოლო მისი [ლენინის] შეგირდი იმით, რომ ეს იდეოლოგია სახელმწიფო წყობილებისა და მისი ეკონომიკის საფუძვლად გამოიყენა. კაცობრიობის ისტორიაში, მგონია, ეს პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც საზოგადოების სოციალურ–ეკონომიკურმა თავისებურებებმა კი არ შეჰქმნა იდეოლოგია, არამედ ბელადმა იდეოლოგიის მიხედვით გამოიგონა წყობილება, მისი ეკონომიკა და ამით ტრაბახობდა კიდეც...

დიდი გაიძვერა ბრძანდებოდა ჩვენი ბელადი, რანაირი ფოკუსები იცოდა!.. ამ მიზნის განხორციელებას ადამიანის, მთელი ხალხის სრული მორჩილება სჭირდებოდა. როგორ მიეღწია მასებში ასეთი ფსიქოლოგიური განწყობილებისთვის?.. დაუწყო ცემა, მაგრამ ნაირ-ნაირი წახალისებებისა და იდეების პროპაგანდის თანხლებით. ამით დამორჩილების პრობლემა მხოლოდ ნაწილობრივ გადაწყდა... საჭირო იყო მოქალაქე, ქვეშევრდომი, რომელსაც ეტყოდნენ, თავი უნდა მოიკლაო და ის მხოლოდ იმას იკითხავდა – ყულფით, საწამლავითა თუ ტყვიითო? აქვე თუ სადმე სხვაგანო? – ბელადმა ესეც შესძლო და, აი, როგორ: შექმნა იმდენად დაბალი ხელფასების სისტემა, რომ თავისი ალალი შრომით ოჯახს კი არა, მარტოხელა კაცი თავსაც ვერ დაირჩენდა. სამაგიეროდ, დასტოვა ონკანი, საიდანაც დიოდა ეგრეთ წოდებული სახელმწიფო ქონება, უფრო სწორად კი – დოვლათი, რომელიც მშრომელმა შექმნა და მას ბელადმა წაართვა. როცა ადამიანს შვილები დაემშა, მივიდა, ონკანს პეშვი შეუშვირა და დახვრიპა, ესე იგი, მოიპარა. მოიპარა და იმავ წამს დამნაშავის კომპლექსი შეეძინა... დანაშაული რეგულარულ ქმედებად იქცა, რადგან ფიზიკური არსებობის შესანარჩუნებლად გამუდმებული ქურდობა იყო საჭირო. დაიწყო საყოველთაო პარვა, მექრთამეობა და სახელმწიფოს ქონების განიავება. სამაგიეროდ, შეიქმნა საზოგადოება, რომელშიც ყოველი ადამიანი კანონის წინაშე თავს დამნაშავედ გრძნობდა; როცა ასეა... რაღა თქმა უნდა, მორჩილი, დამჯერი და ყურმოჭრილი მონა იქნები. ბელადს ისიც გამოთვლილი ჰქონდა, რომ რასაც მას ჰპარავდნენ, ასჯერ ნაკლები იყო, ვიდრე ის, რასაც იგი ხალხს თავად ჰპარავდა.

ხელისუფლების მოწინააღმდეგე ძალა გამუდმებით უნდა არსებობდეს და ეს მოქალაქისთვის, საზოგადოებისთვის ცნობილი უნდა იყოს. ეს ლამპარი, იმედი და სასოებაა. უამისოდ ხალხი მასაა და არა ერი. ხელისუფლება, თავის მხრივ, მუდამ უნდა გრძნობდეს, რომ მას ვიღაც ებრძვის და წინააღმდეგობას უწევს ოპოზიციას. ამ ბრძოლაში ხორციელდება ხელისუფლების თავდაცვითი რეფლექსების გამომუშავება, ყოველგვარი გადატრიალებების საწინააღმდეგო ხერხების ათვისება. დიქტატორები სცდებიან, როცა ცდილობენ მოსპონ მოწინააღმდეგე პოლიტიკური ძალები. ამით ისინი ვარჯიშის, თვითდახვეწის საშუალებას ისპობენ...

სოფელი! მწარმოებელი გლეხობა განადგურდა. სოფელი უსწავლელ, წერა-კითხვის უცოდინარ დემაგოგებს შერჩათ ხელში. შერჩათ–მეთქი, რადგან ნიჭიერ, მშრომელ გლეხთაგან თუკი განკულაკებას გადაურჩა ვინმე, ქალაქს მიაშურა ქვეყნის ინდუსტრიალიზაციის “ვახტზე დასადგომად“.

ყველა ცდილობდა, აღარაფერზე ეფიქრა, გულის დარდი ქეიფით ჩაეხშო. ყალბი უდარდელობა თავდაცვის საშუალებად იქცა... ადამიანის ფუნქცია თავისუფლებაა. ეს შიშმა შეცვალა, სულს ვორკილი დაედო... უმნიშვნელოვანესი, რაც განუწყვეტელმა რეპრესიებმა მოიტანა, მაინც ის არის, რომ ადამიანებმა იუმორსა და ცინიზმს შორის ზღვარი დაკარგეს.

სიყვარულიც ომია, ოღონდ იქ მხოლოდ ის იმარჯვებს, ვინც მარცხდება>>

...ახალ რელიგიებსა თუ იდეოლოგიებს პარანოიკები ამკვიდრებენ. მასას პარანოიკისა მეტად სჯერა, ვიდრე ბრძენისა, მიჰყვება მას, ამკვიდრებს პარანოიკსაც, მის მოძღვრებასაცა და ყოველივე ეს ქურუმთა თვალთმაქცობით თავდება. ასე იყო, ასე არის, ასე იქნება...

ზნეობრივი იდეალი შეიცავს ოთხ სათნოებას – ვაჟკაცობას, სამართლიანობას, თავშეკავებასა და გონიერებას...

ადამიანს მიაჩნია, რომ სიცოცხლის განმავლობაში რაღაცას მისდევს და იმას კი ვერ აცნობიერებს, რომ კი არ მისდევს – გასაჭირს, სიკვდილს გაურბის! მერე გაუთავებელი ლტოლვა ბეზრდება, აუცილებლობას ურიგდება და საიქიოში წასვლისთვის მზადებას იწყებს. ყოველივე ეს ქვეცნობიერი პროცესებია. სიკვდილის წვართვა აღსრულებათა ასაკშივე იწყება, როგორც წარსულში დევს ყველაფრის ფესვი, ჩემი გამოქცევა აღსრულებათა ჟამს განეკუთვნება, მაგრამ სიკვდილის წვართვის დასაწყისიც გახლავთ. თვით გზა კი კორიდის ენაზე – „სუერტე დე მუერტე“ – მოკვდინების მსვლელობაა და ამას ახორციელებს უდიდესი, უმკაცრესი ესპადა – გარდაუვალობა!..

ადამიანს თავისი დანაშაულის აღიარება ნაკლებად უჭირს, ვიდრე წარუმატებლობის, მარცხის, ფიასკოსი.

...ეს ომია. ომი – რაღაცის ბოლო და ახლის დასაწყისი. ომი, ანუ უხეში ძალის ზეიმი და მისივე სიკვდილის დასაწყისი. ხარი ამ უსუსური წინააღმდეგობით იღლება, იქანცება, ძალა ეცლება და იწყება მისი სიკვდილი!

კანონიერი, ნაკურთხი მრუშობა და წუთებად აკინძული ცხოვრება>>

მაგ პროცესს კორიდის პროფესიულ ენაზე სუერტე დე მუერტე ჰქვია – მოკვდინების მსვლელობა.

ესპანელები და თქვენ, ქართველები, დამპყრობლებთან საუკუნეების მანძილზე ნაომარი ხალხი ხართ. ჩვენ, ამერიკელები, უსასტიკესი დამპყრობლები და ჯიჰადგირები თავად ვიყავით. თქვენ თქვენი წარსულის ტკივილი გაქვთ და კორიდას ამ პოზიციიდან იხილავთ. ჩემში თქვენეული ისტორიულ–ფსიქოლოგიური წინაპირობები ძნელად საპოვნელია.

კორიდის დედააზრი სწორედ ეგ არის – ამაოება ამაოებათა.

111
თემები:
აზრების ფოიერვერკი: ცნობილი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები (57)
ანა კოსტავა

ქართველი კონდიტერი გერმანიაში და ხელოვნების რანგში აყვანილი მისი შედევრები

27
(განახლებულია 13:34 15.07.2020)
დღეს რუბრიკაში „ქართველები უცხოეთში“ გერმანიაში მცხოვრებ კიდევ ერთ სასახელო ქართველს - ანა კოსატავას გაგაცნობთ.

როგორც, წესი, კულინარიისადმი ინტერესს, ერთხელ მაინც, ალბათ, ყველა გოგო ავლენს ბავშვობაში, მაგრამ კარგი დიასახლისი და იშვიათი კულინარი მათგან ბევრი ვერ გამოდის. თუმცა მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებსაც ეს სფერო ხელოვნების რანგში აჰყავთ. ჩვენი რესპონდენტიც მათ რიცხვშია.

დღეს გერმანიის პროფესიულ სასწავლებელში კონდიტორიის განხრით სწავლობს. პარალელურად ადგილობრივ საკონდიტროში მუშაობს და შეიძლება ითქვას, რომ თავისი კულინარიული შედევრებით ფლეგმატურობით ცნობილი გერმანელების აღფრთვანებას იწვევს.

ანა კოსტავა
ანა კოსტავა

- ანა, როდის გაგიჩნდათ კულინარიისადმი ინტერესი პროფესიულ დონეზე?

- ჩემს შემთხვევაში, კულინარიისადმი ინტერესი დაოჯახების შემდეგ გაჩნდა. თავიდან დიასახლისობით დავიწყე და ნელ-ნელა კერძების მომზადების ყოველდღიური რუტინა საინტერესო საქმიანობად გავხადე. ეს ინტერესი მრავალნაირი იდეისა დ კულინარიული ექსპერიმენტის წყალობით უფრო და უფრო იზრდებოდა. ამ ყველაფერმა განაპირობა ჩემი, როგორც კარგ კულინარად ჩამოყალიბება, ყოველ შემთხვევავში, ასე თვლიან ჩემს გარშემო მყოფები. თუმცა, მე უფრო მომთხოვნი ვარ საკუთარი თავის მიმართ და ვფიქრობ, რომ კარგ და უფრო მეტიც, საუკეთესო კულინარამდე კიდევ გრძელი გზა მაქვს გასავლელი.

ანა კოსტავა
ანა კოსტავა

- გერმანიაში როგორ აღმოჩნდით?

- პირველად გერმანიაში თხუთმეტი წლის წინ ჩამოვედი მეუღლესთან ერთად. მეუღლე სპორტსმენია და გერმანიაში სპორტულ საქმიანობას ეწეოდა. თავიდან გარკვეული პერიოდით ვჩერდებოდით და ისევ საქართველოში ვბრუნდებოდით, მაგრამ შემდეგ აქ ცხოვრება გადავწყვიტეთ.

მეგობართან ერთად
მეგობართან ერთად

- ვიცი, რომ საკონდიტროში მუშაობთ - როგორია გერმანული სამზარეულო და ქართულ კერძს სთავაზობთ სტუმრებს?

- ჩვენი სამზარეულოსგან განსხვავებით გერმანული სამზარეულო არ გამოირჩევა მრავალფეროვნებით. საკონდიტროებშიც ძირითადად ერთი და იგივე, სტანდარტული ტიპის ნაწარმია. ასევეა იმ საკონდიტროშიც, სადაც ვმუშაობ. სამწუხაროდ აქ არ მეძლევა იმის შესაძლებლობა, რომ ქართული კერძები შევთავაზო სტუმრებს. თუმცა, ოჯახში მოსულ სტუმრებს ყოველთვის ვცდილობ, რომ ქართული გემოები გავაცნო. მინდა გითხრათ, რომ ჩვენებური სამზარეულო მათ გულწრფელ ქებას იმსახურებს, რაც ძალიან მახარებს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- როგორ ფიქრობთ, გემოების მიხედვთ თუ არის შესაძლებელი, რომ ზოგადად ერის ბუნებასა და ხასიათზე იმსჯელო?

- ზუსტად ვერ გეტყვით, ალბათ შესაძლებელია. მაგალითად, ქართველებს რომ ფიცხი ხასიათი გვაქვს, ალბათ აქედან გამომდინარეა ისიც, რომ ძირითადად ცხარე და მწარე კერძები გვიყვარს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- პარალელურად სწავლობთ პროფესიულ სასწავლებელში, კონდიტორიის განხრით - რა სასწავლებელია ეს და ძირითადად რა სახის ცოდნას იძლევა?

-დიახ, პროფესიულ სასწავლებელში ვსწავლობ კონდიტერიის განხრით. სწავლა სამი წელი გრძელდება და თეორიული განხრით ვიღებთ საჭირო ცოდნას დეტალურად ყველა იმ საკითხებზე, რას კონდიტერიას ეხება.  პრაქტიკულ სწავლებას საკონდიტროში გავდივარ.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- თქვენ მიერ შექმნილ რომელ კულინარიულ ნაკეთობას გამოარჩევდით?

- თითქმის ყველანაირი კერძი, რასაც გულით ვაკეთებ, მეტ-ნაკლებად კარგად გამომდის. თუ არ გამომდის, ისეთი პროფესიული ჟინი მაქვს, რომ მანამ არ ვეშვები, სანამ სასურველ შედეგს არ მივაღწევ. თუმცა ალბათ მაინც გამოვარჩევდი ხილ-ბოსტნეულიდან შექმნილ ნაკეთობებს, რომლებსაც ვაფორმებ ყვავილებით, გოგო-ბიჭებით, სხვადასხვა აქსესუარით, რაც მას განსაკუთრებულ მიმზიდველობას სძენს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- რომელია თქვენი საყვარელი ქართული და გერმანული კერძი?

- ქართულებიდან განსაკუთრებით მიყვარს მჭადი და ყველი, ბადრიჯანი ყველა ფორმაში, ასევე წითელი ლობიო. აქ რამდენჯერაც უნდა გავაკეთო, ვერასდროს მივიღებ იმ გემოს, რაც საქართველოში აქვს. ჩვენებურ ბოსტნეულს, მწავნილებს სულ სხვა სურნელი და არომატი აქვს, მას პირდაპირ მოაქვს ქართული გემო და მეც სულ ამ გემოების მონატრებაში ვარ. რაც შეეხება გერმანულ კერძს, არც მაქვს რომელიმე გამორჩეულად საყვარელი კერძი. დიდად გურმანიც არ ვარ, ჩემი სუსტი წერტილი უფრო ტკბილეულია: ნამცხვრები, დესერტები და მსგავსი გემრიელობები. ჩემთვის ცომთან თამაში ცალკე ხელოვნებაა. მას კარგი ცოდნა უნდა და მასზეა დამოკიდებული, თუ როგორი გამოვა საბოლოოდ ცომისგან მოზელილი ღვეზელი ან ხაჭაპური...

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- რომელია თქვენი ოჯახის ყველაზე საყვარელი კერძი?

- ჩვენს ოჯახში რა თქმა უნდა ქართული კერძებია პრიორიტეტული,  განსაკუთრებით ხაჭაპური.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- ფოტოგრაფიითაც სერიოზულად ხართ გატაცებული...

- ფოტოგრაფია ჩემთვის გატაცებაზე მეტია. ისევე როგორც კერძების კეთების პროცესში, ასევე ფოტოგრაფიის დროსაც ერთნაირად და წარმოუდგენლად დიდ სიამოვნებას ვიღებ. ეს ნამდვილი თერაპია და რელაქსაციაა დატვირთული დღის რეჟიმის პერიოდში. საკმარისია თუნდაც ხუთი წუთიც იმისთვის, რომ მოვწყდე რეალობას და მთლიანად გადავეშვა ჩემს მიერ შექმნილ პატარა სამყაროში. აქ ერთ დღეს შეიძლება მზარეული ვიყო ან დიზაინერი, ხან კი ფლორისტი.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- ხილის ლამაზად გაფორმების ხელოვნებით ხართ დაინტერესებული და საოცარ ნიმუშებს ქმნით...

- დიახ, კონდიტორიასთან შეთავსებით ჩემი კიდევ ერთი უსაყვარლესი სფერო კარვინგია, რომლითაც რამდენიმე წლის წინ დავინტერესდი. მოვიძიე სწავლის ყველა საშუალება  და დიდი ძალისხმევის შემდეგ შესაძლებლობა მომეცა ერთ კვირიანი მასტერკლასი გამევლო ამ სფეროში ორ გზის მსოფლიო ჩემპიონთან, Xiang Wang-თან. მისგან ბევრი საინტერესო რჩევა  და სწორი მიმართულება მივიღე. მას შემდეგ  ამ სფეროს პროფესიონალურად შესწავლის მიზანი დავისახე. თავიდან საკმაოდ რთული იყო, მაგრამ ბევრი ვარჯიშის და ხილ-ბოსტნეულის „წვალების" შედეგად ნელ-ნელა მიზანს მივაღწიე (ალბათ ნიჭიც აღმომაჩნდა).  ასევე გამორჩეული  იყო ჩემთვის ფრანგული დესერტების სპეციალური კურსი, სადაც ახალ, თანამედროვე და საინტერესო ტექნოლოგიებს დავეუფლე. მოკლედ, სულ სიახლეების ძიებაში ვარ და ვცდილობ სხვადასხვა მასტერ-კლასებში მივიღო მონაწილეობა.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- როგორია პირადად თქვენი კულინარიული შეგრძნებები- ტკბილი უფრო გიყვართ თუ მჟავე ან მწარე?

- ჩემი კულინარიული შეგრძნებები თავისუფალია, მას არა აქვს ჩარჩოები და სტანდარტები. ყოველთვის ორიგინალური და პიკანტური გემოების ძიებაში ვარ. მიყვარს გემოებით თამაში, თუნდაც მჟავე, ტკბილი, ცხარე გემოების უჩვეულო კომბინაციები. მთავარია, რომ ეს გემოები უხდებოდეს და აბალანსებდეს ერთმანეთს. არ მიზიდავს ეგზოტიკური სამზარეულო და არც ევროპაში გავრცელებული უჩვეულო გემოების მიქსი, მაგალითად, ხორცის წვნიანში მანდარინის ლებნები, ხახვის დესერტი და ა. შ. თუმცა ინტერესის გულისთვის მაინც ვსინჯავ ხოლმე.  ჩემთვის განსაკუთრებული და მნიშვნელოვანია კერძის ესთეტიკური მხარე, მისი გემო ვიზუალიდან უნდა იგრძნობოდეს, ამიტომ მიმზიდველი უნდა იყოს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

-ბოლოს, ჩვენს მკითხველს, ანა კოსტავას „ფელამუშის ტარტის“ საავტორო რეცეპტს ვთავაზობთ:

-„ფელამუშის ტარტისთვის“ დაგვჭირდება:

200 გრ. ორცხობილა;

150 გრ. კარაქი.

1ლ. ყურძნის ნატურალური წვენი (უმჯობესია ბადაგი);

1 პაკეტი ვანილი;

1 სავსე ჭიქა სიმინდის ფქვილი;

1 ს/კ პურის ფქვილი;

100 გრ. თხილი ან ნიგოზი.

მომზადების წესი: ორცხობილა დავფშნათ წვრილად და შევურიოთ გამდნარი კარაქი, შემდეგ გადმოვიტანოთ ფორმაში და დავკეპოთ ხელით. მოვადუღოთ ფელამუში ჩვეული წესით, გადმოვდგათ ცეცხლიდან და როცა ცოტა გაგრილდება დავასხათ ორცხობილას თავზე, გავასწროთ ზედაპირი და მოვაყაროთ წვრილად დაჭრილი თხილი ან ნოგოზი. აი, ასე მარტივად და ცხობის გარეშე შეძლებთ დაამზადოთ გემრიელი ტარტი!...

 

27
თემები:
ქართველები უცხოეთში
ქეთევან ქარჩავა

როგორ აქციო ჰობი შემოსავლის წყაროდ: ხავერდის დახვეწილი ჩანთები ქეთევან ქარჩავასგან

842
(განახლებულია 20:02 10.07.2020)
ბევრ ადამიანს აქვს ჰობი, რომელიც ხელსაქმეს უკავშირდება. ზოგს ქარგვა იზიდავს, ზოგს ქსოვა, ზოგს კერვა. ბევრი ახერხებს თავისი გატაცება შემოსავლის წყაროდ აქციოს.

ქეთევან ქარჩავა პროფესიით ისტორიკოსია, თუმცა პროფესიით არასოდეს უმუშავია. ყოველთვის სურდა საკუთარი საქმე ჰქონოდა. გზა, რომლიც ქალბატონმა ქეთევანმა დიასახლისობიდან დღემდე გაიარა, არ იყო მარტივი. დღეს უკვე საკუთარი ბიზნესი აქვს. ხავერდისგან ულამაზეს ჩანთებს ქმნის, რომელსაც თავისივე ხელით დიდი რუდუნებით ქარგავს.

ქეთევან ქარჩავა
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ქეთევან ქარჩავა

- პროფესიით ისტორიკოსი ვარ, თუმცა ჩემი პროფესიით არასოდეს მიმუშავია, ვიყავი უბრალოდ დიასახლისი. ვერ ვიტყვი, რომ ამ გადაწყვეტილებით კმაყოფილი ვიყავი, რადგან მუდმივად ვცდილობდი შემევსო ის დანაკლისი, რასაც პროფესიულად ვერ რეალიზება იწვევდა. კითხვა მიყვარდა ბავშვობიდან და ბევრს ვკითხულობდი, ვეძებდი სხვადასხვა გატაცებებს, მებაღეობაც კი ვცადე სახლის პირობებში. კერვა, ხატვა, თექაზე მუშაობა, თუმცა ეს გატაცებები ხანგრძლივი არ აღმოჩნდა. მიუხედავად ამისა ყველა მათგანმა გარკვეული კვალი დატოვა ჩემი გემოვნებისა და თვითრწმენის ჩამოყალიბებაში.

შვილების გაზრდის მერე უფრო მწვავედ ვიგრძენი, რომ რაღაც მჭირდებოდა, რაც ჩემს, როგორც დიასახლისის ცხოვრებას უფრო საინტერესოს გახდიდა. ამავე დროს საკუთარ თავს დავუმტკიცებდი, რომ ნებისმიერ ასაკში შესაძლებელია შენი ცხოვრება გახადო უფრო საინტერესო და ნაყოფიერი.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ვინ იყო ადამიანი, ვინც ამ პერიოდის განმავლობაში სტიმულს და მოტივაციას გაძლევდათ, გვერდით გედგათ და ყველაზე მეტად გამხნევებდათ?

- მთელი ამ თვითძიების პროცესს ჩემი მეუღლე, ძალიან წარმატებული იურისტი, ინტერესით, ცოტა იუმორით, მაგრამ საკმაოდ გაგებით ეკიდებოდა, რაც არ იყო მარტივი ამ გადმოსახედიდან. ჩემი ინტერესები და გატაცებები ელვის სისწრაფით იცვლებოდა, რაც საკმაო დისკომფორტს იწვევდა ოჯახში. ჩემი მეუღლეა ის ადამიანი, რომელიც დღემდე მხარს უჭერს ყველა ჩემს წამოწყებას და იდეას. ინსპირაციის წყარო კი ჩემი ქალიშვილია, რომელსაც ბავშობიდან დღემდე ნებით თუ ძალით ვარგებ ჩემ მიერ შექმნილ სამოსს თუ აქსესუარებს.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- როგორი იყო თქვენი პირველი ნაბიჯები ამ სფეროში?

- დაახლოებით 2015 წელს შევქმენი ონლაინ-გვერდი „ფეისბუქზე“. მაშინ ვმუშაობდი თექაზე, ფაქტიურად ამ დროიდან გარდაიქმნა ჰობი საქმიანობად. მიმიწვიეს რამდენიმე ჯგუფურ გამოფენაზე საქართველოში და საზღვარგარეთ, ინტერვიუ მთხოვა რამდენიმე ტელეარხმა, გაიყიდა ბევრი ნამუშევარი, შემომთავაზეს ტრადიციული რეწვის ასოციაციის წევრობა.  ამ ყველაფერმა დიდი გავლენა მოახდინა ჩემზე, როგორც თვითნასწავლ შემოქმედზე. ასევე მინდა ვთქვა, ყველაზე მასტიმულირებელი იყო ადამიანების აღტაცება ჩემი ნამუშევრებით. გარკვეული დროის მერე თექის ჩანთაზე ამოქარგვა დავიწყე, ქარგვამ ძალიან გამიტაცა. შემდეგ ქსოვილზე ვცადე და დღემდე მხოლოდ ქარგვით და კერვით ვარ დაკავებული. გასაკუთრებით ხავერდზე მომწონს ქარგვა, რადგან თვითონ ეს ქსოვილი განსაკუთრებულად ლამაზი და შესახებად სასიამოვნოა.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ხავერდზე მუშაობა რთული არ არის?

- მასზე საკმაოდ რთულია მუშაობა და ესკიზის გადატანა, ამიტომ პირდაპირ ვქარგავ და არასოდეს ვიცი რა იქნება საბოლოო შედეგი, ასე უფრო საინტერესოა ჩემთვის. აქვე მინდა აღვნიშნო, ბებიას უყვარდა ქარგვა. მახსოვს, ბავშვობაში ძალიან ლამაზი საზეიმო კაბა მომიქარგა, მამიდაც ქარგავდა და კერავს დღემდე, მეც ალბათ მათგან გამომყვა ხელსაქმის სიყვარული.

ხელნაკეთი ჩანთა
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთა

- როგორ ფიქრობთ, რით არის თქვენი ჩანთები გამორჩეული, როგორ დაიპყარით ამდენი ქალბატონის გული?

- ჩემი ჩანთები ვინტაჟური სტილისაა. ასე მგონია, მე-19 საუკუნის ვიქტორიანული სული ცოცხლდება მათში. აქ ალბათ გავლენას ახდენს ჩემი სიყვარული ისტორიისადმი. ასევე მიყვარს ბუნება, ყვავილები, ყველაფერი, რაც ცოცხალია და სუნთქავს. ვფიქრობ, რაც იზიდავს ქალბატონებს ჩემ მიერ შექმნილ აქსესუარებში, არის ცოტაოდენი რომანტიზმი, ფერთა გამა, ყვავილების სილამაზე და, რა თქმა უნდა, ხარისხი.

ასევე მინდა ვთქვა, ყველა ნივთი იქმნება დიდი სიყვარულით და გულმოდგინებით, ყველა მათგანი გამორჩეულია ინდივიდუალიზმით, რადგან არ კეთდება შაბლონით. მე მათში ვქარგავ ჩემი სულის ნაწილს და ამიტომაც ვფიქრობ, რომ ყველა ჩემ მიერ შექმნილი აქსესუარი ჰყვება ამბავს. ხანდახან მიჭირს კიდევაც მათთან განშორება.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ყველაზე დიდი მოთხოვნა როგორი სტილის ჩანთებზეა?

- ვერ გეტყვით, რადგან რასაც ვაკეთებ, თითქმის ყველაფერი იყიდება. ხანდახან რომელიღაც მოდელის გამეორებას მთხოვენ, თუმცა იდენტურის გაკეთება შეუძლებელია. ძირითადად მენდობიან და მაძლევენ შემოქმედებით თავისუფლებას. ასეთი დამკვეთების მიმართ საოცრად კეთილგანწყობილი ვხდები და ნამუშევარიც შესაბამისი გამოდის.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ჩანთების გარდა სხვა აქსესუარებასაც ამზადებთ?

- დიახ, ჩანთების გარდა ამ ეტაპზე ვაკეთებ მოქარგულ გულსაკიდებს, საყელოებს, თმის რკალებს, ყაბალახებს და შარფებს.

- სამომავლოდ რა გეგმები გაქვთ?

- წინასწარ ამის პროგნოზირება რთულია, თუმცა მომხმარებელს ვპირდები საინტერესო და ხარისხიან ნამუშევრებს. ზოგადად, გადაწყვეტილებებს სწრაფად ვიღებ. ცვლილებები არ მაშინებს. ამ ეტაპზე ვმუშაობ ინტერნეტ–გაყიდვების გაზრდაზე და ამიტომაც ვგეგმავ სოციალურ ქსელებში მეტად გააქტიურებას. ასევე ჩემი სამომავლო გეგმაა უცხოეთის ბაზარზე ნამუშევრების გატანა.

842
ქართულის და ჰიპ-ჰოპის მიქსი

ქართულის და ჰიპ-ჰოპის მიქსი - ვიდეო, რომელმაც სოციალური ქსელის მომხმარებლები აღაფრთოვანა

0
(განახლებულია 13:47 15.07.2020)
სოციალურ ქსელში პოპულარულია ვიდეო. სადაც მოცეკვავეები ბექა და ნიკა ნოზაძეები ქართული ცეკვის ელემენტებს ჰიპ-ჰოპში ურევენ

ვიდეოს, რომელსაც ბლოგერი გურამ შეროზია უზიარებს სოციალური ქსელის მომხმარებლებს, კომენტარებში აღფრთოვანებას ვერ მალავენ.

0
თემები:
სახალისო და საინტერესო ვიდეოები