ბექა ხუცურაული

რამდენიმე ტილოს ერთდროულად ხატვა და ფერების ომი, სადაც ძლიერი იმარჯვებს

510
(განახლებულია 14:12 10.05.2020)
მისი პროფესია ხელოვნებისგან საკმაოდ შორსაა, ერთხელაც ქვეცნობიერში არსებულმა სურვილმა „თავისი გაიტანა“ და 28 წლის ასაკში შემოქმედებითი შიმშილის გრძნობა გაუჩინა...

შეიძლება ითქვას, რომ თვითნასწავლმა მხატვარმა, ბექა ხუცურაულმა დაუსწრებლად „სახალხო აკადემიაც“ დაამთავრა. კითხულობდა საჭირო ლიტერატურას, უსმენდა და იზიარებდა პროფესიონალების რჩევა-დარიგებებს. დაინტერესდა და შეისწავლა ქვის ხა­ნის კედ­ლის მხატ­ვრო­ბა. ახლა უკვე ღიმილით იხსენებს იმ დროს, როცა სარდაფში ჩადიოდა სახატავად და კონკრეტულ დეტალზე საათობით მუშაობდა. დღეს გამოსახვის კლასიკურ სტილს ანიჭებს უპირატესობას, მისი ნახატები არა ერთ გამოფენაზე იხილეს და მოიწონეს.

ბექა ხუცურაული
ბექა ხუცურაული

„დატვირთული დღის ბოლოს ვზივარ, მინდა დავიძინო, მაგრამ ვერ ვიძინებ, ემოცია არ მაძინებს... მე არ ვიცი როგორ გადავიხდი მადლობას ასეთი ბედნიერი დღისთვის, არ ველოდი ამხელა ამბავს, ამდენ გულშემატკივარს, ამდენ სტუმარს და ჩემ ნახატებზე შეყვარებულ ამდენ ადამიანს... მადლობა ყველას! „- ასე გამოხატა მან ემოცია ერთ-ერთი გამოფენის შემდეგ.

ბექა ხუცურაულის შემოქმედება
ბექა ხუცურაულის შემოქმედება

-ბატონო ბექა, პირველად როდის ირწმუნეთ, რომ მხატვრობა გამოსახვის ის ფორმაა, რითიც საკუთარ სათქმელს იტყვით?

- იცით, ხატვა იმიტომ დავიწყე, რომ უფრო გამეფერადებინა ჩემი ყოველდღიური ცხოვრება და სამსახური მოსაწყენი და ერთფეროვანი არ ყოფილიყო. შესაბამისად, სწორედ სამსახურში, თავისუფალ დროს ვხატავდი ჩვეულებრივი შავი ფანქრით, მაგრამ მივხვდი, რომ ეს არ იყო საკმარისი, რადგან ფერების გადმოცემის ძალიან დიდი სურვილი მქონდა. სახლში ვითხოვე პალიტრაზე მორჩენილი საღებავები, თუმცა არ ვიცოდი როგორ უნდა გამეზავებინა, საერთოდ როგორ უნდა დამეწყო. ჩემს სურვილს სახლში სერიოზულად არავინ შეხვდა, ამიტომ დიდი ყურადღება არავის გამოუჩენია. პირველი რამდენიმე ნახატი კრახით დამთავრდა და ამან უფრო დიდი სტიმული მომცა, მინდოდა დამემტკიცებინა, რომ შევძლებდი. ამიტომ რაღაც პერიოდი, ღამით, რამდენიმე საათი სარდაფში ვატარებდი და ერთ კონკრეტულ დეტალზე საათობით ვმუშაობდი, ვიდრე იმას მივიღებდი რაც მინდოდა… ეს ხშირად ძალიან დიდი სიხარულიც იყო და დიდი იმედგაცრუებაც. აი, როდესაც ჩემი ნამუშევრებით სერიოზული ადამიანებიც დაინტერესდნენ, მაშინ მივხვდი, რომ ეს შევძელი. რაც ხატვა დავიწყე, არ მახსენდება დღე, ერთი-ორი შტრიხი მაინც არ დამეხატოს. ახლა უკვე „მოვიწამლე” და ხატვის გარეშე სიცოცხლე მართლა ვეღარ წარმომიდგენია.

ბექა ხუცურაულის შემოქმედება
ბექა ხუცურაულის შემოქმედება

- მხოლოდ კლასიკური სტილით ზეთში ხატვის მანერაა თქვენთვის მისაღები?

-საერთოდ, ბავშვობიდან მიყვარდა კლასიკური სტილის ნახატები, ვფიქრობ, ეს უფრო იმიტომ, რომ თელავში, ქეთევან იაშვილის სახელობის გალერეა იყო ჩემთვის გამორჩეული ადგილი. არასოდეს ვუშვებდი ხელიდან მისი ნახვის შანსს, თითოეულ ნამუშევართან ძალიან დიდი დრო მაქვს გატარებული. ვოცნებობდი, რომ სახლში ასეთი ნამუშევრები მქონოდა. იქ ძირითადად კლასიკური სტილის ტილოებია, უნიკალური კოლექცია. ამიტომ დღემდე ვცდილობ მივაღწიო და დავხვეწო ეს სტილი, რაც ძალიან კარგ განწყობაზე მაყენებს. უფრო მოგვიანებით მერაბ აბრამიშვილი აღმოვაჩინე, ძალიან დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა მისმა ნამუშევრებმა. ბევრი რამ წავიკითხე მისი ხატვის სტილზე, საერთოდ ლევკასის და ტემპერით, აკრილით ხატვის ტექნიკაზე...  რამდენიმე ნამუშევარი მეც შევქმენი მსგავს სტილში, სხვათაშორის რაც დავხატე, დიდი მოწონება დაიმსახურა და თითქმის ყველა გაიყიდა.

ბექა ხუცურაულის შემოქმედება
ბექა ხუცურაულის შემოქმედება

- რისი ხატვა განიჭებთ ყველაზე დიდ სიამოვნებას?

- ძირითადად ვხატავ ბუნებას, სადაც ყველა-ფერია, ესაა ჩემი ინსპირაცია. სხვადასხვა სეზონის პეიზაჟები, ყვავილები უამრავი ფერის, ამ ყველაფრის ხატვა ჩემთვის ძალიან ღირებულია. ყოველდღიურად მეცვლება განწყობა ფერების მიმართ, სხვადასხვა სპექტრს ვირჩევ, ამიტომ საშუალოდ ოთხი ან ხუთი პალიტრა მაქვს ხოლმე გაშლილი, სხვადასხვა გრადაციებით, რადგან ერთი არ მყოფნის. ხშირად ერთი ტილოც არ არის საკმარისი და ერთდროულად ორ-სამს ვხატავ, თუმცა საბოლოოდ დასრულება ყველა მათგანს ინდივიდუალურად ჭირდება.

ბექა ხუცურაულის შემოქმედება
ბექა ხუცურაულის შემოქმედება

-რას ნიშნავს თქვენი ტერმინი „ფერების ომი“?

-ძალიან დიდი დრო დამჭირდა იმისათვის, რომ ფერები რაღაც დონემდე შემესწავლა, ეს პროცესი დაუსრულებელია და ახლაც, ყოველდღიურად მიმდინარეობს, არ არსებობს დღე ახალი აღმოჩენის გარეშე. ფერები, იგივე პიგმენტები, რისგანაც შედგება საღებავი, ზოგი ძალიან ძლიერია, ზოგი სუსტი, მათი ერთმანეთთან ურთიერთობით უნდა ეცადო შექმნა ჰარმონია, ეს კი ხშირად ძალიან დიდ დაკვირვებას და სიზუსტეს მოითხოვს, წინააღმდეგ შემთხვევაში მიიღებ „ომს”, სადაც ძლიერი „იმარჯვებს“, ეს კი ხშირად აგრესიას იწვევს და ჩემს განწყობაზე ძალიან მოქმედებს.

ბექა ხუცურაულის შემოქმედება
ბექა ხუცურაულის შემოქმედება

- როგორც ვიცი, თქვენთვის ხატვა ფილოსოფიური პროცესია...

-ვფიქრობ, სწორედ ფერების ურთიერთობა ტილოზე, რის საშუალებითაც შეგიძლია მიიღო ნათელი, ბნელი, პოზიტივი, ნეგატივი და საერთოდ განწყობა -ეს ფილოსოფიური პროცესია. ჩემი პირველი ასეთი აღმოჩენა იყო სიკაშკაშის მიღება ტილოზე, როდესაც ვფიქრობდი რაც უფრო მეტ ღია ტონს დავდებდი ტილოზე, მეტად გაკაშკაშდებოდა, თურმე პირიქით, დიდი სიბნელე წარმოაჩენს დიდ სიკაშკაშეს. ეს ალბათ ყველგან ისწავლება, სადაც ხატვას ასწავლიან, მაგრამ ისიც არ ვიცოდი რა უნდა წამეკითხა, რომ გამეგო ეს ყველაფერი გამეგო. საბოლოოდ თვითონ აღმოვაჩინე და ეს აღმოჩენები დღემდე გრძელდება, რაც დიდ ენერგიას მაძლევს. იქიდან გამომდინარე, რომ თვითნასწავლი ვარ, ყოველთვის გულდასმით ვკითხულობ ყველა შეფასებას, სიხარულით ვიღებ შენიშვნას.

ბექა ხუცურაულის შემოქმედება
ბექა ხუცურაულის შემოქმედება

- მათგან ღირებული რომელი გახსენდებათ?

-სწორედ რამდენიმე დღის წინ, ერთმა ქალბატონმა, რომელმაც დაათვალიერა ჩემი ნახატები, მომწერა კონკრეტული მითითება რეფლექსის შესახებ, თეორიულად ამის შესახებ გაგებულიც არ მქონდა, თუმცა ამას პრაქტიკაში ინტუიციით ვიყენებდი და ცოტა მიჭირდა. მითითების შემდეგ რეფლექსის გარდა, დამატებით ბევრ დეტალს სიღრმისეულად გავეცანი, რამდენიმე დღის შემდეგ, ჩემთვის უცნობ ქალბატონს, დავუკავშირდი და მადლობა გადავუხადე. ასეთი კონკრეტული, კომპეტენტური შენიშვნები და მითითებები ჩემთვის ფაქტობრივად „ინვესტიციაა” და ვაფასებ. თუმცა არის ძალიან ბანალური, უბრალო, უფრო საკუთარი თავის წარმოჩენის გამო წარმოთქმული შეფასებები, რასაც ნაკლებ ყურადღებას ვუთმობ და ვცდილობ იუმორში გავატარო.

ბექა ხუცურაულის სახელოსნო
ბექა ხუცურაულის სახელოსნო

-ყველაზე მეტად რომელმა ნახატმა გაგაბედნიერათ, რომელსაც არასოდეს გაყიდით ან  გაასაჩუქრებთ?

-იცით, რამდენად ბანალურადაც უნდა ჟღერდეს, ყველა ჩემი ნახატი ემოციის ნაყოფია. უემოციოდ, განწყობის გარეშე, ფერსაც ვერ მივიღებ, არაფერი გამომდის, შესაბამისად ყველა ნახატს თავისი წილი ბედნიერება მოაქვს. გამოვარჩევდი მთავარანგელოზ გაბრიელს, რომელიც გასულ წელს დავხატე, ფერებით და ფორმით თითქოს უფრო ფრესკას ჰგავს. სახის დახატვას მოვერიდე, რადგან კანონიკას ცოდნა უნდა და კურთხევის აღებაც საჭიროა, ამიტომ არ მივეცი თავს უფლება. თუმცა სასწაული ისაა, რომ ყველა, ვინც ნახულობს სახეს თავად ხედავს, ზოგი ამბობს, რომ ბავშვის სახით ხედავს, ზოგი ჭაბუკის, ზოგი კი ზრდასრულის, პრინციპში გასაკვირიც არაფერია, რადგან წარმოსახვაში მთავარანგელოზს ყველა ინდივიდუალურად ხედავს და აღიქვამს. ეს ნახატი ჩემთვის განსაკუთრებულია და არასოდეს გავასხვისებ.

ბექა ხუცურაული
ბექა ხუცურაული

-სად იყო თქვენი ნამუშევრები გამოფენილი?

-რამდენიმე შერეული გამოფენა მქონდა, თბილისობას, ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრში, „რუსთავი-2“-ის ეზოში, 2019 წლის 1 ივნისს, ასევე 2013 წელს თურქეთში, სტამბულში, მხატვართა საერთაშორისო ტრადიციულ გამოფენაზე, სადაც დიპლომიც გადმომცეს. რაც შეეხება პირველ პერსონალურ გამოფენას, 2019 წლის 7-17 ნოემბერს მქონდა ჩემს მშობლიურ ქალაქ თელავში, რომელიც ერეკლე II-ს საიუბილეო თარიღს მიეძღვნა. გამოფენას, ათი დღის განმავლობაში წარმოუდგენლად ბევრი მნახველი ჰყავდა. მაშინ ნამუშევრების ნახევარზე მეტი გაიყიდა, რაც მუზეუმის თანამშრომლების თქმით, უპრეცედენტო იყო. ასევე ვამაყობ და ძალიან მიხარია, რომ ჩემი ორი ნამუშევარი, მუზეუმმა, მუდმივ საექსპოზიციო დარბაზში ცნობილი ქართველი და უცხოელი მხატვრების გვერდით გამოფინა.

ბექა ხუცურაულის შემოქმედება
ბექა ხუცურაულის შემოქმედება

-შთაგონებისთვის თუ აქვს მნიშვნელობა ადგილს, სადაც ხატავთ?

-რათქმა უნდა ადგილს და გარემოს უდიდესი მნიშვნელობა აქვს. იმ კონკრეტულ ადგილზე, რომელსაც მე „ჩემი კვადრატი” შევარქვი, თავს ძალიან კომფორტულად ვგრძნობ და არსად გასვლა არ მინდა, სხვა ადგილზე ადაპტაცია ძალიან მიჭირს. უნდა იყოს აუცილებლად სიმყუდროვე და თბილი განათება. ჩემი დიდი სურვილია, რომ მქონდეს ცალკე სახელოსნო დიდი ფანჯრებით, სადაც უამრავ სტუმარს მივიღებდი. მზე მიყვარს, ის ხომ ყველა-ფერის გამაცოცხლებელია, უხდება ჩემს ნახატებს მზე და თბილი ნათება, თითქოს ცოცხლდება ხეები, ყვავილები, სამყარო...

510
დადუნა გეწაძე

ოზურგეთელი გოგონას ახდენილი ამერიკული ოცნება, ანუ რა ხდება, როცა ბებიამ ინგლისური არ იცის

1548
(განახლებულია 17:21 25.05.2020)
ახლანდელ თაობას, მათი მშობლებისგან განსხვავებით, საკუთარი ნიჭის რეალიზებისთვის გაცილებით დიდი ასპარეზი მიეცა. მთავარია, მოინდომო – შენი ოცნების ქვეყანაშიც ჩახვალ და ცოდნასაც იქ შეიძენ...

ოზურგეთის ნოდარ დუმბაძის სახელობის №2 საჯარო სკოლის მეთერთმეტე კლასელმა დადუნა გეწაძემ ფლექსის საერთაშორისო კონკურსში გაიმარჯვა და სექტემბრიდან ამერიკაში გაემგზავრება სასწავლებლად. 

შეგახსენებთ, რომ მომავალ ლიდერთა გაცვლითი პროგრამა სკოლის მოსწავლეებს შესაძლებლობას აძლევს, საერთაშორისო გაცვლითი პროგრამის მეშვეობით ერთი აკადემიური წელი ამერიკულ სკოლაში ისწავლოს და ამერიკელი მასპინძლის ოჯახთან ერთად იცხოვროს. ეს გაცვლითი პროგრამა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლების მოსწავლეებზეა გათვლილი და ამერიკული მხარის მიერ ფინანსდება. ამ კონკურსში მონაწილეობის მსურველი, როგორც წესი, ძალიან ბევრია და მასში გამარჯვება არ არის ადვილი...

დადუნა გეწაძე
დადუნა გეწაძე

- დადუნა, როგორ ფიქრობ, შენ გარდა კიდევ ვისი დამსახურებაა შენი გამარჯვება?

- ინგლისური ენის შესწავლა ჯერ კიდევ ბაღში, ადრეული ასაკიდან დავიწყე. იმისდა მიუხედავად, რომ ჩემი ბებია თამარი რუსული ენის სპეციალისტია, მისი ძალისხმევით მუდმივი კითხვითი ვარჯიშებით, ტესტებით და მოსასმენი დავალებებით შევძელი და ენა უკეთესად ავითვისე. თვითონ ინგლისური არ იცის...

- გაკვეთილს როგორ აბარებდი?

- სანამ ვყვებოდი, ის თითს აყოლებდა ტექსტს და მოსასმენ, ადაპტირებულ ტექსტებს სინქრონულად მაყოლებდა. არ შემიძლია არ აღვნიშნო ჩემი სკოლისა და მასწავლებლების უდიდესი როლი. ასევე ძალიან დამეხმარნენ ამერიკიდან ჩამოსული გაცვლითი პროგრამის მონაწილე სტუდენტებიც. მათთან ხშირი კომუნიკაციით საუბარი უფრო გავაუმჯობესე და დავხვეწე.

დადუნა გეწაძე
დადუნა გეწაძე

- თავდაჯერებული ჩანხარ, ანუ ელოდი გამარჯვებას?

- ვერ გეტყვით, რომ ჩემთვის ეს მოულოდნელი აღმოჩნდა. ასეთ კონკურსებში ხომ გამარჯვებისთვის იბრძვიან. მჯერა, რომ ადამიანი მონდომებით ყველაფერს მიაღწევს ცხოვრებაში. ასეთ დროს ყველაზე საოცნებოც ხშირად რეალური ხდება.

- ამერიკა რამდენადაა შენი ოცნების ქვეყანა? 

- The American Dream – ჩემთვის ეს ყველაზე ამბიციური სურვილების გახმოვანებისა და მიზნების მიღწევის სტიმული და შესაძლებლობაა. ვფიქრობ, ეს არა მხოლოდ მიმზიდველი აბსტრაქტული ოცნებაა, არამედ ძალიან ხელშესახები  რეალობა. აქ არ არსებობს შესაძლებლობების შეზღუდვა, გაქვს უდიდესი შანსი, მოტივაცია, რომ მეტი გაიგო და მნიშვნელოვანი ნაბიჯები გადადგა უკეთესი მომავლისთვის...

დადუნა გეწაძე
დადუნა გეწაძე

- ამერიკაში ჩასული გურული მოჯირითეების ამბავი თუ გსმენია?

- დიახ, მსმენია. მე, როგორც გურული და ქართველი ძალიან ამაყი ვიყავი, როცა ამერიკაში მათი წარმატებების ამბავი გავიგე. გურულები ხომ ყველაფერში განსაკუთრებულად ყოჩაღები ვართ! ვეცდები ჩემი კუთხე და ქვეყანა მეც ვასახელო...

- ვიცი, რომ ფლექსის გარდა ევროპული სკოლის კონკურსზეც გახვედი...

- ფლექსიც და ევროპული სკოლაც ორივე ძალიან კარგი საშუალებაა მიზნების მისაღწევად. მათ შორის არჩევანის გაკეთება მართლა რთული საქმეა. საშუალება რომ მქონდეს, ორივეს ავირჩევდი. მოხდა ისე, რომ ფლექსის პასუხები ადრე მოვიდა და თანხმობის მისაცემად მხოლოდ ერთი კვირა მქონდა. იქნებ ასე უკეთესიც იყო. თანაც, ვერ მოგატყუებთ, ალბათ ჩემს ბავშვობის ოცნებას მაინც ვერაფრით დავთმობდი...

დადუნა გეწაძე
დადუნა გეწაძე

- როგორც თინეიჯერს რა მოგწონს შენ თაობაში და რა არა?

- ჩემი თაობა, ვფიქრობ, მიზანდასახულობით, დამოუკიდებელი აზროვნებითა და ქმედებით გამოირჩევა. რა თქმა უნდა, ამაზე იმოქმედა გარემოებამ და ახალმა შესაძლებლობებმაც. როგორც თინეიჯერს, მიმაჩნია, რომ დღევანდელი ახალგაზრდების დიდი ნაწილი ყველანაირ შანსს იყენებს იმისთვის, რომ უკეთესები გახდნენ. 21-ე საუკუნესთან ერთად მსოფლიომ თვალი გაუსწორა ახალ რეალობას და ჩვენც ამ რეალობის მონაწილეები გავხდით. დღითი დღე ვვითარდებით და, ვფიქრობ, დღევანდელ თაობაში სწორედ ეს მომწონს – ჩვენი მიზანდასახულობა, მონდომება და გამბედაობა. მე მჯერა ჩემი თაობის და იმის, რომ ყველაფერს შევძლებთ. რაც შეეხება ჩვენ ნაკლს, სამწუხაროდ, ხშირად სიტყვები „თავისუფლება" და „თავის უფლება" არასწორად გვესმის ხოლმე. ალბათ ეს ასაკისა და მოზღვავებული ენერგიის ბრალიცაა...

დადუნა გეწაძე
დადუნა გეწაძე

- რომელია შენი საყვარელი ფრაზა?

- ესაა ამერიკის მეთექვსმეტე პრეზიდენტის აბრაამ ლინკოლნის სიტყვები: Success is going from failure to failure without losing your enthusiasm. ანუ „წარმატება მარცხიდან მარცხამდე მოდის, ენთუზიაზმის დაკარგვის გარეშე“. ეს ალბათ ყველაზე სასარგებლო და გასათვალისწინებელი რჩევაა ადამიანისთვის მთელი ცხოვრების მანძილზე...

- საკუთარი თავი როგორ და სად წარმოგიდგენია 20 წლის მერე?

- ხშირად მიფიქრია იმაზე, თუ რით მინდა დავკავდე მომავალში. იქიდან გამომდინარე, რომ ყოველთვის მიყვარდა სიმართლე და სამართლიანობა, გადავწყვიტე მომავალი პროფესიაც ამასთან ყოფილიყო დაკავშირებული. მინდა წარმატებული ადვოკატი გავხდე. ამის მისაღწევად აუცილებელია სრულყოფილი განათლების მიღება. კონკრეტულად ოცი წლის შემდეგ სად ვიქნები? – არ ვიცი. თუმცა ვფიქრობ, სადაც უნდა ვიყო, როგორც დედა, როგორც ქალი და როგორც პროფესიონალი მინდა პიროვნულად შემდგარი ვიყო.

- უცხოეთში ჩასული ერთი წინადადებით როგორ ეტყვი ვინმეს საქართველოზე?

- საქართველოს ვერც ერთ ქვეყანას ვერ შევადარებ, აქ მზე სხვანაირად ანათებს, აქ სხვა სიყვარული და თავისუფლებაა...

 

1548
როლანდ დუმბაძე

როცა საკუთარ თავს არ ღალატობ - ნახატებში არეკლილი ცხოვრება, ოცნებები და სიზმრები

271
(განახლებულია 10:23 24.05.2020)
ალბათ მხატვრისთვის ყველაზე რთული არჩევანია როდესაც ეკითხებიან: რა გინდა - ნახატები გაყიდო თუ სახელიო?..

არსებული რეალობიდან გამომდინარე, ხელოვანს მისთვის არასასურველი არჩევანის გაკეთება უწევს ხოლმე, მთავარია, ამ დროს შემოქმედებითი მუხტი შეინარჩუნოს და ყოფითმა პრობლემებმა ნამდვილი ხელოვნება არ გადაწონოს.

როლანდ დუმბაძე
როლანდ დუმბაძე

მხატვარ-ფერმწერი როლანდ დუმბაძე მათ შორისაა, ვინც მძიმე სიტუაციაშიც კი თვითმყოფადობა შეინარჩუნა და შემოქმედებითი თამასა დაბლა არ დაწია. ბევრ ქვეყანაში მოუწია ცხოვრება, ხატავდა რასაც ხედავდა და ისე, როგორც გრძნობდა. 90-იან წლებში ცხოვრობდა მოსკოვში, სადაც დააარსა ბავშვთა სამხატვრო სტუდია და სამხატვრო გალერეა „არბატის ივერია”, ამის მერე მის შემოქმედებაში იწყება ე.წ. ფრანგული პერიოდი და საცხოვრებლად ნიცაში გადადის. იყო დრო, როცა თბილისში ტანსაცმლის დიზაინისა და მოდელირების სტუდია „Fashion studio“ დააარსა. გამოფენები ჰქონდა: კანადაში, ჩეხეთში, სლოვაკიაში, ლიეტუვაში, გერმანიაში, საფრანგეთში, ესპანეთში და სხვ. საბოლოოდ მხატვარი თბილისში დამკვიდრდა და აქედან წასვლას უკვე არსად აპირებს...

როლანდ დუმბაძის შემოქმედება
როლანდ დუმბაძის შემოქმედება

- ბატონო როლანდ, ნახატები ყველაზე კარგად აჩვენებს როგორი პიროვნებაა მათი ავტორი..

- რა თქმა უნდა ნახატები თავისთავად მეტყველებს იმაზე, თუ როგორი ადამიანია მისი შემსრულებელი. ისევე როგორც ხელოვნების სხვადასხვა დარგში, მხატვრობაშიც ანალოგიურად შეიძლება ამის ამოცნობა. არ შეიძლება, ბოროტმა ადამიანმა კეთილი სიუჟეტები შექმნას და სიკეთე გამოსახოს. გარკვეულად მეც მგავს ჩემი ნახატები...

როლანდ დუმბაძის შემოქმედება
როლანდ დუმბაძის შემოქმედება

- დიზანის სამრეწველო გრაფიკის ფაკულტეტი გაქვთ დამთავრებული და ამ კუთხით რომელ ნამუშევარს გამოარჩევდით?

- ადრე, 90-იანი წლების დასაწყისში თბილისში გამოცხადდა კონკურსი, რომელშიც მონაწილეობა მივიღე და გავიმარჯვე. საქართველოს ფეხბურთის ნაკრების ფორმის დიზაინი შევქმენი. წლების მერე, როცა საფრანგეთიდან ჩამოვედი, იდეა დამებადა, რომ ტანსაცმლის დიზაინზე მემუშავა. ვთვლიდი, რომ ამ სფეროში მაინცდამაინც კარგად ვერ ვერკვეოდი, ამიტომ ავიყვანე სპეციალისტები და მკერავები. მე ხატვას ვასწავლიდი ბავშვებს, რადგან ჩანახატების შექმნა იყო საჭირო.

როლანდ დუმბაძის შემოქმედება
როლანდ დუმბაძის შემოქმედება

- განსხვავებულ ადგილებში ხართ ნამუშევარი: კვლევით ინსტიტუტში, ტელევიზიაში, პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც ეწეოდით...

-აკადემიის დამთავრებისთანავე ტელევიზიაში დავიწყე მუშაობა.  იმ პერიოდში იქ პროფესიონალები იყვნენ, მაგალითად, ლია ბურჭულაძე, ზენონ კაცია და სხვები. კვლევით ინსტიტუტში მუშაობის დროს ძირითადად მოსკოვიდან მიღებულ შეკვეთებს ვასრულებდით. მე ელექტროაპარატურის შეფუთვების გრაფიკულ დიზაინზე ვმუშაობდი. პედაგოგად მოსე თოიძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელშიც ვიმუშავე.

როლანდ დუმბაძის შემოქმედება
როლანდ დუმბაძის შემოქმედება

- გამოფენებიდან რომელი იყო საეტაპო, ან რომელს გაიხსენებდით?

- 90-იან წლებში როცა მოსკოვში ვიყავი, ძირითადად შეკვეთებს ვიღებდი, მაგრამ გალერეებთანაც ვმუშაობდი. გავიხსენებდი  ზურაბ წერეთლის გალერეაში გამართულ გამოფენას, რომელიც მართალია, ჯგუფური იყო, მაგრამ სასიამოვნოდ დამამახსოვრდა. ძალიან თბილი შეხვედრა გვქონდა ადგილობრივ აკადემიკოსებთან, ხელოვნების მოყვარულებსა და პროფესიონალებთან, პირველ რიგში, თავად ზურაბ წერეთელთან.

როლანდ დუმბაძის შემოქმედება
როლანდ დუმბაძის შემოქმედება

- თქვენს ნახატებში არა მარტო ჟანრობრივი, თემატური მრავალფეროვნებაცაა...

- სხვათა შორის, დღემდე  ვცდილობ, რომ ყოველთვის რაღაც შევცვალო და ახალი შევიტანო შემოქმედებაში. მრავალფეროვნება მიტაცებს. როცა ჩემს ნამუშევრებს გადახედავთ, შეამჩნევთ, რომ იქ სხვადასხვა სტილია, მე ყველა მათგანი მომწონს.

როლანდ დუმბაძის შემოქმედება
როლანდ დუმბაძის შემოქმედება

- ნიცაში ცხოვრების დროს ალბათ უფრო იმპრესიონიზმისკენ იხრებოდით...

- დიახ, ნიცაში ხატვის უფრო ფრანგულ სტილზე გადავედი და ნახატებშიც ფრანგული პერსონაჟები გაჩნდნენ. ძალიან მიყვარს ჩემი ნახატი „ფრანცუჟანკი“, სადაც გამოსახული არიან ფრანგი ქალები კაფეში, იქ კარგად ჩანს ფრანგული გარემო და იქაური სული. ესპანეთში ყოფნის დროს უკვე ესპანური მოტივები გაჩნდა. ეს ბუნებრივიცაა, როცა უცხოეთში ცხოვრობს მხატვარი ის ანგარიშს უწევს იქაური პუბლიკის ინტერესებსა და მოთხოვნებს, იმის გამო, რომ ნახატი უფრო გაყიდვადი იყოს.

როლანდ დუმბაძის შემოქმედება
როლანდ დუმბაძის შემოქმედება

- გაყიდვადი ახსენეთ, ამ გარემოების გამო მხატვრის სულიერი სამყარო რამდენადმე ხომ არ იჩაგრება?

- იყო ეგეთი მომენტებიც... მაგალითად მოსკოვში ყოფნის დროს ასეთი კითხვა დამისვეს: რა გინდათ, თქვენი ნახატები გაყიდოთ თუ სახელიო? მაშინ მე ცოტა რთული ოჯახური მდგომარეობა მქონდა, ამიტომ ნახატების გაყიდვა ვარჩიე. როცა მოგვიანებით ერთ ცნობილ გალერეაში მივიტანე ჩემი ნახატები იქ მითხრეს: ჩვენ შეგვიძლია ფასზე კი არ ვილაპარაკოთ, არამედ სახელზეო. მე მეორეზე შევაჩერე არჩევანი, რადგან ეს ჩემი ცხოვრების სხვა ეტაპი იყო და ამის ფუფუნების უფლება უკვე მქონდა. ახლა ჩემი  40-მდე ნაუშევარი მაქვს სახლში, ასეთი რამ ადრე არ ყოფილა. როგორც კი ვახატავდი ეგრევე იყიდებოდა. რაც საქართველოში დავბრუნდი შეიძლება ითქვას, რომ მხოლოდ ხუთი-ექვსი ნამუშევარი მაქვს გაყიდული.

როლანდ დუმბაძე ზურაბ წერეთელთან ერთად
როლანდ დუმბაძე ზურაბ წერეთელთან ერთად

- ბატონო როლანდ, ამბობენ, რომ კარგი მხატვარი სიზმარშიც ხატავსო, მართალია?..

- ამაზეც მოგახსენებთ.. ჩვენ საბჭოთა კავშირის ურწმუნო ქვეყანაში ვცხოვრობდით, მაშინ ეკლესიაში სიარული არ შეიძლებოდა. როცა ცხოვრებაში დამიდგა განსაკუთრებული პერიოდი, სულიერი მოსვენება დავკარგე და ისეთი შეგრძნება გამიჩნდა, რომ ეკლესიისკენ რაღაც მეძახდა. იმ დროს საოცარ სიზმრებს ვხედავდი და ის სიუჟეტები  მერე ტილოზე გადმომქონდა. ასე გაჩნდა რელიგიური თემატიკა გაჩნდა ჩემს ნახატებში...

 

271
ეროვნული ბიბლიოთეკის საგამოფენო დარბაზი

ეროვნულ ბიბლიოთეკაში ქართული დროშის დარბაზი გაიხსნება

0
(განახლებულია 09:25 26.05.2020)
ხუთჯვრიანი ქართული სახელმწიფო დროშა XIII საუკუნით თარიღდება. ის მსოფლიოში მეორეა სიძველის მხრივ დანიის დროშის შემდეგ

თბილისი, 26 მაისი – Sputnik. საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში ქვეყნის ეროვნული დროშის დარბაზს გახსნიან – ახალ სივრცეში უკვე განათავსეს შუა საუკუნეების ევროპული რუკების ბეჭდვითი ვერსიები. ექსპოზიცია მუდმივი იქნება.

როგორც ბიბლიოთეკაში აღნიშნავენ, ევროპელი კარტოგრაფები თავიანთ რუკებში საქართველოს ტერიტორიის აღნიშვნისთვის ხუთჯვრიან დროშებს იყენებდნენ. ეს მასალა ეროვნულ ბიბლიოთეკას ჰერალდიკის სახელმწიფო საბჭომ გადასცა.

IFLA: თბილისის ეროვნული ბიბლიოთეკა სხვა ქვეყნებს სანიმუშო მაგალითს აძლევს>>

იქვეა წარმოდგენილი ხუთჯვრანი დროშის ორიგინალური ვერსია, რომელიც ბიბლიოთეკას ყოფილმა დეპუტატმა კობა ამირხანაშვილმა გადასცა.

„2003 წელს პირველად ამ დარბაზში გაიმართა სხდომა, სადაც ახალი დროშის და სახელმწიფო სიმბოლიკის მიღებაზე იმსჯელეს. 2004 წელს პარლამენტმა სწორედ ამ სხდომის საფუძველზე დაამტკიცა ხუთჯვრიანი დროშა საქართველოს სახელმწიფო დროშად. განახლებული დარბაზი, რომელიც სულ მალე თანამედროვე ტექნოლოგიებითაც აღიჭურვება, სიმბოლურად დამოუკიდებლობის დღეს, 26 მაისს, გაიხსნება“, – ნათქვამია ბიბლიოთეკის განცხადებაში.

დამოუკიდებლობის დღე ქვეყნის მთავარი დღესასწაულია. 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს პირველმა დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ ნოე ჟორდანიას ხელმძღვანელობით ქვეყნის დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. პირველმა დამოუკიდებელმა რესპუბლიკამ სულ ორნახევარი წელი იარსება.

დამოუკიდებლობის აღდგენა 1991 წელს მოხერხდა. რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ საყოველთაო რეფერენდუმის შედეგების საფუძველზე 9 აპრილს შესაბამისი აქტი მიიღო.

0
თემები:
საქართველო და კულტურა