პრეზენტაციის დროს

ქართველი ქალი, რომელიც „სასოწარკვეთილ" ამერიკელ დიასახლისებს ბედნიერ ცხოვრებას ასწავლის

1099
(განახლებულია 18:17 09.10.2019)
რუბრიკაში „ქართველები უცხოეთში“ გაიცნობთ მაია ჯანაშია-სმიტს, რომელმაც ამერიკაში ბედნიერებისა და წარმატების მაძიებელი ქალბატონებისთვის წიგნი გამოსცა...

მან გაიარა გზა, რომელსაც თითქმის ყველა ქართველი ემიგრანტი გადის უცხოეთში, მაგრამ მიზნამდე გააზრებული ნაბიჯებით მივიდა. ამბობენ, ბედნიერება დირექტივებს არ ემორჩილებაო, მაგრამ ფაქტია, რომ მისი წიგნი გარკვეულწილად ქალების იღბლიანი ცხოვრების სახელმძღვანელოდ იქცა. ყოველ შემთხვევაში, ამერიკელმა ქალებმა მისი ირწმუნეს და ავტორისეულ ინსტრუქციებსაც მიჰყვნენ – გამომდინარე იქიდან, რომ წიგნმა გამოსვლისთანავე გაყიდვის მიხედვით მეორე ადგილი დაიკავა. ვინ იცის, იქნებ მისი რჩევები ქართველებსაც გამოადგეთ... წიგნის სახელწოდება კი საკმაოდ აქტუალური და დამაინტრიგებელია: „ინტერნეტ-პატარძლიდან ბიზნეს-ლედიმდე“.

მაია ჯანაშია-სმიტს ამერიკაში დავუკავშირდით.

მაია ჯანაშია-სმიტი
მაია ჯანაშია-სმიტი

- ქალბატონო მაია, სანამ ბიზნეს-ლედი გახდებოდით, რა იყო თქვენ ცხოვრებაში, ვიდრე დაიწყებოდა თქვენეული ამბავი „ერთხელ ამერიკაში“?

- ზუსტად 16 წლის წინ სასწაული მოხდა და, უფლის მადლით, ამერიკაში ჩამოვედი. ამ ამბავს სასწაულად იმიტომ მივიჩნევ, რომ მე ჩემი გეგმები მქონდა – გათხოვება მინდოდა. იმ დროს 32 წლის ვიყავი, უკვე განათხოვარი და ქართული სტანდარტებით ჩემი შანსები ძალიან დაბალი იყო. ჰოდა, ვევედრებოდი უფალს, გზა გამომიჩინე, მშვიდი და ბედნიერი ოჯახი რომ შევქმნა–მეთქი. ერთ დღეს, დიდი დიღმის ეკლესიაში როცა ვლოცულობდი, მაცხოვრის ხატის წინ სანთელი დავანთე. ღმერთს შევევედრე – როგორც ჩემი სულისა და ხორცისთვისაა საჭირო, ისე შემეშველე ამერიკაში გამგზავრების საქმეში–მეთქი. როცა ჩემს მოძღვარს კურთხევა ვთხოვე, მან იმ ხატზე მიმითითა, რომლის წინაშეც ვლოცულობდი და მითხრა, ამ ხატის წაბრძანებაა საჭირო ნიუ-იორკში და კურთხევას გაძლევ რომ წააბრძანოო. ასე ჩამიყვანა მაცხოვრის ნებამ და მამა დავითის ლოცვა-კურთხევამ ამერიკაში.

დედასთან, ცისანა ჯანაშიასთან ერთად
დედასთან, ცისანა ჯანაშიასთან ერთად

- და როგორ შეიცვალა თქვენი ცხოვრება, როდესაც ამერიკაში ჩახვედით?

- ამერიკაში ჩემი ცხოვრება სრულიად შეიცვალა. ამ ქვეყანაში ცხოვრება ძალიან საინტერესოა, აქ ძალიან სწრაფი ტემპია მიუხედავად იმისა, რომ პატარა ქალაქში ვცხოვრობ და არა ნიუ-ორკში. აქ ცხოვრებას ყველა საკუთარი გრაფიკითა და გეგმით მიჰყვება. თავიდან ძალიან დავიბენი – არა მეგობარი, არა ნაცნობი და ნათესავი... ვიფიქრე, ქრისტიანი ქალის პრიორიტეტი ოჯახი, სიყვარული და სიმშვიდეა და “ისიც“ თავისით მოვა და გამოჩნდება–მეთქი. ჰოდა, გამოჩნდა... როდესაც ჩემს მომავალ მეუღლეს შევხვდი, პირველი ეს ვკითხე – თუ დაქორწინებას გადავწყვეტთ, ახლავე უნდა ვიცოდე, მოინათლები თუ არა–მეთქი. ესეც უფლის ნებით მოხდა. მეუღლე მოინათლა და მისი ორი შვილიშვილიც მოვნათლე. ჩვენ კი ჯვარიც დავიწერეთ. მას შემდეგ 16 წელი გავიდა და, მადლობა უფალს, რომ ბედნიერი, მშვიდი და მოსიყვარულე ოჯახი გვაქვს. უფალმა ინება, რომ ჩემი ქალური მოვალეობის შესრულება საზღვარგარეთ მომიხდა.

მაია ჯანაშია-სმიტი ქორწილის დღეს
მაია ჯანაშია-სმიტი ქორწილის დღეს

- ანუ თქვენი გეგმისა თუ ოცნების ერთი პუნქტი წარმატებით შეასრულეთ, რაც შეეხება მეორეს, ანუ საქმიანობას, ამერიკელი ქალების ჩაცმაზე დაიწყეთ ზრუნვა...

- დიახ, ამერიკაში ჩამოსვლის ერთი წლის შემდეგ, როცა საბუთები მივიღე, ქალის ტანსაცმლის მაღაზია გავხსენი. დიზაინისა და კერვის ნიჭი ბებიებისა და დედისგან გამომყვა. ვიფიქრე, ნიჭი თუ გაქვს და შრომა თუ არ გეზარება, ღმერთი ხელს აუცილებლად მოგიმართავს–მეთქი. ჰოდა 13 წელი ვიშრომე და კარგი გამოცდილებაც შევიძინე. მთელი ქალაქი მიცნობდა. ჩემი ქართული აქცენტისა და ექსტრავაგანტული სამოსის გამო უცნობი ხალხი ქუჩაში მაჩერებდა და მესალმებოდა. მერე შევნიშნე – როდესაც ქალებს ლამაზად ვაცმევდი და ვეხმარებოდი, ეს მაინც არ იყო საკმარისი იმისთვის, რომ მათთვის ბედნიერება და სიხარული მომეტანა. დავფიქრდი: იქნებ, რაღაც უფრო მეტი შემეძლო მათთვის შემეთავაზებინა. ამერიკაში 14 წლიდან დეპრესია აქვთ იმის გამო, რომ ჭარბი წონა და სხვა სამედიცინო პრობლემები აწუხებთ. მხოლოდ ქალებს კი არა, ბავშვებს და მოზარდებსაც კი ნერვული დაავადებები და დეპრესიები აქვთ.

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

- და რა გზით გადაწყვიტეთ მათთვის დახმარების აღმოჩენა?

- ამერიკაში ინსტიტუტი დავამთავრე და ჯანმრთელობისა და წარმატებული ცხოვრების კონსულტანტის სერტიფიკატი ავიღე. მერე იოგამ გამიტაცა. რადგან მართლმადიდებელი ქრისტიანი ვარ, მის შესწავლას სიფრთხილით შევუდექი. სერტიფიკატი ავიღე და ახლა იოგას თავად ვასწავლი სხვებს. ეს ერთ-ერთი გზა და საშუალებაა, რომ ამ გადარეული ტემპისა და უცნაური სტანდარტების ქვეყანაში ხალხს სულიერებაზე ელაპარაკო. დავიწყე ქალებთან მუშაობა. ჩემთან ბევრი ქალბატონი წონაში დასაკლებად მოდის, მაგრამ მათ ამის გარდა ფსიქოლოგიური პრობლემებიც აქვთ...

მაია ჯანაშია-სმიტი
მაია ჯანაშია-სმიტი

- „ამერიკული დეპრესიის“ გამომწვევ მიზეზებსაც მიაგენით?

- ამის მიზეზი ბევრია: არასწორი კვება, ადრიანი 14 წლის ასაკიდან მიღებული ჩასახვის საწინააღმდეგო კონტრაცეპტივები, რომელიც სინთეტიკურ ჰორმონებს შეიცავს, რაც ორგანიზმს და მის ქიმიურ ბალანსს არღვევს. ამერიკელები ძალიან ბევრს მუშაობენ და ძირითადად ინდივიდუალური ცხოვრების სტილით ცხოვრობენ. ისინი არ იკრიბებიან ისე, როგორც ქართველებმა ვიცით და არ უზიარებენ ერთმანეთს ჭირსა თუ ლხინს. მეზობელმა ხელი თუ დაგიქნია მანქანიდან – დიდი მიღწევაა. სტუმრად მისვლა-მოსვლაზე ხომ ლაპარაკი ზედმეტია. ჰოდა, ისინი სულიერ დაკმაყოფილებას მატერიალურში ეძებენ, რაც, კარგად ვიცით, რომ ბედნიერების მომტანი არ არის. ამიტომ ბედნიერებას ზოგჯერ კვებაში ხედავენ, რასაც ჭარბი წონა მოსდევს.

მაია ჯანაშია-სმიტი
მაია ჯანაშია-სმიტი

- რადგან დეპრესიის მიზეზებზე საუბრობთ, ისიც მოგვიყევით, როგორ უგვარებთ მათ ამ პრობლემას?

- როდესაც ჩემთან კლიენტი მოდის, მას ექვსთვიან პროგრამას ვთავაზობ. პირველი სამი თვე ძირითადად საკვებსა და სასმელს ეხება. ამერიკელები ძალიან ბევრს მოიხმარენ „კოკა-კოლას“, „პეპსის“ და სხვა მსგავს სასმელებს, რომელიც ორგანიზმისთვის დამანგრეველია. ისინი აგრეთვე იკვებებიან ე.წ. „ფასტ-ფუდით" და ხანდახან შვილებისა და მეუღლის გამოსაკვებად „მაკდონალდსში“ მხოლოდ ჰამბურგერებს ყიდულობენ. ერთხელ წარმოშობით ეგვიპტელ ჩემ ნაცნობ მზარეულ ქალბატონს მოველაპარაკე და წამოვიწყეთ ბიზნესი, რომლის ფარგლებშიც კლიენეტებს დამზადებულ სადილს ვთავაზობთ. როდესაც ქალები საკვების საკითხს მოიწესრიგებენ, მაშინვე წონაში კლებას იწყებენ. ამის მერე კი ემოციურ და ცხოვრებისეულ საკითხებზე გადავდივართ. როდესაც ბალანსი დარღვეულია ადამიანის სულიერ და ემოციურ ცხოვრებაში, ის აუცილებლად თავს იჩენს რაიმე დამოკიდებულების ან დაავადების სახით. ეს არის დამოკიდებულება საკვებზე, ალკოჰოლზე, ნივთების შეძენაზე. ყველაფერი კი ჯამში იწვევს დეპრესიას, ჩიყვის ფუნქციის დარღვევას, დიაბეტსა და მკერდის კიბოს, რაც ადგილობრივ ქალებს შორის ყველაზე გავრცელებულია. დაბინძურებული საკვები, ჰორმონალური პრეპარატები, ემოციური ვაკუუმი და მხოლოდ მატერიალური ფასეულობების გამოდევნება ხორციელ და სულიერ უძლურებას იწვევს. ჰოდა, მეც ნაბიჯ-ნაბიჯ ვცდილობ, რომ ყოველივე ეს მოვუწესრიგო მათ და ქალებს საჭირო ცოდნა მივაწოდო.

მაია ჯანაშია-სმიტი ამერიკელ მეგობრებთან ერთად
მაია ჯანაშია-სმიტი ამერიკელ მეგობრებთან ერთად

- გამოდის, რომ თქვენ სასოწარკვეთილ ამერიკელ დიასახლისებს ბედნიერად ცხოვრებას ასწავლით და საამისოდ ქართულ სამზარეულოსაც კი იყენებთ...

- მოკლედ, ერთ დღესაც ამერიკელი დიასახლისები შემოვიკრიბე და მათ კომბოსტოს მწნილის დამზადება ვასწავლე. ძალიან მოეწონათ. სადილს ყოველდღე ვამზადებ, ჩემს მეუღლეს ხაჭაპური ძალიან უყვარს, მაგრამ მხოლოდ მაშინ აგემოვნებს, როცა სიდედრი ჩამოსდის სტუმრად. ის ჯანსაღი კვების მიმდევარი ადამიანია და ხაჭაპურს კი არა, პურსაც არ მიირთმევს. სხვათა შორის, თუ ვინმემ ჯერ კიდევ არ იცის, ვეტყვი, რომ ქართული ხალხური (გლეხური) სამზარეულო საოცრად სასარგებლოა: ფხალეული, ლობიო, ნიგვზის საკმაზები – ყველაფერი ეს აქ სუპერ-დიეტად ითვლება. ქართული ტრადიციები სტუმართმოყვარეობასა და ერთმანეთის თანადგომაში გამოიხატება და ეს უკვე აქაურებსაც ვასწავლე – ხშირად დავდივართ ერთმანეთთან სტუმრად და დღესასწაულებსაც ერთად აღვნიშნავთ.

მაია ჯანაშია-სმიტის წიგნი ინტერნეტ პატარძლიდან ბიზნეს ლედიმდე
მაია ჯანაშია-სმიტის წიგნი "ინტერნეტ პატარძლიდან ბიზნეს ლედიმდე"

- თქვენი გამოცდილებიდან გამომდინარე ამერიკაში გამოეცით წიგნი, რომელიც მალე გახდა პოპულარული...

- დიახ, ეს წიგნი ნაწილობრივ ავტობიოგრაფიულია და თან დიდი მოტივაციის გამომწვევი. მას ჩემ ქალაქში მთელი თვის მანძილზე მეორე ადგილი ეკავა გაყიდვების მიხედვით. ბევრჯერ მომისმენია საქართველოსა თუ ამერიკაში, როგორ წუწუნებენ ქალები, რომ უნდათ კარგი ბედი, უკეთესი სამუშაო ან უკეთესი გარეგნობა. მართლა მჯერა, თუ ნამდვილად გულით სურთ რაიმე, ყველაფერი გამოუვათ. მე ტანად პატარა გოგო ვიყავი და ბედნიერების მოსაპოვებლად რისკი გავწიე – ოკეანე გადავლახე და ვცადე ის, რაც მნიშვნელოვნად მიმაჩნდა – შემექმნა ოჯახი. დღეს, უფლის წყალობით, პირად ცხოვრებაშიც ბედნიერი ვარ და ბიზნესშიც წარმატებული. ქართველი ქალების უმრავლესობას ჰგონია, რადგან ამერიკელს გაყვები, ყველაფერი ქმარმა უნდა მოგართვას და თან შენ გართობასა და ემოციურ წონასწორობაზეც უნდა იზრუნოს. მე კი მიმაჩნია, რომ პარტნიორებს ერთმანეთისთვის თანაბრად ევალებათ ასეთი პირობების შექმნა.

მაია ჯანაშია-სმიტი მის საავტორო წიგნებთან
მაია ჯანაშია-სმიტი მის საავტორო წიგნებთან

- თქვენი წყალობით ამერიკელებს სწორი ინფორმაცია აქვთ ჩვენზე, ხშირად უყვებით საქართველოს ამბებს?

- ამერიკელებს ხშირად ვუყვები საბჭოთა კავშირის ამბებს, დღევანდელ ქართულ სინამდვილეზე და სარწმუნოებაზე, რომლის მიმდევარიც ვართ. ჩემი მეუღლე კი ამატებს ხოლმე, რომ როდესაც საქართველოს სტუმრობს, ქართველები ისეთი სიყვარულით ექცევიან, როგორსაც მისი ოჯახიც კი არ ავლენს ხოლმე მის მიმართ. ძალიან მინდა, რომ ჩვენს შტატში უფრო მეტი ქართველი ხელოვანი, ქართული ცეკვის ანსამბლი და მომღერლები ჩამოვიდნენ. ძალიან საჭიროა, რომ ქართულ კულტურას ბევრი ადგილობრივი ეზიაროს. აქედან პოზიტიურ მუხტს ჩემ ოჯახს და მეგობრებს ვუგზავნი ხოლმე. მე ვფიქრობ, რომ თითოეული ჩვენგანის მისიაა, რომ სიყვარული გავამრავლოთ, სიყვარული, რომელსაც საზღვრები არ აქვს. დიდი ძალისხმევაა საჭირო იმისთვის, რომ ემიგრანტმა უცხოეთში თავი სრულყოფილ პიროვნებად იგრძნოს. ხშირად მეკითხებიან, როგორ ვეგუები უცხოეთში ცხოვრებას, მადლობა უფალს, რომ ქართველობა და ქრისტიანობა ჩემ „დნმ”-შია და სადაც უნდა ვიყო, ყველგან თან მაქვს. ჩემმა ფესვებმა და სისხლმა ჩამოაყალიბა ის, რასაც დღეს წარმოვადგენ და ამით ძალიან ბედნიერი ვარ…

 

1099
თემები:
ქართველები უცხოეთში (78)
ნათია ჯანელიძე

ემიგრანტი ქალის წერილები: „გუშინ ქუთაისში უჩემოდ დაასაფლავეს დედა“

262
(განახლებულია 19:44 14.08.2020)
ემიგრანტი ქალები – ჩვენი დროის ჩვეულებრივი გმირები, საკუთარ მხრებზე რომ გადაიტანეს ქვეყნის ყველაზე რთული პერიოდი. ასეა დღესაც...

სამშობლოდან შორს მყოფები, უცხოეთში პიროვნულ რეალიზებას მაინც ახერხებენ. როგორც ჩანს, მათ ოპტიმიზმს და სიცოცხლის სიყვარულს ყოფითი პრობლემები ვერაფერს აკლებს. ვინ იცის, იქნებ, ჩვენი გადარჩენის საიდუმლოც ამაშია...

დღეს საქართველოში გამოგზავნილ კიდევ ერთ ღია ბარათს – გულწრფელ გზავნილს გაგაცნობთ. ის ქუთაისელ ქალბატონს ნათია ჯანელიძეს ეკუთვნის. ემიგრაციამდე ჯერ ქუთაისის პირველი საშუალო სკოლა, შემდეგ ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ინგლისური ენისა და ინფორმაციული ტექნოლოგიების ფაკულტეტი დაამთავრა. ნოველების წერა იტალიაში დაიწყო. ცხოვრებაში ნანახი და განცდილი ერთ მშვენიერ დღეს ფურცელზე გადაიტანა. ეს წერილი მის ცხოვრებაში ყველაზე მძიმე ამბავს დაემთხვა...

ნათია ჯანელიძე
ნათია ჯანელიძე

„საკუთარ თავზე ლაპარაკი არ მიყვარს, მაგრამ ვთვლი, რომ რუბრიკა „ემიგრანტის წერილები“ სწორედ ისაა, რაც საჭიროა, ამიტომ ვიფიქრე, ავკრიფე ტექსტი და გიგზავნით...

საშინლად მტკივა გული, რადგან გუშინ ქუთაისში უჩემოდ დაასაფლავეს დედა... ცივ შუბლზეც ვერ მოვეფერე ჩემს დაუბერებელ დედიკოს. მაგრამ ის ახლაც ჩემთანაა, ჩემშია და აქ იქნება ყოველთვის. ახლა, როგორც არასდროს, ჩემთვის ძალიან უბრალო და მარტივი გახდა გარდაცვალება. ყოველი გათენებული დღე ბედნიერებაა და ყოველი დაღამებულიც. ერთ დღესაც ძალიან მშვიდად დავხუჭავ თვალებს, რადგან ვიცი, რომ იქ დედა დამხვდება და ჩამეხუტება... არა ვარ ამბიციური, მაგრამ ვიცი, რომ ერთხელაც ჩემი წიგნი დაიბეჭდება და მას დედ-მამას მივუძღვნი...

უბრალო ადამიანი ვარ. სიმშვიდეს მოძრაობაში ვპოვებ, უმოძრაობა სულს მიხუთავს. საქართველოში ბევრი სფერო მოვსინჯე, ბევრი ვისწავლე, ვცადე. ზოგი რამ გამომივიდა, ზოგი - არა. ახლა იტალიაში ვარ, აქაც ვეძებ, ვსწავლობ, ვეცნობი. ვცდილობ, რომ ნოსტალგია არ მომერიოს, ამიტომ საკუთარ თავს „ვაპროგრამებ“ ხოლმე... აქ დავიწყე წერა. არ ვიცი როგორ და რა გამომდის, მაგრამ ვწერ ყველაფერს, რასაც განვიცდი. ვცდილობ სხვისი ტკივილი და განცდა ჩემში შემოვუშვა და გავითავისო. მერე კი გადმოვცე, იმედია, გამომდის. თუ არადა, ჩემს ჭიას მაინც ვახარებ. ამ წერილით ჩემს სამშობლოს შორიდან მივმართავ...

ნათია ჯანელიძე
ნათია ჯანელიძე

15 წელია, რაც ჩემს ოჯახში ემიგრანტების სადღეგრძელოს სვამენ და ახლა მათ რიცხვს მეც მივემატე. რეალობამ მომაგლიჯა მე შენს მკერდს, ჩემი შვილები კი - ჩემსას. ახლა მთაში ვარ, ისეთივეში, როგორიც შენია, მაგრამ ეს მხოლოდ შენი ასლია, ორიგინალი შენ ხარ, შეუფასებელი ორიგინალი, ჩემთვის და ბევრი ჩემნაირისთვის, ახლა კი უკვე მიუწვდომელიც...

შენს მსგავსად აქაცაა მთა-გორები, ზღვა, ვენახი, მაყვლის ბუჩქები, გემრიელი პომიდორი, გამომცხვარი პური, გულ-თეთრა მერცხლები, ნაცრისფერი ბეღურები, ჭრიჭინები და ყვავილები... აქაც არიან ლამაზი და კეთილი ადამიანები, ჭკვიანებიც და მოსულელოებიც, მოწყალების მთხოვნელებიც არიან ქუჩებში, ოღონდ თითქმის ყველა მათგანი უცხოელია... მსგავსების გარდა განსხვავებაც ბევრია. მახსოვს, შენს ქუჩებში ძირს დაყრილ ერთთეთრიანებს რომ ვპოულობდი, აქ მსგავსი არასოდეს არაფერი მინახავს. ეს იტალიაა, აქ იციან თითოეული ჩენტეზიმის ფასი. აქ იციან როგორ გასწიონ ეკონომია უფრო საჭირო და სასურველის გამო, აქ იციან როგორ გაანაწილონ სწორად დრო, ისიც იციან რაც არაა მათი საქმე და გასაკეთებელი, ის არაა და მორჩა!..

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

მენანები, შენი წართმეული ან გაცემული ყოველი გოჯი, ან ისევ შენი, ოღონდ უქმად დარჩენილი. არადა, როგორი მადლიანი ხარ, ღვთით კურთხეულო... მენანება შენს მკერდს მოგლეჯილი და უცხო მიწაზე მოსროლილი თითოეული ქართველი, იმიტომ რომ გონივრულად ვერ ვიცხოვრეთ. როგორ მახრჩობს ყელში ბურთი - სიბრაზის, სინანულის, ტკივილის, დაუფასებლობისა და უსამართლობის...

მენატრება ქუთაისი - ჩემი პირველი და მარადიული სიყვარული, თავისი ქუჩებით, რიონით, ჯაჭვის ხიდით, საფიჩხიით, თეთრი ქვებით... ძალიან მინდა ასრულდეს ყველა ქართველისთვის მთავარი სიტყვები: გაძლიერდეს საქართველო, ყველა ემიგრანტს კი აუსრულდეს ოცნება და მალე დაუბრუნდეს თავის სამშობლოს, სადაც ყველანი მენატრებით და მიყვარხართ...

262
ვეფხია სამსონიძე

სატელევიზიო არხი „მემკვიდრეობა“ შემთხვევით მოძიებული უნიკალური კადრების ახალი სიცოცხლე

110
(განახლებულია 19:16 13.08.2020)
ჩვენს პრაგმატულ ეპოქაში, სადაც ენთუზიაზმი უკვე გაცვეთილი სიტყვა გახდა, როცა თავის საქმეზე გულწრფელად შეყვარებულ, პატრიოტ ადამიანს გადაეყრები, სურვილი გიჩნდება, რომ ის ყველას გააცნო, ხოლო ვინც იცნობს, მათ კიდევ ერთხელ შეახსენო მისი საქმიანობა.

საუბარია ტყიბულელ ჟურნალისტზე, ოპერატორსა და პოეტზე ვეფხია სამსონიძეზე. თავიდან ადგილობრივ გაზეთებში თანამშრომლობდა შტატგარეშე კორესპონდენტად. გაზეთში „ხვალინდელი დღე“ მისი 500-მდე სტატია გამოქვეყნდა. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში მუშაობდა ტყიბულის ადგილობრივ ტელევიზიაში. 1997 წლიდან ტელეკომპანია „ოკრიბას“ ჟურნალისტი და ოპერატორი იყო. 1997 წელს გაიარა „ინტერნიუსის“ სემინარები და გადაწყვიტა, რომ თბილისში ყველაფერი ნულიდან დაეწყო.

მოგვიანებით პოეზიისადმი ბავშვობისდროინდელმა სიყვარულმა იჩინა თავი. 2017 წელს დაიბეჭდა მისი ლექსების კრებული „გამოიდარებს სიყვარულისთვის“.

ამჟამად მისი ინიციატივით სოციალური ქსელისა და YouTube-ის მომხმარებლებისთვის დაარსდა სატელევიზიო სტუდია „ტვ მემკვიდრეობა“. ბატონი ვეფხია იშვიათ საარქივო მასალებს ეძებს, პოულობს, ციფრულ ფორმატში გადაჰყავს და შემდეგ ინტერნეტში მაყურებელს უჩვენებს. ამ ძიებაში იშვიათ ვიდეოჩანაწერებსაც მიაგნო...

ბოლო დროს მის ჟურნალისტურ ბიოგრაფიაში სიახლეა: სულ რაღაც ათი დღის წინ აღდგა და ეთერში გავიდა 2012 წელს მერაბ ბერძენიშვილისა და რეზო ჩხეიძის ინიციატივით შექმნილი „ქართული ტვ“. ამჯერად ახალი სახეებით, საავტორო გადაცემებითა და, რაც მთავარია, ისევ ქართული სულისკვეთებით. ბატონი ვეფხია, ხელმძღვანელობის მხარდაჭერითა და თანადგომით, ამ ტელევიზიის პროფესიონალთა რიგებში მიიღეს.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- ბატონო ვეფხია, საუბარი დავიწყოთ თქვენ მიერ შექმნილი სტუდიით, რას ემსახურება ის?

- თავიდანვე გეტყვით, რომ ფაქტობრივად ნულიდან ვიწყებ იმ საქმის კეთებას, რაც აქამდე მიკეთებია. ჩემს მშობლიურ ტყიბულში, საკაბელო ტელევიზიაში ბოლომდე არ მომცეს მუშაობის საშუალება, ამიტომ ამ დრომდე დამოუკიდებლად ვაკეთებდი ყველაფერს. ნულიდან და მწირი ტექნიკით დავიწყე მუშაობა ჩემს ტყიბულელ მეგობართან მზეჭაბუკ არსენიძესთან ერთად, რომელიც ტყიბულის საქალაქო კულტურის ცენტრში მუშაობს. მას მრავალი წელია ვიცნობ. ის ამ ქალაქისთვის ძალზე მნიშვნელოვანი საარქივო მასალების მოპოვებაში დამეხმარა, რისთვისაც უდიდესი მადლობა მინდა გადავუხადო. ბევრი სირთულის გამო უკან დახევა არ მიფიქრია, რადგან ჩემთვის მთავარია ის, რასაც ვაკეთებ. კარიერისკენ სწრაფვა არასოდეს მახასიათებდა და ყოველთვის ვცდილობდი, რომ საყვარელი საქმე მშვიდად მეკეთებინა, ახლაც ასეა.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- საარქივო მასალებს როგორ მოიპოვებთ?

- საარქივო მასალების მოძიება ტყიბულიდან დავიწყე. ნელ-ნელა ამ საქმიანობის მასშტაბებს გავზრდი. ძველ მასალებს ვეძებ ყველგან და ყველასთან. საკაბელო ტელევიზიის არქივში უნიკალური კადრები შემთხვევით აღმოვაჩინე და დღემდე გაოგნებული ვარ – როგორ გადაურჩა ისინი წაშლას. ამ მასალების გამომზეურებისთვის გადავწყვიტე, რომ YouTube-ზე სატელევიზიო არხი „მემკვიდრეობა“ გამეხსნა. ამჟამად სტუდია ყოველდღე ჩემს განკარგულებაშია.

- შეგიძლიათ გაიხსენოთ ის საინტერესო საარქივო მასალები, რაც მოიძიეთ?

- მინდა გავიხსენო უნიკალური ჩანაწერი, რომელიც ჩემთან ბედნიერი შემთხვევის წყალობით მოხვდა. ეს გახლდათ 1995 წელს ვახტანგ ბოჭორიშვილთან ჩაწერილი, სასწაულით გადარჩენილი უნიკალური ვიდეო, რომლის მფლობელს წარმოდგენა არ ჰქონდა, თუ რა იყო მის სახლში. ჩემი ინიციატივით გაცოცხლდა კომპოზიტორ მარიკა კვალიაშვილის არქივიდან 1996-1997 წლებში ჩაწერილი მეგობრული შეხვედრების ფრაგმენტები, რაც ამდენი წლის მერე არავის ჰქონდა ნანახი. ერთ-ერთ მეგობრულ შეხვედრაზე განუმეორებელი მედეა ძიძიგური მღერის. ახლა მის შვილს მინდა მივაწოდო ეს კადრები, რადგან, ვიცი, ძალიან გაუხარდება. სხვა ფრაგმენტებში გიგა ლორთქიფანიძე მღერის და ჯანსუღ ჩარკვიანი თამადობს. ეს ფრაგმენტი თაკო ჩარკვიანს მივაწოდე, რითიც გაკვირვებული და გახარებული დარჩა. შემთხვევით ჩამივარდა ხელში ფრანგული დოკუმენტური ფილმის კადრები, რომელიც კასეტებზეა და 1993 წელს საფრანგეთში გამოიცა. ყოველი ასეთი აღმოჩენა ჯერ მაოგნებს და შემდეგ ბედნიერებას მანიჭებს. ასე რომ, ძიება ყოველთვის ღირს. ზოგს, შესაძლოა, შეშლილი ვეგონო აკვიატებული აზრებით, მაგრამ მე ვიცი რასაც ვაკეთებ და დარწმუნებული ვარ, რომ ახალი აღმოჩენებიც მექნება.

ირმა სოხაძესთან ერთად
ირმა სოხაძესთან ერთად

- ფაქტობრივად ძველ ჩანაწერებს ახალ სიცოცხლეს აძლევთ...

- ასე გამოდის, რადგან მოძიებული საინტერესო მასალები, რომლებიც ვიდეოკასეტებზეა, ციფრულ ფორმატზე გადაგვყავს და ამ გზით ამ ჩანაწერების გადარჩენა-განახლება ხდება. ადრე კასეტები ძვირადღირებული სიამოვნება იყო. ჩემ მიერ გადაღებული სპექტაკლი შავგულიძის თეატრში თავის დროზე ყველას გადავუწერე. ახლა, 22 წლის შემდეგ მე უნდა გამოვართვა ის რეჟისორს, რადგან მანამდე კასეტის შეძენა ვერ მოვახერხე. ბედის ირონიაა, რომ საკაბელოს არქივიც ჩემთან მოხვდა ორი ათეული წლის შემდეგ.

გოჩა ჭაბუკაიძესთან ერთად
გოჩა ჭაბუკაიძესთან ერთად

- სატელევიზიო სივრცეში გასული თქვენი საინტერესო გადაცემები გაიხსენეთ...

- დიდ ტელევიზიებსა და გაზეთებში არასოდეს მიმუშავია და სურვილიც არ მქონდა. ვიყავი ტელეკომპანია „ოკრიბას“ ჟურნალისტი და ოპერატორი. ძალიან საინტერესო იყო მუშაობა გადაცემათა ციკლზე „მონატრება“. მე ამ გადაცემის ოპერატორი ვიყავი, წამყვანი დავით ბეჟიტაშვილი იყო. უნიკალური გადაცემები მოვამზადეთ – ლეილა აბაშიძეზე, გივი ბერიკაშვილზე, თენგიზ არჩვაძეზე, დოდო ჭიჭინაძეზე, თემურ წიკლაურზე და სხვ. სხვათა შორის, ეს გადაცემები სოციალურ ქსელში გამოვაქვეყნე და მათ დიდი რეზონანსი მოჰყვა.

- სულ ახლახან „ქართული TV“-ს კოლექტივს შეუერთდით...

- დიახ, ამჟამად „ქართული TV“-ს ოპერატორი და მემონტაჟე ვარ. ეს არხი სატელიტზე სილქნეთის სისტემაში და ინტერნეტ-სივრცეში 3 აგვისტოდან გადის ეთერში. ამჟამად პროგრამებზე ვმუშაობთ, რომ დავალაგოთ ბადე ეთერში გასაშვებად. ვცდილობ გავექცე ქუჩის ინტერვიუებს, სატელევიზიო საუბრებზეც უარი ვთქვი.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- ჟურნალისტობის სურვილი ბავშვობიდან გაგიჩნდათ?

– ჟურნალისტობის სურვილი მეათე კლასში გამიჩნდა. ბავშვობა და სკოლის წლები, რომელიც ტყიბულში გავატარე, ბედნიერი დრო იყო ჩემს ცხოვრებაში. წერა მერვე კლასიდან მიყვარდა და ჩემი პირველი ჩანახატი „ტაძარი“ ჟურნალ „პიონერში“ 1983 წლის დეკემბერში დაიბეჭდა. ჟურნალის რედაქტორი ბაბულია შელია გახლდათ. ეს იყო ჩემი პირველი ჟურნალისტური ნათლობა. არ მინდა გამომრჩეს ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი ტყიბულის მეოთხე საშუალო სკოლაში, ქალბატონი ეთერ მორჩაძე, ქალაქისთვის უძვირფასესი ადამიანი და ჩემი უპირველესი გულშემატკივარი. გაზეთში „ხვალინდელი დღე“ ცნობილ პიროვნებებზე და მოვლენებზე 500-მდე სტატია მაქვს დაბეჭდილი. ისეთ მასალებს ვეძებდი, რაც არსად იყო და ძიების პროცესი ინტერესს იწვევდა ჩემში.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- გამოცემული გაქვთ ლექსების კრებული, მანამდე კი სოციალურ ქსელში ათავსებდით ლექსებს...

– ჩემი ლექსები ცხრაწლიანი პაუზის შემდეგ სოციალურ ქსელში გამოვაქვეყნე, რადგან ხალხის აზრი მაინტერესებდა. მათ ისეთი გამოხმაურება მოჰყვა, რომ არც ველოდი. ერთ-ერთმა პიროვნებამ, ბატონმა გელა ჩადუნელმა, რომელიც აუდიტორული ფირმა FMG-ს გენერალური დირექტორი გახლდათ, სურვილი გამოთქვა ჩემი ლექსების კრებული დაეფინანსებინა. ამ კრებულის სახით ჩემი 50 წლის იუბილეზე მშვენიერი საჩუქარი მივიღე. ამისთვის მისი დღემდე მადლიერი ვარ.

- კრებულს დაარქვით „გამოიდარებს სიყვარულისთვის“ და როდის დგება ასეთი დარი ადამიანის ცხოვრებაში?

- სიყვარულისთვის გამოდარება მაშინვე იწყება, როცა ადამიანი სიკეთეზე და სხვების თანადგომაზე ფიქრს და ზრუნვას იწყებს. სიკვდილს ორჯერ ისე გადავურჩი, რომ თმის ერთი ღერიც არ შემრხევია. როცა ეს გავაცნობიერე, მივხვდი, რომ ეს გადარჩენა უფლის საჩუქარი იყო. ლექსი მაქვს დაწერილი „უფლისადმი სამადლობელი“, რომელიც  ჩემს უმთავრეს სათქმელს გადმოსცემს:

მადლობა ღმერთო, სიცოცხლის რომ კვლავ მაქვს უფლება,

შემინარჩუნე აზროვნების თავისუფლება,

ძვირფას საფლავთან რომ მაღირსე სანთლის დანთება,

სულის ზეიმად ზეციერში, ლოცვად დარჩება.

დიდება ღმერთო, გულში რწმენა შემინარჩუნე,

განწირულს მრუდე გზა სავალი აღარ მარგუნე,

სიყვარულისთვის მონა ღვთისა მე ვარ შობილი,

ქარიშხლებისგან შვილი შენი გამოწრთობილი.

მადლობა ღმერთო, ვერ დაბინდდეს ჩემი გონება,

სულის სიმდიდრე ვერასოდეს აიწონება,

დიდება ღმერთო, სტრიქონებად ვანთე ხანძარი,

სიყვარულისთვის ავაშენო მინდა ტაძარი.

მადლი ზეციდან ჩემს განსაცდელს აეფარება,

სიცოცხლე უნდა დაგიტოვო აელვარებად.

შენს სადიდებლად, დარჩება და მადლიერებად,

სულის სიმტკიცედ, სათნოებად და ძლიერებად,

მადლობა ღმერთო! დიდება ღმერთო!

ცხოვრებაში ურთულესი პერიოდების მიუხედავად, ვეცადე ადამიანური სახე არ დამეკარგა და ღმერთის თანადგომით თუ ეს მოვახერხე, ბედნიერი ვარ...

 

110
თელასი

რატომ ყიდის საპარტნიორო ფონდი „თელასის“ აქციებს

0
აუქციონი გამოცხადებულია კონკურენტულ პირობებში და არის მოლოდინები, რომ აქციები მომგებიან ფასად გაიყიდება, მიაჩნიათ ფონდში

თბილისი, 14 აგვისტო - Sputnik. თბილისის ელექტროგამანაწილებელი კომპანია „თელასის“ აქციების გაყიდვით მიღებულ სახსრებს „საქართველოს საპატრნიორო ფონდი“ ახალი საინვესტიციო პროექტების დაფინანსებას მოახმარს, განუცხადეს Sputnik-საქართველოს ფონდის პრეს-სამსახურში.

ამ კვირაში ცნობილი გახდა, რომ „საპატრნიორო ფონდმა“ ელექტროგამანაწილებელ კომპანია „თელასში“ თავისი აქციების 24,5%-ის გაყიდვა გადაწყვიტა. აუქციონი 9 სექტემბერს დაინიშნა. საჯარო აუქციონის საწყისი ფასი შეადგენს 10,5 მლნ აშშ დოლარის ექვივალენტს ლარში.

„აქციების გაყიდვის, ან რომელიმე პროექტის დაფინანსების შესახებ გადაწყვეტილებას ფონდი არ იღებს. ამას მთავრობა წყვეტს. ამიტომ „თელასის“ აქციების გაყიდვის შესახებ გადაწყვეტილება მიღებულია მთავრობის დადგენილების მიხედვით. მიღებული თანხა ახალი პროექტების დაფინანსებას მოხმარდება“, - განაცხადა ფონდის წარმომადგენელმა.

პრესსამსახურში აღნიშნეს, რომ აუქციონი გამოცხადებულია კონკურენტული პირობებით და არსებობს მოლოდინი, რომ აქციები მომგებიან ფასად გაიყიდება და კარგი მფლობელის ხელში მოხვდება.

აქციების გაყიდვით მიღებული მოგება ფონდის ანგარიშზე ჩაირიცხება, შემდეგ კი ხელისუფლება გადაწყვეტს, რომელ პროექტებს დაუჭერს მხარს და დააფინანსებს.

ფონდში აღნიშნეს, რომ „თელასში“ კუთვნილი აქციების რაოდენობის გათვალისწინებით კომპანიის ხელმძღვანელობის რომელიმე გადაწყვეტილებებზე ზეგავლენის მოხდენა შეუძლებელი იყო.

საპარტნიორო ფონდი ახორციელებს რამდენიმე სახელმწიფო კომპანიის მმართველობას, მათ შორის არის საქართველოს რკინიგზა, ნავთობისა და გაზის კორპორაცია, საქართველოს სახელმწიფო ელექტროსისტემა და „თელასი“.

„ეს კომპანიები „საპარტნიორო ფონდის“ მფლობელობაში იმიტომ იყო, რომ დაფინანსების ერთ-ერთი წყარო იყო მათგან მიღებული დივიდენდები. ახლა კი არანაირ დივიდენდებს ფონდი არ იღებს. მნიშვნელოვანია მსგავსი პროექტებიდან გასვლა და გათავისუფლებული სახსრების ინვესტირება ახალ პროექტებში“, - განაცხადეს ფონდის პრესსამსახურში.

„საპარტნიორო ფონდი" სახელმწიფო საინვესტიციო ფონდია, რომელიც 2011 წელს დაარსდა. მისი მთავარი დანიშნულება საინვესტიციო პროექტების განვითარების საწყის ეტაპზე თანამონაწილეობის გზით (კაპიტალში თანაინვესტირება, სუბორდინირებული სესხი და ა.შ.) საქართველოში ინვესტიციების წახალისებაა. ამჟამად მთავრობა მისი რეფორმირების საკითხს განიხილავს.

ინვესტორების ძიებაში: საქართველოს საპარტნიორო ფონდმა ჩინეთში მემორანდუმი გააფორმა >>

ფონდის მიზანია თანამშრომლობის განვითარება საჯარო და კერძო სექტორებს შორის საინვესტიციო პროექტების განსახორციელებლად, სამუშაო ადგილების შესაქმნელად, უცხოური ინვესტიციების მოსაზიდად და ქვეყნის ეკონომიკის გასავითარებლად. ფონდი ოთხ სექტორში ფუნქციონირებს – ენერგეტიკის, სოფლის მეურნეობის, წარმოებისა და უძრავი ქონების. საპარტნიორო ფონდის ფინანსური თანამონაწილეობა პროექტის ჯამური კაპიტალის 49%-ით და პროექტის ჯამური ღირებულების 25%-ით შემოიფარგლება. დანარჩენ კაპიტალს სტრატეგიული ინვესტორი უზრუნველყოფს.

 

0
თემები:
საქართველოს ეკონომიკა