„შეწყვეტილი ფრენა“ ამერიკაში ტერაქტის დროს დაღუპული თბილისელი ფიზიკოსი და პოეტი

5748
(განახლებულია 17:32 11.09.2019)
დღეს, 11 სექტემბრის ტრაგედიიდან 18 წლის შემდეგ ქართული საზოგადოება დაგვიანებით გაიცნობს ნიჭიერ თბილისელ ახალგაზრდას ალექსანდრე ლიგინს, რომელიც ამ ტერაქტის დროს დაიღუპა...

საშა ლიგინი – ჩვენ არ დაგვიწყია იმის გამოკვლევა, თუ რატომ დარჩა ამ პიროვნებასთან დაკავშირებული ეს ფაქტი ყურადღების მიღმა. საამისოდ საკმაოდ დიდი დროა გასული. უსამართლობად მიგვაჩნია ის ამბავი, რომ ასეთი საოცარი ბიჭის წარმატებული ცხოვრების შესახებ მის მშობლიურ ქალაქში ერთეულებმა თუ იციან...

აქვე მადლობას მოვახსენებთ ქალბატონ მზია კანდელაკს, ამერიკაში მცხოვრებ ჩვენს რესპონდენტს, ქართველ მწერალს, რომელმაც ამ ადამიანის შესახებ ინფორმაცია და ფოტოები მოგვაწოდა და რომელიც საშას დედას, ქალბატონ ვალენტინა ლიგინას კარგად იცნობს. 

მზია კანდელაკი: 11 სექტემბრის ტერაქტზე მაქვს საინტერესო ამბავი ერთ თბილისელ ახალგაზრდაზე, რომელიც ამ ტერაქტს ემსხვერპლა და ეს არც ერთ გამოცემას დღემდე არ გაუშუქებია. მისი წიგნიც მაქვს, რომელიც დედამისმა ავტოგრაფით მაჩუქა. ამ თემაზე საუბარი მას ძალიან უჭირს, ჩვენ საელჩოზეა გულნატკენი. ამ ოჯახის ყველა წევრი მამა-პაპით თბილისელია. დედას კონსერვატორია აქვს დამთავრებული, მუსიკოსია. 2014 წელს საშას დედა თბილისში ჩამოვიდა და მას შვილის სკოლამ შეხვედრა მოუწყო. ათარბეგოვზე უცხოვრიათ და დღემდე თბილისზე არიან შეყვარებული. ეს ბიჭი ნიუ-იორკშია დაკრძალული, მისი დედა აქ 11 სექტემბრისთვის ჩამოვიდა. დღეს ეს ოჯახი სამხრეთ კაროლინაში ცხოვრობს... მაშინ საქართველოს საელჩოს მისთვის ყურადღება არ მიუქცევია, მითხრა, გამწარებული ვეძებდი გზებსო. ახლაც არ უნდოდა არაფრის თქმა – ვის დააინტერესებსო. მე ვუთხარი, საელჩო მთელი საქართველო არ არის–მეთქი, საქართველო – ქართველი ერია, ჩვენ ქვეყანაში სტუმარსაც კი ღვთის კაცად თვლიან და იქ დაბადებულ-გაზრდილ ადამიანს როდის იყო, ზურგს ვაქცევდით–მეთქი. თუ თქვენ მოახერხებთ ამ ამბის მკითხველამდე მიტანას, ვფიქრობ, ამაში ეს ქალბატონიც დარწმუნდება და იგრძნობს, რომ თუნდაც ამდენი წლის შემდეგ მის ტკივილთან მარტო არ არის...

ჩვენს მკითხველს ვაცნობთ 11 სექტემბრის ტერაქტის დროს დაღუპული ნიჭიერი ახალგაზრდა თბილისელის ალექსანდრე ლიგინის საინტერესო ცხოვრების ამბავს...

ალექსანდრე ლიგინი – ახალგაზრდა ფიზიკოსი, პროზაიკოსი და პოეტი, რომელმაც ამერიკაში ჩასვლის შემდეგ მოკლე დროში მიაღწია წარმატებას. მისი ცხოვრების ამბავი თბილისში დაიწყო.

დაიბადა 1973 წლის 16 იანვარს თბილისში. მამა ვლადიმერ ლიგინი განათლებით ფიზიკოსი იყო, დედა ვალენტინა ლიგინა – მუსიკის მასწავლებელი. საშა ბავშვობიდან კეთილი, გამორჩეული და მეტად ცნობისმოყვარე ბიჭი ყოფილა. სკოლაში განსაკუთრებული მონაცემებით გამოირჩეოდა და ამიტომ ერთი წლით ადრე დაამთავრებინეს. 1989 წელს ფიზიკასა და მათემატიკაში რესპუბლიკური ოლიმპიადის გამარჯვებული გახდა. 16 წლის ასაკში დაამთავრა ფიზიკა-მათემატიკური სკოლა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე ჩაირიცხა. პირველი კურსიდან სამეცნიერო სფეროთი და პროგრამირებით დაინტერესდა. 1990-1992 წლებში თსუ-ს მეცნიერ-თანამშრომელთან ერთად მონაწილეობდა სემინარებში ბერლინის უნივერსიტეტში, სადაც თბილისის უნივერსიტეტის რადიოფიზიკის ფაკულტეტზე შესრულებული მეცნიერული ნაშრომები წარადგინა. მესამე კურსზე სწავლისას ამერიკული კომპანიის Sistems Inc (Beverly Hills CAJ) პრეზიდენტის  წინადადებით მუშაობა კომპანიის პროგრამისტად დაიწყო.      

2001 წლის დასაწყისში საშამ Microsoft-ის და Cantor Fitzgerald-ის კომპანიებში მუშაობის მიწვევა მიიღო. მცირე ყოყმანის მერე არჩევანი Cantor Fitzgerald-ზე შეაჩერა. 2001 წლის თებერვალში ამ ფირმის პროგრამისტად დაიწყო მუშაობა.

ტექნიკური სფეროს გარდა ძალიან უყვარდა ლიტერატურა და საოცარ მოთხრობებსა და ლექსებს წერდა. ორი წლის მანძილზე 60-ზე მეტი მოთხრობა, ესსე და ლექსი აქვს დაწერილი. მის ოთხ მოკლე მოთხრობას, რომელიც გაზეთ „მონიტორში“ დაიბეჭდა, წარმატება მოჰყვა.

ნიუ-იორკში გადასვლის შემდეგ საშა ფოტოგრაფიითაც იყო გატაცებული. რა სფეროშიც არ უნდა ყოფილიყო, ის ყველაფერს მაღალ პროფესიულ დონეზე აკეთებდა. 2000 წელს საშამ მიიღო პროფესიონალი ფოტოგრაფის ლიცენზია და ამერიკული ჟურნალის Today,s Photograpy-ის ფოტოკორესპონდენტიც გახდა. იმავე წელს თავის მეგობართან მარკ როგოვთან ერთად საკუთარი ფირმა გახსნა. საშა ამ ფირმის პრეზიდენტი იყო და შვიდკაციანი კოლექტივის საქმიანობას თავად ხელმძღვანელობდა.

2001 წლის ოქტომბერში მისი ქორწილი უნდა ყოფილიყო. სექტემბრის იმ ტრაგიკულ დღეს საშას საცოლე ანა ნიუ-იორკში იმყოფებოდა და ეს ტრაგედია საყვარელი ადამიანის ოჯახის წევრებთან ერთად გადაიტანა. საშას უამრავი იდეა და გეგმა ჰქონდა. უყვარდა ცხოვრება და ჩქარობდა ყველაფერი მოესწრო. მის ირგვლივ არსებულ სამყაროს სიკეთით და სიყვარულით ავსებდა...

ასეთი წინასიტყვაობა ახლავს ამერიკაში გამოცემულ ალექსანდრე ლიგინის წიგნს „შეწყვეტილი ფრენა“.

ახლა მის შესახებ გვიან, მაგრამ ჩვენთანაც ეცოდინებათ...

თბილისი არ ივიწყებს მის შვილებს...

 

5748
დრონით გადაღებული ჯვრის მონასტერი

მცხეთის ჯვრის პროექტი - „ქართლის ცხოვრება“, რომელიც შენ თვალწინ „ცოცხლდება“

151
(განახლებულია 21:09 01.06.2020)
საქართველოში ტურისტული სეზონი უკვე დაიწყო და ჩვენთან ჩამოსულ უცხოელს აუცილებლად სანახავ ადგილთა ნუსხაში მცხეთის ჯვარიც აქვს შეტანილი.

ამჟამად მცხეთის ჯვარზე ხორციელდება პროექტი, რომელიც 2019 წელს დაიწყო. მას გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიისა და ძეგლთა დაცვის ეროვნული კვლევითი ცენტრი ასრულებენ. პროექტში სამხატვრო აკადემიის რესტავრაციის ფაკულტეტის კურსდამთავრებულებიც მონაწილეობენ. იმის შესახებ, თუ რა სამუშაოების ჩატარებას გულისხმობს ხსენებული პროექტი, ვესაუბრებით მის ერთ-ერთ მონაწილეს, სამხატვრო აკადემიის ხელოვნების ისტორიისა და რესტავრაცია-კონსერვაციის ფაკულტეტის ბაკალავრიატის კურსდამთავრებულს სოფო მიქაბერიძეს. 

სოფო მიქაბერიძე
სოფო მიქაბერიძე

პროექტში ის ჩართულია როგორც პეტროგრაფი და ქვის კონსერვატორი. სოფო სამხატვრო აკადემიაში რესტავრაციის ფაკულტეტთან არსებული კვლევითი ცენტრის თანამშრომელია და სამშენებლო მასალების კონსერვაციის მეთოდოლოგიის განხრით კითხულობს ლექციებს.

ვარძიის წინასაკონსერვაციო კვლევა, 2013 წლის ჯგუფი
ვარძიის წინასაკონსერვაციო კვლევა, 2013 წლის ჯგუფი

 - სოფო, თქვენთვის ეს მცხეთის ჯვარზე განხორციელებული პირველი პროექტია?

 - როგორც კონსერვატორისთვის, ეს ჯვარზე ჩემი პირველი პროექტი არ არის. როგორც სტუდენტ-პრაქტიკოსს მიღებული მაქვს მონაწილეობა 2011 წელს ჯვრის დიდი ტაძრის ფასადების რელიეფების საკონსერვაციო სამუშაოებში, რომელიც საქართველოს სპორტისა და კულტურის სამინისტროსა და „იკრომის“ (ICCROM) თანამშრომლობით განხორციელდა.

- როგორც პროფესიონალი, როგორ განმარტავთ მცხეთის ჯვრის სარესტავრაციო პროექტის მნიშვნელობას?

- ჯვრის ტაძარი, როგორც ქართული არქიტექტურის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი და საუკეთესო ნაწარმოები, ასევე ისტორიული წარსულის ნივთიერ სიმბოლოს წარმოადგენს. სწორედ ამიტომ ჩვენთვის, კონსერვატორებისთვის უდიდესი პასუხისმგებლობაა ასეთ ძეგლზე მუშაობა. ჯვრის მცირე ტაძრის სამშენებლო მასალის (ქვა, დუღაბი) კვლევითი და პრაქტიკული საკონსერვაციო სამუშაოები 2018 წელს დასრულდა. პროექტი ჩატარდა აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის რესტავრაციის ფაკულტეტის კურსდამთავრებულთა და ფაკულტეტთან ასოცირებული ქვის რესტავრატორების მიერ, პროფესორ ნანა კუპრაშვილის, სანდრო რუბაშვილისა და სალომე ახალაშვილის ხელმძღვანელობით. პროექტში ასევე ჩართული იყო საერთაშორისო ექსპერტი, ქვის კონსერვატორი სტეფანო ვოლტა, რომელიც თბილისის სამხატვრო აკადემიასთან საკმაოდ ხშირად თანამშრომლობს.

სამხატვრო აკადემიისა და მათთან ასოცირებულ რესტავრატორთა ჯგუფი
სამხატვრო აკადემიისა და მათთან ასოცირებულ რესტავრატორთა ჯგუფი

- მიმდინარე პროექტი ვის მიერ ხორციელდება და ამ ეტაზე რა სახის სამუშაოები მიმდინარეობს?

- პროექტი, რომელიც 2019 წელს დაიწყო, ხორციელდება გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიისა და ძეგლთა დაცვის ეროვნული კვლევითი ცენტრის მიერ, რაშიც სამხატვრო აკადემიის რესტავრაციის ფაკულტეტის კურსდამთავრებულებიც ვმონაწილეობთ. პროექტის ამ ეტაპზე ჯვრის დიდი ტაძრის სამშენებლო ქვის წინასაკონსერვაციო კვლევას ვატარებთ. ამ კვლევაში იგულისხმება ქვის მდგომარეობის შეფასება და დოკუმენტირება, დამაზიანებელი ფაქტორების ანალიზი, ასევე ქვის ლაბორატორიული ანალიზები. წინასაკონსერვაციო კვლევის მეთოდოლოგია საკმაოდ რთული და მრავალმხრივია. მოიცავს ისეთ დარგებს, როგორიცაა ხელოვნების ისტორია, გეოლოგია (პეტროგრაფია-მინერალოგია, საინჟინრო გეოლოგია), ბიოლოგია, არქიტექტურა და თვითონ ქვის კონსერვაცია. ამიტომ პროექტებში თითქმის ყოველთვის ყველა ამ დარგის სპეციალისტია ჩართული. პირადად მე პროექტში ვმონაწილეობ როგორც პეტროგრაფი და ქვის კონსერვატორი.

- თავის დროზე პროფესიული არჩევანი როგორ გააკეთეთ?

- მე ვარ სამხატვრო აკადემიის ხელოვნების ისტორიისა და რესტავრაცია-კონსერვაციის ფაკულტეტის ბაკალავრიატის კურსდამთავრებული, შემდგომ კი საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო-გეოლოგიის ფაკულტეტის მაგისტრი პეტროგრაფიის განხრით. ეს არ იყო თავდაპირველი არჩევანი, როცა სამხატვრო აკადემიაში არქიტექტურის ფაკულტეტზე ვაბარებდი. თუმცა, იქნებ ჩემი ნამდვილი „მეს“ შესაბამისობით ხელოვნების ისტორიისა და რესტავრაციის ფაკულტეტზე აღმოვჩნდი. რა თქმა უნდა, თავიდან, გაურკვევლობისა და პანიკის ნიადაგზე, კინაღამ გავიქეცი, თუმცა დაფაზე გამოკრულმა ცხრილმა არსად გამიშვა. იმ წელს ბაკალავრიატის ფაკულტეტზე ალბათ ორმოცი სტუდენტი მაინც ვიყავით. დამიჯერეთ, თითოეულ ჩვენგანს არასდროს დაავიწყდება ის დრო და ლექტორები – დიმიტრი თუმანიშვილი, იუზა ხუსკივაძე, იოსებ ბანძელაძე, რომლებსაც ყოველ ლექციაზე სხვა სამყაროში გადავყავდით...

ვარძიის წინასაკონსერვაციო კვლევა, 2014 წლის ჯგუფი
ვარძიის წინასაკონსერვაციო კვლევა, 2014 წლის ჯგუფი

- მცხეთის ჯვრის გარდა რომელ პროექტებში გაქვთ მონაწილეობა მიღებული?

- მესამე კურსიდან დაწყებული სასწავლო პრაქტიკით სხვადასხვა ტაძრის კედლის მხატვრობის საკონსერვაციო პროექტებში ვმონაწილეობდი. ჩვენს ფაკულტეტს, რომლის დეკანიც იმ პერიოდში პროფესორი ნანა კუპრაშვილი იყო, მრავალი პროექტი აქვს შესრულებული საერთაშორისო ექსპერტებისა და სტუდენტების მონაწილეობით. მაგალითად, გელათის მონასტრის წმ. მარინეს ეკვტერის კედლის მხატვრობის კვლევა – „სუფსისა“ (SUPSI - შვეიცარია) და აკადემიის თანამშრომლობით; ვარძიის ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ტაძრის კედლის მხატვრობის წინასაკონსერვაციო კვლევის ოთხწლიანი პროექტი, ასევე ვახსენებ აკადემიისა და ინგლისის კურტოს (Courtauld) უნივერსიტეტის თანამშრომლობას. ვარძიის პროექტის შემდგომ კურტოს უნივერსიტეტის სხვა პროექტში მოვხვდი, ეს იყო ნაგორის სასახლის კედლის მხატვრობის კონსერვაცია, გავიარე სამთვიანი ტრეინინგი რაჯასტანში და ჩემთვის სრულიად წარმოუდგენელი სამყარო – ინდოეთი გავიცანი. შემდგომ ამ სამყარომ რამდენიმე წლით დამიტოვა და ჩემი მეორე სახლი გახდა. აღნიშნულის გარდა იყო ბევრი სხვა პროექტიც (ფიტარეთი, ბარაკონი, ხირსა და ა.შ.).

- თქვენი, როგორც ამ დარგის სპეციალისტის აზრი მაინტერესებს ისეთ თემაზე, როგორიცაა ისტორიულ ძეგლებზე არქიტექტურული ნაწილის დამატება ან მათზე თანამედროვე ტექნიკური საშუალებების დამონტაჟება...

- მსოფლიოში არსებობს რესტავრაცია-კონსერვაციის სხვადასხვა მიდგომა. ამ მიდგომების სახესხვაობები დამოკიდებულია ძეგლზე არსებულ მდგომარეობასა და სხვა მრავალ ფაქტორზე. კონსერვაცია, იდეალურ შემთხვევაში და საერთაშორისო (იუნესკოს) პრინციპის მიხედვით, გულისხმობს ძეგლის მკურნალობას (მის კვლევას, დოკუმენტირებას, დაზიანების პროცესის შეჩერებას, დამაზიანებელი ფაქტორების შეძლებისდაგვარად აღმოფხვრას...) და არსებული სახის შენარჩუნებას ყოველგვარი აღდგენის გარეშე. თუ ძეგლის სტრუქტურის შენარჩუნებლად აუცილებელია არქიტექტურული ნაწილის დამატება, ამ შემთხვევაში პრიორიტეტი ენიჭება სწორედ ძეგლის სამშენებლო მასალისგან განსხვავებულ მასალას, რათა ვიზუალურად მარტივი იყოს ისტორიული და აღდგენილი ნაწილის გარჩევა. კონკრეტულად რომელიმე ძეგლზე კი ვერ ვისაუბრებ. საერთოდ, მარტივია სხვისი კრიტიკა, არავინ იცის მოცემულ მდგომარეობაში ვინ რა გადაწყვეტილებას მიიღებს.

- არაერთხელ ითქვა, რომ მცხეთის ჯვარზე ყოფნის დროს ნებისმიერი ეროვნების ადამიანი განსაკუთრებულ ენერგეტიკას გრძნობს...

 - არ ვიცი განსაკუთრებული ენერგეტიკა რას გულისხმობს – ისტორიას, უამრავი პიროვნების კვალს? ძალას, რომ თითოეულ ადამიანს შეუძლია სრულყოფილება და სწორედ ამისკენ სწრაფვაა ყველა ქრისტიანის და, ზოგადად, ყველა ადამიანის ვალდებულება? ალბათ ეს ენერგეტიკა ადამიანის მიერ შექმნილი საკუთარი თავი, ისტორია და ამ ისტორიის მატერიალური ნაწილი – მცხეთის ჯვრის ტაძარია. საერთოდ, მცხეთის ჯვრის მიმართ დამოკიდებულება დიდი ხნის წინ, ჯერ კიდევ ბავშვობიდან ჩამომიყალიბდა. ეს ბუნებრივია, რადგან ჯვარი ძეგლია, რომელსაც უძველეს საქართველოში გადაჰყავხარ, სადაც მართლა გგონია, რომ „ქართლის ცხოვრება“ ახლაც, შენ თვალწინ ცოცხალია... საერთოდ, ყველა ძეგლი თავისებურად საინტერესოა და ყველა მათგანზე მუშაობა სასურველი, მაგრამ თუ ვიოცნებებდი, ჩემთვის ბედნიერება იქნებოდა ტაო-კლარჯეთში მემუშავა. ოშკი და ბანა ისეთი ძეგლებია, რომელსაც არ იცი ოდესმე თუ ნახავ, ასე შორეული, ცოტა ზღაპრული და მაინც მშობლიური...

 

151
როსტომ საგინაშვილი

კოსმოსში გაგზავნილი „ჩაკრულოს“ შემსრულებლის ოცნება: ხშირად ამიხედავს ცაში და...

1024
(განახლებულია 20:54 29.05.2020)
„ჩაკრულომ" ისტორიაში შემიყვანა. ის უკვე ჩემი ნაწილია, ჩემშია, ისევე, როგორც თითოეულ ქართველში“, – ასე გვითხრა ხალხური სიმღერების გამორჩეულმა შემსრულებელმა როსტომ საგინაშვილმა.

1977 წელს კოსმოსში გაგზავნილ "ოქროს ფირფიტაზე" ჩაიწერა ქართული პოლიფონიური სიმღერა „ჩაკრულო", რომელსაც ქართული ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლთან ერთად როსტომ საგინაშვილი და ილია ზაქაიძე ასრულებენ.

იდეა, დედამიწიდან გაეშვათ კოსმოსური ობიექტი, რომელიც წაიღებდა სხვადასხვა ინფორმაციას დედამიწის შესახებ, მე-20 საუკუნის 70-იანი წლების მიწურულს ამერიკელ მეცნიერსა და ტელეწამყვანს კარლ საგანს გაუჩნდა. ეს იდეა NASA-მ განახორციელა, რომელმაც კოსმოსში გაუშვა აპარატი Voyager. მასში მოთავსებულ „ოქროს დისკზე” სხვადასხვა ინფორმაციასთან ერთად მხოლოდ 27 მუსიკალური ნაწარმოები შეარჩიეს და მათ შორის ჩვენი ქართული ხალხური საგანძური „ჩაკრულოც“ აღმოჩნდა.

ჩვენ დავუკავშირდით ბატონ როსტომს და ვთხოვეთ კიდევ ერთხელ გაეხსენებინა ეს ფაქტი და მისი ცხოვრების დაუვიწყარი შეხვედრები...

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- ბატონო როსტომ, თუ გრძნობთ თავს ისტორიის ნაწილად?

- ისტორიის ნაწილად ვგრძნობ თუ არა თავს? - ხანდახან ალბათ კი, ძირითადად ჩვეულებრივი კახელი ვარ. ეს ამბავი ხომ დღეს მარტო დედამიწის კი არა კოსმოსური ისტორიის ნაწილიცაა. „ჩაკრულოს" კოსმოსში გაშვების შესახებ 1977 წელს ამერიკაში მეორე მოგზაურობის დროს გვითხრა ჩვენმა იმპრესარიომ. არც კი გვჯეროდა, იმდენად წარმოუდგენელი ამბავი იყო. არც დეტალები ვიცოდით, მაშინ ასე მარტივი არ იყო ინფორმაციის მიღება. ერთადერთი, რაც ვიცოდით, ის იყო, რომ მათ საბჭოთა რუსეთის მიერ რეკომენდებული Подмосковные вечера-ს ნაცვლად ერთხმად შეარჩიეს „ჩაკრულო", რომელსაც „ნასაში“ არც ლობი ჰყავდა და არც დამცველი. როცა ანსამბლთან ერთად ამ ამბავმა საქართველოში ჩამოაღწია, ატყდა აურზაური – არა ჩვენი ნამღერი „ჩაკრულოა“ გაგზავნილი და არა ჩვენიო. ყველა მეკითხებოდა, როსტომ, ამდენს რომ კამათობს ეს ხალხი, რატომ არ იტყვი, რომ ეს თქვენი „ჩაკრულოაო“.

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- თქვენ არ ერეოდით იმ კამათში?

- რა მნიშვნელობა აქვს, ვინ იმღერა. ეს ქართული სიმღერის ზეიმი და აღიარებაა და ეს ფაქტი მარად დარჩება ქართული კულტურის ისტორიაში. იმედი მაქვს, მომავალში უფრო მეტად დააფასებენ ამ ფაქტის მნიშვნელობას, ვიდრე ახლა აფასებენ.

- ძალიან ბევრ გამორჩეულ ადამიანს შეხვედრიხართ ცხოვრებაში?

- ძალიან გამიმართლა, რომ მქონდა ბედნიერება ცხოვრების გარკვეული პერიოდი გამევლო ქართული ხელოვნებისა და კულტურის ნამდვილ ვარსკვლავებთან. რომელი ერთი გავიხსენო? – ჰამლეტ გონაშვილი, ანზორ კავსაძე, ჯანსუღ ჩარკვიანი, გივი ბერიკაშვილი, კახი კავსაძე, ზურა ქაფიანიძე, ანზორ ერქომაიშვილი... საოცარი თაობები წავიდა. რაინდული სული, ვაჟკაცობა, ქართველობა, ნიჭიერება, პატიოსნება ერთეულებს კი არა, მთელ თაობებს ახასიათებდა. განუმეორებელი ეპოქა იყო და ბედნიერი ვარ, რომ ამ ეპოქის პატარა ნაწილი მეც ვიყავი.

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- ყველაზე დაუვიწყარი შეხვედრა რომელი იყო?

- შთამბეჭდავი შეხვედრა ძალიან ბევრი იყო, ერთის გამორჩევა ძნელია. მაგრამ მაინც ჯორჯ ბალანჩინთან შეხვედრას გამოვყოფდი. რატომ? ასეთ კორიფეებთან შეხვედრა ყოველთვის საინტერესო და ამაღელვებელია. როგორ არ აღელდები, როცა იცი, რომ ამერიკულ ბალეტს ქართული წარმოშობის ქორეოგრაფმა ჩაუყარა საფუძველი ჩაუყარა. ყველაზე კარგი მომენტი იყო, როცა ჩვენი მოცეკვავე გოგონები ბალანჩინის ბალერინებს ქართულ ცეკვაში ხელის მოძრაობას ასწავლიდნენ. ნამდვილი მასტერ-კლასი ჩაუტარეს.

- რამეზე თუ გწყდებათ გული?

- ცხოვრების მანძილზე უნიკალური ფოტოარქივი დამიგროვდა, კარგი საქმე იქნებოდა მათი ალბომად გამოცემა, მაგრამ აქამდე ვერ მოვახერხე, ამიტომ ეს ოცნება შვილებს „ვუანდერძე". ალბათ ისტორიაც ამ ფოტოებთან ერთად "დამიმახსოვრებს". საერთოდ, კარგი პატრონი ამ უნიკალურ მოვლენას – ქართული სიმღერის კოსმოსში გაგზავნას ვგულისხმობ – ქვეყნის პრესტიჟის ასაწევად გამოიყენებდა, მაგრამ... ჩვენთან, სამწუხაროდ, ეს ამბავი შემთხვევიდან შემთხვევამდე თუ ახსენდებათ და მომიკითხავენ ხოლმე, სად არისო.

როსტომ საგინაშვილი
photo: courtesy of Tamar Saginashvili
როსტომ საგინაშვილი

- მკითხველს ვუთხრათ, დღეს სად ხართ...

- სად ვარ და სოფელში ვარ და როგორც ჩვეულებრივ პენსიონერს შეეფერება, ისე ვცხოვრობ.

- ისე, თუ გჯერათ დედამიწის გარდა სხვა პლანეტაზეც რომ არის სიცოცხლე?

- მე მჯერა, რომ სადღაც სხვა ცივილიზაციებიც არსებობს. ხშირად ამიხედავს ცაში და მიფიქრია, ნეტავ, ახლა ვინ ისმენს ჩვენს „ჩაკრულოს“–მეთქი, ან რომ ისმენს, რა ესმის, რა განცდა ეუფლება? ნეტავ, ჩვენსავით ბურძგლავს, როცა ესმის "ხმალო ხევსურეთს ნაჭედო"?

- დარწმუნებული ვარ, რომ „ჩაკრულო“ მარტო სიმღერა არ არის თქვენთვის...

- "ჩაკრულომ" ისტორიაში შემიყვანა. ის უკვე ჩემი ნაწილია, ჩემშია, ისევე, როგორც თითოეულ ქართველში. ჩვენ ხომ ამ სიმღერებს უბრალოდ არ ვუსმენთ. ამ დროს ჩვენი სისხლი დუღს და გული ამოვარდნაზეა. როცა ქართული სიმღერა გვესმის, თითქოს ყველა უჯრედი ამ მელოდიას ხმას აყოლებს. იმიტომ რომ ის ჩვენი ერის სულის ნაწილია. ჩვენ კი ამ ერის შვილები ვართ – ნიჭიერები, ამაყები, ძლიერები და... ჯერჯერობით ყველა „თავთავისთვის ამღერებულები". აი, როცა ყველა ერთად და ხმაშეწყობილად „ავმღერდებით", მაშინ მართლა გაბრწყინდება ჩვენი ქვეყანა...

 

1024
დაკეტილი მაღაზიები აბანოთუბანში

კორონავირუსი საქართველოში: საგანგებო მდგომარეობის შემდეგ შეზღუდვების სრული სია/2 ივნისი

79054
(განახლებულია 00:58 02.06.2020)
23 მაისიდან საქართველოში საგანგებო მდგომარეობა აღარ მოქმედებს, მაგრამ მთავრობამ შეზღუდვების ნაწილი ძალაში დატოვა.

თბილისი, 2 ივნისი – Sputnik. საქართველოს მთავრობა დაჩქარებული ტემპით აგრძელებს შეზღუდვების მოხსნას, რომლებიც კორონავირუსის პანდემიის გამო დაწესდა.

2 ივნისისთვის ქვეყნის ტერიტორიაზე შემდეგი შეზღუდვები მოქმედებს:

 

  • დახურულ სივრცეებში, საჯარო დაწესებულებებში, ოფისებსა და მაღაზიებში სავალდებულოა პირბადის ტარება და სოციალური დისტანციის დაცვა;
  • კარანტინის რეჟიმი მოქმედებს თეთრიწყაროში და ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ორ სოფელში – მუშევანსა და გეტაში;
  • საზოგადოებრივ ტრანსპორტში დაუშვებელია პირბადის გარეშე ყოფნა და კონდიციონერების ჩართვა;

  •  

    8 ივნისამდე ნარცუნდება შეზღუდვა საერთაშორისო სახმელეთო, საზღვაო და ავიამიმოსვლაზე, ასევე აკრძალულია დახურული ტიპის რესტორნების და ბარების მუშაობა;

  • ტაქსის მძღოლისთვის სავალდებულოა პირბადის ტარება, ტაქსით ორზე მეტი მგზავრის გადაყვანა არ შეიძლება, ისიც უკანა სავარძელზე
  • აკრძალულია კულტურული და სპორტული ღონისძიებების გამართვა;
  • კაზინოების და ტოტალიზატორების მუშაობა დაშვებულია მხოლოდ ონლაინ;
  • აკრძალულია 10-ზე მეტი ადამიანის თავშეყრა ტრადიციულ სოციალურ ღონისძიებებზე (ქორწილი, ნებისმიერი იუბილე, ქელეხი და ა.შ.);
  • ყველა სახის ტრენინგი, კონფერენცია და სემინარი უნდა ჩატარდეს დისტანციურად;
  • სკოლებსა და უნივერსიტეტებში სასწავლო პროცესი კვლავ დისტანციურად განხორციელდება;
  • დასაშვებია უნივერსიტეტში პრაქტიკული/ლაბორატორიული სამუშაოებისა და გამოცდების ჩატარება არადისტანციურად, მაგრამ რეკომენდაციების შესაბამისად;
  • კულტურული ღონისძიებები მხოლოდ დისტანციური ფორმით ჩატარდება;
  • აკრძალულია მასობრივი სპორტული ღონისძიებების, შეკრებების და შეჯიბრებების ჩატარება;
  • აკრძალულია ვალუტის გადამცვლელი პუნქტების მუშაობა;
  • ადამიანების თავშეყრის ადგილებში აკრძალულია სპლიტ-სისტემის კონდიციონერების გამოყენება, რომლებიც ჰაერს იღებენ შენობიდან, აგრილებენ და ისევ აბრუნებენ. დაშვებულია სამრეწველო კონდიციონერების გამოყენება, რომლებიც კონდიცირება-ვენტილაციის სისტემებს მოიცავს (ჰაერი შენობაში გარედან შეაქვს);
  • 29 მაისიდან ქვეყანაში ამუშავდა საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, 1 ივნისიდან - სავაჭრო მოლები და ღია ცის ქვეშ მქონე სივრცეების რესტორნები. დახურული ტიპის დაწესებულებები 8 ივნისს იხსნება;
  • 15 ივნისიდან აღდგება შიდა ტურიზმი, ხოლო 1 ივლისიდან საქართველო უცხოელი მოგზაურების მიღებას დაიწყებს.

ამ მომენტისათვის ინფიცირებულთა რაოდენობა 794 ადამიანს შეადგენს, აქედან 624 გამოჯანმრთელდა, 12 კი გარდაიცვალა. კიდევ სამი ინფიცირებული მოქალაქე სამკურნალოდ სხვა ქვეყნებიდან ჩამოიყვანეს. ეპიდემიოლოგები მიიჩნევენ, რომ ჯერჯერობით აუცილებელია სოციალური დისტანციის უზრუნველყოფა და მოქალაქეთა მობილობის შეზღუდვა.

კორონავირუსით ინფიცირების ახალი შემთხვევების უმრავლესობა შიდა გადაცემას უკავშირდება.

საქართველო სხვა ქვეყნებისთვის კორონავირუსთან ბრძოლაში სამაგალითოა >>

უწყებათშორისი საკოორდინაციო საბჭო ოპერატიულად აფასებს სიტუაციას და შეიმუშავებს ახალ რეკომენდაციებს და შეზღუდვებს.

მთავრობის სპეციალურ ვებ-გვერდზე stopcov.ge გამოქვეყნებული ბოლო მონაცემების თანახმად, საკარანტინო სივრცეში იმყოფება 2508, სტაციონარებში მეთვალყურეობის ქვეშ კი 300 ადამიანია.

მთავრობა მოსახლეობას მოუწოდებს, ქვეყანაში კორონავირუსთან დაკავშირებით მხოლოდ და მხოლოდ გადამოწმებულ და ოფიციალურად დადასტურებულ ინფორმაციას ენდონ. ყველა ინფორმაციის მოძიება შესაძლებელია მთავრობის მიერ სპეციალურად შექმნილ ვებ-გვერდზე StopCoV.ge.

„ცხელი ხაზის“ ნომრები: ცხელი ხაზი კარანტინის რეჟიმის საკითხებზე – 144. საქართველოს ჯანდაცვა – 15 05 (დღე-ღამის განმავლობაში); დაავადებათა კონტროლის ცენტრი – 116 001 (21:00-მდე სამუშაო დღეებში და 18:00-მდე დასვენების დღეებში).

ყველა მოხალისეს, რომელსაც აქვს დრო და სურვილი დაეხმაროს ხანდაზმულ ადამიანებს, ასევე მათ, ვისაც სპეციალური დახმარება ესაჭიროება, შეუძლია დარეკოს მერიის ცხელ ხაზზე (032)2722222 და წითელი ჯვრის ცხელ ხაზზე - 0800 000 018.

კორონავირუსი საქართველოში: შეზღუდვების მოხსნის ეტაპები
© Sputnik / Konstantin Ivanov.
კორონავირუსი საქართველოში: შეზღუდვების მოხსნის ეტაპები
79054
თემები:
COVID-19 საქართველოში