სიყვარული

ნამდვილ სიყვარულს წერტილები არა აქვს...

212
(განახლებულია 19:22 28.05.2020)
ადამიანები ძალიან ბევრ რამეს უკავშირებენ სექსს მაშინ, როცა ნამდვილი სიახლოვე უფრო ღრმაა. ის ალერსიან შეხებაში, მშვიდ მზერასა და გვერდით თანაბარ სუნთქვაშია...

აზრების ფოიერვერკი“ წარმოგიდგენთ ელჩინ საფარლის გამონათქვამებს. 

ელჩინ საფარლი (აზერბ. Elçin Səfərli. 1984) — თანამედროვე აზერბაიჯანელი მწერალი, ჟურნალისტია. მას აღმოსავლეთის ყველაზე გულში ჩამწვდომ მწერალს უწოდებენ. დიდხანს ცხოვრობდა სტამბულში, რამაც მის შემოქმედებაზე გავლენა მოახდინა.

Писатель Эльчин Сафарли
Anastasia Guz
ელჩინ საფარლი

მისი ცნობილი ნაწარმოებებია: „ბოსფორის ტკბილი მარილი“, „მიამბე ზღვაზე“, „როდესაც დავბრუნდები, სახლში დამხვდი“, „შინ მინდა“ და სხვ.

• გაუშვა — არ ნიშნავს, რომ დანებდი. ხშირად ეს ერთადერთი სწორი გადაწყვეტილებაა, გამარჯვება ვითარებებზე.

• ნამდვილ სიყვარულს წერტილები არა აქვს. შეიძლება დაშორდე, იჩხუბო, იმედი გაგიცრუვდეს – ყველაფერია შესაძლებელი. მაგრამ რა მიზეზებიც არ უნდა იყოს, ნამდვილი სიყვარული მაინც ცოცხლობს გულში… ამ სიყვარულს ვერაფერს უხერხებ და უბრალოდ შენში ინახავ.

• ამ განშორებას მიზეზი არ ჰქონია. მათი სიყვარული, უბრალოდ, ცხოვრებას შეეჯახა.

• მთავარია, ლოდინი ჩვენი ცხოვრების მხოლოდ მონაკვეთი იყოს და არა მთელი ცხოვრება.

ყველაზე ხანმოკლე მარადიულობა, ანუ ვის სჭირდება ბანალური „მიყვარხარ"?>>

• ადამიანები ძალიან ბევრ რამეს უკავშირებენ სექსს მაშინ, როცა ნამდვილი სიახლოვე უფრო ღრმაა. ის ალერსიან შეხებაში, მშვიდ მზერასა და გვერდით თანაბარ სუნთქვაშია.

• მაინც არაფერს ვნანობ – თუნდაც იმიტომ, რომ ეს უაზრობაა.

• განა არ იცი, რომ ყველაფერი უკეთესობისთვის კეთდება? უბრალოდ, ძალიან ნელა. უნდა განაგრძო სიარული და თან არ უნდა ათრიო წარსულით გამოტენილი ჩემოდანი. ხელები არ გეყოფა და ნახევარ გზაზე გამოგეცლება არაქათი.

• ცხოვრება პატარა საბანივითაა: ზევით აწევ – ფეხები გეყინება, ქვევით დაწევ – თავი. ცხოვრება მას შეუძლია, ვისაც მოკუნტულს შეუძლია გადაბრუნება.

• ხანდახან საჭიროა, რამე არ იცოდე, ან რამე გამოტოვო, რომ ბედნიერება შეინარჩუნო.

• ქალი ყველაფერს პატიობს, მაგრამ არასდროს არაფერს ივიწყებს.

• ჩვენ, დიდი ქალაქების ქალები ზედმეტად მამაკაცები გავხდით. ჩვენგან განვდევნეთ სურვილი, ვენდოთ საწინააღმდეგო სქესს, ვაჩვენოთ სისუსტე, რომელიც ბუნებამ გვიბოძა, როგორც არ უნდა ვიკამათოთ ამაზე. გვეშინია გამოვუტყდეთ საკუთარ თავს, როგორ გვინდა ხანდახან ვინმეს ჩავეხუტოთ და მის ღაწვებში ჩავრგოთ ცხვირი. ცხოვრება ხომ მშვენიერია, როცა ვიღაცის ლოყას შენი ცხვირი სჭირდება.

მხოლოდ ერთი ცოდვა არსებობს – ქურდობა, ყველა სხვა ცოდვა ქურდობის ვარიაციაა...>>

• ბედნიერება ისაა, როცა არაფერი გჭირდება მოცემულ მომენტში გარდა იმისა, რაც უკვე გაქვს.

• პასუხად დუმილი ყველაზე მტკივნეულია ქალისთვის. ჯობს მან თქვას, რომ აღარ უყვარს. ჯობს საწყენი რამ უთხრას, დაიყვიროს: „დავიღალე შენი სიყვარულით!“ ყველაფერი, გარდა დუმილისა. ეს კლავს.

• ოცნებას ვარგისიანობის ვადა არა აქვს.

• ბედნიერება – ეს ხასიათის თვისებაა. ზოგს ხასიათში აქვს, მას მუდამ ელოდოს, ზოგს – მუდამ ეძებოს, ზოგს – ყველგან იპოვოს.

• მიყვარს ღამით ცხოვრება. ღამე თავისუფლების სხვა ხარისხია…

• ყველა ქალი თავის ანარეკლს მამაკაცის თვალებში ეძებს. და ის, ვინც იტყვის, რომ თავისი დანიშნულება იპოვა სამსახურში, ბავშვებში, ფსიქოლოგიაში ან ქსოვაში – გვატყუებს, ან თავს იტყუებს. ასე დააწესა შემოქმედმა, რომ ქალი იბადება და გრძელდება უსასრულოდ – მამაკაცის მკლავებში.

• ძალიან ხშირად უთქვამთ ჩემთვის „გაუფრთხილდი თავს“, მაგრამ არავის – „მე ვიზრუნებ შენზე“.

• იცი, რა არის ცხოვრება? ცხოვრება – ეს სიყვარულია.

რატომ შეჭამა ადამმა ვაშლი...>>

• არ არის აუცილებელი მთელი სიყვარული ამოთქვა – რაღაც შენში შეინახე, სათუთად. სიტყვებით ნუ გამოხატავ. ჯობს – ქცევით, შეხებით, ალერსით, კოცნით. ერთი ვნებიანი კოცნით ნებისმიერ სიტყვაზე მეტი შეიძლება თქვა. ერთი ნაზი შეხება ხანდახან დაუჯერებელს დაგაჯერებს. ერთი ცეცხლოვანი ალერსი აუხსნელს ხსნის… სიყვარულში არ არის თეორემები, განტოლებები, სიყვარულს სწავლა არ სჭირდება, უბრალოდ, შიგნიდან უნდა იგრძნო. სადღაც გულის არეში…

• შეიცვალე ფოთლები, მაგრამ ფესვები შეინარჩუნე.

• ბავშვები ყოველთვის ნამდვილი რჩებიან – ჩვენგან, უფროსებისგან განსხვავებით, რომლებსაც ნიღბების მორგება გვიყვარს…

• სიყვარულს ოქროს შუალედი არა აქვს: ის ან ყვავის, ან ჭკნება. როცა სიყვარულს განსაცდელი აქვს, ის არ ჭკნება. კვლავ ყვავის, მაგრამ არომატს კარგავს. მისი დაბრუნება შეიძლება. დროთა განმავლობაში…

• არაფერს ვიღებთ უსასყიდლოდ. ღიმილისთვის ცრემლით ვიხდით. სიხარულისთვის – სევდით. სიტკბოსთვის – სიმწრით. რწმენისთვის – სასოწარკვეთით. სიყვარულისთვის – მარტოობით…

• მთისკენ მრავალი გზა მიდის, ხოლო ხედი მთიდან მაინც ერთნაირია.

• აღარ დავდივარ სხვების რჩევების კომპასით…

ზოგჯერ რასაც კრძალავენ, სწორედ იგი გვჭირდება...>>

• ადამიანები, რომლებიც ყველაფერზე მსჯელობენ, როგორც წესი, საკუთარ ცხოვრებაში ვერ გარკვეულან…

• რაც არ უნდა ძლიერი იყოს ქალი, მას სისუსტის უფლება აქვს…

• ჩემი ცხოვრება სქელ ფოტოალბომს დაემსგავსა შავ-თეთრი ფოტოებით. ყველა ერთნაირია, მოსაწყენი და ერთფეროვანი…

• ყველაზე მძიმე ჭრილობებს ერთმანეთს ენით ვაყენებთ.

212
თემები:
აზრების ფოიერვერკი: ცნობილი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები (60)
თამარ კეცხოველი

ძველთბილისური სახლების ნოსტალგია და პანდემიის დროს გამოფენილი ნახატები

372
(განახლებულია 19:48 07.08.2020)
ხატვა მოულოდნელად და უცნაურად დაიწყო... მანამდე მის მეხსიერებაში ქვეცნობიერად გროვდებოდა ნანახისა და განცდილის ფრაგმენტები. მისი ნახატების სახელწოდებებიც ამის დასტურია: „ქალაქი”, „სამკითხველო”, „საზაფხულო სახლი”, „მწვანე აბაჟური”, „ძველი ბუფეტი“.

ამაში უჩვეულოც არაფერი იქნებოდა, რომ არა ის, რაც გახდა ხატვის დაწყების სტიმული და ერთგვარად მისი განკურნების საუკეთესო საშუალებაც...

თამარ კეცხოველი თბილისში დაიბადა და გაიზარდა. პროფესიით არქეოლოგია. ხატვა 2019 წლის სექტემბერში, ინსულტის გადატანის შემდეგ დაიწყო. დღეში ძალიან ბევრს, დაახლოებით ათ საათს ხატავდა. პირველი პერსონალური გამოფენა პანდემიის დროს ჰქონდა.

თამარ კეცხოველი
თამარ კეცხოველი

- ქალბატონო თამარ, თქვენს ნახატებში წარსულის ნოსტალგიური განწყობაა და ამ გზით გამუდმებით ცდილობთ ბავშვობაში დაბრუნებას, ასეა?

- საერთოდ სადმე დაბრუნება მაშინ გინდა, როცა იქ კარგი იყო და კარგად გრძნობდი თავს. დიახ, შესაძლოა, არის რაღაც ნოსტალგიური მომენტები, თუმცა უფრო მეტად ძველებური ინტერიერი მომწონს და ვხატავ, ვიდრე ჩემი საბჭოთა ბავშვობის დროს იყო. სიძველის მომხიბვლელობას ასაკთან ერთად ვხვდები და მინდა, რომ ეს სხვასაც გავუზიარო...

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- როგორი იყო თქვენი პლეხანოვური ბავშვობა, თუ არ ვცდები, პლეხანოვზე არსებული 23-ე სკოლა თბილისის ე.წ. პრესტიჟულ სკოლათა რიცხვშია, თქვენთვის თუ ჰქონდა ამგვარ იარლიყს მნიშვნელობა?

- დიახ, ჩემი 23-ე სკოლა „ელიტური” სკოლების სიაში შედიოდა, მაგრამ იქ ამიტომ არ მოვხვედრილვარ. უბრალოდ უბნით მეკუთვნოდა (მაშინ ასე იყო) და ტრადიციითაც, რადგან თავის დროზე იქ დედა და დეიდა სწავლობდნენ და ჩვენც იქ მიგვიყვანეს. პლეხანოვი და ჩემი უბანი ძალიან მიყვარს, ჩემი სახლი ეგაა... საერთოდ, მაპატიონ ახალუბნელმა თბილისელებმა და, თბილისი ჩემთვის ძველი უბნები და ძველი თბილისია. როდესაც ყველა ხეს ცნობ, ყველა მეეზოვეს, ფეხსაცმლის მწმენდავს და ქუჩის მოვაჭრეს სახელით იცნობ, ისაა შენი სახლი და შენი უბანი.

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- 90-იანების სტუდენტობა არც ისე სასიამოვნო გასახსენებელია, მაგრამ მაინც, იმ „ბნელი“ დროის რომელ ნათელ მომენტს გაიხსენებდით?

- თავისი ხიბლი იმ ბნელი 90-იანების სტუდენტობასაც ჰქონდა. მაშინ დაიწყო მიტინგების ეპოქა და ჩამოინგრა სსრკ. ჩვენ, სტუდენტები კი მიტინგებიდან და უნივერსიტეტის ბაღიდან კარვებით პირდაპირ ქალაქგარეთ მივდიოდით. რაც კი ლამაზი ადგილი იყო ქალაქის გარშემო, სწორედ მაშინ შემოვიარე ყველა, უფრო სერიოზულად კი მთაში სიარულით ვიყავი დაკავებული. მაშინ სხვადასხვა ადგილებში იმართებოდა ბევრი ახალი ყაიდის ლექცია, სადაც ვესწრებოდით და თავისუფალ აზროვნებას ვცდილობდით... მოკლედ, ძალიან დატვირთული და საინტერესო სტუდენტობა მქონდა და მას არაფერში გავცვლიდი.

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- ინსულტის მერე დაწყებული ხატვა თქვენთვის ერთგვარი შვება და გადარჩენის გზა იყო?

- ინსულტამდე სხვა ცხოვრება იყო, სახლი–სამსახური და სხვა არაფერი. ხატვით ყოველთვის ვხატავდი, უბრალოდ, ამის დრო არასდროს მქონდა. აი, ინსულტის მერე კი, როცა სამსახურიდანაც წამოვედი და სახლში დავჯექი, უცებ და ინტენსიურად დავიწყე მეგობრების პორტრეტების ხატვა. ვეღარ გავჩერდი და თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ დღეში ათი საათი მაინც ვხატავდი. ხატვა არ მბეზრდებოდა და სწორედ ამან გადამარჩინა და პანდემიის დროს მძიმე კარჩაკეტილობაც ამან გადამატანინა.

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- პანდემიის დროს პირველი პერსონალური გამოფენის გამართვა მონატრებული სამყაროს გამომზეურება იყო? 

- დიახ, ეს გამოფენა მეგობრებთან შეხვედრის და მძიმე სიტუაციიდან გამოსვლის მიზნითაც მოვაწყვეთ. ამაში გალერისტი მეგობარი დამეხმარა. ძალიან კარგი გამოფენა გამოვიდა.

თამარ კეცხოველის მიერ შესრულებული პორტრეტები
თამარ კეცხოველის მიერ შესრულებული პორტრეტები

- თქვენს ნახატებში ხშირად ჩნდება ძველი სახლი, რომელიც სიმყუდროვის განცდას აჩენს...

- ამჟამად არ ვარ ქალაქში და აქ, აგარაკზეც დავხატე რაღაცები. სიმყუდროვე თითქოს არ მაკლია სახლში, მაგრამ, ეტყობა, ეს უფრო ბავშვობის და ბებიების, ძველთბილისური სახლების ნოსტალგიაა, სადაც გაიარა ჩვენი თაობის უმრავლესობის სტუდენტობამ. ძალიან მიყვარს ძველი თბილისი და ის, რაც ფანჯრებს მიღმა ხდებოდა ძველ უბნებში, სულ ესაა...

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- რაშია დეპრესიიდან გამოსავალი და ხსნა?

- რაშია ხსნა? ცხადია, ერთ-ერთი გზა საამისოდ ხელოვნებაცაა, რომელიც თერაპიაა... ჩემი აზრით, თუ ადამიანს რაიმეს შექმნა ხელეწიფება, უნდა გააკეთოს და არ გაჩერდეს, მერე ყველა მძიმე სიტუაციიდან იპოვის გამოსავალს...

 

372
საჰაერო ბურთები

ჭეშმარიტად უყვართ მხოლოდ ის, რაც არ იციან...

179
(განახლებულია 21:57 06.08.2020)
ქალმა უნდა აირჩიოს: მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს უყვართ, ის არასდროს იქნება მშვიდად; მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს არ უყვართ, ის არასდროს იქნება ბედნიერი...

აზრების ფოიერვერკი“ გთავაზობთ ანატოლ ფრანსის გამონათქვამებს.

ანატოლ ფრანსი (1844-1924), ფრანგი მწერალი და ლიტერატურული კრიტიკოსი
© photo: Sputnik /
ანატოლ ფრანსი (1844-1924), ფრანგი მწერალი და ლიტერატურული კრიტიკოსი

ანატოლ ფრანსი (Anatole France, ნამდვილი გვარია ანატოლ ფრანსუა ტიბო, ფრანგულად Anatole Thibault, 1844-1924) - ფრანგი მწერალი, რომანტიკოსი, ლიტერატურის კრიტიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში (1921). მისი ნაწარმოებებია: „თაისი“, „ჟერონ კუანიარის აზრები“, „სილვესტერ ბონარის დანაშაული“, „პინგვინთა კუნძული“, „ანგელოზთა აჯანყება“ და სხვა.

სიყვარულში მამაკაცებს ფორმები და ფერები სჭირდებათ, მამაკაცები სურათს ითხოვენ. ხოლო ქალები - მხოლოდ შეგრძნებებს. მათ უკეთესად უყვართ, ვიდრე მამაკაცებს, ისინი ბრმანი არიან.
ჩვენ საშიშად მიგვაჩნია ისინი, ვისი ტვინიც სხვაგვარადაა მოწყობილი, და უზნეოდ ისინი, ვისი ზნეობრიობაც ჩვენსას არ ჰგავს. სკეპტიკოსებს ვუწოდებთ მათ, ვისთვისაც უცხოა ჩვენი ილუზიები და კითხვაც არ გვიჩნდება, ხომ არ იციან მათ რაიმე სხვა ილუზიებიც.
გვინდა, რომ ვუყვარდეთ, ხოლო როცა ვუყვარვართ, ან გვაწამებენ, ან ყელში ამოჰყავთ.
მტრები მყავს, და ამით ვამაყობ.
ირონია - იმედგაცრუების ბოლო სტადიაა.
რელიგიამ სიყვარულს დიდი სამსახური გაუწია, როცა ის ცოდვად აქცია.

ორი რამ, რითიც ყველა მამაკაცი ამაყობს>>

ცივილიზაცია - ეს მეცნიერული ბარბაროსობაა.
ქალმა უნდა აირჩიოს: მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს უყვართ, ის არასდროს იქნება მშვიდად; მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს არ უყვართ, ის არასდროს იქნება ბედნიერი.


ადამიანს სჩვევია ბრძნული მსჯელობა და სულელური საქციელი.
ყველა ილუზიას შორის დიდება ყველაზე აბსურდული და ყველაზე დამღუპველია.
ძალზე ბრძენი უნდა იყო, რომ სიბრძნე ტვირთად არ აქციო.
ყველაზე იშვიათი სიმამაცე - ეს აზრის სიმამაცეა.
ის, ვინც რევოლუციები მოაწყო, სხვებს არ მისცემს უფლებას, მის მაგალითს მიბაძონ.
კანონები კარგია ან ცუდი არა თავისთავად, არამედ მათი გამოყენების ხერხის მიხედვით. ამა თუ იმ უკიდურესად უსამართლო დადგენილებას ბოროტება არ მოაქვს, თუ მოსამართლე მას ცხოვრებაში არ იყენებს. ზნეობა კანონებზე ძლიერია. ზნეობისა და ჩვეულებების კულტურულობა და სირბილე ერთადერთი წამალია კანონიერი ბარბაროსობის წინააღმდეგ.
სისულელე ხშირად ხელს უშლის სისულელის ჩადენას. ყველაზე სულელურად ყველაზე სულელი ადამიანები არ იქცევიან.

ამაოება ამაოებათა – როცა ყველაფერი აკრძალულია, მაშინ ყველაფერი ნებადართულია>>

უფრთხილდით მათ, ვინც საკუთარ თავს იტანჯავს: ისინი უნებლიეთ თქვენც დაგასახიჩრებენ.
კაცობრიობას ყველა დროში სიგიჟისა და სისულელის ერთნაირი მარაგი გააჩნია.
გიყვარდეს მგზნებარედ - ეს, რა თქმა უნდა, მშვენიერია, მაგრამ გიყვარდეს თავდადებით - კიდევ უკეთესი... ჭეშმარიტად უყვართ ის, ვინც უყვართ თავიანთი სისუსტეებით... დანდობა, პატიება, ნუგეში - აი, სიყვარულის მთელი მეცნიერება.

როცა ადამიანები შეწყვეტენ ერთმანეთზე გამარჯვებას, ისინი, ბოლოს და ბოლოს, ისწავლიან საკუთარ თავზე გამარჯვებას.
გონებრივი კულტურის გარეშე არ შეიძლება არსებობდეს დახვეწილი გრძნობები.
ომი - ბარბაროსობაა, რომელიც ცივილიზაციის განვითარებასთან ერთად გაქრება.
მოგზაურობა სხვა ყველაფერზე მეტად გვასწავლის. ხანდახან სხვა ადგილას გატარებული ერთი დღე მეტს გვაძლევს, ვიდრე სახლში ათი წელი ცხოვრება.
გონივრულ დასკვნებს ჯერ არავინ დაურწმუნებია.
სჯობს, ცოტა გაიგო, ვიდრე ცუდად.
სიტყვაზე მძლავრი არაფერია... სიტყვა ამარცხებს მრისხანეს და ანგრევს ციხესიმაგრეებს. ეს უხილავი იარაღია. მის გარეშე სამყარო უხეში ძალის ხელში იქნებოდა.

ნამდვილ სიყვარულს წერტილები არა აქვს...>>

ხშირად ბედნიერებას იმას ვუწოდებთ, რაც ჩვენ თვითონ არ განგვიცდია.
თვალმომჭრელი ჭეშმარიტება ფუჭი სიტყვაა იქ, სადაც მას თავს გახვევენ.
ყველა ღიმილი სიხარულს არ გამოხატავს ისევე, როგორც ყველა ცრემლი - უბედურებას.
ქალი მამაკაცის უდიდესი აღმზრდელია.

გულს შეუძლია ჭკუის მომატება, მაგრამ ჭკუა გულს ვერ გაზრდის.
როცა ადამიანი აზროვნებს, მას ეჭვები იპყრობს, მაგრამ როცა მოქმედებს - დარწმუნებულია.
არ ვიცით, რა ვუყოთ ჩვენს ხანმოკლე სიცოცხლეს, მაგრამ მაინც მარადიული სიცოცხლე გვინდა.
გულწრფელს ვუწოდებთ ქალს, რომელიც აუცილებლობის გარეშე არ ტყუის.
შური დემოკრატიული სახელმწიფოების კეთილისმყოფელია და მათ ტირანებისგან იცავს.
მხოლოდ ქალებმა და ექიმებმა იციან, როგორი აუცილებელი და სასარგებლოა ტყუილი.
ჭეშმარიტი სიყვარული არ საჭიროებს არც სიმპათიას, არც პატივისცემას, არც მეგობრობას; ის ცოცხლობს სურვილით და იკვებება სიცრუით. ჭეშმარიტად უყვართ მხოლოდ ის, რაც არ იციან.
არ მგონია, რომ ამ ქვეყანაზე იყო ეჭვიანობაზე უფრო დამამცირებელი ტანჯვა.
დაიმორჩილეთ თქვენი ვნებები და მათი ძალა გახდება თქვენი ძალა, მათი სიდიადე - თქვენი სილამაზე.
დემოკრატია ცუდად მართავს, სამაგიეროდ - ცოტას.

ბედნიერება ფრთებით მოდის, მაგრამ ყავარჯნებით მიდის>>

მომავალი - აწმყოშია, მაგრამ მომავალი წარსულშიცაა. ეს ჩვენ ვქმნით მას. თუ ის ცუდია, ჩვენი ბრალია.
ყოველთვის მხოლოდ საკუთარი შეცდომების გამო ვიტანჯებით.
მამაკაცები სიყვარულში უტყდებიან, სანამ მას იგრძნობენ, ხოლო ქალები - მას შემდეგ, რაც სიყვარულს გამოცდიან.

179
თემები:
აზრების ფოიერვერკი: ცნობილი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები (60)
ზურაბ ჯაფარიძე

ჯაფარიძე: გადავწყვიტე „გირჩის“ სახელით კენჭი ვიყარო დიდუბე-ჩუღურეთის მაჟორიტარულ ოლქში

0
(განახლებულია 13:35 10.08.2020)
„ახალი პოლიტიკური ცენტრი - გირჩის“ ლიდერი ზურაბ ჯაფარიძე საუბრობს დიდუბე-ჩუღურეთის მაჟორიტარულ ოლქში „გირჩის“ სახელით მაჟორიტარ კანდიდატად კენჭის ყრასთან დაკავშირებით
ჯაფარიძე: გადავწყვიტე „გირჩის“ სახელით კენჭი ვიყარო დიდუბე-ჩუღურეთის მაჟორიტარულ ოლქში
„მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან მნიშვნელოვანი მგონია ჩემი აქტიური ჩართულობა „გირჩის“ წინასაარჩევნო კამპანიაში ქვეყნის მასშტაბით, რთულად წარმომიდგენია „გირჩის“ მონაწილეობა მაჟორიტარულ არჩევნებში ისე, რომ მე არ ვიყო კანდიდატი რომელიმე მაჟორიტარულ ოლქში. გადავწყვიტე „გირჩის“ სახელით კენჭი ვიყარო თბილისში, დიდუბე-ჩუღურეთის მაჟორიტარულ ოლქში. წინასწარი კონსულტაცია მქონდა რამდენიმე ოპოზიციური პარტიის ლიდერთან, რომლებმაც დამიდასტურეს საკუთარი კეთილგანწყობა ჩემს ამ გადაწყვეტილებასთან მიმართებაში. მე საჯაროდ დავუჭირე მხარი „ევროპული საქართველოს“ კანდიდატს ვაკის მაჟორიტარულ ოლქში, ელენე ხოშტარიას და ვრჩები ამ გადაწყვეტილების ერთგული.“ - აცხადებს ზურაბ ჯაფარიძე.

ზურაბ ჯაფარიძის განმარტებით, ამ ოლქში მისი კონკურენტი „ქართული ოცნების“ მაჟორიტარობის კანდიდატი გია ვოლსკი იქნება.

0