დონა გიორგაძე

ემიგრანტი ქალის წერილები: „მარტო ის მაშფოთებდა, რომ მალე ჩემი ეტლიც გოგრად გადაიქცეოდა“

724
(განახლებულია 18:09 08.10.2019)
ემიგრანტი ქალები – ჩვენი დროის ჩვეულებრივი გმირები, საკუთარ მხრებზე რომ გადაიტანეს ქვეყნის ყველაზე რთული პერიოდი. ასეა დღესაც... შორს წასულები ოჯახსა და სამშობლოსთან განშორებას ვაჟკაცურად იტანენ. რომ არა ისინი, ბევრი ადამიანის სიცოცხლე რეალური საფრთხის წინაშე აღმოჩნდებოდა...

დონა გიორგაძე – უცხო ენების სპეციალისტი, დაოჯახებულია და ცხრა წელია, რაც ემიგრაციაშია. თავის ამერიკულ ისტორიას საინტერესო ამბებად დღიურის სახით წერს და აქვეყნებს სოციალურ ქსელებში. გვსურს გაგაცნოთ მისი პირველივე ჩანაწერი, რომელშიც თავის პირველ შთაბეჭდილებაზე საკმაოდ რეალისტურად მოგვითხრობს...

დონა გიორგაძე
დონა გიორგაძე

დონა გიორგაძე: „ვიცოდი, რომ სასტიკად მომენატრებოდა ჩემი შვილების გაოფლილი თმისა და კანის სუნი“.

მე გამიმართლა... ამერიკაში ჩამოსვლის პირველივე დღიდანვე გამიმართლა... უფრო სწორად იმ დღიდან, როდესაც საკონსულოში შევედი ყოველგვარი ყალბი საბუთის გარეშე და მითხრეს „წადი, იგულავეო“. „გულაობის“ რა მოგახსენოთ, მაგრამ იქიდან სულ ფრენა-ფრენით გამოვვარდი და სანამ ტეხასის მიწაზე არ დავდგი ფეხი, 2004 წლის 12 ოქტომბერს, არ მჯეროდა, რომ ყველაფერი ჩემს თავს ხდებოდა. საქართველოში ორი შვილით: სოფო - შვიდი და ლილე - ხუთი წლის, ქირით ვცხოვრობდით ოროთახიან, ფაქტიურად ერთ საძინებლიან ბინაში. იმ ზაფხულს ბინის მეპატრონემ გაყიდვა დააპირა და თუკი რამე თანხა მქონდა ლატარიის თამაშით მოგროვილი, გადავუხადეთ. დანარჩენს წლის ბოლომდე დაგიფარავთ–მეთქი. ის პერიოდი იაფი ბინების დასასრული იყო საქართველოში. რამდენიმე თვეში ბინების ფასი გაორმაგდა და ერთ წელიწადში მსგავსი ბინა $15000 ნაკლებად არ გაიყიდებოდა. მოკლედ, ეს კი იყო კარგი ამბავი, მაგრამ ოჯახური იდილია ვერ იყო მთლად მწყობრში და ამერიკაში წასვლა თუნდაც დროებით, ჩემთვის ერთგვარი შვება იყო.

დეტალებში მახსოვს წამოსვლის ღამე, როგორ წამობოდიალდნენ მძინარე ბავშვები აეროპორტში, მე კიდევ ერთი სული მქონდა როდის გავეცლებოდი ყველაფერს. მიუხედავად იმისა, რომ მათ დატოვებაზე არასოდეს მიფიქრია. ვიცოდი, რომ სასტიკად მომენატრებოდა ჩემი შვილების გაოფლილი თმისა და კანის სუნი...

დონა გიორგაძე
დონა გიორგაძე

გამიმართლა იმიტომ, რომ ბევრი სხვა ემიგრანტისგან განსხვავებით, ჩემი ბავშვობის მეგობართან, მის ქორწილში მივდიოდი. სოფო დაახლოებით ექვსი წელი არ მყავდა ნანახი და მაშინ ეს პერიოდი უსასრულოდ მეჩვენებოდა. იმდენჯერ წარმოვიდგინე ჩვენი შეხვედრა აეროპორტში, იმდენჯერ ვიკივლე გულში, რომ ესკალატორზე მდგომმა ქვემოთ მომლოდინე სოფო როცა დავინახე, ფაქტიურად ემოციის ნასახი აღარ მქონდა დარჩენილი. საქართველოში უკვე გრილოდა და მე თბილად მეცვა, ტეხასში ჰაერში ზაფხულის სითბო ტრიალებდა. სოფო ჯერ კიდევ იმ ოჯახში ცხოვრობდა, სადაც ბავშვების მომვლელად მუშაობდა და მეც იქ მიმიყვანა, ანუ ქორწილამდე ორივე იქ ვრჩებოდით. ქართულ რეალობას არ გაცილებული, აზრადაც არ მომივიდოდა, რომ უზარმაზარ სახლში ყველას საკუთარი აბაზანა ექნებოდა. რაც მკაფიოდ მახსენდება იქაური სუნია, რაღაცნაირი ახლისა და სისუფთავის. ფეხსაცმელს რომ ტურტლი და მტვერი არ ედებოდა – ამაზე გავრეკე. ზუსტად ისე იყო, როგორც ფილმებში მინახავს, გაწკრიალებული ბოტასებით შემეძლო გარეთ მერბინა და მერე ლოგინზე წამოვკოტრიალებულიყავი.

ქორწილი არნახული იყო, ისეთი, მხოლოდ ფილმებში რომ მენახა. პატარძლისა და მისი დაქალების სასტუმროში მომზადება თავის შამპანიურ-ლანჩიანად, ცერემონია მდელოზე და ბევრი ცეკვა და მუსიკა. ისეთი ბედნიერი ვიყავი, რომ უნამუსოდ მოვითხოვე მიკროფონი და რა ვიბოდიალე აზრზე არ ვარ, მხოლოდ ის მახსოვს, ბოლოს ყველა ტაშს მიკრავდა და ჯორჯიას გაიძახოდა...

დონა გიორგაძე
დონა გიორგაძე

ორი კვირის განმავლობაში სოფომ მაქსიმალურად მომატარა ყველაფერი. მიყიდა პირველი ადამიანური ლიფი, პირველად გავსინჯე სუში და გამდნარ კარაქში ჩაწობილი ლობსტერი. ყველაფერი მომწონდა, თვით კონტეინერების მაღაზიებში ბოდიალიც კი. მახსოვს ყველაფერს საქართველოს ფასებს ვადარებდი და სირცხვილისაგან არ ვიცოდი სად წავსულიყავი, როცა სოფო უამრავ ფულს ხარჯავდა ჩემთვის რაღაცეების ყიდვაში. იმაშიც გამიმართლა, რომ ნიუ-ჯერსიში მყავდა ბავშვობის მეორე მეგობარი, რომლის პატარა, მაგრამ სტუმართმოყვარე სახლის კარი ჩემთვის ფართოდ იყო გაღებული. გამიმართლა, რომ ქეთის დახმარებით რამდენიმე ინტერვიუზე ვიყავი და სულ რამდენიმე დღეში დავიწყე სამსახური. ყველაზე მეტად ალბათ კიდევ ის გამიმართლა, რომ მოვხვდი ოჯახში, სადაც მამა და ორი პატარა გოგო ცხოვრობდა. ბავშვების დედა მოსალოცად იყო ჯანდაბაში წასული (ძალიან გაურკვეველი სექტის წევრი იყო, დატოვა შვილები და „ღვთის გზას“ დაადგა, მერე რამდენიმე თვეში დაბრუნდა, მაგრამ სახლში აღარავინ მოუშვა). ჰოდა, ეს ჩვენი ერიკი (მამა) მთელი დღე მუშაობდა, მე კი პატარა გოგოების დედაც, მომვლელიც, მასწავლებელი და ყველაფერი ვიყავი. რამდენიმე დღეში ბავშვები ისე შემეჩვივნენ, კალთიდან ვეღარ ვიგლეჯდი და დედა აღარ ახსოვდათ.

დონა გიორგაძე
დონა გიორგაძე

მახსოვს, როცა პირველ ღამეს მარტო დავრჩი ჩემთვის გამოყოფილ საძინებელში, როგორ ვიგრძენი, რომ ჩემი შვილები მენატრებოდნენ. ჯერ კიდევ არ ვიცოდი წინ რა მელოდა და როგორ განვითარდებოდა მოვლენები. პირველად მაშინ ვიტირე ბალიშში თავჩარგულმა... საბედნიეროდ, გამიმართლა და მალე ისე ვგრძნობდი თავს, როგორც საკუთარ სახლში. ერიკი ძალიან სასაცილო, მაგრამ უკეთილშობილესი ადამიანი იყო და ერთი თვის შემდეგ გამოვუტყდი ინტერვიუს დროს მოგატყუე სამი წელი კი არა, ორი თვეა რაც აქ ვარ–მეთქი. თუმცა იმ დროს ამას მნიშვნელობა აღარ ჰქონდა, მისთვის მთავარი იყო, რომ მისი შვილები საიმედო ხელში იყვნენ და საჭმელი არ აკლდათ. ნელ-ნელა წერა-კითხვა და მათემატიკის სწავლაც დავიწყეთ. ჩემი დილა ასე იწყებოდა – ბავშვებს გავამზადებდი დილით, ჩაცმა, დაბანა, კბილები, საუზმე, მერე ყავას მოვიდუღებდი და საქართველოში ჩემს გოგოებს ვურეკავდი, რომ მათი ხმა გამეგონა – ეს იყო ჩემი რიტუალი...

დონა გიორგაძე
დონა გიორგაძე

გამიმართლა, რომ საქართველოში დაბრუნებამდე ორი თვით ადრე გავიცანი დევიდი, რომელმაც ნიუ-იორკის მუზეუმები მომატარა და პირველად მაშინ ვნახე ჩემი საყვარელი იმპრესიონისტების ნამუშევრები ორიგინალში. საკმაოდ სიურრეალისტური მომენტი იყო. დავბოდიალობდით ისეთ ადგილებში, სადაც მხოლოდ ადგილობრივი ნიუ-იორკელები დადიან და არა ტურისტები, სადაც იგრძნობა ამ ქალაქის ისტორია და ხიბლი. მოვიარეთ ჯაზ-კლუბები, რომლის კედლებშიც მუსიკის ისტორიას გრძნობ. იმ დროს კონკიას გმირად ვგრძნობდი თავს და მხოლოდ ის მაშფოთებდა, რომ ცოტა ხანში ჩემი ეტლიც გოგრად გადაიქცეოდა და მე ისევ იმ უბადრუკ რეალობას უნდა დავბრუნებოდი...

მიუხედავად შიშისა, მაინც დავბრუნდი, რადგან სხვანაირად ვერანაირად დავალაგებდი სიტუაციას, ბავშვების მიტოვება დიდი ხნით არ მინდოდა, არც ვიზის დარღვევა. 2005 წლის აგვისტოს, ზუსტად ჩემს დაბადების დღეს, სულ ტირილ-ტირილით გამაცილა დევიდმა აეროპორტში და ბოლო წუთამდე მემუდარებოდა არ წავსულიყავი. ასე დასრულდა ჩემი პირველი ვიზიტი ამერიკაში, ქვეყანაში, რომელმაც ჩამიხუტა, მომეფერა, ფული გადამიხადა, თვალები ამიხილა, უამრავი საინტერესო რამ მასწავლა და დროებით უკან გამომისტუმრა. საჭირო და აუცილებელი ცვლილებების დრო იყო და ჩემს გარდა ამას ვერავინ გააკეთებდა...

724
ფაინა რანევსკაია

ქალები მამაკაცებზე გვიან კვდებიან, რადგან...

46
(განახლებულია 10:03 24.09.2020)
ქალები უფრო ჭკვიანები არიან. ოდესმე გსმენიათ ქალის შესახებ, რომელსაც თავი იმის გამო დაეკარგოს, რომ მამაკაცს ლამაზი ფეხები აქვს?

აზრების ფოიერვერკი“ წარმოგიდგენთ ფაინა რანევსკაიას გამონათქვამებს.

ფაინა რანევსკაია (ფანი ფელდმანი, 1896–1984) თეატრისა და კინოს რუსი და საბჭოთა მსახიობი, სამი სტალინური პრემიის ლაურეატი, საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი, ლენინის ორდენის კავალერი.

ფაინა რანევსკაიას თბილისური სიყვარული>>

მსახიობი დიდი ენამოსწრებულობითა და ენაკვიმატობით გამოირჩეოდა. მისი გამონათქვამები დღემდე პოპულარულია და ერთგვარ „ფრთიან ფრაზებად“ იქცა.

Советская актриса театра и кино, народная артистка СССР Фаина Раневская.
© photo: Sputnik / Yuri Somov
ფაინა რანევსკაია

· დღევანდელი ახალგაზრდობა საშინელებაა. მაგრამ უფრო მეტი საშინელებაა, რომ ჩვენ არ ვართ ახალგაზრდები.

· გაუშვით თქვენი ცხოვრებიდან იდიოტები და კლოუნები. ცირკმა გასტროლებზე უნდა იაროს.

· საშინელებაა, როცა თავს გრძნობ, როგორც თვრამეტი წლის, როცა აღფრთოვანებული ხარ შესანიშნავი მუსიკით, ლექსებით, ფერწერით, ამ დროს კი შენი დრო მოვიდა, მაგრამ ვერაფერი მოასწარი, მხოლოდ ახლა იწყებ ცხოვრებას!

· მსუქანი ქალები არ არსებობენ, არის მხოლოდ პატარა ზომის ტანსაცმელი.

· ნიჭი – ესაა, როცა თავდაჯერებული არ ხარ და საკუთარი თავითა და ნაკლოვანებებით იტანჯები, რაც მე არასდროს მინახავს უნიჭოებში.

· მარტოობა – ესაა, როდესაც სახლში ტელეფონი გაქვს, მაგრამ მხოლოდ მაღვიძარა რეკავს.

ბედნიერება ფრთებით მოდის, მაგრამ ყავარჯნებით მიდის>>

· მარგალიტი, რომელიც პირველ აქტში მეკეთება, ნამდვილი უნდა იყოს, მოითხოვს ჭირვეული ახალგაზრდა მსახიობი ქალი. ყველაფერი ნამდვილი იქნება – ამშვიდებს მას რანევსკაია – ყველაფერი: მარგალიტი პირველ მოქმედებაში და საწამლავი – ბოლო აქტში.

· რა არის გამელოტება? ესაა თავის უკანალად ნელი, მაგრამ პროგრესული  გადაქცევა. ჯერ ფორმით და მერე უკვე – შინაარსით.

· ქალები მამაკაცებზე გვიან კვდებიან, რადგან ისინი ყოველთვის აგვიანებენ.

· სულელი მამაკაცისა და სულელი ქალის კავშირი გმირ დედას ბადებს. სულელი ქალისა და ჭკვიანი მამაკაცის კავშირი მარტოხელა დედას ბადებს. ჭკვიანი ქალისა და სულელი მამაკაცის კავშირი ჩვეულებრივ ოჯახს ბადებს. ჭკვიანი მამაკაცისა და ჭკვიანი ქალის კავშირი მსუბუქ ფლირტს ბადებს.

ბრმა სიყვარული და გენიალური ოკულისტი – ოჯახური ცხოვრება>>

· გაიგეთ ერთხელ და საბოლოოდ, რომ თქვენი ქალის ხასიათი – ეს თქვენი მისდამი დამოკიდებულების ანარეკლია. ვისაც არ ესმის: ის კი არაა კაპარჩხანა, ეს თქვენ ხართ გონებაჩლუნგი.

· რა თქმა უნდა, ქალები უფრო ჭკვიანი არიან. ოდესმე გსმენიათ ქალის შესახებ, რომელსაც თავი იმის გამო დაეკარგოს, რომ მამაკაცს ლამაზი ფეხები აქვს?

· მარტოობა – ეს მდგომარეობა, როდესაც ამის შესახებ ვერავის მოუყვები.

· სჯობს, კარგი ადამიანი იყო და უკანასკნელი სიტყვებით ილანძღებოდე, ვიდრე ჩუმი, აღზრდილი ცხოველი.

· ღმერთმა ქალი ლამაზი შექმნა, რომ ის მამაკაცებს უყვარდეთ, და სულელი, რომ მათ მამაკაცები უყვარდეთ.

· ცხოვრება – ეს მცირე გასეირნებაა მარადიული ძილის წინ.

· რითი განსხვავდება ჭკვიანი ბრძენისგან? ჰკითხეს რანევსკაიას. ჭკვიანმა იცის, როგორ გამოძვრეს რთული მდგომარეობიდა, ბრძენი კი ასეთ მდგომარეობაში არ ჩავარდება, უპასუხა მან.

· ოპტიმიზმი – ეს ინფორმაციის ნაკლებობაა.

· თუ ავადმყოფს ძალიან უნდა სიცოცხლე, ექიმები აქ უძლურნი არიან.

ერთადერთი რამ, რასაც ადამიანი ვერ აკონტროლებს>>

· ადამიანები თვითონ იქმნიან პრობლემებს – არავინ აიძულებს მათ, აირჩიონ მოსაწყენი პროფესიები, დაქორწინდნენ შეცდომით ან იყიდონ მოუხერხებელი ფეხსაცმელი.

· რაღას არ უკეთებს ბუნება ადამიანს! და ამ ყველაფერს – ნარკოზის გარეშე!

· ყველაზე მეტად ამ ცხოვრებაში შეყვარება მიყვარდა.

· ყოფასთან მწყრალად ვარ! ფული ხელს მიშლის მაშინაც, როცა არა მაქვს და მაშინაც, როცა მაქვს.

· ახლა მესმის, რატომაა პრეზერვატივი თეთრი ფერის. ამბობენ, თეთრი ასუქებსო.

· ნამდვილი მამაკაცი – ეს ის მამაკაცია, რომელმაც ზუსტად იცის, როდის აქვს ქალს დაბადების დღე, მაგრამ არასდროს არ იცის, რამდენი წლისაა. მამაკაცი, რომელსაც არასდროს ახსოვს ქალის დაბადების დღე, მაგრამ ზუსტად იცის, რამდენი წლისაა – ეს ქმარია.

· თუ ადამიანი ჭკვიანი და პატიოსანია, უპარტიოა. თუ ჭკვიანია და პარტიული – პატიოსანი არ არის. თუ პატიოსანი და პარტიულია – სულელია.

რატომ თხოვდება ქალი მეორედ და რატომ ქორწინდება მეორედ მამაკაცი>>

· თუ ქალი მამაკაცს ეუბნება, რომ ის ყველაზე ჭკვიანია, ეს ნიშნავს, რომ ქალს ესმის, რომ მასზე სულელს სხვას ვერ იპოვის.

· ცხოვრება ძალზე ხანმოკლეა იმისთვის, რომ ის დიეტებზე, ხარბ მამაკაცებსა და ცუდ განწყობაზე დახარჯო.

· მოგონებები – ეს სიბერის სიმდიდრეა.

46
თემები:
აზრების ფოიერვერკი: ცნობილი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები
ზურაბ ვადაჭკორია

ქართველი დიზაინერი პოლონელ „არწივებს შორის“ და მისი ოცნების სახლი თბილისში

181
(განახლებულია 19:14 23.09.2020)
რუბრიკა „ქართველები უცხოეთში“ პოლონეთში მცხოვრები დიზაინერის ზურაბ ვადაჭკორიას საქმიანობასა და ცხოვრებას გაგაცნობთ.

უკვე 14 წელია პოლონეთში ცხოვრობს და ამ დროის მანძილზე ბევრის გადატანა მოუწია, თუმცა საკუთარი შრომისმოყვარეობის, ნიჭისა და საქმისადმი კეთილსინდისიერი დამოკიდებულებით პოლონელების ნდობა ადვილად დაიმსახურა. თავიდან ორიგინალური ფორმის შანდლების დამზადება დაიწყო და მისი შეძენის მსურველებიც მალე გამოუჩნდნენ.

დღეს პოლონელები უკვე საკუთარი სახლის დიზაინსა და ინტერიერის მოწყობას ანდობენ. ვარშავის უნივერსიტეტში ერთ საპასუხისმგებლო შეკვეთას კარგად გაართვა თავი და ადგილობრივი თეატრიდან შემოთავაზებაც მიიღო. პანდემიის დღეებში, სახლში ყოფნის დროს მან პოლონეთში ჩასულ ბევრ ქართველს გაუწოდა დახმარების ხელი, სრულიად უანგაროდ... დანარჩენს მასალიდან შეიტყობთ.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- ბატონო ზურაბ, როგორი იყო თქვენი თბილისური ცხოვრება, რას საქმიანობდით სამშობლოში?

- თბილისელი ვარ, მთაწმინდის უბანში ვცხოვრობდი. ბავშვობიდან კარგად ვხატავდი და ჩხირკედელაობა მიყვარდა. იქიდან მოყოლებული თავდაჯერებული ვარ, რადგან რასაც ხელს მოვკიდებდი, ყველაფერი კარგად გამომდიოდა. თავიდან გრიბოედოვის თეატრში ვმუშაობდი დეკორატორად, შემდეგ ხუთი წლის განმავლობაში „თავისუფალ თეატრში“ სხვადასხვა სახის სამუშაოებს ვასრულებდი. ზარმაცი არასოდეს ვყოფილვარ, შრომა ბავშვობიდანვე მიყვარს და 16 წლიდან მოყოლებული სულ ვშრომობ. ინტერესი და საქმის კეთების სურვილი ყოველთვის მქონდა, მაგრამ საქართველოში, სამწუხაროდ, საქმე ისე ვერ აეწყო, როგორც მინდოდა, ამიტომ იძულებული გავხდი ქვეყანა დამეტოვებინა და უცხოეთში ჩამოვსულიყავი.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- პოლონეთში რომელ წელს ჩახვედით და ვინ იყო ის ადამიანი, ვინც პირველმა გამოგიწოდათ დახმარების ხელი?

- ვარშავაში 2006 წლიდან ვარ, ანუ უკვე 14 წელი. ოჯახსაც აქ მოვეკიდე: მყავს პოლონელი მეუღლე და ორი ვაჟი. პირველი ადამიანი, ვინც ამ ქვეყანაში გვერდში დამიდგა, პოლონელი პაველ ფიალკოვსკი იყო. ეს კაცი ყველაფერში მეხმარებოდა, მე ჯერ ავტომობილების ზეთების ვაჭრობაში დავსაქმდი, შემდეგ ხელნაკეთ ნივთებს მივუბრუნდი. საცდელად რკინის მასალისგან შანდლების გაკეთება დავიწყე. მათ სპეციალური ტექნიკური დანადგარების მეშვეობით ვამზადებდი. მალე დავინახე, რომ ჩემი ნახელავი ადგილობრივებს ძალიან მოსწონდათ. მათი ყიდვის მსურველი, ჩემდა გასაოცრად, ბევრი აღმოჩნდა.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- ვიცი, რომ სხვა სახის სამუშაოებსაც ასრულებდით, თქვენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი რომელი შეკვეთა იყო?

- ერთხელ შემთხვევით გავიცანი ვარშავის უნივერსიტეტის პროფესორი, ბატონი მარეკ მილერი (Marek Miller), რომელსაც ჩემი ნახელავი ძალიან მოეწონა და წინადადება შემომთავაზა ერთი სერიოზული შეკვეთა შემესრულებინა. პოლონეთის უნივერსიტეტი, თურმე, ორი წელია ეძებდა მხატვარ-დეკორატორს, რომელიც ერთ საპასუხისმგებლო სამუშაოს კარგად გაართმევდა თავს. საქმე ისაა, რომ ვარშავის უნივერსიტეტის შენობაში ერთი ძველი, ისტორიული ნაკეთობა – თაბაშირისგან დამზადებული ორი არწივის ფიგურაა, რომელთა ქვემოთ უნდა გაკეთებულიყო წარწერა Między orłami („არწივებს შორის“), დაფაზე კი ამავე უნივერსიტეტის პროფესორ-მასწავლებებისა და წარჩინებული სტუდენტების ფოტოები იქნებოდა გამოფენილი.

ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი
ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი

- თქვენამდე რატომ ვერ შეძლეს, ამ საქმის სირთულე რაში მდგომარეობდა?

- ადრე მცდელობა ჰქონდათ, რომ თაბაშირის მასალაზე წარწერა თითბერისა და სხვადასხვა მასალისგან დამზადებული ასოებით გაეკეთებინათ, მაგრამ მცდელობა ყოველ ჯერზე მარცხით მთავრდებოდა. ბევრი ვიფიქრე და ბოლოს თითოეული ასო თაბაშირისგან დავამზადე და თან ასოებზეც არწივის ფრთები დავატანე. ასეთი წარწერა არწივის გამოსახულებას ჰარმონიულად შეერწყა, შთამბეჭდავი გამოვიდა და უნივერსიტეტში ყველას მოეწონა. მითხრეს, ეს სწორედ ის არის, რაც გვინდოდაო.

ზურაბ ვადაჭკორიას თაბაშირის ასოებისგან გაკეთებული წარწერა ვარშავის უნივერსიტეტში
ზურაბ ვადაჭკორიას თაბაშირის ასოებისგან გაკეთებული წარწერა ვარშავის უნივერსიტეტში

- ამ უნივერსიტეტის ქართველმა სტუდენტებმა თუ იციან ამ ფაქტის შესახებ?

- არ ვიცი, მაგრამ დამპირდნენ, ნამუშევარს აუცილებლად მიაწერდნენ, რომ წარწერა მხატვრულად ქართველმა ზურაბ ვადაჭკორიამ გააკეთა. ამაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს, როდესაც შენს შრომას ასეთ მაღალ შეფასებას აძლევენ.

ზურაბ ვადაჭკორია
ზურაბ ვადაჭკორია

- დარწმუნებული ვარ, რომ ამის შემდეგ სხვა სერიოზული შემოთავაზებაც გაჩნდებოდა...

- ასეც იყო, ამავე პროფესორმა რეკომენდაცია გამიწია და გამაცნო პოლონეთში არსებული კერძო თეატრის „რეპორტაჟების ლაბორატორიის“ მფლობელი, რომელმაც დეკორატორად მუშაობა შემომთავაზა. მაგრამ ანაზღაურებამ არ დამაკმაყოფილა და უარი ვუთხარი. თან როგორც სპეციალისტს, უფრო მეტი განვითარების სურვილი მქონდა, თეატრში კი ეს ვერ მოხერხდებოდა. მერე 3D პროგრამაში მუშაობა ავითვისე, ავეჯისა და ბინების შიდა ინტერიერის დაპროექტება დავიწყე და მათ დიზაინზეც ვმუშაობდი.

ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი
ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდალი

- ვინ არიან თქვენი შემკვეთები?

- ჩემი შემკვეთები გამოჩეული ხალხია, მათ შორის პოლონეთის სხვადასხვა სახელმწიფო უწყების წარმომადგენლები იყვნენ. პოლონეთის პარლამენტის წევრს ოფისი დავუპროექტე და მის დიზაინზეც ვიზრუნე. გადაუჭარბებლად გეტყვით, რომ ხარისხიანად ვმუშაობ და ამიტომ ბევრ მნიშვნელოვან შეკვეთას სწორედ მე მანდობენ, რაც ძალიან მახარებს და მეტ პასუხისმგებლობას მაკისრებს.

ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდლები
ზურაბ ვადაჭკორიას ხელნაკეთი შანდლები

- ყველა საქმეში, პროფესიონალიზმის გარდა, პიროვნული თვისებებიც ფასდება...

- ძალიან მეუხერხულება ამაზე საუბარი, მაგრამ შეკვეთის ხარისხიანად შესრულების გარდა, რაღა თქმა უნდა, აქ სპეციალისტის წესიერებასაც აქცევენ ყურადღებას. პოლონელები საიმედო პარტნიორები არიან, არ მახსენდება შემთხვევა, რომ მათ რაიმე საქმეში მოვეტყუებინე ან გავეწბილებინე, განსხვავებით ქართველებისგან, რომლებთან ურთიერთობასაც უკვე თავს ვარიდებ. ძალიან მწყინს, ამას როცა ვამბობ, და ეს ჩემს თავმოყვარეობაზეც მოქმედებს, მაგრამ სამწუხარო ფაქტია და ამას ჯერჯერობით ვერ გავექეცი...

ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით
ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით

- ეტყობა, ძალიან მწარე გამოცდილება გაქვთ...

- არ მინდა იმ კომპანიის დასახელება, ზოგადად ვიტყვი, რომ ვარშავაში ქართული ღვინის მწარმოებელი ერთი კომპანიიდან დამიკავშირდა პიროვნება, რომელსაც სახლი თავიდან ბოლომდე დავუპროექტე, სამუშაოს შესასრულებლად ადგილობრივი ხელოსნები ხელშეკრულებით ავიყვანე. მუშაობის დროს ერთმა მათგანმა თავისი სამუშაო ცუდად შეასრულა. მე ბოდიშის მოხდის შემდეგ მისი ხარვეზი მალევე გამოვასწორე. თუმცა იმ ადამიანმა ამ შემთხვევით ბოროტად ისარგებლა, რადგან ამის მერე არც სახლში შემიშვეს და დაპირებული თანხაც არ გადამიხადეს... იძულებული გავხდი, რომ დაქირავებული პოლონელი ხელოსნებისთვის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ანაზღაურება საკუთარი ჯიბიდან გადამეხადა. ამის შემდეგ გადავწყვიტე, რომ ქართველებთან საქმეს აღარ დავიჭერდი...

ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით
ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით

- როგორც ვიცი, ეს გადაწყვეტილება ვერ შეასრულეთ, უფრო მეტიც, კოვიდის პერიოდში, როდესაც სამშენებლო სამუშაოები ყველგან და, მათ შორის, პოლონეთშიც გაჩერდა, ქართველ ემიგრანტებს, თურმე, სრულიად უსასყიდლოდ ეხმარებოდით...

- რა ვიცი, გულმა მაინც ვერ გამიძლო... როცა სხვებთან ერთად მეც სახლში გამოვიკეტე, სოციალურ ქსელებში პოლონეთში ჩამოსული ქართველების პოსტებს ვკითხულობდი, სადაც ისინი დახმარებას ითხოვდნენ. მერე მათ ვუკავშირდებოდი, პირადად ვხვდებოდი და ვაკვალიანებდი... ამაზე ლაპარაკი ჩემი მხრიდან უხერხულია, მაგრამ რადგან მკითხეთ, გიპასუხეთ.

ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით
ზურაბ ვადაჭკორიას სახლი საკუთარი დიზაინით

- თავად თუ გაქვთ საქართველოში საკუთარი დიზაინით დაპროექტებული ლამაზი სახლი?

- საქართველოში ხშირად ჩამოვდივარ. როდესაც 2012 წელს თბილისში ჩამოვედი, უზენაესი სასამართლოს გვერდით, ზუბალაშვილების ქუჩაზე არსებული საკუთარი სახლი დავანგრიე და თავიდან ბოლომდე ჩემი დიზაინით დავაპროექტე და ავაშენე. ეს არის სახლი, რომელსაც ხშირად წარმოვიდგენდი ოცნებაში, ახლა ის ჩემს მშობლიურ ქალაქშია და როცა ჩამოვდივარ, იქ ყოფნით ბედნიერი ვარ... დიდი სურვილი მაქვს, რომ აქ დავრჩე, მაგრამ რეალობა სხვანაირია. სამწუხაროდ, უცხო ქვეყანაში უფრო დიდი ასპარეზია. პოლონეთში საქართველოსა და მეგობრების დიდი ნოსტალგია მაქვს, მენატრება ჩემი ქალაქი, მისი ქუჩები. ალბათ ის დროც მოვა, როცა ოჯახთან ერთად აქ სამუდამოდ დავბრუნდები და ჩემ აშენებულ სახლში ბედნიერად ვიცხოვრებ...

 

181
თემები:
ქართველები უცხოეთში
დაკავება

კიბერდანაშაულის სქემა გახსნილია: დაკავებულია ორი პირი

0
(განახლებულია 11:33 24.09.2020)
პოლიციამ დაკავებულების პირადი და საცხოვრებელი სახლების ჩხრეკისას, კომპიუტერული ტექნიკა, მობილური ტელეფონები, საბანკო პლასტიკური ბარათები ნივთმტკიცების სახით ამოიღო.

თბილისი, 24 სექტემბერი  — Sputnik. სამართალდამცველებმა ოზურგეთში კიბერდანაშაულის ბრალდებით ორი პირი დააკავეს, ნათქვამია შსს–ს პრესცენტრის მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

28 და 30 წლის მამაკაცებს  ბრალად ედებათ კომპიუტერულ სისტემაში უნებართვო შეღწევა და კომპიუტერული მონაცემების უნებართვო შეცვლა.

გამოძიებით დადგინდა, რომ მიმდინარე წლის 28 აპრილსა და 6 ივნისს ერთ–ერთმა ბრალდებულმა  მის მიერ კუსტარულად აწყობილი სწრაფი ჩარიცხვის აპარატის გამოყენებით მოახერხა ქალაქ სენაკსა და ქალაქ ზესტაფონში მდებარე სწრაფი ჩარიცხვის აპარატების პროგრამული უზრუნველყოფის გასაღების, ე.წ. „დონგლის“ კოდის გაწერა. 

„ერთ–ერთმა დაკავებულმა კუსტარული სწრაფი ჩარიცხვის აპარატის გამოყენებით, ონლაინ–ტოტალიზატორის მის მიერვე შექმნილ, არავერიფიცირებულ და ერთ-ერთი მომხმარებლის ვერიფიცირებულ ანგარიშებზე თაღლითური გზით გადარიცხა 7 ათასი ლარი. აღნიშნული თანხის ნაწილი – 2 ათასი ლარი მეგობართან ერთად გაანაღდა, რომელიც ამავე ონლაინ–ტოტალიზატორის მომხმარებელია. თანხის  მეორე ნაწილი კი – 5 ათასი  ლარი  ქობულეთში მდებარე ერთ-ერთი ბანკომატიდან თავად გამოიტანა“, – აღნიშნულია განცხადებაში.

პოლიციამ დაკავებულების პირადი და საცხოვრებელი სახლების ჩხრეკისას, კომპიუტერული ტექნიკა, მობილური ტელეფონები, საბანკო პლასტიკური ბარათები ნივთმტკიცების სახით ამოიღო.

გამოძიება დაწყებულია სსკ-ის 284-ე მუხლის მეორე, 286–ე მუხლის მესამე და 180-ე მუხლის მეორე და მესამე ნაწილით, რაც სამიდან ცხრა წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

 

0
თემები:
კრიმინალი საქართველოში