ლანა ბენდუქიძე

ძაფებით დახატული იმპრესიონისტული ნამუშევრები და ჟურნალისტი, რომელმაც ახალი ტექნიკა შექმნა

1961
(განახლებულია 19:20 04.07.2019)
ადამიანის ფსიქიკა ამოუცნობია, შეიძლება ისე მოხდეს, რომ ერთ მშვენიერ დღეს საკუთარმა თავმა გაგაოცოს.

ლანა ბენდუქიძის შემთხვევაშიც ასე მოხდა. პროფესიით ხელოვნებათმცოდნე ქართულმა საზოგადოებამ ის ჯერ ჟურნალისტის ამპლუაში გაიცნო. მუშაობდა პარლამენტის საზოგადოებასთან ურთიერთობის განყოფილების უფროსად, არის არაერთი საინტერესო პროექტის ინიციატორი, რომელთა შორის არის „არტ-პარლამენტი“.

სულ ახლახან გაიმართა მისი პირველი პერსონალური გამოფენა, რომელზეც მან საოცარი ნამუშევრები წარმოადგინა. შეიძლება ითქვას, რომ თვითნასწავლი მხატვარი ხელოვნებაში ისეთი ახალი მიმართულების შემომტანია, რომელსაც თავად „იმპრესიონიზმი ძაფებში“ შეარქვა.

ლანა ბენდუქიძე
ლანა ბენდუქიძე

- ლანა, სანამ ერთ დღეს საკუთარ თავს გააოცებდით, სხვებს რა უკვირდათ თქვენში?

- ლაღი და მხიარული ბავშვი ვიყავი და მქონდა ერთი თვისება – ბუნებასთან საერთო ენას ვპოულობდი და შემეძლო ყვავილებთან მელაპარაკა. ხან ვწერდი, ხან ვხატავდი და ჩემ სამყაროში ყოველთვის რაღაცას ვაკეთებდი. რადგანაც ხელოვნების მიმართ მქონდა მიდრეკილება, ამიტომ ხელოვნებათმცოდნეობაზე ჩავაბარე.

ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება
ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება

- „მეოთხე ხელისუფლებაში“ მუშაობის პერიოდიდან რა გახსენდებათ?

- ჟურნალისტად მუშაობის პერიოდიდან ბევრი ფაქტი შეიძლება გავიხსენო. ძალიან რთულ და საინტერესო პერიოდში მომიწია პირველ არხზე, საინფორმაციო პროგრამა „მაცნეში“ მუშაობა (მაშინ „მოამბეს“ „მაცნე“ ერქვა), მაგრამ თქვენ შეკითხვაზე დაუფიქრებლად 1995 წლის ტერაქტი გამახსენდა. 1995 წლის 29 აგვისტოს, როცა საქართველოს მაშინდელ ხელისუფლებას ქვეყნის კონსტიტუციის მიღება უნდა აღენიშნა, თბილისის ცენტრში, "იმელის" შენობის მიმდებარე ტერიტორია ძლიერი აფეთქების ხმამ მოიცვა. ყველა ჟურნალისტი სხვადასხვა ლოკაციაზე ვიყავით. მე მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლეში, სტუმრებთან ერთად მთავრობის წარმომადგენლებს ველოდებოდი. იქ ამ დღესთან დაკავშირებით საზეიმო მიღება უნდა გამართულიყო. ღონისძიების ოფიციალურ გახსნამდე 15 წუთი იყო დარჩენილი, როდესაც საშინელი ხმა გაისმა, ყველანი გარეთ გავცვივდით, სადღესასწაულო განწყობა პანიკამ შეცვალა... ასე რომ, დღე, რომელიც საქართველოს ისტორიაში კონსტიტუციის მიღების საზეიმო ცერემონიით უნდა შესულიყო, საზოგადოების მეხსიერებას ტერორისტული აქტით შემორჩა.

ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება
ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება

- მკითხველს შევახსენებ, რომ წლების შემდეგ თქვენი ინიცირებული იყო პარლამენტისთვის უჩვეულო ისეთი პროექტი, როგორიცაა „არტ პარლამენტი“...

- ეს იყო 2010 წელს, ჩემ განყოფილებაში გადმოვიდა თანამშრომელი, რომელიც პროფესიით მხატვარი იყო. ამის მერე იდეა გამიჩნდა, რომ გამეკეთებინა პროექტი, სადაც პარლამენტის თანამშრომლები საკუთარ ნიჭს გამოავლენდნენ და ამ გზით იქ მომუშავე ადამიანები ერთმანეთს სხვა კუთხითაც გავიცნობდით. მაშინ პირველად წარმოვადგინე საკუთარი ნახატებიც. მას შემდეგ მქონდა სერიოზული ლუფტი და გაჩერებული ვიყავი. მახსოვს ერთ ნამუშევარი ოთხი წელი ვერ დავამთავრე. ალბათ ყველაფერს თავისი დრო, განწყობა და მუზა სჭირდება.

ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება
ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება

- ზეთის საღებავები ძაფებით ხატვით როდის შეიცვალა?

- წლების შემდეგ ძაფს ზეთის საღებავები შევუერთე და ნახატების შექმნა ასე დავიწყე. იმპრესიონიზმი ჩემი შთაგონების წყაროა და ამ მიმდინარეობას მხატვრობაში ყოველთვის გამოვარჩევ. ამიტომ ჩემს ნახატებსაც ასე დავარქვი „იმპრესიონიზმი ძაფებში“. ჩემი პირველი ნამუშევარი 2001 წელს შეიქმნა. ეს იყო შემოქმედებითი ძიების პერიოდი. თავდაპირველად აპლიკაციით დავიწყე, თუმცა ეს ჩემთვის ნაკლებ საინტერესო აღმოჩნდა. მინდოდა რაღაც ახალი და მალევე მივედი ამ ტექნიკამდე, რომელიც წლების განმავლობაში იხვეწებოდა და ძიების ეტაპებს გადიოდა.

ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება
ლანა ბენდუქუძის შემოქმედება

- შეიძლება ითქვას, რომ ასეთი რამ თქვენამდე არ არსებობდა?

- ეს ტექნიკა 18 წლის წინ შევიმუშავე და, შემიძლია ვთქვა, რომ მანამდე არ არსებობდა. სიმართლე გითხრათ, ძაფებით ხატვა ჩემთვის ტექნიკურად სირთულეს არ წარმოადგენს და ნამდვილად ძალიან საინტერესო პროცესია. ძირითადი სამუშაო ხელით სრულდება და მისთვის მხოლოდ მაკრატელი და ძირითადად მულინის ძაფებია საჭირო. ზოგჯერ სხვა ძაფსაც ვიყენებ.

გამოფენაზე
გამოფენაზე

- ახლახან ჩატარდა გამოფენა, სადაც საზოგადოებამ, ასე ვთქვათ, „ლან-არტული“ გზით შექმნილი თქვენი ნამუშევრები იხილა...

- დიახ, რამდენიმე დღის წინ გაიმართა ჩემი პირველი პერსონალური გამოფენა. მინდა ვისარგებლო შემთხვევით და, პირველ რიგში, მადლობა გადავუხადო გიორგი კალანდიას და ხელოვნების სასახლის გუნდს დახმარებისა და მხარდაჭერისთვის. ჩემთვის გამოფენაზე მოსული ყველა ადამიანის მოსაზრება საინტერესო და გასათვალისწინებელი იყო. მომავალში არ ვიცი კიდევ რა მოულოდნელ სიურპრიზს მიმზადებს საკუთარი თავი და ცხოვრება, ვიცი, რომ ხელოვნებასთან კავშირს ვეღარ გავწყვეტ, რადგან ხელოვნება ჩემთვის შთაგონებაა...

 

1961
ლელა სარიშვილი

კლასგარეშე საკითხავი პედაგოგებისთვის: მადლობას ვუხდი უფალს, რომ მასწავლებელი მქვია...

1178
(განახლებულია 21:18 26.02.2021)
„მიხარია, როცა გაკვეთილზე ჩემი მოსწავლეების სითბოთი და სიყვარულით სავსე თვალები შემომციცინებს“ – ეს სუფსელი პედაგოგის ლელა სარიშვილის სიტყვებია...

თავდაპირველად პედაგოგობა გრიგოლეთში დაწყებითი კლასის მოსწავლეებისთვის მათემატიკის სწავლებით დაიწყო. შემდეგ იყო სასულიერო სემინარია და რელიგიის მასწავლებელი გახდა. იყო სუფსის კულტურის განყოფილების ხელმძღვანელიც და მისი ინიციატივით არაერთ საქველმოქმედო ღონისძიებას ჩაეყარა საფუძველი.

საბოლოოდ ბავშვობის ოცნება აისრულა – ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი გახდა და ამჟამად საყვარელ საგანს წყალწმინდის სკოლის ბავშვებს ასწავლის.

ლელა სარიშვილი
ლელა სარიშვილი

- ქალბატონო ლელა, როგორი მოსწავლე იყავით თავად და პედაგოგის პროფესია ბავშვობის ოცნება იყო თუ დრომ მოიტანა?

- კარგი მოსწავლე ვიყავი. ძალიან მიყვარდა კლასგარეშე ლიტერატურის კითხვა და სკოლიდან დაბრუნებული ლიტერატურის კითხვას გაკვეთილების შესწავლამდე შევუდგებოდი ხოლმე. როცა საღამოს სამსახურიდან დაბრუნებული დედა ან მამა ცხრილის მიხედვით ყველა გაკვეთილს ჩაიბარებდა, მეორე დღის გაკვეთილების შესწავლას ვიწყებდი. მერე გადავშლიდი საკუთარ საკლასო ჟურნალს, ვითომ გაკვეთილს ვხსნიდი, „ვაყოლებდი“ მოსწავლეებს და ხან ერთი მასწავლებლის როლს ვთამაშობდი, ხან მეორისას და ცოდნასთან ერთად დიდ სიამოვნებასაც ვიღებდი.

ბავშვობიდან ვოცნებობდი გავმხდარიყავი პედაგოგი და ბედნიერი ვარ, რომ ეს ოცნება ავიხდინე.

თბილისის ტექნიკურ უნივერსიტეტში ინჟინერ-პედაგოგის დიპლომის მიღების შემდეგ ერთი წელი ვიმუშავე ჩემი რაიონის კოლეჯში, შემდეგ, 1992 წლიდან – გრიგოლეთის დაწყებით კლასში მათემატიკის მასწავლებლად.

მოსწავლეებთან ერთად
მოსწავლეებთან ერთად

- სასულიერო სემინარიაც დაამთავრეთ...

- 1995 წელს სწავლა განვაგრძე ბათუმის სასულიერო სემინარიაში. მაშინ სემინარიის რექტორი მეუფე დიმიტრი იყო. მისი ლოცვა-კურთხევით ხშირად ჩამოვდიოდი მშობლიურ სკოლაში და გაკვეთილების შემდეგ მოსწავლეებს ვუტარებდი რელიგიის გაკვეთილებს. შემდეგ რელიგია, როგორც საგანი შემოვიდა სკოლაში და მას 2020 წლამდე ვასწავლიდი. 2020 წლის იანვრიდან, განათლების სამინისტროს გადაწყვეტილებით, სკოლებში რელიგიის სწავლება შეწყდა. აღსანიშნავია, რომ წლების განმავლობაში მხოლოდ სუფსის საჯარო სკოლა ინარჩუნებდა რელიგიის ისტორიის საათებს.

მეგობართან ერთად
მეგობართან ერთად

- იყო 21-ე საუკუნის თაობის მასწავლებელი – არც ისე ადვილია, მაგრამ ალბათ გაცილებით რთულია მათ რელიგია ასწავლო და ღმერთის არსი განუმარტო...

- მეტად საპასუხიმგებლო იყო რელიგიის გაკვეთილის ჩატარება, რადგან გაკვეთილზე მართლმადიდებელი ქრისტიანი ბავშვების გარდა სხვა სარწმუნოების მოსწავლეებიც ისხდნენ. რაც შეეხება ღმერთის არსს, პირველ გაკვეთილზე ბავშვებს დაფაზე მზეს ვუხატავდი და ვეუბნებოდი, რომ ღმერთი – წმინდა სამებაა და ის ისევე განუყოფელია, როგორც მზე, მზის სხივი, სინათლე და სითბო, რომელიც მზის სხივს დედამიწაზე ჩამოაქვს. ის სიცოცხლეს ანიჭებს ყველაფერს. მზის დისკო – მამა ღმერთია, სხივი – ძე ღმერთი, სინათლე და სითბო – სულიწმინდა. ამის მერე ვუხსნიდი, რომ დედამიწაზე, მართლმადიდებელი ქრისტიანების გარდა, ცხოვრობენ სხვა სარწმუნოების მიმდევრები: მაჰმადიანები, იუდეველები, ინდუიზმის მიმდევრები... შემდეგ სიკეთესა და კაცთმოყვარეობაზე ვესაუბრებოდი. ვიცი, რომ ჩემს მოსწავლეებს ძალიან სწყდებათ გული, რომ რელიგიის გაკვეთილი აღარ უტარდებათ. ჩვენ ათი წლის მანძილზე ვიღებდით მონაწილეობას საპატრიარქოსთან არსებული ახალგაზრდული ცენტრის მიერ გამოცხადებულ ინტელექტუალურ კონკურსში „ჩვენ ვსწავლობთ ბიბლიას".

მეგობართან ერთად
მეგობართან ერთად

- ვიცი, რომ თქვენ აისრულეთ დიდი ხნის ოცნება და დღეს ქართულის მასწავლებელი ხართ...

- ეს იყო 2019 წლის ზაფხულში, როცა მასწავლებლის პროფესიული განვითარების სქემამ საშუალება მომცა, რომ გამოცდა ჩამებარებინა როგორც პროფესიულ უნარებში, ასევე ამეხდინა ბავშვობის ოცნებაც და ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი გავმხდარიყავი. როცა გამოცდები ჩავაბარე, იმ დროს წყალწმინდის საჯარო სკოლამ ქართულის მასწავლებლის ვაკანსია გამოაცხადა. მადლობა სკოლის დირექციას, ქალბატონ ნანი ჯიქიასა და რუსუდან ზოიძე-მეგრელიშვილს, რომ ქართულის მასწავლებლად ამიყვანეს და სამი კლასი ჩამაბარეს. ჩემი მშობლიური სუფსის საჯარო სკოლის შემდეგ, ცოტაც არ იყოს, წარმოუდგენლად მეჩვენებოდა სხვა სკოლის მასწავლებელი ვყოფილიყავი, მაგრამ, ღვთის შეწევნით, ახლა მეორე სოფელში დიდი სიყვარულით მივიჩქარი. მიხარია, როცა გაკვეთილზე ჩემი მოსწავლეების სითბოთი და სიყვარულით სავსე თვალები შემომციცინებს.

ლელა სარიშვილი კოლეგებთან ერთად
ლელა სარიშვილი კოლეგებთან ერთად

- წლების განმავლობაში თქვენ სუფსის კულტურის სახლის დირექტორიც იყავით, რით იყო ის დრო გამორჩეული? 

- კულტურის სახლის დირექტორი 2008-2019 წლებში ვიყავი და ეს ჩემი ცხოვრების მნიშვნელოვანი პერიოდია. დირექტორის თანამდებობა საკუთარი ნებით დავტოვე, რადგან არჩევანის წინაშე დავდექი და ბავშვობის ოცნებამ სძლია. იმ დროს ხშირად ვატარებდით საქველმოქმედო ღონისძიებებს კულტურის სახლის გვერდით არსებული ყოველთა წმინდას ტაძრის სარემონტო სამუშაოების ხელშესაწყობად, ასევე სოციალურად დაუცველი ოჯახების ბავშვებისა თუ ავადმყოფი ბავშვების დასახმარებლად. ერთ-ერთ ასეთ საქველმოქმედო ღონისძიებაში კულტურის სახლის თანამშრომლებისა და თანაკლასელების თანადგომით რაიონის სკოლებმა და საზოგადოების გარკვეულმა ნაწილმა მიიღეს მონაწილეობა. მახსოვს, 17 წლის გოგონას, ქეთი სურმანიძეს როგორ ვაგრძნობინეთ, რომ მარტო არ იყო და მშობლების გარდა მასზე ჩვენც ვზრუნავდით. სცენაზე თვალცრემლიანი ქეთი იდგა და მადლობას იხდიდა თანადგომის გამო, რომელმაც იმის იმედი დაუბრუნა, რომ ყველაფერი კარგად იქნებოდა.

ლელა სარიშვილი გაკვეთილზე
ლელა სარიშვილი გაკვეთილზე

- რაიმე განსხვავებული გზით ხომ არ ცდილობთ, რომ თქვენმა მოსწავლეებმა ლიტერატურა შეისწავლონ და შეიყვარონ?

- მოსწავლეებმა ესა თუ ის ნაწარმოები უკეთ რომ გაიგონ, საამისოდ მათი გმირების ხასიათს უნდა ჩაწვდნენ. ამიტომ რომელიმე ლიტერატურული ნაწარმოების განხილვის დროს კონკრეტულ პერსონაჟზე ვმსჯელობთ. მოსწავლეებს ვთავაზობ, გაიხსენონ საკუთარი ამბავი - მსგავსი რამ ჩვენც ხომ არ გადაგვხდენია? როგორ მოვიქცეოდით მსგავსს სიტუაციაში? დიდ ყურადღებას ვუთმობ კლასგარეშე ლიტერატურას, გამოცხადებული გვაქვს კონკურსი „ყველაზე კარგი მკითხველი". წაკითხული მოთხრობების შემდეგ ერთმანეთს შთაბეჭდილებებს ვუზიარებთ, ვწერთ თავისუფალ თხზულებებს, ესეებს და ერთმანეთს ვაცნობთ.

ლელა სარიშვილი მეგობართან ერთად
ლელა სარიშვილი მეგობართან ერთად

- გაკვეთილი თქვენთვისაც თავისებური სცენაა?

- ასეა. გაკვეთილიც ერთგვარი სცენაა, სადაც მოსწავლეთა სახით სხვადასხვა მაყურებელი გიცქერის და გისმენს და ეს სპექტაკლი მათთვის საინტერესოდ უნდა „ითამაშო“. ყველა ბავშვში უნდა მოძებნო ის კეთილი მარცვალი, რომელიც ყველაზე სუსტ მოსწავლესაც აგრძნობინებს, რომ მას მეტი შეუძლია. აუცილებელია, რომ კლასში სუფევდეს ჰარმონია, ურთიერთპატივისცემა და ბავშვებს ერთმანეთის ნიჭის დანახვა და აღიარება შეეძლოთ.

რთული, მეტად რთული და საპასუხისმგებლოა, რომ კარგი მასწავლებელი იყო. ღვთის შეწევნით, მუხლჩაუხრელი ვშრომობ, რომ ყველა გაკვეთილი განსხვავებულად საინტერესო, სახალისო და შემოქმედებითი იყოს. მუხლზე დაჩოქილი ვუხდი მადლობას უფალს იმისთვის, რომ მასწავლებელი მქვია...

 

1178
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი

მინანქარში გაცოცხლებული „ვეფხისტყაოსანი", ანუ რა ხდება, როცა ხელოვნება სულის ნაწილი ხდება

151
(განახლებულია 19:32 26.02.2021)
დიზაინერი ნათია არველაძე არაერთი უნიკალური, ძალზე შთამბეჭდავი კოლექციის ავტორია და თითოეული პროექტით ისტორიას აცოცხლებს.

მისი ერთ-ერთი განსაკუთრებული პროექტია „ვეფხისტყაოსნის“ თემაზე შესრულებული მინანქრის სამკაული, რომელსაც საზოგადოებაში რეზონანსული გამოხმაურება მოჰყვა. გარდა ამისა, ქალბატონი ნათია მუშაობს ტანსაცმლის დიზაინზე. მისი ყველა ნამუშევარი არის ექსკლუზიური და არასოდეს მეორდება.

ნათია არველაძე
ნათია არველაძე

- გაეცანით ჩვენს მკითხველს...

- ჩემი ინტერესი ხელოვნების მიმართ ადრეულ პერიოდში გამოვლინდა. ხატვა, აქსესუარები, ტანსაცმელი - ყოველთვის მიტაცებდა. ამიტომაც ჩავაბარე თბილისის სახელწიფო სამხატვრო აკადემიაში, შემდეგ კი უნივერსიტეტში, ხელოვნების ისტორიის ფაკულტეტზე. თავისი თვითმყოფადობით ქართული კულტურა ყოველთვის აღფრთოვანებას იწვევდა ჩემში. მსურდა თვითონ შემექმნა რაღაც, რითიც გამოვხატავდი ჩემს დამოკიდებულებას და სიყვარულს. ასე გაჩნდა ქართულ ბაზარზე ბრენდი „მართა“, რომელიც უკვე 12 წელია არსებობს.

ნათია არველაძე
ნათია არველაძე

- სამკაულების შექმნით როდის დაინტერესდით? როგორ შეისწავლეთ და რამდენად საინტერესო იყო ეს პროცესი თქვენთვის?

- სამკაული ყოველთვის მაინტერესებდა, თუმცა იმისთვის, რომ კოლექცია შექმნა, საკმაო ცოდნა, თანხები და რისკია საჭირო. 2016 წელს მონაწილეობა მივიღე თბილისის მოდის კვირეულში და ასე შეიქმნა პირველი და ჩემთვის უსაყვარლესი კოლექცია ტანსაცმლისა და სამკაულის, რომლის ინსპირაცია იყო ქართველ მეფეთა შესამოსელი და უძველესი ოქრომჭედლობა. სამკაული შევასრულეთ ურთულესი ტექნიკით, რომელიც თვითონ მოვიფიქრე. ამ ყველაფერს დიდი შრომა და ნებისყოფა სჭირდებოდა, რაშიც გვერდით მედგა ჩემი ატელიეს არაჩვეულებრივი პროფესიონალთა გუნდი. ეს იყო რაღაც დიდი და საინტერესო გზის დასაწყისი.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი
photo: courtesy of Atelier MARTA
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი

- რა ტექნიკით ქმნით სამკაულს და რა ეტაპებს გადიხართ, სანამ ნივთი დასრულებულ სახეს მიიღებს?

- დროთა განმავლობაში გადავედი მინანქრის ტექნიკაზე, რომელსაც გამოხატვის მეტი შესაძლებლობები აქვს.

ჩემთვის მთავარია იდეა, რომელიც შთამაგონებს, აღმაფრთოვანებს, მიკარგავს მოსვენებას და ტვინში იწყება სრული ქაოსი და ამ ქაოსიდან ნელ-ნელა ჩნდება, იკვეთება ფორმები, რასაც შინაგანად ვგრძნობ. ესკიზებს ვქმნი მანამდე, სანამ არ გამოიძერწება სასურველი ფორმა. შემდეგ მოდის უკვე შესრულების ტექნიკური მხარე, რაც ასევე რთული და საინტერესოა.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ვეფხისტყაოსნის თემაზე შექმნილი სამკაული

- თქვენთვის, როგორც ქალისთვის, რასთან ასოცირდება ლამაზი სამკაული?

- ლამაზი სამკაული ისაა, რომელსაც იხდენს ადამიანი, რომელიც ორგანულადაა შერწყმული ხასიათთან, ინდივიდუალურობასთან.

ზოგადად, სამკაული, ჩემი აზრით, ესაა თვითგამოხატვის საუკეთესო საშუალება. სამკაულით შეიძლება გახდე რომანტიკულიც, მეოცნებეც, ვინტაჟურიც და რევოლუციონერიც.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული

- ყველაზე რთული და საპასუხისმგებლო ნამუშევარი გაიხსენეთ...

- ერთ-ერთ რთულ ნამუშევრად ჩემს შემოქმედებაში მივიჩნევ კოლექციას „ვეფხისტყაოსანი", რომელზეც ვიმუშავე საკმაოდ მოკლე დროში და შევქმენი სცენები ნაწარმოებიდან. ეს იყო ძალიან საპასუხისმგებლო, რადგან ფაქტიურად პირველად ხდებოდა „ვეფხისტყაოსნის" დასურათება სამკაულში. საკმაოდ დიდი მოწონება ხვდა წილად და, ვფიქრობ, ადრე თუ გვიან ისევ მივუბრუნდები ამ თემას.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამოსი

- სამკაულის გარდა ქმნით ტანსაცმლის დიზაინს. რით არის თქვენი სამოსი გამორჩეული და იგრძნობა თუ არა ნამუშევრებში თქვენი ხელწერა?

- თავიდან, როდესაც ტანსაცმლის შექმნა დავიწყე, ესეც ქართულ კულტურასთან იყო დაკავშირებული. მსურდა ტაძრის კედლებზე გამოსახული მეფეთა და დიდებულთა შესამოსელი თანამედროვე სახით და დიზაინით გადმომეცა. ძალიან შთამბეჭდავი გამოვიდა. მაგრამ ასეთი ნამუშევრები სპეციფიკურ მიდგომას მოითხოვს, ვიწრო წრეზეა გათვლილი და შესრულებაც ძვირადღირებულია. ამიტომ, სამწუხაროდ, ხშირად ვერ ვქმნი.

ჩემს ატელიეში ამჟამად ფუნქციონირებს მუდმივი „შოურუმი“, სადაც ჩვენს მომხმარებელს ვთავაზობთ სხვადასხვა თანამედროვე სტილის სამოსს. შესრულებულია უმაღლესი ხარისხით, რაც დღეს საკმაოდ იშვიათია.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული

- რთული იყო ქართულ ბაზარზე სახელის მოხვეჭა და თავის დამკვიდრება? რა სირთულეების დაძლევა მოგიხდათ?

- ქართულ და ნებისმიერ ბაზარზე თავის დამკვიდრება – ესაა ურთულესი გზა. მთავარია მიზნისკენ სწრაფვა, დაუღალავი შრომა, უწყვეტი ძალისხმევა, მიზანსწრაფულობა. არაერთგზის მოგვიწევს გავიაროთ სირთულეების ქარცეცხლში და სწორედ მაშინ არ უნდა დანებდე. ესაა წარმატების გასაღები. დღეს, როცა წარსულს გადავხედავ, ვფიქრობ, რა ძალით ვუმკლავდებოდი ამ გამოწვევებს. მაგრამ მგონია, ესაა ყველაზე ძლიერი განცდა - სურვილი თვითგამოხატვისა. მერე რაღაცნაირად თავისთავად მოდის ინტერესიც და წარმატებაც.

ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული
ნათია არველაძის დიზაინით შექმნილი სამკაული

- სამომავლოდ რა გეგმები გაქვთ?

- ამჟამად ვმუშაობ სამკაულის ახალ კოლექციაზე, წესით, საკმაოდ საინტერესო უნდა გამოვიდეს, რადგან შესრულების მხრივაც გარკვეული სიახლეები იქნება.

 

151
გოგონა კომპიუტერთან

იქმნება მზერითა და აზრის ძალით მომუშავე კომპიუტერი: შედეგები უკვე არის

0
(განახლებულია 16:33 01.03.2021)
მეცნიერების თქმით, უნიკალურ სისტემას გარკვეული ნაკლი აქვს, რომლის აღმოფხვრაზეც მუშაობენ ამ დროისათვის

თბილისი, 1 მარტი — Sputnik. მეცნიერები კომპიუტერის მზერითა და „აზრის ძალით“ მართვის უნიკალურ სისტემაზე მუშაობენ მოსკოვის სახელმწიფო ფსიქოლოგიურ–პედაგოგიურ უნივერსიტეტში, შედეგები უკვე გამოქვეყნდა ჟურნალში Frontiers in Neuroscience.

გავრცელებული ინფორმაციით, სისტემას საფუძვლად ტვინის მაგნიტური ველების ამოკითხვა უდევს და ამას მნიშვნელოვნად შეუძლია გაუმარტივოს კომპუიტერით სარგებლობა შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ადამიანებს.

ავტორების თქმით, მზერის მეშვეობით კომპიუტერის მართვისთვის გამოიყენება სპეციალური მოწყობილობა აიტრეკერი. ის ვიდეოკამერის მეშვეობით განსაზღვრავს, რა ადგილს უყურებს მომხმარებელი ეკრანზე. ასეთ შემთხვევაში მზერის ერთ ადგილზე შეჩერება იგივეა, რაც „მაუსის დაკლიკება“.

ამასთან მეცნიერები წუხან, რომ ამ ტექნოლოგიას ჯერჯერობით სერიოზული ნაკლი აქვს: მას არ შეუძლია ამოიცნოს, განზრახ, ანუ დასაკლიკებლად აჩერებს მომხმარებელი ეკრანზე მზერას თუ უბრალოდ აკვირდება, ათვალიერებს რამეს.

სწორედ ამ ნაკლის აღმოფხვრაზე მუშაობენ ამ დროისათვის მოსკოველი მეცნიერები. ისინი ქმნიან სისტემას, რომელსაც განზრახ და შემთხვევით გაჩერებული მზერის განსხვავების უნარი ექნება. ავტორების თქმით, ეს იქნება აიტრეკერისა და კიდევ ერთი ტექნოლოგიის ჰიბრიდი, რომელიც შშმ პირების დასახმარებლად გამოიყენება.

0
თემები:
მსოფლიო და მეცნიერება