ნატოს მრავაეროვნული ბატალიონოის სამხედროები

მოსაზრება: ვინ და რატომ ცდილობს ნორვეგიელების რუსეთით დაშინებას

14
(განახლებულია 19:35 29.04.2021)
რუსეთს სახმელეთო საზღვარი ნატოს წევრ ხუთ ქვეყანასთან აქვს, რომელთაგან ოთხი, უკვე მრავალი წელია, ღიად არამეგობრულ პოზიციას იკავებს მის მიმართ.

პიოტრ აკოპოვი

მიუხედავად იმისა, რომ ამ ოთხი სახელმწიფოდან სამი მანამდე სსრკ-ის შემადგენლობაში შედიოდა, როგორც ჩანს, ბალტიისპირეთის სამი რესპუბლიკისა და ასევე პოლონეთისთვის საერთო წარსული მხოლოდ დამატებითი საბაბია რუსოფობიისთვის.

ნატოს მეხუთე ქვეყანამ, რომელთანაც რუსეთს სახმელეთო საზღვარი აქვს, სხვებზე ადრე მოიპოვა დამოუკიდებლობა, გამოეყო რა რუსეთის იმპერიას. ის არასდროს არ შედიოდა რუსეთის შემადგენლობაში, მაგრამ სწორედ იქ გახდა ბოლო წლებში ძალიან პოპულარული ფილმები რუსული ოკუპაციისა და რუსული საფრთხის შესახებ.

და ეს მაშინ, როდესაც რუსეთი არასდროს დასხმია თავს ამ ქვეყანას და არ დაუპყრია მისი ტერიტორიები. პირიქით, ოკუპანტებისგან ჰყავს გათავისუფლებული. მისი ზოგი მოქალაქე კი იარაღით ხელში შემოვიდა რუსეთის ტერიტორიაზე SS-ის ნაწილების შემადგენლობაში. მათზე ცოტა ხნის წინ სერიალი „ფრონტელები“ გადაიღეს, რომელმაც ადგილობრივი პუბლიკის ნაწილიც დააბნია და რუსეთის მოსახლეობისაც. რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში სერიალს „აბსოლუტურად მიუღებელი და სამარცხვინო“ უწოდეს, და სურვილი გამოთქვეს, მოესმინათ მიუკერძოებელი შეფასებები ამ ქვეყნის ხელისუფლებისგან.

მაგრამ მეზობელი ქვეყნის საგარეო უწყებამ უარი თქვა სერიალის კომენტირებაზე და განაცხადა, რომ „ეს კულტურის სფეროს ნაწარმოებია და არანაირად არ ასახავს ნორვეგიის პოლიტიკასა თუ შეხედულებას ისტორიაზე“.

დიახ, საუბარია ნორვეგიაზე — ხუთმილიონიან სამეფოზე, რუსეთის მეზობელსა და ნატოს ერთ-ერთ დამფუძნებელზე. მიუხედავად სრული ატლანტიკური სოლიდარობისა, ნორვეგია სსრკ-ის არსებობის პერიოდშიც კი ცდილობდა კეთილმეზობლური ურთიერთობები შეენარჩუნებინა რუსეთთან — არა იმდენად ფაშისტური ოკუპაციისგან გათავისუფლებისთვის მადლიერების ნიშნად, რამდენადაც თანამშრომლობისთვის ურთიერთსასარგებლო თემების არსებობის გამო: შპიცბერგენი, თევზჭერა და სხვ. ამასთან ნორვეგიაში ამერიკული ჯარებიც არ იდგა.

ურთიერთობები მთლიანობაში ნორმალური იყო პოსტსაბჭოთა პერიოდშიც. მაგრამ ყირიმის შემდგომ წლებში ვითარება შეიცვალა — ამერიკელებმა ჯერ სამი, შემდეგ კი შვიდი ასეული სამხედრო გაგზავნეს ნორვეგიაში. სიმბოლურია? დიახ. მაგრამ აქ მნიშვნელოვანია ის მიმართულება, თუ საით უბიძგებენ ნორვეგიას. მათ კი შთააგონებენ, რომ რუსეთი საშიშია — არა მარტო ზოგადატლანტიკური პროპაგანდის ფარგლებში, არამედ გასართობ, კულტურულ დონეზე. აქედანაა ის მრავალი ფილმი და წიგნი, რომლებიც ბოლო რამდენიმე წელიწადში გაჩნდა. დაწყებული გახმაურებული (და ქვეყნის ისტორიაში ყველაზე რეიტინგული) სერიალით „ოკუპირებულები“ (რუსეთის მიერ ნორვეგიის დაპყრობაზე) და დასრულებული „დიდი დათვის“ მსგავსი დეტექტივებით (აშშ-ისა და რუსეთის შეჯახებაზე შპიცბერგენზე).

რუსული საფრთხის შესახებ დეტექტივები ბოლო დროს სულ უფრო ხშირად ჩნდება. და ბევრ მათგანში შეგნებულად არის გავლებული პარალელები ყირიმთან, მოხსენიებულია „ყირიმის სცენარი“. ორიოდე წლის წინ გამოიცა ნორდჰუს კარლსონის წიგნი „თეთრი არმადა“, რომელსაც რეკლამას უწევდნენ სლოგანით „75 წლის წინ მათ გაათავისუფლეს კირკენესი, ახლა რუსები დაბრუნდნენ“. ხოლო მიმდინარე წლის დასაწყისში გამოქვეყნებულ დეტექტივში „უბედურების ნიშანი“, რომელიც ყოფილმა საბავშვო მწერალმა გრეტა ბოემ დაწერა, რუსები უკვე ფინმარკს ემუქრებიან, ანუ იმ მიწებს, რომლებიც საბჭოთა არმიამ გაათავისუფლა. „ფინმარკი შეიძლება ახალ ყირიმად იქცეს“, — აი, ასე, მარტივად და გასაგებად.

არ შეიძლება ითქვას, რომ ყველა ნორვეგიელი მშვიდად მიირთმევს ატლანტიკური დაკვეთით მომზადებულ რუსოფობიულ კერძებს. იმაში კი, რომ ასეთი დაკვეთა არსებობს, ეჭვიც არ უნდა შეგეპაროთ — ის დოკუმენტურად გაფორმებული არ არის, მაგრამ კარგ მოსწავლეს ყოველთვის ესმის, რას ელის მისგან მასწავლებელი.

ბევრი აღშფოთებასა და  უკმაყოფილებას არ მალავს, მაგრამ მათ მავნებლობაში, რუსეთზე მუშაობაში ადანაშაულებენ — როგორც ეს სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნორვეგიის უნივერსიტეტის პროფესორ გლენ დისენის შემთხვევაში ხდება, რომელიც რუსეთთან თანამშრომლობისა და კეთილმეზობლური ურთიერთობების მოწოდებებით გამოდის. ის გამუდმებით წერს როგორც ნორვეგიულ, ისე რუსულ პრესაში და ამისთვის „კრემლის პროპაგანდისტის“ იარლიყს იმსახურებს. თანაც, რაც განსაკუთრებით სასაცილოა, იმ ხალხისგან, რომლებიც ღიად მუშაობენ სხვადასხვა ატლანტიკურ სტრუქტურებზე.

გასაგებია, რომ ატლანტისტები ცდილობენ ნორვეგია რუსეთის აქტიური მოწინააღმდეგეების კლუბს მიაბან, მაგრამ სხვა ქვეყნებისგან განსხვავებით, სამეფოში არ არსებობს რუსოფობიის სერიოზული ტრადიციები არც საყოფაცხოვრებო და არც პოლიტიკურ დონეზე. და მიუხედავად ოსლოზე ატლანტიკური გავლენის ძალისა, ნორვეგიელებს მაინც აქვთ უნარი, თავად განსაზღვრონ ურთიერთობები მეზობელ ქვეყნებთან. განსაკუთრებით რუსეთთან, რომელიც არასდროს მიიჩნევდა ნორვეგიას მტრულ სახელმწიფოდ. და ეს ეხება არა მარტო რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს „არამეგობრული ქვეყნების ჩამონათვალს“ (რომელშიც სამეფო არ შედის), არამედ ორი ქვეყნის ურთიერთობების ისტორიას. და მათ მომავალსაც.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

14
თემები:
რუსეთი დღეს (847)
ქუთაისი - ლიბერთი ბანკის ოფისი

ახდენილი ვარაუდი და დამძიმებული საკრედიტო ტვირთი...

1190
(განახლებულია 09:08 01.05.2021)
ეროვნული ბანკის ვერდიქტი... ინფლაციის გაუარესებული საპროგნოზო მაჩვენებელი, გამკაცრებული მონეტარულ პოლიტიკა, გაძვირებულ კრედიტები, გაქცეულ ლარი და გაღარიბებული მოსახლეობა... დაღმართი, რომელსაც არ უჩანს ბოლო...

სამსონ ხონელი

წინამდებარე სტატიით მიმდინარე კვირაში ეროვნულ ბანკში მიღებულ გადაწყვეტილებებს გამოვეხმაურები. კობა გვენეტაძის უწყებამ წლიური ინფლაციის საპროგნოზო მაჩვენებელი გააორმაგა და 6.5 პროცენტამდე გაზარდა. ეროვნულ ბანკში განმარტავენ, რომ მონეტარული პოლიტიკის გამკაცრება და რეფინანსირების განაკვეთის 1 პროცენტით 9.5 პროცენტამდე გაზრდის გადაწყვეტილება მნიშვნელოვნად განაპირობა სწორედ ინფლაციის საპროგნოზო მაჩვენებლის გაუარესებამ.

მონეტარული პოლიტიკის გამკაცრების ტენდენცია გასული წლის ბოლოდან გამოიკვეთა. მიმდინარე წლის თებერვალში რეფინანსირების განაკვეთი 0.5 პროცენტით გაიზარდა. სულ რაღაც ერთი კვირის წინათ ვწერდი, რომ რეფინანსირების განაკვეთის ზრდის მოლოდინი ჰქონდათ სახელისუფლებო კულუარებსა და ანალიტიკურ წრეებში. ვარაუდი გამართლდა. 

რეფინანსირების სესხზე არსებული საპროცენტო განაკვეთი − 9.5 პროცენტი ბოლო ცამეტი  წლის მაქსიმუმია. უფრო მაღალი განაკვეთი −10 პროცენტი 2008 წლის იანვარ-ოქტემბერში მოქმედებდა. საინტერესოა, როგორია ექსპერტ-ანალიტიკოსთა შეფასებები მონეტარული პოლიტიკის კომიტეტს გადაწყვეტილებაზე...

„რეფინანსირების განაკვეთის ზრდა აუცილებელი იყო. ეროვნული ბანკის გადაწყვეტილება დაგვიანებულიც კი არის.. დიდი ხნის განმავლობაში ეროვნული ბანკი გვიმტკიცებდა, რომ ლარის კურსის გაუფასურების ეფექტი ფასებზე არ აისახებოდა. თუმცა, უკვე გასული წლის ზაფხულიდან აღიარა, რომ ეს ასე არ არის. მაღალი დოლარიზაციის და სასაქონლო ბაზრის იმპორტ დამოკიდებულების პირობებში სხვანაირად ვერც იქნება. ლარის კურსი აისახება ფასებზე. ვთვლი, რომ ინფლაციის მიზნობრივი მაჩვენებლის მიღწევა წლიურ ჭრილში ვერ მოხერხდება. ეროვნული ბანკშიც ამბობენ, რომ მომავალი წლის დასაწყისშიც ინფლაცია არ იქნება მიზნობრივ მაჩვენებელთან. ეროვნულ ბანკს არავინ სთხოვს სასწაულს. მისი მიზანი ინფლაციის მაჩვენებლის კონტროლია, ეს უწერია ეროვნულ ბანკს კანონში...“, − აცხადებს ეკონომიკის დოქტორი ლევან ქისტაური.

ანალიტიკოსთა ერთი ნაწილი კი ვარაუდობს, რომ მონეტარული პოლიტიკის გამკაცრება ფასების ზრდას გამოიწვევს.

„რეფინანსირების განაკვეთის გაზრდის პოლიტიკა ფასების სტაბილიზაციის ნაცვლად, ფასების ზრდას გამოიწვევს. ეკონომიკური კრიზისის დროს ჯაჭვი შემდეგნაირად ლაგდება: ძვირდება კრედიტი ანუ გადამხდელ სუბიექტებს ეზრდებათ ხარჯები, ხოლო გაზრდილი ხარჯების ამოღებას ისინი გასაყიდად მიწოდებულ საქონლისა თუ მომსახურების ფასების ზრდით ეცდებიან, რაც სწორედ რომ ინფლაციაა. სხვა თანაბარ პირობებში, არა კრიზისისას, მხოლოდ მოკლევადიან პერიოდში შეიძლება გამოიყენოს ეროვნულმა ბანკმა მონეტარული პოლიტიკის გამკაცრების ინსტრუმენტი. მაგრამ გრძელვადინ პერიოდში, როგორც ჩვენთან, უკვე 1 წელია მაღალი განაკვეთი გვაქვს, შედეგიც არ აყოვნებს და ვიღებთ ინფლაციასა და მოსახლეობის გაღარიბებას... მეტიც, კატეგორიულად გაუმართლებელია რეფინანსირების პოლიტიკის განაკვეთის მკვეთრად გაზრდა ეკონომიკური კრიზისის დროს, როდესაც საზოგადოების შემოსავლები ისედაც მკვეთრად შემცირებულია...“, − აცხადებს ექსპერტი რამაზ გერლიანი

როგორც ექსპერტთა წრეში აცხადებენ, მზარდი ინფლაციის გამომწვევი მთავარი ფაქტორი ეროვნული ვალუტის გაუფასურებაა და ისიც ლოგიკურია, რომ პრეტენზიები ეროვნული ბანკისკენ მიემართება... კობა გვენეტაძის უწყებაში კი განმარტავენ, რომ ეროვნული ბანკის მთავარი ფუნქცია ფასების სტაბილურობის შენარჩუნებაა და არა ლარის კურსის დაჭერა... ანალიტიკოსთა შეფასებებით, ეროვნული ბანკი, ხშირ შემთხვევაში ამ მიზნის მიღწევასაც ვერ ახერხებს და ინფლაციის განაკვეთი, როგორც წესი,  სამიზნე მაჩვენებელს აჭარბებს.

მონეტარული პოლიტიკის გამკაცრება, ინფლაციას ანელებს, მაგრამ როგორც ანალიტიკურ წრეებში აცხადებენ, რეფინანსირების საპროცენტო განაკვეთის ზრდას საკმაოდ მაღალი ფასიც აქვს. კერძოდ, 124 ათასზე მეტ მომხმარებელს სესხის პროცენტი გაეზარდა... მაინც რამდენით? − შესაძლოა, ჩამეძიოს მკითხველი. განვმარტავ, ზუსტად იმდენით რამდენითაც რეფინანსირების საპროცენტო განაკვეთი გაიზარდა ანუ ამჯერად 1 პროცენტით. ბევრა ეს თუ ცოტა?.. თითოეულ მომხმარებელს თავადაც შეუძლია, რომ მარტივად დაიანგარიშოს, რამდენით გაუძვირდა საკრედიტო ვალდებულება. თუ დაიზარებს, არც ეს არის პრობლემა, კომერციული ბანკი შეახსენებს... ჩვენ კი უპრიანი იქნება, რეფინანსირების განაკვეთზე მიბმული საკრედიტო პორტფელი მიმოვიხილოთ. მეტი სიზუსტისთვის არასამთავრობო ორგანიზაციის „საზოგადოება და ბანკების“ მონაცემები მოვიშველიებ...

მიმდინარე წლის 1 აპრილის მდგომარეობით, რეფინანსირების განაკვეთზე მიბმული სულ 124700 სესხია გაცემული. საკრედიტო პორტფელის მოცულობა კი 7423.1 მილიონი ლარია.

რაოდენობრივად ყველაზე მეტი უძრავი ქონებით უზრუნველყოფილი სესხია გაცემული. 56300 ე.წ. იპოთეკური კრედიტი საშუალოდ 10.83 პროცენტშია გაიცა, მთლიანი საკრედიტო პორტფელი 2736.7 მილიონი ლარია.

მომდევნო პოზიცია სამომხმარებლო კრედიტებს უკავია. ამ ტიპის 36200 სესხია გაცემული. პორტფელის მოცულობა კი 983.7 მილიონი ლარია. სამომხმარებლო სესხების საშუალო საპროცენტო განაკვეთმა 13.14 პროცენტი შეადგინა.

პირველ სამეულშია ბიზნესკრედიტებიც. ეკონომიკური საქმიანობის დასაფინანსებლად  კომერციულმა ბანკებმა 28100 სესხი გასცეს, რაც 1 მარტის მაჩვენებელზე 600 ერთეულით ნაკლებია. ბიზნესესხების მთლიანი პორტფელი 3477.1 მილიონი ლარია. საბანკო სექტორმა მცირე და საშუალო ბიზნესი 1099.6 მილიონი ლარით საშუალოდ 13.02 პროცენტში, ხოლო მსხვილი ბიზნესი 2377.5 მილიონი ლარით, საშუალოდ 12.6 პროცენტში დააკრედიტა.

ყველაზე მცირე რაოდენობით ავტოსესხია გაცემული. 700 ხელშეკრულებაა გაფორმებული. 19.5 მილიონი ლარი კომერციულმაბანკებმა საშუალოდ 14.09 პროცენტში გაასესხეს.

რეფინანსირების განაკვეთზე მიბმული 3300 სესხის კონკრეტული მიზნობრიობა უცნობია. ამ სესხების მთლიანი მოცულობა 100.4 მილიონი ლარია.

რეფინანსირების განაკვეთზე მიბმული სესხები ლარში გაცემული მთლიანი საკრედიტო პორტფელის 42.8 პროცენტია. ყველაზე მაღალი საპროცენტო განაკვეთი სამომხმარებლო სესხზებზეა − 15.07 პროცენტი.

და ბოლოს, „საზოგადოება და ბანკების“ ექსპერტთა შეფასებით, მონეტარული პოლიტიკის კომიტეტის გადაწყვეტილება წინა პერიოდში გამოვლენილი საკმაოდ ფრთხილი მიდგომის გაგრძელება და ინფლაციური რისკების ზრდის საპასუხო ნაბიჯია. კობა გვენეტაძის უწყება, როგორც ჩანს, ორი ალტერნატივიდან, ეკონომიკური ზრდის ხელშეწყობა თუ ფასების დონის შენარჩუნება, ამ უკანასკნელს ირჩევს და რეფინანსირების საპროცენტო განაკვეთის გაზრდაც სწორედ ამით არის განპირობებული.

მონეტარული პოლიტიკის კომიტეტის მორიგი სხდომა ივნისში გაიმართება. საინტერესოა, როგორი იქნება ეროვნული ბანკის ვერდიქტი... როგორც კობა გვენეტაძე აცხადებს, შესაძლო გამკაცრება ინფლაციის მოლოდინებსა და მასზე მოქმედი ფაქტორების დინამიკაზე იქნება დამოკიდებული... ასე რომ, დაველოდოთ...

 

1190
ქართველი სამხედრო

არმიის 30 წლისთავი: ნატოს ფელდმარშლი საქართველოს ეწვია

25
(განახლებულია 17:00 01.05.2021)
ჩრდილოატლანტიკური ალიანსისკენ მიმავალ გზაზე საქართველო უკვე დიდი ხანია, რაც „გაძლიერებული შესაძლებლობების პარტნიორის“ სტატუსშია.

საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა და თბილისში სამუშაო ვიზიტით ჩასულმა ნატოს სამხედრო კომიტეტის თავმჯდომარემ, სამხედრო-საჰაერო ძალების ფელდმარშალმა სტიუარტ ფიტჩმა 29 აპრილს ორმხრივი თანამშრომლობის საკითხებზე იმსჯელეს - ეროვნული არმიის 30 წლისთავისადმი მიძღვნილი ზეიმის ფონზე.

შეგახსენებთ, რომ „პარტნიორობა მშვიდობისათის“ 1994 წელს დაიწყო, ხოლო 2006 წელს პარლამენტმა ერთხმად დაუჭირა მხარი საქართველოს ნატოში ინტეგრაციას. მაგრამ 2014 წლის „არსებითი პაკეტი“ კვლავ პრობლემად რჩება - ახალი ინიციატივები მუხრუჭდება.

ღარიბაშვილმა და ფიტჩმა განსაკუთრებული ყურადღება დაუთმეს: შავი ზღვის უსაფრთხოებას, თბილისის როლს საერთო ევროატლანტიკური უსაფრთხოების მხარდაჭერაში, ავღანეთში მისიის დასრულებას.

საზეიმო ღონისძიებაზე ფიტჩმა განაცხადა, რომ „არსებობს ძალიან ხანგრძლივი და ღირსეული ისტორია, რომელიც ნატოსა და საქართველოს მტკიცე პარტნიორობის სიმბოლოა“ და „ჩრდილოატლანტიკურმა ალიანსმა საქართველოს გაძლიერებული შძესაძლებლობების სტატუსი კიდევ სამი წლით გაუხანგრძლივა“. მისი თქმით, ეს ყველაფერი ურთიერთხელსაყრელია, თუმცა საქართველოსთვის სარგებელი ჯერ კიდევ არ ჩანს - 15 წლის შემდეგაც კი წევრობის გარანტიას ვერავინ იძლევა.

საქართელოს პრემიერ-მინისტრმა აღნიშნა, რომ ეროვნული არმიის განვითარება „მჭიდრო საერთაშორისო თანამშრომლობაზეა დამოკიდებული, რაც ქვეყნის თავდაცვისუნარიანობის ერთ-ერთი უმთავრესი საფუძველია“.

კონკრეტული ციფრებითა თუ ფაქტებით პარტნიორობის კომპლემენტარული შეფასებები არ დასტურდება, საზეიმოდ გაცხადებულ „დემოკრატიულ ფასეულობებს“ ბრძოლის ველზე არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს. სიმართლე ისაა, რომ საქართველოს ალიანსში შესვლას შეიძლება სერიოზული კონფლიქტი მოჰყვეს რუსეთთან, რაც ნატოში არავის უნდა. სამხრეთ კავკასიაში საიმედო პლაცდარმის დაკარგვა ვაშინგტონისა და ბრიუსელის სტრატეგოსებს არ სურთ, ამიტომ სამხედრო „ასპირანტს“ პერიოდულად ახალ ჰორიზონტებსა და ციურ მანანას ჰპირდებიან.

შავი ზღვის უსაფრთხოება

სანაპირო აკვატორიის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად საქართველოს შსს-ს რამდენიმე საპატრულო კატარღა ჰყავს, რომლებიც ნატოს სახომალდე დაჯგუფებებში ვერ ინტეგრირდება ტექნოლოგიურად - ძალიან მცირე სიმძლავრისანი არიან და ცუდად შეიარაღებული.

მაგრამ ფოთის საზღვაო პორტი ძალიან მოხერხებულია უფროსი პარტნიორების სამხედრო-საზღვაო ძალების შესასვლელად (ეკიპაჟების დასვენება, მარაგების შევსება, ლოგისტიკური ბაზა რუსეთის, ირანისა და სხვა ქვეყნების მიმართ „ძალის პროექციისთვის). ალიანსის მიერ ქართული საპორტო ინფრაქტრუქტური ცალმხრივი, ანგარებიანი გამოყენება ორმხრივ სარგებლად და ქვეყნის თავდაცვისუნარიანობის განმტკიცებად განიხილება. დიდი ერთობლივი სამუშაოს შედეგად ვერ ჩაითვლება ისედაც უსაფრთხო შავ ზღვაში რეიდები - ეს სრულიად უაზრო პროცესია.

მრავლისმეტყველია ვაშინგტონის მიერ თებერვალში გამოქვეყნებული გეგმები შავი ზღის რეგიონში სამხედრო ბლოკ საქართველო-მოლდოვა-უკრაინის ფორმირების თაობაზე. სამხედრო-საზღვაო პოტენციალი ამ „სამკუთხედში“ პრაქტიკულად არ არსებობს, პროექტი აშშ-ის ინტერესებში მუშავდება რუსეთის წინააღმდეგ, როგორც „შეკავების“ ინსტრუმენტი.

ავღანური გაკვეთილები

ავღანეთის ომის 20 წლის განმავლობაში ამერიკელებმა და მათმა მოკავშირეებმა ვერ დაამარცხეს ტერორისტები. ამერიკელ სამხედროებთან ერთად ავღანეტიდან მისი მოკავშირეები და პარტნიორებიც გადიან, მათ შორის საკმაოდ მრავალრიცხოვანი ქართული კონტინგენტიც - 860 კაცი. საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მონაცემებით, ავღანეთში მისიის განმავლობაში (2004 წლიდან) 32 ქართველი სამხედრო დაიღუპა. ამ ომის მიზნები მიღწეული არ არის, თუმცა პრემიერმა ღარიბაშვილმა მანამდე განაცხადა, რომ საქართველომ ამგვარად ნატოს სრულფასოვანი წევრობის უფლება დაამტკიცა.

სწორი დასკვნები არ გაკეთებულა. ამერიკელები, რომლებმაც ცუდად შეიარაღებულ თალილბებთან დამარცხდნენ, დღეს ევროპის „დაცვისკენ“ ისწრაფვიან მათ მიერვე დანიშნული მოწინააღმდეგისგან. და მიმდებარე ქვეყნებს არეკრუტებენ სხვისი ხელით ომისთვის. რაში სჭირდება ეს საქართველოს?

ქვეყნის რეალურ თავდაცვისუნარიანობას არაფერი აქვს საერთო ნატოს წევრობასთან, ალიანსის სამხედრო ოპერაციებში მონაწილეობასთან, უცხოელი ფელდმარშალის მხარზე გამამხნევებელ შემოკვრასთან. საქართველო 92-ე ადგილზეა სამხედრო ძლიერების მსოფლიო რეიტინგში Global Firepower – ზიმბაბვეს შემდეგ. 20 ათასიან არმიას შეიარაღებაში ჰყავს: 160 ტანკი, 150 საარტილერიო დანადგარი, ზალპური ცეცხლის 50 სისტემა, ათი ძველი მოიერიშე Су-25. და გამოსადეგია ნატოს ოპერაციებისთვის ახლო აღმოსავლეთში. მაგრამ საქართველოს მეტად შეზღუდული სამხედრო-პოლიტიკური გავლენა აქვს „საშინაო“ რეგიონში.

რეფორმების უსასრულობა

ნატოელმა სპეციალისტებმა 16 ახალი ინიციატივა შეიმუშავეს _ თავდაცვითი რეფორმების რეალიზაციისთვის, საქართველოსა და ნატოს ოპერატიული შესაბამისობის ამაღლებისთვის, მდგრადობის გაზრდისთვის, გამჭვირვალობისა და ანგარიშვალდებულებისთვის. ითქვა, რომ ახალი პაკეტი მოიცავს ჰაერს, ხმელეთს, ზღვასა და კიბერსივრცეს - ტაქტიკურ, ოპერატიულ და სტრატეგიულ დონეებზე, ნატო-საქართველოს რეგულარულოი სწავლებების ჩათვლით. და მაინც, სიტყვა უფრო მეტია, ვიდრე თავდაცვისუნარიანობის რეალური განმტკიცება.

მაგალითად, სამი „სრულიად ახალი“ ინიციატივა - ეს სამხედრო-სამედიცინო პოტენციალისგანვითარება, ქვეყანაში ინგლისური ენის სწავლების გაფართოება, კოდიფიცირერბისა და სტანდარტიზაციის სისტემის სრულყოფა. ახალ თვითმფრინავებსა და ტანკებს უფროსი პარტნიორები არ იძლევიან. ასეთი რეფორმები შეიძლება ათობით წლის განმავლობაში გაგრძელდეს - „ასპირანტის“ გამოყენებით ყველგან და ყველანაირად.

რედაქცია შეიძლება არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

25
ბრაზილიის პოლიცია

რიოს მეტროში სპეცოპერაციისას 25 კაცი დაიღუპა: ვრცელდება ვიდეო

0
ბანდის წევრები, რომლებიც მკვლელობებში, ძარცვებსა და მატარებლების გატაცებაში არიან ეჭვმიტანილები, ბავშვებსა და მოზარდებს ითრევდნენ დანაშაულებრივ საქმიანობაში

თბილისი, 6 მაისი - Sputnik. რიო−დე−ჟანეიროს მეტროში პოლიციასა და დამნაშავეებს შორის სროლისას 25 ადამიანი 25 ადამიანი დაიღუპა, იუწყება პორტალი G1.

სროლა ქალაქის ჩრდილოეთ ზონაში ნარკოტიკების უკანონო ბრუნვის წინააღმდეგ საპოლიციო სპეცოპერაციის დროს მოხდა.

​არსებული ცნობით, დაღუპულთა შორის ერთი სამართალდამცველია, დანარჩენები კი ნარკობიზნესში ეჭვმიტანილები. ვრცელდება ინფორმაცია, რომ პოლიციის ოფიცერს ტყვია თავში მოხვდა.

ინციდენტის შედეგად არიან დაშავებულებიც.

სამართალდამცველი ორგანოების განცხადებით, აღნიშნული ბანდის წევრები, რომლებიც მკვლელობებში, ძარცვებსა და მატარებლების გატაცებაში არიან ეჭვმიტანილები, ბავშვებსა და მოზარდებს ითრევდნენ დანაშაულებრივ საქმიანობაში.

 

0
თემები:
საერთაშორისო პანორამა