მირანდუხტ დავითულიანი მეუღლესთან ერთად

ხელის თხოვნა ინდოეთის ოკეანის ფსკერზე: ქართველი გოგონას საოცარი სიყვარულის ისტორია

845
(განახლებულია 19:05 20.09.2019)
ამბავი, რომელსაც ახლა წაიკითხავთ, ძალიან ლამაზ სიყვარულზეა და მას დიდი შესავალი არ სჭირდება.

მირანდუხტ დავითულიანი რაჭიდანაა. რაჭაში საკუთარი ჰოსტელი აქვს, სადაც მომავალი მეუღლე ლუის მარკესი გაიცნო. სწორედ აქ დაიწყო ბობოქარი და თავბრუდამხვევი სიყვარული. რა და როგორ განვითარდა, ამას მირანდუხტი თავად მოგიყვებათ.

მირანდუხტ დავითულიანი
მირანდუხტ დავითულიანი

- რაჭაში დავიბადე და გავიზარდე. პროფესიით სოციოლოგი ვარ. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მშობლიურ კუთხეს დავუბრუნდი და გავხსენი ჩემი ჰოსტელი.

- არაერთ ტურისტს და მოგზაურს მასპინძლობთ. თქვენ თვითონ რამდენად ხშირად მოგზაურობთ?

- ძალიან მიყვარს მოგზაურობა. სწორედ მოგზაურობის სიყვარულმა გადამაწყვეტინა, რომ გამეხსნა ჰოსტელი და სხვადასხვა ქვეყნებიდან მიმეღო სტუმრები. ალბათ არ არსებობს ადამიანი, ვისაც მოგზაურობა არ იზიდავს. ათზე მეტ ქვეყანაში ვარ ნამყოფი და ვფიქრობ, რომ ჯერ ყველაფერი წინ მაქვს. ძალიან მიზიდავს ეგზოტიკური ქვეყნები, მათი ბუნება, განსხვავებული ტრადიციები და ა.შ. ნამყოფი ვარ მალაიზიაში, ვიეტნამში, კამბოჯაში, მალდივებზე, დანიაში და სხვ. თითოეულმა ქვეყანამ დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე.

მირანდუხტ დავითულიანი
მირანდუხტ დავითულიანი

- მოგზაურობის შესახებ გაქვთ ბლოგი, რატომ გაგიჩნდათ ბლოგის შექმნის იდეა?

- ყოველი მოგზაურობის შემდეგ ვწერდი პოსტებს. მინდოდა ჩემი პოსტები სასარგებლო და შემეცნებითი ყოფილიყო. ადამიანებს ვუზიარებდი რჩევებს, ჩემ გამოცდილებას. ჩემი ახლობლები მირჩევდნენ, რომ უფრო ფართო სახე მიმეცა ამ ყველაფრისთვის და შემექმნა გვერდი, სადაც დაწვრილებით დავწერდი ყველა ინფორმაციას ფასების, ბილეთების, ღირსშესანიშნაობების შესახებ. სწორედ მათი რჩევების შემდეგ შევქმენი გვერდი, სადაც ჩემი მოგზაურობის შესახებ ვწერ.

მირანდუხტ დავითულიანი მოგზაურობის დროს
მირანდუხტ დავითულიანი მოგზაურობის დროს

- რომელმა ქვეყანამ მოახდინა თქვენზე განსაკუთრებული შთაბეჭდილება?

- ალბათ ვიეტნამს გამოვარჩევდი, რომელიც მართლაც საოცრებაა. საოცრად ლამაზი ტაძრები აქვთ. თუმცა ბუნებამ წარუშლელი შთაბეჭდილება დამიტოვა. მოდით სულ თავიდან დავიწყებ...

ვიეტნამის დედაქალაქ ჰანოიში გამთენიას, ხუთ საათზე ჩავფრინდით. 100%-ით მოწესრიგებული საბუთები მქონდა, ამიტომ ხუთ წუთში ჩემი სახელიც გამოაცხადეს და ვიეტნამის ვიზაც ბედნიერად განთავსდა ჩემ პასპორტში. ხუთ საათზე, იცით, რა ხდება იქ? ყველა და ყველაფერი ახმაურებული და შრომის პროცესშია. აეროპორტიდან რომ გამოხვალთ, დაგხვდებიან საყვარელი ვიეტნამელები, რომლებიც ხუთ დოლარად ქალაქში წაყვანას შემოგთავაზებენ „მარშუტკით“. რა თქმა უნდა, შენ გარდა სხვებსაც ელოდებიან. თავიდან შეიძლება კარგი შემოთავაზება გეგონოთ, თუმცა არა, არსებობს ავტობუსიც, რომელსაც მხოლოდ ერთ დოლარად შეუძლია წაგიყვანოთ ქალაქის ცენტრამდე.

ჰანოიში საოცარი ქაოსია, რამდენი მოტოციკლი, ველოსიპედი, მანქანა ირევა ერთდროულად ერთმანეთში ვერც მოასწრებ დანახვას, თან როგორ მოძრაობენ და რა სისწრაფით. ყველა ასაკის ადამიანი ზის მოტოციკლზე, 6-7 წლიდან დაწყებული 80 წლამდე დამთავრებული, შეიძლება მეტიც. ხშირად დაინახავთ, როგორ მიჰყავს სკუტერით დედას ორი მოზრდილი ბავშვი სკოლაში და კიდევ პატარა, 2-3 წლის როგორ უზის პატარა სკამზე, რომელიც ფეხებს შორის აქვს ჩადგმული, აი, იმ ადგილას, სადაც თავად უდევს ფეხები.

მირანდუხტ დავითულიანი
მირანდუხტ დავითულიანი

ღამის გასათევი შეიძლება ერთ დოლარადაც იშოვო ჰოსტელში, მაგრამ თუ უფრო კომფორტის მოყვარული ხარ, 20-დოლარიანი, თავისი საუზმით მშვენიერია. მაინცდამაინც ვერ ენდობი ბუქინგზე არსებულ ფოტოებს. დავჯავშნეთ სასტუმრო, რომელიც ძალიან მომეწონა და რომ შევედი ნომერში, აი ეგ იყო კოშმარი. დაძინებაზე რა ვთქვა, დაჯდომის სურვილიც არ მქონდა, მიუხედავად საოცარი დაღლილობისა. რომ ვუთხარი, ეს ოთახი და ფოტოზე არსებული რადიკალურად განსხვავდება ერთმანეთისგან–მეთქი, მიპასუხა – უი, დიახ, ბოდიში, ეგ ფოტო შვიდი წლის წინ დავდე, რომ გავარემონტეთ და მას შემდეგ დამავიწყდა შეცვლაო. რა თქმა უნდა, მშვიდობიანად დავტოვეთ იქაურობა და სხვა სასტუმროში გავეშურეთ, იქვე ახლოს. ორი ღამე თავისუფლად გეყოფათ ჰანოის დასათვალიერებლად. თუ კარგად დაგეგმავთ, შესაძლოა ამ დროში ტამ კოკსაც ესტუმროთ, რომლის ღირებულებაც 26-30 დოლარს შეადგენს. ბევრ ტურისტულში განსხვავებული ფასია, რაშიც შედის მგზავრობა, გიდი და მშვენიერი ლანჩი. ტამ კოკისკენ გზას მივუყვებოდით და შორიდან დანახული ბუმბერაზი მთების „აჩრდილებიც“ კი საოცარ ემოციას აღძრავდა ჩვენში. გასაოცრად შერწყმულია ერთმანეთში ბრინჯის ყანები, რომლებსაც თითქოს მცველებად თავზე დასდგომიან ვეებერთელა მთები და შუაში მონარნარე მდინარე. მდინარეში იმდენი ნავი ირევა, ჩინეთის მაგისტრალი გეგონება, მაგრამ ისეთი პროფესიონალები არიან, ბედნიერად სხედან, ქოლგა უჭირავთ ხელში და ფეხების დახმარებით ნიჩბებს ისე უსვამენ, მე ორივე ხელის გამოყენებითაც კი გამიჭირდებოდა. ბრინჯის ყანაში ნავით ორსაათიანი სეირნობის შემდეგ მდინარის ბოლოსაც მივადექით, სადაც წყლის მარკეტი დავინახე, გემრიელობებით პირი ჩავიტკბარუნეთ და ნეტარებას მივეცით, მაგრამ, ცხადია, იქ ყველაფერი ორმაგად ძვირია. თუმცა სანახაობად ღირს.

მოკლედ, საოცრებები ხდება ვიეტნამში, იმდენი რამაა მოსაყოლი, თუმცა ამისთვის დრო არ გვეყოფა...

მირანდუხტ დავითულიანი
მირანდუხტ დავითულიანი

- მოგზაურობას უკავშირდება თქვენი ცხოვრების ყველაზე დიდი სიყვარული. მოუყევით ჩვენს მკითხველს, როგორ გაიცანით თქვენი მომავალი მეუღლე და როგორ გთხოვათ ხელი?

- შეტყობინება მივიღეთ ჰოსტელში – „ერთ ნომერს დამიჯავშნით?“ ჯავშნებს გადავხედე და თავისუფალი თარიღები აღმოგვაჩნდა, ამიტომ ჯავშანიც მივიღე. დანიშნულ დროს სტუმარიც ჩამოვიდა. „ლუის მარკესზე ნომერია დაჯავნილი, ვენესუელადან“, თქვა და თითქოს ამ სიტყვების თქმისთანავე სიყვარული შემოიტანა ჩემში. ორი კვირით იყო ჩამოსული, საქართველოს დათვალიერება უნდოდა და მთელი ორი კვირა ჩვენთან დარჩა, არსად აღარ წასულა. გამგზავრების შემდეგ ხშირად მწერდა და ურთიერთობა გავაგრძელეთ. და, ბევრი რომ აღარ ვისაუბრო, ყველაფერი ვენესუელური სერიალივით განვითარდა... ერთ დღესაც მეილზე მივიღე შეტყობინება – „ძვირფასო მირანდუხტ, მსურს შენთან ერთად ორი კვირა გავატარო მალდივებზე“. წერილს თან ერთვოდა ორი ბილეთიც. ვერ აგიწერთ ისე გამიხარდა. რვასაათიანი ფრენის შემდეგ დავფრინდით მალდივებზე, ერთ ძალიან პატარა კუნძულზე, რომელზეც მხოლოდ აეროპორტია განთავსებული.

მირანდუხტ დავითულიანი მეუღლესთან ერთად
მირანდუხტ დავითულიანი მეუღლესთან ერთად

სასტუმრო 10 დღით გვქონდა დაჯავშნილი. ერთ დღესაც მკითხა, შუა ოკეანეში გავალთ ჩასაყვინთად და ხომ არ გეშინიაო. არა! – ისე თავდაჯერებით ვუპასუხე, საკუთარ თავსაც ლამის დავაჯერე, რომ გამოცდილი მყვინთავი ვიყავი. მივდივართ და მივაპობთ ბობოქარ ტალღებს ინდოეთის ოკეანეში. შემმოსეს აღჭურვილობით და გადახტიო, მითხრეს, მეც თავდაჯერებულობა არ დავკარგე და ჩავხტი. ცოტა ბრაზმორეული ვბუზღუნებდი გულში – როგორ ჩამიშვა უცხო ბიჭთან ერთად ჩასაყვინთად თავის გარეშე-მეთქი.

ფიქრებში გართულმა ინსტრუქტორთან ერთად 10 მეტრ სიღრმეზე ჩავყვინთე. წყალქვეშ არსებული სამყარო შეუდარებელია, თითოეული იქ მყოფი მცენარისაც კი ზედმეტად მშურდა. ახლა აქეთ წავიდეთო, ხელით მანიშნა ინსტრუქტორმა. და მე, ჯერ კიდევ ლუისზე მობუზღუნე, თუ როგორ მიმატოვა შუა ოკეანეში ინსტრუქტორთან ერთად, შევტრიალდი და წამიერად ჩემი ყველა სიტყვა უკან წავიღე! „ცოლად გამომყვები?" – ქართულად დაწერილი, წყალგამძლე ქსოვილი გამიშალა ოკეანის ფსკერზე და ბეჭედიც ისეთი ლამაზი გამიკეთა, წყალქვეშა სამყაროც კი მონუსხა მისმა სილამაზემ. ლოგიკურია – ხმა ვერ ამოვიღე, მაგრამ „კის" გარდა სხვა სიტყვაზე არც კი ვფიქრობდი. საოცარი ემოციით დატვირთულმა ამოვყვინთე წყლიდან და ომახიანი „კი“ ხელახლა ვუთხარი. ჩავსხედით კატარღაში და ბედნიერებმა განვაგრძეთ სვლა კუნძულისკენ. ექვს თვეში დავქორწინდით. რვა სექტემბერს გვქონდა საქართველოში ქორწილი.

მირანდუხტ დავითულიანი მეუღლესთან ერთად
მირანდუხტ დავითულიანი მეუღლესთან ერთად

- საქართველო როგორ მოსწონს?

- ბევრი კუთხე მოვიარეთ ერთად, აღფრთოვანებული დარჩა ბახმაროში ვიზიტის შემდეგ. რაჭაზე თავდავიწყებით არის შეყვარებული, ბათუმით ძალიან მოიხიბლა.

- ახლო მომავლში სად გეგმავთ გამგზავრებას?

- ახლა ჩემი მეუღლე გერმანიაშია, მალე მეც ჩავალ და ერთად გადავწყვეტთ, სად გავემგზავრებით. მოგზაურობა უკვე  ჩვენი ცხოვრების განუყოფელ ნაწილად იქცა.

 

845
ელინა მიმინოშვილი

ხელოვანი–დედა, მისი არტ-სიახლე სასტუმროებში და კაქტუსებით მოხატული კედლები თბილისში

211
(განახლებულია 19:18 10.08.2020)
ელინა მიმინოშვილი 24 წლისაა და უკვე ორი შვილის დედაა, ოჯახურ ცხოვრებას სიამოვნებით უთავსებს ხელოვნებას და საკუთარ განვითარებაზე სერიოზულად ზრუნავს.

ხატავს ოთხი წლიდან, სამხატვრო სკოლის მერე აკადემიის სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტის ბაკალავრიატი დაამთავრა ფერწერის განხრით. არაერთ ჯგუფურ გამოფენაში აქვს მიღებული მონაწილეობა და მისმა პირველმა პერსონალურმაც წარმატებით ჩაიარა.

სიამაყით ამბობს, რომ პირველმა არტ-თერაპია საქართველოში, ხუთვარსკვლავიან სასტუმროში მან დანერგა. დღეს ხატვას მოზარდებს ასწავლის. რადგან პატარა ტილოზე ხატვა არასოდეს ხიბლავდა, ამიტომ სიამოვნებით ხატავს დიდ სივრცეზე. მისი უჩვეულო კედლის მხატვრობა თბილისში არაერთ შენობას ალამაზებს.

ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება
ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება

- ელინა, როგორც ხელოვანს და დედას მინდა გკითხოთ, რას გვეტყვით არტ-თერაპიაზე, როგორც მშობლებისა და შვილების ურთიერთობის გასამყარებელ ორიგინალურ საშუალებაზე?

- არტ-თერაპია ადამიანებს ემოციების გაცვლაში ეხმარება. დღეს მშობლებს და ბავშვებს ურთიერთობის დეფიციტი აქვთ, რაც პრობლემებს ქმნის ბავშვების განვითარებაში. ამიტომ არტ-თერაპიის სეანსებს პატარებისა და მშობლებისთვის მათი ურთიერთობების გასამყარებლად ვატარებ. ხატვის პროცესის დროს ისინი ამყარებენ ახლო კავშირს, მათ შორის ხდება ემოციების გაცვლა, ფერებით თამაში, რაც ძალიან სიამოვნებთ როგორც მშობლებს, ასევე მათ შვილებს. პარალელურად აქტიურად ვხატავ, ჩემი ნამუშევრები იყიდება „სტუდიო არტის“ გალერეაში, სადაც ასაკით ყველაზე პატარა ვარ სხვა მხატვრებთან შედარებით. ჩემთვის ხელოვნება ცხოვრების წესია, მუზას არ ველოდები ხოლმე იმისთვის, რომ რაიმე შევქმნა. რადგან თუ შენი საქმის პროფესიონალი ხარ, ყოველთვის უნდა შეგეძლოს ნახატის შესრულება.

ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება
ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება

- კედლის მხატვრობით როდის დაკავდით და რატომ დაინტერესდით, მხატვრისთვის რითია ეს საინტერესო?

- პირველად კედლის მხატვრობით ორი წლის წინ დავკავდი, რის შემდეგაც ვეღარ გავჩერდი. ზოგადად, არ მიყვარს პატარა ტილოებზე ხატვა, იმიტომ რომ სივრცეში ვიზღუდები. ყოველთვის დიდ ტილოებზე ვხატავდი. კედლებზე იმიტომ გადავედი, რომ მას ჩარჩო არ აქვს და არ გზღუდავს. თანაც ბევრად თავისუფალი ხარ დიდ მასშტაბებზე. პერსონალური გამოფენა მქონდა ეროვნულ ბიბლიოთეკაში, მიმიღია მონაწილეობა არაერთ ჯგუფურ გამოფენაში, სხვადასხვა საგამოფენო სივრცეებსა და სასტუმროებში.

ელინა მიმინოშვილი
ელინა მიმინოშვილი

- რა სიახლე დანერგეთ სასტუმროში?

- მე პირველი ვიყავი, ვინც საქართველოში არტ-თერაპია შეიტანა ხუთვარსკვლავიან სასტუმროში. დაახლოებით სამი წლის წინ მომიწია მუშაობა „ქრაუნ პლაზა ბორჯომში“, სადაც სტუმრებისთვის „არტ-თერაპია“ დავნერგე. სასტუმროს ტერიტორიაზე მათ ჩემი დახმარებით და მეთვალყურეობის ქვეშ საშუალება მიეცათ, რომ დაეხატათ მოლბერტზე როგორც ღია ცის ქვეშ, ასევე დახურულ სივრცეში. ეს ჩემი იდეა იყო და მოხარული დავრჩი, როცა სასტუმროს გაყიდვების გუნდმა მას მხარი დაუჭირა. მე შევძელი, რომ სამოყვარულო დონეზე ხატვა ბევრი ადამიანისთვის მესწავლებინა. ამის შემდეგ მქონდა ოცდღიანი პროექტი კურორტ საირმის სასტუმროში, სადაც ყოველდღიურად ვატარებდი ჯგუფურ გაკვეთილებს.

ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება
ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება

- ანუ ხატვის სწავლა ყველასთვის შესაძლებელია?

- ვფიქრობ, თუ ადამიანს სურს დაეუფლოს ფერწერას, ხატვას, ამაში შეუძლებელი არაფერია, რადგან ამ შემთხვევაში ნიჭის ფაქტორი 1%-ია, 99% კი საკუთარ თავზე მუშაობა და ხანგრძლივი შრომაა. აქედან გამომდინარე, დამებადა იდეა, რომ გამეკეთებინა არტ-თერაპია მშობლებისთვის და ბავშვებისთვის. დღეს არტ-თერაპია საკმაოდ პოპულარული გახდა და, როგორც ვიცი, ახლა სხვა სასტუმროებმაც დაიწყეს ამ კუთხით მუშაობა.

ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება
ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება

- ბოლოს რა მოხატეთ?

- ჩემ მიერ ბოლოს მოხატული კედლები გახლავთ ბელიაშვილზე არსებულ რესტორანში „ჩემო კარგო ქარხანა“, სადაც თითქმის მთელი ეზო ჩემი მოხატულია. ასევე მე მოვხატე სკოლა „ოლიმპის“ ეზოც. ბედნიერი ვარ, რომ შემიძლია სხვა ადამიანებს სამყარო გავუფერადო, რადგან მოხატული კედლებიდან ძალიან დიდი დადებითი ემოციები გადმოდის.

ელინა მიმინოშვილი
ელინა მიმინოშვილი

- რატომ გახდა ბოლო დროს მხატვრობის ეს ფორმა პოპულარული ჩვენში და რამდენად შემოსავლიანია?

- ზოგადად, ქუჩის მხატვრობა არ არის იაფი სიამოვნება, რადგან საკმაოდ ძვირი ღირს მასალა და, აქედან გამომდინარე, ბევრჯერ უსასყიდლოდ დამიხატავს კედელი მხოლოდ მასალის დაფინანსებით ან უბრალოდ საკმაოდ დაბალ ფასად. არიან ისეთი დამკვეთებიც, რომლებიც სათანადოდ აფასებენ ხელოვანი ადამიანის შრომას. ზუსტად ვერ გეტყვით ფასებთან დაკავშირებით დეტალებს, რადგან ყველა მხატვარი ინდივიდუალურად აფასებს საკუთარ შრომას, ასევე ფასი დგინდება ნახატის ზომისა და სირთულის მიხედვით და სასიხარულოა, რომ დღეს საქართველოში ასეთი პროექტები ფინანსდება და ფასდება.

ელინა მიმინოშვილი
ელინა მიმინოშვილი

- თქვენი ნება რომ იყოს, რომელ შენობებს მოხატავდით თბილისში და რას დახატავდით?

- ძალიან ბევრი კედელი მომწონს, როცა ვუყურებ, უკვე წარმოვიდგენ ხოლმე რასაც დავხატავ, მაგრამ ჯერჯერობით მათ არ დავასახელებ. თუმცა მომავალში გპირდებით, რომ ბევრ ქუჩაზე შეგხვდებათ ჩემი ნამუშევრები. ბოლო თვეები დავიწყე მუშაობა კაქტუსების სერიაზე და უკვე რამდენიმე კედელზეც კი გადავიტანე ჩემი კომპოზიციები. ამ სერიის ნამუშევრები გალერეა „სტუდიო არტში“ იყიდება. ალბათ მომავალში ძალიან დიდ კედელზეც იხილავთ ჩემს კაქტუსებს.

ელინა მიმინოშვილი
ელინა მიმინოშვილი

- რატომ მაინცდამაინც მსუსხავი კაქტუსი?

- ამ მცენარემ მომცა დიდი ინსპირაცია, რადგან ის მაღალ ტემპერატურას და საკმაოდ რთულ პირობებს უძლებს და, ყველაფრის მიუხედავად, მაინც ულამაზესად ყვავის. სხვათა შორის, კაქტუსი შეიძლება ჩვენს ქვეყანას შევადაროთ და მასთან პარალელი გავავლოთ. რადგან ჩვენმა ქვეყანამაც ბევრ გაჭირვებას გაუძლო, მჯერა, რომ ახლანდელ პანდემიასაც გაუმკლავდება და ისე, როგორც ჩემი კაქტუსები, ისიც აყვავდება... ისე, კაქტუსებში საკუთარ თავსაც ვხედავ, რადგან არაერთი რთული პერიოდი გამივლია ცხოვრებაში, მაგრამ ისევ ვცდილობ, რომ სხვა ადამიანები ბედნიერად გავაღიმო და მათ ფერადი და ლამაზი სამყარო ვაჩუქო. ჩემს სახლში, სამწუხაროდ, არ მაქვს მოხატული კედლები, მაგრამ მომავალში, როცა მექნება ჩემი დიდი სახლი, მას აუცილებლად მოვხატავ.

ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება
ელინა მიმინოშვილის შემოქმედება

- 24 წლის ასაკში ორი შვილის დედა ხართ, თან აქტიურად საქმიანობთ, რამდენად იცლით ოჯახისთვის, როგორია ახალგაზრდა ხელოვანი დედა ოჯახში?

- დიახ, 24 წლის ასაკში საკმაოდ ბევრი მოვასწარი, ხანდახან თვითონაც არ მჯერა, რომ ორი შვილის დედა ვარ... საკმაოდ რთულია იყო დედა და ამავდროულად აქტიური მხატვარი, თუმცა ვფიქრობ, რომ შეუძლებელიც არაფერია. რადგან ზუსტად ჩემი შვილები და ხელოვნებისადმი სიყვარულია ჩემი ყველაზე დიდი სტიმული. მაქსიმალურად ვცდილობ ვიყო არა მარტო დედა, არამედ საუკეთესო მეგობარი ჩემი ოჯახისთვის. ასევე ვფიქრობ, რომ ჩემი მეუღლის, ნიკას მხარდაჭერის გარეშე ბევრ რამეს უბრალოდ ვერ შევძლებდი. ჩვენ ყოველთვის ვინაწილებთ საქმეს და, აქედან გამომდინარე, უფრო ადვილად ვუმკლავდებით ყოველდღიურობას. განვითარებისკენ სწრაფვა ყოველთვის მქონდა და არასოდეს მესმოდა იმ ადამიანების, ვინც ბავშვების გამო საკუთარ ცხოვრებასა და განვითარებაზე უარს ამბობს. ბავშვები მაძლევენ უზარმაზარ სტიმულს იმისთვის, რომ მათთან ერთად წინ ვიარო.

- სამომავლოდ ალბათ თქვენი ყველაზე დიდი შემფასებლებიც ისინი იქნებიან? 

- ჩემი ყველაზე დიდი შემფასებლები ჩემი შვილები დღეს უკვე არიან. ყოველთვის, როდესაც კედლებს ვხატავ ხოლმე, მის სანახავად ნიკას აუცილებლად მოჰყავს პატარები, სანი და კირა, რომლებიც ჯერ გაოცებული სახით უყურებენ ჩემს ნამუშევრებს და შემდეგ გაღიმებულები პატარა ხელებით ეფერებიან მას. ვფიქრობ, ამაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს, როდესაც შენი შვილების თვალებში დედის გამო სიამაყეს ხედავ...

 

211
თამარ კეცხოველი

ძველთბილისური სახლების ნოსტალგია და პანდემიის დროს გამოფენილი ნახატები

380
(განახლებულია 19:48 07.08.2020)
ხატვა მოულოდნელად და უცნაურად დაიწყო... მანამდე მის მეხსიერებაში ქვეცნობიერად გროვდებოდა ნანახისა და განცდილის ფრაგმენტები. მისი ნახატების სახელწოდებებიც ამის დასტურია: „ქალაქი”, „სამკითხველო”, „საზაფხულო სახლი”, „მწვანე აბაჟური”, „ძველი ბუფეტი“.

ამაში უჩვეულოც არაფერი იქნებოდა, რომ არა ის, რაც გახდა ხატვის დაწყების სტიმული და ერთგვარად მისი განკურნების საუკეთესო საშუალებაც...

თამარ კეცხოველი თბილისში დაიბადა და გაიზარდა. პროფესიით არქეოლოგია. ხატვა 2019 წლის სექტემბერში, ინსულტის გადატანის შემდეგ დაიწყო. დღეში ძალიან ბევრს, დაახლოებით ათ საათს ხატავდა. პირველი პერსონალური გამოფენა პანდემიის დროს ჰქონდა.

თამარ კეცხოველი
თამარ კეცხოველი

- ქალბატონო თამარ, თქვენს ნახატებში წარსულის ნოსტალგიური განწყობაა და ამ გზით გამუდმებით ცდილობთ ბავშვობაში დაბრუნებას, ასეა?

- საერთოდ სადმე დაბრუნება მაშინ გინდა, როცა იქ კარგი იყო და კარგად გრძნობდი თავს. დიახ, შესაძლოა, არის რაღაც ნოსტალგიური მომენტები, თუმცა უფრო მეტად ძველებური ინტერიერი მომწონს და ვხატავ, ვიდრე ჩემი საბჭოთა ბავშვობის დროს იყო. სიძველის მომხიბვლელობას ასაკთან ერთად ვხვდები და მინდა, რომ ეს სხვასაც გავუზიარო...

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- როგორი იყო თქვენი პლეხანოვური ბავშვობა, თუ არ ვცდები, პლეხანოვზე არსებული 23-ე სკოლა თბილისის ე.წ. პრესტიჟულ სკოლათა რიცხვშია, თქვენთვის თუ ჰქონდა ამგვარ იარლიყს მნიშვნელობა?

- დიახ, ჩემი 23-ე სკოლა „ელიტური” სკოლების სიაში შედიოდა, მაგრამ იქ ამიტომ არ მოვხვედრილვარ. უბრალოდ უბნით მეკუთვნოდა (მაშინ ასე იყო) და ტრადიციითაც, რადგან თავის დროზე იქ დედა და დეიდა სწავლობდნენ და ჩვენც იქ მიგვიყვანეს. პლეხანოვი და ჩემი უბანი ძალიან მიყვარს, ჩემი სახლი ეგაა... საერთოდ, მაპატიონ ახალუბნელმა თბილისელებმა და, თბილისი ჩემთვის ძველი უბნები და ძველი თბილისია. როდესაც ყველა ხეს ცნობ, ყველა მეეზოვეს, ფეხსაცმლის მწმენდავს და ქუჩის მოვაჭრეს სახელით იცნობ, ისაა შენი სახლი და შენი უბანი.

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- 90-იანების სტუდენტობა არც ისე სასიამოვნო გასახსენებელია, მაგრამ მაინც, იმ „ბნელი“ დროის რომელ ნათელ მომენტს გაიხსენებდით?

- თავისი ხიბლი იმ ბნელი 90-იანების სტუდენტობასაც ჰქონდა. მაშინ დაიწყო მიტინგების ეპოქა და ჩამოინგრა სსრკ. ჩვენ, სტუდენტები კი მიტინგებიდან და უნივერსიტეტის ბაღიდან კარვებით პირდაპირ ქალაქგარეთ მივდიოდით. რაც კი ლამაზი ადგილი იყო ქალაქის გარშემო, სწორედ მაშინ შემოვიარე ყველა, უფრო სერიოზულად კი მთაში სიარულით ვიყავი დაკავებული. მაშინ სხვადასხვა ადგილებში იმართებოდა ბევრი ახალი ყაიდის ლექცია, სადაც ვესწრებოდით და თავისუფალ აზროვნებას ვცდილობდით... მოკლედ, ძალიან დატვირთული და საინტერესო სტუდენტობა მქონდა და მას არაფერში გავცვლიდი.

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- ინსულტის მერე დაწყებული ხატვა თქვენთვის ერთგვარი შვება და გადარჩენის გზა იყო?

- ინსულტამდე სხვა ცხოვრება იყო, სახლი–სამსახური და სხვა არაფერი. ხატვით ყოველთვის ვხატავდი, უბრალოდ, ამის დრო არასდროს მქონდა. აი, ინსულტის მერე კი, როცა სამსახურიდანაც წამოვედი და სახლში დავჯექი, უცებ და ინტენსიურად დავიწყე მეგობრების პორტრეტების ხატვა. ვეღარ გავჩერდი და თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ დღეში ათი საათი მაინც ვხატავდი. ხატვა არ მბეზრდებოდა და სწორედ ამან გადამარჩინა და პანდემიის დროს მძიმე კარჩაკეტილობაც ამან გადამატანინა.

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- პანდემიის დროს პირველი პერსონალური გამოფენის გამართვა მონატრებული სამყაროს გამომზეურება იყო? 

- დიახ, ეს გამოფენა მეგობრებთან შეხვედრის და მძიმე სიტუაციიდან გამოსვლის მიზნითაც მოვაწყვეთ. ამაში გალერისტი მეგობარი დამეხმარა. ძალიან კარგი გამოფენა გამოვიდა.

თამარ კეცხოველის მიერ შესრულებული პორტრეტები
თამარ კეცხოველის მიერ შესრულებული პორტრეტები

- თქვენს ნახატებში ხშირად ჩნდება ძველი სახლი, რომელიც სიმყუდროვის განცდას აჩენს...

- ამჟამად არ ვარ ქალაქში და აქ, აგარაკზეც დავხატე რაღაცები. სიმყუდროვე თითქოს არ მაკლია სახლში, მაგრამ, ეტყობა, ეს უფრო ბავშვობის და ბებიების, ძველთბილისური სახლების ნოსტალგიაა, სადაც გაიარა ჩვენი თაობის უმრავლესობის სტუდენტობამ. ძალიან მიყვარს ძველი თბილისი და ის, რაც ფანჯრებს მიღმა ხდებოდა ძველ უბნებში, სულ ესაა...

თამარ კეცხოველის შემოქმედება
თამარ კეცხოველის შემოქმედება

- რაშია დეპრესიიდან გამოსავალი და ხსნა?

- რაშია ხსნა? ცხადია, ერთ-ერთი გზა საამისოდ ხელოვნებაცაა, რომელიც თერაპიაა... ჩემი აზრით, თუ ადამიანს რაიმეს შექმნა ხელეწიფება, უნდა გააკეთოს და არ გაჩერდეს, მერე ყველა მძიმე სიტუაციიდან იპოვის გამოსავალს...

 

380
დაკავებები ბელარუსში

ბელარუსის ქალაქებში კვლავ დაძაბულობაა: სპეცრაზმი ხალხის დაკავებას განაგრძობს

0
მილიციის ხელმძღვანელობამ ბელარუსის დედაქალაქის ქუჩებში კვლავ სპეცტექნიკის გამოყვანის გადაწყვეტილება მიიღო

თბილისი, 10 აგვისტო - Sputnik. შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომლები არასანქცირებული აქციების დროს საზოგადოებრივი წესრიგის დარღვევას აღკვეთავენ, განაცხადეს ორშაბათს შსს-ში, იუწყება Sputnik-ბელარუსი.

საგანგებო დანიშნულების რაზმის („ომონის“) თანამშრომლები განაგრძობენ დაკავებებს, ყველა გამვლელს დოკუმენტებს და ზურგჩანთებს უმოწმებენ. რაიონში მობილიზებულია მილიციის ძალები, მორიგეობს ორი სახანძრო მანქანა. მიუხედავად ამისა, რაიონში ადამიანების მცირე ჯგუფები იყრიან თავს.

„მილიციის თანამშრომლები დღესაც მუშაობენ გაძლიერებული რეჟიმით. გარდა ამისა, მინსკის ქუჩებში მართლსაწინააღმდეგო ქმედებების თავიდან აცილების მიზნით სპეცტექნიკაა მობილიზებული“, - განუცხადა Sputnik-ს ბელარუსის შსს-ს წარმომადგენელმა ოლგა ჩემოდანოვამ.

მინსკში პროტესტის დროს სამართალდამცველებს გუშინ სპეცტექნიკის, მათ შორის, წყლის ჭავლის გამოყენებაც მოუხდათ.

ეს წუთია ცნობილი გახდა, რომ საგამოძიებო კომიტეტმა მასობრივი არეულობის ფაქტებზე 21 სისხლის სამართლის საქმე აღძრა. ზოგიერთი მუხლით გამოყენებულმა სანქციებმა შესაძლოა 15 წლით თავისუფლების აღკვეთას მიაღწიოს. გამომძიებლებმა დააზუსტეს, რომ გუშინ დაკავებულია 80-ზე მეტი პირი. მათი უმრავლესობა ახალგაზრდები არიან, რომლებიც ალკოჰოლური ან ნარკოტიკული საშუალებების ზემოქმედების ქვეშ იმყოფებოდნენ.

0
თემები:
მსოფლიო დღეს