ჯო ბაიდენი

მოსაზრება: თუ ბაიდენის მორიგ შეცდომას გაიგონებთ, იცოდეთ, რომ დამნაშავე პუტინია

25
(განახლებულია 20:34 30.09.2020)
უკვე საინტერესოც კია, როდის გამოელევათ სხვადასხვა კონსპიროლოგიური ანტირუსული თეორიების ავტორებს სიტყვები, რომლებიც კრემლის ამა თუ იმ სკანდალში ჩართულობის მაღალ ხარისხს აღნიშნავს.

ვლადიმირ კორნილოვი

ჩვენ უკვე შევისწავლეთ გამოთქმები: highly likely („დიდი ალბათობით“ ― სკრიპალების საქმეში), almost certainly („თითქმის ზუსტად“ ― „ვაქცინების მოპარვის“ ბრალდებებთან დაკავშირებით). ახლა მორიგ სიტყვას უნდა მივეჩვიოთ ― probably („შესაძლოა“).

ამჯერად The Washington Post-ის ჩაწოდებით გავიგეთ, რომ პირადად ვლადიმირ პუტინი „probably“ ხელმძღვანელობს საიდუმლო ოპერაციას აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატ ჯო ბაიდენის დისკრედიტაციისთვის. თანაც ცენტრალური სადაზვერვო ბიუროს რაღაც სუპერსაიდუმლო მოხსენებაზე დაყრდნობით ― იმდენად საიდუმლოზე, რომ WP-ს ჟურნალისტებმა მისი მოკლე შინაარსი მხოლოდ რამდენიმე პირის მონათხრობით გაიცნეს.

ესოდენ პარადოქსული დასკვნის საფუძველი შთამბეჭდავია: ირკვევა, რომ ის მავანი ანალიტიკოსების მიერ „ღია, გაშიფრული და გასაიდუმლოებული სადაზვერვო წყაროების ბაზაზეა“ გაკეთებული.

ამ მოხსენების პირველ პწკარში ნათქვამია: „ჩვენ ვვარაუდობთ, რომ პრეზიდენტი ვლადიმირ პუტინი და რუსი მაღალჩინოსნების უმეტესობა საქმის კურსშია და, შესაძლოა (probably), სწორედ ისინი ხელმძღვანელობენ რუსეთის გავლენის ოპერაციებს, რომლებიც მიმართულია აშშ-ის ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტის დისკრედიტაციის, აშშ-ის პრეზიდენტის მხარდაჭერისა და საზოგადოებაში უთანხმოების გაღვივებისკენ ნოემბრის არჩევნების წინ“.   

აი, თურმე ვინ ახდენს აშშ-ის ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტის დისკრედიტაციას! ახლა გასაგებია, ვინ უწერს ბაიდენს სიტყვებს სასაცილო შეცდომებით, რომლებიც გვაიძულებს დავფიქრდეთ მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობაზე. ნამდვილად პირადად პუტინმა „შეუგდო“ ამ დღეებში ტექსტი იმის შესახებ, რომ მისი სიტყვის დასრულებამდე კორონავირუსისგან 200 მლნ კაცი მოკვდება. ეს იმიტომ, რომ ბაიდენის დისკრედიტირებას უკეთესად სხვა ვერავინ შეძლებდა.

ბევრმა ამერიკულმა მედიასაშუალებამ მიაქცია ყურადღება შიდა უსაფრთხოების სამინისტროს მსგავს ანგარიშს, რომელიც თითქოს „შიდა გამოყენებისთვის“ გამოვიდა (არადა, მაშინვე მოხვდა ყველა საინფორმაციო საიტზე) სათაურით „რუსეთი ალბათ ახდენს ამერიკელი კანდიდატების ჯანმრთელობის დისკრედიტაციას, რათა 2020 წლის არჩევნებზე გავლენა მოახდინოს“. მიაქციეთ ყურადღება სიტყვას „კანდიდატები“, რომელიც მრავლობით რიცხვშია.

ახლა კი შევადაროთ ამერიკული მასმედიის დიდი უმეტესობის სათაურები ამ „სენსაციის“ თაობაზე ― თუ მათ დავუჯერებთ, საუბარია „ბაიდენის მენტალურ ჯანმრთელობაზე რუსეთის შეტევაზე“. და ეს მიუხედავად იმისა, რომ თავად ბიულეტენში იხსენიებენ ასევე ირანელი და ჩინელი აქტორების თავდასხმებს დონალდ ტრამპის ფსიქიკურ მდგომარეობაზე. მაგრამ ეს, როგორც ხვდებით, ამერიკის დემოკრატიულ მედიას სრულიად არ აღელვებს. აშშ-ის მოქმედი პრეზიდენტის შიზოფრენიკად მოხსენიება ― ეს სულაც არ არის ჩარევა. აი, ბაიდენზე კი ამის თქმა არ შეიძლება.

თანაც, როგორც ჩანს, მზაკვრული რუსულ-ჩინურ-ირანული გეგმა უკვე მუშაობს. თუ ცოტა ხნის წინანდელ გამოკითხვას ვენდობით, რომელიც საარჩევნო კამპანიის საკვანძო შტატებში ჩატარდა, იქაური ამომრჩევლების 51%-ს ტრამპი პრეზიდენტობისთვის „მენტალურად შეუფერებლად“ მიაჩნია, იმავე აზრისაა ბაიდენზე 52%. ანუ, უნდა ვივარაუდოთ, რომ ამერიკელი ამომრჩევლების უზარმაზარი რაოდენობა, რომლებიც ეჭვქვეშ აყენებენ აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატების გონებრივ მდგომარეობას, ეს „რუსული დეზინფორმაციის“ შედეგია. ხოლო თავად ტრამპი და ბაიდენი, მათი ექსცენტრიკული ქცევებითა და, რბილად რომ ვთქვათ, არაერთმნიშვნელოვანი გამონათქვამებით, არაფერ შუაში არიან? როგორც წესი, ყველაფერში რუსები არიან დამნაშავე. Probably.

მსგავსი ისტორიაა დაზვერვის ცენტრალური ბიუროს საშინლად საიდუმლო მოხსენებასთან დაკავშირებითაც WP-სგან. პირველივე პწკარში პუტინის ხსენების შემდეგ, რომელიც თითქოს პირადად ხელმძღვანელობს აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატის დისკრედიტაციის კამპანიას, საუბარი მხოლოდ და მხოლოდ უკრაინელი დეპუტატის ანდრეი დერკაჩის საქმეებზე მიდის ― რომელიც ცნობილია იმით, რომ რეგულარულად აქვეყნებს პეტრო პოროშენკოსა და ჯო ბაიდენის საუბრების აუდიოფრაგმენტებს. ამასთან, მის „კავშირებზე პუტინთან“ სრულიად არაფერი არ მეტყველებს.

როდესაც ამერიკული მედია საუბარს იწყებს „დერკაჩის ფირებზე“, სულ ორი არგუმენტი აქვთ: ა) 90-იანების დასაწყისში მან სუკ-ის უმაღლესი სკოლა დაამთავრა მოსკოვში, ე.ი. არის კიდეც „კრემლის აგენტი“; ბ) მის მიერ წარმოდგენილი ჩანაწერები „გარედაქტირებულია“. და მორჩა. ამ საფუძველზე დემოკრატიული მედია უარს ამბობს ამ „ფირების“ შინაარსის განხილვაზეც კი და ყურებზე ხელს იფარებს, როცა მათ შესახებ ესმის. საქმე იქამდეც კი მივიდა, რომ Twitter-მა მომენტალურად დაბლოკა იმ იუზერის აკაუნტი, რომლის ტვიტმაც „დერკაჩის ფირების“ შესახებ ტრამპის ციტირება მოახდინა. და არანაირი ცენზურა. ხომ უკვე ითქვა, რომ „კრემლის აგენტი დეზინფორმაციას“ ავრცელებს იმავე კრემლის დაკვეთით. შესაბამისად, მონაცემების შემოწმება აკრძალულია.  

ამასთან დაკავშირებით უკრაინის უშიშროების სამსახურის ხელმძღვანელის ვალინტინ ნალივაიჩენკოს 2014 წლის პრესკონფერენცია მახსენდება, დონბასში მალაიზიური „ბოინგის“ ჩამოვარდნისთანავე. მის მიერ წარმოდგენილი „ფირები“ მეორე დღესვე იყო ციტირებული მსოფლიოს პრაქტიკულად ყველა წამყვანი გაზეთის პირველ გვერდებზე. მაშინ არავის გახსენებია, რომ ნალივაიჩენკო მოსკოვის სუკ-ის დაზვერვის ინსტიტუტში სწავლობდა. დასავლეთში არავინ აუღელვებია იმ ფაქტს, რომ აუდიოჩანაწერები არა მარტო გარედაქტირებული, არამედ ფალსიფიცირებული იყო. უბრალოდ, ის ფეიკები იმ ვერსიით, რომ MH17 ვიღაც „ჩერნუხინოელმა კაზაკებმა“ ჩამოაგდეს, იმ მომენტში სრულიად აწყობდათ დასავლელ ჟურნალისტებს. აი „დერკაჩის ფირები“ კი მათ არანაირად არ აწყობთ ― არ ეწერება წინასაარჩევნო კამპანიის ამოცანებში. ამიტომ ნებისმიერ ინფორმაციას მათ შესახებ უმოწყალო ცენზურა უნდა შეეხოს.

ამასთან არავინ არ აყენებს განსაკუთრებულ ეჭვქვეშ პოროშენკოსა და ბაიდენის ხმების ავთენტურობას ამ ჩანაწერებში. მაგრამ მათზე მსჯელობა ან ციტირება ― სასიკვდილო ცოდვაა.

დაახლოებით ასე მოეკიდა აშშ-ის მედია-საზოგადოება ამ დღეებში სენატის ორი კომიტეტის მიერ გამოქვეყნებულ მოხსენებას მრავლისმეტყველი სათაურით „ჰანტერ ბაიდენი, „ბურისმა“ და კორუფცია“. მოხსენება მოცულობითია და ამერიკელი ჩინოვნიკების გამაოგნებელ აღიარებებს შეიცავს იმის შესახებ, რომ აშშ-ის უმაღლესი ხელმძღვანელობა, ჯო ბაიდენისა და სახელმწიფო მდივან ჯონ კერის ჩათვლით, არაერთხელ იყვნენ გაფრთხილებული უკრაინული გაზის კომპანია „ბურისმას“ კორუფციული სქემებისა და აშშ-სთვის პრობლემების თაობაზე, რომლებიც დაკავშირებული იქნება ამ ფირმაში ვიცე-პრეზიდენტის შვილ ჰანტერ ბაიდენის მუშაობასთან.  

წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, როგორ აცვამდნენ ჯვარს გაზეთები ტრამპს, რომ გარკვეულიყო, რომ მან თავისი შვილების კორუფციული საქმიანობის შესახებ იცოდა და ამაზე თვალს ხუჭავდა ― ახალისებდა რა მათ ამისკენ. მაგრამ სენატის კომიტეტებმა საერთო მოხსენებით ძმურად „დააიგნორეს“ ან უბრალოდ უწოდეს ამას „რუსული დეზინფორმაციის კამპანია“.   

გამომდინარე აქედან, შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ აშშ-ის სენატორებიც „კრემლის აგენტები“ არიან. მოხსენებაში ხომ შესულია მტკიცე ფაქტები და ჩვენებები იმ ჩინოვნიკებისა, რომლებიც პირადად ატყობინებდნენ ზემოთ „ბურისმას“ კორუფციისა და იქ ბაიდენი-უმცროსის მუშაობის თაობაზე. 

საპასუხოდ დემოკრატებმა სწრაფად მოამზადეს თავიანთი კონტრმოხსენება, რომელშიც შეეცადნენ დაემსხვრიათ ოპონენტების არგუმენტები და, რა თქმა უნდა, დემოკრატების ძირითადი დასკვნა ― სენატის გამოძიება „რუსეთის არჩევნებზე შეტევის“ რეპროდუქციას ახდენს. ანუ ისევ ჩვენ ვართ დამნაშავე.

როგორც ჩანს, ეს რუსეთმა დანიშნა ბაიდენი-უმცროსი უკრაინაში კორუმპირებულ ფირმაში, მერე კი ბაიდენ-უფროსს კარნახობდა, როგორ უნდა მოეხსნა უკრაინელი გენპროკურორი ვიქტორ შოკინი, რომელმაც გაბედა „ბურისმას“ კორუფციაში ბრალდებების გამოძიება.  

ასე რომ, ახალ სანქციებს უნდა ველოდოთ ამერიკელი „კრემლის აგენტების“ ქმედებების გამო სენატსა და თეთრ სახლში. რუსეთის ბრალეულობა ხომ ისევ დამტკიცდა ― თუნდაც მორიგი probably-თ.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

25
ამერიკული დოლარი

სავალუტო ფონდმა მოიფიქრა, როგორ გადაარჩინოს მსოფლიო: რუსეთს ეს სიღატაკით ემუქრება

27
(განახლებულია 21:58 19.10.2020)
საერთაშორისო სავალუტო ფონდის ხელმძღვანელის განცხადებებით თუ ვიმსჯელებთ, უმსხვილეს ზეეროვნულ საფინანსო ორგანიზაციას 1944 წელში დაბრუნება, ან, სულ ცოტა, 1944-ის გამეორება სურს Covid-19-ის პანდემიის საბაბით.

ივან დანილოვი

ხმამაღალი სიტყვების მიღმა, რომლებიც მსოფლიოსთვის ეპიდემიის ეკონომიკური და ჰუმანიტარული შედეგების აღმოფხვრაში დახმარების აუცილებლობას ეხება, დიდი ალბათობით, რაღაც უფრო მეტი იმალება; ხოლო საფინანსო სტრუქტურის ლიდერების ჰუმანისტური მოსაზრებები, რომელთა რეპუტაციაც განვითარებადი ქვეყნებისთვის დამსახურებულადაა წასული ღრმა მინუსებში, მხოლოდ უკიდურესად მიამიტმა ადამიანმა შეიძლება ირწმუნოს.

ამერიკელები ნამდვილად ქებას იმსახურებენ: არც ერთ მცდელობას იმ ქვეყნებისა, რომლებიც არ შედიან G7-ის ელიტურ–ნეოკოლონიალურ კლუბში, ჩამოერთმიათ კონტროლი საერთაშორისო სავალუტო ფონდისთვის, ჯერჯერობით წარმატება არ მოჰყოლია — მიუხედავად იმისა, რომ გარკვეული მიღწევები მაინც დაფიქსირდა ჩინეთის გავლენის (ან რუსეთისაც კი) გაზრდის საკითხში ორგანიზაციის შიგნით გადაწყვეტილებების მიღებისას. თუმცა, მთლიანობაში, განვითარებადი ქვეყნების მთავარი კრედიტორი, ანუ არსებითად პლანეტის „მთავარი შეილოკი“ ჯერ კიდევ ორიენტირდება „გლობალიზმის“ სწორედ იმ ვერსიაზე, რომელსაც არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება ეწოდოს სამართლიანი.

თუ COVID-19-ის ეპიდემიის დასაწყისში დასავლური მედიასაშუალებები და ექსპერტები გლობალიზმის ამ ვერსიის სიცოცხლისუნარიანობაზე დარდობდნენ და დეგლობალიზაციისა ეშინოდათ, ახლა „გლობალური შეილოკი“ ადასტურებს, რომ მას კიდევ ერთი ბრეტონ–ვუდის კონფერენცია ესაჭიროება, ანუ გლობალიზაციის მოქმედი სქემა ეპიდემიის მთავარი მსხვერპლი გახდა და სანამ გვამი არ გაცივებულა, მსოფლიოს ახალი ვერსია უნდა მიეწოდოს — გაუმჯობესებული იმიჯით.

ოფიციალურ მიმართვაში, რომელიც ფორმალურად ფონდში ანდორის შესვლას ეძღვნებოდა, სსფ-ის განმკარგულებელმა დირექტორმა კრისტალინა გეორგიევამ განაცხადა, რომ დადგა ისტორიული მომენტი:

„იმ დროს, როდესაც ჩვენ მოუთმენლად ველოდებით შესაძლებლობას, მივესალმოთ ანდორას ჩვენი 190-ე წევრის რანგში, სსფ-ის მუშაობა არის თანამშრომლობისა და სოლიდარობის ღირებულებათა დასტური, რაზეც იგება კაცობრიობის ძმობა. დღეს ჩვენ წინაშე დგება ახალი ბრეტონ–ვუდის მომენტი. პანდემია, რომელმაც მილიონზე მეტი სიცოცხლე იმსხვერპლა. ეკონომიკური კატასტროფა, რომელიც მსოფლიო ეკონომიკას 4,4%-ით შეამცირებს ამ წელს და წარმოებას 11 ტრილიონი დოლარით დაასუსტებს მომდევნო წლისთვის. და კვლავ ჩვენ წინაშე დგას ორი მასშტაბური ამოცანა: ვებრძოლოთ კრიზისს დღეს და ვაშენოთ უკეთესი ხვალ“.

გლობალურ ეკონომიკურ კრიზისთან დღეს ბრძოლის აუცილებლობაზე თეზისი საკამათო არ არის, აი, იმაზე კი, რომ მთელი კაცობრიობისთვის „უკეთეს ხვალ–ს“ სსფ ააგებს, კამათი შეიძლება და საჭიროცაა, მით უმეტეს, რომ 1944 წლის ბრეტონ–ვუდის კონფერენციაზე აპელირება რაღაც კარგად და დამარწმუნებლად მარტო ვაშინგტონელი ჩინოვნიკისთვის გამოიყურება.

უნდა შეგახსენოთ ერთი აპოკრიფული ეპიზოდი იმ კონფერენციიდან, რომელზეც 44 სხვადასხვა ქვეყნის წარმომადგენელმა სსფ-ის წესდებას მოაწერა ხელი. კონფერენციაზე მიწვეულმა საბჭოთა დიპლომატებმა დატოვეს ის მას შემდეგ, რაც ახლად შობილი გლობალური კრედიტორი ფონდის მიერ შემოთავაზებულ წესებს გაეცნენ, და ორგანიზატორებს განუცხადეს, რომ მიღებული სტრუქტურა უბრალოდ „უოლ–სტრიტის ფილიალი“ იქნებოდა. მათი პროგნოზი სრულად ახდა, თანაც ისეთ ფორმებში, რომ ამის წარმოდგენა საბჭოთა მომლაპარაკებლებს არც კი შეეძლოთ.

არსებობს საფუძვლიანი ეჭვი იმისა, რომ „ბრეტონ–ვუდსი 2.0“ იგივე პრინციპების შესაბამისად იმოქმედებს. მაგალითად, სსფ-ის დირექტორ–განმკარგულებელი ეპიდემიისა და ეკონომიკური კატასტროფის ფონზე, რომელიც განვითარებად ქვეყნებს ტანჯავს, რატომღაც ძალიანაა შეშფოთებული იმ ვალების ტრანსპარენტულობით, რომლებიც ამ ქვეყნებს უკვე აქვთ დაგროვილი. იმისათვის რომ შფოთვის რეალური მიზეზი გავიგოთ, მცირე ისტორიული ექსკურსია საჭირო. აი, რას გვთავაზობს სსფ ახლა:

„ჩვენ უნდა ვიმოძრავოთ ვალის უფრო მეტი გამჭვირვალობისკენ და კრედიტების კოორდინაციის გაძლიერებისკენ. ჩვენ გვამხნევებს „დიდი ოცეულის“ დისკუსიები „სუვერენული ვალის საერთო საფუძვლების რეგულირების“ თაობაზე და ასევე ჩვენი მოწოდება სუვერენული ვალის დარეგულირების არქიტექტურის გაუმჯობესებისკენ — კერძო სექტორის მონაწილეობის ჩათვლით. ჩვენ წევრ ქვეყნებთან ერთად ვუჭერთ მხარს მათ პოლიტიკას“.

თითქოს ეს არის „ყველაფერ კარგისთვის მხარდაჭერა და ყველაფერი ცუდისთვის წინააღმდეგობის გაწევა“, მაგრამ როგორც ამერიკელი დიპლომატების მიერ წარმოთქმული ფრაზა „წესებზე დამყარებული მსოფლიო წესრიგის დაცვა“ ნიშნავს იმას, რომ „რუსეთმა ყირიმი უნდა დააბრუნოს“, ისე ამ შემთხვევაში ფორმულირება „ვალის გამჭვირვალობა“ მართლა გამჭვირვალობას კი არ ნიშნავს, არამედ ჩინეთს ეხება. თებერვალში იაპონური ეკონომიკური გამოცემა Quartz განვითარებად ქვეყნებში ჩინური გავლენის წინააღმდეგ სსფ-ისა და მსოფლიო ბანკის ბრძოლის თაობაზე წერდა.

[სსფ და მსოფლიო ბანკი] ასევე შეშფოთებული არიან ჩინეთის გავლენით, რომელიც, მიუხედავად იმისა, რომ არ არის მსხვილი კრედიტორი, აფრიკის ქვეყნებში კაპიტალის განსაკუთრებულად გავლენიან წყაროდ იქცა, რომლებსაც მცირე შანსები აქვთ სუსტი ეკონომიკური პარამეტრების გამო. <...> ჩინეთი მათ დაფინანსების მოხერხებულ პაკეტს სთავაზობს. <...> მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტ დევიდ მალპასის თქმით, პრობლემა გამჭვირვალობის არარსებობაშია. <...> მისი თქმით, „ჩინურმა სტურქტურებმა დაკრედიტების მოცულობა გაზარდეს, რაც, გარკვეული აზრით, კარგია. ჩვენ გვსურს მეტი კრედიტები გავცეთ განვითარებად ქვეყნებზე, მაგრამ <...> ხშირად მათ კონტრაქტებში შედის პუნქტი გაუთქმელობის შესახებ, რომელიც უკრძალავს მსოფლიო ბანკს თუ კერძო სექტორს, ნახოს – როგორია შეთანხმების პირობები“.

ანუ სსფ-ს სურს, რომ საკითხი, თუ ვის აპატიებს ჩინეთი ვალებს, გადაწყვიტოს არა თავად ჩინეთმა ორმხრივი შეთანხმებით, არამედ გადაწყდეს რაღაც მრავალმხრივი ფორმატის ფარგლებში სსფ-ისა და დასავლეთის ქვეყნების მონაწილეობით. ეს არ ჰგავს ახალ მსოფლიო ძმობას, ეს უფრო ჰგავს სურვილს, ნებისმიერ ფასად დაიცვას განვითარებადი ქვეყნების დაკრედიტების არსებული და შინაარსობრივად ნეოკოლონიალური სქემა, რასაც პეკინი ძალიან უშლის ხელს. უფრო მეტიც: იგივე მოსაზრებებიდან გამომდინარე, რატომ არ უნდა მოსთხოვოს რუსეთს იმ სამი მილიარდი დოლარის „პატიება“, რომელიც უკრაინას მართებს ევრობრენდების მიხედვით? რუსეთის დადანაშაულება ტრანსპარენტულობისა და კორონავირუსით ძლიერ დაზარალებული ქვეყნისთვის დახმარების სურვილის   

არარსებობაში — აბსოლუტურად ვაშინგტონური ფონდის სტილში იქნება.

კიდევ ერთი პრინციპი, რომელზეც აპირებს სსფ ნათელი გლობალური მომავლის აგებას, არის პირდაპირი მუქარა რუსეთის ეკონომიკური უსაფრთხოებისა და ბიუჯეტის მიმართ:

„ჩვენ განსაკუთრებულ ყურადღებას ვაქცევთ კლიმატის ცვლილებას, რამდენადაც მას გადამწყვეტი მნიშვნეობა აქვს მაკროდონეზე და ქმნის სერიოზულ საფრთხეებს ზრდისა და აყვავებისთვის. ეს ასევე კრიტიკულია ადამიანებისა და პლანეტისთვის.

<...> ჩვენი კვლევები აჩვენებს, რომ მწვანე ინვესტიციებისა და ნახშირბადზე უფრო მაღალი ფასების სწორი შერწყმით ჩვენ შევძლებთ მივაღწიოთ ნულოვან გამონაბოლქვს 2050 წლისთვის და დახმარება გავწიოთ ახალი სამუშაო ადგილების შექმნაში. ჩვენ გვაქვს ისტორიული შესაძლებლობა, ავაშენოთ უფრო ეკოლოგიური მსოფლიო უფრო მდიდარი სამუშაო ადგილებით. დაბალი საპროცენტო განაკვეთების პირობებში სწორი ინვესტიციები დღეს ოთხმაგ დივიდენდებს მოიტანს ხვალ“.

პრაქტიკაზე კი ეს, აი, რას ნიშნავს: დასავლეთის ქვეყნები, რომლებსაც 150 წლის განმავლობაში ჰქონდთ შესაძლებლობა, დამტკბარიყვნენ მკვეთრი ტექნოლოგიური პროცესის შედეგებით, შეიძლება ნახშირწყალბადების მასიური გამოყენების წყალობით, კვლავ მდიდრებად დარჩნენ. დანარჩენი სამყარო კი გამუდმებული სიღატაკის მსხვერპლი იქნება „კლიმატის დაცვის“ ალმის ქვეშ, რაც არსებითად იაფი ელექტროენერგიის, ხელმისაწვდომი ბენზინის, ზამთარში ხელმისაწვდომი გათბობისა და ელექტროენერგიით უხარვეზოდ მომარაგების აკრძალვას ნიშნავს.

ერთადერთი სამუშაო ადგილები, რომლებსაც მწვანე ენერგეტიკა შექმნის — საერთაშორისო ჩინოვნიკების, ეკოაქტივისტების სამუშაო ადგილები იქნება.

„ნახშირწყალბადზე მაღალი ფასები“, რაზეც სსფ-ის შეფი საუბრობს, ეს სწორედ იმ „ნახშირწყალბადების ტარიფის“ წინამორბედია, რომლის შემოღებითაც პერიოდულად ემუქრება ევროკავშირი რუსეთს იმის სამაგიეროდ, რომ მას ჰყოფნის თავხედობა, ჰქონდეს საკუთარი იაფი გაზი და იაფი ნავთობი.

რუსეთის წინააღმდეგ ნახშირწყალბადების ტარიფის დაწესების შემთხვევაში რუსი ექსპორტიორები ათობით მილიარდ დოლარს დაკარგავენ წელიწადში, სამაგიეროდ გრეტა ტუნბერგის ფანატები და მწვანე ეკონომიკის მომხრეები ბედნიერები იქნებიან.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

27
თემები:
რუსეთი დღეს
მალაიზიური Boeing 777-ის კატასატროფის ადგილი

მოსაზრება: რუსეთმა დაიწყო ევროპის იძულება, აწარმოოს პატივისცემაზე დამყარებული დიალოგი

11
(განახლებულია 21:24 19.10.2020)
ევროპამ ხმაური ატეხა რუსეთის გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით – გავიდეს MH17-ის დაღუპვის გარემოებებზე ნიდერლანდებთან და ავსტრიასთან სამმხრივი კონსულტაციებიდან.

ვლადიმირ კორნილოვი

ამასთან თავად ამ ხმაურის ხასიათი და მისი თანმხლები ფეიკები, რომლებიც მაღალჩინოსანი პირების ბაგეებიდან ისმოდა, თავისთავად არის დასავლეთის განზრახვათა სიყალბის დასტური – დაადგინოს ტრაგედიის ნამდვილი მიზეზები.  

ჯერ მარტო ნიდერლანდების საგარეო საქმეთა მინისტრის სტეფ ბლოკის ოფიციალური განცხადების ფორმულირება რად ღირს: „დღეს რუსეთის ფედერაციამ გამოაცხადა, რომ ცალმხრივად წყვეტს მოლაპარაკებებს მისი პასუხისმგებლობის თაობაზე რეის MH17-ის განადგურებასთან დაკავშირებით“. აი, ასე! თურმე სადღაც „რუსეთის პასუხისმგებლობაზე“ მოლაპარაკებები მიმდინარეობდა, რუსეთში კი ამაზე წარმოდგენაც არ ჰქონდათ.

უნდა გაგახსენოთ, რომ პირველი კონსულტაციები მალაიზიური „ბოინგის“ დაღუპვის გარემოებებთან დაკავშირებით, რომელიც 2014 წელს ჩამოვარდა, გასული წლის დასაწყისში შედგა. რუსულმა მხარემ მაშინვე დააფიქსირა, რომ მათი ყურადღების ცენტრში იქნებოდა არა „რუსეთის იურიდიული პასუხისმგებლობის აღიარება კატასტროფის გამო, არამედ საკითხთა კომპლექსი, რომლებიც ამ ინციდენტს უკავშირდებოდა და რომლებსაც პრინციპული მნიშვნელობა ჰქონდა ნამდვილი მიზეზების დადგენისთვის. ამასთან მოსკოვმა განსაკუთრებით აღნიშნა, რომ ერთ-ერთი საკვანძო საკითხი — უკრაინის პასუხისმგებლობაა იმაზე, რომ არ დახურა თავისი საჰაერო სივრცე საომარი მოქმედებების ზონის თავზე.

და, რაღა თქმა უნდა, ბლოკმა შესანიშნავად იცის ამის თაობაზე. მაგრამ ის შეგნებულად ამახინჯებს ჭეშმარიტებას. ისევე, როგორც იმ პასაჟში, რომ რუსეთის უარი, განაგრძოს უნაყოფო კონსულტაციები, „განსაკუთრებით მტკივნეულია კატასტროფის მსხვერპლთა ნათესავებისთვის“. დასავლელი მოღვაწეებიდან ბევრი, ვინც მოსკოვის ამ გადაწყვეტილების განხილვას შეუდგა, ასევე ცდილობს დაზარალებულთა თემით სპეკულირებას. აშშ-ის ელჩმა ნიდერლანდებში პიტ ჰუკსტრამ რუსეთის გასვლას კონსულტაციებიდან მორიგი დარტყმა უწოდა მსხვერპლთა ნათესავებზე, რომლებსაც ჭეშმარიტების დადგენა სურთ.

გასაკვირი არ არის, რომ ზოგი ჰოლანდიელის რეაქცია, რომლებიც ინფორმაციას ისე იღებენ, როგორც ოფიციალური პირები აწვდიან, მკვეთრზე მეტიცაა. მაგალითად, ბლოკის ერთ-ერთი მკითხველი მაშინვე მრისხანე რჩევების მიცემას შეუდგა რუსთთან დაკავშირებით:

„დაუყოვნებლივ გააძევეთ ყველა რუსი ნიდერლანდებიდან, დაკეტეთ საელჩო, ახლავე შეწყვიტეთ საგარეო ვაჭრობა რუსეთთან, აღარ იყიდოთ რუსული გაზი. გაგზავნეთ ჩვენი ფლოტი ყირიმში“.

და კომენტატორებიდან პრაქტიკულად არავის მიაქვს განხიბლულ ჰოლანდიელ პუბლიკამდე მკაფიო და არაორაზროვანი განმარტება მოსკოვის ამგვარი ნაბიჯის შესახებ. რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ უკვე განმარტა, რომ სიამოვნებით განაგრძობდა კონსულტაციებს, თუ ჰოლანდიელები სხვა გზას არ აირჩევდნენ — ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში რუსეთის წინააღმდეგ სარჩელის შეტანის გზას. სამინისტროს განცხადება ასე გამოიყურება:

„ნიდერლანდების ასეთი არამეგობრული ქმედებები უაზროს ხდის სამმხრივი კონსულტაციების გაგრძელებასა და ჩვენ მონაწილეობას მასში. სამმხრივი კონსულტაციების ჩაშლაში პასუხისმგებლობა სრულად ეკისრება ოფიციალურ ჰააგას“.

აი, ამ უხერხული მომენტის მიჩქმალვას ცდილობს დასავლური პრესა, ისევე, როგორც იმისა, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპულ კომისიაში სარჩელის შეტანით სწორედ რომ ჰააგამ ავნო მსხვერპლთა ნათესავებს.

საქმე ისაა, რომ ადამიანის ულებათა ევროპულ სასამართლოში არაერთხელ შევიდა ინდივიდუალური სარჩელები დაღუპულთა ოჯახებისგან. პირველი ასეთი სარჩელი ჯერ კიდევ 2016 წელს განიხილეს. და, აი, მიმდინარე წლის 10 ივლისს ნიდერლანდების მთავრობამ ვერაფერი მოიგონა იმაზე უკეთესი, რომ სახელმწიფოთშორისი სარჩელი შეეტანა იგივე სასამართლოში და მერე კიდევ პირფერულად ემტკიცებინა, რომ ეს სარჩელი უკვე განხილვის პროცესში მყოფი საქმეების მხარდასაჭერადაა შეტანილი.

და ეს ჰოლანდიური მხარის აშკარა ტყუილია. ძნელი წარმოსადგენია, რომ ჰააგაში, გლობალურ იურიდიულ დედაქალაქში, არ იცოდნენ, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში სახელმწიფოთშორისი სარჩელის შეტანისას ყველა ინდივიდუალური საქმე, რომლებიც იქ იმავე შემთხვევასთან დაკავშირებით იხილება, მომენტალურად ჩერდება ქვეყნებს შორის დავის გადაწყვეტამდე. ეს მკაფიოდაა დაფიქსირებული ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის სისტემის რეფორმირების შესახებ კოპენჰაგენის დეკლარაციის 45-ე მუხლში, რომელიც 2018 წელს მიიღეს ევროპის საბჭოს წევრმა ქვეყნებმა.

ანუ ჰააგა MH17-ის მსხვერპლთა ნათესავებს იყენებს ფარად, თავად კი სასამართლოს გადაწყვეტილებას აჭიანურებს მათ სარჩელებზე. ჰოლანდიური პრესა ამის თაობაზე, რა თქმა უნდა, არ დაწერს.

ასევე არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ნიდერლანდების სარჩელი პოტენციურად აჩენს ინტერესთა კონფლიქტს სხვა იურიდიულ ორგანოსთან — გაეროს საერთაშორისო სასამართლოსთან, სადაც უკვე განიხილება უკრაინის საქმე რუსეთის წინააღმდეგ, რომელშიც ასევე ფიგურირებს MH17-ზე პასუხისმგებლობის საკითხი. ხოლო ევროპის სასამართლო (ევროკავშირის უმაღლესი სასამართლო ინსტანცია) ჯერ კიდევ 2014 წელს გამოთქვამდა მოსაზრებას, რომ სახელმწიფოთშორისმა ქეისებმა, რომლებიც ადამიანის უფლებათა ევროპულ საბჭოში განიხილება, არ უნდა ხელყოს სხვა საერთაშორისო სასამართლო ორგანოების იურისდიქცია. ანუ ნიდერლანდების მთავრობა არა მარტო აჭიანურებს ინდივიდუალური ქეისების განხილვას, არამედ ინტერესთა კონფლიქტსაც ქმნის სხვადასხვა ინსტანციებს შორის, რაც ასევე უქმნის დაბრკოლებას საქმეს.

იბადება კანონზომიერი კითხვა: რაში დასჭირდა ჰააგას, სკანდალური სარჩელის სწორად ახლა შეტანით, ერთდროულად მოახდინოს სასამართლო პროცესების ტორპედირება ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოშიცა და რუსეთთან კონსულტაციებისაც? ჰოლანდიური პრესა, ლაქას სცხებს რა მოსკოვის გადაწყვეტილებას, რატომღაც არ სთხოვს პასუხს თავის პრემიერ-მინისტრს მარკ რიუტეს ამ კითხვაზე. მან უბრალოდ თქვა, რომ „საუკეთესო დრო შეარჩია“, მაგრამ უარი თქვა განემარტა, რატომ ჰგონია ასე.

არადა, პასუხი ხილულია. თავიდან ჰოლანდიური მთავრობა გამუდმებით ამბობდა, რომ საერთაშორისო საგამოძიებო ჯგუფის მუშაობის დასრულებასა და სასამართლოში სარჩელის შეტანას ელოდებოდა. და, აი, ამ წლის მარტში სასამართლო პროცესი დაიწყო — ხმაურით, პომპეზურად, ლამის მთელი მსოფლიოს ტელეკომპანიების კამერების თანხლებით. და მაშინვე გასაგები გახდა, რომ რაღაც ისე ვერ წავიდა ამ პროცესის ორგანიზატორებისთვის.

ჯერ პირველი, ოთხ დანიშნულ „ბრალდებულს“ არანაირი კავშირი არ აქვს MH17-ის განადგურებასთან; და მეორე: ასეთი ხმაურიანი მცდელობა იმისა, რომ პროცესისთვის რუსული სპეცსამსახურების ოფიცერი (ან თავად რუსეთის სახელმწიფო) მიებათ, ჩავარდა.

„ბოინგის“ განადგურების მორიგი წლისთავის მოახლოების კვალდაკვალ მსხვერპლთა ნათესავებისთვის გასაგები გახდა, რომ საქმე იშლება. რის შესახებაც მათ ფაქტობრივად პირდაპირ მიუთითეს ამერიკის ელჩ ჰიკსტერისადმი გაგზავნილ წერილში, რომელსაც თითქოს ასე ძალიან შესტკივა მათზე გული. მათ მოუწოდეს აშშ-ს, სასამართლოს წარუდგინოს ინციდენტის ის თანამგზავრული ფოტოები, რომელთა შესახებაც 2014 წელს სახელმწიფო მდივანი ჯონ კერი საუბრობდა. როგორც ხვდებით, არანაირი ფოტო წარმოდგენილი არ ყოფილა.

გააცნობიერეს რა, რომ სასამართლოში საქმე ჩაიშლებოდა, ჰააგა კი პუბლიკას ავიაკატასტროფის მეექვსე წლისთავზე ვერაფერს წარუდგენდა, წავიდნენ კიდეც სარჩელის შეტანით ამ გამომწვევ ნაბიჯზე. რათა ყურადღება უხერხული შეკითხვებიდან ახალ სარჩელზე გადაეტანათ.

და როგორ უნდა მოქცეულიყო რუსეთი, რომელიც ნამდვილად იმედოვნებდა თუნდაც რაიმე სახის დიალოგის დაწყებაზე ნიდერლანდებთან, დაე, თუნდაც არაფორმალიზებული ჯგუფის შემადგენლობაში? რა დიალოგზე შეიძლება იყოს საუბარი, თუ მეორე მხარემ უკვე ყველაფერი გადაწყვიტა თავისთვის? როგორ არ უნდა გავიხსენოთა აქ სერგეი ლავროვის ამასწინანდელი სიტყვები: „ის ადამიანები, რომლებიც დასავლეთში საგარეო პოლიტიკაზე აგებენ პასუხს, ვერ აცნობიერებენ ურთიერთპატივისცემაზე დაფუძნებული საუბრის აუცილებლობას. ჩვენ ალბათ რაღაც დროით უნდა შევწყვიტოთ მათთან ლაპარაკი“.

შეიძლება ითქვას, რომ რუსეთის გამოსვლა MH17-ის თაობაზე კონსულტაციებიდან არის კიდეც პირველი ნაბიჯი, გადადგმული მინისტრის სიტყვების რეალიზაციისკენ. თუმცა არა უკანასკნელი. ჩათვალეთ, რომ რუსეთის სვლა ევროპელების იძულებაზე, აწარმოონ ურთიერთპატივისცემზე დამყარებული დიალოგი, დაიწყო.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

11
თემები:
რუსეთი დღეს
თბილისის რესპუბლიკური საავადმყოფო

თბილისის რესპუბლიკური საავადმყოფო კოვიდ–კლინიკად გადაკეთდა

0
(განახლებულია 12:27 20.10.2020)
საავადმყოფოს კლინიკური დირექტორის დევი ტაბიძის განცხადებით, კლინიკა დღეიდან ცხელების სიმპტომების მქონე  არცერთ პაციენტს აღარ მოემსახურება.

თბილისი, 20 ოქტომბერი – Sputnik. აკადემიკოს ნიკოლოზ ყიფშიძის სახელობის  ცენტრალური საუნივერსიტეტო კლინიკა -„რესპუბლიკური საავადმყოფო“  20 ოქტომბრიდან მხოლოდ კორონავირუსით ინფიცირებულ პაციენტებს მიიღებს, იუწყება ტელეკომპანია „იმედი“. 

ქვეყანაში სექტემბრის დასაწყისიდან  ეპიდემიოლოგიური ვითარება მკვეთრად გაუარესდა. ინფიცირებულთა დღეღამურმა მაჩვენებელმა უკვე ოთხნიშნა ციფრს მიაღწია. ბოლო დღე-ღამეში ინფიცირებულთა რაოდენობა 1194-ით გაიზარდა, აქედან თბილისში ინფიცირების 425 შემთხვევა დაფიქსირდა.

საავადმყოფოს კლინიკური დირექტორის დევი ტაბიძის განცხადებით, კლინიკა დღეიდან ცხელების სიმპტომების მქონე  არცერთ პაციენტს აღარ მოემსახურება.

„რესპუბლიკური საავადმყოფო მთლიანად დაიცალა და კვლავ კოვიდ–ცენტრად გადავკეთდით.  მივიღებთ მხოლოდ ინფიცირებულ პაციენტებს და მათი მკურნალობის მხრივ, ალბათ, უფრო ქმედითი ღონისძიებები გატარდება. მსუბუქი სიმპტომების პაციენტების მკურნალობა კოვიდ–სასტუმროებშიც შესაძლებელია. კლინიკებს კი უნდა მიეცეთ საშუალება, იმუშაონ  საშუალო და მძიმე პაციენტებთან“, – განაცხადა ტაბიძემ.

ამ დროისთვის, საქართველოში კორონავირუსით ინფიცირებულთა რაოდენობამ 19857-ს მიაღწია,  სულ გამოჯანმრთელდა 8666 ადამიანი, გარდაიცვალა – 158, კარანტინის რეჟიმში იმყოფება 6407, სტაციონარებში ექიმების დაკვირვების ქვეშ 2862 პაციენტია, ხოლო კოვიდ–სასტუმროებში 1420 ადამიანი იმყოფება.

 

0
თემები:
COVID-19 საქართველოში