რაკეტმზიდის გაშვება

მოსაზრება: რით აპირებს პენტაგონი რუსეთის „შეკავებას“

32
(განახლებულია 18:05 18.02.2021)
მოსკოვი შეშფოთებულია კოსმოსში აშშ–ის რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების ეშელონის გაჩენის პერსპექტივით.

ანდრეი კოცი

საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე სერგეი რიაბკოვის თქმით, ვაშინგტონის გეგმების რეალიზაცია საერთაშორისო უსაფრთხოების აწყობილ სისტემას დესტაბილიზაციის საფრთხეს უქმნის.  დიპლომატი ხაზს უსვამს, რომ ამ განზრახვის წარმატების შემთხვევაში, ამერიკელები შეძლებენ, პირდაპირ ორბიტიდან დაარტყან კონტინენტშორისი ბალისტიკური რაკეტების (ICBM) პოზიციურ რაიონებს მანამ, სანამ ისინი სტრატს აიღებენ.

30 პროცენტამდე

აშშ–ის კოსმოსური ძალების სარდლობამ აგვისტოში გამოაქვეყნა სამხედრო დოქტრინა, რომლის მთავარი აზრი ისაა, რომ ორბიტაზე კონტროლი უნიკალურ შესაძლებლობებს გააჩენს საბრძოლო ოპერაციების დაგეგმვისა და ჩატარების კუთხით. დოკუმენტის ავტორები წერდნენ, რომ არმიების სარდლები ჯერ კიდევ უძველესი დროიდან ცდილობდნენ, ბრძოლის წინ შემაღლებული ადგილების დაკავებასა და ამ გზით სტრატეგიული უპირატესობის მოპოვებას — მოწინააღმდეგის მანევრებისა და ბრძოლის ველის დაუბრკოლებლად დანახვა მოულოდნელი შეტევის შესაძლებლობას სპობდა. XXI საუკუნეში კი ყველაზე ხელსაყრელი პოზიცია — ეს დედამიწის ახლო ორბიტაა და პენტაგონის აზრით, ის სწორედ ამერიკის კოსმოსურმა ძალებმა უნდა გააკონტროლოს.

დოქტრინა არ გამორიცხავს ორბიტაზე სტრატეგიული შეიარაღების ელემენტების განთავსებასაც. პენტაგონის მაშინდელმა შეფმა ჯეიმს მეტისმა 2018 წლის აგვისტოში თქვა, რომ კოსმოსი „სამხედრო მოქმედებების ახალი თეატრის“ სახით უნდა განვიხილოთ. მისი თქმით, „საკვანძო ფაქტორი – ეს კოსმოსში გაშვების აღმომჩენი გადამცემების  განთავსებაა“. სპეციალისტები არ გამორიცხავენ, რომ გადამცემების კვალდაკვალ ამერიკელებმა ორბიტაზე შემტევი შეიარაღებაც განათავსონ. ორბიტული რაკეტა-ჩამჭერების პროექტები, რომლებსაც საბჭოთა კონტინენტშორისი ბალისტიკური რაკეტების ჩამოყრა შეეძლოთ აფრენისას, აშშ–ს ჯერ კიდევ ცივი ომის წლებში ჰქონდა.

„კოსმოსის მილიტარიზაციაზე ტრამპის დრო ალაპარაკდნენ, — აცხადებს РИА Новости–სთან საუბრისას პოლიტოლოგ–ქმერიკანისტი სერგეი სუდაკოვი. — შეიქმნა  კოსმოსური ჯარები, გაიზარდა ფრენების რაოდენობა. აშკარაა, რომ ე კურსი ბაიდენის დროსაც გაგრძელდება. აშშ–ს ყველა შანსი აქვს, ხორცი შეასხას კოსოსურ რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის პროექტს. ამერიკას მსოფლიოში ყველაზე დიდი თანამგზავრული დაჯგუფება ჰყავს, რომელიც გამუდმებით ივსება. ამასთან კოსმოსურ აპარატებს ფორმალურად არასახელმწიფო კომპანიების უშვებენ, მაგალითად, ილონ მასკის SpaceX–ი. ორბიტაზე არსებული ბევრი კომერციული თანამგზავრი სამხედრო საჭიროებებისთვისაც შეიძლება გამოიყენონ“.

და მაინც, ექსპერტის თქმით, ორბიტაზე რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების კოსმოსური ეშელონის განთავსება პენტაგონს არ მისცემს საშუალებას, სრულად გაანეიტრალოს რუსეთის ბირთვული შეკავების პოტენციალი. უკეთეს შემთხვევაში  კოსმოური ჩამჭერები ICBM–ის 30%-ს გაანადგურებენ სტარტზე. თუმცა, ტოტალური ბირთვული ომის შემთხვევაში, ესეც ძალიან ბევრია. ამასთან ზოგ ICBM–ს სახმელეთო ბაზირების ჩამჭერები გაანადგურებენ ევროპიდან და აშშ–დან, და ასევე ნატოს ხომალდებიც, რომლებიც Aegis–ის სისტემებითა და SM-2 და SM-3 რაკეტებითაა აღჭურვილი. შედეგად, საპასუხო–შემხვედრი ბირთვული დარტყმა უკვე იმდენად ძლიერი ვეღარ იქნება.

ომები კოსმოსში

„მოსკოვმა ბევრად უფრო ხისტად უნდა ირეაგიროს მსგავს ინიციატივებზე — დარწმუნებულია სუდაკოვი. — აუცილებელია განემარტოს ვაშინგტონს, რომ რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ელემენტების განთავსება კოსმოსში — ეს casus belli–ა, რომელიც მაქსიმალურად მკაცრ რეაქციას მოითხოვს. თუ ჩვენ მათ გავაგებინებთ, რომ კოსმოსის მილიტარიზაცია — ეს წითელი ხაზია, მაშინ სულ ცოტა, ორბიტული ეშელონის განთავსებას მაინც დავამუხრუჭებთ“.   

ამერიკული დოქტრინის თანახმად, კოსმოსური ჯარები ორბიტის უსაფრთხოებაზე აგებენ პასუხს და აშშ–ისა და მისი მოკავშირეების წვდომას უზრუნველყოფენ მასზე. გარდა ამისა, წარმოაჩენენ ძალას, რათა ოპონენტები დააშინონ და აიძულონ ისინი, შეცვალონ ქმედებები. ტვირთებსა და პერსონალს მრავალჯერადი ხომალდები მიიყვანენ ადგილებზე  ინფორმაციის სწრაფი გადაცემის მიზნით ტაქტიკურ, ოპერატიულ და სტრატეგიულ დოეებზე მძლავრ თანამგზავრულ დაჯგუფებას ჩამოაყალიბებენ.

განსაკუთრებული როლი ეთმობა დაზვერვის, მონიტორინგისა და კავშირის ატმოსფეროსმიღმა აპარატებს.

აშშ–ისა და მისი ნატოელი მოკავშირეების არმიები ძალიან არიან დამოკიდებული თანამგზავრებზე. სწორედ კოსმოსშია თავმოყრილიჯარებისა და იარაღის, დაზვერვის, კავშირისა და ნავიგაციის ძირითადი საშუალებები. ორბიტაზე სამხედრო და ორმაგი დანიშნულების დაახლოებით ათასამდე აპარატი მორიგეობს.

დოქტრინის ავტორები ჯიუტად ირწმუნებიან, რომ ვაშინგტონის ყველა ოპონენტს აუცილებლად უნდა ჩამოერთვას ნებისმიერი ინფორმაციის მიღების უფლება ამერიკულ ორბიტულ დაჯგუფებაზე. საამისოდ პერსპექტიული ტავდაცვითი პროექტების სააგენტოში (DARPA) უკვე რამდენიმე წელია, რეალიზდება პროგრამა Blackjack–ი, რომელიც დაბალ ორბიტაზე ერთ ქსელში ჩართული ორასამდე მცირეგაბარიტიანი თანამგზავრის გაყვანას ითვალისწინებს. მიიჩნევა, რომ მათი აღმოჩენა შეუძლებელია.

ორბიტის გამოხშირვა

რუსეთის სამხედრო–კოსმოსური ძალები ფლობს ტექნიკურ შესაძლებლობებსა და სპეციალისტებს, რომლებსაც დასავლური თანამგზავრების ქმედებების დაფიქსირება შეუძლიათ. ორბიტული დაჯგუფების ნაბიჯების მიხედვით, რთული არ იქნება ბევრი რამის ამოცნობა იქიდან, რაც ნატოს შტაბებში აქვთ ჩაფიქრებული.

საერთაშორისო ვითარების გამწვავების შემთხვევაში, რუსეთი შეძლებს არა მარტო დააკვირდეს დასავლეთის თანამგზავრებს, არამედ ეფექტურადაც გაანადგუროს ისინი. ნოემბერში ყაზახეთის პოლიგონ სარი–შაგანზე წარმატებით გამოიცადა რაკეტა А-235 „ნუდოლი“, რომელიც ამერიკული ბალისტიკური რაკეტების ჩასაჭერადაა განკუთვნილი მოსკოვსა და რუსეთის დასავლეთში განლაგებულ სამრეწველო ობიექტებზე შეტევის შემთხვევაში. სპეციალისტების შეფასებებით, მისი შესაძლებლობები საკმარისია კოსმოსური ობიექტების გასანადგურებლად დაბალ ორბიტებზე.

ეს რაკეტა 2014 წლიდან იცდება. მისი უმთავრესი კოზირი მობილურობაა. აშშ–ის სამხედრო–საჰაერო ძალების სარდლობის ხელმძღვანელმა გენერალმა ჯონ რეიმონდმა განაცხადა, რომ თანამგზავრული ჩაჭერის რუსული რაკეტის გამოცდა აშშ–ის ინტერესების გამოწვევაა დედამიწის ახლო სივრცეში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

32
ნიკა მელია

ნიკა მელიას გათავისუფლების ხუთი გზა

133
(განახლებულია 15:32 27.02.2021)
„ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ თავმჯდომარე ნიკა მელია უკვე რამდენიმე დღეა პატიმრობაში იმყოფება. გუშინ პროკურატურამ მას ისევ შესთავაზა გირაოს გადახდის სანაცვლოდ გათავისუფლება.

პარტიის თავმჯდომარის დაკავებას მყისვე მოჰყვა საერთაშორისო გამოხმაურებები. ბუნებრივია, ხელისუფლებას ბეწვის ხიდზე უწევდა გავლა, რომ არ დარღვეულიყო ბალანსი სამართალსა და პოლიტიკურ მიზანშეწონილობას შორის.

რადგან პროკურატურაც უკვე აღკვეთის ღონისძიების შეცვლაზე ალაპარაკდა, იურისტები მსჯელობენ, რა გზით შეიძლება დააღწიოს თავი ნიკა მელიამ პატიმრობას.

ვერსია N1

გადაიხადოს გირაოს თანხა და მშვიდად დაელოდოს გამოძიებისა და სასამართლო პროცესის დასრულებას. როგორც ჩანს, მელია ამის გაკეთებას არ აპირებს, სხვა შემთხვევაში მას გირაოს თანხის შეგროვება არ გაუჭირდებოდა. ასე რომ, ეს ვერსია არსებობს სამართლებრივად, მაგრამ რეალობაში მისი განხორციელება ახლა უკვე ძნელი წარმოსადგენია.

ვერსია N2

ნიკა მელიას საქმის გასაჩივრება საკონსტიტუციო სასამართლოში – ვინაიდან სააპელაციო სასამართლომ უკვე უარი თქვა სარჩელის მიღებაზე, არის ვარიანტი, ადვოკატებმა მელიასთვის იმუნიტეტის მოხსნის და პატიმრობის საკითხი საკონსტიტუციო სასამართლოში გაასაჩივრონ. ამ ვერსიის ნაკლი ისაა, რომ საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებები, როგორც წესი, დროში იწელება და მელიას მინიმუმ 1 წელი მაინც დასჭირდება ლოდინი.

ვერსია N3

სტრასბურგის სასამართლო – ცნობილია, რომ სტრასბურგიც დიდი ხნის შემდეგ იხილავს საქმეებს, მაგრამ მას სხვა მექანიზმებიც აქვს. ძნელი სათქმელია, რამდენად მყისიერი იქნება საერთაშორისო საზოგადოების რეაქცია, თუმცა იურისტთა წრეებში არ გამორიცხავენ, რომ სტრასბურგის სასამართლომ მელიას დაუყოვნებლივ გათავისუფლება მოითხოვოს 39-ე მუხლის საფუძველზე, თუ, რაღა თქმა უნდა, ნიკა მელიას ადვოკატებმა მას მიმართეს.

იურისტი ლია მუხაშავრია აცხადებს, რომ მელიას გათავისუფლებისა და მისი დაცვის ყველაზე ეფექტური გზა სწორედ სტრასბურგზე გადის. საქმე ისაა, რომ სტრასბურგის სასამართლოს თავმჯდომარეს, დაკავებულის ან მისი ადვოკატის მიმართვის შემთხვევაში, შეუძლია საქართველოს იუსტიციის მინისტრსა და ქვეყნის პირველ პირს მიმართოს და 24 საათის განმავლობაში მოითხოვოს დაპატიმრებული პირის გათავისუფლება. თუ ასეთი რამ მოხდა, სავარაუდოდ, საქართველოს ხელისუფლება ევროსაბჭოს დაეთანხმება, თუმცა უმრავლესობის წევრები ღიად აცხადებდნენ, რომ მელიას გამოწვევაზე სათანადო პასუხი გაეცა და საერთაშორისო რეაქციები გათვლილი ჰქონდათ.

ვერსია N4

მელიას გათავისუფლების კიდევ ერთი მექანიზმი პრეზიდენტ სალომე ზურაბიშვილის ხელშია. ცნობილია, რომ ის შეხვდა კიდეც საქართველოს ახალ პრემიერ-მინისტრ ირაკლი ღარიბაშვილს და ამ თემაზეც ესაუბრა. ბუნებრივია, ზურაბიშვილი ამ გადაწყვეტილებას მმართველ გუნდთან შეთანხმების გარეშე არ მიიღებს. მეორე მხრივ, ამისთვის მელიას თანხმობაცაა საჭირო, ან მისი ოჯახისა და ადვოკატის მიმართვა საქართველოს პრეზიდენტისადმი.

ვერსია N5

ნიკა მელიას მეხუთე გზა ისაა, რომ იჯდეს ციხეში და მოიხადოს სასჯელი. თუმცა, ვფიქრობთ, მას მაინც ვადაზე ადრე მოუწევს საპატიმროს დატოვება და ბევრი რამ იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად მიაღწევენ კომპრომისს ხელისუფლება და ოპოზიცია მოლაპარაკების შემდეგ რაუნდზე. საკმარისია გავიხსენოთ, რომ სწორედ ამ გზით ითქვა უარი გიგი უგულავასა და ირაკლი ოქრუაშვილის პატიმრობაზე და ისინი სალომე ზურაბიშვილის გადაწყვეტილებით გათავისუფლდნენ შემდგომი სამართლებრივი ნაბიჯებისგან. ასეა თუ ისე, კომპრომისი და ურთიერთმიტევება ყოველთვის უკეთეს შედეგებს გვაძლევს, ვიდრე დაპირისპირება, როგორც კაცობრიობის ისტორია გვკარნახობს.

 

133
ევროკავშირის დროშა

მოსაზრება: ევროპა ვერ ირიდებს ვალდებულებებს რუსეთის შეკავებაზე

23
(განახლებულია 20:53 25.02.2021)
დასავლეთი რუსეთის წინააღმდეგ ახალი სანქციების სერიას აამოქმედებს: ორშაბათს ევროკავშირმა პერსონალური სანქციები შეათანხმა რუსი ჩინოვნიკების მიმართ, რომლებიც პასუხისმგებლები არიან „ნავალნის დევნაზე“

პიოტრ აკოპოვი

კონკრეტული სია რამდენიმე დღის მერე იქნება წარმოდგენილი. ხოლო შტატებში მთავრდება „სანქციებისა და სხვა ზომების“ მთალი პაკეტის შემუშავება უკვე არა მარტო ნავალნის, არამედ ჰაკერული შეტევებისთვისაც (რასაც SolarWinds-ი ეწოდა) ამერიკულ უწყებებსა და კომპანიებზე, რაშიც რუსეთს ადანაშაულებენ.

ეს ყველაფერი პროგნოზირებადი იყო — რომ არაფერი ითქვას იმაზე, რომ რუსეთზე სასანქციო ზეწოლა უკვე შვიდი წელია, მიმდინარეობს. ამის შეჩვევა უკვე შეიძლებოდა, მაგრამ ყოველთვის საინტერესოა ის არგუმენტები, რომლებითაც თავიანთ ქმედებებს ამართლებენ დასავლელი პარტნიორები. სწორედ არგუმენტები და არა მოტივები, რომლებიც მათ ამოძრავებს. მოტივები ისედაც გასაგებია, რომლებიც კიდევ ერთხელ გაიხსენა რუსეტის პრეზიდენტმა უსაფრთხოების ფედერალური სამსახურის კოლეგიაზე გამოსვლისას.

„ჩვენ ვეჯახებით რუსეთის შეკავების პოლიტიკას. საუბარია არა საერთაშორისო ურთიერთობებისთვის დამახასიათებელ კონკურენციაზე, არამედ სწორედ თანმიმდევრულ და აგრესიულ ხაზზე, რომელიც მიმართულია იმისკენ, რომ ჩაიშალოს ჩვენი განვითარება, დამუხრუჭდეს იგი, შეიქმნას პრობლემები გარე პერიმეტრზე, მოხდეს შიდა დესტაბილიზაციის პროვოცირება, ჩამოიშალოს ფასეულობები, რომლებიც აერთიანებს რუსულ საზოგადოებას, და საბოლოო ჯამში, დასუსტდეს რუსეთი და მოექცეს გარე კონტროლის ქვეშ, როგორც ამას პოსტსაბჭოთა სივრცის ზოგ ქვეყანაში ვხედავთ“.

ეს მიზნები საიდუმლო სულაც არ არის. კარგადაა ცნობილი შეკავების ყველა მეთოდიც, პუტინმა მხოლოდ ჩამოთვალა ისინი: „ისინი ცდილობენ შეგვბოჭონ ეკონომიკური და სხვა სახის სანქციებით, დაბლოკონ დიდი საერთაშორისო პროექტები, რომლებითაც დაინტერესებულები ვართ არა მარტო ჩვენ, არამედ ჩენი პარტნიორებიც, პირდაპირ ერევიან საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში, ჩვენი ქვეყნის დემოკრატიულ პროცედურებში. და, რა თქმა უნდა. აქტიურად გამოიყენება სპეცსამსახურების არსენალში არსებული ინსტრუმენტები“.

ეს ყველაფერი უკვე არაერთხელ იყო რუსეთის ისტორიაში: ჩამოთვლილ მეთოდებს სხვადასხვა კომბინაციაში იყენებდნენ, ასე რომ ჩვენ წინააღმდეგობის გაწევაც ვისწავლეთ და პასუხის გაცემაც. სწორედ ამიტომ თქვა პუტინმა, რომ „რუსეთის მიმართ მსგავსი ხაზის გატარება აბსოლუტურად არაპერსპექტიულია“. რუსეთს ვერავინ აიძულებს, წავიდეს დათმობებზე. ამასთან რუსეთი აცხადებს, რომ ის მხოლოდ თავს, საკუთარ სუვერენიტეტსა და ინეტერესებს იცავს, და არანაირად არ არის აგრესორი.

უფრო მეტიც, რუსეთი გამუდმებით უსვამს ხაზს, რომ მზადაა ურთიერთობებისა და ღია დიალოგებისთვის ყველასთან ურთიერთგაგებისა და ურთიერთპატივისცემის საფუძველზე — რაზეც ასევე ისაუბრა რუსეთის პრეზიდენტმა. და რას ვისმენთ პასუხად?

ევროკავშირის ქვეყნების საგარეო საქმეთა მინისტრების დასკვნით, რუსეთი არ არის დაინტერესებული ევროკავშირთან თანამშრომლობით, ხოლო რუსეთის ხელისუფლებას ქვეყანა ავტორიტარიზმისკენ მიჰყავთ. ჟოზეპ ბორელმა კი რუსეთს უწოდა „მეზობელი, რომელმაც გადაწყვიტა, მოიქცეს როგორც მოწინააღმდეგე“. თუმცა ხაზი გაუსვა, რომ საჭიროა „განისაზღვროს მოდელი, რათა მეზობლებთან, რომლებიც წინააღმდეგ მიდიან, გამუდმებული კონფრონტაცია თავიდან იყოს აცილებული“.

ანუ ევროპა და მთლიანობაში დასავლეთი საქმეს ისე წარმოაჩენენ, რომ ეს რუსეთი მიდის კონფრონტაციებზე და არ სურს ურთიერთობების განვითარება. უფრო მეტიც, რუსეთი თურმე გამუდმებით ერევა ევროპის საქმეებში და ზეწოლას ახდენს ევროკავშირზე. ამიტომ ევროკავშირი ახლა მოსკოვთან ურთიერთობებს სამი პრინციპის თანახმად ააგებენ.

როგორც ბორელმა აღწერა, ეს პრინციპებია: პასუხი გასცენ მოსკოვს, თუ ის ადამიანისა და საერთაშორისო უფლებებს დაარღვევს; მიმართონ შეკავებას იმ შემთხვევაში, თუ რუსეთი გააძლიერებს ზეწოლას ევროკავშირზე; და ითანამშრომლონ რუსეთთან იმ მიმართულებებით, რომლებითაც ევროკავშირი იქნება დაინტერესებული. წინააღმდეგობა, შეკავება, თანამშრომლობა იქ, სადაც ეს ევროკავშირისთვისაა ხელსაყრელი — ეს ევროპული დიპლომატიის საბრძოლო ნაკრებია. მარამ რაზეა საუბარი? „ადამიანისა და საერთაშორისო უფლებების“ დარღვევაში ექცევა პრაქტიკულად ყველაფერი — ყირიმიდან და ნავალნიდან ნებისმიერ სხვა თემამდე, თანაც როგორც რუსეთის შიდა, ისე საერთაშორისო თემებამდე.

ზუსტად ასევე შეიძლება ევროკავშირზე ზეწოლად შეფასდეს ყველაფერი, რაც მოესურვებათ. სეპარატისტები კატალონიის გამოყოფას მოითხოვენ? იძებნება რუსული კვალი. მოსკოვში საპარლამენტო ფრაქცია „ალტერნატივა გერმანიისთვის“ წარმომადგენლები ჩამოდიან? რუსები მერკელს ძირს უთხრიან. მოსკოვი პოლონეტსა და ჩეხეთში საბჭოთა მეომრების ძეგლების დემონტაჟს აპროტესტებს? უბედურ და თავისუფლებისმოყვარე ევროპელებზე ზეწოლას ახდენენ. გაზსადენს აშენებენ? ევროპის გახლეჩვა სურთ. უარს ამბობენ მშენებლობაზე? ევროპის გაყინვა სურთ. აბსურდია? არა, ეს გათვლადი რეაქციაა.

ანუ ევროკავშირს რუსეთთან ურთიერთობების ცალმხრივად დარეგულირების უფლება სურს ჰქონდეს, დასჯისა და შეწყალების უფლება თავისი შეხედულების მიხედვით. რუსეთმა კი ეს მოცემულობად უნდა მიიღოს და არ აღშფოთდეს. თანაც თანამშრომლობისთვისაც მზადაც უნდა იყოს, როგორც კი დაუძახებენ, ოღონდ იმ სფეროებში, რომლებიც კეთილ ევროპელებს აწყობთ.

მაგრამ რეალურად ყველაფერი პირიქითაა: ეს ევროკავშირია ის მეზობელი, რომელიც მოწინააღმდეგესავით იქცევა - ზეწოლას ახდენს რუსეთზე, უყენებს პირობებს, ჭკუას ასწავლის და დემონიზაციას ახდენს, ერევა მის საშინაო საქმეებში და მიაჩნია, რომ ეს ასეც უნდა იყოს. ეს ევროკავშირი ცდილობს, მოწყვიტოს უკრაინა რუსეთს, შეცვალოს აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ისტორიული საზღვრები, გააფართოვოს თავისი სასიცოცხლო სივრცე რუსული ცივილიზაციის ხარჯზე — და სურს, რომ რუსეთი ამ ყველაფერს მშვიდად შეეგუოს?

რუსეთი ნებისმიერ შემთხვევაში შეცვლის ურთიერთობებს ევროპასთან მისთვის მისაღები პირობებით — და რაც მალე გაიგებენ ამას ევროკავშირში, მით უფრო მსუბუქად და სწრაფად გაივლის ამ პროცესს. სხვა ალტერნატივა ევროპას მაინც არ აქვს: მას უბრალოდ არ შეუძლია, თავს უფლება მისცეს, გაემიჯნოს რუსეთს, ან მეზობლიდან მტრად გადაიქცეს. უფრო სწორად, კი შეუძლია, მაგრამ ეს მისთვის ბოლო ჯერი იქნება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

23
თემები:
რუსეთი დღეს
ნანა ჩაჩუა

ნანა ჩაჩუა: თუკი წარსულს გამოცდილებად არ იტოვებ, მაშინ ის უბრალო თარიღებია

0
(განახლებულია 09:51 28.02.2021)
ნანა ჩაჩუა საუბრობს წარსულზე, ცხოვრებისგან მიღებულ გამოცდილებაზე, რომელიც აუცილებლად გასათვალისწინებელია.
ნანა ჩაჩუა: თუკი წარსულს გამოცდილებად არ იტოვებ, მაშინ ის უბრალო თარიღებია
„ეკლესიასტეში წერია: „ნურავინ იტყვის აწმყო წარსულს რად სჯობიაო, რადგან ამ სიტყვას სიბრძნე არ ახლავს“. მე ბევრჯერ მიფიქრია ამ ფრაზაზე. რატომ უნდა ვიფიქრო ამ ასაკის ადამიანმა, რომ ჩემი აწმყო ჯობია იმ წარსულს, როცა მე ოცის, ოცდაათის ან თუნდაც ორმოცი წლის რომ ვიყავი?! იმიტომ, რომ ჩემს ასაკში ოციცაა, ოცდააათიც, ორმოციც ანუ იმ წლებისგან დაგროვილი გამოცდილებაა“- ამბობს ნანა ჩაჩუა.

ნანა ჩაჩუა: „ჩემს ასაკს აქვს ყველა ის გამოცდილება, თუკი გამოცდილებად მაქვს დატოვებული, რაც აქამდე მქონდა, ყველა ის გამოცდილება ჩემს ასაკში თავსდება. თუმცა აქ ერთი რამაა საგულისხმო, რომ ინდივიდის დონეზე წარსული გამოცდილებად რჩება. თუკი არ რჩება გამოცდილება, მაშინ გამოდის, რომ შენ წარსულში არ გიცხოვრია.“

0