ნანა სიამაშვილი

კლასგარეშე საკითხავი მასწავლებლებისთვის: 21 წლის მასწავლებელმა 31 ბიჭი ჩავიბარე

1195
(განახლებულია 21:23 14.05.2020)
მოსწავლეებთან სწორი ურთიერთობის დასამყარებლად მასწავლებლისთვის ალბათ აუცილებელია ე.წ. „საიდუმლო გასაღების“ პოვნა და, რაც მთავარია, მისი ზუსტად მორგება...

„ყველაზე საინტერესო ჩემს პროფესიაში ისაა, რომ ბავშვში აღმოაჩინო სხვებისთვის შეუმჩნეველი ისეთი თვისება, რის დაფარვასაც რაღაც კომპლექსის გამო თავადაც ცდილობს" - ასე ფიქრობს ოზურგეთის მეორე საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი ნანა სიამაშვილი.

სკოლამდე საკავშირო მნიშვნელობის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმში ასწავლიდა, პირველი გამოცდილებაც იქ შეიძინა, რაც მომავლისთვის წარმატებული პროფესიული საქმიანობის საწინდარი გახდა.

ნანა სიამაშვილი
ნანა სიამაშვილი

- ქალბატონო ნანა, თქვენი პროფესიული უნარ-ჩვევები პირველად, ასე ვთქვათ, მოზრდილ მოსწავლეებზე დატესტეთ?

- ასე გამოდის. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, 1986 წლის სექტემბერში მუშაობა დავიწყე ოზურგეთის რაიონის დაბა ლაითურის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. მაშინ ესთეტიკის საგნის საათებიც მომცეს. ის ტექნიკუმი  დაკომპლექტებული იყო მერვე და მეათეკლასიანების ბაზაზე, ასაკი შეზღუდული არ იყო, ამიტომ მოსწავლეებს შორის იყვნენ 30-35 წლის ზრდასრულებიც, გათხოვილებიც და ცოლშვილიანებიც. მაშინ 21 წლის ვიყავი, მე - მასწავლებელი, ისინი - მოსწავლეები. ამიტომ ადვილი არ იყო გაკვეთილზე მასწავლებელი ყოფილიყავი ზომიერი სიმკაცრით და სკოლის მიღმა კი მათთან მეგობრული ურთიერთობა გქონოდა. სკოლაში მისვლის დროიდანვე დირექტორმა სადამრიგებლოდ ჩამაბარა მერვე კლასის ბაზაზე დაკომპლექტებული მექანიზაციის პირველი კურსი, რომელშიც 31 ვაჟი ირიცხებოდა. თან, არ დაგვავიწყდეთ, კომუნისტების დროს პროფტექნიკუმსა და ტექნიკუმში ძირითადად რვა კლასის შემდეგ უშვებდნენ იმ ბავშვებს, რომლებიც სკოლაში არ ან ვერ სწავლობდნენ, ან მიდიოდნენ ისინი, რომელთაც კარგი ატესტატი უნდოდათ და სკოლაში ამის იმედი არ ჰქონდათ. 

გაკვეთილზე
გაკვეთილზე

- როგორ გაართვით თავი ამ რთულ ამოცანას?

- მართლაც არ იყო ადვილი, როცა 21 წლის მასწავლებელმა 31 მოსწავლე ჩავიბარე და ყველა ბიჭი იყო. მათი ნდობა და კეთილგანწყობა უნდა მომეპოვებინა და ეს შევძელი კიდეც, რადგან ორი წლის განმავლობაში მათ არცთუ ურიგო დამრიგებლობა გავუწიე. მაღალი კურსის მოსწავლეებთან და მთელ კოლექტივთან ძალიან კარგი ურთიერთობა დავამყარე. მიუხედავად სიძნელეებისა, დღესაც სიამოვნებით ვიგონებ იმ დროს და ჩემს ყოფილ მოსწავლეებთანაც ისევ ვმეგობრობ.

ექსკურსიაზე
ექსკურსიაზე

- ქართული ენის პედაგოგობა ლიტერატურის სიყვარულით აირჩიეთ?

- პედაგოგობა ოჯახური ტრადიცია ნამდვილად არ ყოფილა, მაგრამ წიგნის კითხვის ტრადიცია ჩვენს ოჯახში ნამდვილად იყო. თავიდან ეკონომისტობას ვფიქრობდი, მაგრამ სკოლის დამთავრების ბოლო წელს გადავიფიქრე. სტიმული წიგნის კითხვის სიყვარულმა და ბიცოლამ მომცა, რომელიც პროფესიით ექიმი იყო, მაგრამ ლიტერატურაზე საოცრად შეყვარებული.

გაკვეთილზე
გაკვეთილზე

- უკვე სამი ათეული წელია ქართულის გაკვეთილებს ატარებთ, ყველაზე დიდი სიამოვნებით რომელი მწერლების შემოქმედებას ასწავლით?

- ძალიან მიყვარს მე-19 საუკუნის მწერლობა. მართალია, ამ საუკუნის დასაწყისი ჩვენი ქვეყნისთვის პოლიტიკურად საკმაოდ ტრაგიკულია, მაგრამ სწორედ ამ დროის მწერლობამ მისცა ის მუხტი ჩვენს ლიტერატურას, რომელიც ამავე საუკუნის მეორე ნახევრიდან იღებს სათავეს. მედალს ორი მხარე აქვს: მართალია, დამოუკიდებლობა დავკარგეთ, მაგრამ ევროპისკენ გავიხედეთ. კულტურა არასოდეს აკლდა ქართველ არისტოკრატიას, მაგრამ ევროპამ ბევრი ახალი და მნიშვნელოვანი შესძინა განათლების მხრივაც. ჩემს ფანტაზიაში სულ იმ დროში ვმოგზაურობ ხოლმე და ვფიქრობ, ნეტავ ახლა ალექსანდრე ჭავჭავაძის, მანანა ორბელიანის და სხვათა სალონებში შემახედა-მეთქი...

ნანა სიამაშვილი
ნანა სიამაშვილი

- რას შეცვლიდით სასწავლო პროგრამაში, თანამედროვე მწერლებიდან და პოეტებიდან ვის შეიყვანდით და რატომ?

- სასწავლო პროგრამაში? აუცილებლად ცალ-ცალკე საათებს დავუთმობდი ენასა და ლიტერატურას, რადგან ქართული ენის გრამატიკა საკმაოდ რთულია და ლიტერატურული მასალის ბოლოში მიწერილი ზმნის პირისა და რიცხვის ნიშნები ან სტილისტური ხარვეზები და ა.შ. ადვილად გასაგები არ არის. ამიტომ ისევ მასწავლებლებს გვიწევს წვალება და ლიტერატურისთვის გაკვეთილების საათების „მოპარვა", ისიც დაბალ კლასებში, ზედა კლასებში ესეც ძნელია. კიდევ, უნდა შეიცვალოს ქულების დაწერის სისტემა, შესაბამისად, უნდა შეიცვალოს ბავშვისა და მშობლის მენტალიტეტი. ხშირად მშობელს მაღალი ქულა სჭირდება სხვასთან თავის მოსაწონებლად ან სხვის ჯიბრზე, თუმცა იცის, რომ მის შვილს არა აქვს შესაბამისი ცოდნის ბაზა. ბავშვისთვის კი ქულებს მნიშვნელობა არ აქვს, მაგრამ მშობელს ვერ უწევს წინააღმდეგობას.

მოსწავლეებთან ერთად
მოსწავლეებთან ერთად

- თქვენ თუ გაქვთ პასუხი კითხვაზე - როგორ შეიძლება თანამედროვე ბავშვს წიგნის კითხვა შევაყვაროთ?

- მე ვფიქრობ, წიგნის კითხვის სიყვარული ბავშვს, უპირველეს ყოვლისა, ოჯახმა უნდა ჩაუნერგოს, შემდეგ საბავშვო ბაღის აღმზრდელმა, რომ სკოლაში უფრო განუვითარდეს ეს ჩვევა. მერე კი, რა თქმა უნდა, ეს სკოლაში, მასწავლებლის ძალისხმევით უნდა მოხდეს. თუმცა მთავარი ისევ ბავშვია - ძალდატანებით არაფერი გამოვა. პრაქტიკამ მიჩვენა, რომ მასწავლებელი მაშინ ეხმარება ამ უნარის განვითარებაში, როცა ბავშვში სულ პატარა მარცვალი მაინც ღვივის.

- სკოლა მუდმივად მოითხოვს მასწავლებლისგან თვითგანვითარებას...

- თუ სკოლაში გადაწყვიტე მუშაობა, უნდა შეეგუო იმ აზრს, რომ სიახლეების არასოდეს შეგეშინდეს. მახსენდება, 90-იან წლებში დამატებით მომცეს საგანი „ადამიანის უფლებათა დაცვის საყოველთაო დეკლარაცია". მაშინ არათუ მსგავსი საგანი, ეს ტერმინიც ახალი და უცხო იყო ჩვენთვის. არავინ არაფერი იცოდა, სახელმძღვანელოც არ არსებობდა. ერთ დღეს მეძახის დირექტორი და მეუბნება - 10 დეკემბერს სრულდება ამ დეკლარაციის მიღების 10 წელი, მსოფლიო აღნიშნავს ამ დღეს, რესურს-ცენტრიდან დარეკეს, რომ თქვენმა სკოლამ ამ თემაზე სარაიონო გაკვეთილი უნდა ჩაატაროსო. ძალიან არ მომეწონა, მაგრამ უარს ხომ ვერ ვიტყოდი. მოვიძიე თითქმის მთელი წლის ჟურნალ-გაზეთები, საიდანაც ამოვკრიბე ჩვენში თუ საზღვარგარეთ ამ თემაზე დაწერილი სტატიები. შესავალი სიტყვა, სქემები, თვალსაჩინოება - ყველაფერი გავამზადე. იმ გაკვეთილზე დასასწრებად ჩამოვიდნენ მასწავლებლები სხვადასხვა სკოლებიდან და რესურს-ცენტრიდან, მათ შორის ჟურნალისტიც იყო. ჩემდა გასაოცრად, ყველაფერმა არაჩვეულებრივად ჩაიარა, ბავშვები კარგად ამყვნენ, სტუმრებიც ჩაერთნენ და ძალიან საინტერესო და სახალისო გაკვეთილი გამოვიდა. არაჩვეულებრივი ჟურნალისტი გვყავდა, ხელოვნებათმცოდნე, აწ განსვენებული ბატონი ელგუჯა შევარდნაძე, რომელიც იმ გაკვეთილზე მესწრებოდა. მან მთხოვა მისთვის შეგროვილი მასალები გადამეცა, რომ ამ გაკვეთილზე სტატია დაეწერა. მალე ადგილობრივ გაზეთ „ალიონში" მართლაც გამოქვეყნდა ის სტატია. სკოლაში დიდხანს მაქებდნენ. იმის შემდეგ დავრწმუნდი, რომ შეუძლებელი არაფერია და სხვას რომ გადასცე რაიმე ცოდნა, პირველ რიგში თავად უნდა ისწავლო და ყველანაირი სიახლე პირველმა მოირგო.

 

1195
ლელა სარიშვილი

კლასგარეშე საკითხავი პედაგოგებისთვის: მადლობას ვუხდი უფალს, რომ მასწავლებელი მქვია...

1165
(განახლებულია 21:18 26.02.2021)
„მიხარია, როცა გაკვეთილზე ჩემი მოსწავლეების სითბოთი და სიყვარულით სავსე თვალები შემომციცინებს“ – ეს სუფსელი პედაგოგის ლელა სარიშვილის სიტყვებია...

თავდაპირველად პედაგოგობა გრიგოლეთში დაწყებითი კლასის მოსწავლეებისთვის მათემატიკის სწავლებით დაიწყო. შემდეგ იყო სასულიერო სემინარია და რელიგიის მასწავლებელი გახდა. იყო სუფსის კულტურის განყოფილების ხელმძღვანელიც და მისი ინიციატივით არაერთ საქველმოქმედო ღონისძიებას ჩაეყარა საფუძველი.

საბოლოოდ ბავშვობის ოცნება აისრულა – ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი გახდა და ამჟამად საყვარელ საგანს წყალწმინდის სკოლის ბავშვებს ასწავლის.

ლელა სარიშვილი
ლელა სარიშვილი

- ქალბატონო ლელა, როგორი მოსწავლე იყავით თავად და პედაგოგის პროფესია ბავშვობის ოცნება იყო თუ დრომ მოიტანა?

- კარგი მოსწავლე ვიყავი. ძალიან მიყვარდა კლასგარეშე ლიტერატურის კითხვა და სკოლიდან დაბრუნებული ლიტერატურის კითხვას გაკვეთილების შესწავლამდე შევუდგებოდი ხოლმე. როცა საღამოს სამსახურიდან დაბრუნებული დედა ან მამა ცხრილის მიხედვით ყველა გაკვეთილს ჩაიბარებდა, მეორე დღის გაკვეთილების შესწავლას ვიწყებდი. მერე გადავშლიდი საკუთარ საკლასო ჟურნალს, ვითომ გაკვეთილს ვხსნიდი, „ვაყოლებდი“ მოსწავლეებს და ხან ერთი მასწავლებლის როლს ვთამაშობდი, ხან მეორისას და ცოდნასთან ერთად დიდ სიამოვნებასაც ვიღებდი.

ბავშვობიდან ვოცნებობდი გავმხდარიყავი პედაგოგი და ბედნიერი ვარ, რომ ეს ოცნება ავიხდინე.

თბილისის ტექნიკურ უნივერსიტეტში ინჟინერ-პედაგოგის დიპლომის მიღების შემდეგ ერთი წელი ვიმუშავე ჩემი რაიონის კოლეჯში, შემდეგ, 1992 წლიდან – გრიგოლეთის დაწყებით კლასში მათემატიკის მასწავლებლად.

მოსწავლეებთან ერთად
მოსწავლეებთან ერთად

- სასულიერო სემინარიაც დაამთავრეთ...

- 1995 წელს სწავლა განვაგრძე ბათუმის სასულიერო სემინარიაში. მაშინ სემინარიის რექტორი მეუფე დიმიტრი იყო. მისი ლოცვა-კურთხევით ხშირად ჩამოვდიოდი მშობლიურ სკოლაში და გაკვეთილების შემდეგ მოსწავლეებს ვუტარებდი რელიგიის გაკვეთილებს. შემდეგ რელიგია, როგორც საგანი შემოვიდა სკოლაში და მას 2020 წლამდე ვასწავლიდი. 2020 წლის იანვრიდან, განათლების სამინისტროს გადაწყვეტილებით, სკოლებში რელიგიის სწავლება შეწყდა. აღსანიშნავია, რომ წლების განმავლობაში მხოლოდ სუფსის საჯარო სკოლა ინარჩუნებდა რელიგიის ისტორიის საათებს.

მეგობართან ერთად
მეგობართან ერთად

- იყო 21-ე საუკუნის თაობის მასწავლებელი – არც ისე ადვილია, მაგრამ ალბათ გაცილებით რთულია მათ რელიგია ასწავლო და ღმერთის არსი განუმარტო...

- მეტად საპასუხიმგებლო იყო რელიგიის გაკვეთილის ჩატარება, რადგან გაკვეთილზე მართლმადიდებელი ქრისტიანი ბავშვების გარდა სხვა სარწმუნოების მოსწავლეებიც ისხდნენ. რაც შეეხება ღმერთის არსს, პირველ გაკვეთილზე ბავშვებს დაფაზე მზეს ვუხატავდი და ვეუბნებოდი, რომ ღმერთი – წმინდა სამებაა და ის ისევე განუყოფელია, როგორც მზე, მზის სხივი, სინათლე და სითბო, რომელიც მზის სხივს დედამიწაზე ჩამოაქვს. ის სიცოცხლეს ანიჭებს ყველაფერს. მზის დისკო – მამა ღმერთია, სხივი – ძე ღმერთი, სინათლე და სითბო – სულიწმინდა. ამის მერე ვუხსნიდი, რომ დედამიწაზე, მართლმადიდებელი ქრისტიანების გარდა, ცხოვრობენ სხვა სარწმუნოების მიმდევრები: მაჰმადიანები, იუდეველები, ინდუიზმის მიმდევრები... შემდეგ სიკეთესა და კაცთმოყვარეობაზე ვესაუბრებოდი. ვიცი, რომ ჩემს მოსწავლეებს ძალიან სწყდებათ გული, რომ რელიგიის გაკვეთილი აღარ უტარდებათ. ჩვენ ათი წლის მანძილზე ვიღებდით მონაწილეობას საპატრიარქოსთან არსებული ახალგაზრდული ცენტრის მიერ გამოცხადებულ ინტელექტუალურ კონკურსში „ჩვენ ვსწავლობთ ბიბლიას".

მეგობართან ერთად
მეგობართან ერთად

- ვიცი, რომ თქვენ აისრულეთ დიდი ხნის ოცნება და დღეს ქართულის მასწავლებელი ხართ...

- ეს იყო 2019 წლის ზაფხულში, როცა მასწავლებლის პროფესიული განვითარების სქემამ საშუალება მომცა, რომ გამოცდა ჩამებარებინა როგორც პროფესიულ უნარებში, ასევე ამეხდინა ბავშვობის ოცნებაც და ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი გავმხდარიყავი. როცა გამოცდები ჩავაბარე, იმ დროს წყალწმინდის საჯარო სკოლამ ქართულის მასწავლებლის ვაკანსია გამოაცხადა. მადლობა სკოლის დირექციას, ქალბატონ ნანი ჯიქიასა და რუსუდან ზოიძე-მეგრელიშვილს, რომ ქართულის მასწავლებლად ამიყვანეს და სამი კლასი ჩამაბარეს. ჩემი მშობლიური სუფსის საჯარო სკოლის შემდეგ, ცოტაც არ იყოს, წარმოუდგენლად მეჩვენებოდა სხვა სკოლის მასწავლებელი ვყოფილიყავი, მაგრამ, ღვთის შეწევნით, ახლა მეორე სოფელში დიდი სიყვარულით მივიჩქარი. მიხარია, როცა გაკვეთილზე ჩემი მოსწავლეების სითბოთი და სიყვარულით სავსე თვალები შემომციცინებს.

ლელა სარიშვილი კოლეგებთან ერთად
ლელა სარიშვილი კოლეგებთან ერთად

- წლების განმავლობაში თქვენ სუფსის კულტურის სახლის დირექტორიც იყავით, რით იყო ის დრო გამორჩეული? 

- კულტურის სახლის დირექტორი 2008-2019 წლებში ვიყავი და ეს ჩემი ცხოვრების მნიშვნელოვანი პერიოდია. დირექტორის თანამდებობა საკუთარი ნებით დავტოვე, რადგან არჩევანის წინაშე დავდექი და ბავშვობის ოცნებამ სძლია. იმ დროს ხშირად ვატარებდით საქველმოქმედო ღონისძიებებს კულტურის სახლის გვერდით არსებული ყოველთა წმინდას ტაძრის სარემონტო სამუშაოების ხელშესაწყობად, ასევე სოციალურად დაუცველი ოჯახების ბავშვებისა თუ ავადმყოფი ბავშვების დასახმარებლად. ერთ-ერთ ასეთ საქველმოქმედო ღონისძიებაში კულტურის სახლის თანამშრომლებისა და თანაკლასელების თანადგომით რაიონის სკოლებმა და საზოგადოების გარკვეულმა ნაწილმა მიიღეს მონაწილეობა. მახსოვს, 17 წლის გოგონას, ქეთი სურმანიძეს როგორ ვაგრძნობინეთ, რომ მარტო არ იყო და მშობლების გარდა მასზე ჩვენც ვზრუნავდით. სცენაზე თვალცრემლიანი ქეთი იდგა და მადლობას იხდიდა თანადგომის გამო, რომელმაც იმის იმედი დაუბრუნა, რომ ყველაფერი კარგად იქნებოდა.

ლელა სარიშვილი გაკვეთილზე
ლელა სარიშვილი გაკვეთილზე

- რაიმე განსხვავებული გზით ხომ არ ცდილობთ, რომ თქვენმა მოსწავლეებმა ლიტერატურა შეისწავლონ და შეიყვარონ?

- მოსწავლეებმა ესა თუ ის ნაწარმოები უკეთ რომ გაიგონ, საამისოდ მათი გმირების ხასიათს უნდა ჩაწვდნენ. ამიტომ რომელიმე ლიტერატურული ნაწარმოების განხილვის დროს კონკრეტულ პერსონაჟზე ვმსჯელობთ. მოსწავლეებს ვთავაზობ, გაიხსენონ საკუთარი ამბავი - მსგავსი რამ ჩვენც ხომ არ გადაგვხდენია? როგორ მოვიქცეოდით მსგავსს სიტუაციაში? დიდ ყურადღებას ვუთმობ კლასგარეშე ლიტერატურას, გამოცხადებული გვაქვს კონკურსი „ყველაზე კარგი მკითხველი". წაკითხული მოთხრობების შემდეგ ერთმანეთს შთაბეჭდილებებს ვუზიარებთ, ვწერთ თავისუფალ თხზულებებს, ესეებს და ერთმანეთს ვაცნობთ.

ლელა სარიშვილი მეგობართან ერთად
ლელა სარიშვილი მეგობართან ერთად

- გაკვეთილი თქვენთვისაც თავისებური სცენაა?

- ასეა. გაკვეთილიც ერთგვარი სცენაა, სადაც მოსწავლეთა სახით სხვადასხვა მაყურებელი გიცქერის და გისმენს და ეს სპექტაკლი მათთვის საინტერესოდ უნდა „ითამაშო“. ყველა ბავშვში უნდა მოძებნო ის კეთილი მარცვალი, რომელიც ყველაზე სუსტ მოსწავლესაც აგრძნობინებს, რომ მას მეტი შეუძლია. აუცილებელია, რომ კლასში სუფევდეს ჰარმონია, ურთიერთპატივისცემა და ბავშვებს ერთმანეთის ნიჭის დანახვა და აღიარება შეეძლოთ.

რთული, მეტად რთული და საპასუხისმგებლოა, რომ კარგი მასწავლებელი იყო. ღვთის შეწევნით, მუხლჩაუხრელი ვშრომობ, რომ ყველა გაკვეთილი განსხვავებულად საინტერესო, სახალისო და შემოქმედებითი იყოს. მუხლზე დაჩოქილი ვუხდი მადლობას უფალს იმისთვის, რომ მასწავლებელი მქვია...

 

1165
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი

მინანქარში გაცოცხლებული „ვეფხისტყაოსანი", ანუ რა ხდება, როცა ხელოვნება სულის ნაწილი ხდება

145
(განახლებულია 19:32 26.02.2021)
დიზაინერი ნათია არველაძე არაერთი უნიკალური, ძალზე შთამბეჭდავი კოლექციის ავტორია და თითოეული პროექტით ისტორიას აცოცხლებს.

მისი ერთ-ერთი განსაკუთრებული პროექტია „ვეფხისტყაოსნის“ თემაზე შესრულებული მინანქრის სამკაული, რომელსაც საზოგადოებაში რეზონანსული გამოხმაურება მოჰყვა. გარდა ამისა, ქალბატონი ნათია მუშაობს ტანსაცმლის დიზაინზე. მისი ყველა ნამუშევარი არის ექსკლუზიური და არასოდეს მეორდება.

ნათია არველაძე
ნათია არველაძე

- გაეცანით ჩვენს მკითხველს...

- ჩემი ინტერესი ხელოვნების მიმართ ადრეულ პერიოდში გამოვლინდა. ხატვა, აქსესუარები, ტანსაცმელი - ყოველთვის მიტაცებდა. ამიტომაც ჩავაბარე თბილისის სახელწიფო სამხატვრო აკადემიაში, შემდეგ კი უნივერსიტეტში, ხელოვნების ისტორიის ფაკულტეტზე. თავისი თვითმყოფადობით ქართული კულტურა ყოველთვის აღფრთოვანებას იწვევდა ჩემში. მსურდა თვითონ შემექმნა რაღაც, რითიც გამოვხატავდი ჩემს დამოკიდებულებას და სიყვარულს. ასე გაჩნდა ქართულ ბაზარზე ბრენდი „მართა“, რომელიც უკვე 12 წელია არსებობს.

ნათია არველაძე
ნათია არველაძე

- სამკაულების შექმნით როდის დაინტერესდით? როგორ შეისწავლეთ და რამდენად საინტერესო იყო ეს პროცესი თქვენთვის?

- სამკაული ყოველთვის მაინტერესებდა, თუმცა იმისთვის, რომ კოლექცია შექმნა, საკმაო ცოდნა, თანხები და რისკია საჭირო. 2016 წელს მონაწილეობა მივიღე თბილისის მოდის კვირეულში და ასე შეიქმნა პირველი და ჩემთვის უსაყვარლესი კოლექცია ტანსაცმლისა და სამკაულის, რომლის ინსპირაცია იყო ქართველ მეფეთა შესამოსელი და უძველესი ოქრომჭედლობა. სამკაული შევასრულეთ ურთულესი ტექნიკით, რომელიც თვითონ მოვიფიქრე. ამ ყველაფერს დიდი შრომა და ნებისყოფა სჭირდებოდა, რაშიც გვერდით მედგა ჩემი ატელიეს არაჩვეულებრივი პროფესიონალთა გუნდი. ეს იყო რაღაც დიდი და საინტერესო გზის დასაწყისი.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი
photo: courtesy of Atelier MARTA
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი

- რა ტექნიკით ქმნით სამკაულს და რა ეტაპებს გადიხართ, სანამ ნივთი დასრულებულ სახეს მიიღებს?

- დროთა განმავლობაში გადავედი მინანქრის ტექნიკაზე, რომელსაც გამოხატვის მეტი შესაძლებლობები აქვს.

ჩემთვის მთავარია იდეა, რომელიც შთამაგონებს, აღმაფრთოვანებს, მიკარგავს მოსვენებას და ტვინში იწყება სრული ქაოსი და ამ ქაოსიდან ნელ-ნელა ჩნდება, იკვეთება ფორმები, რასაც შინაგანად ვგრძნობ. ესკიზებს ვქმნი მანამდე, სანამ არ გამოიძერწება სასურველი ფორმა. შემდეგ მოდის უკვე შესრულების ტექნიკური მხარე, რაც ასევე რთული და საინტერესოა.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ვეფხისტყაოსნის თემაზე შექმნილი სამკაული

- თქვენთვის, როგორც ქალისთვის, რასთან ასოცირდება ლამაზი სამკაული?

- ლამაზი სამკაული ისაა, რომელსაც იხდენს ადამიანი, რომელიც ორგანულადაა შერწყმული ხასიათთან, ინდივიდუალურობასთან.

ზოგადად, სამკაული, ჩემი აზრით, ესაა თვითგამოხატვის საუკეთესო საშუალება. სამკაულით შეიძლება გახდე რომანტიკულიც, მეოცნებეც, ვინტაჟურიც და რევოლუციონერიც.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული

- ყველაზე რთული და საპასუხისმგებლო ნამუშევარი გაიხსენეთ...

- ერთ-ერთ რთულ ნამუშევრად ჩემს შემოქმედებაში მივიჩნევ კოლექციას „ვეფხისტყაოსანი", რომელზეც ვიმუშავე საკმაოდ მოკლე დროში და შევქმენი სცენები ნაწარმოებიდან. ეს იყო ძალიან საპასუხისმგებლო, რადგან ფაქტიურად პირველად ხდებოდა „ვეფხისტყაოსნის" დასურათება სამკაულში. საკმაოდ დიდი მოწონება ხვდა წილად და, ვფიქრობ, ადრე თუ გვიან ისევ მივუბრუნდები ამ თემას.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი

- სამკაულის გარდა ქმნით ტანსაცმლის დიზაინს. რით არის თქვენი სამოსი გამორჩეული და იგრძნობა თუ არა ნამუშევრებში თქვენი ხელწერა?

- თავიდან, როდესაც ტანსაცმლის შექმნა დავიწყე, ესეც ქართულ კულტურასთან იყო დაკავშირებული. მსურდა ტაძრის კედლებზე გამოსახული მეფეთა და დიდებულთა შესამოსელი თანამედროვე სახით და დიზაინით გადმომეცა. ძალიან შთამბეჭდავი გამოვიდა. მაგრამ ასეთი ნამუშევრები სპეციფიკურ მიდგომას მოითხოვს, ვიწრო წრეზეა გათვლილი და შესრულებაც ძვირადღირებულია. ამიტომ, სამწუხაროდ, ხშირად ვერ ვქმნი.

ჩემს ატელიეში ამჟამად ფუნქციონირებს მუდმივი „შოურუმი“, სადაც ჩვენს მომხმარებელს ვთავაზობთ სხვადასხვა თანამედროვე სტილის სამოსს. შესრულებულია უმაღლესი ხარისხით, რაც დღეს საკმაოდ იშვიათია.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული

- რთული იყო ქართულ ბაზარზე სახელის მოხვეჭა და თავის დამკვიდრება? რა სირთულეების დაძლევა მოგიხდათ?

- ქართულ და ნებისმიერ ბაზარზე თავის დამკვიდრება – ესაა ურთულესი გზა. მთავარია მიზნისკენ სწრაფვა, დაუღალავი შრომა, უწყვეტი ძალისხმევა, მიზანსწრაფულობა. არაერთგზის მოგვიწევს გავიაროთ სირთულეების ქარცეცხლში და სწორედ მაშინ არ უნდა დანებდე. ესაა წარმატების გასაღები. დღეს, როცა წარსულს გადავხედავ, ვფიქრობ, რა ძალით ვუმკლავდებოდი ამ გამოწვევებს. მაგრამ მგონია, ესაა ყველაზე ძლიერი განცდა - სურვილი თვითგამოხატვისა. მერე რაღაცნაირად თავისთავად მოდის ინტერესიც და წარმატებაც.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული

- სამომავლოდ რა გეგმები გაქვთ?

- ამჟამად ვმუშაობ სამკაულის ახალ კოლექციაზე, წესით, საკმაოდ საინტერესო უნდა გამოვიდეს, რადგან შესრულების მხრივაც გარკვეული სიახლეები იქნება.

 

145
ტესტირება კორონავირუსზე

COVID-19 საქართველოში 1 მარტის მონაცემები

0
(განახლებულია 10:52 01.03.2021)
ბოლო 24 საათში ჩატარებული კვლევა ტესტით - 17.947. დადებითობის მაჩვენებელი: დღიური - 0,89%, ბოლო 14 დღის - 1,9%, ბოლო 7 დღის - 1,44%

თბილისი, 1 მარტი – Sputnik. საქართველოში ახალი კორონავირუსით დაავადებულთა რაოდენობა ბოლო დღე-ღამეში 160-ით გაიზარდა და ინფიცირებულთა საერთო რიცხვმა 270.918-ს მიაღწია. ინფორმაცია საქართველოს მთავრობის სპეციალურ ვებ-გვერდზე stopcov.ge განახლდა.

ამ დროისათვის სულ გამოჯანმრთელდა 265.523  ადამიანი (ბოლო 24 საათში – 409), გარდაიცვალა – 3.520  (ბოლო 24 საათში – 10), კარანტინის რეჟიმშია 253, სტაციონარებში ექიმების დაკვირვების ქვეშ 1.510 პაციენტი, ხოლო კოვიდ–სასტუმროებში 154 ადამიანი იმყოფება. 

ბოლო 24 საათში ჩატარებული კვლევა ტესტით - 17.947, მათ შორის ანტიგენის სწრაფი ტესტით - 13.244, PCR ტესტით - 4703.

დადებითობის მაჩვენებელი: დღიური - 0,89%, ბოლო 14 დღის - 1,9%, ბოლო 7 დღის - 1,44%.

საქართველოში კორონავირუსის პირველი შემთხვევა 2020 წლის 26 თებერვალს დაფიქსირდა.

0
თემები:
კორონავირუსი საქართველოში: ბოლო ცნობები