ზურა პოპიაშვილი გოდების კედელთან

სამშობლოში დაბრუნებული ქართველი და მის მიერ შედგენილი „ემიგრანტის ღირსების კოდექსი“

283
(განახლებულია 17:07 01.10.2019)
რუბრიკა „დაბრუნებულები“ გაცნობთ ქართველებს, რომლებიც ემიგრაციის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნდნენ და ცხოვრებასა და საქმიანობას საქართველოში აგრძელებენ.

ზურა პოპიაშვილი ისრაელში ცხოვრობდა, ძირითადი სამუშაოს პარალელურად თანამშრომლობდა იქ არსებულ ცენტრთან სახელწოდებით „ქართული ხელოვნების ცენტრი ისრაელში“. საქართველოში სამხედრო საქმის სპეციალისტი იყო და ამ სფეროში მუშაობის საკმაო გამოცდილებაც გააჩნია. როგორც ყოფილმა სამხედრო პირმა, უცხოეთში ყოფნის დროს ოფიცრის ღირსების კოდექსზე დაყრდნობით „ქართველი ემიგრანტის ღირსების კოდექსი“ შეიმუშავა.

როგორ აფასებს ემიგრაციაში გატარებულ წლებს და სამშობლოში დაბრუნებულმა რა „აღმოაჩინა“, ამაზე მასალიდან შეიტყობთ...

ზურა პოპიაშვილი
ზურა პოპიაშვილი

- ბატონო ზურაბ, რა არის ის, რის გამოც ქართველი სამშობლოსგან მოშორებით დიდხანს ვერ ძლებს?

- სხვისი არ ვიცი და მე ძალიან დიდი ნოსტალგია მქონდა. ეს გრძნობა იმდენად ძლიერი იყო ჩემში, რომ მისი გადატანა გამიჭირდა. ამიტომ დიდი სიხარულით ჩავერთე ისრაელში “ქართული ხელოვნების ცენტრის“ საქმიანობაში. მისი დამფუძნებელი მარინა გელაშვილი გახლავთ, დირექტორი კი ზურაბ ბერიაშვილია. ისინიც ჩემსავით სამშობლოს მონატრებული ადამიანები არიან. ერთად უამრავი ქართული პროექტი განვახორციელეთ. წელიწად-ნახევარში სამი კონცერტი გავმართეთ, ვაწყობდით ექსკურსიებს ბიბლიურ ადგილებში, გემზე, გაშლილ ზღვაში ღონისძიება ჩავატარეთ. განსაკუთრებით მწვავედ განიცდიან უცხოეთში მყოფი ქართველები მათი შვილების ბედს, ყველას აქვს სურვილი, რომ პატარებმა არ გაწყვიტონ მშობლიურ ფესვებთან კავშირი, ამიტომ სიხარულით ჩავერთე ისრაელში არსებულ საკვირაო (საშაბათო) სკოლის დაფუძნებასა და საქმიანობაში. ეს საკვირაო სკოლა პატარა ქართველების სულიერი სავანეა...

თელ-ავივში არსებულ საქართველოს საელჩოში
თელ-ავივში არსებულ საქართველოს საელჩოში

- სამშობლოში დაბრუნებულს რა ცვლილება მოგხვდათ თვალში?

- ვერ გეტყვით, რომ რაიმე მნიშვნელოვანი ცვლილება მომხვდა თვალში, რაც დამამშვიდებდა. პრობლემებზე არ მინდა წუწუნი დავიწყო, თანაც, ახალს ვერაფერს ვიტყვი... მომავალში თუ ინფრასტრუქტურა მოწესრიგდება, ბაღი და სკვერი მოეწყობა, ეს კარგია, მაგრამ ყველაზე თვალშისაცემი ცვლილება მაინც ის იქნება, თუ სამუშაო ადგილები შეიქმნება, ქართველები თავის ქვეყანაში დასაქმდებიან და უცხოეთში მხოლოდ სამოგზაუროდ ივლიან...

- თქვენ სამხედრო საქმის სპეციალისტი ხართ...

- დიახ, სამხედრო საქმის სპეციალისტი ვარ და ამ სფეროში მაღალი თანამდებობა მეკავა. ვფიქრობ, ჯერ კიდევ შემიძლია ჩემი წვლილი შევიტანო ამ საქმეში, მაგრამ სახელმწიფო ჩვენში არსებული საჭირო რესურსების გამოყენებაზე ნაკლებად ზრუნავს...

ზურა პოპიაშვილი
ზურა პოპიაშვილი

- ისრაელში ცხოვრების შემდეგ რა პარალელის გავლება შეგიძლიათ ქართულ სინამდვილესთან?

- საქართველოს რაც სტკივა, პირველ რიგში, კანონის უზენაესობაა. ისრაელში ყველა მოქალაქე ვალდებულია, რომ დაიცვას თავისი ქვეყანა, ანუ ჯარში იმსახუროს, მას აუცილებლად უნდა ჰქონდეს სამხედრო სფეროში მიღებული გამოცდილება. ისრაელს კონსტიტუცია არ აქვს და ამ საკითხს კანონი არეგულირებს. იქ გოგონებიც ხალისით მიდიან ვადიან სამხედრო სამსახურში იმ შეგნებით, რომ სამშობლოს იცავენ. ჩვენთან ბიჭები იმალებიან და სამხედრო სამსახურს სხვადასხვა მეთოდებით არიდებენ თავს. ამას გარდა მტკივა ის გარემოებაც, რომ დღეს არც ერთ პარტიას არ აქვს ქვეყნის განვითარების სტრატეგიული გეგმა, მათ დღის წესრიგში მხოლოდ ლოკალური საკითხებია...

- როგორც ვიცი, ემიგრაციასთან კავშირი დღესაც არ გაგიწყვეტიათ...

- საქართველოშიც ენთუზიაზმით გავაგრძელებ იმ საქმიანობას, რასაც ისრაელში ვახორციელებდი – ვინახავდი და ვახარისხებდი არქივს, სადაც ორწლიანი ფოტო- და ვიდეომასალაა დაცული. იმ ცენტრის მიზანია მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მყოფი ქართველები არ გავიფანტოთ და ერთმანეთს ხმა მივაწვდინოთ. ბევრი საინტერესო პროექტია დაგეგმილი, რომელთაც, ჩემი მხრივ, დაბრუნების შემდეგ აქედანაც შევუწყობ ხელს. ახლა „ქართული ხელოვნების ცენტრი ისრაელში" გეგმავს გამოვცეთ წიგნი, რომლის ავტორი უკვე შერჩეული გვყავს. ეს გახლავთ ქალბატონი მაია გელიაშვილი, რომელიც ისრაელში ხელოვნების ცენტრის მიერ და ემიგრანტთა დაფინანსებით ორი კვირითაა მიწვეული. ამ წიგნის შექმნის იდეა ქალბატონ მარინა გელაშვილს ეკუთვნის. ჩვენ კი, ემიგრანტები და ყოფილი ემიგრანტები, ვინც კი საქართველოში დავუბრუნდით, ამ იდეას ერთხმად ვუჭერთ მხარს. მიგვაჩნია, რომ ეს წიგნი საჭირო და საინტერესო ამბების ისტორიაა და ჩვენს ოჯახებს ქართველების სულის სიძლიერის შესახებ ამბებს შემოუნახავს, ყველას დაარწმუნებს იმაში, რომ ემიგრაციის უმძიმეს პირობებშიც კი სამშობლოზე, მისი მრავალსაუკუნოვანი ფასრულობებისა და ერთმანეთის გადარჩენაზე ვფიქრობდით.

ზურა პოპიაშვილი ქართული ხელოვნების ცენტრი ისრაელში წევრებთან ერთად
ზურა პოპიაშვილი "ქართული ხელოვნების ცენტრი ისრაელში" წევრებთან ერთად

- თქვენ ოფიცრის ღირსების კოდექსიდან ემიგრანტის ღირსების კოდექსი შეიმუშავეთ, ყველაზე მნიშვნელოვანი პუნქტები რა არის იმ კოდექსში?

- აქ ყველა პუნქტი მნიშვნელოვანია, მაგრამ რამდენიმეს მაინც გაგაცნობთ:

-გახსოვდეს ყველგან და ყოველთვის: შენ მრავალსაუკუნოვანი, დიდი და დიდებული ისტორიის მქონე ერის წარმომადგენელი ხარ, ამიტომ არა გაქვს უღირსი საქციელის უფლება;

-დაიცავი შენი ერის წეს-ჩვეულებები, ტრადიციები, კულტურა და გაიღვიძებს შენში ქართული სული;

-გახსოვდეს ვისი გორისა ხარ! იყავი შენი დიდებული წინაპრების ღირსი;

-როგორც უმაღლესი მცნება, შეითვისე ჭეშმარიტება – ქართველი ადამიანის დიდება არასოდეს იზომებოდა მატერიალური კეთილდღეობით, არამედ მამულისათვის გაწეული გმირობით!

-არასდროს შეურაცხყო სხვათა ნაციონალური და რელიგიური გრძნობები. ყველა ერი ღვთის საჩუქარია, ხოლო ღმერთი არის შემოქმედი მთელი სამყაროსი; ემიგრანტო, შენ საქართველოს იმედი ხარ!

ზურა პოპიაშვილი იერუსალიმის ჯვრის მონასტერში,შოთა რუსთაველის ფრესკასთან
ზურა პოპიაშვილი იერუსალიმის ჯვრის მონასტერში,შოთა რუსთაველის ფრესკასთან

- რაში დაგარწმუნათ უცხოეთში ცხოვრების წლებმა? 

- მარტო მე არა, უცხოეთში ჩასული ყველა ქართველი ემიგრანტი მალევე რწმუნდება ხოლმე იმაში, რომ უფრო დალოცვილი მიწა, ვიდრე საქართველოა, არ არსებობს... უმეტესობას დაბრუნება უნდა, მაგრამ როცა ერთი ემიგრანტის კისერზე ოჯახის ოთხი ან ხუთი დაუსაქმებელი წევრია, როგორ უნდა დაბრუნდნენ?!. თუმცა ოცნებასა და იმედს მაინც არ იშლიან. მშობლიურ ქვეყანაში ცხოვრების ყველაზე დიდი კომფორტი ის ჟანგბადია, რომლის მსგავსსაც ვერსად ჩაისუნთქავ, წყალია, სხვაგან რომ ვერსად შესვამ, ის სითბოა, ადამიანებისგან სხვაგან რომ ვერ იგრძნობ!..

283
მიზნისკენ სვლა

მამაკაცური და ქალური ლოგიკა, ანუ გაიცანი შენი მთავარი მტერი

351
(განახლებულია 21:14 03.07.2020)
სად გადის გზა წარმატებისა და წარუმატებლობისკენ? რა იცის და რა შეუძლია მოწიფულ პიროვნებას? სად ბუდობს ბედნიერება?

ცნობილი ფსიქოლოგი და ფსიქოთერაპევტი, მწერალი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი მიხაილ ლიტვაკი – ამ და სხვა საკითხებზე ლაკონურ, ფასდაუდებელ პასუხებსა და რჩევებს გვაძლევს.

ვინც ეძებს, ვინც იპოვა და, ზოგადად, ყველა, ანუ ყველაფერი მარტივია>>

• მე არ ვიცი წარმატებისკენ მიმავალი გზები, მაგრამ ვიცი გზა წარუმატებლობისკენ – ესაა სურვილი, ყველას მოსწონდე

• არ არსებობს მამაკაცური ან ქალური ლოგიკა, არის მხოლოდ სწორად აზროვნების უნარი

• გინდა გაიცნო შენი მთავარი მტერი? ჩაიხედე სარკეში. გაუმკლავდი მას – დანარჩენი ყველა დაიფანტება 

• მეგობრებთან ურთიერთობა სასიამოვნოა, ხოლო მტრებთან – სასარგებლო

• ურთიერთობების დასრულებისა და სამუშაოდან გათავისუფლების მხოლოდ ერთადერთი საპატიო მიზეზი არსებობს – შეუძლებელია არსებულ ვითარებაში პიროვნული ზრდა.

• უმწიფარმა პიროვნებამ ხშირად იცის, მაგრამ არ შეუძლია. მოწიფულმა არა მხოლოდ იცის, არამედ შეუძლია კიდეც. ამიტომ უმწიფარი პიროვნება აკრიტიკებს, ხოლო მოწიფული – აკეთებს

• მხოლოდ სიხარული გაუზიარე მეგობრებსაცა და მტრებსაც. მეგობარს გაუხარდება, მტერს – ეწყინება

დედობა, როგორც „გმირობა“, შვილი – „სამახსოვროდ“...>>

• ბედნიერებას ნუ გაეკიდები, არამედ იპოვე ადგილი, სადაც ის ბუდობს. და ბედნიერება თავად გიპოვის. შემიძლია გიკარნახო, სადაა შენი ბედნიერება – ეს შენ თვითონ ხარ. ხოლო მისკენ გზა – ეს საკუთარი შესაძლებლობების მაქსიმალური განვითარებაა

• ბედნიერება – ეს სწორად ორგანიზებული საქმიანობის „თანმდევი პროდუქტია"

• თუ ვინმემ უმადურობა გისაყვედურა, მაშინვე გაარკვიე, რა ღირს მისი მომსახურება, გაუსწორე ანგარიში და ამ ადამიანთან საქმე აღარ დაიჭირო

• თუ გინდა, ვინმეს რამე დაუმტკიცო, ეს ნიშნავს, რომ იმისთვის ცხოვრობ, ვისთვისაც ამის დამტკიცება გინდა. თუ საკუთარი თავისთვის ცხოვრობ, მაშინ ვინმესთვის რამის დამტკიცების საჭიროება არ არსებობს

• ოცნებები ჩვენი უნარების ხმებია. მაგალითად, მე არ ვოცნებობ ოპერაში სიმღერაზე. არც ხმა მაქვს და არც სმენა. რომ ვოცნებობდე, შესაბამისად, ამ ოცნებას ჩემი უნარები უფრო გააღვივებდა. შესაბამისად, ვეცდებოდი ოპერაში მოხვედრას. უბრალოდ, საჭიროა დაფიქრდე, როგორ განახორციელო ეს ოცნება. აქ მთავარია არ აჩქარდე, მაშინ ძალიან სწრაფად გამოვა. კარგია, როცა ადამიანს შეუძლია საკუთარ თავზე თქვას „მარტო იმას ვაკეთებ, რომ ვცდილობ ჩემი ოცნებები განვახორციელო"

აირჩიეთ ბედნიერება და ბედნიერება აგირჩევთ თქვენ>>

• იმისთვის, რომ გაიგო, როგორ გეპყრობიან ადამიანები, მოუყევი მათ საკუთარ გეგმებსა და ოცნებებზე. ის, ვინც შენ მიმართ ფარულ სიძულვილს გრძნობს, ამას გააკრიტიკებს. ვისაც შენთვის კარგი უნდა, დაგეხმარება

• ადამიანთან ურთიერთობისას გახსოვდეს, რომ მას საკუთარ თავზე კარგი წარმოდგენა აქვს

• მიაღწიე წარმატებას და წყენა გაგივლის.

351
თემები:
სასარგებლო რჩევები
შორენა ქუმსიაშვილი

ემიგრანტი ქალის წერილები: „მინდა–არ მინდა, სხვა რა გზაა? ძლიერი უნდა ვიყო“

1081
(განახლებულია 19:17 03.07.2020)
ემიგრანტი ქალები – ჩვენი დროის ჩვეულებრივი გმირები, საკუთარ მხრებზე რომ გადაიტანეს ქვეყნის ყველაზე რთული პერიოდი. ასეა დღესაც...

სამშობლოდან შორს მყოფები, უცხოეთში პიროვნულ რეალიზებას მაინც ახერხებენ. როგორც ჩანს, მათ ოპტიმიზმს და სიცოცხლის სიყვარულს ყოფითი პრობლემები ვერაფერს აკლებს. ვინ იცის, იქნებ, ჩვენი გადარჩენის საიდუმლოც ამაშია...

ემიგრაციაში ისიც პრობლემების გამო მოხვდა. იტალიაში კარანტინში ყოფნის დროს რვეულის ფურცლებზე ცარცით ხატვა დაიწყო. ის რთული პერიოდი ამან გადაატანინა. ეს შორენა ქუმსიაშვილის ემიგრანტული ისტორიაა, რაზეც თავის ღია წერილში გვიამბობს...

შორენა ქუმსიაშვილი
შორენა ქუმსიაშვილი

ბავშვობიდან პრანჭია ვიყავი, თავად ვქმნიდი კაბის მოდელებს. ჩემს მეგობრებსაც მე ვურჩევდი სტილს, ვუხატავდი რა და როგორი სამოსი მოუხდებოდათ. თბილისში დავიბადე და ექვს წლამდე ბარათაშვილის ხიდთან ვცხოვრობდით. კარგად მახსოვს ის ქვაფენილი, აღმართი და ჩვენი ქუჩა... მერე გლდანში გადავედით და იქ ვსწავლობდი 39-ე სკოლაში. რას აღარ მოვკიდე ხელი, რომ აქეთ არ წამოვსულიყავი, მაგრამ არაფერი გამომივიდა.

ემიგრაციაში ვარ ცხრა წელი, ამ დროის განმავლობაში ორჯერ ვიყავი საქართველოში. უსაბუთო ვარ, მაგრამ გავრისკე და გამიმართლა, რომ უკან უპრობლემოდ დავბრუნდი. თავიდან მივდიოდი საბერძნეთში, სადაც დედა, დეიდა და ნათესავები მყავდა, მაგრამ შემდეგ ისე მოხდა, რომ ხელი არ შემეწყო და უცებ მივიღე გადაწყვეტილება, წამოვსულიყავი იტალიაში, სადაც ჩვენი ოჯახის ახლობელი დარეჯან ნადირაძე დამხვდა. შვილივით მიმიღო.

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

იტალიაში ძალიან კარგ ოჯახში მოვხვდი, რამდენიმე დღეში დაბადების დღე მქონდა და აღვნიშნეთ, ამ ოჯახის ყველა წევრიც მაშინ გავიცანი.

თავს ძლიერ ადამიანად ვთვლი და ამიტომ აქაურობასთან შეგუება არ გამჭირვებია. თუმცა, მინდა–არ მინდა, სხვა რა გზაა? – ძლიერი უნდა ვიყო. უცხოეთში ყველაზე მეტად შვილები მენატრება, ჩემი ორი ბიჭი, რომლებიც სიცოცხლეს მირჩევნია. მათ გამო ყველაფერს ავიტან და გავუმკლავდები. ღმერთს მადლობა მინდა ვუთხრა, რომ ასეთი კარგი  შვილები მარგუნა.

კარანტინის დროს ძალიან მინდოდა თავი რამით გამერთო. მინდოდა მეხატა, მაგრამ არ მქონდა სახატავი ფანქრები და ქაღალდი, ამიტომ რვეულის ფურცლებზე ცარცით ხატვა დავიწყე. ერთ საღამოს ერთმა კეთილმა გოგომ, ნათია კაკაბაძემ, რომელსაც მაშინ კარგად არც ვიცნობდი, დამირეკა და მითხრა, შენს სახლთან ვდგავარ და გამომხედეო. გარეთ გასულს ნათია ფერადი ფანქრებით დამხვდა – საჩუქრად მომიტანა. ვერ წარმოიდგენთ, ჩემთვის ეს რა სიხარული იყო, ნათიამ ხატვის სტიმული მომცა. მაშინ დავრწმუნდი, რომ ქვეყნად არიან ადამიანები, რომლებიც იზიარებენ ჩემს სიხარულს, ამიტომ არ მინდა, რომ მათ იმედები გავუცრუო.

შორენა ქუმსიაშვილი
შორენა ქუმსიაშვილი

ნათიას სოციალურ ქსელში აქვს შექმნილი ჯგუფი, სადაც დამატებული ჰყავს ადამიანები, რომლებმაც ნიჭი გამოავლინეს სხვადასხვა სფეროში. მეც ასე მოვხვდი ამ ჯგუფში. როდესაც ჩემს ლექსს ან ნახატს ვდებდი ჯგუფში, ისინი მოწონებას იმსახურებდა. ეს ჩემთვის სტიმული იყო იმისთვის, რომ მეხატა და მეწერა. მუზა ღამეც მწვევია, ავმდგარვარ და რაღაც დამიწერია, ეს უდიდეს სიამოვნებას მანიჭებს.

შორენა ქუმსიაშვილის შემოქმედება
შორენა ქუმსიაშვილის შემოქმედება

ვოცნებობ, რომ პრობლემები მოვაგვარო და დარჩენილი ცხოვრება ჩემს შვილებთან და საყვარელ ადამიანებთან ერთად გავატარო. მინდა საქართველოში მალე დავბრუნდე და მქონდეს სამსახური ჩემი პროფესიით. ძალიან მენატრება ჩემი დედიკო და საყვარელი ადამიანები, რომლებიც მძიმე პერიოდში მამხნევებდნენ.

შორენა ქუმსიაშვილის შემოქმედება
შორენა ქუმსიაშვილის შემოქმედება

ჩემი ნება რომ იყოს, არც ერთ დედას არ გავუშვებდი შვილებისგან შორს, რადგან მათ დედა ახლოს სჭირდებათ. ღმერთს ვთხოვ, ისე აეწყოს ცხოვრება, რომ არც ერთ დედას არასოდეს დასჭირდეს პრობლემების გამო ოჯახიდან შორს წასვლა...

1081
ბუდაპეშტი

მოთავსდება თუ არა კარანტინში უნგრეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი საქართველოში ჩამოფრენისას

0
(განახლებულია 10:27 05.07.2020)
საქართველოში ვიზიტის ფარგლებში, უნგრეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი პიტერ სიიარტო სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ილია მეორეს ესტუმრება

თბილისი, 5 ივლისი – Sputnik. საქართველოს 2020 წლის 6 ივლისს, ვიზიტით ეწვევა უნგრეთის საგარეო საქმეთა და ვაჭრობის მინისტრი პიტერ სიიარტო. ნათქვამია უწყების მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

უნგრეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი პიტერ სიიარტო პანდემიის დაწყების შემდეგ პირველი ოფიციალური პირი იქნება, რომელიც თბილისს ეწვევა. უნგრელი დიპლომატი კარანტინში არ მოთავსდება, რადგან ეს რეგულაცია ოფიციალურ პირებზე არ ვრცელდება.

ვიზიტის ფარგლებში უნგრეთის საგარეო უწყების ხელმძღვანელი შეხვედრებს გამართავს საქართველოს პრემიერ-მინისტრთან გიორგი გახარიასთან; საგარეო საქმეთა მინისტრთან დავით ზალკალიანთან, ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრთან ნათია თურნავასთან და სხვა უწყების წარმომადგენლებთან.

უნგრელ კოლეგას დავით ზალკალიანი საგარეო საქმეთა სამინისტროში უმასპინძლებს. მინისტრები განიხილავენ ორმხრივი და მრავალმხრივი თანამშრომლობის საკითხებს, შეხვედრის დასრულების შემდგომ გაკეთდება მინისტრების ერთობლივი განცხადება.

საქართველოში ვიზიტის ფარგლებში, უნგრეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ილია მეორეს ესტუმრება.

0
თემები:
საქართველოს საგარეო პოლიტიკა