ჩრდილოეთის ნაკადი-2

მოსაზრება: „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“-ს ბოლო ბრძოლა გამოუცხადეს

79
(განახლებულია 22:09 03.06.2021)
სამი კვირის წინ რუსეთმა სამი გერმანული არასამთავრობო ორგანიზაციის საქმიანობა ქვეყანაში არასასურველად გამოაცხადა, რამაც ბერლინი აღაშფოთა.

პიოტრ აკოპოვი

როგორც საინფორმაციო სააგენტო РИА Новости წერს, შეშფოთებული იყო თავად საგარეო საქმეთა მინისტრი ჰაიკო მაასიც.

„იმ ორგანიზაციებისთვის საქმიანობის აკრძალვა, რომლებიც ძალისხმევას არ იშურებენ ჩვენს ქვეყნებსა და მოქალაქეებს შორის ურთიერთგაგების განმტკიცებისთვის — ეს სერიოზული დარტყმაა ჩვენ ძალისხმევებზე რუსეთთან ურთიერთობების გაუმჯობესების საქმეში. რუსეთის გენერალური პროკურატურის გადაწყვეტილება, საქმიანობა შეუჩერდეს სამოქალაქო საზოგადოების სფეროს სამ გერმანულ ორგანიზაციას, განსაკუთრებით უცნაურია და მიუღებელი“, — განაცხადა მაასმა.

მოკლედ, ეს რუსები — ჩვენ მათთან ურთიერთობების დალაგებას ვცდილობთ, ისინი კი ქვეყანაში საქმიანობას უკრძალავენ იმ ენთუზიასტებს, რომლებიც „ძალისხმევას არ იშურებენ ჩვენს ქვეყნებს შორის ურთიერთგაგების განმტკიცებისთვის!“ რატომ აეკრძალათ მუშაობა „რუსულენოვანი ევროპელების ფორუმს“, „გერმანულ-რუსულ გაცვლასა“ და „ლიბერალური თანამედროვეობის ცენტრს“ — ამ რუსულ-გერმანული მეგობრობის მცველებს?

პასუხი საკმაოდ სწრაფად მოვიდა: უკვე ორი დღის შემდეგ „ლიბერალური თანამედროვეობის ცენტრის“ საიტზე მისი შემქმნელისა და ხელმძღვანელის რალფ ფუქსის კომენტარი გამოქვეყნდა. მან მხარი დაუჭირა ანგელა მერკელისადმი 80 პოლიტიკოსისა და ექსპერტის ღია მიმართვას — გასაგებია, რომ ეს რუსეთში ორგანიზაციის აკრძალვამდე მზადდებოდა და საერთოდ არ აქვს ამასთან კავშირი.

სამაგიეროდ პირდაპირ უკავშირდება გერმანიაში წინასაარჩევნო კამპანიას, რა დროსაც ძირითადი ბრძოლა მერკელის ქრისტიან-დემოკრატებსა და „მწვანეებს“ შორის მიმდინარეობს. ამ უკანასკნელთან კი მჭიდრო კავშირი აქვს „ლიბერალური თანამედროვეობის ცენტრს“. ასე რომ, მისი აქტიური მონაწილეობა მერკელისადმი მიმართვაში სწორედ „მწვანე“ კანდიდატის ანალენა ბერბოკის პოპულურაზიციას ემსახურება კანცლერის პოსტზე. არა, ის წერილში ნახსენები არ არის — მასში საუბარი თანამედროვე გერმანიის მთავარ პრობლემაზეა.

და რა არის ეს? ეკონომიკა, ევროინტეგრაცია თუ ეროვნული იდენტობა? არა — ეს „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“-ია.

თქვენ გეგონათ, რომ მას შემდეგ, რაც გასულ კვირაში ჯო ბაიდენმა უკვე პრაქტიკულად დასრულებული გაზსადენის წინააღმდეგ ბრძოლა უაზრობად აღიარა, ყველაფერი მორჩა? და რომ ახლა გერმანელები ვაშინგტონში მოლაპარაკებებით არიან დაკავებული კანცლერის მრჩევლების თაოსნობით, რათა რუსული გაზსადენის მიმართ ამერიკული პრეტენზიები მოიხსნას და, საერთოდაც, ევროკავშირსა და აშშ-ს შორის სავაჭრო-ეკონომიკური დაძაბულობა შერბილდეს?

და მერე რა, თუ ბაიდენმა თქვა, რომ გერმანიასთან ურთიერთობების გაფუჭება არ უნდა — თავად გერმანიაში საკმარისად არიან ისინი, ვინც ბოლომდე გაუწევს წინააღმდეგობას ეროვნულ ინტერესებს.

თუმცა, რატომ მარტო გერმანიაში? ორგანიზაციის საიტზე გამოქვეყნებულ წერილს მთელი დასავლეთის 80 ცნობილი პოლიტიკოსი, მეცნიერი და სამხედრო პირი აწერს ხელს (და „რუსეთის მშვენიერი მომავლიდანაც“, იქ ხომ „დემოკრატიისთვის გამოჩენილი მებრძოლი“ ჰყავთ ვლადიმირ მილოვის სახით). ძალიან ბევრნი არიან პოლონეთიდან და ბალტიისპირეთიდან, არის უკრაინის ყოფილი საგარეო საქმეთა მინისტრი კლიმკინიც, ასევე ყოფილი ამერიკელი ელჩებიც. ხელი, რაღა თქმა უნდა, გერმანელებსაც აქვთ მოწერილი, მაგალითად, იუსტიციის ყოფილ მინისტრს.

ხელმომწერებს ერთი მარტივი რამ აერთიანებს: ურყევი ატლანტისტობა. ისევე ურყევი, როგორც თავად ანალენა ბერბოკია, რომელმაც უკვე ამ მიმართვის გამოქვეყნების შემდეგ დაამტკიცა საკუთარი პოზიცია: „ერთი მხრივ, კეთდება განცხადებები [რუსეთის წინააღმდეგ] ევროკავშირის სანქციების მხარდასაჭერად, მეორე მხრივ — ამჟამინდელი ფედერალური მთავრობა მხარს უჭერს გაზსადენი „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“-ის აგებას. ეს კი სანქციების ეფექტურობას ამცირებს. ასეთი არასწორი პოლიტიკა სასწრაფოდ უნდა შეჩერდეს“.

„ოთხმოცის მიმართვა“ ცდილობს გერმანიის მთავრობა „მილსადენის მშენებლობისთვის მორატორიუმის დაუყოვნებლივ შემოღებაში“ დაარწმუნოს. და ფართოდ განმარტავს, რით არის ესოდენ საშიში „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“.

  • ის არღვევს ევროპის ერთიანობასა და ტრანსატლანტიკურ ურთიერთობას;
  • ეწინააღმდეგება ევროპისა და გერმანიის ახალ მიზნებს კლიმატის სფეროში;
  • ემუქრება უკრაინის ისედაც არამდგრად უსაფრთხოებას;
  • ეწინააღმდეგება ევროკავშირის საერთო საგარეო ენერგეტიკულ პოლიტიკას.

ამ პუნქტებს „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“-ის ისტორიაში მოკლე ექსკურსი მოჰყვება. და იქაც ყველაფერი შესანიშნავადაა, ვინაიდან კიდევ ერთი ფარული პუნქტი იჩენს თავს, რომელიც უკვე რუსეთის შიდა მოწყობას ეხება.

ირკვევა, რომ პროექტი თავიდანვე არაერთმნიშვნელოვანი იყო: მასზე შეთანხმებას „ხელი ყირიმის ანექსიიდან და უკრაინის აღმოსავლეთში რუსული ინტერვენციიდან მოკლე ხანში მოეწერა“, ახლა კი „გრძელდება უკრაინის წინააღმდეგ გამოუცხადებელი ომი, რუსეთში დემოკრატიული სამოქალქო საზოგადოების წინააღმდეგ რეპრესიები კი უფრო ხისტი ხდება“. გარდა ამისა, იყო „დასავლეთის ლიბერალურ დემოკრატიებზე თავდასხმის მთელი სერიები“ — ეს როცა ტრამპი აირჩიეს? ამიტომაც არ გამართლდა „იმედები Wandel durch Handel-ზე“ („ცვლილება ვაჭრობით“), ანუ არც რუსეთის შეცვლა გამოვიდა (სათავეში „დემოკრატიული სამოალაქო საზოგადოება“ ვერ მოვიდა) და არც მისი საგარეო პოლიტიკა.

სიმართლე ითქვას, ამგვარ აღიარებაში გასაკვირი არაფერია, მაგრამ ამ შემთხვევაში უცნაურია აღშფოთება იმით, რომ რუსეთში „ლიბერალური თანამედროვეობის ცენტრის“ მსგავს ორგანიზაციებს მუშაობას უკრძალავენ. აბა, როგორ უნდა მოვიქცეთ, თუ ის არა მარტო რუსეთის ინტერესების, არამედ რუსულ-გერმანული ურთიერთობების წინააღმდეგაც მუშაობს? სანამ ბერლინი წარმატებით ინარჩუნებს გერმანიის სუვერენიტეტს (თუნდაც შეზღუდულს), მას უბრალოდ სუვერენიტეტის დათმობას კი არ სთავაზობენ, არამედ სურთ, გერმანიამ ევროკავშირი კიდევ მეტად გახადოს დამოკიდებული აშშ-ზე, უფრო სწორედ, ატლანტისტებზე:

„ჩრდილოეთის ნაკადი-2“ არის დაბრკოლება ტრანსატლანტიკურ ურთიერთობებში „ახალი სტარტისთვის“, რაც უკვე დიდი ხანია, მომწიფდა... მორატორიუმი — ეს არის ერთიან ევროპულ პოზიციამდე მისვლის შანსი. და, ბოლოს, რაც მნიშვნელოვანია, მორატორიუმი იქნება მკაფიო სიგნალი რუსეთის ხელმძღვანელობისთვის, რომ ისინი საერთაშორისო სამართლისა და წესების დარღვევისთვის შედეგებს მოიმკიან“.

ხელმომწერები ვერც კი ამჩნევენ ამ წინადადების აბსურდულობას, ვინაიდან დარწმუნებული არიან, რომ „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“ არა მარტო არასაჭირო, არამედ საზიანოც კია ევროპისთვის. მაშ, რატომ არ ეთანხმება მათ ევროპული ელიტის დიდი ნაწილი, რომ აღარაფერი ვთქვათ უბრალო გერმანელებზე?

იმიტომ რომ საუბარია ორ სხვადასხვა ევროპაზე: ერთი კვლავაც სურთ რომ დამოკიდებული იყოს ანგლოსაქს მესაჭეებზე, მეორე კი თანდათან დაიბრუნებს დამოუკიდებლობას. პირველი რუსეთთან კონფრონტაციისთვისაა განწირული, მეორე კი აღმოსავლელ მეზობელთან ნორმალური თანამშრომლობის გარეშე ვერ იქნება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

79
თემები:
რუსეთი დღეს (887)
ლარის კუპიურა

მოლოდინების ფასი... ანუ  რამ დაამუხრუჭა ლარი?

1062
(განახლებულია 17:08 19.06.2021)
მეორე თვეა ეროვნული ვალუტა მყარდება... რამდენ ხანს გასტანს ლარის აღმასვლის პროცესი და წონასწორობის რა ახალ ნიშნულს დაიკავებს ეროვნული ვალუტა?

სამსონ ხონელი

− ევრიკა!.. ეს დასკვნა ხანგრძლივი დაკვირვების შედეგია? −  ჩამეძიება მკითხველი ირონიული ტონით, თუმცა რეპლიკას არ შევიმჩნევ და განვაგრძობ თხრობას. წინამდებარე სტატიის პირველი სტრიქონების ჭეშმარიტებას კაცობრიობა დიდი ხანია აღიარებს, დავსძენ, რომ აღმართ-დაღმართის მონაცვლეობას ეროვნული ვალუტის  ბოლო პერიოდის თავგადასავალიც ადასტურებს... 

უკვე ერთ თვეზე მეტია, რაც ჩვენ ქვეყნის ეკონომიკისთვის ფრიად იშვიათი მოვლენის, ლარის გამყარების მომსწრენი ვართ. არადა, 2015 წლიდან მოყოლებული ეროვნული ვალუტა პოზიციებს თანდათან თმობდა. ლარმა ე.წ. ფსიქოლოგიური ბარიერი ორჯერ გადალახა. პირველად − როდესაც 1 ამერიკული დოლარის ღირებულება ჯერ 2.00 ლარს, ხოლო უკვე მეორედ, როდესაც − 3.00 ლარს გაუტოლდა. მხოლოდ გასულ წელს ეროვნული ვალუტა ამერიკულ დოლართან მიმართებაში საშუალოდ 15 პროცენტით გაუფასურდა. სავალუტო ბაზარზე პოზიტიურ ცვლილებებს არავინ ელოდა, მეტიც, COVID-19-ის პანდემიით გამოწვეული ღრმა ეკონომიკური რეცესიის პირობებში, ანალიტიკოსები ლარის შემდგომ გაუფასურებას პროგნოზირებდნენ... მოვლენები კი ყველასთვის მოულოდნელი სცენარით განვითარდა. ერთი თვის განმავლობაში ეროვნული ვალუტა თითქმის 30 პუნქტით გამყარდა. რატომ მყარდება ეროვნული ვალუტა? ეს კითხვა ამ ბოლო დროს სულ უფრო ხშირად ისმის.

კაცმა რომ თქვას, საფინანსო-ეკონომიკურ სისტემაში დიდად არაფერი შეცვლილა, საბიუჯეტო დეფიციტი, ფინანსური პრობლემებიც არ ამოწურულა, მაგრამ ეროვნული ვალუტა მაინც მყარდება. ვალუტის კურსს ბაზარზე მოთხოვნა-მიწოდების ბალანსი განსაზღვრავს. ექსპერტ-ანალიტიკოსთა განმარტებით, საქართველოში უცხოური ვალუტის შემოდინების რამდენიმე გზა არსებობს. ეს არის: ექსპორტი, უცხოური ინვესტიციები, საერთაშორისო გზავნილები, ტურიზმი და საერთაშორისო საფინანსო კომპანიების მიერ გამოყოფილი გრანტები და კრედიტები. ანალიტიკოსთა შეფასებით, COVID-19-ის პანდემიით გამოწვეული ღრმა ეკონომიკური კრიზისის შედეგად, გასული წლის მარტიდან მოყოლებული მიმდინარე წლის თებერვლის ჩათვლით, ქვეყნის მაკროეკონომიკური პარამეტრები გაუარესდა, რამაც ლარის კურსზე უარყოფთად იმოქმედა. მიმდინარე წლის მარტში, პანდემიის პირობებში პირველად ეკონომიკური ზრდა დაფიქსირდა. აპრილის თვე რეკორდული აღმოჩნდა. მთლიანი შიდა პროდუქტი თითქმის 45 პროცენტით გაიზარდა. ქვეყანა ცდილობს, გამოვიდეს პესიმისტური გარემოდან. შეინიშნება დადებითი ტენდენციები, რაც ციფრებშიც აისახა. 

          

მიმდინარე წლის აპრილში, წინა თვესთან შედარებით, ექსპორტი 16%–ით გაიზარდა, იმპორტი კი 3%–ით შემცირდა. ქვეყანაში შემოსული ფულადი გზავნილების მოცულობამ 194.1 მილიონი დოლარი შეადგინა, რაც მარტის თვის მაჩვენებელზე 3.02%–ით მეტია. ერთი სიტყვით, ეკონომიკური პარამეტრები გაუმჯობესდა. ამასთან ერთად, ფსიქოლოგიური ფაქტორიც უნდა გავითვალისწინოთ.  გაუარესებული მოლოდინების ვითარებაში, ლარი უფასურდება, ხოლო თუ მოლოდინები ოპტიმისტურია − მყარდება  მაისის შუა რიცხვებიდან COVD-19-ის პანდემიის გამო დაწესებული შეზღუდვების შემსუბუქებამ კი სავალუტო ბაზარზე დადებითად იმოქმედა... ამას მალევე სახმელეთო საზღვრების გახსნაც მოჰყვა. როგორც არასამთავრობო ორგანიზაციის „საზოგადოება და ბანკების“ გამგეობის თავმჯდომარე გიორგი კეპულაძე აღნიშნავს, ამ ყველაფრის ეკონომიკურ ეფექტს ეროვნული ვალუტაც და ჩვენც ოდნავ მოგვიანებით ვიგრძნობთ. მისი თქმით, ვაქცინაციის ტემპიც თუ დაჩქარდება, ეკონომიკის აღდგენის პროცესი უფრო სწრაფად წავა.

„სახმელეთო საზღვრების გახსნის შედეგად, ტურიზმის სექტორში მდგომარეობა ნელ-ნელა უმჯობესდება და სხვადასხვა პროგნოზით მიმდინარე წლის განმავლობაში ტურიზმიდან ქვეყანაში 1-1.5 მილიარდი დოლარი შეიძლება შემოვიდეს, რაც დამატებით დადებითად აისახება, როგორც ეკონომიკაზე, ასევე ეროვნული ვალუტის კურსზეც...“, − აცხადებს გიორგი კეპულაძე და დასძენს, რომ ეროვნული ვალუტის გამყარებას, როგორც წესი, ლარში დანაზოგების ზრდაც მოჰყვება. ნდობა იმატებს ეროვნული ვალუტის მიმართ და ეს მომხმარებლის ქცევაზეც აისახება. 

კეპულაძე გვირჩევს, რომ თანხა იმ ვალუტაში დავზოგოთ, რაშიც შემოსავალი გვაქვს. თან ლარში ანაბრებზე საპროცენტო სარგებელი გაცილებით მაღალია, ვიდრე უცხოურ ვალუტაში, რაც ანეიტრალებს იმ რისკებს, რომელიც გაუფასურებას შეიძლება მოჰყვეს. მისი თქმით, ლარისადმი ნდობის ზრდას ხელს რამდენიმე ფაქტორი უწყობს. ეს არის დაბალი და სტაბილური ინფლაცია, ასევე სტაბილური გაცვლითი კურსი და რაც შეიძლება ნაკლები ეკონომიკური რყევა... ეროვნული ვალუტის კურსის პროგნოზირებისგან გიორგი კეპულაძე თავს იკავებს. აღნიშნავს, რომ თუ ქვეყანაში ეკონომიკური მდგომარეობა გამოსწორდება, ეს ლარზეც დადებითად აისახება. მისივე შეფასებით, ლარი ჩვენი ეკონომიკის თერმომეტრია, რომელიც მის რეალურ მდგომარეობას გვიჩვენებს...

სამართლიანობა მოითხოვს და უნდა ითქვას, ეროვნული ვალუტის კურსზე მოლოდინების შესაძლო გავლენას ყველა როდი აღიერებს, მეტიც, ზოგი ამ საკითხს ირონიულად აფასებს...

„იმ თანხის ნაწილი, რომელიც ქვეყანაში ბიუროკრატიასა და ეროვნულ ბანკზე იხარჯება, ილონ მასკს რომ მივცეთ და მოლოდინებზე ვასაუბროთ, ის გაცილებით მეტ მოლოდინს შექმნის და გაამყარებს ლარს, ვიდრე ის, რაზეც ჩვენი ძვირფასი კობა გვენეტაძე საუბრობს...“, −  ამ სიტყვების ავტორი დისტრიბუტორთა ბიზნესასოციაციის პრეზიდენტი ივა ჭყონიაა. მთავრობის, ეროვნული ბანკისა და აკადემიური წრეების წარმომადგენელთა შეფასებას, ლარის კურსის ბოლოდროინდელ ცვლილებაზე მოლოდინების გავლენს თაობაზე, ივა ჭყონია არ იზიარებს და ჩვენს ყურადღებას ლარის კურსის არასტაბილურობაზე ამახვილებს. მისი თქმით, არცთუ იშვიათად, ერთი სავაჭრო დღის განმავლობაში გაცვლითი კურსი ჯერ მკვეთრად მყარდება და შემდეგ ისევ უფასურდება. შესაბამისად, ძნელია ეროვნული ვალუტის კურსის ცვლილების პროგნოზირება. შედეგად, ლარის მიმართ ბიზნესის და მოსახლეობის ნდობა ძალიან დაბალია. 

„რა მოლოდინებზეა საუბარი?! ლოგიკურად რომ მივყვეთ მოლოდინი არის, რომ ეკონომიკა გაცოცხლდა და მეტი ტურისტი შემოვა. ასეთი მოლოდინის შემთხვევაში, ძალიან მარტივია, რომ მარაგებს შექმნიან კომპანიები. როდესაც ელოდები, რომ მეტი ტურისტი შემოვა, მეტი სტუმარი გეყოლება, შესაბამის მარაგს ქმნი, ანუ როდესაც მარაგს ქმნი, მეტი პროდუქტის იმპორტი გიწევს, მოთხოვნა არის მაღალი უცხოურ ვალუტაზე, რომელიც ჯერ კიდევ არ შემოსულა ქვეყანაში, ეს უნდა იწვევდეს ლარის გაუფასურებას. ჩვენთან მოხდა პირიქით...“, − აცხადებს ივა ჭყონია.

დროა, ეროვნული ბანკის მოსაზრებასაც გავეცნოთ. კობა გვენეტაძის უწყებაში აცხადებენ, რომ ბოლო ერთ თვეში ლარის კურსის გამყარება, ეკონომიკის გახსნასთან ერთად, მოლოდინის გაუმჯობესებამ გამოიწვია.

„მოგეხსენებათ, გასული წლის მეორე ნახევრიდან მოყოლებული, COVID-19-ის პანდემიამ ეკონომიკურ აქტორებს ნეგატიური მოლოდინები გაუჩინა, რამაც ეროვნული ვალუტის კურსის მკვეთრი გაუფასურება გამოიწვია, ხოლო ბოლო თვის განმავლობაში ეკონომიკა გაიხსნა, ქვეყანაში პოზიტიური მოლოდინები გაჩნდა და ლარის გამყარება ამან გამოიწვია...“, − განაცხადა ეროვნული ბანკის ვიცე-პრეზიდენტმა პაპუნა ლეჟავამ. ლარის კურსის ფორმირების პროცესში ეროვნული ბანკის როლზე საუბრისას აღნიშნა, რომ ეროვნულ ბანკს საკმარისი რეზერვები აქვს საიმისოდ, რომ გასული წლის მსგავსად, ინტერვენციები მიმდინარე წელსაც აქტიურად განახორციელოს.

„გასული წლის განმავლობაში, ეროვნულმა ბანკმა 916 მლნ დოლარის ინტერვენცია განახორციელა. სავალუტო ინტერვენციები წელსაც გრძელდება, რადგან ეკონომიკის სრულად აღდგენის პროცესი არ არის დასრულებული. ამ წლის დასაწყისში უკვე 254 მილიონი დოლარის ინტერვენცია გვაქვს განხორციელებული. ამ  პროცესს წლის განმავლობაში გავაგრძელებთ. თუმცა მოსალოდნელია, რომ მიმდინარე წელი უკეთესი იქნება, ვიდრე შარშანდელი. თუმცა, თუ სიტუაცია შეიცვალა და მეტი ინტერვენციის აუცილებლობა დადგა, შარშანდელის, ან თუნდაც მეტი მოცულობის ინტერვენციის რესურსი ეროვნულ ბანკს გააჩნა, მაგრამ იმედია, ამის საჭიროება არ დაგვიდგება...“, – განაცხადა პაპუნა ლეჟავამ.

 სტატიის დასასრულს, გაკადნიერდები და გირჩევთ, შეიქმენით პოზიტური მოლოდნები და თქვენს გარშემო ყველაფერი კარგად იქნება... თუმცა, თქვენიც მესმის, პოზიტიური მოლოდინების შექმნას ხომ საფუძველი სჭირდება?!      

1062
რუსეთისა და უკრაინის დროშები

უკრაინის ექს-პრემიერი: კიევი კიდევ 25 წელი ვერ გახდება ნატოსა და ევროკავშირის წევრი

24
(განახლებულია 10:20 20.06.2021)
ჟენევაში აშშ-ისა დარუსეთის პრეზიდენტების შეხვედრამ უკრაინის მომავლის საკითხი წამოჭრა. მიიღებს თუ არა უკრაინა ნატოს წევრობას? როგორის დასავლეთის პოლიტიკა პოსტსაბჭოთა ქვეყნებისადმი?

ამის შესახებ Sputnik-ის კორესპონდენტ ნიკიტა ჩიკუნოვს უკრაინის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი  ნიკოლაი აზაროვი ესაუბრა, რომელმაც ქვეყანა 2014 წლის მოვლენების შემდეგ დატოვა.

კიევის შორი ოცნება

რუსეთისა და აშშ-ის პრეზიდენტები შეხვედრაზე შესაძლოა შეეხნენ უკრაინის ნატოსი გაწევრიანების საკითხს, თუმცა უახლოეს პერსპექტივაში ეს არ მოხდება, მიაჩნია ქვეყნის ყოფილ პრემიერ-მინისტრ ნიკოლაი აზაროვს.

პოლიტიკოსის თქმით, კიევის სხვადასხვა ორგანიზაციებში მიღება სრულადაა დამოკიდებული აშშ-ის, საფრანგეთისა და გერმანიის პოზიციებზე. ხოლო ამ ორი უკანასკნელის წარმომადგენლები უკრაინის ნატოში ინტეგრაციის წინააღმდეგი არიან.

„ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსში არანაირ შესვლაზე არ შეიძლება იყოს საუბარი. სანამ უკრაინა ღარიბი და ჩამონგრეული ქვეყანაა, იქით გზა დაკეტილია. ამ დღეებში საფრანგეთის საგარეო საქმეთა წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ ჩვენი ქვეყნის ნატოში შესვლა გათვალისწინებული არ არის. გერმანია იგივე პოზიციაზეა. ეს ლოგიკურია მათი მხრიდან. უკრაინას არც ევროკავშირი და არც ნატო არ ელის კიდევ მინიმუმ 25 წელი“, — აღნიშნა აზაროვმა.

მისი თქმით, ევროპელი პოლიტიკოსები ამგვარ პოზიციაზე ჯერ კიდევ მისი პრემიერ-მინისტრობის დროს იყვნენ, თუმცა მას შემდეგ ქვეყანა ევროკავშირის სტანდარტებს კი არ დაუახლოვდა, არამედ პირიქით, დეგრადაცია განიცადა.

ამასთან  ნიკოლაი აზაროვი ყურადღებას ამახვილებს, რომ კიევის პოტენციური წევრობა ამ სტრუქტურაში მთელ ომისშემდგომ უსაფრთხოების სისტემას დაანგრევდა და მეორე მსოფლიო ომის შედეგების ფაქტობრივ გადახედვას მოითხოვდა.

„საბჭოთა კავშირმა ძალიან დიდი ფასი გადაიხადა უსაფრთხოების არსებული სტანდარტებისთვის. სტალინის მოთხოვნით, შეიქმნა ბუფერული ზონა, როელსაც რუსეთის დაცა უნდა უზრუნველეყო დასავლეთის მორიგი შემოსევებისგან ასეულობით წლების განმავლობაში. ნატოს გაფართოება ამ შეთანხმებებს ეჭვქვეშ აყენებს“, — აცხადებს ექს-პრემიერი.

ახალი ომის ექო

როგორც აზაროვი ამბობს, ჟენევის სამიტის შემდეგ აშშ-ისა და რუსეთის ლიდერებმა კიდევ ერთხელ დაადასტურეს მინსკის შეთენხმებებისადმი მხარდაჭერა. უკრაინის ხელისუფლების ამჟამინდელი განცხადებები კი სხვა რამეზე მეტყველებს.

„[უკრაინის ეროვნული უსაფრთხოებისა და თავდაცვის საბჭოს მდივანმა] ალექსეი დანილოვმა თქვა, რომ დონბასის აღება ქვეყნისთვის პრობლემა არ არის, უბრალოდ დიდი მსხვერპლი იქნება, რაც სასურველი არ არის. რისთვის კეთდება ასეთი განცხადებები? სულ ახლახან შედგა მისი უშუალო პატრონის შეხვედრა  პუტინთან. ორივე პრეზიდენტმა განაცხადა, რომ მათმა მოლაპარაკებებმა სტაბილურობისკენ უნდა გახსნას გზა. ის კი უცბად ამბობს, რომ კიევს დონბასის აღება ორიოდე დღეში შეუძლია“, — კითხულობს პოლიტიკოსი.

თუმცა ის მსხვილმასშტაბიან სამხედრო კონფლიქტს გამორიცხავს, ვინაიდან ასეთი სცენარი არახელსაყრელი იქნება ამერიკისთვის.

„ვფიქრობ, ამერიკელები ამის ნებას არ მისცემენ. არა იმიტომ, რომ ძალიან აღელვებთ ადამიანური მსხვერპლი — ეს ყველაზე ნაკლებ აღელვებთ. ამაზე მეტყველებს ერაყის, სირიისა და ლიბიის გამოცდილებები. მათ აღელვებთ რეჟიმის არსებობის საკითხი. თუ სერიოზული კონფლიქტი დაიწყება, მაშინ თავად უკრაინის სახელმწიფოებრიობის არსებობის საკითხი წამოიჭრება“, — შენიშნავს აზაროვი.

კონკურენტების მოშორება

უკრაინის ყოფილ პრემიერ-მინისტრს მიაჩნია, რომ აშშ-ის ამჟამინდელი პოლიტიკა პოსტსაბჭოთა ქვეყნების, მათ შორის უკრაინის, მიზანმიმართულ დარღვევაზეა აქცენტირებული — პოლიტიკურად და ეკონომიკურად.

„თავის დროზე „ცივი ომი“ თუ კარიბის კრიზისი შემთხვევით არ დაწყებულა. აშშ რუსეთის დაშლის პოლიტიკას ატარებდა და ამან იმიშავა. ახლა ამერიკელები ცდილობენ, შეზღუდონ ჩინეთის განვითარება. ამის არდანახვა შეუძლებელია“, — დარწმუნებულია იგი.

ამასთან ყოფილ პრემიერს მიაჩნია, რომ აშშ ასეთ პოლიტიკას იმის მიუხედავად ატარებს, თუ ვინ დგას სახელმწიფოს სათავეში.

„ამ პოლიტიკას გარკვეული ამერიკული უწყებები ატარებენ სახელმწიფოთა მეთაურების თანხმობით ან მათი მონაწილეობის გარეშე. დონალდ ტრამპი ღიად არ ენდობოდა თავის სპეცსამსახურებს, ამაზე საჯაროდაც საუბრობდა“, — დაასკვნა ნიკოლა აზაროვმა.

24
თამო ვაშალომიძე

თამო ვაშალომიძემ იმიჯი კარდინალურად შეიცვალა - ქერა თმა ცეცხლოვანმა წითელმა ჩაანაცვლა

0
(განახლებულია 13:20 21.06.2021)
სექსუალური მოდელი გარდასახვას თავს არ არიდებს, თუმცა ეროტიკულ ფოტოსესიებში აღარ მონაწილეობს. მოულოდნელი ცვლილებები დაოჯახებამ და მეორე შვილის გაჩენამ განაპირობა, თუმცა თამო ძველ სითამამეს არ კარგავს. როგორ მოგწონთ ფოტომოდელის უახლესი გადაწყვეტილება?

სექსუალურმა ფოტომოდელმა ცხოვრების წესი შეიცვალა და დიასახლისობას დიდი მონდომებით შეუდგა. თამო ახლა ორი შვილის დედაა. ტელესახემ 28 ნოემბერს მეორე შვილი გააჩინა. დეკემბრის დასაწყისში დედა-შვილი სამშობიაროდან გაწერეს და თამოს მეუღლემ ოჯახის წევრებს სახლში ლამაზი სიურპრიზი დაახვედრა. ახალშობილ მაქსიმეს ახალბედა მამა ზღაპრული დეკორაციებითა და დიდი სიხარულით დახვდა. პატარა ძმას სოფიაც მალევე დაუმეგობრდა. აკა სამხარაძე სოფიასა და მაქსიმეს თანაბარ დროს უთმობს და ანებივრებს.

Посмотреть эту публикацию в Instagram

Публикация от Tamo Vashalomidze (@tamovashalomidze)

მეორე ნახევრის დახმარებით, თამო საკუთარ თავს კვლავ დიდ დროს უთმობს. ფოტომოდელი ექსპერიმენტებზე უარს ვერ ამბობს, და ამჯერად იმიჯი რადიკალურად შეიცვალა. 2 შვილის დედა წითელი თმის მოხდენას ცდილობს, რაც მისმა თაყვანისმცემლებმა დადებითად შეუფასეს. ბევრმა აღნიშნულ ფოტოზე თამოს ტანი შენიშნა, თუმცა ჩრდილქვეშ არც ვარცხნილობა მაქცეულა. როგორ მოგწონთ სექს-სიმბოლოდ წოდებული ყოფილი ფოტომოდელის ახალი იმიჯი?

Посмотреть эту публикацию в Instagram

Публикация от Tamo Vashalomidze (@tamovashalomidze)

თამო ვაშალომიძე, ფაქტობრივად, საიდუმლოს გარეშე ცხოვრობს. ერთადერთი, რაც მოდელმა თაყვანისმცემლებს დღემდე არ გაუმხილა – მისი ყოფილი პარტნიორის ვინაობაა.მან ახალშობილი ვაჟის ფოტო მშობიარობის დღესვე გამოაქვეყნა და დაწერა, რომ სიტყვებით ვერ გადმოსცემს ისეთი ბედნიერია, თუმცა ბავშვის სახე დამალა. ახლა მოდელმა გადაწყვიტა თაყვანისმცემლებს მაქსიმეს სახეც აჩვენოს, რასაც სოფიას დაბადებისას არ აკეთებდა და საგულდაგულოდ მალავდა.

Посмотреть эту публикацию в Instagram

Публикация от Tamo Vashalomidze (@tamovashalomidze)

ეპატაჟური ვარსკვლავი ახალ ცხოვრებას ახალი ძალებით შეუდგა. რთული ცხოვრების მიუხედავად, თამო უამრავი ქალბატონისთვის სიძლიერის მაგალითად იქცა. ახლა მისი ცხოვრება ფოტომოდელობის მიღმა ოჯახურ სივრცეში მიედინება, რაც თამოსთვის დიდი კომფორტის ზონა და ბედნიერებაა. უახლეს ფოტოებსა და ვიდეოზე კარგად ჩანს, თუ რა მარტივად მოირგო ცოლ-ქმარმა მშობლის როლი.

0
თემები:
ქართველი სელებრითები