მოსწავლეებთან ერთად

კლასგარეშე საკითხავი მასწავლებლებისთვის: გამოდის, რომ მოსწავლემ დამიწერა მაღალი შეფასება

454
(განახლებულია 18:56 11.06.2020)
სკოლა ცოცხალი ორგანიზმია, რომელიც მუდმივად იცვლება და ვითარდება. ის ადამიანივით ცდილობს, რომ გაიმდიდროს სულიერება – ასე თვლის სიღნაღის რაიონის სოფელ მაღაროს საჯარო სკოლის მასწავლებელი ირმა ნავროზაშვილი.

რუბრიკაში „კლასგარეშე საკითხავი მასწავლებლებისთვის“ ჩვენს შეკითხვებს სწორედ ის უპასუხებს.

პირველი პედაგოგიური გამოცდილება 22 წლის ასაკში დუშეთის რაიონის სოფელ ხანდოსხევის სკოლაში შეიძინა. პოეზიით სტუდენტობის დროინდელი გატაცება მოსწავლეებთან ურთიერთობას უადვილებს, ამიტომ არავის უკვირს, როცა მისი გაკვეთილები ხშირად პოეზიის საღამოთი მთავრდება ხოლმე...

ირმა ნავროზაშვილი
ირმა ნავროზაშვილი

- ქალბატონო ირმა, პროფესიული არჩევანი როდის და რატომ გააკეთეთ?

- სიმართლე გითხრათ, ბავშვობაში ჟურნალისტობაზე ვოცნებობდი, მაგრამ სწავლის პერიოდში, პედაგოგიური პრაქტიკის დროს აღმოვაჩინე, რომ ბავშვებთან მუშაობა ძალიან საინტერესო საქმე იყო. მას შემდეგ მრავალი წელი გავიდა. ჩემი “აღმოჩენები" თანდათან დაიხვეწა, დაღვინდა და იქცა უდიდეს, საოცრად სასიამოვნო საქმიანობად, რომლის გარეშე არსებობა ვერ წარმომიდგენია. ყოველი დღე თენდება და ღამდება სკოლასა და მოსწავლეებზე ფიქრში. ალბათ წარსულში რომ დამაბრუნოთ, სიამოვნებით ავირჩევდი ისევ ამ სპეციალობას და სიამოვნებით გავივლიდი თავიდან გზას, რომელმაც აქამდე მომიყვანა.

მოსწავლეებთან ერთად
მოსწავლეებთან ერთად

- ცხოვრებაში პირველი გაკვეთილი გაიხსენეთ.

- პირველი გაკვეთილი? ცოტა შორიდან დავიწყებ: ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ სამუშაოდ დუშეთის რაიონის სოფელ ხანდოსხევის სკოლაში გამგზავნეს სამუშაოდ. მაშინ 22 წლისა ვიყავი, პატარა, კაფანდარა გოგო, რომელიც ოცნებებით ცხოვრობდა. თითქოს შემაშინა ვაჟას ბუმბერაზმა მთებმა, რომლებიც ამავდროულად ჩემი შთაგონებისა და მუზების სამყაროდ იქცნენ. სწორედ აქ, ამ ულამაზეს ბუნებაში გადავდგი პირველი ნაბიჯები მასწავლებლობის ურთულეს გზაზე. კონკრეტულად პირველი გაკვეთილი არცთუ ისე კარგად მახსოვს, მაგრამ მახსოვს ბავშვების სახეები, მოციმციმე თვალები, რომლებიც წლების მერეც თვალწინ მიდგას.

- ცოდნის გარდა ყველაზე მთავარი, რაც შეიძლება თქვენი გაკვეთილიდან წაიღოს მოსწავლემ, რა არის?

- მასწავლებელი სულის მჭედელია, ამიტომ გაკვეთილები მხოლოდ მასალის სწავლებისკენ არ უნდა იყოს მიმართული. ვფიქრობ, მთავარია, რომ მოსწავლემ გაკვეთილზე ცოდნის გარდა (რომელიც მნიშვნელოვანია) სულიერება ისწავლოს, ცხოვრებისთვის მოემზადოს და პიროვნებად ჩამოყალიბდეს.

მოსწავლეებთან ერთად
მოსწავლეებთან ერთად

- ლექსებს სტუდენტობიდან წერთ, დღეს ყველაზე ხშირად რა თემა და განწყობა ჩნდება თქვენს ლექსებში?

- ლექსებს მოსწავლეობიდან ვწერ. ვფიქრობდი, რომ ეს იყო უბრალო გატაცება, გართობა, რომელიც ასაკთან ერთად გაივლიდა, მაგრამ ასე არ მოხდა. დღესაც ისევ ისე შევიგრძნობ გაზაფხულის წვიმას, ისევ ისე მათრობს ქარვისფერი შემოდგომა. თქვენ თემა და განწყობა მკითხეთ, არაფერი შეცვლილა მას შემდეგ, უბრალოდ ჩემეულ განცდებს „დიდი ბავშვის“ გამოცდილება დაემატა. მთავარი თემა ისევ სიყვარულია – დიდი, ადამიანური სიყვარული.

- მოსწავლეებმა თუ იციან თქვენი ლექსები?

- თავიდან თითქოს მრცხვენოდა, მოსწავლეებთან ჩემს ლექსებზე მესაუბრა (არც ახლა მაქვს პრეტენზია იმისა, რომ ეს ლექსები რამე განსაკუთრებულს წარმოადგენს), შემდეგ გავბედე და წავუკითხე. რა ვიცი, მოსწონთ და მიფასებენ. წარმოიდგინეთ და ზოგიერთ მოსწავლესთან ურთიერთობა შთაგონების წყაროდაც მექცა…

მოსწავლეებთან ერთად
მოსწავლეებთან ერთად

- რადგან ლექსები ვახსენეთ, რომელია ლექსი, რომელიც თავადაც მოგწონთ?

- სიამოვნებით გავაცნობ თქვენს მკითხველს ლექსს, რომელიც მივუძღვენი ჩემს ბიძაშვილს.

გ ა მ ო ი დ ა რ ე ბ ს...

ცა გადიყრის მურიან ფიქრებს                 

და მზეც დაიწვაწვს, აიტკრიცავს ლოყებსაც სიცხით...                      

გ ა მ ო,  ი დ ა რ ე ბ ს  და გავუყვეთ ფიქრიან შარას,

გადავაბიჯოთ სადღაც მიღმა, ბავშვობის იქით...                                                                       

იქ, სადაც ისევ ჩვენ გველიან იდუმალებით                         

და სადაც ისევ ვარდისფერი სათვალით ვივლით,                              

წამით შევიგრძნობთ ნაცნობ სურნელს –                                    

ბავშვობის სუნთქვას,                                             

იებისა და ენძელების ცრემლების ხვივილს...                     

იქ, ბავშვობაში, გვეძახიან ცხოვრებით დაღლილს...          

დედის ხელები აგვიწეწავს თმებს დალალიანს,                                                

ცოტათი მაინც შვებას ვიგრძნობთ                              

და მერე ისევ ავყვებით კვლავაც ჩვენს აღმართებს                    

ალბათ დარდიანს...                               

გ ა მ ო, ი დ ა რ ე ბ ს...                               

და გავუყვეთ შარას იმ ფიქრით:                      

გადავაბიჯებთ სადღაც მიღმა, ბავშვობის იქით...

გაკვეთილზე
გაკვეთილზე

- გაკვეთილზე თუ დაგიწერიათ ლექსი?

- კი, რამდენჯერმე მქონია ასეთი შემთხვევაც. სულ ბოლოს რაც შემემთხვა, იმას გავიხსენებ. მეშვიდე კლასის მოსწავლეებს შევთავაზე საკლასო სამუშაო რაღაც თემაზე, ან ლექსი უნდა დაეწერათ, ან ჩანახატი. მათთან ერთად მეც დავიწყე წერა, მოვუსმინეთ ყველას მიერ შესრულებულ დავალებას და ბოლოს ჩემიც წავიკითხე. ერთ-ერთმა მოსწავლემ მთხოვა, რომ ლექსი მისთვის მიმეცა. შემპირდა, რომ თავის ბოლო ზარზე მას აუცილებლად წაიკითხავს, ანუ გამოდის, რომ იმ დღეს მოსწავლემ თავად დამიწერა მაღალი შეფასება...

- როგორ ფიქრობთ, მოჭარბებული მაღალი ტექნოლოგიების ეპოქაში სულიერება ხომ არ დაკარგა სკოლამ?

- სკოლა ცოცხალი ორგანიზმია, რომელიც მუდმივად იცვლება და ვითარდება. ისიც ადამიანივით გაივლის განვითარების სხვადასხვა საფეხურს და ადამიანივით ცდილობს, რომ გაიმდიდროს სულიერება. ჩვენს ცხოვრებაშიც არის პერიოდი, როდესაც ერთ ადგილზე ვდგავართ და ვერ ვვითარდებით, შესაძლებელია რაღაც მომენტში სკოლაც შეფერხდეს, მაგრამ არა გაჩერდეს. სკოლა მოსწავლე–მასწავლებლის ურთიერთობაა, რომელიც სიყვარულს აუცილებლად წარმოშობს, მაშასადამე, მას არც სულიერება დაუკარგავს.

მოსწავლეებთან ერთად
მოსწავლეებთან ერთად

- ერთხელ, გაკვეთილზე... გაიხსენეთ ყველაზე უცნაური, ამაღლებული ან სახალისო ამბავი

- ერთხელ მეთერთმეტე კლასში ვხსნი ნიკო ლორთქიფანიძის ნოველას „ტრაგედია უგმიროდ". ხომ იცით, მისი ფინალი მართლაც ტრაგიკული და ემოციურია. უცებ შუა გაკვეთილზე მესმის ვიღაცის ხმამაღალი ქვითინი, რომელიც თანდათან მძაფრდებოდა. იცით, ვინ ტიროდა? ბიჭი!.. ასე რომ, მამაკაცებიც ტირიან, ეს არის სწორედ სულიერება, განცდა და სხვისი უბედურების გათავისება. წელს ყველაზე სევდიანი, უხმაურო და უცნაური ბოლო ზარი დაირეკა, მაგრამ მე მინდა მეთორმეტე კლასელებს ვუთხრა, რომ ეს არ არის ტრაგედია. ყველა დაღმართს აღმართი მოჰყვება, სევდას სიხარული ჩაანაცვლებს. მთავარია, არ დაკარგონ უფლის და საკუთარი თავის რწმენა, რაც მათ აუცილებლად გაამარჯვებინებს...

 

454
ანა კოსტავა

ქართველი კონდიტერი გერმანიაში და ხელოვნების რანგში აყვანილი მისი შედევრები

813
(განახლებულია 13:34 15.07.2020)
დღეს რუბრიკაში „ქართველები უცხოეთში“ გერმანიაში მცხოვრებ კიდევ ერთ სასახელო ქართველს - ანა კოსატავას გაგაცნობთ.

როგორც, წესი, კულინარიისადმი ინტერესს, ერთხელ მაინც, ალბათ, ყველა გოგო ავლენს ბავშვობაში, მაგრამ კარგი დიასახლისი და იშვიათი კულინარი მათგან ბევრი ვერ გამოდის. თუმცა მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებსაც ეს სფერო ხელოვნების რანგში აჰყავთ. ჩვენი რესპონდენტიც მათ რიცხვშია.

დღეს გერმანიის პროფესიულ სასწავლებელში კონდიტორიის განხრით სწავლობს. პარალელურად ადგილობრივ საკონდიტროში მუშაობს და შეიძლება ითქვას, რომ თავისი კულინარიული შედევრებით ფლეგმატურობით ცნობილი გერმანელების აღფრთვანებას იწვევს.

ანა კოსტავა
ანა კოსტავა

- ანა, როდის გაგიჩნდათ კულინარიისადმი ინტერესი პროფესიულ დონეზე?

- ჩემს შემთხვევაში, კულინარიისადმი ინტერესი დაოჯახების შემდეგ გაჩნდა. თავიდან დიასახლისობით დავიწყე და ნელ-ნელა კერძების მომზადების ყოველდღიური რუტინა საინტერესო საქმიანობად გავხადე. ეს ინტერესი მრავალნაირი იდეისა დ კულინარიული ექსპერიმენტის წყალობით უფრო და უფრო იზრდებოდა. ამ ყველაფერმა განაპირობა ჩემი, როგორც კარგ კულინარად ჩამოყალიბება, ყოველ შემთხვევავში, ასე თვლიან ჩემს გარშემო მყოფები. თუმცა, მე უფრო მომთხოვნი ვარ საკუთარი თავის მიმართ და ვფიქრობ, რომ კარგ და უფრო მეტიც, საუკეთესო კულინარამდე კიდევ გრძელი გზა მაქვს გასავლელი.

ანა კოსტავა
ანა კოსტავა

- გერმანიაში როგორ აღმოჩნდით?

- პირველად გერმანიაში თხუთმეტი წლის წინ ჩამოვედი მეუღლესთან ერთად. მეუღლე სპორტსმენია და გერმანიაში სპორტულ საქმიანობას ეწეოდა. თავიდან გარკვეული პერიოდით ვჩერდებოდით და ისევ საქართველოში ვბრუნდებოდით, მაგრამ შემდეგ აქ ცხოვრება გადავწყვიტეთ.

მეგობართან ერთად
მეგობართან ერთად

- ვიცი, რომ საკონდიტროში მუშაობთ - როგორია გერმანული სამზარეულო და ქართულ კერძს სთავაზობთ სტუმრებს?

- ჩვენი სამზარეულოსგან განსხვავებით გერმანული სამზარეულო არ გამოირჩევა მრავალფეროვნებით. საკონდიტროებშიც ძირითადად ერთი და იგივე, სტანდარტული ტიპის ნაწარმია. ასევეა იმ საკონდიტროშიც, სადაც ვმუშაობ. სამწუხაროდ აქ არ მეძლევა იმის შესაძლებლობა, რომ ქართული კერძები შევთავაზო სტუმრებს. თუმცა, ოჯახში მოსულ სტუმრებს ყოველთვის ვცდილობ, რომ ქართული გემოები გავაცნო. მინდა გითხრათ, რომ ჩვენებური სამზარეულო მათ გულწრფელ ქებას იმსახურებს, რაც ძალიან მახარებს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- როგორ ფიქრობთ, გემოების მიხედვთ თუ არის შესაძლებელი, რომ ზოგადად ერის ბუნებასა და ხასიათზე იმსჯელო?

- ზუსტად ვერ გეტყვით, ალბათ შესაძლებელია. მაგალითად, ქართველებს რომ ფიცხი ხასიათი გვაქვს, ალბათ აქედან გამომდინარეა ისიც, რომ ძირითადად ცხარე და მწარე კერძები გვიყვარს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- პარალელურად სწავლობთ პროფესიულ სასწავლებელში, კონდიტორიის განხრით - რა სასწავლებელია ეს და ძირითადად რა სახის ცოდნას იძლევა?

-დიახ, პროფესიულ სასწავლებელში ვსწავლობ კონდიტერიის განხრით. სწავლა სამი წელი გრძელდება და თეორიული განხრით ვიღებთ საჭირო ცოდნას დეტალურად ყველა იმ საკითხებზე, რას კონდიტერიას ეხება.  პრაქტიკულ სწავლებას საკონდიტროში გავდივარ.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- თქვენ მიერ შექმნილ რომელ კულინარიულ ნაკეთობას გამოარჩევდით?

- თითქმის ყველანაირი კერძი, რასაც გულით ვაკეთებ, მეტ-ნაკლებად კარგად გამომდის. თუ არ გამომდის, ისეთი პროფესიული ჟინი მაქვს, რომ მანამ არ ვეშვები, სანამ სასურველ შედეგს არ მივაღწევ. თუმცა ალბათ მაინც გამოვარჩევდი ხილ-ბოსტნეულიდან შექმნილ ნაკეთობებს, რომლებსაც ვაფორმებ ყვავილებით, გოგო-ბიჭებით, სხვადასხვა აქსესუარით, რაც მას განსაკუთრებულ მიმზიდველობას სძენს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- რომელია თქვენი საყვარელი ქართული და გერმანული კერძი?

- ქართულებიდან განსაკუთრებით მიყვარს მჭადი და ყველი, ბადრიჯანი ყველა ფორმაში, ასევე წითელი ლობიო. აქ რამდენჯერაც უნდა გავაკეთო, ვერასდროს მივიღებ იმ გემოს, რაც საქართველოში აქვს. ჩვენებურ ბოსტნეულს, მწავნილებს სულ სხვა სურნელი და არომატი აქვს, მას პირდაპირ მოაქვს ქართული გემო და მეც სულ ამ გემოების მონატრებაში ვარ. რაც შეეხება გერმანულ კერძს, არც მაქვს რომელიმე გამორჩეულად საყვარელი კერძი. დიდად გურმანიც არ ვარ, ჩემი სუსტი წერტილი უფრო ტკბილეულია: ნამცხვრები, დესერტები და მსგავსი გემრიელობები. ჩემთვის ცომთან თამაში ცალკე ხელოვნებაა. მას კარგი ცოდნა უნდა და მასზეა დამოკიდებული, თუ როგორი გამოვა საბოლოოდ ცომისგან მოზელილი ღვეზელი ან ხაჭაპური...

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- რომელია თქვენი ოჯახის ყველაზე საყვარელი კერძი?

- ჩვენს ოჯახში რა თქმა უნდა ქართული კერძებია პრიორიტეტული,  განსაკუთრებით ხაჭაპური.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- ფოტოგრაფიითაც სერიოზულად ხართ გატაცებული...

- ფოტოგრაფია ჩემთვის გატაცებაზე მეტია. ისევე როგორც კერძების კეთების პროცესში, ასევე ფოტოგრაფიის დროსაც ერთნაირად და წარმოუდგენლად დიდ სიამოვნებას ვიღებ. ეს ნამდვილი თერაპია და რელაქსაციაა დატვირთული დღის რეჟიმის პერიოდში. საკმარისია თუნდაც ხუთი წუთიც იმისთვის, რომ მოვწყდე რეალობას და მთლიანად გადავეშვა ჩემს მიერ შექმნილ პატარა სამყაროში. აქ ერთ დღეს შეიძლება მზარეული ვიყო ან დიზაინერი, ხან კი ფლორისტი.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- ხილის ლამაზად გაფორმების ხელოვნებით ხართ დაინტერესებული და საოცარ ნიმუშებს ქმნით...

- დიახ, კონდიტორიასთან შეთავსებით ჩემი კიდევ ერთი უსაყვარლესი სფერო კარვინგია, რომლითაც რამდენიმე წლის წინ დავინტერესდი. მოვიძიე სწავლის ყველა საშუალება  და დიდი ძალისხმევის შემდეგ შესაძლებლობა მომეცა ერთ კვირიანი მასტერკლასი გამევლო ამ სფეროში ორ გზის მსოფლიო ჩემპიონთან, Xiang Wang-თან. მისგან ბევრი საინტერესო რჩევა  და სწორი მიმართულება მივიღე. მას შემდეგ  ამ სფეროს პროფესიონალურად შესწავლის მიზანი დავისახე. თავიდან საკმაოდ რთული იყო, მაგრამ ბევრი ვარჯიშის და ხილ-ბოსტნეულის „წვალების" შედეგად ნელ-ნელა მიზანს მივაღწიე (ალბათ ნიჭიც აღმომაჩნდა).  ასევე გამორჩეული  იყო ჩემთვის ფრანგული დესერტების სპეციალური კურსი, სადაც ახალ, თანამედროვე და საინტერესო ტექნოლოგიებს დავეუფლე. მოკლედ, სულ სიახლეების ძიებაში ვარ და ვცდილობ სხვადასხვა მასტერ-კლასებში მივიღო მონაწილეობა.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

- როგორია პირადად თქვენი კულინარიული შეგრძნებები- ტკბილი უფრო გიყვართ თუ მჟავე ან მწარე?

- ჩემი კულინარიული შეგრძნებები თავისუფალია, მას არა აქვს ჩარჩოები და სტანდარტები. ყოველთვის ორიგინალური და პიკანტური გემოების ძიებაში ვარ. მიყვარს გემოებით თამაში, თუნდაც მჟავე, ტკბილი, ცხარე გემოების უჩვეულო კომბინაციები. მთავარია, რომ ეს გემოები უხდებოდეს და აბალანსებდეს ერთმანეთს. არ მიზიდავს ეგზოტიკური სამზარეულო და არც ევროპაში გავრცელებული უჩვეულო გემოების მიქსი, მაგალითად, ხორცის წვნიანში მანდარინის ლებნები, ხახვის დესერტი და ა. შ. თუმცა ინტერესის გულისთვის მაინც ვსინჯავ ხოლმე.  ჩემთვის განსაკუთრებული და მნიშვნელოვანია კერძის ესთეტიკური მხარე, მისი გემო ვიზუალიდან უნდა იგრძნობოდეს, ამიტომ მიმზიდველი უნდა იყოს.

ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი
ანა კოასტავას კულინარიული ნახელავი

-ბოლოს, ჩვენს მკითხველს, ანა კოსტავას „ფელამუშის ტარტის“ საავტორო რეცეპტს ვთავაზობთ:

-„ფელამუშის ტარტისთვის“ დაგვჭირდება:

200 გრ. ორცხობილა;

150 გრ. კარაქი.

1ლ. ყურძნის ნატურალური წვენი (უმჯობესია ბადაგი);

1 პაკეტი ვანილი;

1 სავსე ჭიქა სიმინდის ფქვილი;

1 ს/კ პურის ფქვილი;

100 გრ. თხილი ან ნიგოზი.

მომზადების წესი: ორცხობილა დავფშნათ წვრილად და შევურიოთ გამდნარი კარაქი, შემდეგ გადმოვიტანოთ ფორმაში და დავკეპოთ ხელით. მოვადუღოთ ფელამუში ჩვეული წესით, გადმოვდგათ ცეცხლიდან და როცა ცოტა გაგრილდება დავასხათ ორცხობილას თავზე, გავასწროთ ზედაპირი და მოვაყაროთ წვრილად დაჭრილი თხილი ან ნოგოზი. აი, ასე მარტივად და ცხობის გარეშე შეძლებთ დაამზადოთ გემრიელი ტარტი!...

 

813
თემები:
ქართველები უცხოეთში
ქეთევან ქარჩავა

როგორ აქციო ჰობი შემოსავლის წყაროდ: ხავერდის დახვეწილი ჩანთები ქეთევან ქარჩავასგან

848
(განახლებულია 20:02 10.07.2020)
ბევრ ადამიანს აქვს ჰობი, რომელიც ხელსაქმეს უკავშირდება. ზოგს ქარგვა იზიდავს, ზოგს ქსოვა, ზოგს კერვა. ბევრი ახერხებს თავისი გატაცება შემოსავლის წყაროდ აქციოს.

ქეთევან ქარჩავა პროფესიით ისტორიკოსია, თუმცა პროფესიით არასოდეს უმუშავია. ყოველთვის სურდა საკუთარი საქმე ჰქონოდა. გზა, რომლიც ქალბატონმა ქეთევანმა დიასახლისობიდან დღემდე გაიარა, არ იყო მარტივი. დღეს უკვე საკუთარი ბიზნესი აქვს. ხავერდისგან ულამაზეს ჩანთებს ქმნის, რომელსაც თავისივე ხელით დიდი რუდუნებით ქარგავს.

ქეთევან ქარჩავა
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ქეთევან ქარჩავა

- პროფესიით ისტორიკოსი ვარ, თუმცა ჩემი პროფესიით არასოდეს მიმუშავია, ვიყავი უბრალოდ დიასახლისი. ვერ ვიტყვი, რომ ამ გადაწყვეტილებით კმაყოფილი ვიყავი, რადგან მუდმივად ვცდილობდი შემევსო ის დანაკლისი, რასაც პროფესიულად ვერ რეალიზება იწვევდა. კითხვა მიყვარდა ბავშვობიდან და ბევრს ვკითხულობდი, ვეძებდი სხვადასხვა გატაცებებს, მებაღეობაც კი ვცადე სახლის პირობებში. კერვა, ხატვა, თექაზე მუშაობა, თუმცა ეს გატაცებები ხანგრძლივი არ აღმოჩნდა. მიუხედავად ამისა ყველა მათგანმა გარკვეული კვალი დატოვა ჩემი გემოვნებისა და თვითრწმენის ჩამოყალიბებაში.

შვილების გაზრდის მერე უფრო მწვავედ ვიგრძენი, რომ რაღაც მჭირდებოდა, რაც ჩემს, როგორც დიასახლისის ცხოვრებას უფრო საინტერესოს გახდიდა. ამავე დროს საკუთარ თავს დავუმტკიცებდი, რომ ნებისმიერ ასაკში შესაძლებელია შენი ცხოვრება გახადო უფრო საინტერესო და ნაყოფიერი.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ვინ იყო ადამიანი, ვინც ამ პერიოდის განმავლობაში სტიმულს და მოტივაციას გაძლევდათ, გვერდით გედგათ და ყველაზე მეტად გამხნევებდათ?

- მთელი ამ თვითძიების პროცესს ჩემი მეუღლე, ძალიან წარმატებული იურისტი, ინტერესით, ცოტა იუმორით, მაგრამ საკმაოდ გაგებით ეკიდებოდა, რაც არ იყო მარტივი ამ გადმოსახედიდან. ჩემი ინტერესები და გატაცებები ელვის სისწრაფით იცვლებოდა, რაც საკმაო დისკომფორტს იწვევდა ოჯახში. ჩემი მეუღლეა ის ადამიანი, რომელიც დღემდე მხარს უჭერს ყველა ჩემს წამოწყებას და იდეას. ინსპირაციის წყარო კი ჩემი ქალიშვილია, რომელსაც ბავშობიდან დღემდე ნებით თუ ძალით ვარგებ ჩემ მიერ შექმნილ სამოსს თუ აქსესუარებს.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- როგორი იყო თქვენი პირველი ნაბიჯები ამ სფეროში?

- დაახლოებით 2015 წელს შევქმენი ონლაინ-გვერდი „ფეისბუქზე“. მაშინ ვმუშაობდი თექაზე, ფაქტიურად ამ დროიდან გარდაიქმნა ჰობი საქმიანობად. მიმიწვიეს რამდენიმე ჯგუფურ გამოფენაზე საქართველოში და საზღვარგარეთ, ინტერვიუ მთხოვა რამდენიმე ტელეარხმა, გაიყიდა ბევრი ნამუშევარი, შემომთავაზეს ტრადიციული რეწვის ასოციაციის წევრობა.  ამ ყველაფერმა დიდი გავლენა მოახდინა ჩემზე, როგორც თვითნასწავლ შემოქმედზე. ასევე მინდა ვთქვა, ყველაზე მასტიმულირებელი იყო ადამიანების აღტაცება ჩემი ნამუშევრებით. გარკვეული დროის მერე თექის ჩანთაზე ამოქარგვა დავიწყე, ქარგვამ ძალიან გამიტაცა. შემდეგ ქსოვილზე ვცადე და დღემდე მხოლოდ ქარგვით და კერვით ვარ დაკავებული. გასაკუთრებით ხავერდზე მომწონს ქარგვა, რადგან თვითონ ეს ქსოვილი განსაკუთრებულად ლამაზი და შესახებად სასიამოვნოა.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ხავერდზე მუშაობა რთული არ არის?

- მასზე საკმაოდ რთულია მუშაობა და ესკიზის გადატანა, ამიტომ პირდაპირ ვქარგავ და არასოდეს ვიცი რა იქნება საბოლოო შედეგი, ასე უფრო საინტერესოა ჩემთვის. აქვე მინდა აღვნიშნო, ბებიას უყვარდა ქარგვა. მახსოვს, ბავშვობაში ძალიან ლამაზი საზეიმო კაბა მომიქარგა, მამიდაც ქარგავდა და კერავს დღემდე, მეც ალბათ მათგან გამომყვა ხელსაქმის სიყვარული.

ხელნაკეთი ჩანთა
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთა

- როგორ ფიქრობთ, რით არის თქვენი ჩანთები გამორჩეული, როგორ დაიპყარით ამდენი ქალბატონის გული?

- ჩემი ჩანთები ვინტაჟური სტილისაა. ასე მგონია, მე-19 საუკუნის ვიქტორიანული სული ცოცხლდება მათში. აქ ალბათ გავლენას ახდენს ჩემი სიყვარული ისტორიისადმი. ასევე მიყვარს ბუნება, ყვავილები, ყველაფერი, რაც ცოცხალია და სუნთქავს. ვფიქრობ, რაც იზიდავს ქალბატონებს ჩემ მიერ შექმნილ აქსესუარებში, არის ცოტაოდენი რომანტიზმი, ფერთა გამა, ყვავილების სილამაზე და, რა თქმა უნდა, ხარისხი.

ასევე მინდა ვთქვა, ყველა ნივთი იქმნება დიდი სიყვარულით და გულმოდგინებით, ყველა მათგანი გამორჩეულია ინდივიდუალიზმით, რადგან არ კეთდება შაბლონით. მე მათში ვქარგავ ჩემი სულის ნაწილს და ამიტომაც ვფიქრობ, რომ ყველა ჩემ მიერ შექმნილი აქსესუარი ჰყვება ამბავს. ხანდახან მიჭირს კიდევაც მათთან განშორება.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ყველაზე დიდი მოთხოვნა როგორი სტილის ჩანთებზეა?

- ვერ გეტყვით, რადგან რასაც ვაკეთებ, თითქმის ყველაფერი იყიდება. ხანდახან რომელიღაც მოდელის გამეორებას მთხოვენ, თუმცა იდენტურის გაკეთება შეუძლებელია. ძირითადად მენდობიან და მაძლევენ შემოქმედებით თავისუფლებას. ასეთი დამკვეთების მიმართ საოცრად კეთილგანწყობილი ვხდები და ნამუშევარიც შესაბამისი გამოდის.

ხელნაკეთი ჩანთები
photo: courtesy of Ketevan Karchava
ხელნაკეთი ჩანთები

- ჩანთების გარდა სხვა აქსესუარებასაც ამზადებთ?

- დიახ, ჩანთების გარდა ამ ეტაპზე ვაკეთებ მოქარგულ გულსაკიდებს, საყელოებს, თმის რკალებს, ყაბალახებს და შარფებს.

- სამომავლოდ რა გეგმები გაქვთ?

- წინასწარ ამის პროგნოზირება რთულია, თუმცა მომხმარებელს ვპირდები საინტერესო და ხარისხიან ნამუშევრებს. ზოგადად, გადაწყვეტილებებს სწრაფად ვიღებ. ცვლილებები არ მაშინებს. ამ ეტაპზე ვმუშაობ ინტერნეტ–გაყიდვების გაზრდაზე და ამიტომაც ვგეგმავ სოციალურ ქსელებში მეტად გააქტიურებას. ასევე ჩემი სამომავლო გეგმაა უცხოეთის ბაზარზე ნამუშევრების გატანა.

848
ნაგვის გადავსებული ურნა

ჯარიმები გარემოს დაბინძურებისთვის იზრდება თბილისის მერია სანქციებს ამკაცრებს

0
(განახლებულია 16:46 15.07.2020)
ქალაქის ხელისუფლება განსაკუთრებულ ყურადღებას დაუთმობს გარემოს დაბინძურებას საშიში სამედიცინო და სამშენებლო ნარჩენებით

თბილისი, 15 ივლისი – Sputnik. ჯარიმები გარემოს დაბინძურებისთვის სამშენებლო ან სხვა ინერტული ნარჩენებით ფიზიკური პირებისთვის 25–ჯერ და იურიდიული პირებისთვის ათჯერ გაიზარდა. ამის შესახებ დედაქალაქის მთავრობის სხდომაზე თბილისის მერმა კახა კალაძემ განაცხადა.

კალაძის განცხადებით, მიუხედავად იმისა, რომ მუშაობა ამ მიმართულებით მიმდინარეობს და ჯარიმები იწერება, გარემოს დაბინძურება მაინც გრძელდება. ამიტომ თბილისის მერიამ საკანონმდებლო ცვლილებების პაკეტი მოამზადა, რომელიც საქართველოს პარლამენტმა მოიწონა. ახლა ჯარიმების თანხები დამაჯერებლად გაიზრდება.

საქართველოში გარემოს დანაგვიანებისთვის ჯარიმები გაიზრდება>>

მერის განცხადებით, დაწყებულია ბევრი და მნიშვნელოვანი პროექტი – პარკები, სკვერები, საქალაქო პარკების რეაბილიტაცია, მაგრამ ეს საკმარისი არ არის ეკოლოგიური მდგომარეობის გამოსასწორებლად. მისი თქმით, ქალაქში სერიოზული გამოწვევაა სამედიცინო და ინერტული ნარჩენები.

„სამედიცინო ნარჩენები ანტისანიტარიისა და ეპიდემიოლოგიური მდგომარეობის გაუარესების პირველი წყაროა. ინერტული მასალები ეკოლოგიური თვალსაზრისით წარმოადგენს სერიოზულ პრობლემას. ჩვენ აქტიურად დავიწყეთ ამ მიმართულებით მუშაობა, ბევრი ჯარიმა გამოიწერა, თუმცა, როგორც აღმოჩნდა, ჯარიმების გამოწერა დამრღვევებისთვის შვება იყო. ეს ადამიანები უპრობლემოდ იხდიდნენ ჯარიმას, გრძელდებოდა ამ ნარჩენების დაყრა ქალაქის სხვადასხვა კუთხეში, უბნებში“, – განაცხადა კალაძემ.

მერმა აღნიშნა, რომ ნარჩენების მართვის კოდექსში შევიდა ცვლილებები, რომლის მიხედვით სამშენებლო ნარჩენებით გარემოს დაბინძურებისთვის ჯარიმა ფიზიკური პირებისთვის იზრდება 25–ჯერ, ხოლო იურიდიული პირებისთვის – 10–ჯერ. სამედიცინო ნარჩენების შემთხვევაში სანქციები როგორც ფიზიკური, ისე იურიდიული პირებისთვის ათჯერ გაიზარდა.

კალაძის თქმით, ძალზე მნიშვნელოვანია არსებული მდგომარეობის გამოსწორება, რაც საზოგადოების მხარდაჭერით უნდა მოხდეს.

„სახიფათო სამედიცინო ნარჩენების შემთხვევაში, ფიზიკური პირი, ნაცვლად 500 ლარისა, დაჯარიმდება 5 000 ლარით, იურიდიული პირი  – 1000 ლარის ნაცვლად, დაჯარიმდება 10 ათასი ლარით. რაც შეეხება სამშენებლო და სხვა ინერტული ნარჩენების შემთხვევებს, ფიზიკური პირი, რომელიც 200 ლარით ჯარიმდებოდა, დაჯარიმდება 5000 ლარით, იურიდიული პირი, 1500 ლარის ნაცვლად, დაჯარიმდება 15 000 ლარით“, – განაცხადა კახა კალაძემ.

მერის თქმით, ქალაქის ხელისუფლება ყველაფერს გააკეთებს იმისთვის, რომ თბილისში გაუმჯობესდეს ეკოლოგიური მდგომარეობა. ეს მიმართულება მერიის მუშაობის ერთ–ერთი ძირითადი პრიორიტეტი გახდება.

0
თემები:
თბილისის მერია