ევროკავშირის დროშა  ბრიუსელის ოფისის წინ

„თამაში მიდის“: რატომ დაბლოკა ევროკავშირმა ბელარუსის წინააღმდეგ სანქციები

71
(განახლებულია 18:21 10.09.2020)
კვიპროსმა ევროკავშირის მიერ ბელარუსის წინააღმდეგ მიღებული სანქციები დაბლოკა, იუწყება გამოცემა Bloomberg ინფორმირებულ წყაროებზე დაყრდნობით.

გამოცემის ცნობით, ხმელთაშუა ზღვის სახელმწიფო არ ეთანხმება მინსკის წინააღმდეგ შეთავაზებულ ზომებს და ამასთან ცდილობს, ევროკავშირს სანქციების სიაში ის შვიდი თურქული კომპანია შეაყვანინოს, რომლებიც კვიპროსის ეკონომიკურ ზონაში ბუნებრივი აირის მოსაპოვებლად ბურღვით სამუშაოებს ეწევიან.

აღსანიშნავია, რომ ბელარუსის წინააღმდეგ სანქციების დასაწესებლად ევროკავშირის ყველა წევრის — 27-ვე ქვეყნის თანხმობაა საჭირო.

შექმნილ ვითარებაზე რადიო Sputnik-ის ეთერში საკუთარი აზრი გამოთქვა ევრაზიის ეკონომიკური კავშირის ინსტიტუტის გენერალურმა დირექტორმა ვლადიმირ ლეპიოხინმა და განაცხადა, რომ სანქციების მიმართ ევროკავშირში უკვე დიდი ხანია პოზიციების ერთიანობა არ არსებობს.

„ჩვენ ვხედავთ, რომ ორმა დიდმა ევროპულმა ქვეყანამ — საფრანგეთმა და გერმანიამ დიდი ხანია, რაც პოზიცია შეიცვალეს. ისინი არ არიან დაინტერესებული ეკონომიკური სანქციების გამოცხადებით საერთოდ. ანუ ევროპაში განხეთქილებაა. ყველა მოვლენას ბელორუსიაში ისეთი ქვეყნები უკეთებენ ორგანიზებას, როგორებიცაა პოლონეთი და ლიტვა — დიდი ბრიტანეთისა და სხვადასხვა ამერიკული ფონდების ხელშეწყობით; არა ვაშინგტონის, არა თეთრი სახლის, არამედ ამერიკელი დემოკრატების, სოროსისა და მისთანათა მომხრეებისა. ისინი, ვინც ბელორუსიას უტევენ, რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებსაც ლობირებენ და ბელორუსიისაც, მაგრამ მათ უკვე აღარ აქვთ ტოტალური მხარდაჭერა. მიდის თამაში. და აღარ არსებობს ძველებული ერთობა და სურვილი დამატებითი სანქციების გამოცხადებისა. რატომ არ აქვს ბოლარუსულ „რევოლუციას“ გაგრძელების შანსი? სწორედ იმიტომ, რომ [პრეზიდენტ ალექსანდრ ლუკაშენკოს] ჩამოგდების აღვირახსნილ მომხრეებს, კერძოდ, პოლონელ და ლიტველ პოლიტიკოსებს ევროპის სხვა ქვეყნები უკვე მხარს არ უჭერენ. რევოლუცია სულს ღაფავს, ძალადობრივ ფაზაში გადაყვანის მცდდელობა არ გამოდის, რუსეთმა ბელორუსიას დახმარება აღუთქვა. დასავლეთში ეს ყველას ესმის“, – თქვა ლეპიოხინმა.

მანამდე ევროკავშირმა განაცხადა, რომ ბელარუსში ჩატარებულ საპრეზიდენტო არჩევნებს სამართლიანად და კეთილსინდისიერად არ მიიჩნევს და ამასთან უარი თქვა მისი შედეგების აღიარებაზე.

ალექსანდრ ლუკაშენკო: „შესაძლოა ცოტა მეტხანს მომივიდა პრეზიდენტობა“>>

გარდა ამისა, ევროკავშირის ლიდერები, დემონსტრანტების წინააღმდეგ ძალის გამოყენებისა და ასევე, როგორც ევროკავშირში მიაჩნიათ, არჩევნების ფალსიფიკაციის გამო, მინსკის მიმართ ინდივიდუალური სანქციების შემოღებაზე შეთანხმდნენ. ესტონეთმა, ლატვიამ და ლიეტუვამ უკვე აუკრძალეს 30 ბელარუს ჩინოვნიკს მათ ტერიტორიებზე შესვლა.

ევროკომისიის პრეს-სამსახურისა და ევროკავშირის საგარეო პოლიტიკის სამსახურის წარმომადგენლის პეტერ სტანოს თქმით, ევროკავშირი განაგრძობს მუშაობას იმ პირების სიაზე, რომელთა წინააღმდეგაც შემზღუდავი ზომების შემოღება იგეგმება ბელარუსში მიმდინარე მოვლენების გამო.

 

71
რუსეთის დროშა

მოსაზრება: „ეს რუსებმა გააკეთეს“ - აგებულია მსოფლიო ტოტალიტარული „დერჟავა“

4
(განახლებულია 14:53 02.12.2020)
რის გამო დასჯის ამერიკის შეერთებული შტატები რუსეთს უახლოეს ოთხ წელიწადში — ამ კითხვაზე პასუხს Россия сегодня–მ მიაგნო.

ეს არაპირდაპირი, თუმცა საკმაოდ გასაგები პასუხია. სააგენტოს სპეციალისტებმა წამყვან ამერიკულ მედიასაშუალებებში გამოქვეყნებული იმ პუბლიკაციების კვლევა ჩაატარეს, რომლებშიც რუსეთია ნახსენები.

შედეგი: ახლა გასაგებია კონტექსტი, რომელშიც რუსეთი არსებობს ამერიკული მედიასფეროსთვის (შესაბამისად, ამერიკული პოლიტიკისთვის) და ასევე მისი როლი. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ დაახლოებით გასაგებია რუსეთის მიმართ დამოკიდებულება და მის მიმართ მოსალოდნელი ნაბიჯები.

სამხიარულო ახალი ამბავი: ამერიკულ მედიას რუსეთი ახსოვს, უყვარს და იხსენებენ — უფრო ინტენსიურად, ვიდრე 2016–ში, როცა „რუსული ისტორია“ თითქოს პიკზე იყო.

სევდიანი ახალი ამბავი: წინა მიმოხილვიდან გასული ერთი წლის განმავლობაში არაფერი შეცვლილა.

რუსეთის შესახებ 1227 რელევანტური პუბლიკაციიდან ამა წლის 1 აგვისტოდან 15 ნოემბრამდე პოზიტიური პუბლიკაციების რაოდენობა ნულია. ისეთი სტატიები, რომლებიც შეიძლება ნეიტრალურად შეფასდეს — 46–ია, ანუ საერთო რაოდენობის 4%. დანარჩენი 96% კი უბრალოდ გამეორება კი არა, მიზნობრივი აუდიტორიისთვის ერთი და იგივე მანტრის თავში ჩადებაა: რუსები არცევნებში ჩაერივნენ, რუსები ფეიკებს ავრცელებენ და ასე შემდეგ.

თუმცა ეს იმდენად უნიათოდ კეთდებოდა, რომ დიდი ფიქრიც არ უნდა: რომელიღაც კაბინეტებში (ან დისტანციურად) ისხდნენ ვიღაც ჟურნალისტები და რედაქტორები, რომლებიც 24 საათში ერთხელ აღებდნენ პირს, რათა განეცხადებინათ:

  • პუტინი ოცნებობს, მხარი დაუჭიროს ტრამპს და ცდილობს ჩაერიოს ჩვენს არჩევნებში;
  • რუსეთი განაგრძობს შეაღწიოს ჩვენს არჩევნებში;
  • რუსული ტროლები გავლენას ახდენენე ჩვენს აუდიტორიაზე;
  • სოციალური ქსელები არასაკმარისად აკონტროლებენ რუსი ჰაკერებისა და ტროლების საქმიანობას;
  • თუ ხმას აძლევ ტრამპს, ესე იგი შენ პუტინის  მითითებით მოქმედებ.

ამას, რა თქმა უნდა, არანაირი კავშირი არ ჰქონდა და არც აქვს რუსეთთან. ეს აშშ–ის შიდა მედიაცხოვრების ელემენტია — უკიდურესად მცირედ ერუდირებული მასების ქვეყნისა და ამასთან უწყეტი ელექტორალური ციკლისა. ქვეყნისა, სადაც შიდა მტრების მისამართით მსროლელი მედიაქვემეხების ამოცანა — ეს აუდიტორიის მიძინებაა ერთი და იგივე მანტრებით, რომლებიც მოსახლეობას მოუწოდებს, მივიდნენ უახლოეს არჩევნებზე და ხმა, ვისაც საჭიროა, იმას მისცენ. 

ამას, თუ დაგავიწყდათ, დემოკრატია ჰქვია.

2020–მა წელმა ამ მხნე დემოკრატიას ერთი სიახლე შესძინა:

გიგანტმა სოცპლატფორმებმა —Facebook–მა და Twitter–მა მათ მიერ კონტროლირებადი მედიასივრცის ცენზურა დაიწყეს დემოკრატი ჯო ბაიდენის სასარგებლოდ.

ანუ:

  • ახშობდნენ კოლექტიური ცნობიერების გამოვლინებას, რომლებიც ტრამპს „გარყვნილების მაფიასთან მებრძოლად“ სახავდნენ, და ამის პარალელურად ხელს უწყობდნენ სარკისებურ კონსპიროლოგიას, რომ ტრამპი პუტინის მარიონეტი და თეთრი რასისტების მფარველია;
  • ახშობდნენ თავად ტრამპს ყოველ ჯერზე, როცა ის რაიმეს ამბობდა, ფასდებოდა რა ეს „სოცქსელების მიერ მოწვეული დამოუკიდებელი ექსპერტების“ მიერ არასანდო ინფორმაციად (მე შევძელი მომეძიებინა მონაცემები 19 ოქტომბრისთვის: ტრამპს 65–ჯერ „მოაკეტინეს“, და ეს მაშინ, როცა მისი ტოტალური „ჩახშობა“ ჯერ კიდევ წინ იყო“;
  • ყველაზე მეინსტრიმული მედიასაშუალებების გამოძიებების ჩახშობა, რომლებიც მოგვითხრობდნენ, როგორ იხეირეს ბაიდენმა და მისმა ოჯახმა უკრაინაში (აქ Twitter–ი და Facebook–ი ერთად გამოვიდნენ და თანაც ძალიან შედეგეიანად: New York Post–ის მიერ აღწერილი უმცროსი ბაიდენის თავგადასავლები დემოკრატი ამომრჩევლების უმრავლესობას არც კი უნახავს).

ფაქტობრივად, ჩვენ ვიყავით თვალს ვადევნებდით 21–ე საუკუნის ინფორმაციული ტოტალური „დერჟავის“ აგებას. „დერჟავისა“, სადაც მედიასივრცეების მფლობელები ერთდროულად ფანტომების პოპულარიზაციასაც ახდენენ და საწინააღმდეგო აზრს ბანს ადებენ, ხოლო დემოკრატებისთვის 14  მილიონი ხმის ჯადოსნურად შემატების შემდეგ, დაეჭვებულების ხმებს ადებენ ბანს და პოპულარიხზაციას უწევენ თეზისს „არანაირი გაყალბება არ მომხდარა, ტრამპი და ტრამპისტები ცრუობენ“.

რა უნდა აღინიშნოს აქ.

ჩვენ, რა თქმა უნდა, არანაირად არ შეგვიძლია გავლენა მოვახდინოთ აშშ–ის ადმინისტრაციის შემდგომ ნაბიჯებზე. პირველ რიგში იმიტომ რომ ამერიკაში არ არსებობს და არასდროს ყოფილა „პრორუსული ლობი“ (მით უმეტეს, რესპუბლიკელებს შორის), მეორეც (და რაც მთავარია) იმიტომ რომ  ჩვენ უნდა გვახსოვდეს ერთი მარტივი რამ: უკვე დაახლოებით ათი წელია, რაც აშშ–ის ელიტამ (პოლიტიკური, მედიური თუ როგორიც გნებავთ) არაფერიც არ იცის რუსეთის შესახებ. არანაირი ამერიკელი პოლიტიკოსები არ ჩამოდიან ტოქსიკურ რუსეთში, არავის უნახავს მოსკოვი, პეტერბურგი, ეკატერიბურგი, ციმბირი თუ კამჩატკა; არცერთი მათგანი არ შეხვედრია რუს ხალხს, მხოლოდ რუს დიპლომატებს ხვდებიან გაეროში მორიგ სესიებზე; რუსეთის შესახებ მთელ ინფორმაციას მათ  ღრმად პათოლოგიური კადრები აწვდიან. თუმცა ესეც მათი ყურადღების პერიფერიბზე რცება: ყველა მთავარი მტერი ახლა მათი ნაციის შიგნითაა თავმოყრილი და სწორედ მათ ეომებიან ისინი ახლა პირველ რიგში.

ამაში კარგი სიახლე ისაა, რომ, ყველა ზემოთ ჩამოთვლილი მიზეზების გამო, ჩვენ არ უნდა ვიფიქროთ, თითქოს რუსეთის წინააღმდეგ და მის დასასჯელად რაღაც განსაკუთრებულად დახვეწილ მეთოდებს გამოიყენებენ. იმისათვის, რომ რომელიმე ქვეყნის წინააღმდეგ ზუსტად მიზანში მოსახვედრი და წერტილოვანი ქმედებები განხორციელდეს, უნდა იცნობდე მას.

ასე რომ: აშშ–ს არა მარტო არ აქვს უნარი, მტკივნეულ ადგილზე მოარტყას რუსეთს, არამედ ისიც არ შეუძლია, რომ მისთვის ზიანის მიყენების ამოცანაზე კონცენტრირდეს. ერთი მარტივი მიზეზით: ამ მომენტში იქ მედიურ–პოლიტიკურმა ოლიგარქიამ გაიმარჯვა, რომელიც თავის მთავარ მტრებად შიდა ოპონენტებს მოიაზრებს. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ აუცილებლობის შემთხვევაში ზეწოლა უნდა მოახდინოს: რელიგიურ კონსერვატორებზე, თეთრკანიან მამაკაცებზე — მათი წარმოდგენის გამო საკუთარი სრულფასოვნებისა და ცხოვრების სტილის მართებულობის შესახებ, ტრადიციულ ენერგეტიკაზე „მწვანე ენერგეტიკის“ სასარგებლოდ — რა დროსაც ფანტომური რუსული საფრთხე აპრიორი მარგინალურად იქნება შეფასებული.  

ეს იმას არ ნიშნავს, რომ „ჩრდილოეთის ნაკადი 2–ის“ მსგავს რუსულ მაკროპროექტებს არაფერი ემუქრება. თუმცა არც იმის ვარაუდის საფუძველი არსებობს, რომ საფრთხე ძლიერდება.  

რუსეთი, რა თქმა უნდა, არ უყვართ (შეიძლება, სძულთ კიდეც), მაგრამ სახელმწიფოს ტოტალიტარული მოწყობა, „ბელადური“ იქნება ის თუ „დემოკრატიული“, სწორედ იმით განსხვავდება ნორმალური სახელმწიფოებრივი მოწყობისგან, რომ ის მთავარ მტრებს ყოველთვის ეძებს და პოულობს კიდეც თავის შიგნით. ასე რომ, ჩვენ მხოლოდ მოთმინება და პოპკორნის, ან მზესუმზირის მომარაგება გვმართებს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

4
ძველი თბილისის დაკეტილი კაფეები და რესტორნები

„წინასწარმეტყველება“ სარესტორნო ბიზნესს... რა იქნება შეზღუდვების მერე?

1013
(განახლებულია 20:11 30.11.2020)
რესტორნებისა და კვების ობიექტების საქმიანობა შეიზღუდა. რატომ იყო ეს გადაწყვეტილება ამ სექტორისთვის მოულოდნელი, რამდენი ადამიანი დაკარგავს სამუშაოს და ემუქრება თუ არა ბიზნესის ამ სახეობას განადგურება?

სამსონ ხონელი

დიდი დრო არ გასულა, დაახლოებით ერთი კვირის წინ სოციალურ ქსელში ხანგრძლივად ვიმოგზაურე... არახალია, ვირტუალურ სამყაროში მთელი სიდიადით შეიგრძნობთ ჩვენი დროების მრავალფეროვნებას. ვინ რა თქვა, ვინ რას აპირებს, ვინ ვისთან და რა ვითარებაში, ვინ ვის რითი ემუქრება, ვის რა სწყინს და ვის რა უხარია?.. ერთი სიტყვით, სხვა მრავალ ღირსშესანიშნაობათა შორის ყურადღება მეგობრის FACEBOOK-ის კედელზე გამოქვეყნებულმა წინასწარმეტყველ ლელა კაკულიას ფოტოპორტრეტმა მიიქცია. იქვე იყო საგულისხმო მინაწერიც: „ვხედავ, დეკემბერში დაბადებული ხალხი რესტორნებში ვერ გადაიხდიან დაბადების დღეს!“ ბევრი ვიცინე, მეგობარი ხუმრობდა. წამითაც არ დამიშვია, რომ წინასწარმეტყველი საიუბილეო თარიღების აღნიშვნის დისლოკაციის ადგილის პროგნოზირებით დაკავდებოდა, ის მხოლოდ გლობალურ საკითხებს უთმობს ყურადღებას. არ შევმცდარვარ, გადავამოწმე, ქალბატონი ლელას კედელიც დავათვალიერე, თუმცა მსგავსი არაფერი მინახავს. დღევანდელი გადასახედიდან კი ნათელია, რომ ხუმრობა რეალობად იქცა. მკითხველი ბრძანებს, მეგობარი შეცდა, ერთი თვით შემოიფარგლა, არადა დეკემბრის იუბილარების ბედს იანვარში დაბადებულებიც გაიზიარებენო და მართალიც იქნება. სიტყვა გამიგრძელდა, დროა, ყურადღება მთავარი სათქმელისკენ მივაპყრო. მადლობა მეგობარს, უწყინარმა ხუმრობამ წინამდებარე სტატიაზე მუშაობის სტიმული მომცა.

ქვეყანაში არსებული ეპიდემიოლოგიური ვითარების გათვალისწინებით, პრემიერ-მინისტრის ხელმძღვანელობით მოქმედმა უწყებათშორისმა საკოორდინაციო საბჭომ საქართველოში უკვე მოქმედი შეზღუდვების გამკაცრებისა და გაფართოების გადაწყვეტილება მიიღო. ეკონომიკურ საქმიანობაზე დაწესებული შეზღუდვების ჩამონათვალი საკმაოდ ვრცელია, გამონაკლისი არც სარესტორნო ბიზნესია. კერძოდ, მრავალპუნქტიან დოკუმენტში ვკითხულობთ: „რესტორნები და კვების ობიექტები მთლიანად გადადიან გატანის სერვისზე. დასაშვებია: პროდუქტის გატანა ე.წ. Takeaway, „დელივერი“ და „დრაივი“.

უწყებათშორისი საკოორდინაციო საბჭოს გადაწყვეტილებას მყისიერად მოჰყვა სარესტორნო ბიზნესის წარმომადგენელთა განცხადებები. რესტორატორთა ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტის შოთა ბურჯანაძის შეფასებით, რესტორნების მუშაობის შეზღუდვის გადაწყვეტილება მათთვის შოკისმომგვრელი იყო. შეზღუდვის შედეგად კი მეოთხედ მილიონამდე ადამიანი, რომელიც ამ სექტორში მუშაობს, უმუშევარი დარჩება.

„შეხვედრების დროს ჩვენ მთავრობას ვთავაზობდით – ოქროს შუალედი მოგვენახა. ჩვენი შეთავაზება იყო, რომ უკვე არსებული რეგულაციების მკაცრი კონტროლი მომხდარიყო და ვინც არღვევდა მოთხოვნებს, მკაცრად ეგო პასუხი. მაგრამ მთავრობამ სრული „ლოკდაუნის“ გადაწყვეტილება მიიღო. შეხვედრისას ასეთი ვერსია არც კი განიხილებოდა“, − განაცხადა შოთა ბურჯანაძემ.

რესტორატორთა ასოციაციაში ვარაუდობენ, რომ რესტორნების 90 პროცენტი ვეღარც გაიხსნება და სამუდამოდ დაიხურება. სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის „საქსტატის“ მონაცემებით, ქვეყანაში სულ რეგისტრირებულია 11.000 რესტორანი, მათ შორის 40 პროცენტი − თბილისში, 60 პროცენტი − დედაქალაქის ფარგლებს გარეთ. „თბილისსა და დიდ ქალაქებში რამდენიმე რესტორანი ფუნქციონირებს, დანარჩენი გაჩერებულია. დღე არ გადის ისე, რომ რესტორნების დახურვის შესახებ ინფორმაცია არ გავიგოთ. ამ შეზღუდვების შედეგად მარტში რესტორნების სასაფლაოს მივიღებთ“, – აცხადებს რესტორატორთა ასოციაციის პრეზიდენტი კოტე გაბრიჩიძე, რომელიც დასძენს, რომ „ლოკდაუნს“ შედეგი არც წინა შემთხვევაში გამოუღია, გარდა იმისა, რომ ბიზნესს პრაქტიკულად გადაულახავი პრობლემები შეუქმნა. კოტე გაბრიჩიძის თქმით, მთავრობის მიერ დაანონსებული სუბსიდირების პაკეტი კარგია, მაგრამ ფაქტიურად განადგურების პირას მყოფი

ბიზნესისთვის სახელმწიფოსგან საპროცენტო განაკვეთების სუბსიდირება დიდი შეღავათი ვერ იქნება.

„მესმის, ამ „ლოკდაუნებით“ შედეგი მიგვეღო, მაგრამ არა მარტო სარესტორნო ბიზნესი, არამედ ქვეყნის ეკონომიკა გავანადგურეთ, ხოლო ეპიდემიოლოგიური სიტუაციის გაუმჯობესება ვერც ერთხელ ვერ მივიღეთ. ამჯერად საუბარია რესტორნების ე.წ. დელივერი სერვისით მუშაობაზე. პროდუქცია უნდა დამზადდეს და მომხმარებლამდე მივიდეს, მაგრამ ეს პროდუქცია ვინ უნდა დაამზადოს, თანამშრომელი როგორ უნდა მივიდეს სამსახურში და მერე უკან სახლში როგორ უნდა დაბრუნდეს, ამაზე არავინ ფიქრობს“, − აცხადებს კოტე გაბრიჩიძე.

სარესტორნო ბიზნესის წარმომადგენელთა პოზიციას ექსპერტ-ანალიტიკოსთა ერთი ნაწილიც იზიარებს. მათი შეფასებით, კვების ობიექტების მუშაობის შეჩერება ხელისუფლების მხრიდან არასამართლიანი გადაწყვეტილებაა, რადგან ამ სფეროში მომუშავე პერსონალი COVID-19-ის გავრცელების ყველაზე დიდ რისკ-ზონას არ წარმოადგენს.

„დიდი საწარმოები, მშენებლობის სექტორი და სხვა სექტორები, რაც ქმნის ეკონომიკის დიდ ნაწილს, იმათ რატომ არ აჩერებენ, იქ არ არის ვირუსის გავრცელების რისკ-ზონა მაღალი? ცხადია: ის რომ გააჩერონ, მთელი ეკონომიკა ჩამოიშლება. არასამართლიანი მიდგომაა, რატომ ვაჩერებთ კვების ობიექტებს? საზოგადოებრივი ტრანსპორტის შეჩერება გასაგებია, ეს ვირუსის გავრცელების ტემპს მნიშვნელოვნად შეამცირებს. ეჭვი მეპარება, კვების ობიექტებისა და რესტორნების ოპერირების შეჩერება რამენაირად ამცირებდეს ვირუსის გავრცელების ტემპს. თუ რომელიმე საწარმო არის ვირუსის ტემპის გავრცელების მაღალი მატარებელი, ეს პირველ რიგში დიდი საწარმოებია, სადაც ბევრი ადამიანი ერთდროულად მუშაობს“, – განაცხადა ეკონომიკის ექსპერტმა აკაკი ცომაიამ.

მისი შეფასებით, არსებული რეგულაციები ეკონომიკაზე უარყოფითად აისახება, გამოიწვევს ეკონომიკის ვარდნას, ვინაიდან საზოგადოების გარკვეული ნაწილი უმუშევარი დარჩება. ექსპერტი მიანიშნებს, რომ, ზოგადად, დაწესებული რეგულაციები ჯანდაცვის სისტემის გაუმართავი მუშაობის შედეგია.

„როგორ ხორციელდება მართვის პროცესი საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სისტემაში?.. სწორად მართვა ნიშნავს, საავადმყოფოებში ხვდებოდნენ ის პაციენტები, რომელთაც ჰოსპიალიზაცია სჭირდებათ. პროცესის სამართავად ხელისუფლებას ჰქონდა დრო, რომელიც მან ვერ გამოიყენა. სამწუხაროდ, ამ პერიოდში ვერ ვისწავლეთ, თუ როგორ უნდა მოხდეს შერჩევა, ვის სჭირდება ჰოსპიტალიზაცია და ვის არა, როგორ ვმართოთ ეს პროცესი. ჯანდაცვის სისტემის მართვის პროცესში არ მეგულება ადამიანები, რომლებსაც ამის გაკეთება შეუძლიათ. ეფექტური მართვა შესაძებელია, მაგრამ ჯანდაცვის სისტემა ვერ ახერხებს. ამის ფასს კი დანარჩენი საზოგადოება ვიხდით ეკონომიკური კეთილდღეობის შემცირებით“, – განაცხადა აკაკი ცომაიამ.

ქვეყანაში ეპიდემიოლოგიური ვითარების გართულების შედეგად შეზღუდვების გამკაცრება და გაფართოება საქართველოს ეკონომიკაზე რომ ნეგატიურად იმოქმედებს, ამას არავინ უარყოფს. საკამათო არც ის არის, რომ ქვეყანას მძიმე ზამთარი და გაზაფხული ელის. ახლა მთავარია, რომ მკაცრად დავიცვათ რეგულაციები და მედიკოსთა რეკომენდაციები. სხვაგვარად ალბათ ვერც თებერვალ-მარტში დაბადებულებს ექნებათ დაბადების დღის არა თუ რესტორანებში, არამედ ვიწრო წრეში გადახდის ხალისი. და, ბოლოს, არ დავივიწყოთ, ადამიანის მრავალ უფლებათა შორის მთავარი სიცოცხლის უფლებაა. სხვა ყველაფერი მოიცდის!..

 

1013
ეთერ გოგოლაძე შვილიშვილთან ერთად

„ამ გამარჯვებას ბებოს ვუძღვნიო“- ემიგრანტი მხატვარი, რომელიც ბებია 33 წლის ასაკში გახდა

0
(განახლებულია 16:14 02.12.2020)
რუბრიკაში „ქართველები უცხოეთში“ დღეს საბერძნეთში მცხოვრებ ქართველ ხელოვანს ეთერ გოგოლაძეს გაგაცნობთ.

ხელოვნების სიყვარული მისი ცხოვრების თანმდევი იყო. პროფესიით ბუღალტერი, თეატრისა და ფილმებისთვის ქმნიდა ესკიზებს. ხატვას წლების შემდეგ, ემიგრაციაში მიუბრუნდა. სალონიკში სხვადასხვა ღონისძიებებში აქტიურად იღებს მონაწილეობას, მისი ნახატები გაზეთ „ელადაში“ იბეჭდება. როგორც გვითხრა, სულ მალე, ქართველ ემიგრანტებზე გამოდის წიგნი, სადაც მისი ნამუშევრებიც შევა.

ეთერ გოგოლაძე
ეთერ გოგოლაძე

- ქალბატონო ეთერ, როგორ აღმოჩნდით 14 წლის წინ ელადის მიწაზე?

- საქართველოში არსებული მძიმე მდგომარეობისა და უმუშევრობის გამო გადავწყვიტე საბერძნეთში წამოვსულიყავი. თუმცა ამ გადაწყვეტილების მიღება ძალიან გამიჭირდა, რადგან მანამდე არცერთ ქვეყანაში არ ვყოფილვარ. სიმართლე გითხრათ, თავიდან დიდად არ აღვფრთოვანებულვარ, არ მომეწონა ეს ქვეყანა და აქაურ ცხოვრებასაც ვერ ვეგუებოდი. თუმცა იძულებული გავხდი მემუშავა, რომ ჩემ შვილებს დავხმარებოდი.

ეთერ გოგოლაძე საბერძნეთში ღონისძიებაზე
ეთერ გოგოლაძე საბერძნეთში ღონისძიებაზე

- საქართველოში რას საქმიანობდით?

 - პროფესიით ბუღალტერი ვარ, ვმუშაობდი კომერციულ მაღაზიაში „დურუჯი", სადაც ბუღალტერიც, საქონლის მიმღებიც და გამყიდველიც თავად ვიყავი. ამასთან ერთად თეატრისა და ფილმებისთვის ვქმნიდი ესკიზებს, ვხატავდი სტენდებს და აფიშებს. შემდეგ ეს სისტემა ახალი ტექნოლოგიებით შეიცვალა და ხელით შესრულებული სტენდები და აფიშები უკვე აღარავის სჭირდებოდა.

ეთერ გოგოლაძე
ეთერ გოგოლაძე

- ბავშვობა სად გაატარეთ?

- დავიბადე ლაგოდეხის რაიონის სოფელ აფენში, უბრალო მშრომელი გლეხის ოჯახში, სადაც არ იყო ტყუილი და ღალატი. იქაური მეგობრები დღემდე მომყვებიან დიდი სიყვარულით. ბავშვობიდან ვხატავ, სკოლაში აქტიური მოსწავლე ვიყავი. ბედნიერი ბავშვობა მქონდა, ვმონაწილეობდი სახალხო თეატრში, მაშინდელი კულტურის სახლის დირექტორი ბატონი დავით ბარბაქაძე იყო. ჩემზე, როგორც ნორჩ მსახიობზე რაიონის გაზეთშიც დაიბეჭდა. აკადემიაში სწავლის სურვილი მქონდა, მაგრამ მამამ ამაზე უარი თქვა. ოჯახი პატარა ასაკში შევქმენი და ორი შვილი, გოგიტა და ნანა შემეძინა.

ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება
ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება

-  უცხო ქვეყანასთან შეგუების პერიოდი რამ გადაგატანინათ?

- ჩემი აქ ჩამოსვლა ყველაზე მძიმე პერიოდს დაემთხვა - დამეღუპა ძმა, რომელიც სიცოცხლეზე მეტად მიყვარდა. თანაც, მძიმე ავადმყოფთან ვმუშაობდი და ამ ყველაფრისგან დეპრესია დამეწყო. საკუთარ თავში ჩავიკეტე და აღარავისთან ვკონტაქტობდი. მივხვდი, რომ ვიღუპებოდი...  ერთ დღესაც ფანქრით დავიწყე ხატვა, მერე ამ ნახატებს სოციალურ ქსელებში ვდებდი და ნელ-ნელა მდგომარეობიდან გამოვდიოდი. ერთხელ აქ ჩატარდა კონკურსი, რომლისთვისაც დავდე ნახატები „ქართველი ემიგრანტები საბერძნეთში", რამაც მოწონება დაიმსახურა.

ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება
ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება

- ამ კონკურსს გამოხმაურება თუ მოყვა?

- დიახ, ამის შემდეგ შემეხმიანა მწერალთა და ხელოვანთა შემოქმედებითი გაერთიანების, ორგანიზაცია „გურჯის" დამფუძნებელი, და გაზეთ „ელადას“ რედაქტორის მოადგილე ქალბატონი თამარ-ლეილა სეფაშვილი-სოლოღაშვილი, რომელმაც ჩემი ნამუშევრები თავის გაზეთში გამოაქვეყნა. ეს ქალბატონი საბერძნეთში რაც ტარდება ყველაფრის უშუალო ინიციატორი გახლავთ. შემდეგ მან მიმიწვია პრეზენტაციაზე, რომელიც თესალონიკში გაიმართა. ეს იყო ეკატერინე ჰორნი (გველუკაშვილის) წიგნის პრეზენტაცი, სადაც მხატვრებიც ვიყავით მიწვეული: ვაჟა ბიბილაშვილი, დარეჯან გოგიჩაიშვილი და მე. საღამოს ესწრებოდა გენერალური კონსული მუხრან გულაგაშვილი, ასევე საკონსულოს ვიცე-სპიკერი, ანუ ელჩის მოადგილე, გოჩა გოჩაშვილი, მოძღვარი მამა გიორგი მათურელი და სხვები. იმ საღამომ ემოციურად ჩაიარა და დღემდე მახსოვს. მას შემდეგ ბევრ შემოქმედებით საღამოზე მივიღე მონაწილეობა. ამჟამად საბერძნეთში იბეჭდება წიგნი ქართველ ემიგრანტებზე, რომლის რამდენიმე გვერდი ჩემს შემოქმედებას დაეთმობა. საერთოდ ბუნებით ბავშვური და ლაღი ვარ, წლებს თავისი მიაქვს, მაგრამ ერთი თვისება დღემდე შემომრჩა: ვერაფრით ვიმეგობრებ ისეთ ადამიანთან, ვისაც ტყუილი უყვარს. მეგობრის გულისთვის თავი ბევრჯერ გამიწირავს. მყავს უერთგულესი შვილები, რომლებიც მეამაყებიან, თითქმის ერთად გავიზარდეთ.

ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება
ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება

- ვიცი, რომ ბებია ძალიან ადრე გახდით..

- დიახ, ბებია 33 წლის ასაკში გავხდი, სხვათა შორის, მაშინ საქართველოში ყველაზე პატარა ბებია ვიყავი. სიცოცხლე მიხარია და მინდა, რომ შვილებს დიდხანს ვყავდე. ულამაზესი შვილიშვილი მყავს, ანი მარანელი, რომელიც 16 წლის იყო როცა ვიცე-„მის საქართველო“ გახდა. იმ კონკურსს აქ ვუყურებდით ტელევიზიით, ანის წარმატებას ყველა მილოცავდა. მაშინ ინტერვიუში თქვა: ამ გამარჯვებას ბებოს ვუძღვნიო. ეს ჩემთვის უდიდესი ბედნიერება იყო, სიხარულისგან  დავფრინავდი. რვა წლამდე მე გავზარდე, ვერავის ვანდობდი, მეგონა, ჩემნაირად ვერავინ მოეფერებოდა. დღემდე ყველა სურვილს ვუსრულებ. სხვათაშორის საბერძნეთშიც ჩამოვიყვანე, მაგრამ სამ თვეში უკან გაიქცა, არ მოეწონა ელადა...

ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება
ეთერ გოგოლაძის შემოქმედება

- ისევე როგორც უცხოეთში მყოფ ქართველების უმრავლესობას, ალბათ თავისუფალი დრო ნაკლებად გაქვთ...

- მეტსაც გეტყვით, თავისუფალი დრო საერთოდ არ მაქვს, კვირაში ერთი დღე ვისვენებ და ის დღე ვცდილობ გავატარო ჩემ შვილებთან, რომლებიც აქ შარშან ჩამოვიყვანე. ვეფერები 13 წლის უნახავ შვილებს და ამით ბედნიერი ვარ. მიუხედავად იმისა, რომ დრო თითქმის არაფრისთვის მრჩება, მაინც შევძელი და საბერძნეთში სხვადასხვა საოცარი ადგილები მოვინახულე.

ეთერ გოგოლაძე
ეთერ გოგოლაძე

- სამშობლოს მონატრება როგორ აისახება თქვენს ნახატებში?

 - საქართველო საოცარი ქვეყანაა, რომლის სურნელიც კი განსაკუთრებულია და ეს სურნელი სულ მენატრება... ამ მონატრებამ დამახატინა კახური რქაწითელი და ადესა, ქართული ბროწეულები, პეიზაჟები. ამ მონატრებით დავხატე უწმინდესი და უნეტარესი, ჩვენი პატრიარქი ილია მეორე, რომელიც ძალიან მიყვარს. ადრე პირადად შეხვდი და მისგან ლოცვა-კურთხევაც მივიღე. თითქმის 40-მდე ნახატი მაქვს და თითქმის ყველა სამშობლოს მონატრებას ასახავს. ჩემები მენატრებიან, დედა მენატრება და ძმა, როცა ჩამოვდივარ, პირდაპირ მათ საფლავზე მივდივარ, გული მწყდება, რომ ვერ დავემშვიდობე... ყოველწუთს მაქ ვარ სულიერად, აქ მხოლოდ ხორციელად ვარ. ყოველდღე ვუყურებ მოვლენებს და როცა საშინელებები ხდება ხოლმე ძალიან მტკივა გული. ერთი სული მაქვს, როდის დავბრუნდები, მაგრამ ჯერჯერობით უკან დასაბრუნებელი გზა არ ჩანს...

 

0
თემები:
ქართველები უცხოეთში