მინა ჯეი

„მის ირანი" თბილისში: რაც უნდა მოხდეს გაიღიმეთ!

1161
(განახლებულია 18:37 23.10.2017)
მინა ჯეი – ირანელი მოდელია, რომელმაც 2015 წელს ინდოეთში ჩატარებულ სილამაზის კონკურსზე „მის ფოტოგენურობის“ ტიტული მოიპოვა. მინა ბევრ სააგენტოსთან თანამშრომლობს, გამოდის ჩვენებებზე და სხვადასხვა ჟურნალებისა და რეკლამებისთვის იღებს ფოტოებს.

თბილისთან მისი „რომანი“ პირველი დანახვისთანავე დაიწყო. დღეს უკვე გახსნილი აქვს Crowns Hotel, რომელიც ამ ქსელის პირველი სასტუმროა საქართველოში. ირანელი მოდელი მომავალში სასტუმრო ბიზნესის გაფართოებას სხვა ქვეყნებშიც აპირებს. ამის გარდა იტალიელმა ოქრომჭედლებმა მინას დიზაინით სამკაულები და აქსესუარები დაამზადეს. განზრახული აქვს, რომ ისინი მალე ქართველებსაც წარმოუდგინოს. მინას თბილისში გავესაუბრეთ.

მინა ჯეი
მინა ჯეი

– მინა, საკუთარ თავზე და ოჯახზე მოგვიყევით…

— ირანში დავიბადე, ქალაქ ისპაჰანში, მაგრამ ახლა დუბაიში ვცხოვრობ. ვსწავლობდი აზადის უნივერსიტეტში მიკრობიოლოგიის ფაკულტეტზე, მაქვს ბაკალავრის ხარისხი. პროფესიის გარდა ძალიან მომწონს დიზაინი და სამოდელო საქმე — ეს ჩემთვის საინტერესო სფეროა, ამიტომ დავიწყე მუშაობა როგორც მოდელმა და ამაში დიდ შრომას ვდებ, ენერგიით ვივსები და დაუსრულებლად შემიძლია ვიმუშაო. დიდი ოჯახი მყავს და როგორც ქალს, დედაზე მაქვს სწორება, ძალიან მინდა მას ვგავდე. ის ძლიერი ქალია, თავისი ბიზნესი აქვს და ცხოვრებაში ბევრს მიაღწია. დღეს სხვა ადამიანებს ეხმარება. მისი სიტყვა ყველგან ფასობს, დედა ჩემთვის ყველაზე დიდი ავტორიტეტია და ჩემი ობიექტური კრიტიკოსი.

– დუბაიშიც სამოდელო ბიზნესში ხართ დაკავებული?

— დუბაიში ყოველთვის დავდიოდი ოჯახთან ერთად, იქ ჩემი ერთ-ერთი ძმა ცხოვრობდა. როცა სწავლა დავამთავრე, მეც დუბაიში გადავედი. ეს დიდი შესაძლებლობების ქალაქია. ამ ქალაქში ბევრი სააგენტოა და მათთან როგორც მოდელი ისე ვთანამშრომლობ – გამოვდივარ ჩვენებებზე, დავდივარ ინტერვიუებზე, სხვადასხვა ჟურნალებისა და რეკლამებისთვის ვიღებ ფოტოებს და ა.შ.

– ვიცი, რომ მოდელობის გარდა სამკაულების დიზაინითაც ხართ დაკავებული…

— დიახ, დუბაიში ჩემი სამკაულების ხაზი მაქვს. პირველად ვითანამშრომლე იტალიელ ოქრომჭედლებთან, რომლებმაც სამკაულები და აქსესუარები ჩემი დიზაინით დაამზადეს.

მინა ჯეი
მინა ჯეი

– სილამაზის კონკურსზე როგორ მოხვდით?

— 2015 წელს ინდოეთში, ქალაქ გოჩში „მის აზია“ ჩატარდა. დუბაიში შესარჩევ კონკურსზე „მის ირანს“ ეძებდნენ და გადავწყვიტე მასში მონაწილეობა მიმეღო. გასაუბრებაზე წავედი, ამის მერე ორი თვე გავიდა. ამ პერიოდში ირანში ოჯახთან დავბრუნდი, შემდეგ ისევ დუბაიში ჩამოვედი. არც ვფიქრობდი, რომ ამირჩევდნენ და კონკურსი თითქმის დამავიწყდა. ერთ დღეს დამირეკეს და მითხრეს, რომ მე შემარჩიეს. ეს ჩემთვის ძალიან დიდი პასუხისმგებლობა იყო, რადგან ჩემი სამშობლო უნდა წარმედგინა. თან ძალიან ბედნიერი ვიყავი. იმ დღიდან დავიწყე მზადება, რადგან ეს კონკურსი მხოლოდ სილამაზის არ არის. აქ უნდა გამოავლინო სხვადასხვა ნიჭი, ყველაფერს ექცევა ყურადღება – ვინ ხარ, რას ფიქრობ, როგორ წარადგენ საკუთარ თავს და ქვეყანას და ა.შ. სულ თერთმეტი გოგო ვიყავით 11 ქვეყნიდან და ყველანი ძალიან დავმეგობრდით და დღემდე ვმეგობრობთ. ერთმანეთს მართლა ვგულშემატკივრობდით. ამ სფეროში თინეიჯერობის ასაკიდან ვარ. ალბათ ჩემი გამოცდილება დამეხმარა ამ კონკურსზე და „მის ფოტოგენურის“ ტიტულიც მოვიპოვე. ძალიან ბედნიერი ვიყავი. როცა ინდოეთიდან დუბაიში დავბრუნდი, უკვე ყველა მიცნობდა და ბევრი შემოთავაზება მივიღე. იმ დღიდან ჩემი ცხოვრება შეიცვალა.

– და ერთ მშვენიერ დღეს გადაწყვიტეთ, რომ საკუთარი ბრენდი შეგექმნათ…

— დიახ, სულ ვფიქრობდი, რომ ჩემი ბრენდი შემექმნა, მაგრამ მაშინ თინეიჯერი ვიყავი და ამას ვერ შევძლებდი. „მის აზიის“ კონკურსის მერე დადგა ის დრო, როცა ჩემი ოცნების ასრულებას შევძლებდი. როცა პირველად სამკაულები შევქმენი, აბუდაბის გამოფენაში მივიღე მონაწილეობა. ეს სწორედ ის ოქროს ნაკეთობებია, რომლებიც ჩემი დიზაინით იტალიელმა ოქრომჭედლებმა დაამზადეს. ახლა აქსესუარებს ვამზადებ, რომლებსაც მალე საქართველოშიც ჩამოვიტან.

– საქართველოში როდის ჩამოხვედით პირველად და რა შთაბეჭდილება მოახდინა თქვენზე ჩვენმა ქვეყანამ?

— საქართველოში პირველად ერთი წლის წინ როგორც ტურისტი ისე ჩამოვედი. როცა პირველად ვნახე ეს ქვეყანა, იმ მომენტიდან შემიყვარდა. ვფიქრობ, ეს პატარა სამოთხეა. პირველი ვიზიტის შემდეგ როცა დუბაიში დავბრუნდი, იმდენს ვლაპარაკობდი საქართველოზე, რომ მის სანახავად აქ ჩემი მეგობრების უმრავლესობა ჩამოვიდა. სახლშიც სულ საქართველოზე ვლაპარაკობდი, დაბრუნება მინდოდა. ერთ დღესაც მე, დედა და ჩემი დისშვილი, ფაზელი, რომელიც ჩემი თანატოლია და საუკეთესო მეგობარი, აქ ჩამოვედით. მას შემდეგ მე და ფაზელი ამ სამოთხეს ვერ შეველიეთ, აქ ერთად ვმუშაობთ…

მინა ჯეი
მინა ჯეი

– თბილისში საკუთარი სასტუმრო გახსენით, როგორ გაჩნდა ეს იდეა?

— სანამ ამაზე გაგცემთ პასუხს, ერთ ამბავს გავიხსენებ: ერთი წლის წინ ტაილანდში ვიყავი დასასვენებლად, იქ ერთი კაცი იყო ავსტრიიდან, რომელსაც თავისი რესტორანი ჰქონდა გახსნილი. ყოველ დილით იქ დავდიოდი სასაუზმოდ და ვუყურებდი, როგორ მოდიოდა ეს კაცი, როგორ წმენდდა თითოეულ მაგიდას და როგორ დებდა ყვავილებს მაგიდაზე. ვუყურებდი, როგორი სიყვარულით აკეთებდა ამას და როგორ უნაწილებდა ამ სიყვარულს ადამიანებს. დღეს თბილისში ვარ და მეც მაქვს ჩემი სასტუმრო, სადაც ადამიანები სხვადასხვა ქვეყნიდან მოდიან და მე მათ სითბოსა და სიყვარულს ვუნაწილებ…

მინა ჯეი და მისი დისშვილი ფაზელი
მინა ჯეი და მისი დისშვილი ფაზელი

– მინა, რა იცით საქართველოზე?

— ვიცი, რომ საქართველოს დიდი ისტორია და კულტურა აქვს, რომელიც ყველაფერში იგრძნობა. მომწონს ხალხი, რომელიც ძალიან რელიგიურია და მოსიყვარულე, აქ ოჯახს დიდ პატივს სცემენ. როცა ქართლის დედა ვნახე, მართლა ძალიან მომეწონა, თბილისში სადაც უნდა ვიყო, ყოველთვის თავს ვატრიალებ, რომ კიდევ ერთხელ შევავლო მას თვალი. ვნახე სამების ეკლესია, რომელიც გასაოცარია, ვიყავი მცხეთაშიც, რომელიც უძველესი და საოცარია… საქართველოში ბევრი ქართველი მეგობარი შევიძინე, ჩემი ოცნება ახდა: დღეს აქ ვარ და მიუხედავად იმისა, რომ ადვილი არ არის ახლის შექმნა, საქმეს ნაბიჯ-ნაბიჯ მივყვები და ყველაფერს გავაკეთებ, რომ წარმატებული ვიყო. მოხარული ვარ, რომ ჩემს ცხოვრებაში ასე მოხდა. მართალია, სასტუმროთი დავიწყე, მაგრამ მალე ჩემი სამკაულების ხაზსაც წარმოგიდგენთ.

– ძალიან ლამაზი ხართ და ალბათ ბევრი თაყვანისმცემელი გყავთ ირანში, დუბაიში და ახლა უკვე საქართველოშიც…

— რაც შეეხება სილამაზეს, ვთვლი, რომ ეს ღმერთის საჩუქარია, ვცდილობ სულ გავიღიმო და ჩემი ღიმილით ღმერთს ყველაფრისთვის მადლობა გადავუხადო. ამ ღიმილით მინდა სითბო გავუნაწილო ადამიანებს. რაც შეეხება, თაყვანისმცემლებს, არასდროს ვუყურებ ადამიანის გარეგნობას, ჩემთვის მთავარია, შინაგანად როგორია და ჩემში რას ხედავს, კიდევ, როგორი ღიმილი აქვს… ღიმილიანი ადამიანი ხომ ყველაზე ლამაზია?.. 

მინა ჯეის ნამუშევრები
მინა ჯეის ნამუშევრები

– თქვენი სასტუმროს პირველი სტუმარი თუ გახსოვთ?

— რა თქმა უნდა მახსოვს და ეს ძალიან სასაცილო ამბავია. როცა პირველი ჯავშანი მივიღეთ სულმოუთქმელად ველოდებოდით პირველი სტუმრის მოსვლას. ეს იყო მისტერ რობერტი ინგლისიდან. ის ოთხი დღე უნდა დარჩენილიყო თბილისში, მაგრამ ისე მოეწონა აქაურობა, რომ 10 დღე დარჩა. მახსოვს, როცა სასტუმროში შემოვიდა — ყველანი კედელთან ჩავმწკრივდით და სტუმარს თვალებში ვუყურებდით. მერე ყველა ერთად კუდში დავდევდით, ეს ისე სასაცილო იყო… აქვე მინდა ყველა დავპატიჟო ჩემს სასტუმროში, ყველა გავიცნო და ბევრთან დავმეგობრდე. მინდა ყველას ვუთხრა, რომ თუ რამე ძალიან გინდათ და საქმეს გულით აკეთებთ — ყველა ოცნება აგიხდებათ. კიდევ, რაც არ უნდა მოხდეს, გაიღიმეთ!

 

1161
თემები:
უცხოელის თვალით დანახული საქართველო (79)
ვეფხია სამსონიძე

სატელევიზიო არხი „მემკვიდრეობა“ შემთხვევით მოძიებული უნიკალური კადრების ახალი სიცოცხლე

38
(განახლებულია 19:16 13.08.2020)
ჩვენს პრაგმატულ ეპოქაში, სადაც ენთუზიაზმი უკვე გაცვეთილი სიტყვა გახდა, როცა თავის საქმეზე გულწრფელად შეყვარებულ, პატრიოტ ადამიანს გადაეყრები, სურვილი გიჩნდება, რომ ის ყველას გააცნო, ხოლო ვინც იცნობს, მათ კიდევ ერთხელ შეახსენო მისი საქმიანობა.

საუბარია ტყიბულელ ჟურნალისტზე, ოპერატორსა და პოეტზე ვეფხია სამსონიძეზე. თავიდან ადგილობრივ გაზეთებში თანამშრომლობდა შტატგარეშე კორესპონდენტად. გაზეთში „ხვალინდელი დღე“ მისი 500-მდე სტატია გამოქვეყნდა. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში მუშაობდა ტყიბულის ადგილობრივ ტელევიზიაში. 1997 წლიდან ტელეკომპანია „ოკრიბას“ ჟურნალისტი და ოპერატორი იყო. 1997 წელს გაიარა „ინტერნიუსის“ სემინარები და გადაწყვიტა, რომ თბილისში ყველაფერი ნულიდან დაეწყო.

მოგვიანებით პოეზიისადმი ბავშვობისდროინდელმა სიყვარულმა იჩინა თავი. 2017 წელს დაიბეჭდა მისი ლექსების კრებული „გამოიდარებს სიყვარულისთვის“.

ამჟამად მისი ინიციატივით სოციალური ქსელისა და YouTube-ის მომხმარებლებისთვის დაარსდა სატელევიზიო სტუდია „ტვ მემკვიდრეობა“. ბატონი ვეფხია იშვიათ საარქივო მასალებს ეძებს, პოულობს, ციფრულ ფორმატში გადაჰყავს და შემდეგ ინტერნეტში მაყურებელს უჩვენებს. ამ ძიებაში იშვიათ ვიდეოჩანაწერებსაც მიაგნო...

ბოლო დროს მის ჟურნალისტურ ბიოგრაფიაში სიახლეა: სულ რაღაც ათი დღის წინ აღდგა და ეთერში გავიდა 2012 წელს მერაბ ბერძენიშვილისა და რეზო ჩხეიძის ინიციატივით შექმნილი „ქართული ტვ“. ამჯერად ახალი სახეებით, საავტორო გადაცემებითა და, რაც მთავარია, ისევ ქართული სულისკვეთებით. ბატონი ვეფხია, ხელმძღვანელობის მხარდაჭერითა და თანადგომით, ამ ტელევიზიის პროფესიონალთა რიგებში მიიღეს.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- ბატონო ვეფხია, საუბარი დავიწყოთ თქვენ მიერ შექმნილი სტუდიით, რას ემსახურება ის?

- თავიდანვე გეტყვით, რომ ფაქტობრივად ნულიდან ვიწყებ იმ საქმის კეთებას, რაც აქამდე მიკეთებია. ჩემს მშობლიურ ტყიბულში, საკაბელო ტელევიზიაში ბოლომდე არ მომცეს მუშაობის საშუალება, ამიტომ ამ დრომდე დამოუკიდებლად ვაკეთებდი ყველაფერს. ნულიდან და მწირი ტექნიკით დავიწყე მუშაობა ჩემს ტყიბულელ მეგობართან მზეჭაბუკ არსენიძესთან ერთად, რომელიც ტყიბულის საქალაქო კულტურის ცენტრში მუშაობს. მას მრავალი წელია ვიცნობ. ის ამ ქალაქისთვის ძალზე მნიშვნელოვანი საარქივო მასალების მოპოვებაში დამეხმარა, რისთვისაც უდიდესი მადლობა მინდა გადავუხადო. ბევრი სირთულის გამო უკან დახევა არ მიფიქრია, რადგან ჩემთვის მთავარია ის, რასაც ვაკეთებ. კარიერისკენ სწრაფვა არასოდეს მახასიათებდა და ყოველთვის ვცდილობდი, რომ საყვარელი საქმე მშვიდად მეკეთებინა, ახლაც ასეა.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- საარქივო მასალებს როგორ მოიპოვებთ?

- საარქივო მასალების მოძიება ტყიბულიდან დავიწყე. ნელ-ნელა ამ საქმიანობის მასშტაბებს გავზრდი. ძველ მასალებს ვეძებ ყველგან და ყველასთან. საკაბელო ტელევიზიის არქივში უნიკალური კადრები შემთხვევით აღმოვაჩინე და დღემდე გაოგნებული ვარ – როგორ გადაურჩა ისინი წაშლას. ამ მასალების გამომზეურებისთვის გადავწყვიტე, რომ YouTube-ზე სატელევიზიო არხი „მემკვიდრეობა“ გამეხსნა. ამჟამად სტუდია ყოველდღე ჩემს განკარგულებაშია.

- შეგიძლიათ გაიხსენოთ ის საინტერესო საარქივო მასალები, რაც მოიძიეთ?

- მინდა გავიხსენო უნიკალური ჩანაწერი, რომელიც ჩემთან ბედნიერი შემთხვევის წყალობით მოხვდა. ეს გახლდათ 1995 წელს ვახტანგ ბოჭორიშვილთან ჩაწერილი, სასწაულით გადარჩენილი უნიკალური ვიდეო, რომლის მფლობელს წარმოდგენა არ ჰქონდა, თუ რა იყო მის სახლში. ჩემი ინიციატივით გაცოცხლდა კომპოზიტორ მარიკა კვალიაშვილის არქივიდან 1996-1997 წლებში ჩაწერილი მეგობრული შეხვედრების ფრაგმენტები, რაც ამდენი წლის მერე არავის ჰქონდა ნანახი. ერთ-ერთ მეგობრულ შეხვედრაზე განუმეორებელი მედეა ძიძიგური მღერის. ახლა მის შვილს მინდა მივაწოდო ეს კადრები, რადგან, ვიცი, ძალიან გაუხარდება. სხვა ფრაგმენტებში გიგა ლორთქიფანიძე მღერის და ჯანსუღ ჩარკვიანი თამადობს. ეს ფრაგმენტი თაკო ჩარკვიანს მივაწოდე, რითიც გაკვირვებული და გახარებული დარჩა. შემთხვევით ჩამივარდა ხელში ფრანგული დოკუმენტური ფილმის კადრები, რომელიც კასეტებზეა და 1993 წელს საფრანგეთში გამოიცა. ყოველი ასეთი აღმოჩენა ჯერ მაოგნებს და შემდეგ ბედნიერებას მანიჭებს. ასე რომ, ძიება ყოველთვის ღირს. ზოგს, შესაძლოა, შეშლილი ვეგონო აკვიატებული აზრებით, მაგრამ მე ვიცი რასაც ვაკეთებ და დარწმუნებული ვარ, რომ ახალი აღმოჩენებიც მექნება.

ირმა სოხაძესთან ერთად
ირმა სოხაძესთან ერთად

- ფაქტობრივად ძველ ჩანაწერებს ახალ სიცოცხლეს აძლევთ...

- ასე გამოდის, რადგან მოძიებული საინტერესო მასალები, რომლებიც ვიდეოკასეტებზეა, ციფრულ ფორმატზე გადაგვყავს და ამ გზით ამ ჩანაწერების გადარჩენა-განახლება ხდება. ადრე კასეტები ძვირადღირებული სიამოვნება იყო. ჩემ მიერ გადაღებული სპექტაკლი შავგულიძის თეატრში თავის დროზე ყველას გადავუწერე. ახლა, 22 წლის შემდეგ მე უნდა გამოვართვა ის რეჟისორს, რადგან მანამდე კასეტის შეძენა ვერ მოვახერხე. ბედის ირონიაა, რომ საკაბელოს არქივიც ჩემთან მოხვდა ორი ათეული წლის შემდეგ.

გოჩა ჭაბუკაიძესთან ერთად
გოჩა ჭაბუკაიძესთან ერთად

- სატელევიზიო სივრცეში გასული თქვენი საინტერესო გადაცემები გაიხსენეთ...

- დიდ ტელევიზიებსა და გაზეთებში არასოდეს მიმუშავია და სურვილიც არ მქონდა. ვიყავი ტელეკომპანია „ოკრიბას“ ჟურნალისტი და ოპერატორი. ძალიან საინტერესო იყო მუშაობა გადაცემათა ციკლზე „მონატრება“. მე ამ გადაცემის ოპერატორი ვიყავი, წამყვანი დავით ბეჟიტაშვილი იყო. უნიკალური გადაცემები მოვამზადეთ – ლეილა აბაშიძეზე, გივი ბერიკაშვილზე, თენგიზ არჩვაძეზე, დოდო ჭიჭინაძეზე, თემურ წიკლაურზე და სხვ. სხვათა შორის, ეს გადაცემები სოციალურ ქსელში გამოვაქვეყნე და მათ დიდი რეზონანსი მოჰყვა.

- სულ ახლახან „ქართული TV“-ს კოლექტივს შეუერთდით...

- დიახ, ამჟამად „ქართული TV“-ს ოპერატორი და მემონტაჟე ვარ. ეს არხი სატელიტზე სილქნეთის სისტემაში და ინტერნეტ-სივრცეში 3 აგვისტოდან გადის ეთერში. ამჟამად პროგრამებზე ვმუშაობთ, რომ დავალაგოთ ბადე ეთერში გასაშვებად. ვცდილობ გავექცე ქუჩის ინტერვიუებს, სატელევიზიო საუბრებზეც უარი ვთქვი.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- ჟურნალისტობის სურვილი ბავშვობიდან გაგიჩნდათ?

– ჟურნალისტობის სურვილი მეათე კლასში გამიჩნდა. ბავშვობა და სკოლის წლები, რომელიც ტყიბულში გავატარე, ბედნიერი დრო იყო ჩემს ცხოვრებაში. წერა მერვე კლასიდან მიყვარდა და ჩემი პირველი ჩანახატი „ტაძარი“ ჟურნალ „პიონერში“ 1983 წლის დეკემბერში დაიბეჭდა. ჟურნალის რედაქტორი ბაბულია შელია გახლდათ. ეს იყო ჩემი პირველი ჟურნალისტური ნათლობა. არ მინდა გამომრჩეს ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი ტყიბულის მეოთხე საშუალო სკოლაში, ქალბატონი ეთერ მორჩაძე, ქალაქისთვის უძვირფასესი ადამიანი და ჩემი უპირველესი გულშემატკივარი. გაზეთში „ხვალინდელი დღე“ ცნობილ პიროვნებებზე და მოვლენებზე 500-მდე სტატია მაქვს დაბეჭდილი. ისეთ მასალებს ვეძებდი, რაც არსად იყო და ძიების პროცესი ინტერესს იწვევდა ჩემში.

ვეფხია სამსონიძე
ვეფხია სამსონიძე

- გამოცემული გაქვთ ლექსების კრებული, მანამდე კი სოციალურ ქსელში ათავსებდით ლექსებს...

– ჩემი ლექსები ცხრაწლიანი პაუზის შემდეგ სოციალურ ქსელში გამოვაქვეყნე, რადგან ხალხის აზრი მაინტერესებდა. მათ ისეთი გამოხმაურება მოჰყვა, რომ არც ველოდი. ერთ-ერთმა პიროვნებამ, ბატონმა გელა ჩადუნელმა, რომელიც აუდიტორული ფირმა FMG-ს გენერალური დირექტორი გახლდათ, სურვილი გამოთქვა ჩემი ლექსების კრებული დაეფინანსებინა. ამ კრებულის სახით ჩემი 50 წლის იუბილეზე მშვენიერი საჩუქარი მივიღე. ამისთვის მისი დღემდე მადლიერი ვარ.

- კრებულს დაარქვით „გამოიდარებს სიყვარულისთვის“ და როდის დგება ასეთი დარი ადამიანის ცხოვრებაში?

- სიყვარულისთვის გამოდარება მაშინვე იწყება, როცა ადამიანი სიკეთეზე და სხვების თანადგომაზე ფიქრს და ზრუნვას იწყებს. სიკვდილს ორჯერ ისე გადავურჩი, რომ თმის ერთი ღერიც არ შემრხევია. როცა ეს გავაცნობიერე, მივხვდი, რომ ეს გადარჩენა უფლის საჩუქარი იყო. ლექსი მაქვს დაწერილი „უფლისადმი სამადლობელი“, რომელიც  ჩემს უმთავრეს სათქმელს გადმოსცემს:

მადლობა ღმერთო, სიცოცხლის რომ კვლავ მაქვს უფლება,

შემინარჩუნე აზროვნების თავისუფლება,

ძვირფას საფლავთან რომ მაღირსე სანთლის დანთება,

სულის ზეიმად ზეციერში, ლოცვად დარჩება.

დიდება ღმერთო, გულში რწმენა შემინარჩუნე,

განწირულს მრუდე გზა სავალი აღარ მარგუნე,

სიყვარულისთვის მონა ღვთისა მე ვარ შობილი,

ქარიშხლებისგან შვილი შენი გამოწრთობილი.

მადლობა ღმერთო, ვერ დაბინდდეს ჩემი გონება,

სულის სიმდიდრე ვერასოდეს აიწონება,

დიდება ღმერთო, სტრიქონებად ვანთე ხანძარი,

სიყვარულისთვის ავაშენო მინდა ტაძარი.

მადლი ზეციდან ჩემს განსაცდელს აეფარება,

სიცოცხლე უნდა დაგიტოვო აელვარებად.

შენს სადიდებლად, დარჩება და მადლიერებად,

სულის სიმტკიცედ, სათნოებად და ძლიერებად,

მადლობა ღმერთო! დიდება ღმერთო!

ცხოვრებაში ურთულესი პერიოდების მიუხედავად, ვეცადე ადამიანური სახე არ დამეკარგა და ღმერთის თანადგომით თუ ეს მოვახერხე, ბედნიერი ვარ...

 

38
ელენე კილაძე

ქართველი თინეიჯერი გერმანიის პრესტიჟულ კოლეჯში და მისეული „მზის სინოპტიკა“

891
(განახლებულია 16:44 12.08.2020)
რუბრიკა „ქართველები უცხოეთში“ დღეს გაგაცნობთ 18 წლის ბათუმელ ელენე კილაძეს, რომელიც გერმანიაში სწავლობს.

ელენე ქალაქ ფრაიბურგის UWC Robert Bosch College-ში IB-diploma-ს ორწლიან კურსს გადის. UWC კოლეჯების ქსელია, სადაც მსოფლიოს ასზე მეტი ქვეყნის ღირსეული წარმომადგენელი სწავლობს. კოლეჯს გააჩნია გლობალური მისია, რომ სხვადასხვა ქვეყანაში განათლების, მშვიდობისა და სტაბილური განვითარების პრინციპები გაავრცელოს. ამ კოლეჯში მოსახვედრად ელენემ საქართველოში სამეტაპიანი მკაცრი შესარჩევი ტური გაიარა.

გერმანიამდე მან ბათუმში საკუთარი ლექსების პირველი კრებულის გამოცემაც მოასწრო.

ელენე კილაძე
ელენე კილაძე

- ელენე, როგორია შენი დამოკიდებულება ქალაქთან, სადაც დაიბადე და გერმანიამდე ცხოვრობდი?

- ბათუმის მიმართ განსაკუთრებულად ფაქიზი გრძნობები მაქვს, მას უკავშირდება ჩემი ცხოვრების საუკეთესო მომენტები. აქვე გავიცანი ადამიანები, რომელებიც ყველაზე მეტად მიყვარს. თუ ადრე ბათუმი ბავშვურ სილაღეს მახსენებდა, ახლა ჩემს წვიმიან ქალაქზე ხშირად ნოსტალგიურად ვფიქრობ. ეს ქალაქი ჩემი ბავშვობის სიმბოლოა. გავიზარდე ძალიან თბილ გარემოში, ახლო თუ შორეული ნათესავ-ახლობლები ძალიან დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებდით დროის ერთად გატარებას. ვსწავლობდი სკოლა-ლიცეუმში „მასტერ-კლასი“. ვფიქრობ, ამ სკოლამ საკმაოდ კარგი ცოდნა მომცა და ჩემი პიროვნების ჩამოყალიბებაში დიდი წვლილი შეიტანა.

ელენე კილაძე
ელენე კილაძე

- გერმანიამდე კრებულის გამოცემა მოასწარი...

- ლექსებს 7-8 წლიდან ვწერ. გერმანიამდე ჩემი ლექსები მივიტანე აჭარის მწერალთა სახლში, სადაც ისინი ქალბატონ გურანდა ნიჟარაძეს გავუზიარე. მან ქალბატონ თამარ ნიკურაძესთან ერთად საკუთარი გამომცემლობა „ტრიკვეტრა" დააარსა. ჩემი კრებული სწორედ ამ გამომცემლობის გრიფით დაბეჭდილი წიგნია. არც ისე დიდი ხნის წინ ჩემი ლექსების კრებულის „თეთრი ღამის სიზმრები“ პრეზენტაცია მქონდა.

- რაზე ოცნებობდი მაშინ და ის, რასაც ახლა მიაღწიე, თუ იყო შენი ოცნების ნაწილი?

- ბავშვობაში ყოველთვის მინდოდა მეკეთებინა ყველაფერი, რასაც აზრად გავივლებდი. არ არსებობდა ჩემთვის თავდაუჯერებლობის, სიზარმაცის, სირთულეების შიშის შეგრძნება. ამიტომ ვოცნებობდი კი არა, უფრო სურვილებს მივდევდი და ცდას არაფერს ვაკლებდი. ამას სამომავლო გეგმა უფრო ეთქმის, ვიდრე ოცნება. ჩემი გეგმის ერთ-ერთი პუნქტი საზღვარგარეთ სასწავლებლად წასვლაც იყო, მხოლოდ და მხოლოდ უკეთესი განათლების მიღებისა და კარიერის მარტივად დაწყების მოტივით.

ელენე კილაძე
ელენე კილაძე

- და არჩევანი გერმანიაზე შეაჩერე...

- გერმანიაზე არჩევანი ჩემი სურვილით არ შემიჩერებია. ქართული კომიტეტისთვის ხუთი ადგილი იყო გამოყოფილი გერმანიის, სინგაპურისა და სომხეთის კოლეჯებში. მე წილად მხვდა გერმანია. თუმცა, ენის ცოდნისა და ადგილმდებარეობის გამო ეს კოლეჯი ჩემთვის მართლაც განსაკუთრებული იყო.

- უფრო კონკრეტულად რომ მოგვიყვე, რას წარმოადგენს ეს კოლეჯი?

- UWC - კოლეჯების ქსელია, რომელსაც გააჩნია ისეთი გლობალური მისია, როგორიცაა განათლების, მშვიდობისა და სტაბილური განვითარების გავრცელება მსოფლიოში. ამ კოლეჯში 100-ზე მეტი ქვეყნის წარმომადგენელი სწავლობს. აქ მოსახვედრად სამეტაპიანი შესარჩევი ტური გავიარე. კომიტეტის წევრებმა ერთხმად ჩათვალეს, რომ მე შესაფერისი კანდიდატი ვარ საქართველოს წარმოსაჩენად და ჩემს ქვეყანაში UWC–გამოცდილების ჩამოსატანად.

ელენე კილაძე
ელენე კილაძე

- გაიხსენე კოლეჯში მოსახვედრად გავლილი სამეტაპიანი ტური, რით დაიმსახურე კომიტეტის წევრების ყურადღება?

- კოლეჯში მოსახვედრად შესარჩევ ეტაპებზე ჩემი ინგლისურის ცოდნა, აკადემიური მოსწრება, კლასგარეშე დამსახურება და საზოგადოებრივი ჩართულობა შეფასდა. გასაუბრების დროს მათ ასევე დამოუკიდებელი ცხოვრებისთვის ჩემი ფსიქოლოგიური მზადყოფნა, პრობლემების გადაჭრის უნარები და ინტელექტუალური მხარე მოიწონეს.  

- როგორი იყო გერმანიაში ჩასვლის პირველი შთაბეჭდილება?

- გერმანიაში ჩასვლა ჩემთვის თითქოს ცხოვრების წიგნის ახალი თავი იყო. ცოტა არ იყოს, გამიჭირდა ქალაქიდან ბუნების წიაღში, ცენტრიდან 10-15 წუთის სავალზე საცხოვრებლად გადასვლა, სადაც ტყითა და ცხოველებით ხარ გარშემორტყმული. თუმცა მომეწონა შენობები, სიახლოვე საოცარ ქალაქებთან (ბაზელი, ფრანკფურტი, სტრასბურგი). ცოტა დამაფრთხო იმ გამოწვევამ, რომ 100-ზე მეტი სხვადასხვა ქვეყნის წარმომადგენელთან ერთად უნდა მეცხოვრა და საერთო ენა მეპოვა განსხვავებული წეს-ჩვეულებების, კულტურისა და ცხოვრების წესის მქონე ადამიანებთან.  

უცხოელ მეგობრებთან ერთად
უცხოელ მეგობრებთან ერთად

- როგორი ურთიერთობა გაქვს გერმანელ თანატოლებთან?

- კოლეჯში ცხოვრება საინტერესოა. აქ ადამიანებს შორის ჯანსაღი ურთიერთობაა. მათ აქვთ საოცარი პასუხისმგებლობისა და ინიციატივის გრძნობა, რაც საქართველოში თანატოლებისგან არ მიგრძვნია. აქ არავის სჭირდება კონტროლი, დაძალება, შენიშვნის აგრესიულად მიცემა. მოსწავლემ იცის თავისი პრიორიტეტები, ღირებულებები და თავდაუზოგავად მუშაობს ამ ყველაფერთან შეთანხმებულად.

- გერმანიაში რისი კეთება მოგიწია, რაც საქართველოში არც გიცდია?

- ყველაზე საინტერესო ისაა, რომ კერძების კეთებაში სრულიად გამოუცდელმა, გერმანიაში პირველად ცხოვრებაში მოვამზადე: ხინკალი, აჭარული ხაჭაპური, პასკა, ბაჟე, მჭადები. ამით ვამაყობ, რადგან ქართული სამზარეულოთი ძალიან ბევრი ადამიანი დავაინტერესე.

ელენე კილაძე
ელენე კილაძე

- შესაბამისად, საქართველოს მიმართ ინტერესიც გაუჩნდებოდათ...

- დიახ, ბევრი საქართველოში სტუმრობაზე დავიყოლიე. მინდა ვთქვა, რომ ამ კოლეჯში სწორედ ჩემი ქვეყნის კულტურის გაცნობა მომიწია იმ ხალხისთვის, ვინც საქართველოს გეოგრაფიული მდებარეობაც არ იცოდა.

- მცირე ლირიკული გადახვევა - ანუ შენი ერთი ლექსი გავაცნოთ ჩვენს მკითხველს...

- მაშინ იყოს ლექსი სახელად „მზის სინოპტიკა“, რომელიც შესულია ჩემს კრებულში „თეთრი ღამის სიზმრები“:

ტემპერატურამ განიცადა მეტამორფოზა,

მზეს ჰელიოსმა სიკაშკაშე დაუპროგნოზა,

მე კი არ მინდა, ეს ზაფხული გამოდგეს მწველი -

დახარშულ ასფალტს შეაგრილებს ტალღები სველი.

უკვე ზაფხულმა საბოლოოდ შეაღო კარი

ზღვისფერ კალენდარს აშრიალებს ივნისის ქარი.

ახლა სხეული უფრო მეტად არის გახდილი

უშუალო, ღია, შესაცნობი, ფარდაახდილი.

ზაფხულის სიომ აამღერა გრძნობები მუნჯი,

რადგან იდუმალს არ გაამხელს მზისფერი რუჯი.

ელენე კილაძე
ელენე კილაძე

- როგორია შენი ოცნება?

- სამომავლოდ ძალიან მინდა წარმატებით მოვხვდე საოცნებო უნივერსიტეტებში და მივაღწიო იმდენს, რომ საკუთარი თავის გარდა სხვასაც გამოვადგე. ჩემს გეგმაში იქნებოდა ლიტერატურული კარიერის გაგრძელებაც, მინდა თავი პროზაშიც ვცადო.

- წარმოიდგინე, რომ საქართველოს წარმოსაჩენად გაქვს ერთი წუთი, რას ეტყოდი აუდიტორიას, სადაც ჩვენი ქვეყნის შესახებ არაფერი სმენიათ?

- თუ რამდენიმე სიტყვით უნდა წარმოვაჩინო, ასე ვიტყოდი: ჩვენ ვართ მთებითა და ზღვით გარშემორტყმული პატარა ერი, რომელიც ყველა ცივილიზაციისგან მოშორებით დამოუკიდებლად განვითარდა და რომელმაც უნიკალური კულტურულ-ეთნოგრაფიული ღირებულებები შეიძინა. ასევე ხაზს გავუსვამდი ქართულ ანბანს, ცეკვასა და გმირულ სულისკვეთებას.

 

891
თემები:
ქართველები უცხოეთში
წვეთოვანი რეანიმაციაში

მახინჯაურში ავარიის დროს დაშავებული 7 წლის ბავშვი გარდაიცვალა

0
(განახლებულია 18:59 13.08.2020)
იმ დღეს ავარიის შედეგად ადგილზე დაიღუპა სამი ადამიანი - ქალი, მისი რძალი და შვილიშვილი. დაშავდა კიდევ ოთხი პირი, ერთ-ერთი დღეს გარდაცვლილი ბავშვი იყო.

თბილისი, 13 აგვისტო – Sputnik. მახინჯაურში, ავარიის შედეგად დაშავებული 7 წლის ბავშვი დღეს გარდაიცვალა, იუწყება აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებელი.

არასრულწლოვანი ოთხი დღის განმავლობაში იაშვილის სახელობის ბათუმის დედათა და ბავშვთა ცენტრალურ ჰოსპიტალის რეანიმაციულ განყოფილებაში, მართვით სუნთქვაზე იმყოფებოდა. ექიმების შეფასებით, პაციენტის მდგომარეობა უკიდურესად მძიმე იყო.

ავტოსაგზაო შემთხვევა, რომლის შედეგადაც ბავშვი მძიმედ დაშავდა, მახინჯაურში 9 აგვისტოს მოხდა. ბათუმი-ჩაქვის დამაკავშირებელ საავტომობილო გზაზე მსუბუქი ავტომობილი ქვეითებს დაეჯახა. იმ დღეს ავარიის შედეგად ადგილზე დაიღუპა სამი ადამიანი - ქალი, მისი რძალი და შვილიშვილი. დაშავდა კიდევ ოთხი პირი, ერთ-ერთი დღეს გარდაცვლილი ბავშვი იყო.

გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 276-ე მუხლით დაიწყო, რაც სატრანსპორტო მოძრაობისას წესების დარღვევას გულისხმობს, რამაც ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა გამოიწვია.

შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, მძღოლი დაკავებულია.

0
თემები:
შემთხვევები საქართველოში