ჯო ბაიდენი

მოსაზრება: და მაინც ბაიდენი რამ შეუშალა ხელი ტრამპს რევანშში

74
(განახლებულია 22:07 15.12.2020)
ამომრჩეველთა კოლეგიისგან არანაირი სიურპრიზი არ ყოფილა: როგორც მოსალოდნელი იყო, ჯო ბაიდენმა მათგან 306 ხმა მიიღო, დონალდ ტრამპს კი 232 ერგო.

სოფია მელნიჩუკი

დემოკრატი სულ უფრო ახლოა ინაუგურაციასთან, ხოლო რესპუბლიკელი პრეზიდენტის შანსები, რომ გაასაჩივროს არჩევნების შედეგები, თვალსა და ხელს შუა დნება. რამ შეუშალა ხელი ტრამპს, მოეგო სასამართლოებში? 

ვარსკვლავური მოწმე

„მე ვიცი რაც ვნახე. და მე მოვაწერე ხელი ფურცელს, რომელშიც ეწერა: თუ მოვიტყუები, ციხეში ჩავჯდები. თქვენ? დარეგისტრირებული ამომრჩევლების სიაში ასობით ათასი შეუსაბამობაა... გამოდის, რომ გამოცხადება 120 პროცენტი იყო“, — ასეთი ჩვენება მისცა დეტროიტში მელისა კარონმა, დონალდ ტრამპის გუნდის „ვარსკვლავურმა მოწმემ“.

ის გამუდმებით აწყვეტინებდა სიტყვას სენატორს, რომელიც კითხვებს უსვამდა. ტრამპის პირადმა ადვოკატმა რუდოლფ ჯულიანიმ რამდენჯერმე ჩამოქაჩა კიდეც.

ზოგმა ისიც კი იფიქრა, რომ ექსცენტრიული ვარცხნილობისა და საუბრის თავისებური მანერის მქონე ქალბატონი ცოტა გადაკრულში იყო. შედეგად – მელისა ინტერნეტ–სენსაციად და პაროდიების პერსონაჟად იქცა იუმორისტულ შოუში Saturday Night Life.

ტრამპის მომხრეებმა ვერ დაამტკიცეს, რომ საარჩევნო უბნების თანამშრომლებმა ორჯერ გაატარეს სკანერებში „ათობით ათასი“ ბიულეტენი, ხოლო ხმების დათვლის ცენტრში საკვების ფურგონებით ყალბი ბიულეტენები შეჰქონდათ.

მოსმენებზე ტრამპის გუნდს კვლავ სურდა ნოემბრის არჩევნების გასაჩივრება, მაგრამ ყოველთვის, როცა სასამართლოსთვის თაღლითობის მტკიცებულებების წარდგენას ცდილობდნენ, პრობლემები ჩნდებოდა.

კონფუზი კონფუზზე

რეგიონულ სასამართლოებში საჩივრების შეტანა ტრამპის შტაბმა არჩევნების შემდეგვე დაიწყო. მათ არაერთი არსებითი შეუსაბამობა გაასაჯაროვეს. მაგალითად, არიზონის მარკოპის ოლქში რესპუბლიკელი ამომრჩევლები ჩიოდნენ, რომ ხმების დამთვლელი აპარატები საერთოდ „არ კითხულობდა“ მათ ბიულეტენებს, ვინაიდან ისინი ფირმა Sharpie-ს მარკერებით ივსებოდა.

მაგრამ მოსმენებზე მოწმეები საკუთარ თავს ეწინააღმდეგებოდნენ: ამბობდნენ, რომ ხმები მარკერების გამო არ დაკარგულა. უფრო მეტიც, ადვოკატ კორი ლანგჰოფერის თქმით, საუბარი იყო არა თაღლითობაზე, არამედ უფრო „წინასწარ განუზრახველი შეცდომების“ შესახებ. კითხვაზე, გადაუხადეს თუ არა მას ფული ცრუ ჩვენების მიცემაში, ერთ-ერთმა ამომრჩეველმა თქვა, არ ვიცი, ჯერჯერობით ჩემთან ამაზე არავის უსაუბრია, თუმცა, თუ ამისთვის ჯილდოა გათვალისწინებული, მის აღებაზე უარს არ ვიტყვიო.

ჯორჯიის სასამართლოში კიბერუსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი ირწმუნებოდა, რომ აპარატების მიერ დათვლილი ხმები მნიშვნელოვნად ჭარბობდა დარეგისტრირებული ამომრჩევლების რაოდენობას. თუმცა არა ჯორჯიაში, არამედ მიჩიგანში. იმავდროულად ქალაქების სიაში, სადაც თითქოს დარღვევები დაფიქსირდა, ძირითადად მინესოტის დასახლებული პუნქტები ჭარბობდა.

პენსილვანიაში სასამართლოსთვის პრეზიდენტის იურისტები დიდხანს ემზადებოდნენ, მაგრამ ადეკვატური სამხილების თავმოყრა მაინც ვერ შეძლეს. ზოგ შემთხვევაში თავად ადვოკატები აღიარებდნენ, რომ თაღლითობის მტკიცებულებები უბრალოდ არ არსებობდა.

ბოლო შანსი

ვარაუდობდნენ, რომ ტეხასის შტატის გენერალური პროკურორის მიერ უმაღლეს სასამართლოში გასულ კვირაში შეტანილი სარჩელი, რომელიც ოთხ მერყევ შტატში — ჯორჯიაში, მიჩიგანში, პენსილვანიასა და ვისკონსინში არჩევნების შედეგების გაუქმებას მოითხოვდა, გადამწყვეტი იქნებოდა. ტეხასის გენპროკურორს 17-მა შტატმა დაუჭირა მხარი. საჩივარი უმაღლეს სასამართლოში შეიტანეს, ვინაიდან სწორედ ის წყვეტს რეგიონებს შორის დავებს პირდაპირ, ქვემდგომი ინსტანციების გვერდის ავლით. როგორც წესი, ასეთი სქემით საზღვრებთან ან წყლის რესურსებთან დაკავშირებული საქმეები განიხილება ხოლმე, მაგრამ ამ ჯერზე საუბარი არჩევნების არაკონსტიტუციური შედეგების გაუქმებაზე მიდიოდა.

დამაჯერებელი მტკიცებულებები ვერ წარადგინეს და, როგორც მოსალოდნელი იყო, უმაღლესმა სასამართლომ სარჩელი არ განიხილა. საქმეს ვერც იმან უშველა, რომ მოსამართლეებს შორის ტრამპის მიერ დანიშნულებიც იყვნენ.

ნებრასკის შტატის რესპუბლიკელმა სენატორმა ბენ სასმა შედეგები შეაჯამა: უმაღლესი სასამართლოს დადგენილება, რომელშიც სამი „ტრამპელი“ შედის, ნუგეშია თითოეული ამერიკელისთვის, რომლებსაც კანონის დაცვა ადარდებთ“.

უმაღლესი სასამართლო ბოლოს არჩევნების ბედს 2000 წელს წყვეტდა. მაშინ გაუგებარი იყო, ვინ გაიმარჯვა ფლორიდაში — დემოკრატმა ალბერ გორმა თუ რესპუბლიკელმა ჯორჯ ბუში–უმცროსმა. შტატმა, რომლის გუბერნატორი ჯორჯის ძმა ჯები იყო, გამარჯვება რესპუბლიკელს არგუნა. დემოკრატების მოთხოვნით ხმები გადაითვალა, ბრძოლა თითოეული ბიულეტენისთვის მიდიოდა, ეკიდებოდნენ წვრილმანებს, მაგრამ გამარჯვებულის გამოვლენა არ ხერხდებოდა. ბოლოს და ბოლოს, უმაღლესმა სასამართლომ პირვანდელი შედეგები აღიარა. პრეზიდენტი, მიუხედავად ამომრჩეველთა ხმების შედარებით ნაკლები რაოდენობისა, ბუში გახდა.

წლევანდელი არჩევნების წინ ბევრი შიშობდა, რომ სიტუაცია შეიძლება გამეორებულიყო, ხოლო ტრამპის მიერ დანიშნული კონსერვატიული მოსამართლეები პრეზიდენტს „კოჭს გაუგორებდნენ“. მაგრამ უმაღლეს სასამართლოში თანამდებობა მუდმივია და ამიტომ არბიტრებს არაფერში სჭირდებათ სავარძლის გამო მადლობების გადახდა.

ამომრჩევლების არჩევანი

ფინალური აკორდი ამომრჩეველთა კოლეგიის კენჭისყრა იყო. ხმას თითოეული შტატის წარმომადგენელი აძლევდა. მათი რაოდენობა რეგიონის მოსახლეობის რაოდენობაზეა დამოკიდებული — რაც მეტია ამომრჩეველი, მით მეტია წარმომადგენელი. მაგალითად, მჭიდროდ დასახლებულ კალიფორნიასა და ფლორიდას 55 და 38 წარმომადგენელი ჰყავთ, შესაბამისად, ხოლო ჩრდილოეთ და სამხრეთ დაკოტას — სამ–სამი. გამარჯვებისთვის კი 270 ელექტორალური ხმის მოპოვებაა საჭირო.

საარჩევნო სისტემის კრიტიკოსებს მიაჩნიათ, რომ პრეზიდენტი იმ შემთხვევაშიც შეიძლება გახდე, თუ უბრალო ამერიკელებისგან ხმების ნაკლებ რაოდენობას მიიღებ. ხოლო მომხრეები აღნიშნავენ, რომ სამაგიეროდ მცირედ დასახლებულ შტატებს თავიანთი წონა აქვთ არჩევნებზე.  

ამჯერად ყველაფერი პროგნოზირებადი იყო: ქვეყანაში მოქმედებს პრინციპი „გამარჯვებული იღებს ყველაფერს“. სხვა სიტყვებით, ლიდერს თითოეულ შტატში კოლეგიის ყველა წევრის ხმა ხვდება — მოსწონს თუ არა ეს ვინმეს.

აშშ-ის ისტორიაში ყოფილა შემთხვევები, როდესაც კოლეგიის წევრები ამომრჩეველთა უმრავლესობის ნების წინააღმდეგ წასულან. ბოლოს ასეთი რამ 2016 წელს მოხდა: ხუთმა დემოკრატმა და ორმა რესპუბლიკელმა ისეთი არჩევანი არ გააკეთა, როგორსაც ელოდებოდნენ. რეალურად კონსტიტუცია მათ არაფერს ავალდებულებს, თუმცა ზოგ შტატში თავნებობისთვის აჯარიმებენ ან ციხეშიც კი სვამენ.

6 იანვარს კონგრესის ორივე პალატის ერთობლივ სესიაზე ამომრჩეველთა კოლეგიის კენჭისყრის შედეგები იქნება განხილული და მხოლოდ მაშინღა გამოცხადდება ჯო ბაიდენის გამარჯვება საბოლოოდ. თუმცა მანამდე, 3 იანვარს კონგრესის შემადგენლობა განახლდება. თეორიულად ტრამპის მარცხი ჯერ კიდევ შეიძლება არ აღიარონ — და ეს მოქმედი პრეზიდენტის ბოლო შანსია.

74
განცხადება მიწის გაყიდვის შესახებ

რატომ ცდება საქართველოში სასოფლო სამეურნეო დანიშნულების  მიწა - ექსპერტების მოსაზრებები

13
(განახლებულია 08:39 16.04.2021)
Sputnik საქართველო დაინტერესდა რატომ არ ხდება საქართელოში  სასოფლო სამეურნეო დანიშნულების მიწების მასიურად დამუშავება და რა უნდა გააკეთოს სახელმწიფომ ამ პრობლემის მოსაგვარებლად.

ახლახანს საკანონმდებლო ორგანოში მიწაზე კიდევ ერთი გადასახადის შემოღების იდეა გაჟღერდა. საპარლამენტო უმრავლესობის წევრს ბეჟან წაქაძეს მიაჩნია, რომ მიწის იმ მესაკუთრეებს, რომლებიც სასოფლო-სამეურნეო ნაკვეთებს  წლების განმავლობაში არ ამუშავებენ, მიწის მოცდენისთვის გარკვეული თანხა უნდა ეკისრებოდეთ. დეპუტატის აზრით, ეს არაპოპულარული, მაგრამ აუცილებელი ნაბიჯია ქვეყნის განვითარებისთვის.

ბეჟან წაქაძის ამ მოსაზრებას არ იზიარებენ ეკონომიკის ექსპერტები. სპეციალისტების განმარტებით საქართველოში დღეს მიწის გადასახადი უკვე არსებობს და მას მოსახლეობა იმის მიუხედავად იხდის, ხდება თუ არა მისი დამუშავება და ამისგან სარგებლის მიღება.

აუდიტორი ამირან კილაძე მიიჩნევს, რომ დღეს ბევრი გლეხი მიწას უსახსრობის გამო ვერ ამუშავებს და კიდევ ერთი გადასახადი მათ იძულებულს გახდის საგადასახადო დავალიანების წარმოქმნის შემთხვევაში მიწის ნაკვეთები ან კაპიკებად გაასხვისონ ან სახელმწიფოს გადასცენ.

„ხშირად ხდება, როცა სოფელში გლეხს აქვს მიწის ნაკვეთი, მაგრამ არა აქვს მისი დამუშავების ფინანსური საშუალება და კიდევ გადასახადი რომ  დაუწესო, გამოდის ბოლომდე ახრჩობ,“- აღნიშნა ამირან კილაძემ Sputnik საქართველოსთან საუბრისას.

ექსპერტოს აზრით, ასევე არის საშიშროებაც, რომ ერთი მფლობელის ხელში მიწების დიდი რაოდენობა აღმოჩნდეს.

„შექმნილ ვითარებაში ალბათ ოპტიმალური ვარიანტი იქნებოდა იურიდიული პირების და უცხოელების საკუთრებაში არსებული მიწები დაიბეგროს“, - მიაჩნია ამირან კილაძეს.

სახელმწიფომ მიწების დამუშავება გლეხებს ახალი გადასახადის შემოღებით კი არ უნდა აიძულოს, არამედ დარგი ინვესტორებისთვის მიმზიდველი უნდა გახადოს, თქვა საერთაშორისო კვლევებისა და პროგნოზების ცენტრის პრეზიდენტმა ვეფხია გიორგაძემ Sputnik საქართველოსთან საუბრისას,

„რატომ არ ხდება სასოფლო სამეურნეო მიწების დაფინანსება შიდა თუ უცხოური დანაზოგებით და რატომ არიდებენ თავს ბანკები მის დაკრედიტებას, ეს ის მთავარი კითხვებია, რომლებიც მთვარობამ უნდა დასვას“- მიაჩნია გიორგაძეს.

ეკონომისტის აზრით, სასწრაფოდ უნდა შეიქმნას პირობები იაფი და გრძელივადიანი ფულის შესაქმნელად.  ამის პარალელურად  კი უნდა დასრულდეს სასოფლო-სამეურნეო მიწის ბაზრის ფორმირება, რაც მხოლოდ ერთადერთი გზით არის შესაძლებელი-სახელმწიფოს ხელში არსებული მიწები მოსახლეობას უსასყიდლოდ  უნდა გადაეცეს 

გიორგაძის მონაცემებით,  სახელმწიფოს მფლობელობაში დღეს 1.5 მლნ ჰა მიწის ფართობია და სწორედ ეს არის იმის მიზეზი, რომ ქვეყანაში არ არის ბოლომდე ჩამოყალიბებული მიწის ბაზარი.

„საქართველოში სასოფლო სამეურნეო მიწის ბაზარი რომ არ არის ჩამოყალიბებული, ეს ცოდვა სახელმწიფოს 30 წელიწადია ადევს ზურგზე. სახელმწიფო არ თმობს მიწების 45 პროცენტს, ამიტომ ბაზარი ვერ ყალიბდება შესაბამისად ვერ გვაძლევს საბაზრო ფასს მიწაზე, არადა ფასი განაპირობებს  ამ რესურსის საინვესტიციო  მიმზიდველობას“, - თქვა ვეფხია გიორგაძემ.

რაც შეეხება მიწის ფასებს, გიორგაძის თქმით,  ის საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში სხვადასხვაა და თანაც ბაზარზე დღეს არსებული მიწის ფასი არის რამდენჯერმე იმაზე დაბალი, ვიდრე მისი რეალური ღირებულებაა.

ეკონომიკის დოქტორის ნიკა შენგელიას აზრით, იმისათვის რომ წარმატებით შეიქმნას მიწის ბაზარი, სოფლის მეურნეობა უნდა აღორძინდეს,

„აუცილებელია, რომ სახელმწიფომ შეიმუშავოს სასოფლო სამეურნეო დანიშნულების მიწების საკუთრების შესახებ პოლიტიკა. ხელი შეუწყოს სოფლის მეურნეობის სექტორში უცხოური კომპანიების გამოცდილების და ფინანსების შემოდინებას; გააფართოვოს და გაამარტივოს შესაბამის პროექტებში მონაწილეობის მიღების პირობები და ეტაპები“- თქვა ნიკა შენგელიამ Sputnik საქართველოსთან საუბრისას.

გარდა ამისა, რეგიონებში უნდა შეიქმნას ბიზნეს- ინკუბატორები, სადაც ფერმერები კონსულტაციების გავლას და გარკვეული ცოდნის მიღებას შეძლებენ ახალი ტექნოლოგიებზე, მათი გამოყენებით მოსავლის მოყვანაზე, ასევე მიიღებენ ინფორმაციას როგორ უნდა შეადგინონ ბიზნეს გეგმა, როგორ მოუყარონ თავი პროექტში მონაწილეობისათვის საჭირო დოკუმენტაციას.

„თუმცა მთავარი ხელისშემშლელი ფაქტორი საქართველოში სოფლის მეურნეობუს განვითარებისთვის, მაინც  მაღალ პროცენტიანი კრედიტებია“ - აღნიშნა ნიკა შენგელიამ.

მისი თქმით, მიუხედავად იმისა რომ არსებიბს სხვადასხვა პროექტები სოფლის მეურნეობის განვითარებისათვის, ის ფერმერთა ძირითადი მასისათვის უცნობი და ხელმიუწვდომელია გარკვეული ბიუროკრატიული ბარიერების გამო.

საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს  მონაცემებით 2021 წლის 30 მარტის მდგომარეობით, საქართველოში  საკუთრებაში ერთ მილიონ ჰექტარზე მეტი სასოფლო სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი დარეგისტრირდა.

ნატა პატარაია

13
საერთაშორისო გადახდების საბანკო ბარათები

„დაისაჯოს მოსკოვი“: რა მოხდება, თუ რუსეთს SWIFT-დან გათიშავენ

70
(განახლებულია 22:04 13.04.2021)
რუსეთს ბანკთაშორისი კავშირის გლობალური სისტემიდან, SWIFT-დან გათიშვით უკვე მარტო აშშ-ში კი არა, ევროპაშიც ემუქრებიან. ამჯერად ხისტი კოორდინირებული ზომების გატარებისკენ მოწოდება ევროპარლამენტში გაისმა.

ნატალია დემბინსკაია

რით ემუქრება ეს რუსეთს და არის თუ არა მზად მისი ფინანსური სისტემა ამგვარი სცენარისთვის?

ძველი მეთოდები

საერთაშორისო ბანკთაშორის სისტემა SWIFT–ში ორასამდე ქვეყნის 11 ათასი ორგანიზაციაა ჩართული. რუსეთს, რომელიც SWIFT–ის ყველაზე მსხვილი ექსპლუატანტების სამეულში შედის, სისტემიდან გათიშვით 2014 წლიდან ემუქრებიან. საბაბები სხვადასხვაგვარია: ყირიმი, დონბასი, სკრიპალების საქმე, ალექსეი ნავალნის საქმე. აშშ–ის პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმაც პოსტზე მოსვლისთანავე დადო რუსეთის SWIFT–დან გათიშვის პირობა.

დეკემბერში სააგენტო Reuters წყაროებზე დაყრდნობით წერდა, რომ ჯო ბაიდენი მოსკოვის „დასჯას“ აპირებდა აშშ–ის სახელმწიფო დაწესებულებებზე ჰაკერული შეტევებისთვის, რასაც „სერიოზული ეკონომიკური, ფინანსური და ტექნოლოგიური დანაკარგები უნდა მოჰყვეს რუსეთისთვის“. როგორც კიბერუსაფრთხოების ექსპერტი ჯეიმს ენდრიუ ლუისი აცხადებს, SWIFT–დან გათიშვა — ეს დასჯის ერთ–ერთი ვარიანტია.

აპრილში უკრაინის აღმოსავლეთში მდგომარეობა გამწვავდა — ეს ახალი საბაბია. თემა ევროპაში აიტაცეს. როგორც ევროპარლამენტის წამყვანი ფრაქციის ხელმძღვანელმა მანფრედ ვებერმა თქვა, მოსკოვი „სასიში პროვოკაციების კურს განაგრძობს“.

მისი აზრით, უკრაინასთან საზღვართან „სამხედრო ყოფნის გაძლიერებით“ მოსკოვი დასავლეთის მოთმინებას ცდის. ამიტომ შეერთებულმა შტატებმა და ევროკავშირმა კოორდინირებული პასუხი უნდა გასცენ მას. დეპუტატის თქმით, ვითარების ესკალაციის შემთხვევაში „დოზირებული სანქციების დრო“ აღარ არის. ერთ–ერთ რეალურ ვარიანტად ვებერმა „ოლიგარქების ანგარიშების მასშტაბური გაყინვა“ და ასევე SWIFT–დან გათიშვა დაასახელა.

პრობლემები იქნება

რუსეთს აქვს ფინანსური შეტყობინებების გადაცემის საკუთარი სისტემა (SPFS), რომელიც 2014 წელს აამუშავა. მასში ჩართულია ყველა რუსული ბანკი და ასევე ევრაზიულ ეკონომიკურ კავშირში შემავალი ქვეყნების ათამდე ბანკი. SWIFT–დან გათიშვის შემდეგ ბანკები მის რუსულ ანალოგზე გადავლენ, მაგრამ საერთაშორისო ანგარიშსწორებებისთვის SPFS ჯერჯერობით არ არის სრულფასოვანი ალტერნატივა, ამიტომ დარტყმა სერიოზული იქნება.

„SWIFT–დან გათიშვა რუსეთის ბანკების ტრანზაქციების პარალიზებას გამოიწვევს. ყველაზე მეტად მსხვილი ექსპორტიორები დაზარალდებიან. მათ მხოლოდ უცხოურ ბანკებთან თანამშრომლობა მოუწევთ თავიანთი ოპერაციული საქმიანობის მომსახურებისთვის. გაჩნდება ბევრი შუამავალი, რომლებიც შეზღუდვებს გვერდს აუვლიან. ამით განსაკუთრებით მოიგებენ ევრაზიის ეკონომიკური კავშირის ქვეყნების ფინანსური ინსტიტუტები“, — მიაჩნია საინდექსაციო კომპანია „ბეტა ტექნოლოგიების“ მთავარ სტრატეგს არარატ მკრტიჩიანს.

ყველაფერი მოგვარებადია

მაგრამ კატასტროფა არ მოხდება.

„რუსული ბანკების SWIFT–დან გათიშვა თავისთავად ნიშნავს კონტრაგენტებს შორის ფინანსური ტრანზაქციების გაძვირებასა და შენელებას. აშკარაა, რომ ტრადიციული ჯაჭვი დაირღვევა, საჭირო იქნება გარკვეული დრო მათი აღდგენისთვის. მაგრამ ამის გაკეთება ერთ ან ორ კვირაში იქნება შესაძლებელი“, — ამბობს ოლეგ ბოგდანოვი, QBF–ის წამყვანი ანალიტიკოსი.

სხვა საქმეა, თუ ამას რუსეთის რეზიდენტების დოლარში არსებული სახსრების გაყინვა მოჰყვება, აზუსტებს ექსპერტი. მაშინ შესაძლოა ბაზრებზე პანიკური რეაქცია დაიწყოს. იმისათვის, რომ ყველაფერი დამშვიდდეს, ერთი ან ორი კვარტალი იქნება საჭირო და საბოლოოდ ფინანსური კავშირები მაინც აღდგება.

ამასთან გარდაუვალია სავალუტო რყევები. მაგრამ ტურბულენტობის მოკლე პერიოდის შემდეგ რუბლი ნორმას დაუბრუნდება.

წამგებიანი

მეორე მხრივ, არსებობს მოსაზრება, რომ რუსეთის SWIFT–დან გათიშვა მუქარას არ გასცდება. ჯერ ერთი: SWIFT კერძო კომპანიაა, რომელიც რუსული ბანკებიდან ფულს შოულობს. ამასთან სისტემას ისინი მარტო საერთაშორისო ტრანზაქციებისთვის კი არ იყენებენ, არამედ შიდა ბანკთაშორისი გადარიცხვებისთვისაც. იმისათვის, რომ SWIFT–მა ვინმე გათიშოს, აუცილებელია ევროკავშირის გადაწყვეტილება ან აშშ–ის სანქციები თავად SWIFT–ის წინააღმდეგ. მაგრამ ამ შემთხვევაში რუსეთის სავაჭრო პარტნიორებიც — ამერიკული და ევროპული ბიზესიც ჩამოშორდება საქმეს.

„ეს ვითარება შეიძლება ფორსმაჟორად ჩაითვალოს, რომელიც რუსულ კომპანიებსა და სახელმწიფოს უფლებას არ მისცემს, დაფაროს არსებული ვალდებულებები. ქვეყნის შიდა ვალი დაახლოებით 450 მილიარდი დოლარია. შესაბამისად, კრედიტორებს ფინანსური პრობლემები შეექმნებათ. გარდა ამისა, გართულდება ოპერაციები ძირითად სავაჭრო პარტნიორებთან, რომელთაგან უმსხვილესი ევროკავშირია. ევროპარლამენტის მოწოდებები სხვა არაფერია, თუ არა ბაზრის პოპულიზმი“, — დარწმუნებულია ექსპერტი ანდრეი კოჩეტოვი.

სიმწარეს იწვნევს აშშ–ც. ჯერ ერთი, ვაშინგტონს მხოლოდ ჰიპოთეტური გავლენა აქვს SWIFT–ზე, რომლის შტაბ-ბინაც ბელგიაშია. და მეორეც: რუსეთს ასევე შეუძლია მკაცრი სანქციები დაუწესოს ამერიკულ ბანკებსა და პოლიტიკოსებს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

70