ვითარება უკრაინის დონეცკის ოლქში

მოსაზრება: რუსეთი არკვევს, რამდენად მზადა დასავლეთი დონბასში ომის განსაახლებლად

32
გუშინ საღამოს რუსეთის, გერმანიისა და საფრანგეთის ლიდერთა მოლაპარაკებები გაიმართა, რომლებმაც დონბასში შექმნილი ვითარება განიხილეს.

ირინა ალქსნისი

„არაფერი უკრაინაზე უკრაინის გარეშე“ — ასეთი რეაქცია ჰქონდა კიევს მოსალოდნელი ვიდეოკონფერენციის თაობაზე ერთი დღით ადრე.

უკრაინის ხელისუფლებამ აქამდე ვერ გააცნობიერა, რომ საკუთარი რენომეს შესანარჩუნებლად საჯაროდ ისეთი განცხადებების გაკეთება არ ღირს, რაც მათ სასაცილო მდგომარეობაში აყენებს. ხომ აშკარაა, რომ ისინი ვერაფერს მოუხერხებენ იმ ფაქტს, რომ ზესახელმწიფოები ქვეყნის ბედს მის ზურგს უკან წყვეტენ. ასე რომ, უკმაყოფილების გამოხატვით ისინი მხოლოდ აძლიერებენ თავიანთი მდგომარეობის დამამცირებლობას.

არადა, მათ ჰქონდათ შანსი, შეენარჩუნებინათ სახე, ვინაიდან თავდაპირველად მოსკოვმა, მომავალი საუბრის მონა წილეთა შემადგენლობის დასახელებისას, განაცხადა, რომ პუტინი, მერკელი და მაკრონი მხოლოდ დონბაისის შესახებ არ აპირებდნენ მსჯელობას.

მაგრამ კიევის კომენტარის შემდეგ კრემლი კიდევ მეტად ერთმნიშვნელოვანი გახდა და განაცხადა, რომ „ნორმანდიული ფორმატის საქმე ცუდადაა“. რუსეთი პრეზიდენტის პრესმდივანმა დააზუსტა, რომ „პრეზიდენტ ზელენსკის პირობებში იოტისოდენზეც ვერ მოხერხდა წინ წაწევა როგორც მინსკის, ისე სხვა შეთანხმებებში, რომლებსაც პარიზში მიაღწიეს“. დიპლომატიურ ფარგლებში ამაზე სწორხაზოვნად იმის გამოცხადება, რომ მოსკოვს უკრაინის ხელმძღვანელობასთან საუბრის არანაირი სურვილი არ აქვს ამ წამოწყების სრული უაზრობიდან გამომდინარე, შეუძლებელია.

მით უმეტეს, რომ არსებული ვითარება, როცა დაშორიშორების ხაზზე უკრაინული სამხედრო ფორმირებები იყრიან თავს,  სულაც არ განაწყობს ფუჭი საუბრებისთვის.

მინსკის ხელშეკრულებაზე ხელმოწერიდა ექვსი წლის განმავლობაში დონბასში არაერთხელ მოხდა „ცხელი“ რეციდივები. მაგრამ ყოველ ჯერზე ისინი ცალკეული ინციდენტებით შემოიფარგლებოდა და სრულმასშტაბიან ომში არ გადადიოდა. ასე მოხდა გასული წლის ზაფხულშიც, როდესაც საკმაოდ სერიოზული ესკალაცია დაზავებით დასრულდა.

ამგვარი ვითარების მთავარი მიზეზი კვლავაც არის ის, რომ დასავლეთი არ არის დაინტერესებული ომის განახლებით, მიუხედავად იმისა, რომ ალარმისტები ყოველი გამწვავებისას განგაშის ზარებს არისხებდნენ და სისხლიანი მოვლენების განვითარებას პროგნოზირებდნენ.

საჭიროა გავიხსენოთ, რომ ევროპა მინსკის შეთანხმებაზე ფაქტობრივად იძულებით წავიდა. კიევი მძიმე მარცხს განიცდიდა ფრონტზე — საჭირო იყო მისი გადარჩენა. რუსეთი კი ვერ აიძულეს, ღიად ჩარეულიყო კონფლიქტში. თანაც 2015 წლის დასაწყისში უკვე გასაგები იყო, რომ უკრაინის გარშემო და მის შიგნით შექმნილი ვითარება ისე არ ვითარდება, როგორც ამას ევრომაიდნისა და მთელი ანტირუსული პროექტის არქიტექტორები გეგმავდნენ.

შედეგად, დონბასში საბრძოლო მოქმედებები დაპაუზდა, ხოლო შემდგომმა მოვლენებმა კიდევ მეტად განამტკიცა სტატუს–კვო. ევროპა საბოლოოდ დარწმუნდა, რომ რუსეთის ჩაფიქრებული სცენარით დაჩოქება ვერ მოხერხდა, და ეტაპობრივად დაიწყო ორმხრივი თანამშრომლობის აღდგენა — უკრაინული ავანტიურებისთვის მხარდასაჭერად აღარავის ეცალა. შტატებში კი პრეზიდენტი შეიცვალა, ხოლო ტრამპისთვის საგარეო პოლიტიკური ზეწოლის მთავარ ობიექტად ჩინეთი იქცა.

ამასთან დასავლეთისთვის დიდ იმედგაცრუებად თავად უკრაინა იქცა, რომელმაც პრაქტიკულად ვერცერთი მოლოდინი ვერ გაამართლა. დონბასის თემა ევროპასთან და აშშ–სთან მის ურთიერთობებში ბოლო კოზირად დარჩა. კიევი მთელი ამ წლების განმავლობაში იქ სამხედრო გამწვავებების რეგულარული პროვოცირებით იპყრობდა ყურადღებას სასურველი დახმარების მიღების იმედით. მაგრამ წარუმატებლად  — რადგან ომის განახლებით ოკეანის არცერთ მხარეზე არ იყვნენ დაინტერესებული.

მაგრამ ბოლო წლებში სწორედ ამ ასპექტში მოხდა არსებითი ცვლილებები, რაც გვაიძულებს, ბევრად დიდი შფოთვით ვადევნოთ თვალი მოვლენების განვითარებას.

შეერთებულ შტატებში ხელისუფლებაში უბრალოდ დემოკრატები კი არა, ამერიკული ისტებლიშმენტის იმ ნაწილის წარმომადგენლები დაბრუნდნენ, რომლებიც იდგნენ კიდეც დონბასში ომის დაწყების უკან. უფრო მეტიც, მათი პირველი საგარეო პოლიტიკური ნაბიჯები დესტრუქციულობის ისეთ დონეს წარმოაჩენს, რომ არაფრით არ შეიძლება კონფლიქტის თავიდან გაღვივების გამორიცხვა.

ვითარება ნაკლებად რთული არც ოკეანის აქეთ მხარეს არ არის. ევროკავშირმა, აწია რა რუსოფობიის გრადუსი, რუსეთთან ურთიერთობები უდაბლეს წერტილამდე ჩამოშალა. ამასთან მან ეს დამოუკიდებლად და თავისი ნებით გააკეთა — ჯო ბაიდენის თეთრ სახლში შესვლამდე ბევრად ადრე. ასე რომ, ამჯერად ევროპელების მოქმედება არანაირად არ შეიძლება მიეწეროს ვაშინგტონის მიმართ ვასალურ–სამოკავშირეო ურთიერთობებს.

ევროპის ქმედებების საფუძველსა და მიზნებზე კამათი შეიძლება, მაგრამ უფრო მნიშვნელოვანი ისაა, თუ რამდენად შორს შესასვლელადაა მზად ის ამ გზაზე. ამ დროისათვის ერთ–ერთი ყველაზე სასიცოცხლო საკითხი ისაა, ხომ არ მიიყვანს ევროპელებს ამჟამინდელი ანტირუსული ვექტორი კიევის მხარდაჭერამდე ომის სფეროში.

სწორედ ეს მდგომარეობა ხდის ატუალურს ვლადიმირ პუტინის საუბარს გერმანიისა და საფრანგეთის ლიდერებთან. საქმე არა მარტო პოზიციების განმარტებაშია, არამედ რუსეთის პრეზიდენტის ხელთ არსებული არგუმენტების ფართო არსენალშიც, რომლის მეშვეობითაც პუტინს დასავლელი კოლეგები დონბასში ომის განახლების დამღუპველობაში უნდა დაერწმუნებინა — როგორც უკრაინისთვის, ისე ევროპისთვის.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

32
ამერიკელი სამხედროები ავღანეთში

მოსაზრება: ამერიკელების ავღანეთიდან გაყვანას თალიბები ხელმძღვანელობენ

22
(განახლებულია 18:03 17.04.2021)
ტერორისტული ორგანიზაცია „თალიბანი“ აშშ-ს ავღანეთიდან ჯარების გაყვანის ხისტ პირობებს კარნახობს და ვაშინგტონს მრავალპოლარული მსოფლიოს რეალობაში აბრუნებს.

თეთრმა სახლმა 13 აპრილს გამოაცხადა, რომ 11 სექტემბრისთვის ავღანეთიდან ჯარებს გაიყვანს. თალიბებმა ულტიმატუმის ფორმით მოითხოვეს აშშ ჯარების 1 მაისამდე გაყვანა (დოჰაში 2020 წლის 29 თებერვალს ხელმოწერილი შეთანხმებით). თალიბანმა დაჟინებით მოუწოდა „ამერიკასა და ყველა ოკუპანტ ქვეყანას, შეწყვიტონ გაჭიანურებული ომის გამართლება და დაუყოვნებლივ გავიდნენ ავღანეთიდან“. შემდეგ ტექსტში ღია მუქარები მოდიოდა.

აშშ-ის ადმინისტრაციამ ოპერატიულად დაასახელა 1 მაისი ჯარების გაყვანის თარიღად. ნატოს მოკავშირეებმაც იმავე დღეს მიიღეს მისია „მტკიცე მხარდაჭერის“ ძალების გაყვანის გადაწყვეტილება. ამასთან სახის შენარჩუნებაც სცადეს.

აშშ-ის პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა ოთხშაბათს განაცხადა, რომ ამერიკელი სამხედროების ავღანეთში ყოფნა ვერ დაეხმარება მყარი მთავრობის ჩამოყალიბებას. თავდაცვის მინისტრმა ლლოიდ ოსტინმა აღნიშნა, რომ ჯარებმა თავიანთი ამოცანა შეასრულეს ავღანეთში და „შესაძლებელი გახადეს პროგრესი ეკონომიკაში, სამოქალაქო საზოგადეობასა და პოლიტიკაში“.

უღირდათ კი პენტაგონსა და მის მოკავშირეებს ასობით მილიარდი დოლარის დახარჯვა და ათასობით ჯარისკაცის დაკარგვა ისლამურ რესპუბლიკაში, რომ მერე ასე უსახელოდ დაეტოვებინათ ბრძოლის ველი და მთელი უბედური ქვეყანა თალიბებისთვის? კითხვა რიტორიკულია.

ძალის საპირველმაისო დემონსტრაცია

CIA-ს დირექტორმა უილიამ ბერნსმა 14 აპრილს განაცხადა, რომ ჯარების გაყვანა მნიშვნელოვან რისკებთანაა დაკავშირებული, და ავღანეთში „ისლამური სახელმწიფოსა“ და „ალ-ქაიდას“ გავლენის აღდგენა ივარაუდა ამერიკული ჯარების გაყვანის შემდეგ. აშშ-ის ექს-მრჩეველი ეროვნული უსაფრთხოების საკითხებში ჯონ ბოლტონი დარწმუნებულია, რომ ჯარების ახლა გამოყვანა იგივეა, რაც „თალიბანისთვის“ ხელისუფლების გადაცემა.

ამის პარალელურად თალიბები საომარი მოქმედებების აღდგენას აპირებენ, ანუ „ჯიჰადის“ მოწყობას უცხოური ჯარებისთვის, თუ აშშ და ნატო თავდაპირველად შეთანხმებულ თარიღამდე - 1 მაისამდე არ გაიყვანენ ჯარებს. „თალიბანის“ პოზიცია მანამდე ზიბიულა მოჯაჰედმა გაახმოვანა: „ბაიდენმა თქვა, რომ მაისისთვის ჯარების გაყვანა ძნელია, მაგრამ ჩვენი პოზიცია ისაა, რომ დოჰაში დადებული ხელშეკრულება უნდა შესრულდეს, ვინაიდან მისი რეალიზაცია აშშ-სა და ავღანეთს შორის არსებული პრობლემის გადაჭრის ერთადერთი მეთოდია“.

ლოგისტიკის თვალსაზრისით, სატრანსპორტო თვითმფრინავებით 3-5 ათასი სამხედროს გადასროლისთვის 14 თვე სრულიად საკმარისია. აშკარაა, რომ აშშ-სა და ნატოს ჯარების გაყვანას თალიბებთან პერმანენტული ბრძოლები აფერხებს და ასევე „მოსწავლეების“ უუნარობა, შეათანხმონ ავღანეთის მოქმედ ხელისუფლებასთან მომავალ სახელმწიფო აპარატში სახელისუფლებო უფლებამოსილებების გადანაწილება.

ეროვნული შერიგების უზენაესმა საბჭომ მოახერხა, ერთ პროგრამაში გაეერთიანებინა ოცზე მეტი წინადადება, მათ შორის, პრეზიდენტ აშრაფ განის სამშვიდობო გეგმა. მაგრამ „თალიბანმა“ 14 აპრილს უარი თქვა ავღანეთის მომავალზე მოლაპარაკებებში მონაწილეობაზე. . თალიბების შეიარაღებული ფორმირებები აშშ-სა და ნატოს ჯარებისა და ტექნიკის სრულ გაყვანას ელოდებიან, რათა სხამთავრობო ძალებზე სრული გამარჯვება მოიპოვინ. ავღანეთი ხილულ პერსპექტივაში შეიძლება „ისლამურ ემირატად“ მოგვევლინოს.

 

ავღანეთში ოცწლიანი ომის შედეგებითა და თალიბებთან სამარცხვინო ზავის დადების შემდეგ ამერიკელები ფრთხილად უნდა ყოფლიყვნენ იარაღის ჟღარუნთან და მოკრძალებულად უნდა მოქცეულიყვნენ საერთაშორისო საქმეებში. მაგრამ ისტორიამ მათ არაფერი ასწავლა. და ახლა კვლავ რუსეთია დამნაშავე.

აშშ-ის დაზვერვა ვარაუდობს, რომ რუსი კოლეგები ფინანსურად ეხმარებოდნენ „თალიბანს“ ამერიკელ და კოალიციის სამხედროებზე იერიშის მიტანაში 2019 წელს და უფრო ადრეც. ეს მონაცემები ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებს და მიუწვდომელია შემოწმებისთვის. რუსეთი უარყოფს ამ ბრალდებებს.

ძალისხმევების გადატანა

ლლოიდ ოსტინს მიაჩნია, რომ რამდენიმე ათასი ამერიკელი სამხედრო ავღანეთიდან გაყვანა ძალისხმევების „გადაფოკუსირების“, „მომავალი მოწინააღმდეგეების“, რუსეთისა და ჩინეთის შეკავების ან დამარცხების შესაძლებლობას გააჩენს, რომლებიც „მსოფლიო წესრიგის შეცვლას“ აპირებენ.

ამერიკული „გადაფოკუსირების“ შემდეგ ავღანეტსა და ცენტრალური აზიის მოსაზღვრე ქვეყნებს სრულიად დამოუკიდებლად მოუწევთ აგრესიულ სამხედრო-რელიგიურ მოძრაობასთან თანაარსებობის პრობლემის გადაჭრა. ქვეყანაში თალიბების ხელისუფლებისას ქალები ვერ იღებდნენ განათლებას, ცოლქმრულ ღალატში დამნაშავეებს ქალაქების მოედნებზე სჯიდნენ სიკვდილით, ქურდებს ხელებს აჭრიდნენ, ტელევიზია, მუსიკა, კინო და თეატრი აკრძალული იყო.

ფაქტი ჯიუტია. ავღანეთის ეროვნული უსაფრთხოების სამმართველომ 12 აპრილს გამოაცხადა, რომ აშშ-სა და „თალიბანის“ შეთანხმებამ დოჰაში სტაბილიზაცია ვერ მოიტანა - 2020 წლის 29 თებერვლიდან თალიბების თავდასხმების რაოდენობა ქვეყანაში 24%-ით გაიზარდა.

„თალიბანი“ არ ცვლის ტაქტიკას, არ ამძირებს ძალადობის დონეს ქვეყანაში, არ წყვეტს სამოკავშირეო და პარტნიორულ ურთიერთობებს „ალ-ქაიდასთან“.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

22
ჯარისკაცი სამხედრო სწავლებაზე

მოსაზრება: „ნატოს ხელი“ რა ხდება რუსეთის საზღვრებთან

49
(განახლებულია 21:17 16.04.2021)
ყირიმის საჰაერო საზღვრების დაზვერვა, ნატოს ხომალდები შავ ზღვაში, მასშტაბური სწავლებებისთვის სამზადისი და საიდუმლო ტვირთები, რომლებიც აშშ–ს უკრაინაში გადააქვს

ანდრეი კოცი

ბოლო დღეებში ჩრდილოატლანტიკური ალიანსი მკვეთრად გააქტიურდა აღმოსავლეთ ევროპაში. არავინ ფარავს, რომ ეს კიევის მიერ დონბასის შეხების ხაზზე ტექნიკისა და ქვედანაყოფების გადასროლისა და ასევე რუსეთის ჯარების გადაადგილებაზე პასუხად ხდება.

დრონები ფრონტის თავზე

დონბასში მორიგი გამწვავების დაწყებასთან ერთად ნატოს ქვეყნების ავიაცია იქ უფრო ხშირად ჩნდება. შეხების ხაზის თავზე პრაქტიკულად გამუდმებით მოძრაობს მზვერავი დრონები RQ-4 Global Hawk, რომლებიც დონეცკისა და ლუგანსკის არმიების თავდაცვისთვის სამზადისს აკვირდებიან. რაღა თქმა უნდა, დრონებით გადაღებული ფოტოები დაუყოვნებლივ ეგზავნება კიევის სამხედრო სარდლობას.

უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა თავადაც გააქტიურეს დაზვერვა — ამბოხებულებმა თურქეთში შეძენილი მოიერიშე უპილოტო საფრენი აპარატი Bayraktar TB2–ები შენიშნეს. მათ სახმელეთო სამიზნეებზე შეტევა არ მიუტანიათ: აშკარაა, დრონების ოპერატორები ჯერ სამხედრო მოქმედებების პოტენციურ თეატრს სწავლობენ.

უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს ამ ტიპის ექვსი დრონი აქვს. დამატებითი უპილოტოების შეძენაზე კონტრაქტს, როგორც უკრაინული მედია იუწყება, კიევმა ანკარასთან ცოტა ხნის წინ თურქეთში პრეზიდენტ ვლადიმირ ზელენსკის ვიზიტისას მოაწერა.

გარდა ამისა, დასავლეთის ავიაცია პრაქტიკულად ყოველდღიურად ატარებს ყირიმის სანაპიროს მონიტორინგს. შავი ზღვის ნეიტრალური წყლების თავზე ბრიტანული და ამერიკული რადიოელექტრონული დაზვერვის Boeing RC135W და Lockheed P-3COrion–ი კურსირებენ, ასევე ნავსაწინააღმდეგო P-8APoseidon–იც. მათი მთავარი ამოცანა — ეს შავი ზღვის ფლოტის ხომალდების მოქმედებების თვალყური და ნახევარკუნძულზე განთავსებული საჯარისო ჯგუფის ჰაერსაწინაღმდეგო სისტემების პოზიციების აღმოჩენაა.

იდუმალი ტვირთები

ნატო რეგიონში სამხედრო–საზღვაო ყოფნას აძლიერებს. აპრილის ბოლომდე შავ ზღვაში აშშ–ის სამხედრო–საზღვაო ძალების ორი სარაკეტო ესკადრონული ნაღმმზიდი უნდა შევიდეს. პენტაგონის ოფიციალური ვერსიით, ხომალდების გადასროლა „რუტინული ხასიათისაა“. მაგრამ კრემლმა მკვეთრად ირეაგირა და ეს გასაკვირი არც არის — ეს ნაღმმზიდები 50–ზე მეტი ფრთოსანი რაკეტა „ტომაგავკებითაა“ აღჭურვილი.

„რაც შეეხება შეერთებული შტატების აქტიურობას, შავ ზღვაში ხომალდების გავლის ჩათვლით, ეს რეგულარულად ხდება, — განაცხადა რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა სერგეი ლავროვმა. — ახლა ეს განსაკუთრებით აგრესიულად კეთდება, ახლავს აგრესიული რიტორიკა, ისმება კითხვები, რას აკეთებს რუსეთის ფედერაცია უკრაინასთან საზღვარზეო. პასუხი ძალიან მარტივია: ჩვენ იქ ვცხოვრობთ, ეს ჩვენი ქვეყანაა. აი შეერთებული შტატები კი რას აკეთებს თავისი ხომალდებით, სამხედრო მოსამსახურეებით იქ, რომლებიც გამუდებით აწყობენ რარაც ღონისძიებებსნატოს ხაზით უკრაინაში, თავიანთი ტერიტორიიდან ათასობით კილომეტრის დაშორებით? — ეს კითხვა ჯერჯერობით უპასუხოდ რჩება“.

პასუხი არ ჩანს არც სხვა საინტერესო კითხვაზეც: რა ტვირთები შეაქვს უკრაინაში აშშ–ის სამხედრო ავიაციის თვითმფრინავებს? სპეციალისტებმა ინტერნეტ–სერვის FlightRadar–ის ჩვენებას მიაქციეს ყურადღება: ამერიკული C-17–ები და C-130–ები, რომლებიც აშშ–დან, გერმანიიდან და ბალტიისპირეთის ქვეყნებიდან აფრინდნენ, ბორისპოლის აეროპორტში სხდებიან, ტვირთებს ტოვებენ და უკან ბრუნდებიან.

სამხედრო ექსპერტ ალექსეი ლეონკოვის აზრით, ვაშინგტონს უკრაინაში რადიოელექტრონული ბრძოლის კომპლექსები გადააქვს, რაც უკრაინის შეიარაღებული ძალების ახლო ხანში შეტევას შეიძლება მოასწავებდეს. მაგალითად მან აშშ–ის შეიარაღებული ძალების ტაქტიკა მოიყვანა ოპერაციიდან „ქარიშხალი უდაბნოში“, როდესაც კონფლიქტის პირველივე დღეს ამერიკელებმა სრულად „დააბრმავეს“ სადამ ჰუსეინის არმია. ამ ვერსიის სასარგებლოდ მეტყველებს არაღიარებული დონეცკის ხელმძღვანელობის ამასწინანდელი განცხადება, რომ უკრაინელებმა ეუთოს დრონების მისიის GPS–გადამცემებისა და მართვის არხების ჩახშობა დაიწყეს, რათა რეგიონში სამხედრო ტექნიკის მასთაბური შეტანა დაფარონ.

თუმცა გულხელდაკრეფილი ჯდომას არც რუსეთი აპირებს.

„თუ რაიმე გამწვავება მოხდება, ჩვენ, რა თქმა უნდა, ყველაფერს გავაკეთებთ, რომ გარანტირებულად უზრუნველვყოთ საკუთარი უსაფრთხოება და ჩვენი მოქალაქეების უსაფრთხოება, სადაც უნდა იყვნენ ისინი, — განაცხადა საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე სერგეი რიაბკოვმა. — მსგავსი ჰიპოთეტური გამწვავების შედეგებზე პასუხისმგებლობა სრულად დაეკისრება კიევსა და მის დასავლელ კურატორებს. ჩვენ ასევე ვაფრთხილებთ აშშ–ს, რომ უჯობთ, თავი შორს დაიჭირონ ყირიმისგან, ჩვენი შავი ზღვის სანაპიროსგან. ეს ისევ მათთვის სჯობს“.

სწავლებისთვის სამზადისი

დასავლეთის ქვეყნების ჯარების რუსეთის საზღვრებთან გააქტიურების კიდევ ერთი მიზეზი — ეს ნატოს სამზადისია უმსხვილესი სამხედრო სწავლებების, Defender Europe 2021–ისთვის, რომელიც მაისის შუა რიცხვებში უნდა დაიწყოს.

მანევრების ლეგენდის თანახმად, ნატოს ჯარებმა კალინიგრადის ოლქს უნდა შეუტიონ, დაბლოკონ რუსეთის დასავლეთ ოლქები და „რუსების მასობრივი შეტევა“ მოიგერიონ. გასული წლებისგან განსხვავებით, წელს განსაკუთრებული ყურადღება არა აღმოსავლეთ, არამედ სამხრეთ ევროპას ეთმობა. მანევრები დაგეგმილია ჩერნოგორიაში, კოსოვოსა და ალბანეთში. ბულგარეთსა და რუმინეთში ჰაერსაწინააღმდეგო სწავლებები და და „ხმელეთი–ხმელეთის“ ტიპის რაკეტების სროლაცატარდება. ხოლო უნგრეთი ღრმა ზურგის როლს შეასრულებს. მანევრებში უკრაინელი სამხედროებიც მიიღებენ მონაწილეობას.

ამერიკელები ვროპაში მნიშვნელოვან ძალებს გადაისვრიან, მათ შორის, პირველი კავალერიული და 82–ე საჰაერო–სადესანტო დივიზიების ქვედანაყოფებს. ატლანტიკის მიღმა გაიგზავნება ასობით ერთეული სხვადასხვა დანიშნულების ტექნიკა. გარდა ამისა, ფლორიდიდან ჩავა 53–ე ქვეითთა ბრიგადა. გამორიცხული არ არის, რომ შეიარაღების ნაწილი ამერიკელებს ისევ „დაავიწყდეთ“ ევროპაში, როგორც ეს მანამდე არაერთხელ მოხდა. სპეციალისტების აზრით, ამგვარად პენტაგონი წლიდან წლამდე ზრდის რეგიონში საიერიშო შესაძლებლობებს.

ევროპაში აშშ–ის სახმელეთო ჯარების ოფიციალურ საიტზე გამოქვეყნებული პრესრელიზის თანახმად, სწავლებები „აშშ–სა და ნატოელი მოკავშირეებისა და პარტნიორების სტრატეგიული და ოპერატიული მზადყოფნისა და ურთიერთქმედების ამაღლებისკენაა მიმართული“. ხაზი ესმება, რომ მანევრები არ წარმოადგენს საფრთხეს მესამე ქვეყნებისთვის. მაგრამ Defender Europe 2021–ის ანტირუსული დღის წესრიგი აშკარაა. როგორც სამმხრივი საკონტაქტო ჯგუფის უკრაინის სპიკერმა განაცხადა, მანევრების აზრი იმაშია, რომ დამუშავდეს ომი რუსეთთან ბალტიის ზღვიდან შავ ზღვამდე ტერიტორიაზე.

გასაკვირი არ არის, რომ პასუხად რუსეთი და ბელარუსი მანევრ „დასავლეთი 2021–ს“ ჩაატარებენ სექტემბერში. როგორც მანადე აცხადებდა ბელარუსის თავდაცვის მინისტრი ვიქტორ ხრენინი, „ერთობლივი სწავლებები ერთობლივი მოქმედებების ახალი მეთოდების აპრობაციას გახდის შესაძლებელს“.

ჯერჯერობით კი, რუსეთის თავდაცვის მინისტრ სერგეი შოიგუს თქმით, ქვეყნის დასავლეთ საზღვრებზე ორი არმია და საჰაერო–სადესანტო ჯარების სამი შენაერთია გადასროლილი საბრძოლო მზადყოფნის შემოწმების ფარგლებში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

49
თემები:
რუსეთი დღეს
გამვლელები პირბადეებით

ბრძოლა COVID-19-თან: რეგულაციების დარღვევის რამდენი ფაქტი გამოვლინდა ბოლო 24 საათში

0
(განახლებულია 12:22 18.04.2021)
შექმნილი ეპიდვითარების გამო საქართველოში 28 ნოემბრიდან დაწესებული რეგულაციებიდან დარჩენილია „კომენდანტის საათი“, პირბადე, დისტანცია და რამდენიმე სხვა შეზღუდვა.

თბილისი, 18 აპრილი – Sputnik. პოლიციამ ბოლო 24 საათის განმავლობაში მთელი ქვეყნის მასშტაბით დაწესებული შეზღუდვების ფარგლებში მოქმედი რეგულაციების დარღვევის 1.437 ფაქტი გამოავლინა, იუწყება შინაგან საქმეთა სამინისტრო.

არსებული ეპიდემიოლოგიური ვითარების გამო საქართველოში 28 ნოემბრიდან ახალი შეზღუდვები ამოქმედდა, რომლებიც 2021 წლის 31 იანვრის ჩათვლით იყო ძალაში. შეზღუდვების ეტაპობრივი შემსუბუქების გეგმა საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა თებერვლის ბოლოს წარმოადგინა და შეზღუდვების ეტაპობრივად მოხსნაც დაიწყო. თუმცა ძალაში რჩება წესები, რომლებიც ეხება პირბადის ტარებას, ღამით გადაადგილების აკრძალვას და სხვ.

პოლიციამ იზოლაციისა და კარანტინის წესის დარღვევისთვის 122 ფიზიკური პირი დააჯარიმა.

დაჯარიმებულთა შორის არიან მოქალაქეები, რომლებმაც საღამოს 9 საათიდან დილის 5 საათამდე დაწესებული გადაადგილების შეზღუდვის წესი დაარღვიეს.

გარდა ამისა, 24 საათის განმავლობაში პირბადის ტარების წესის დარღვევის ფაქტზე 1.179 ფიზიკური პირია დაჯარიმებული, ხოლო პირბადის ტარების წესის განმეორებით დარღვევის 136 ფაქტი გამოვლინდა.

პირბადის ტარების წესის დარღვევა ითვალისწინებს ჯარიმას 20 ლარის ოდენობით, ხოლო პირბადის ტარების წესის განმეორებით დარღვევა ისჯება 40 ლარიანი ჯარიმით.

იზოლაციისა და კარანტინის წესის დარღვევა ფიზიკური პირის დაჯარიმებას 2 ათასი ლარით, ხოლო იურიდიული პირის – 10 ათასი ლარის ოდენობით. განმეორებითი ჯარიმა კი სისხლისსამართლებრივ პასუხისმგებლობას ითვალისწინებს.

შინაგან საქმეთა სამინისტრო მოუწოდებს მოქალაქეებს, გამოიჩინონ მაღალი საზოგადოებრივი პასუხისმგებლობა და დაემორჩილონ არსებულ რეგულაციებს.

 

 

0