გიორგი ნინიძე

მინისტრის ყოფილი მოადგილე, რომელმაც ხატვა პაბლო პიკასოს გამოცხადების შემდეგ დაიწყო

1717
(განახლებულია 14:54 10.06.2019)
ცხოვრება იმითაა მშვენიერი, რომ მოულოდნელობებით ყოველთვის გვაოცებს და გვანებივრებს...

გიორგი ნინიძე სხვადასხვა დროს, გამორჩეულ პოზიციებსა და თანამდებობებზე მუშაობდა. ყოფილი ჩინოვნიკი, რომელიც ერთ-ერთ სამინისტროში, მინისტრის მოადგილე იყო, ვერასოდეს წარმოიდგენდა, რომ ერთ დღეს ხატვას დაიწყებდა და ამაში... არც მეტი, არც ნაკლები, გენიალური ესპანელი მხატვარი, პაბლო რუის პიკასო იქნებოდა „დამნაშავე“...

სულ ახლახან თვითნასწავლმა ნიჭიერმა მხატვარმა, სხვადასხვა სტილში შესრულებული საინტერესო ნამუშევრები გამოფინა და საზოგადოება კიდევ ერთხელ გააოცა...

გიორგი ნინიძე
გიორგი ნინიძე

-ბატონო გიორგი, ძალიან საინტერესო და უჩვეულო ცხოვრება განვლეთ- მინისტრობიდან- მხატვრობამდე. ბოლოდან დავიწყოთ: როგორია თქვენი ზამთრის გაზაფხული?

- ამ წელს 70 წლის გავხდი, მაგრამ სულით 30 წლის ვარ და ამიტომ ჩემს გამოფენას, რომელიც ახლახან იყო, „ჩემი ზამთრის გაზაფხული“ დავარქვი. მიუხედავად იმისა, რომ ბიოლოგიურად უკვე ზამთარია- სულში გაზაფხულია და ის არაჩვეულებრივია… გამოფენამდე შემთხვევით გავიცანი მწერალი, პოეტი, პროზაიკოსი და მთარგმნელი მეა ივანისელი. ჩვენი შემოქმედებითი იდეები ერთმანეთს დაემთხვა. როცა ჩემი ნამუშევრები ნახა მოეწონა და სურვილი გამოთქვა, რომ გამოფენა გაგვეკეთებინა. მასზე სიმბოლურად გამოვფინე 70 ნახატი, რომლებიც მისი ეპიგრამებით გავაფორმეთ. ძალიან კმაყოფილი დავრჩი. 

გამოფენაზე
გამოფენაზე

-წლების წინ სხვადასხვა თანამდებობებზე მუშაობდით...

-პროფესიით მხატვარი არ ვარ, განათლება მოსკოვში მივიღე. 1975 წელს დავამთავრე ტექნოლოგიური აკადემია და როცა მოსკოვიდან ჩამოვედი სპეციალობით დავიწყე მუშაობა. ერთ-ერთ სამინისტროში 22 წელი ვიმუშავე. ეს იყო მოსახლეობის საყოფაცხოვრებო მომსახურების სამინისტრო, რომელიც დღეს აღარ არსებობს. აქ რიგითი თანამშრომლიდან მინისტრის პირველ მოადგილემდე ავედი და სხვათა შორის, იქ მუშაობის დროს შვიდი მინისტრი გამოვიცვალე.

გამოფენაზე
გამოფენაზე

-ეჭვი მაქვს, რომ ხატვას მინისტრობის დროს არ დაიწყებდით.

-არა, რა თქმა უნდა. მაშინ არ დამიწყია. პრივატიზაციის პროცესების შემდეგ პირველად ეს სამინისტრო დახურეს. ძალიან ბევრი ვიბრძოლე მაგრამ არაფერი გამოვიდა, შემდეგ კი საკონკურსო წესით მოვხვდი ერთ სამუშაოზე, BMW-ს მთავარი იმპორტიორი ვიყავი ამიერკავკასიაში. კიდევ 22 წელი თსუ-ში ვპედაგოგობდი და ეს საქმე ძალიან მიყვარდა. ლექციებს ვკითხულობდი საინჟინრო-ეკონომიურ ფაკულტეტზე. რაც შეეხება ხატვას, სპეციალური განათლება არ მქონდა მიღებული, სწორ ხაზსაც ვერ ვავლებდი. უცებ 43 წლის ასაკში ხელში ფუნჯი ავიღე და ხატვა დავიწყე. ხატვის დაწყების იმპულსი გაგიკვირდებათ და, არა ერთჯერადი სიზმარი-გამოცხადება გახდა...

გიორგი ნინიძის შემოქმედება
გიორგი ნინიძის შემოქმედება

- შეიძლება რომ მოგვიყვეთ?

- სხვათა შორის ეს ამბავი ჟურნალისტებისთვის არ მომიყოლია... პირველად გამომეცხადა, ოღონდ არ გაგეცინოთ.. პაბლო პიკასო!..

- ვაი..

- გაგიკვირდათ არა?- მართლა ასე იყო. წვერებში იყო და მითხრა: შენ ჩემი სტილი გექნება და უნდა დაიწყო ხატვაო. მერე როცა არ დავიწყე ძალიან გამიბრაზდა, ისევ გამომეცხადა სიზმარში და მითხრა: დღეს შენ გახვალ და იყიდი ფუნჯს, საღებავებს და ტილოებსო. საღამოს კი დაჯდები და დახატავო...

გიორგი ნინიძის შემოქმედება
გიორგი ნინიძის შემოქმედება

- ბატონო გიორგი, უკაცრავად, ეს რა ენაზე გითხრათ?

-ქართულად მითხრა... ამის მერე მე და ჩემი მეუღლე თელავში ვიყავით წასული. გზაში მანქანით გავჩერდით ერთ ადგილზე, სადაც გამოკრული იყო ტრაფარეტი: „იყიდება ტილოები“. შევედი და ეგრევე რვა ცალი ტილო ვიყიდე. ამის მერე, როცა თბილისში, სანაპიროზე, ჩვენებურ მონმარტრზე ვსეირნობდი უცნობი ქალბატონი მომიახლოვდა და მეუბნება: ეს საღებავები გუშინ ჩამომივიდა სანქტ-პეტერბურგიდანო. ვიცოდი, რომ ეს ერთ-ერთი საუკეთესო საღებავებია. ისინი ვიყიდე და წავედი დიდუბეში, სადაც იმ დროს ოროთახიანი ბინა მქონდა. დავჯექი, ვატრიალებ ხელში ფუნჯებს და ტილოს ვუყურებ, მაგრამ არ ვიცი რა და როგორ გავაკეთო, ანუ იმ დღეს ვერაფერი დავხატე. იმავე ღამეს ისევ გამომეცხადა პაბლო პიკასო.

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

- მოკლედ, არ  მოგეშვათ...

- ასე გამოვიდა. მითხრა: ხვალ დაჯექი და დამელოდეო. როცა ეს ამბავი მახსენდება მეცინება და ვხვდები, რომ ჩემი მეუღლე მაშინ არ იყო მტყუანი რომ შეეშინდა.. მოკლედ წავედი, ვუყურებ ამ ტილოებს და ქვეცნობიერის ხმას მივყევი: თითქოს ვიღაც მკარნახობდა. ავიღე წითელი და თეთრი საღებავები და დავიწყე... პირველივე ნახატი ისეთი გამოვიდა, რომ სიმართლე გითხრათ, მეც შემეშინდა. იმ ნახატს დავარქვი „მზესუმზირები“...

გიორგი ნინიძის შემოქმედება
გიორგი ნინიძის შემოქმედება

- ეგ უკვე ვან გოგი ხომ არ იყო?

- არა, ისევ პიკასო იყო, ეს დაახლოებით 30 წლის ამბავია. ჩვენი „ურთიერთობა“ დღემდე გრძელდება. „მზესუმზირები“ სახლში დავკიდე და დღემდე ვინც ჩემთან მოდის, მის დანახვაზე არანორმალურად დადებითი განწყობა უჩნდება. ეს ნამუშევარი ყველას მოსწონს. ამის მერე ერთი კვირა ვიმუშავე და ჩემთან სპეციალისტები მოვიდნენ, რასაც მედიის დაინტერესებაც მოჰყვა.

- თქვენ ზემოთ მეუღლის ეჭვები ახსენეთ....

- ჩემი მეუღლე ექიმი გახლავთ. როცა სახლში ჩემი პირველი ნამუშევრები მივიტანე, ის დრო იყო, ჩემი უფროსი ვაჟი უნივერსიტეტში აბარებდა. როცა მეუღლემ ეს დაინახა, მისაყვედურა, გიორგი, ბავშვი წელს აბარებს და შენ ნახატებში ხარჯავ ფულსო? მე ვუთხარი ჩემი დახატულია მეთქი. მეუღლე გაჩერდა და მათ ეჭვით დააკვირდა.

გიორგი ნინიძის შემოქმედება
გიორგი ნინიძის შემოქმედება

-სავარაუდოდ, არ დაიჯერა?

-არ დაიჯერა კი არა, მეორე დღეს ექიმთან წამიყვანა. იმ პერიოდში, 90-იანებში ძალიან მოდური იყო არაჩვეულებრივი ქალბატონი, ნუნუ ლაითაძე. როცა მასთან მიმიყვანა და ის დამელაპარაკა, ჩემს მეუღლეს მიუბრუნდა და უთხრა: ამ ადამიანს არაფერი სჭირსო. ამის შემდეგ ჩვენი ოჯახის ახლობელი, რომლის სახელი არ მახსოვს, გვარად ბეჟუაშვილი, ჩვენთან სტუმრად მოვიდა და ძალიან დიდხანს მელაპარაკა. მან ჩემს მეუღლეს უთხრა: ქალბატონო მარინა, ადროვეთ ამ კაცს, ტყუილად ჩირქს ნუ სცხებთ, ის არაფერშია დამნაშავეო. ასეთი ამბავი ბუნების ჩვეულებრივი მოვლენაა, გოეთემ ფაუსტი 70 წლის რომ იყო მაშინ დაწერა და ასეთი მაგალითები ისტორიაში ბევრიაო. ყველა ადამიანში არის კოდი, რომელიც სხეულში ბრუნავს და შეიძლება რაღაც მომენტში  ამოხეთქოსო. ამ კაცს ისეთი მოსაზრებები აქვს თავის ნახატებთან დაკავშირებით, რომ ძალიან კარგ რამეს შექმნისო. მოკლედ ამის მერე საბოლოოდ გავთავისუფლდი მეუღლის „ეჭვისგან“ და ხატვა დავიწყე.

გიორგი ნინიძის შემოქმედება
გიორგი ნინიძის შემოქმედება

- პიკასოს ამბავი თუ მოუყევით ჟურნალისტებს?

- არა, ეს ამბავი არავისთვის მომიყოლია, თქვენ პირველი ხართ...

-პირველად რომ დაიწყეთ ხატვა ის სტილი შემდეგ შეცვალეთ?

-დიახ, ერთი სტილით დავიწყე, მაგრამ  მერე შევცვალე. ამას გამოფენები მოყვა, უკვე სამი გამოფენა მქონდა და სამივე გამოფენაზე წარმოდგენილი ნახატები აბსოლუტურად განსხვავებულ სტილში და მიმდინარეობაშია შექმნილი. 

გიორგი ნინიძე
გიორგი ნინიძე

- ასეთი ექსტრაორდინალური რომ ხართ, ეს გურული გენების დამსახურებაც იქნება...

- რა ვიცი, გურული კი ვარ, მაგრამ თავის ქება არ მიყვარს... თუმცა ფაქტია, რომ ჩემი 40-მდე ნახატი მსოფლიოს 30 ქვეყანაშია გაყიდული. მას შემდეგ რაც ისინი ინტერნეტში პირველად გამოვფინე, ყურადღების ცენტრში მოექცნენ და ბევრი დამიკავშირდა. ერთადერთი პრობლემაა, რომ უცხოეთში მათი გაგზავნა ძალიან ძვირი ჯდება. ჩემი ნამუშევრები დღეს არის: შტატებში, გერმანიაში, სამხერთ კორეაში, საფრანგეთში, ინგლისში. ახლა რუსეთიდანაც დამიკავშირდნენ, უნდათ, რომ იქაც მოვაწყო გამოფენა. დღეში 8-10 საათი ვმუშაობ, ჩემთვის ეს სიხარულის და სიყვარულის საათებია და თითო ნახატი შვილივით მიყვარს. კატეგორიულად ვაცხადებ, რომ ვისაც კი რაღაცის ოდნავი ნიჭი აქვს, არ გაჩერდეს და ბოლომდე დაიხარჯოს. ესაა სიცოცხლის არსი და აზრი... 

 

 

1717
საჰაერო ბურთები

ჭეშმარიტად უყვართ მხოლოდ ის, რაც არ იციან...

143
(განახლებულია 21:57 06.08.2020)
ქალმა უნდა აირჩიოს: მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს უყვართ, ის არასდროს იქნება მშვიდად; მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს არ უყვართ, ის არასდროს იქნება ბედნიერი...

აზრების ფოიერვერკი“ გთავაზობთ ანატოლ ფრანსის გამონათქვამებს.

ანატოლ ფრანსი (1844-1924), ფრანგი მწერალი და ლიტერატურული კრიტიკოსი
© photo: Sputnik /
ანატოლ ფრანსი (1844-1924), ფრანგი მწერალი და ლიტერატურული კრიტიკოსი

ანატოლ ფრანსი (Anatole France, ნამდვილი გვარია ანატოლ ფრანსუა ტიბო, ფრანგულად Anatole Thibault, 1844-1924) - ფრანგი მწერალი, რომანტიკოსი, ლიტერატურის კრიტიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში (1921). მისი ნაწარმოებებია: „თაისი“, „ჟერონ კუანიარის აზრები“, „სილვესტერ ბონარის დანაშაული“, „პინგვინთა კუნძული“, „ანგელოზთა აჯანყება“ და სხვა.

სიყვარულში მამაკაცებს ფორმები და ფერები სჭირდებათ, მამაკაცები სურათს ითხოვენ. ხოლო ქალები - მხოლოდ შეგრძნებებს. მათ უკეთესად უყვართ, ვიდრე მამაკაცებს, ისინი ბრმანი არიან.
ჩვენ საშიშად მიგვაჩნია ისინი, ვისი ტვინიც სხვაგვარადაა მოწყობილი, და უზნეოდ ისინი, ვისი ზნეობრიობაც ჩვენსას არ ჰგავს. სკეპტიკოსებს ვუწოდებთ მათ, ვისთვისაც უცხოა ჩვენი ილუზიები და კითხვაც არ გვიჩნდება, ხომ არ იციან მათ რაიმე სხვა ილუზიებიც.
გვინდა, რომ ვუყვარდეთ, ხოლო როცა ვუყვარვართ, ან გვაწამებენ, ან ყელში ამოჰყავთ.
მტრები მყავს, და ამით ვამაყობ.
ირონია - იმედგაცრუების ბოლო სტადიაა.
რელიგიამ სიყვარულს დიდი სამსახური გაუწია, როცა ის ცოდვად აქცია.

ორი რამ, რითიც ყველა მამაკაცი ამაყობს>>

ცივილიზაცია - ეს მეცნიერული ბარბაროსობაა.
ქალმა უნდა აირჩიოს: მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს უყვართ, ის არასდროს იქნება მშვიდად; მამაკაცთან, რომელიც სხვა ქალებს არ უყვართ, ის არასდროს იქნება ბედნიერი.


ადამიანს სჩვევია ბრძნული მსჯელობა და სულელური საქციელი.
ყველა ილუზიას შორის დიდება ყველაზე აბსურდული და ყველაზე დამღუპველია.
ძალზე ბრძენი უნდა იყო, რომ სიბრძნე ტვირთად არ აქციო.
ყველაზე იშვიათი სიმამაცე - ეს აზრის სიმამაცეა.
ის, ვინც რევოლუციები მოაწყო, სხვებს არ მისცემს უფლებას, მის მაგალითს მიბაძონ.
კანონები კარგია ან ცუდი არა თავისთავად, არამედ მათი გამოყენების ხერხის მიხედვით. ამა თუ იმ უკიდურესად უსამართლო დადგენილებას ბოროტება არ მოაქვს, თუ მოსამართლე მას ცხოვრებაში არ იყენებს. ზნეობა კანონებზე ძლიერია. ზნეობისა და ჩვეულებების კულტურულობა და სირბილე ერთადერთი წამალია კანონიერი ბარბაროსობის წინააღმდეგ.
სისულელე ხშირად ხელს უშლის სისულელის ჩადენას. ყველაზე სულელურად ყველაზე სულელი ადამიანები არ იქცევიან.

ამაოება ამაოებათა – როცა ყველაფერი აკრძალულია, მაშინ ყველაფერი ნებადართულია>>

უფრთხილდით მათ, ვინც საკუთარ თავს იტანჯავს: ისინი უნებლიეთ თქვენც დაგასახიჩრებენ.
კაცობრიობას ყველა დროში სიგიჟისა და სისულელის ერთნაირი მარაგი გააჩნია.
გიყვარდეს მგზნებარედ - ეს, რა თქმა უნდა, მშვენიერია, მაგრამ გიყვარდეს თავდადებით - კიდევ უკეთესი... ჭეშმარიტად უყვართ ის, ვინც უყვართ თავიანთი სისუსტეებით... დანდობა, პატიება, ნუგეში - აი, სიყვარულის მთელი მეცნიერება.

როცა ადამიანები შეწყვეტენ ერთმანეთზე გამარჯვებას, ისინი, ბოლოს და ბოლოს, ისწავლიან საკუთარ თავზე გამარჯვებას.
გონებრივი კულტურის გარეშე არ შეიძლება არსებობდეს დახვეწილი გრძნობები.
ომი - ბარბაროსობაა, რომელიც ცივილიზაციის განვითარებასთან ერთად გაქრება.
მოგზაურობა სხვა ყველაფერზე მეტად გვასწავლის. ხანდახან სხვა ადგილას გატარებული ერთი დღე მეტს გვაძლევს, ვიდრე სახლში ათი წელი ცხოვრება.
გონივრულ დასკვნებს ჯერ არავინ დაურწმუნებია.
სჯობს, ცოტა გაიგო, ვიდრე ცუდად.
სიტყვაზე მძლავრი არაფერია... სიტყვა ამარცხებს მრისხანეს და ანგრევს ციხესიმაგრეებს. ეს უხილავი იარაღია. მის გარეშე სამყარო უხეში ძალის ხელში იქნებოდა.

ნამდვილ სიყვარულს წერტილები არა აქვს...>>

ხშირად ბედნიერებას იმას ვუწოდებთ, რაც ჩვენ თვითონ არ განგვიცდია.
თვალმომჭრელი ჭეშმარიტება ფუჭი სიტყვაა იქ, სადაც მას თავს გახვევენ.
ყველა ღიმილი სიხარულს არ გამოხატავს ისევე, როგორც ყველა ცრემლი - უბედურებას.
ქალი მამაკაცის უდიდესი აღმზრდელია.

გულს შეუძლია ჭკუის მომატება, მაგრამ ჭკუა გულს ვერ გაზრდის.
როცა ადამიანი აზროვნებს, მას ეჭვები იპყრობს, მაგრამ როცა მოქმედებს - დარწმუნებულია.
არ ვიცით, რა ვუყოთ ჩვენს ხანმოკლე სიცოცხლეს, მაგრამ მაინც მარადიული სიცოცხლე გვინდა.
გულწრფელს ვუწოდებთ ქალს, რომელიც აუცილებლობის გარეშე არ ტყუის.
შური დემოკრატიული სახელმწიფოების კეთილისმყოფელია და მათ ტირანებისგან იცავს.
მხოლოდ ქალებმა და ექიმებმა იციან, როგორი აუცილებელი და სასარგებლოა ტყუილი.
ჭეშმარიტი სიყვარული არ საჭიროებს არც სიმპათიას, არც პატივისცემას, არც მეგობრობას; ის ცოცხლობს სურვილით და იკვებება სიცრუით. ჭეშმარიტად უყვართ მხოლოდ ის, რაც არ იციან.
არ მგონია, რომ ამ ქვეყანაზე იყო ეჭვიანობაზე უფრო დამამცირებელი ტანჯვა.
დაიმორჩილეთ თქვენი ვნებები და მათი ძალა გახდება თქვენი ძალა, მათი სიდიადე - თქვენი სილამაზე.
დემოკრატია ცუდად მართავს, სამაგიეროდ - ცოტას.

ბედნიერება ფრთებით მოდის, მაგრამ ყავარჯნებით მიდის>>

მომავალი - აწმყოშია, მაგრამ მომავალი წარსულშიცაა. ეს ჩვენ ვქმნით მას. თუ ის ცუდია, ჩვენი ბრალია.
ყოველთვის მხოლოდ საკუთარი შეცდომების გამო ვიტანჯებით.
მამაკაცები სიყვარულში უტყდებიან, სანამ მას იგრძნობენ, ხოლო ქალები - მას შემდეგ, რაც სიყვარულს გამოცდიან.

143
თემები:
აზრების ფოიერვერკი: ცნობილი ადამიანების ბრძნული გამონათქვამები
მარიკო სადრაძე

სიკვდილის შემდეგ ორგანოები არაფერში მჭირდება პატარა ანიტას დედა დონორი გახდა

337
(განახლებულია 21:29 06.08.2020)
პატარა ანიტა ფაცაციას სახელი საქართველოში ყველამ იცის. გოგონამ, რომელსაც გულის პრობლემები ჰქონდა, მთელი საქართველოს ყურადღება მიიპყრო და დიდი თუ პატარა გულისყურით ადევნებდა თვალს მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობას. ანიტას გადარჩენა, სამწუხაროდ, ვერ მოხერხდა...

ჩვენ ვესაუბრეთ ანიტას დედას მარიკო სადრაძეს, რომელმაც „ანიტას ფონდი“ შექმნა და ახლა სხვის შვილებს ეხმარება.

- ყველა ამ ამბით ვიყავით შეპყრობილი. ჩვენ ძალიან ბევრი ვიმოგზაურეთ, ძალიან ბევრი ვიფრინეთ, ვიტანჯეთ მათთან ერთად, მაგრამ მოხდა ისე, რომ ანიტა ჩვენგან წავიდა. თუმცა, არა, არსად წასულა... უბრალოდ, მან ჩიტივით გადაიფრინა ძალიან შორს და ამ გაზაფხულზე აღარ დაგვიბრუნდა... არ მინდა ვთქვა, რომ ვერ გაიმარჯვა, რადგან ბავშვი, რომელიც ძალიან გამახსოვრდება, ძალას და იმედს გვაძლევდა, იმედს, რომელიც სულ ბოლოს კი არა არასდროს კვდება.

ზღაპარს პატარა პრინცესაზე უჩვეულო დასასრული აქვს, მაგრამ ანიტას სახელით სიკეთის კეთება სწორედ ამ გზით გაგრძელდება.

- უკვე უცხო არავისთვის ხართ. აგრძელებთ იმას, რაც ანიტას ძალიან უნდა, რომ გააკეთოთ – დაეხმაროთ მისნაირ ბავშვებს. გარდა ამისა სხვა გადაწყვეტილებაც მიიღეთ...

- ინდოეთში დონორის რიგში რომ ვიდექით, მაშინ გადავწყვიტე მეც დონორად დავრეგისტრირებულიყავი. „არამიანცის საავადმყოფოში“ მივედი და სულ 10 წუთი დამჭირდა დასარეგისტრირებლად. საზოგადოების ნაწილი ვერ იგებს, რა არის დონორობა და მინდა კარგად განვმარტო.

ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ადამიანმა თავი უნდა მოიკლას სხვისი სიცოცხლის გადასარჩენად. არავინ ვართ დაზღვეული შემთხვევითი სიკვდილისგან და მაშინ არის შესაძლებელი შენი ორგანოების გამოყენება სხვების გადასარჩენად.

ცხოვრებაში ყველაფერი ხდება. თუ ადამიანი მოულოდნელად გარდაიცვლება, ასეთ შემთხვევაში უნდა არსებობდეს თანხმობა, რომ მისი ორგანოები მოხმარდეს მას, ვისაც სჭირდება. სიკვდილის შემდეგ ის ორგანოები არაფერში მჭირდება და ამის გააზრება ცოტა რთულია საზოგადოების რაღაც ნაწილისთვის, მაგრამ თუ დაფიქრდები, ამით სხვებს გადავარჩენთ და თან არა ერთს და ორს.

მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყანაში კრიტიკული სიტუაციაა, მიუხედავად იმისა, რომ ყველას თავისი თავი უნდა უჭირდეს ახლა, ადამიანები მაინც ისე ეხმარებიან ერთმანეთს... ასეთ კრიტიკულ სიტუაციაშიც კი შეგვიძლია ჩვენ ერთმანეთს გვერდით დავუდგეთ. ეს ნამდვილად სასწაულია და ამის გაჩერება არასწორია. პირველივე დღიდან გვერდით მედგა არა მხოლოდ ჩემი დიდი ოჯახი და სამეგობრო, არამედ სრულიად საქართველო იყო ჩემ გვერდით. გაცნობიერებული მაქვს ის პასუხისმგებლობა, რაც ჩემმა ქართველმა ერმა დამაკისრა. ეს პასუხისმგებლობა არის ის, რომ სიკეთე, რომელიც ანიტას სახელით დაიწყო, არასდროს არ გვინდა დასრულდეს. ამაში სრულიად საქართველოს თანადგომა გვჭირდება. ჩემი ძალიან დიდი სურვილია, რომ რაც შეიძლება ნაკლებმა დედამ განიცადოს ის, რასაც ახლა განვიცდი. ჩვენი ფონდი მაქსიმალურად ეცდება, რომ ვიბრძოლოთ და დავუდგეთ გვერდით ყველა ადამიანს, ვისაც აქვს ჯანმრთელობის პრობლემა. ასაკს არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს.

- რა იქნება „ანიტას ფონდის” პრიორიტეტი და როგორ შეარჩევთ ბენეფიციარებს? 

- ფონდის ბენეფიციარები იქნებიან ჯანმრთელობის პრობლემების მქონე ადამიანები, განურჩევლად ასაკისა. სუბიექტური მიზეზების გამო თავიდან იყო იდეა, რომ პრიორიტეტად დაგვესახა პატარები, მაგრამ შემდეგ გავიაზრეთ, რომ ოჯახის წევრის გასაჭირი ნებისმიერ ასაკში მტკივნეულია. მივხვდით, რომ ჩვენ შეგვიძლია მოვეჭიდოთ სირთულეებს, ამიტომ არ გავაკეთებთ ასაკობრივ შეზღუდვას. ვისაც სურს დახმარება, თავად ისინი, ან მათი ოჯახის წევრები მოგვმართავენ ანიტას გვერდზე, წარმოადგენენ შესაბამის დოკუმენტაციას და ამის შემდეგ ყოველდღიურად იდება თითო ადამიანის ისტორია, ანუ ერთი 24 საათი ეთმობა ერთი ადამიანის ისტორიას და ამ ადამიანის, ან ოჯახის წევრის ანგარიშზე რიცხავს ხალხი თანხას.

- მარიკო, როგორ იპოვეთ ძალა საკუთარ თავში, გეზრუნათ სხვებზეც და გაგევრცელებინათ სიკეთე ანიტას სახელით?

- ვეძებ სიტყვათა წყობას, რომელიც აღწერს იმ მდგომარეობას, რაც მე გავიარე მაშინ, როცა შვილის სიცოცხლისთვის ვიბრძოდი, მაგრამ დღემდე ვერ ვიპოვე. ამ სიტყვების წყობა არ არსებობს. ღმერთმა არავის გამოაცდევინოს, მაგრამ თუ არ გამოსცადე, ვერასოდეს გაიგებ რას გრძნობენ ის დედები... ამ დროს მოდის ემოცია, თითქოს სინდისი გაწუხებს – რატომ დარჩი ცოცხალი. ახლა რა მდგომარეობაშიც მე ვარ, ამ მდგომარეობაში მყოფ დედებს, სამწუხაროდ, ვეღარ დავეხმარები. ასეთ დედებს მინდა ვუთხრა, რომ ზუსტადაც! უნდა ვიყოთ ცოცხლები! უნდა ვიყოთ მხნედ! იმ დედებისთვის, რომლებიც ახლა დგანან იმ გზაზე, რაც მე გავიარე. ზუსტად ვიცი, რომ ბევრი რამის გაკეთება შემიძლია. ამას მინდა ემსახურებოდეს „ანიტას ფონდი“. ძალას მაძლევს ჩემი გოგო ანიტა და მის მიმართ ჩემი განუზომელი, უსასრულო სიყვარული.

ამ საუბრისას „მარადისობის კანონი“ გამახსენდა...

„ადამიანის სული გაცილებით უფრო მძიმეა, ვიდრე სხეული, იმდენად მძიმე, რომ ერთ ადამიანს მისი ტარება არ შეუძლია, ამიტომ ვიდრე ცოცხლები ვართ, ერთმანეთს ხელი უნდა შევაშველოთ და ვეცადოთ როგორმე უკვდავყოთ ერთმანეთის სული; თქვენ ჩემი, მე სხვისი, სხვამ სხვისი და ასე დაუსაბამოდ, რამეთუ იმ სხვისი გარდაცვალების შემდეგ არ დავობლდეთ და მარტონი არ დავრჩეთ ამ ქვეყანაზე“...

 

337
რუსთავი

თბილისის შემდეგ რუსთავში: გაეროს განვითარების პროგრამამ მოხუცებულთა სახლს ტექნიკა გადასცა

0
(განახლებულია 15:32 07.08.2020)
საქართველოში კორონავირუსის გავრცელების პირველივე დღეებიდან UNDP პანდემიასთან ბრძოლისა და ამ მხრივ, საქართველოს ხელშეწყობის მოწინავე ხაზზეა.

თბილისი, 7 აგვისტო  — Sputnik.  გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ქალაქ რუსთავის მოხუცებულთა სახლს საჩუქრად სამედიცინო და საყოფაცხოვრებო ტექნიკა გადასცა, ნათქვამია რუსთავის მერიის ვებგვერდზე გავრცელებულ განცხადებაში.

UNDP–იმ ამ დღეებში ანალოგიური ჰუმანიტარული დახმარება აღმოუჩინა თბილისის მოხუცებულთა სახლს.

საქართველოში გაეროს მუდმივი კოორდინატორი და პროგრამის წარმომადგენელი ლუიზა ვინტონი რუსთავის მოხუცთა სახლს, საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის მოადგილე მზია გიორგობიანთან და რუსთავის მერ ირაკლი ტაბაღუასთან ერთად ესტუმრა.  

როგორც განცხადებაშია ნათქვამი, ლუიზა ვინტონმა მოხუცთა სახლს სამედიცინო და საყოფაცხოვრებო აღჭურვილობა, მათ შორის ჟანგბადის კონცენტრატორი, მაცივრები, გაზქურა, სამზარეულოს სავენტილაციო სისტემა და მინიტრაქტორი გადასცა.

 „კორონავირუსის პანდემია განსაკუთრებულ საფრთხეს წარმოადგენს უსახლკარო და მზრუნველობამოკლებული ადამიანებისთვის. ამ  თვალსაზრისით თავშესაფრების რაოდენობა ნამდვილად მისასალმებელია. UNDP-ის მიზანია თავშესაფრების უსაფრთხოებისა და საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესება, პანდემიის შემდეგ კი გრძელვადიანი სისტემური გადაწყვეტილებების მოძიება მოწყვლადი მოსახლეობის დასახმარებლად“, – განაცხადა ლუიზა ვინტონმა.

საყოფაცხოვრებო ტექნიკისა და სამედიცინო აღჭურვილობის შეძენა, გაეროს განვითარების პროგრამის ინიციატივით, დანიის მთავრობისა და გაეროს პანდემიაზე რეაგირებისა და აღდგენის ფონდის ფინანსური ხელშეწყობით განხორციელდა.

საქართველოში კორონავირუსის გავრცელების პირველივე დღეებიდან UNDP პანდემიასთან ბრძოლისა და ამ მხრივ, საქართველოს ხელშეწყობის მოწინავე ხაზზეა. ქვეყანაში შექმნილი ვითარების გათვალისწინებით ორგანიზაცია ცვლილებები შეიტანა მიმდინარე პროექტებში, რომელთა ჯამური ღირებულება წელიწადში 20 მილიონ აშშ დოლარს შეადგენს.

0