ნანა ქვარაია

კლასგარეშე საკითხავი მასწავლებლებისთვის: თუ მოსწავლეს დაამარცხებ, გამარჯვებული ვერ გახდები

696
(განახლებულია 18:38 09.03.2020)
როცა ხობის რაიონის სოფელ პირველი ხორგის საშუალო სკოლაში თავის პირველ გაკვეთილზე შევიდა, 21 წლის  იყო.

დღეს ნანა ქვარაია ქალაქ ხობის N2 საჯარო სკოლის დირექტორი და ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელია. მისი სკოლა ერთ-ერთი წარმატებულია მთელ რაიონში. სკოლაში აქტიურად მუშაობს ინტელექტ-კლუბი, რომელიც ყოველ შემოდგომასა და გაზაფხულზე სხვადასხვა ასაკობრივ ჯგუფში გამარჯვებულ გუნდს ავლენს. ამის შედეგად მუნიციპალიტეტში ჩატარებულ ინტელექტუალურ კონკურსზე სკოლამ ზედიზედ ხუთჯერ მოიპოვა გამარჯვება. ეროვნულ სასწავლო ოლიმპიადაზე კი გამარჯვებული სკოლების სამეულში მოხვდა. თუმცა ეს არ არის წარმატებების სრული ჩამონათვალი...

ნანა ქვარაია
ნანა ქვარაია

- ქალბატონო ნანა, თქვენი სკოლის მოსწავლეები ხშირად აღწევენ წარმატებებს სხვადასხვა რეგიონულ კონკურსებზე, ამიტომ ლოგიკურია საუბარი დავიწყო კითხვით – როგორია თქვენი წარმატების ფორმულა?

- მასწავლებლობა ძალიან ახალგაზრდამ დავიწყე და იქიდან მოყოლებული დღემდე გამორჩეულად ბედნიერი დღეები ჩემი მოსწავლეების წარმატებებს უკავშირდება. კონკურსები, ოლიმპიადები, ვიქტორინები სკოლის კულტურას უნდა წარმოადგენდეს. თუ აქ ხშირად არ ტარდება სხვადასხვა საინტერესო ღონისძიება, მაშინ ასეთ შედეგს ვერ მიაღწევ. ძალიან დიდი წარმატება გვქონდა კონკურსზე „წიგნების თარო“, ასევე იუსტიციის სამინისტროს ეროვნული არქივის მიერ გამოცხადებულ კონკურსზე „საქართველოს პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკა“, საქართველოს მასშტაბით პირველი ადგილი დავიკავეთ. ეროვნული ბიბლიოთეკის მიერ გამოცხადებულ კონკურსზე – მეორე ადგილი, ესეების კონკურსზე რამდენჯერმე საპრიზო ადგილზე გავედით. მოკლედ, ჩამოთვლა შორს წაგვიყვანს. მჯერა, თუ გულით მოეკიდები საქმეს, თუ ყველაფერს გააკეთებ მიზნის მისაღწევად და გვერდში ძლიერი გუნდი გყავს, წარმატება არ დააყოვნებს.

ნანა ქვარაია
ნანა ქვარაია

- როგორ მოსწავლე იყავით და რომელმა მასწავლებელმა იქონია თქვენზე გავლენა?

- ძალიან ბეჯითი მოსწავლე ვიყავი, არ მახსოვს სკოლაში მოუმზადებელი წავსულიყავი, მეც ხშირად ვმონაწილეობდი სხვადასხვა კონკურსში. მახსოვს, როგორ მაღალ დონეზე გვიტარდებოდა სპორტის გაკვეთილები. მე ჰუმანიტარული საგნები უფრო მიზიდავდა და სიამოვნებით ვსწავლობდი, ძალიან ბევრ კლასგარეშე ლიტერატურას ვკითხულობდი. ბალიშის ქვეშ ვმალავდი წიგნებს და კითხვაში ღამეები მითენებია. მაშინ ყველაზე კარგი პროფესია ბიბლიოთეკარი მეგონა, რადგან ამდენი წიგნის გარემოცვაში ყოფნა ბედნიერებად მიმაჩნდა. ჩემზე უდიდესი ზეგავლენა მოახდინა ქართულის მასწავლებელმა ვაჟა ქვარაიამ (ის ბიძაჩემი იყო). არ მახსოვს, მას გაკვეთილზე ხმა აეწია, ყველანი მონუსხული ვუსმენდით. ემოციით დატვირთულებს გვეგონა, რომ თეატრალურ წარმოდგენას ვუყურებდით. გაკვეთილს კი არ გვიხსნიდა, შეიძლება ითქვას, პერსონაჟების განცდებში შევყავდით... რომ არა ვაჟა მასწავლებელი, დღეს მე ქართულის მასწავლებელი არ ვიქნებოდი. არადა, საკუთარი თავი სხვა ამპლუაში ვერც წარმომიდგენია. დღეს ჩემი ყოველი დილა მეექვსე კლასში გაკვეთილით იწყება და იქიდან ენერგიით სავსე და ბედნიერი გამოვდივარ.

ნანა ქვარაია
ნანა ქვარაია

- თქვენი, როგორც მასწავლებლის პირველი გაკვეთილი თუ გახსოვთ როგორი იყო?

- გაკვეთილზე პირველად რომ შევედი, 21 წლის ვიყავი. განაწილებით მოვხვდი ხობის რაიონის სოფელ პირველი ხორგის საშუალო სკოლაში, სადაც არაჩვეულებრივი პედაგოგიური კოლექტივი დამხვდა. პირველი გაკვეთილი მე-11 კლასში ჩავატარე. როცა საკლასო ოთახის კარი მივხურე და მოსწავლეების წინაშე დავრჩი, ჩემ გონებაში წინასწარ დალაგებული ე.წ. „გაკვეთილის გეგმა“ და მოფიქრებული „დავარცხნილი“ ფრაზები სადღაც გაქრა. ჰოდა, გავაბი მათთან საუბარი საკუთარ თავზე, ლიტერატურაზე, ჩემს მოლოდინებსა და მათ ინტერესებზე... ამ დღიდან მოყოლებული დღემდე სამი ათეული წელი გავიდა და არასდროს მქონია ე.წ. „კლასის მართვის“ პრობლემა, არასდროს გამჭირვებია მათი მოსმენა და გაგება, სწავლება, აღიარება და დაფასება. წლების შემდეგ უფრო მივხვდი, რომ ამას გულწრფელი დამოკიდებულებით მივაღწიე. მათ წინაშე არასდროს ვთამაშობ და არასდროს ვტყუი და, რაც მთავარია, მათ იციან, რომ ისინი ძალიან მიყვარს...

ნანა ქვარაია
ნანა ქვარაია

- რომელ სამ რჩევას მისცემდით ახალბედა კოლეგებს?

- მასწავლებლებს ძალიან მარტივ სამ რჩევას მივცემდი: პირველი – ერთნაირად გიყვარდეთ ყველა ბავშვი, სულ ერთია, კარგად სწავლობს თუ არ სწავლობს, ნიჭიერია თუ ზარმაცი, ახირებულია თუ ფხუკიანი, მშვიდია თუ ჰიპერაქტიური; მეორე – არ შეწყვიტოთ სწავლა და თვითგანვითარება, თორემ ეს თქვენი წარმატების დასასრული გახდება. აქვე გეტყვით, რომ დღეს მე უფროსი მასწავლებელი ვარ და მაისის თვეში წამყვანი ვხდები. მესამე რჩევა – გაკვეთილზე რომ შეხვალთ, ხშირად ჩახედეთ ბავშვებს თვალებში, არასდროს ეცადოთ მათი გამოჭერა. გახსოვდეთ, თუ მოსწავლეს დაამარცხებ, ამით გამარჯვებული ვერ გახდები! იყავით მათი მეგობრები, ისინი უღალატო და მართალი ადამიანები არიან...

ნანა ქვარაია
ნანა ქვარაია

- როგორ გესმით ლათინების ფრაზა Non scholae, sed vitae discimus - არა სკოლისთვის, არამედ ცხოვრებისთვის ვსწავლობთ?

- სკოლაში ხდება ადამიანის პიროვნული ფორმირება და როცა საშუალო საფეხურს ამთავრებს მოზარდი, ის ცხოვრების ყოველი გამოწვევისთვის მზად უნდა იყოს, ამიტომ სწორედ ამ თორმეტი წლის განმავლობაში მათ უნდა ჩამოვუყალიბოთ სწორი ღირებულებები, რომ ისინი იყვნენ სამართლიანები, კრიტიკულები, ტოლერანტულები, სამოქალაქო ცნობიერების მქონე, ეროვნული ღირებულებების მატარებელი პიროვნებები გახდნენ. სასწავლო პროცესი მეტად რთული რამეა. როგორია, საინფორმაციო ტექნოლოგიების ამ დონეზე განვითარებულ ეპოქაში გაკვეთილზე მყოფი სხვადასხვა ინტერესის, ხასიათის, ღირებულებების, სოციუმის წარმომადგენელი 20-25 მოსწავლის ყურადღება შენ მიერ ჩატარებული გაკვეთილისკენ წარმართო და მიზანს მიაღწიო? – ურთულესია.

ნანა ქვარაია
ნანა ქვარაია

- თავად როგორ აღწევთ მიზანს?

- გაკვეთილზე, რაც უნდა მაღალ მეცნიერულ დონეზე ჩაუტარო მათ ლექცია და ისინი მუდამ პასიური მსმენელის პოზიციაში დატოვო, ამით მიზანს ვერ მიაღწევ. ამიტომ გაკვეთილი უნდა იყოს ინტერაქტიური, საგაკვეთილო პროცესის ცენტრში მოსწავლე უნდა იყოს. წარმოიდგინეთ, რომ მე, ქართულის მასწავლებელმა ერთი საგანი კი არ უნდა ვასწავლო მათ, არამედ ამა თუ იმ ნაწარმოების მიმართ საკუთარი დამოკიდებულება გამოვუმუშავო. ვასწავლო კრიტიკული აზროვნება, არგუმენტირებული მსჯელობა, საკუთარი პოზიციის დაცვა, სწორი ღირებულებების ჩამოყალიბება. რაც მთავარია, ამ ცივ და გულგრილ სამყაროში ვასწავლო ის, რომ შეძლონ ბოლომდე დარჩნენ ადამიანებად...

ნანა ქვარაია
ნანა ქვარაია

- რა არ ეპატიება მასწავლებელს?

- მასწავლებელი ძალით ვერ გახდები და თუ ძალით მასწავლებელი ხარ, დაიტანჯები. მასწავლებელს არ ეპატიება, რომ საგანი კარგად არ იცოდეს, მასწავლებელს არ ეპატიება, რომ სწავლა და თვითგანვითარება შეწყვიტოს, არ ეპატიება, რომ ბავშვები არ უყვარდეს. თუ ნამდვილად მასწავლებელი ხარ, ბოლომდე იხარჯები, მაშინ შენი საქმე ბედნიერებას განიჭებს... როცა ქუჩაში შენი კურსდამთავრებულები შეგხვდებიან და მათ თვალებში საოცარ სიყვარულს ამოიკითხავთ, მერწმუნეთ, მათ მიმართ გაცემული შენი სიყვარული არასოდეს დაგეკარგებათ. შენი ყველაზე დიდი შემფასებლები მოსწავლეები არიან, მათ კი არაფერი ეშლებათ.

- ერთხელ სკოლაში...

- ერთხელ გაკვეთილზე მოსწავლე მიყვება სტრიქონიდან სტრიქონზე გადატანის წესებს და მეუბნება: „ერთმარცვლიანი სიტყვა, რაც არ უნდა დიდი იყოს, არ გადაიტანება, მაგალითად, „დაცაბუკურუჭა“. ვერაფრით მივხვდი, რას მეუბნებოდა და სამჯერ გავამეორებინე. თურმე მთელი დღე მოანდომა ამ ერთმარცვლიანი სიტყვებისგან შემდგარი „მონსტრის“ დამახსოვრებას. როგორი დასამახსოვრებელი სიტყვაა – ეხუმრებით?! ყველა კურიოზი ჩემ ჩქარ ბუნებასთან და უჩვეულოდ სწრაფ ტემპთანაა დაკავშირებული. მოსწავლეებმა ასეთი ანეკდოტიც კი მომიგონეს: ნანა მასწავლებელს ტაქსის მძღოლმა გაუჩერა, მაგრამ მანქანაში არ ჩაჯდა, მძღოლს კი მიზეზად უთხრა – მეჩქარებაო!..

- რომელ რჩევას გაატანდით ბავშვებს დიდ გზაზე?

- რჩევის სახით მათ ვეტყვი, რომ ადამიანს აქვს უსაზღვრო შესაძლებლობები, საოცრად უსაზღვრო, თუ ის მოინდომებს, ყველაფერი გამოუვა. თუ იფიქრებს, ვერასდროს შევძლებო, სინამდვილეშიც ვერაფერს მიაღწევს. ამიტომ ყოველი საქმის დაწყების წინ საკუთარ თავს უნდა შევძახოთ: “მე ეს შემიძლია!“

 

696
ირინა ნებიერიძე

ტიხრული მინანქარი როგორც მუდმივად განახლებადი ხელოვნება ანუ როცა უფლება არ გაქვს გაჩერდე

12
(განახლებულია 14:48 05.06.2020)
სხვადასხვა დროს ხშირად იცვლიდა საქმიანობის მიმართულებას რადგან თვლის, რომ ხელოვანისთვის ახლის ძიება ყველა ეტაპზე უცილებელია.

ხელნაკეთი ნივთების დასამზადებლად ისეთ მასალებზე მუშაობდა, როგორიცაა, თექა, ბატიკა და გობელენი. ტყავებით, ზღვის კენჭებითა და ნიჟარებით საკუთარი დიზაინით სხვადასხვა სამკაულებსა და აქსესუარებს ქმნიდა. ვიტრაჟი ტიფანის ტექნიკით შეისწავლა. ამჟამად ფინიფტით მუშაობას ეუფლება.

თუმცა ხელოვანი ირინა ნებიერიძე ყველაზე ხანგრძლივად-15 წელი, მაინც ტიხრულ მინანქარზე მუშაობს.

ირინა ნებიერიძე
ირინა ნებიერიძე

- ქალბატონო ირინა, სანამ ტიხრულ მინანქარს დაეუფლებოდით მოგვიყევით როგორი შემოქმედებითი გზა გაიარეთ...

- ხელოვნება ყოველთვის ის სამყარო იყო, სადაც თავს ყველაზე კარგად ვგრძნობდი, ასეა დღესაც. თავის დროზე მოსე თოიძის სახელობის სასწავლებელი დავამთავრე. სამხატვრო აკადემიაში სწავლა ოჯახური მდგომარეობის გამო ვეღარ გავაგრძელე. ამიტომ საბუთები სულხან საბას სახელობის პედ. უნივერსიტეტში, დაუსწრებელზე გადავიტანე. პარალელურად ვმუშაობდი საჯარო სკოლასა და ზესტაფონის სამხატვრო სკოლაში ხატვის მასწავლებლად, სადაც თავის დროზე თავად ვსწავლობდი. ამის მერე მეგობართან ერთად დავაარსე სამხატვრო სკოლა-სტუდია, სადაც სხვადასხვა ასაკის ბავშვებს, აბიტურიენტებს სახვით ხელოვნებას ვასწავლიდი.

ირინა ნებიერიძის ნაშრომი
ირინა ნებიერიძის ნაშრომი

- ტიხრული მინანქრის შესწავლის სურვილი როდის გაგიჩნდათ?

- 15 წლის წინ, როცა ტიხრული მინანქრის შესწავლის შანსი გამიჩნდა, კეთილი ადამიანების ხელშეწყობით დავეუფლე ამ ტექნიკას და დღემდე ამ მიმართულებით ვმუშაობ. მინანქარი ძირითადად ოქროზე, ვერცხლზე, სპილენძზე მზადდება, შეიძლება ასევე ხესთან კომბინაციაც. მე ძირითადად ძველი, ტრადიციული მეთოდით ვმუშაობ. თუმცა ოსტატს განუსაზღვრელი შესაძლებლობა აქვს სხვადასხვა ინოვაციური და თუნდაც ამბიციური იდეების განხორციელებისთვის. ამ მხრივ ძალიან საინტერესოა ტიხრული მინანქარი. ეს მუდმივად განახლებადი ხელოვნებაა. იმდენად საინტერესო მასალაა, რომ სხვა მასალისკენ აღარც ვიხედები. მასზე მუშაობის ტექნიკური საშუალებები ამოუწურავია. ტიხრული მინანქარი შემოქმედებითი კუთხითაც ძალიან საინტერესოა. საერთოდ ტიხრული მინანქრის შესწავლა რა თქმა უნდა ყველას შეუძლია, მთავარია, სურვილი ჰქონდეს. თუმცა მხატვრულად რამდენად ღირებულ ნივთს შექმნი, ეს უკვე ადამიანის ნიჭსა და ფანტაზიის უნარზეა დამოკიდებული.

ირინა ნებიერიძის ნაშრომი
ირინა ნებიერიძის ნაშრომი

-  ძირითადად რომელ სახელოსნოში მუშაობთ?

- უკვე 14 წელია, რაც ვმუშაობ „ფოკანში“ (pokany.) - ეს ფოკას დედათა მონასტერთან არსებული სახელოსნოა, რომლის ხელმძღვანელი, დავით კაკაბაძე გახლავთ. აქ ვამზადებთ მინანქარში შესრულებულ როგორც საეკლესიო ნივთებს, ასევე სხვადასხვა სამკაულებს. დღეს ძირითადად შეკვეთებზე მიწევს მუშაობა და ჩემი იდეების განსახორციელებლად დრო თითქმის არ მრჩება. გამოფენებში მონაწილეობაც ძირითადად ფოკანის სახელოსნოს სახელით მაქვს მიღებული, პერსონალური ჯერჯერობით არ მქონია, მაგრამ იგეგმება. ბოლო დროს შევისწავლე ვიტრაჟი ტიფანის ტექნიკით, რომელიც არანაკლებ საინტერესოა. მოკლედ სულ ძიებაში ვარ.

ირინა ნებიერიძის ნაშრომი
ირინა ნებიერიძის ნაშრომი

- ტიხრულ მინანქრამდე ხელნაკეთ ნივთებს ქმნიდით...

- ხელნაკეთი ნივთების დასამზადებლად სხვადასხვა მასალას ვიყენებდი. ვმუშაობდი: თექაზე, ბატიკაზე, გობელენზე. მქონდა საკუთარი მიგნება- ტყავებით, ზღვის კენჭებით და ნიჟარებით ჩემივე დიზაინით სამკაულებს და ჩანთებს ვაკეთებდი.

ირინა ნებიერიძე
ირინა ნებიერიძე

- ამ ეტაპზე რის შესწავლას აპირებთ?

- დღეს ვეუფლები ფინიფტით მუშაობას, რაც ფერწერული მინანქარია თავისი მდიდარი ისტორიით. ფინიფტს ძირითადად ხატწერაში იყენებენ, ეს არის მინანქარი ტიხრების გარეშე. პუდრისებური მასალაა, რომელსაც სპეციალურ გამხსნელში აზავებენ და მასზე წვრილი ფუნჯით მუშაობ. მსგავსი ტექნიკა რამდენადაც რთულია, იმდენად საინტერესოა. მინიატურებში მისწრებაა.

ირინა ნებიერიძის ნაშრომი
ირინა ნებიერიძის ნაშრომი

- ყველაზე უჩვეულო შეკვეთა რომელი გქონდათ?

- ბევრი განსხვავებული ნივთი მაქვს დამზადებული. ქართველების გარდა უცხოელებისთვისაც ბევრი ნაკეთობა დამიმზადებია. უცნაური შეკვეთებიც მქონია, მაგალითად ერთხელ უცხოეთიდან ლამბაქის ზომის ბროშის დამზადება მთხოვეს...

ირინა ნებიერიძის ნაშრომი
ირინა ნებიერიძის ნაშრომი

- როდესაც ნამდვილ ხელოვნებასთან გვაქვს საქმე აქ ალბათ განწყობა არამეორეხარისხოვანია...

-რა თქმა უნდა განწყობას დიდი მნიშვნელობა აქვს, რადგან შენი განწყობა და ენერგია ყოველთვის გადადის ნაკეთობაში. ამიტომ სანამ სამუშაოს დაიწყებ, ნეგატიური აზრები უნდა გააქრო შენი გონებიდან, წინააღმდეგ შემთხვევაში, შენი ნამუშევარი შეიძლება ისეთი არ გამოვიდეს როგორიც ჩანაფიქრში იყო. დიდი მნიშვნელობა აქვს იმასაც, რომ სახლში, სადაც ცხოვრება გიწევს ბევრი უჩვეულო და ხელით დამზადებული ნივთი იყოს. ჩემი სახლის ინტერიერისთვის მინანქარში დამზადებულ რაიმე პანოს შევიძენდი სიამოვნებით.

ირინა ნებიერიძის ნაშრომი
ირინა ნებიერიძის ნაშრომი

- ხელოვნებასთან მიახლოება სულიერი გადარჩენის ერთ-ერთი გზაა- ეს ეპიდემიის დღეებმაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა...

- დიახ, დღევანდელ სიტუაციაში ხელოვნება, მასთან მიახლოება თვითგადარჩენის ტოლფასია. ხელოვნება ხომ ყველასთვისაა?!. თუკი ღმერთმა ადამიანს ნიჭი და ტალანტი მისცა, ჩემი აზრით, მას არა აქვს უფლება, რომ გაჩერდეს და რაიმე არ შექმნას. ხშირად მიწევს რელიგიურ თემატიკაზე მუშაობა. სხვადასხვა წმინდანების გამოსახულებით ბევრი ხატი მაქვს დამზადებული.

ირინა ნებიერიძე
ირინა ნებიერიძე

- ვიცი, რომ სამების ტაძარში ბევრი თქვენი ნამუშევარია...

- დიახ. სამებაში ბევრი ნამუშევრია, თუმცა ამაზე საუბარი მერიდება. მხოლოდ იმას გეტყვით, რომ იმ ტაძარში დაბრძანებული იმედის ხატის დამზადებაში მეც მივიღე მონაწილეობა. ეს ხატი ოქროშია შესრულებული და პატრიარქის კურთხევით ჩვენს სახელოსნოშია დამზადებული.

- რისთვის უნდა ადამიანს იმედი?

- იმისთვის, რომ გადარჩეს... თუმცა იმედი ზოგჯერ ერთგვარი მუხრუჭიცაა, მაგრამ ეს ალბათ უკვე სხვა საუბრის თემაა...       

 

12
მარიამ დარჩიაშვილი

რეალისტი მხატვრის ახდენილი ოცნება და ნახშირით შექმნილი ფერადი სამყარო

356
(განახლებულია 21:51 04.06.2020)
მისი ნახატები იმდენად ზუსტად გამოხატავს ადამიანის ემოციას, რომ შესაძლოა, მხოლოდ კარგად დაკვირვების შემდეგ აღმოაჩინო, რომ ისინი ფოტოგრაფიის სიზუსტით შექმნილი ულამაზესი პორტრეტებია.

მარიამ დარჩიაშვილმა ნახშირით ხატვის ტექნიკა რამდენიმე წლის წინ აღმოაჩინა და დღეს მისი ნამუშევრების დიდი ნაწილი სწორედ ამ მასალითაა შექმნილი. უცნაური ისაა, რომ ერთ ფერში დახატული სამყარო იმდენად დიდ შეგრძნებებს იწვევს, რომ ფერების არარსებობას ვერც ამჩნევ...

ბოლო წლებია ერთ-ერთი საერთაშორისო კომპანიის ქართულ სტუდიაში მუშაობს, სადაც სხვა ნიჭიერ მხატვრებთან ერთად მაღალი ხარისხის ნამუშევრებს ქმნის. პარალელურად საკუთარი შემოქმედების დახვეწა-განვითარებაზე ზრუნავს.

მარიამ დარჩიაშვილი
მარიამ დარჩიაშვილი

- მარიამ, საუბარი ბოლო დროინდელი პერიოდით დავიწყოთ – პანდემიის დროს რა აღმოაჩინეთ საკუთარ თავში ან რაში დარწმუნდით?

- პანდემიამ კიდევ ერთხელ დამარწმუნა იმაში, რომ ხატვა არის „საქმიანობა“, რომელიც არასოდეს მომბეზრდება. თუნდაც ყველა იმ შეზღუდვისა და თანმდევი დაძაბულობის ფონზეც კი, რაც ამ პერიოდს ახლდა. ბავშვობიდან ვხატავ, ყოველთვის მსიამოვნებდა პატარ-პატარა ჩანახატების გაკეთება, პორტრეტების შექმნა, თუმცა სერიოზულად არასდროს ვყოფილვარ ამით დაკავებული.

მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება
მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება

- ხატვის გარდა რა გიზიდავდათ?

- ხატვის გარდა ძალიან მიზიდავდა ტექნიკური საგნები, განსაკუთრებით მათემატიკა, რიცხვებთან ურთიერთობა და ამიტომაც გადავწყვიტე შემესწავლა ბიზნესის ადმინისტრირება. დავამთავრე თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტი, შემდგომში სწავლა მაგისტრატურაშიც გავაგრძელე. სწორედ ამ პერიოდში სრულიად მოულოდნელად ისევ ხელოვნების სფეროში აღმოვჩნდი.

მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება
მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება

- რა მოულოდნელობაზეა საუბარი?

- ბაკალავრიატის დასრულების შემდეგ, როდესაც მაგისტრატურაში დავიწყე სწავლა, დღის განმავლობში უფრო მეტი თავისუფალი დრო გამომიჩნდა, რაც მინდოდა ნაყოფიერად გამომეყენებინა. ამ პერიოდისთვის უკვე მქონდა რეალისტურ სტილში შესრულებული რამდენიმე პორტრეტი. სწორედ ამ დროს ფეისბუქის ერთ-ერთ გვერდზე სრულიად შემთხვევით წავაწყდი პოსტს, სადაც რეალისტ მხატვრებს ეძებდნენ. ეს ერთგვარი გამოიწვევა იყო ჩემთვის, მაშინ საკუთარ შესაძლებლობებში არ ვიყავი დაწმუნებული და მაინტერესებდა ჩემი დონე და ხატვის ტექნიკა რამდენად მისაღები იყო პროფესიონალებისთვის...

მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება
მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება

- ასეთი რეალისტური ნახატების შესაქმენლად რას იყენებთ?

- ძირითადად გრაფიკაში ვმუშაობ, გრაფიტით და ტუშით. თუმცა რამდენიმე წლის წინ აღმოვაჩინე ნახშირით ხატვის ტექნიკა, ჩემი ნამუშევრების უმეტეს ნაწილს დღეს ამ მასალით ვქმნი. თავიდან საკმაოდ რთულ და დაუმორჩილებელ მასალად მომეჩვენა, მით უმეტეს ჩვეულებრივი ფანქრის ფონზე, თუმცა რამდენიმე პორტრეტის დახატვის შემდეგ უკვე ნათლად გამოჩნდა მისი უპირატესობები. ის შედარებით მუქი და მყარი მასალაა, რაც საშუალებას იძლევა, რომ ნახატი უფრო კონტრასტული და ეფექტური გამოვიდეს, არ ირეკლავს შუქს და ა.შ. ამიტომ ყველაზე რეალისტურ შედეგს მაინც ნახშირით ვიღებ, კონტრასტულ, დეტალურად დამუშავებულ გამოსახულებებს, სადაც ყველაზე მთავარის – ემოციის აღბეჭდვა შემიძლია.

მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება
მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება

- რთულია ემოციის გამოსახვაა?

- ნახატის ღირსება ხომ სწორედ ემოციის გამოსახვაშია. თუ ემოცია მოდის, ეს უკვე მხატვრის ოსტატობაზე მიუთითებს. ძალიან მიყვარს ნახატები, სკულპტურები, სადაც ემოცია არა მხოლოდ სახიდან ან მიმიკებიდან იკითხება, არამედ ამას მთლიანად სხეული და, განსაკუთრებით, ხელები გადმოსცემს.

მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება
მარიამ დარჩიაშვილის შემოქმედება

- თქვენთვის ხატვას სულიერი სიმშვიდე მოაქვს თუ?..

- ჩემთვის ხატვა იყო და არის სულიერი სიმშვიდის მომტანი საქმიანობა და განტვირთვის საშუალება. დღეისათვის ხატვა მხოლოდ გატაცება არ არის, რადგან მან თვითრეალიზების შესაძლებლობაც მომცა. ახლა მთელ ჩემ დროს, რესურსსა და ენერგიას მხოლოდ ხატვას ვუთმობ. ვცდილობ კიდევ უფრო დავიხვეწო, განვვითარდე, მეტი ცოდნა მივიღო სხვადასხვა მასალასა და ხატვის სტილზე.

მარიამ დარჩიაშვილი
მარიამ დარჩიაშვილი

- ხატვის სწავლა რამდენად შესაძლებელია?

- ალბათ რაღაც დონემდე ყველას შეუძლია გარკვეული შედეგის მიღება, მაგრამ ამის მერე უკვე ნიჭიც აუცილებელია და ბევრი მუშაობაც.

- საოცრად რეალისტურ ნამუშევრებს ქმნით, ცხოვრებაშიც რეალისტი ხართ თუ მეოცნებე?

- ყოველდღიურობაში, ალბათ, უფრო რეალისტი ვარ, მაგრამ ხელოვნების სფეროში აღმოვჩნდი იმ ოცნების დამსახურებით, რომ ხატვა შემძლებოდა... სურვილის გარდა ეს მონდომებით და საკუთარ თავზე ბევრი მუშაობით შევძელი. ეს ყველაფერი ხუთი ან ათი წლის წინ წარმოუდგენლად მეჩვენებოდა, მაგრამ ახლა ვთვლი, რომ ამ ოცნების ახდენა ნამდვილად შევძელი...

356
ბავშვები შადრევანში

როდის დაცხება საქართველოში ამინდის პროგნოზი

0
(განახლებულია 16:35 05.06.2020)
დასავლეთ საქართველოში ტემპერატურა 37 გრადუსამდე მოიმატებს, აღმოსავლეთში კი მაქსიმუმ 32 გრადუსი იქნება

თბილისი, 5 ივნისი – Sputnik. საქართველოში გამოიდარებს და დათბება – ქვეყნის უმეტეს ტერიტორიაზე 6 ივნისიდან სიცხეებია მოსალოდნელი, უპირატესად უნალექოდ, ნათქვამია გარემოს ეროვნული სააგენტოს განცხადებაში.

 „6 ივნისიდან 9 ივნისამდე საქართველოს ტერიტორიის უმეტეს ნაწილზე მოსალოდნელია ცხელი და უმეტესად უნალექო ამინდი. მხოლოდ აღმოსავლეთ საქართველოს ცალკეულ რაიონში შესაძლოა ხანმოკლე წვიმა ელჭექით აღინიშნოს“, – ნათქვამია განცხადებაში.

დასავლეთ საქართველოს დაბლობშიჰაერის ტემპერატურა 7-8 ივნისს  +32, +37 გრადუსამდე მოიმატებს, ხოლო აღმოსავლეთ საქართველოს ბარში +27, +32 გრადუსი დაფიქსირდება.

თბილი და უნალექო ამინდია მოსალოდნელი თბილისში – ჰაერის ტემპერატურა +30, +32 გრადუსი დაფიქსირდება.

0
თემები:
ამინდი საქართველოში