რადიკალი ისლამისტები

მოსაზრება: მთიანი ყარაბაღი შესაძლოა „მექად“ იქცეს ტერორისტებისთვის

81
(განახლებულია 18:30 08.10.2020)
მთიან ყარაბაღში შეიარაღებული კონფლიქტის გვერდით შედეგად რეგიონში საერთაშორისო ტერორისტული დაჯგუფებების ბოევიკთა გააქტიურება ხდება, რომლებსაც ომიდან ფინანსური სარგებლის მიღებისა და ექსპანსიის განვითარების უნარი შესწევთ.

ასეთი „სპეციალისტების“ მიგრაცია სამხრეთ კავკასიაში საომარი მოქმედებების ზონის გაფართოებითა და ტერორისტული საფრთხეების ქრონიკულ ფორმაში გადასვლით გვემუქრება — ავღანური, ლიბიური თუ სირიული სცენარებით.

რუსეთის საგარეო დაზვერვის სამსახურის დირექტორი სერგეი ნარიშკინი 6 ოქტომბერს აცხადებდა, რომ მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის ზონაში ათასობით ახლოაღმოსავლელი ბოევიკი გადაჰყავთ საერთაშორისო ტერორისტული ორგანიზაცია „ჯაბჰათ ან ნუსრადან“, „ფირქათ ჰამზადან“, „სულთან მურადიდან“ და ასევე ექსტრემისტული ქურთული დაჯგუფებებიდან. დაქირავებული რადიკალები კავკასიის ახალ ომში ფულის შოვნას გეგმავენ. თურქეთი, რომელიც აზერბაიჯანს უჭერს მხარს, კონფლიქტს პირველად აღვივებს ესოდენ ღიად და ერთმნიშვნელოვნად.

რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა: „ყარაბაღში მიმდინარე მოვლენები ტრაგედიაა, ჩვენ ძალიან ვწუხვართ, იმიტომ რომ აზერბაიჯანიც, სომხეთიცა და მთიანი ყარაბაღიც ის ტერიტორიებია, რომლებზეც ჩვენთვის არაუცხო ხალხი ცხოვრობს“. მან ასევე თქვა, რომ რუსეთის უამრავ მოქალაქეს აქვს მჭიდრო მეგობრული და ნათესაური კავშირები ორივე რესპუბლიკასთან.

მოსკოვში დიდი შეშფოთებით აღიქვამენ მთიან ყარაბაღში ესკალაციას, რომელშიც მესამე ქვეყნები და ძალები დესტრუქციულად მონაწილეობენ. სირიის ოპოზიციაში არსებულმა წყარომ РИА Новости-ს აცნობა, რომ მთიან ყარაბაღში, ოქტომბრის დასაწყისისთვის, 322 სირიელი დაქირავებულიდან 93 უკვე დაღუპულია, რომელთაგან 53-ის ცხედარი სირიაშია გადასვენებული.

უცხოელი ბოევიკები

რუსეთს არ სჭირდება ომი სამხრეთ კავკასიაში, მაგრამ კრემლში ესმით, რომ შეიარაღებული კონფლიქტი ჰიპერტროფირებულ ფორმას იღებს. რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, მთიან ყარაბაღში სირიიდან და ლიბიიდან გადაჰყავთ ბოევიკები საომარ მოქმედებებში უშუალო მონაწილეობისთვის.

სირიის პრეზიდენტმა ბაშარ ასადმა РИА Новости-სთან ინტერვიუში თურქეთის ლიდერ ერდოღანს ყარაბაღში კონფლიქტის ახალი ტალღის ინიციატორი უწოდა. ბრალდება მძიმეა, თუმცა მასში ალბათ არ დომინირებს პირადი წყენა ან შურისძიება თურქული ჯარების არალეგიტიმური ქმედებების გამო სირიის ტერიტორიაზე. ანკარის გადამეტებულ მონაწილეობას სომხურ–აზერბაიჯანულ კონფლიქტში დესტაბილიზაციის გამომწვევა შეუძლია მთელ სამხრეთ კავკასიაში, აღმოსავლეთ ევროპის რიგ ქვეყნებსა და ცენტრალურ აზიაში.

კანადამ შემთხვევით არ შეუჩერა თურქეთს შეიარაღების მიწოდება. უკრაინამ კი უკვე გადაწყვიტა, თურქული წარმოების 50-მდე დრონი შეიძინოს, რომლებსაც აზერბაიჯანი აქტიურად იყენებს მთიან ყარაბაღში. ამ შენაძენმა შეიძლება დონბასში „გაისროლოს“ და უკრაინაში შიდა კონფლიქტის ახალი ტალღა ააგოროს.

მიუხედავად იმისა, რომ საფრანგეთი დიდადაა დაინტერესებული აზერბაიჯანით ენერგეტიკულ და თავდაცვით სფეროებში, პრეზიდენტმა მაკრონმა პირდაპირ განაცხადა, რომ ალეპოში მოქმედი ჯიჰადური დაჯგუფების 300 ბოევიკი სირიიდან ბაქოში გადაისროლეს თურქეთის გავლით. შესაძლოა არჩევნების წინ მაკრონი მეტადაა დამოკიდებული გავლენიან სომხურ დიასპორაზე, მაგრამ ფაქტი მაინც ჯიუტი რამაა.

ამერიკული ჟურნალის Foreign Policy-ს მონაცემებით, თურქეთი მთიან ყარაბაღში სირიელი დაქირავებულების მარიონეტულ არმიას იყენებს. აზერბაიჯანისა და სომხეთის კონფლიქტში სირიის შეიარაღებული დაჯგუფებების ათობით მეომარი დაიღუპა, რომლებიც მანამდე სირიის ჩრდილოეთსა და ლიბიაში იბრძოდნენ. სირიის ეროვნულ არმიაში არსებული წყაროები გამოცემას ატყობინებენ, რომ სამხრეთ კავკასიაში დაახლოებით 1500 დაქირავებული სირიელია გადასროლილი. მეომრებს ოთხთვიანი კონტრაქტი გაუფორმეს თვეში 1500 დოლარის ანაზღაურებით (ოღონდ თურქულ ლირებში). მაგრამ ბევრმა ინანა ყარაბაღში ჩასვლა – 55 დაღუპულის ოჯახებს 60 ათასი თურქული ლირის (7800 აშშ დოლარი) გადახდა აღუთქვეს კომპენსაციის სახით. არც ისე დიდი ფასია სიცოცხლისთვის.

ნიადაგი ტერორიზმისთვის

თურქეთის თავდაცვის სამინისტრო უარყოფს დაქირავებულების გაგზავნას აზერბაიჯანში და აცხადებს, რომ სომხეთს ქურთისტანის მუშათა პარტიის ბოევიკები უჭერენ მხარს, რომლებიც უკვე ათწლეულებია, რაც თურქეთის წინააღმდეგ იბრძვიან. ბაქოშიც ადასტურებენ, რომ სომხეთის მხარეზე სირიელი და ლიბიელი დაქირავებულები იბრძვიან. წმინდა ტექნოლოგიურად, „სარკისებრი პასუხი“ შესაძლებელია — მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში არსებული სომხური დიასპორის ფინანსები ნამდვილად იძლევა დაქირავებულებისგან „საკუთარი“ პროქსი–არმიის შექმნის შესაძლებლობას. საკითხი მხოლოდ მსგავსი ალგორითმების მიზანშეწონილობაშია.

მთიან ყარაბაში შემდგომი ესკალაცია სისხლიანი ჩიხია ბაქოსთვისაც და ერევნისთვისაც. არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მოსახლეობისთვის კი — გადამწვარი მიწა. სამხრეთ კავკასიაში გაჩენილი „უხვი ბაგა“ ათასობით ბოევიკ–ჯიჰადისტს მიიზიდავს, რომლებისგან თავის დაღწევაც მერე თავად „დამსაქმებლებსაც“ გაუძნელდებათ. სხვათა შორის, ბოლო დრომდე აზერბაიჯანიცა და სომხეთიც შედარებით წარმატებული ქვეყნები იყვნენ, თუ საერთაშორისო ტერორიზმის საფრთხეებს შევაფასებთ.

ამერიკული კომპანია Soufan Group-ის მონაცემებით, აზერბაიჯანის დაახლოებით 900 მოქალაქეა (სუნიტები) ჩართული საომარ მოქმედებებში ახლო აღმოსავლეთში — ტერორისტული ორგანიზაციების რიგებში. და, მაინც, აზერბაიჯანის სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ოთხი ხმაურიანი კონტრტერორისტული ოპერაციის შემდეგ ქვეყანაში სიმშვიდეა. სირიიდან დაბრუნებულ „ჯიჰადის ვეტერანებს“ სპეცსამსახურები მშვიდად იღებენ. მაგრამ ვერანაირი დიდი მიზანი ვერ გაამართლებს „სასარგებლო“ სირიელი ბოევიკების სავარაუდო იმპორტს.

სომხეთს 27 სექტემბრამდე კიდევ უფრო ნაკლებად ემუქრებოდა ტრანსნაციონალური ტერორიზმის საფრთხეები. მან რუსეთთან ერთად მოახდინა „ისლამური სახელმწიფოსა“ და სხვა ჯიჰადური დაჯგუფებების ლიკვიდაცია სირიის ტერიტორიაზე. რა თქმა უნდა, კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაციის წევრი ქვეყნისთვის საერთაშორისო ტერორიზმთან შორ მანძილზე ბრძოლაა მიზანშეწონილი და არა „დამხმარე ძალად“ ქურთისტანის მუშათა პარტიის ბოევიკების მიწვევა.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

81
თემები:
რუსეთი დღეს (641)
საპროტესტო აქცია მინსკში

მოსაზრება: ბელარუსი ფერად რევოლუციას მარხავს

28
(განახლებულია 19:40 23.10.2020)
ბელარუსული ოპოზიცია იმდენად უიღბლოა, რომ „წლის უიღბლოს“ ნომინაციაში დამარცხების შანსებიც კი აქვს, მიაჩნია პოლიტიკურ მიმომხილველს.

ირინა ალქსნისი  

მის წინააღმდეგ თამაშობენ როგორც მისგან დამოუკიდებელი გარემოებები, ისე მისივე ლიდერები, რომლებიც ისეთ ფეერულ ინიციატივებს აყენებენ, რომ საერთოდ გაუგებარია, როგორ უნდა დაფარცხოს ისინი მძიმე რეპუტაციული და საიმიჯო დანაკარგების გარეშე.

კვირას ალექსანდრ ლუკაშენკოსთვის თითქმის ორი კვირის წინ სვეტლანა ტიხანოვსკაიას მიერ წაყენებელ ულტიმატუმს ვადა გასდის. გამომდინარე იქიდან, რომ ბელარუსის ხელისუფლების მხრიდან მისი მოთხოვნების შესასრულებლად იოტისოდენი მზადყოფნაც კი არ შეინიშნება, „პრეზიდენტ სვეტას“ დაპირების თანახმად, ბელარუსი საერთო ეროვნული ჯანყის ქაოსში უნდა ჩაიძიროს — გზების დაბლოკვითა და სახელმწიფო მაღაზიებში გაყიდვების ჩამოშლით.

მაგრამ მოვლენების ამგვარად განვითარება ყოველდღიურად სულ უფრო ფანტასტიკურად გამოიყურება.

როგორც ჩანს, ამის ეჭვი ოპოზიციის საკოორდინაციო საბჭოშიც გაუჩნდათ, რომელიც ახლა იმითაა შეწუხებული, როგორ დაუძვრეს ვითარებას მცირე დანაკარგებით. მისი ერთ-ერთი წევრი პაველ ლატუშკო აცხადებს, რომ ულტიმატუმის ვადის გასვლის კვალდაკვალ (რომელიც ხელის ერთი აქნევით გარდაიქმნება „სახალხოდ“) ისინი აქტიურობას გააძლიერებენ. ძალიან მოხერხებული ფორმულირებაა — ინტერპრეტაციისთვის ფართო შესაძლებლობებით და ამასთან არანაირი ვალდებულების მიმცემი.

მაგრამ ბელარუსში პროტესტების ყველაზე აშკარა ჩავარდნის მხოლოდ შიდა ფაქტორებთან მიბმა მაინც არ იქნებოდა სწორი, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი, რა თქმა უნდა, უმთავრეს როლს ასრულებს.

ბელარუსის ოპოზიციას არ გაუმართლა ხელისუფლების დამხობაში ფერადი რევოლუციის ფენომენის მასშტაბური დისკრედიტაციის მომენტში.

თითქმის 15 წლის განმავლობაში ეს ფენომენი რეალური საფრთხე იყო ბევრი ქვეყნის ხელისუფლებისთვის და იმავდროულად ოპოზიციისთვის სულისჩამდგმელიც. ფერადი რევოლუციები სრულყოფილ და ყოვლისშემძლე იარაღად მიიჩნეოდა არასასურველი მთავრობების შესაცვლელად და რეჟიმების დასამხობად. ეს ცნება ადემორალიზებდა ერთს და სწრაფი გამარჯვების იმედს აძლევდა მეორეს.

მაგრამ ალბათ ყველაზე მთავარი ისაა, რომ ამ სახით ცხოვრების უკეთესობისკენ შეცვლის რეალურ შესაძლებლობაში უამრავი ისეთი ადამიანი იყო დარწმუნებული, რომლებსაც პოლიტიკასთან უშუალო შეხება არ ჰქონდათ.

ფერადი რევოლუცია ხომ უბრალოდ სახელმწიფო გადატრიალება არ არის. ის შეუძლებელია ჩვეულ სიტუაციაში აპოლიტიკური ხალხით სავსე ქუჩების გარეშე, რომლებმაც მკვეთრად დაიჯერეს ხელისუფლების დაუყოვნებლად შეცვლის აუცილებლობა ნათელი მომავლისთვის. სწორედ ამან უბიძგა ასობით ათას ადამიანს კაიროში ტაჰრირის მოედანზე გასვლისკენ 2011-ში და კიევის ევრომაიდანზე 2013-ში.

სხვათა შორის, ბელარუსულ პროტესტებსაც ასევე შეიძლებოდა თავიდან დაეტრაბახათ ფართო მასშტაბებით, მაგრამ ახლა აქციების რაოდენობა განუხრელად ეცემა კვირიდან კვირამდე.

საქმე მარტო ის კი არაა, რომ ადამიანები ამ ღონისძიებებში თავიანთი მონაწილეობის უშედეგობით დაიღალნენ და რომ ლოზუნგს „ლუკაშენკო, წადი“ სულაც არ აღმოაჩნდა მაგიური ძალა „არასწორი“ ეროვნული ლიდერის ძალით განსადევნად. ბელარუსული მოვლენების პარალელურად მსოფლიოს სხვა კუთხეებში მეტად ღირსშესანიშნავი პროცესები ხდება, რომლებიც რესპუბლიკის მოქალაქეებს აიძულებს, უფრო ფხიზლად შეაფასონ საკუთარ სახლში მომხდარი.

არსებობს ყირგიზეთი, რომელიც პირდაპირ ახლა ბოლო 15 წლის განმავლობაში მესამე კრიზისშია ჩაფლული, რომელსაც „ფერად რევოლუციად“ მოიხსენიებენ. ცოტას თუ გაუკეთებია ამ მოვლენის დისკრედიტაციისთვის იმდენი, რამდენიც ამ შუააზიურმა ქვეყანამ გააკეთა, ვინაიდან არც ერთ სახელმწიფო გადატრიალებას, რომელსაც თან ახლდა არეულობა და ანარქია, ყირგიზეთის მოსახლეობისთვის დადებითი შედეგი არ მოჰყოლია.

არსებობს სომხეთი. ნებისმიერი მაიდნისა და მათი სულ უფრო გახშირებული წარუმეტებლობისა, სწორედ 2018 წლის ერევნის მოვლენები გახდა ხავერდის რევოლუციების სანიმუშო მაგალითი. აჯანყებულმა ხალხმა დემოკრატიის, ევროპული მომავლისა და კორუფციასთან ბრძოლის სახელით წარმატებით განდევნა მობეზრებული ხელისუფლება და სახელმწიფოს სათავეში დააყენა ის, ვისიც დაიჯერა. და ახალ ლიდერს უკვე შეუძლია დაიტრაბახოს პირველ წლებში გაკეთებულით. ყოველ შემთხვევაში, უკრაინისა თუ ყირგიზეთის მსგავსი კატასტროფული შედეგების არარსებობა უკვე შეიძლება ჩაითვალოს მნიშვნელოვან მიღწევად ამ დროში.

ტერმინი „ფერადი რევოლუცია“ ქვეცნობიერად გვიჩენს აზრს, რომ მსოფლიო საოცარი, მზიანი, მეგობრული ადგილია, სადაც ადამიანები ძმები არიან და საკმარისია ცალკეული მავნე ძალები მოაშორო სახელმწიფოს სათავიდან, რომ ქვეყანაც ასეთივე აყვავებულ ბაღნარად იქცეს.

ყირგიზეთი და სომხეთი ბელარუსული საზოგადოებისთვის ხილული შეხსენებაა იმისა, რომ მსგავსი წარმოდგენა — ეს ილუზიაა, რომელსაც არაფერი აქვს საერთო რეალობასთან არც საშინაო და არც საგარეო პოლიტიკის კუთხით.

არაფერია გასაკვირი იმაში, რომ ბელარუსში პროტესტები თანმიმდევრულად მოძრაობს გარდაუვალი ჩავარდნისკენ. და ამით რესპუბლიკა თავის ლურსმნებს დააჭედებს ფერადი რევოლუციების შესახებ მსოფლიო მითის კუბოს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

28
ტრამპისა და ბაიდენის ტელედებატები

მოსაზრება: ბაიდენის არჩევნებში დამარცხებას რუსეთს ვერ დააბრალებენ

24
(განახლებულია 19:50 22.10.2020)
წინასაარჩევნო კამპანია ამერიკაში ფინიშს უახლოვდება — დღეს დონალდ ტრამპი და ჯო ბაიდენი ბოლოჯერ შეხვდებიან ტელედებატებში.

პიოტრ აკოპოვი

ამასთან, ეს შეხვედრა, პრინციპში, შეიძლება უკანასკნელიც იყოს მათ ცხოვრებაში. აშშ-ში ახლა ვნებათაღელვა იმდენად მძაფრია, რომ ამ ორი ადამიანის კიდევ ოდესმე ერთად წარმოდგენა ძალიან ძნელია. საოცრებაც რომ მოხდეს და ბაიდენმა არჩევნები მოიგოს, ტრამპმა შეიძლება არც კი აღიაროს შედეგები, ან უბრალოდ, სულ ცოტა, ინაუგურაციაზე არ მივიდეს — ყველა ტრადიციის დარღვევით. აი, ბაიდენი კი არაფრის ფასად არ დაესწრება ტრამპის ინაუგურაციას. ასე რომ, ხუთშაბათს მათ ბოლო შესაძლებლობა ექნებათ, უთხრან ერთმანეთს ის, რაც სურთ. და ისინი ამ შესაძლებლობას სრულად გამოიყენებენ.

ტრამპი ბაიდენს მთავარი დანაშაულებრივი ჯგუფის ხელმძღვანელს უწოდებს და ჯოს ჩასმას მოითხოვს ციხეში (ვაჟთან, ჰანტერთან ერთად). ჯო ციხეში არ ჩაჯდება, მაგრამ როცა არჩევნებს წააგებს, მედიასაშუალებები იტყვიან, რომ ის „ოქტომბრის სიურპრიზმა“ მოცელა — ჰანტერის კომპიუტერში ნაპოვნმა და ამ დღეებში გამოქვეყნებულმა კომპრომატმა, რომელიც ყოფილ ვიცე-პრეზიდენტს სიცრუესა და კორუფციაში ამხელს. მაგრამ ბაიდენი ამ მასალების გარეშეც წააგებდა არჩევნებს, უბრალოდ იმიტომ, რომ ტრამპი გამარჯვებისთვისაა განწირული. მაგრამ ეს როგორ, როცა ყველა გამოკითხვა ბაიდენის უპირატესობაზე მეტყველებს? ხომ არ შეიძლება, რომ შედეგები გამოგონილი იყოს?

შეიძლება. იმიტომ რომ ფსონები ისე მაღალია, როგორც არასდროს. და არ არსებობს ისეთი ტყუილი, რომელზეც ტრამპის წინააღმდეგ მოთამაშეები არ წავლენ.

„მე კენჭს ვიყრი არა მარტო მემარცხენე მედიასაშუალებების, არამედ დიდი ტექნოლოგიური კომპანია–გიგანტებისა („ფეისბუქი“, „ტვიტერი“, „გუგლი“) და „ვაშინგტონური ჭაობის“ წინააღმდეგ“, — განაცხადა ტრამპმა ცოტა ხნის წინ. და ამის საუკეთესო დასტურად იქცა ამ სამთავიანი მონსტრის რეაქცია ბაიდენის ოჯახის შესახებ გამოჩენილ კომპრომატზე. „ნიუ-იორკ პოსტის“ პუბლიკაცია უბრალოდ დაბლოკეს — ის არ ჩანდა „გუგლის“ საძიებელში, ხოლო „ფეისბუქმა“ და „ტვიტერმა“ მისი გაზიარების საშუალება მოსპეს. რაღა თქმა უნდა, მედიასაშუალებებიც ცდილობდნენ, უბრალოდ არ შეემჩნიათ სკანდალური პუბლიკაცია, ხოლო პოლიტიკოსების უმეტესობა ისეთ სახეს იღებდა, თითქოს არაფერი სერიოზული არ მომხდარა. ანუ სამივე ძალა სინქრონულად მოქმედებდა, რითიც ტრამპის სიმართლეს ამტკიცებდა. ამასთან მაშინვე გაჟღერდა ბრალდებებიც რუსეთის წინააღდეგ — ხომ გასაგებია, რომ მოსკოვი ისევ ჩაერია ამერიკულ არჩევნებში და ბაიდენზე კომპრომატი შემოაგდოო.

ამაზე საუბრობდნენ არა მარტო კომენტატორები და კონგრესმენები, არამედ სპეცსამსახურების თანამშრომლებიც. ყოფილი თანამშრომლები — ვინაიდან აშშ-ის ეროვნული დაზვერვის დირექტორმა ჯონ რეტკლიფმა განაცხადა, რომ ბაიდენის ნოუთბუქში ნაპოვნი ინფორმაცია „რუსეთის რაიმე დეზინფორმაციული კამპანიის ნაწილი არ არის“. მაგრამ 50-მდე ყოფილმა მზვერავმა (რეტკლიფის წინამორბედ ჯიმ კლეპერის ჩათვლით, რომელიც სიცრუეში ამხილეს) ღია წერილი დაწერეს, გამოცდილება „გვაიძულებს, სერიოზულად დავეჭვდეთ, რომ ამ საქმეში მნიშვნელოვანი როლი რუსეთის მთავრობამ ითამაშაო“:

„აშშ-ში პოლიტიკურ არენაზე გამოჩენილი ელექტრონული წერილები, რომლებიც სავარაუდოდ ვიცე-პრეზიდენტ ბაიდენის ვაჟს ეკუთვნის და რომელთა დიდი ნაწილი იმ პერიოდს განეკუთვნება, როდესაც ის უკრაინულ გაზის კომპანია Burisma-ს ხელმძღვანელობაში მუშაობდა, რუსეთის საინფორმაციო კამპანიის ყველა ნიშანს ატარებს“.

ანუ რუსეთს იმაში კი არ ადანაშუალებენ, რომ მან ბაიდენზე კომპრომატები გააყალბა, არამედ იმაში, რომ მან ისინი გაავრცელა. მაგრამ როგორ, როცა რუდი ჯულიანის (ტრამპის ყოფილი ადვოკატი) თქმით, ჰანტერ ბაიდენის კომპიუტერის მყარი დისკის შემადგენლობა უკვე შვიდი თვის წინ გადაეცა გამოძიების ფედერალურ ბიუროს? ანუ მოსკოვს ეს მასალები „ოქტომბრის სიურპრიზის“ სამზადისში დამალული ჰქონდა? თუ თავად ტრამპის შტაბმა და მისმა მრჩევლებმა გააკეთეს, იმავე ჯულიანის ჩათვლით? უი, არა, ჯულიანი ხომ პუტინზე მუშაობს... და ეს ხუმრობა არ არის: როგორც სენატორმა კრის მერფიმ განაცხადა, „ამჯერად რუსებმა ამერიკელების თავის აგენტებად დამუშავება გადაწყვიტეს. ისინი ცდილობენ განავრცონ თავიანთი პროპაგანდა მეინსტრიმულ მედიაში... და მათ წარმატებას მიაღწიეს. იცოდეთ, რუდი ჯულიანი ახლა არსებითად რუსეთის აგენტია“.

დიახ, რა თქმა უნდა. თუ თავად ტრამპი მუშაობს კრემლზე, მის თანამშრომლებსა და დაახლოებულ პირებზე რაღა ითქმის. სიცილი სიცილად, მაგრამ ვითარების სწორედ ასეთი არაადეკვატური შეფასება და ამერიკელებისთვის „რუსეთის ჩარევის“ მიყიდვის მცდელობა, ბაიდენების ოჯახზე კომპრომატების ისტორიაშიც კი, საუკეთესო დასტურია იმისა, რომ ტრამპმა უკვე გაიმარჯვა. იმიტომ რომ მისი მოწინააღმდეგეები სრულად გამოგონილ სამყაროში ცხოვრობენ, რომელშიც რუსები გავლენას ახდენენ აშშ-ის არჩევნების შედეგებზე, ხოლო ბაიდენისა და ტრამპის რეიტინგებს შორის სხვაობა ორნიშნა რიცხვებით განისაზღვრება. თანაც ეს ყველაფერი ერთდროულად ხდება და ერთმანეთს არანაირად არ ეწინააღმდეგება.

მაგრამ რეალურ სამყაროში ჩვენ სულ სხვა რამეს ვხედავთ: ტრამპის მომხრეთა უზარმაზარ რაოდენობას მის დაუსრულებელ მიტინგებზე მთელი ქვეყნის მასშტაბით, და ენთუზიაზმის არარსებობას ბაიდენის იშვიათ შეხვედრებზე მცირე რაოდენობის მომხრეებით; ტრამპის მხარდაჭერის ზრდას უმცირესობის (მაგალითად, ფერადკანიანებისა და მუსლიმების) წარმომადგენლებს შორის, რომლებიც საერთოდაც არ შეადგენენ ელექტორატს, ტრამპის რუსეთთან კავშირის დაუსაბუთებლობასა და ბაიდენის ოჯახის სიცრუისა და კორუფციონერობის სულ ახალ მტკიცებულებებს. და რაც ყველაზე მთავარია: რეალურ სამყაროში ამერიკელები დიდი ხნის წინ განიხიბლნენ პოლიტიკური ელიტისა და ზეპარტიული „ვაშინგტონური ჭაობისგან“ და სწორედ ამიტომ ტრამპის ერთადერთ სერიოზულ ალტერნატივად არასისტემური სენატორი სანდერსი შეიძლებოდა ყოფილიყო. მაგრამ სწორედ თავისი არასისტემურობის გამო არ დაუშვა ის არჩევნებზე „კოლექტიურმა ბაიდენმა“.

რიგითი ამერიკელები რეალურ სამყაროში ცხოვრობენ და არა პროპაგანდისა, ამიტომ 3 ნოემბრის არჩევნების შედეგი ბედისწერითაა განსაზღვრული. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ საჭირო „მერყევ შტატებში“ ხმებს წაიმატებენ პასიური დემოკრატიული ელექტორატის ფოსტით ხმის მიცემაზე მობილიზაციის გზით, ეს იმიტომ, რომ იმ შტატებშიც შეინიშნება იმათი რაოდენობის ზრდა, ვინც რესპუბლიკელებს წინასწარ მისცა ხმა.

გამოგონილი სამყარო 3 ნოემბერს დამარცხდება, თუნდაც ქაოსი მოაწყოს და არ აღიაროს რეალობა. სამთავიან ჰიდრას რევანშის იმედი ექნება და ამაზე იმუშავებს როგორც ამერიკის, ისე გლობალური მასშტაბით. და, აი, იქ უკვე ექნება მას სრული უფლება, დაადანაშაულოს რუსები თავის წარუმატებლობაში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

24
თემები:
რუსეთი დღეს (641)
საპატრულო პოლიცია

ყაჩაღური თავდასხმა თეთრწყაროში: დაზარალებულია უცხოელი ბიზნესმენი

0
თავდამსხმელებმა გაკოჭეს ოჯახის წევრები, მოიპარეს ტელეფონები, ნოუთბუქები და 11 ათასი ლარი, ასევე გაიტაცეს ავტომობილი

თბილისი, 24 ოქტომბერი – Sputnik თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში ახალზელანდიელი ბიზნესმენი და მისი ოჯახი დააყაჩაღეს, განაცხადა წალკის მუნიციპალიტეტის მერის წარმომადგენელმა ზვიად ხაფავამ ტელეარხ TV Formula-ს ეთერში.

მერის წარმომადგენლის მონაცემებით, ყაჩაღები თავს დაესხნენ ბიზნესმენსა და მის მეუღლეს, რომელიც ჩინეთის მოქალაქეა.

„ორი კაცი შევიდა მათთან. შავებში ჩაცმულები იყვნენ, პოლიციის კეპები ეკეთათ და გაეცნენ წალკის პოლიციის წარმომადგენლებად. შემდეგ ამოიღეს იარაღი და მოსთხოვეს ფული. გაკოჭეს ბიზნესმენი, მისი ცოლი და შვილი. ბიზნესმენს წაართვეს მანქანა, ტელეფონები, ნოუთბუქი და 11 000 ლარი. ფიზიკურად არავინ დაშავებულა“, – განაცხადა ხაფავამ.

შსს-ში ყაჩაღური თავდასხმის შესახებ ინფორმაცია დაადასტურეს და განაცხადეს, რომ სისხლის სამართლის საქმე უკვე აღიძრა.

0
თემები:
კრიმინალი საქართველოში