ბარსელონას ერთ-ერთი ქუჩა

„ბოლო დღეებში ბევრი ქუჩაში დარჩენილი ადამიანი დავაბინავეთ“ - ემიგრანტების ყოფა ბარსელონაში

1574
(განახლებულია 19:30 31.03.2020)
ჯონ ჰოპკინსის უნივერსიტეტის სპეციალური პროექტის მონაცემებით, ახალი კორონავირუსით ინფიცირებულთა რაოდენობამ მსოფლიოში, ვირუსის აფეთქების მომენტიდან დღემდე, 788 522 ადამიანი შეადგინა, აქედან გარდაცვლილია 37 878 და განკურნებულია 166 768 პაციენტი.

იმ ქვეყნებს შორის, სადაც კორონავირუსია გავრცელებული, ესპანეთი ერთ-ერთი ლიდერია და მსოფლიოს მასშტაბით, ინფიცირებულთა რაოდენობით მესამე ადგილს იკავებს. გადავწყვიტეთ გავსაუბრებოდით ესპანეთში მცხოვრებ ჩვენს თანამემამულეს, ნინო მსხილაძეს, რომელიც ბარსელონაში არსებული სამრევლოს წევრია და პირადად იღებს მონაწილეობას თავშესაფრის გარეშე დარჩენილი ქართველი ემიგრანტების დაბინავებაში, საკვებით და სხვა საჭირო ნივთებით უზრუნველყოფაში.

ნინო მსხილაძე
photo: courtesy of Nino Mskhiladze
ნინო მსხილაძე

- დავიბადე და გავიზარდე ბორჯომში, უკვე მერვე წელია რაც ემიგრაციაში, კერძოდ ბარსელონაში ვიმყოფები ოჯახთან ერთად.

მას, ვისაც გამოუცდია რას ნიშნავს სამშობლოდან შორს ყოფნა დამეთანხმება, რამდენად რთულია სამშობლოს მონატრება. ნოსტალგია სულ თან დაგსდევს, მაგრამ განსაკუთრებით რთულია პირველი წლები, რა თქმა უნდა სულიერადაც და მატერიალურადაც, მაგრამ მე ეს ყველაფერი შემიმსუბუქა ბარსელონას წმ. ნინოს სახელობის ტაძარმა, ქართულმა სკოლამ და სამხატვრო წრეებმა, რომელშიც მთელი ოჯახი ვართ ჩართული. ჩვენი სამრევლო შედის დასავლეთ ევროპის ეპარქიაში, რომელიც პატრიარქის კურთხევით დააფუძნა მეუფე აბრაამა და ამ ადამიანებს დიდი წვლილი მიუძვღვით უამრავი ადამიანის „სულიერად დაპურებაში“ და ბავშვების ქართულ ყაიდაზე გაზრდაში. ამიტომ, მე იმაზე მსუბუქად გადავიტანე ეს წლები ვიდრე მეგონა. საქართველოში შეიძლება წლები გავიდეს და ტაძარში არ შეხვიდე, მაგრამ უცხო მიწაზე დღეებს ითვლი, რომ შენს პატარა  საქართველოში მიხვიდე.

- ამ ეტაპზე რას საქმიანობთ ესპანეთში?

- ამჟამად ვარ ესპანეთის რეზიდენტი. ეს გულისხმობს ქვეყანაში ოფიციალურად ცხოვრების და მუშაობის  უფლებას. ექვს წელზე მეტია ვმუშაობ ოჯახში. ლეგალურად ყოფნა გიმსიბუქებს მონატრებას, რადგან თითქმის ყოველ წელს ჩამოვდივართ საქართველოში. ჩემი უფროსი შვილი კი საზაფხულო არდადეგებს მთლიანად მანდ ატარებს.

კრიზისული ცენტრი ბარსელონაში
photo: courtesy of Nino Mskhiladze
კრიზისული ცენტრი ბარსელონაში

- დღევანდელი მდგომარეობიდან გამომდინარე, ცდილობდით თუ არა სიტუაციის დამძიმებისთანავე  საქართველოში დაბრუნებას?

- საქართველოდან ხშირად მეუბნება დედა და ოჯახის წევრები, რომ იქნება ჩავიდე და ამ რთულ პერიოდში იქ ვიყო, მაგრამ ერთი წუთითაც არ მიფიქრია წამოსვლა, არც მანამდე და არც ახლა. მაგრამ სამწუხაროდ ყველა ასე არაა.

- რა ბარიერებს წააწყდნენ ის ადამიანები ვისაც დაბრუნება უნდოდათ?

- დღევანდელმა მდგომარეობამ საკმაოდ შეცვალა ყველა ჩვენგანის ცხოვრება. ბევრ ადამიანს უნდა დაბრუნება, მაგრამ ვერ ახერხებენ, რადგან საზღვრები ჩაკეტილია, ფრენები ჯერ ჯერობით 1 მაისამდეა შეწყვეტილია და მერეც საეჭვოა განახლდება თუ არა.

ბარსელონას ქუჩები
photo: courtesy of Nino Mskhiladze
ბარსელონას ქუჩები

- ვინც ვერ დაბრუნდა, დღეს რა პირობებში და როგორ აგრძელებენ ცხოვრებას?

- ძალიან ბევრი ადამიანი აღმოჩნდა რთულ მდგომარეობაში. ისინი, ვინც ვერ მოახერხეს დაბრუნება ქუჩაში დარჩნენ უსახსრებოდ, უფულოდ, ბინის და კვების გარეშე. უამრავი პრობლემები შეექმნათ. ვინც ქირით არიან ვეღარ იხდიან ქირას, რადგან მოგეხსენებათ ემიგრანტების 90% საქართველოში მათ ოჯახებს ხელფასის  ბოლო თეთრს უგზავნის, ამიტომ ბევრს აქაც გაუჭირდა. მართლა არ მეგონა ამდენ ადამიანს ასე უცებ ელემენტარული კვების პრობლემა მაინც თუ შეექმნებოდათ. ეს ყველაფერი დეტალურად ვიცი, რადგან ჩვენმა სამრევლომ ოპერატიულად შექმნა  „კრიზის ცენტრი“,  რომელიც ბარსელონასა და შეძლებისდაგვარად მთელს ესპანეთში ჩვენს გაჭირვებულ თანამემამულეებს ეხმარება. ბოლო დღეებში უამრავი  ქუჩაში დარჩენილი ადამიანი დავაბინავეთ, საკვებით და  ტანსაცმელით  მოვამარაგეთ. ბევრ ოჯახს გადავეცით ინვენტარი, რომელიც ახალდაბადებულ ბავშვებს ჭირდებათ (ეტლი, საწოლი და სხვა). ძირითადად არიან მცირეწლოვანი ბავშვებით, მრავალშვილიანი ოჯახები და ორსულები. მინდა აღვნიშნო, რომ ეს „კრიზის ცენტრი“ მთლიანად შედგება ჩვენი სამრევლოს წევრებისგან და შემოწირულობებსაც ჩვენ ვაკეთებთ, რიგითი ემიგრანტები და გულისხმიერი  ადამიანები, რომლებიც ისედაც რთულ მომენტში აკლებენ თავიანთ ოჯახებს და რიცხავენ თანხებს გაჭირვებული ემიგრანტებისთვის.  პირადად მე ვიყავი მისული ერთ-ერთ ოჯახთან, რომლებმაც გვითხრეს.  რომ  დღეს ჩვენ ვართ მათი დასაყრდენი და იმედი. რა თქმა უნდა შემოსავალიც და გასავალიც სრულად გამჭირვალედ მიმდინარეობს.

კრიზისული ცენტრი ბარსელონაში
photo: courtesy of Nino Mskhiladze
კრიზისული ცენტრი ბარსელონაში

- რამდენდ ახერხებთ უსაფრთხოების ზომების დაცვას?

- მსოფლიო ებრძვის ამ მძიმე სენს, პანდემიას და რეკომენდაციებს, რომლებსაც იძლევიან ჯანდაცვის  წარმომადგენლები სრული დაცვით ვასრულებთ. სრულიად ესპანეთი 13 მარტიდან იმყოფება კარანტინში და კანონით გვეკრძალება გარეთ გასვლა, მხოლოდ ნებადართულია სასურსათო მაღაზიაში, ან აფთიაქში ჩასვლა, ისიც პირბადით და ერთჯერადი ხელთათმანით. კონტროლი საკმაოდ დიდია და სანქციაც ფულადი ჯარიმის სახით. ჩვენ ჩვენივე ჯანმრთელობის დასაცავად ვრჩებით სახლში.

თითქმის ყოველ საღამოს მადლიერების ტაშით ამხნევებენ ესპანელები ექიმებს და მადლობას უხდიან თავდადებისთვის და მეც ვუერთდები მათ მადლობას. პირველ რიგში ჩვენს საქართველოს და ქართველ ექიმებს დიდი მადლობა ასეთი მაღალი პროფესიონალიზმის წარმოჩენისთვის და მართლაც თავგანწირვისთვის. დღეს, როგორც არასდროს ერთიანია საქართველო და ყველას ეკუთვნის გულწრფელი მადლობა, ვისაც მცირეოდენი წვლილი მაინც მიუძვღვის ამ დიდ საქმეში.

- რამდენად მჭიდრო კავშირი გაქვთ საელჩოსთან და რა ზომებს იღებენ საქართველოს მოქალაქეების დასაცავად?

- მჭიდრო კონტაქტში ვართ საქართველოს  საელჩოსთან მადრიდში, პირადად ელჩთან და ბარსელონის  საკონსულოსთან, რომლებიც სრულიად უსასყიდლოდ აბინავებენ და ფინანსურ დახმარებას უწევენ  უამრავ ქუჩაში დარჩენილ სტუდენტებს, რიგით მოქალაქეებს, რისთვისაც დიდი მადლობა მათ...

- რას ეტყოდი საქართველოს იმ მოქალაქეებს, რომლებიც სამშობლოში არ იყოფებიან?

- მინდა ყველა ადამიანს, რომელიც იმყოფება საზღვრებს გარეთ,  მათაც, ვინც ელოდება სპეც რეისებს, რომ დაბრუნდენ სახლებში ვუთხრა, რომ უფლის წყალობით ყველაფერი აუცილებლად იქნება კარგად. იმედი და რწმენა არ უნდა დავკარგოთ. მე, რომელსაც სახლში ოთხი შვილი მყავს,  არც ერთი წუთი არ შემშინებია, რადგან ყველა რეკომენდაციას ვითვალისწინებ და დანარჩენი უფლის ნებაა. ჩვენც შევუწყოთ ხელი პროცესის სწრაფად დამთავრებას და დავრჩეთ სახლში.

დიდი მადლობა ყველა იმ ადამიანს, რომელმაც  მცირეოდენი შემოწირულობა გააკეთა, სიტყვით გვითანაგრძნობდა და გვაძლიერებდა. აქვე მინდა აღვნიშნო, რომ უამრავი შეტყობინება მოგვდის საქართველოში სპეც რეისის დანიშვნაზე. მინდა ვუთხრა მათ, რომ ჩვენ არ გვაქვს არანაირი ინფორმაცია ამ საკითხთან დაკავშირებით და მათ ამ საკითხში ვერ დავეხმარებით. ასევე  მინდა ყველა ქართველი გავაფრთხილო, რომ არ შევიდნენ შეცდომაში და არავითარ შემთხვევაში არ გასცენ თავიანთი პირადი მონაცემები იმ მიზნით, თითქოს სპეც რეისის სიაში მოხვდნენ. მათ შეუძლიათ დაუკავშირდნენ საელჩოს ან საკონსულოს და მხოლოდ მათ მიაწოდონ ინფორმაცია.  ასევე, ვინც საჭიროებთ დახმარებას და სურვილი გაქვთ, შეგიძლიათ დაგვიკავშირდეთ ფეისბუქ გვერდზე „კრიზის ცენტრი“, ჩვენ ყველანაირად ვეცდებთ თქვენს დახმარებას.

1574
როსტომ საგინაშვილი

კოსმოსში გაგზავნილი „ჩაკრულოს“ შემსრულებლის ოცნება: ხშირად ამიხედავს ცაში და...

689
(განახლებულია 20:54 29.05.2020)
„ჩაკრულომ" ისტორიაში შემიყვანა. ის უკვე ჩემი ნაწილია, ჩემშია, ისევე, როგორც თითოეულ ქართველში“, – ასე გვითხრა ხალხური სიმღერების გამორჩეულმა შემსრულებელმა როსტომ საგინაშვილმა.

1977 წელს კოსმოსში გაგზავნილ "ოქროს ფირფიტაზე" ჩაიწერა ქართული პოლიფონიური სიმღერა „ჩაკრულო", რომელსაც ქართული ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლთან ერთად როსტომ საგინაშვილი და ილია ზაქაიძე ასრულებენ.

იდეა, დედამიწიდან გაეშვათ კოსმოსური ობიექტი, რომელიც წაიღებდა სხვადასხვა ინფორმაციას დედამიწის შესახებ, მე-20 საუკუნის 70-იანი წლების მიწურულს ამერიკელ მეცნიერსა და ტელეწამყვანს კარლ საგანს გაუჩნდა. ეს იდეა NASA-მ განახორციელა, რომელმაც კოსმოსში გაუშვა აპარატი Voyager. მასში მოთავსებულ „ოქროს დისკზე” სხვადასხვა ინფორმაციასთან ერთად მხოლოდ 27 მუსიკალური ნაწარმოები შეარჩიეს და მათ შორის ჩვენი ქართული ხალხური საგანძური „ჩაკრულოც“ აღმოჩნდა.

ჩვენ დავუკავშირდით ბატონ როსტომს და ვთხოვეთ კიდევ ერთხელ გაეხსენებინა ეს ფაქტი და მისი ცხოვრების დაუვიწყარი შეხვედრები...

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- ბატონო როსტომ, თუ გრძნობთ თავს ისტორიის ნაწილად?

- ისტორიის ნაწილად ვგრძნობ თუ არა თავს? - ხანდახან ალბათ კი, ძირითადად ჩვეულებრივი კახელი ვარ. ეს ამბავი ხომ დღეს მარტო დედამიწის კი არა კოსმოსური ისტორიის ნაწილიცაა. „ჩაკრულოს" კოსმოსში გაშვების შესახებ 1977 წელს ამერიკაში მეორე მოგზაურობის დროს გვითხრა ჩვენმა იმპრესარიომ. არც კი გვჯეროდა, იმდენად წარმოუდგენელი ამბავი იყო. არც დეტალები ვიცოდით, მაშინ ასე მარტივი არ იყო ინფორმაციის მიღება. ერთადერთი, რაც ვიცოდით, ის იყო, რომ მათ საბჭოთა რუსეთის მიერ რეკომენდებული Подмосковные вечера-ს ნაცვლად ერთხმად შეარჩიეს „ჩაკრულო", რომელსაც „ნასაში“ არც ლობი ჰყავდა და არც დამცველი. როცა ანსამბლთან ერთად ამ ამბავმა საქართველოში ჩამოაღწია, ატყდა აურზაური – არა ჩვენი ნამღერი „ჩაკრულოა“ გაგზავნილი და არა ჩვენიო. ყველა მეკითხებოდა, როსტომ, ამდენს რომ კამათობს ეს ხალხი, რატომ არ იტყვი, რომ ეს თქვენი „ჩაკრულოაო“.

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- თქვენ არ ერეოდით იმ კამათში?

- რა მნიშვნელობა აქვს, ვინ იმღერა. ეს ქართული სიმღერის ზეიმი და აღიარებაა და ეს ფაქტი მარად დარჩება ქართული კულტურის ისტორიაში. იმედი მაქვს, მომავალში უფრო მეტად დააფასებენ ამ ფაქტის მნიშვნელობას, ვიდრე ახლა აფასებენ.

- ძალიან ბევრ გამორჩეულ ადამიანს შეხვედრიხართ ცხოვრებაში?

- ძალიან გამიმართლა, რომ მქონდა ბედნიერება ცხოვრების გარკვეული პერიოდი გამევლო ქართული ხელოვნებისა და კულტურის ნამდვილ ვარსკვლავებთან. რომელი ერთი გავიხსენო? – ჰამლეტ გონაშვილი, ანზორ კავსაძე, ჯანსუღ ჩარკვიანი, გივი ბერიკაშვილი, კახი კავსაძე, ზურა ქაფიანიძე, ანზორ ერქომაიშვილი... საოცარი თაობები წავიდა. რაინდული სული, ვაჟკაცობა, ქართველობა, ნიჭიერება, პატიოსნება ერთეულებს კი არა, მთელ თაობებს ახასიათებდა. განუმეორებელი ეპოქა იყო და ბედნიერი ვარ, რომ ამ ეპოქის პატარა ნაწილი მეც ვიყავი.

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- ყველაზე დაუვიწყარი შეხვედრა რომელი იყო?

- შთამბეჭდავი შეხვედრა ძალიან ბევრი იყო, ერთის გამორჩევა ძნელია. მაგრამ მაინც ჯორჯ ბალანჩინთან შეხვედრას გამოვყოფდი. რატომ? ასეთ კორიფეებთან შეხვედრა ყოველთვის საინტერესო და ამაღელვებელია. როგორ არ აღელდები, როცა იცი, რომ ამერიკულ ბალეტს ქართული წარმოშობის ქორეოგრაფმა ჩაუყარა საფუძველი ჩაუყარა. ყველაზე კარგი მომენტი იყო, როცა ჩვენი მოცეკვავე გოგონები ბალანჩინის ბალერინებს ქართულ ცეკვაში ხელის მოძრაობას ასწავლიდნენ. ნამდვილი მასტერ-კლასი ჩაუტარეს.

- რამეზე თუ გწყდებათ გული?

- ცხოვრების მანძილზე უნიკალური ფოტოარქივი დამიგროვდა, კარგი საქმე იქნებოდა მათი ალბომად გამოცემა, მაგრამ აქამდე ვერ მოვახერხე, ამიტომ ეს ოცნება შვილებს „ვუანდერძე". ალბათ ისტორიაც ამ ფოტოებთან ერთად "დამიმახსოვრებს". საერთოდ, კარგი პატრონი ამ უნიკალურ მოვლენას – ქართული სიმღერის კოსმოსში გაგზავნას ვგულისხმობ – ქვეყნის პრესტიჟის ასაწევად გამოიყენებდა, მაგრამ... ჩვენთან, სამწუხაროდ, ეს ამბავი შემთხვევიდან შემთხვევამდე თუ ახსენდებათ და მომიკითხავენ ხოლმე, სად არისო.

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- მკითხველს ვუთხრათ, დღეს სად ხართ...

- სად ვარ და სოფელში ვარ და როგორც ჩვეულებრივ პენსიონერს შეეფერება, ისე ვცხოვრობ.

- ისე, თუ გჯერათ დედამიწის გარდა სხვა პლანეტაზეც რომ არის სიცოცხლე?

- მე მჯერა, რომ სადღაც სხვა ცივილიზაციებიც არსებობს. ხშირად ამიხედავს ცაში და მიფიქრია, ნეტავ, ახლა ვინ ისმენს ჩვენს „ჩაკრულოს“–მეთქი, ან რომ ისმენს, რა ესმის, რა განცდა ეუფლება? ნეტავ, ჩვენსავით ბურძგლავს, როცა ესმის "ხმალო ხევსურეთს ნაჭედო"?

- დარწმუნებული ვარ, რომ „ჩაკრულო“ მარტო სიმღერა არ არის თქვენთვის...

- "ჩაკრულომ" ისტორიაში შემიყვანა. ის უკვე ჩემი ნაწილია, ჩემშია, ისევე, როგორც თითოეულ ქართველში. ჩვენ ხომ ამ სიმღერებს უბრალოდ არ ვუსმენთ. ამ დროს ჩვენი სისხლი დუღს და გული ამოვარდნაზეა. როცა ქართული სიმღერა გვესმის, თითქოს ყველა უჯრედი ამ მელოდიას ხმას აყოლებს. იმიტომ რომ ის ჩვენი ერის სულის ნაწილია. ჩვენ კი ამ ერის შვილები ვართ – ნიჭიერები, ამაყები, ძლიერები და... ჯერჯერობით ყველა „თავთავისთვის ამღერებულები". აი, როცა ყველა ერთად და ხმაშეწყობილად „ავმღერდებით", მაშინ მართლა გაბრწყინდება ჩვენი ქვეყანა...

 

689
ეკა კობახიძე

ერთ დღეში შეცვლილი ცხოვრება სილამაზის კონკურსში გამარჯვება და მიუსაფარ ცხოველებზე ზრუნვა

500
(განახლებულია 19:40 28.05.2020)
90-იან წლებში ტელევიზიის „მეორე არხის“ ერთ-ერთი ცნობილი სახე იყო. თუმცა მანამდე თბილისმა ეკა კობახიძე გაიცნო სილამაზის კონკურსიდან, რომელსაც მომავალი კინოვარსკვლავები უნდა გამოევლინა.

კონკურსი იმ დროის გაყინულ ქალაქში თავისებურ გამონათებად იქცა. კონკურსის მონაწილეებს არც ვიზაჟისტები და სტილისტები ემსახურებოდნენ და არც მოდური დიზაინერის კაბები ეცვათ. თუმცა 18 წლის გოგოს ბუნებრივმა სილამაზემ და საკონკურსო დავალებების საინტერესოდ შესრულებამ მაშინვე მიიქცია მაშინდელი ინოვაციური ტელეარხის ხელმძღვანელების ყურადღება და მალე სატელევიზიო სივრცეში გადაინაცვლა.

ტელევიზიამ სრულიად შეცვალა მისი ცხოვრება და შემოქმედებით სამყაროში დაასახლა. მალე 90-იანი წლების ცნობილი ტელეგადაცემა „სინემას“ წამყვანი გახდა. მოგვიანებით ბედი კინოშიც სცადა. ფილმმა „სუსა“, რომელშიც ერთ-ერთ მთავარ როლს ასრულებს, გრან-პრი ბევრ საერთაშორისო ფესტივალზე მიიღო, ნაჩვენები იყო ბერლინალესა და როტერდამის ფესტივალებზე.

დღეს ჯანდაცვის სამინისტროს საყოველთაო დაზღვევის სერვის-ცენტრში მუშაობს. სამი შვილის დედას ქალაქში სხვა კუთხით იცნობენ – როგორც მიუსაფარი ცხოველების ერთგულ დამცველსა და მფარველს, რომელმაც ოჯახში რვა ოთხფეხა მეგობარი შეიფარა.

ეკა კობახიძე
ეკა კობახიძე

- ეკა, თავიდან დავიწყოთ: რას გაიხსენებს ყოფილი „მის თბილისი“ სილამაზის კონკურსის შესახებ და, საერთოდ, იმ დროიდან?

- ეს იყო 1993 წელს, როცა თბილისში გამოცხადდა კონკურსი „მომავალი კინოვარსკვლავები – „ბემონი“. იდეა, რომ მასში მიმეღო მონაწილეობა, ჩემმა ოჯახმა და მეგობრებმა მომაწოდეს. გავედი კასტინგზე და კონკურსის ფინალში მოვხვდი. ეს ის დრო იყო, როცა არ ვიყავით განებივრებული არც სალონებით და არც დიზაინერების მიერ შექმნილი კაბებით. საკუთარ თავზე თავად ვზრუნავდი. კონკურსის ფინალი გრიბოედოვის სახელობის გაყინულ თეატრში ჩატარდა. აი, მაშინ პროფესიონალები მოიწვიეს სილამაზის სალონიდან „ოცნება“, ხოლო მაკიაჟი ანუკა მურვანიძემ გამიკეთა. ეს იყო ძალიან ემოციური საღამო.

ეკა კობახიძე (მარჯვნივ) სილამაზის კონკურსზე
ეკა კობახიძე (მარჯვნივ) სილამაზის კონკურსზე

- საფინალო დავალება რა გქონდათ?

- კონკურსანტებს მოგვცეს დავალება – როგორ მივიდოდით რეჟისორთან გადაღების პირველ დღეს. ყველაზე მაღალი ქულა ამ დავალებისთვის მე ავიღე. დარწმუნებული ვიყავი, რომ სამეულში აუცილებლად მოვხვდებოდი. ეს იყო ერთ-ერთი საუკეთესო დღე ჩემ ცხოვრებაში. ბედნიერი ვიყავი, როცა მამა სცენაზე ამოვიდა და ხელში ამიყვანა. მეორე დღეს უკვე სხვა რეალობაში გავიღვიძე. ჩემი სამეგობრო ამაყობდა, ქუჩაში ყველა მილოცავდა. მიუხედავად ცდუნებისა, პოპულარობას ისე ვგრძნობდი, როგორც პასუხისმგებლობას. როცა პირველად ავტოგრაფი მთხოვეს, უფრო გამიკვირდა, ვიდრე მესიამოვნა, მაგრამ მეორედ უკვე თავდაჯერებული ვიყავი.

სტატია ეკა კობახიძეზე მაშინდელ პრესაში
სტატია ეკა კობახიძეზე მაშინდელ პრესაში

- ტელევიზიაში სილამაზის კონკურსის შემდეგ მოხვდით...

- დიახ, კონკურსის სპონსორებს შორის ტელეკომპანია იყო. მისმა მთავარმა რედაქტორმა, ბატონმა ზურაბ აბაშიძემ მიმიწვია გადაცემაში „სინემა“ წამყვანად და ჟურნალისტად. ეს იყო ჩემი პირველი სამუშაო გამოცდილება. ამ პერიოდმა ძალიან დიდი გავლენა იქონია ჩემ პიროვნულ განვითარებაზე. პროფესიული ურთიერთობა მქონდა ცნობილ მსახიობებთან, რეჟისორებთან და კინოკრიტიკოსებთან, ეს იყო ზღაპრული სამყარო. იმ პერიოდში „მეორე არხი“ და კონკრეტულად ეს გადაცემა ახალი სიტყვა იყო ტელევიზიაში. მეამაყება, რომ ვმუშაობდი პროფესიონალებთან ზურაბ აბაშიძესთან, ზაზა დარასელთან, მანანა ნაცვლიშვილთან და კიდევ ბევრ ღირსეულ ადამიანთან.

ეკა კობახიძე
ეკა კობახიძე

- კინოში როგორ აღმოჩნდით?

- 2010 წელს, როდესაც ტელეკომპანია „იმედზე“ ვმუშაობდი, ჩემი ფოტო სააგენტოებში იყო. სწორედ იქ ნახა მანანა ორბელიანმა, რომელიც კასტინგისთვის დამიკავშირდა. ფილმის რეჟისორი რუსუდან პირველი გახლავთ. მოკლედ, გავიარე კასტინგი და მთავარ როლზე დამამტკიცეს. ასე მოვხვდი დიდ კინოში. ფილმს „სუსა“ ჰქვია და ცხოვრების დრამაა ერთ უბედურ ქალზე, რომელიც ქმრის ჩამოსვლას ელოდება და არყის საამქროში შვილთან ერთად მუშაობს. ის პერიოდი ჩემთვის გამოცდასავით იყო.

- დღეს სამი შვილის დედა ხართ, თუ იციან თქვენმა შვილებმა ის, რაც მოგვიყევით?

- ჩემმა შვილებმა ზოგადად იციან, რადგან ამ თემას აქტიურად არ განვიხილავ, თანაც ეს ყველაფერი დიდი ხნის წინ იყო. ოჯახმა უფრო მეტი პასუხისმგებლობა მოიტანა, თუმცა ინტერესები არ შეუცვლია.

ფილმში სუსა
ფილმში "სუსა"

- დღეს მიუსაფარ ოთხფეხა მეგობრებზე ზრუნავთ და რვა ძაღლი შეიფარეთ ოჯახში, როგორ მიიღეთ ეს გადაწყვეტილება?

- ოთხფეხა მეგობრებზე ყოველთვის ვზრუნავდი. არ მახსოვს პერიოდი, რომ ოჯახში ძაღლი არ გვყოლოდა. ქუჩა სავსეა სისასტიკით, განსაკუთრებით დაუცველი და მიუსაფარი ცხოველების მიმართ არიან დაუნდობლები. ყველა ძაღლი, რომელიც ჩემს სახლშია, ადამიანური სისასტიკის მსხვერპლია – ზოგი გამოგდებულია სიბერის გამო, ზოგი კი, პირდაპირი მნიშვნელობით, ნაწამები. გვერდს ვერ ავუვლიდი მათ და ღია ცის ქვეშ ვერ მივატოვებდი ბედის ანაბარად. გადაწყვეტილებას თავისთავად ვიღებ, დაუფიქრებლად და ემოციურად, ისინი უბრალოდ მომყავს სახლში. მათთან თანაცხოვრება რთული არ არის, როცა ოჯახი მხარს გიჭერს.

ეკა კობახიძე
ეკა კობახიძე

- არ გიჭირთ მათი მოვლა?

- რა თქმა უნდა, რთულია მათი მოვლა, უფრო სწორად, დამღლელია. ეს არის ტიტანური შრომა იმის გათვალისწინებით, რომ ჩემი დღე დილის ექვს საათზე იწყება – ძაღლების ქუჩაში გაყვანა რომ მოვასწრო სამსახურამდე. სახლში სივიწროვის მიუხედავად ყველას თავისი კუთხე აქვს და მეგობრულად ვცხოვრობთ. კიდევ დავამატებდი იმას, რომ მყავს ერთი კატა და თუთიყუში, რომელიც ჩემმა კატამ პირით მომიყვანა.

- ეს პირველი შემთხვევა არ არის, როცა ლამაზი ქალბატონი მიუსაფარ ძაღლებს მფარველად ევლინება, ბრიჯიტ ბარდოს მაგალითი ხომ არ გახდა თქვენთვის მისაბაძი?

- ბრიჯიტ ბარდოს ცხოვრება და ცხოველებზე ზრუნვა ყოველთვის მისაბაძია. სამწუხაროდ, მე არ მაქვს მისი მსგავსი შესაძლებლობები. ჩემი ოცნებაა მქონდეს მიწის ნაკვეთი, სადაც დიდ თავშესაფარს მოვაწყობდი. აუცილებელია გიყვარდეს ის, რასაც აკეთებ, სხვაგვარად არაფერი გამოვა. ძალიან ხშირად უსიამოვნებები მაქვს და ეს ნებისმიერ ცხოველთა დამცველს კარგად ესმის, მაგრამ ვერანაირი პროტესტი ვერ მათქმევინებს უარს იმაზე, რასაც ვაკეთებ. სახლში შეფარებული ძაღლების გარდა, ყოველდღიურად ჩემ საცხოვრებელ სახლთან მიმდებარე ქუჩებზე მობინადრე მიუსაფარ ცხოველებსაც ვკვებავ და ვუვლი.

ეკა კობახიძე
ეკა კობახიძე

- ამბობენ, ცხოველებისადმი სიყვარული და სიკეთე ერთი ფესვიდან აღმოცენებული გრძნობააო...

- ჩემი აზრით, სიკეთე სუბიექტური ცნებაა, მაგრამ მთავარი ის არის, რომ შენი ქმედებით ზიანი არ მიაყენო სხვას, ნებისმიერ სულიერს. სიკეთე სულის მოთხოვნილებაა და ადამიანური თვისებაა. თუ გვაქვს იმის ამბიცია, რომ ადამიანი გვქვია, მაშინ გულმოწყალება უნდა გამოვიჩინოთ დაუცველი არსებების მიმართ. ნუ ვატკენთ მათ, ნუ დავჩაგრავთ და, იქნებ, შევიყვაროთ კიდეც...

500
პოლიციის ლენტი

სისხლიანი გარჩევა თბილისში: პოლიციამ ორი პირი დააკავა

0
თბილისში ქუჩური გარჩევის დროს ბოროტმოქმედებმა ცივი იარაღი და ხელკეტები გამოიყენეს. ეჭვმიტანილები დააკავეს

თბილისი, 30 მაისი - Sputnik. პოლიციის თანამშრომლებმა თბილისში ჯგუფურად ჩადენილი ორი ან მეტი პირის მიმართ ჯანმრთელობის განზრახ მძიმე დაზიანების ბრალდებით ორი პირი დააკავეს, ნათქვამია შსს-ს მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

გამოძიებამ დაადგინა, რომ წერეთლის გამზირზე პარასკევს საღამოს ბრალდებულებმა ცივი იარაღით დაჭრეს ერთი პირი, ხოლო მეორეს ბლაგვი საგნით სხეულზე დაზიანება მიაყენეს.

დაშავებულების გადარჩენა მოხერხდა: ერთი კლინიკაში გადაიყვანეს, მეორეს დახმარება ადგილზე აღმოუჩინეს.

სამართალდამცველებმა იმ ავტომობილის ჩხრეკისას, რომლითაც ბრალდებულები გადაადგილდებოდნენ, დანაშაულის ჩადენის იარაღები - ორი ხელკეტი ნივთმტკიცებად ამოიღეს.

მომხდარ ფაქტზე გამოძიება სსკ-ის 117-მუხლის მე-5 ნაწილის "ე" ქვეპუნქტით და მე-7 ნაწილის "ა" ქვეპუნქტით მიმდინარეობს, რაც ჯგუფურად ჩადენილ ორი ან მეტი პირის მიმართ ჯანმრთელობის განზრახ მძიმე დაზიანებას გულისხმობს. ბრალდებულებს 9-დან 13 წლამდე ვადით პატიმრობა ემუქრება.

გრძელდება ოპერატიულ-სამძებრო და საგამოძიებო მოქმედებები ინციდენტში მონაწილე სხვა პირების დადგენა-დაკავების მიზნით.

0
თემები:
კრიმინალი საქართველოში