USS Seawolf

მოსაზრება: რატომ გადაჰყავს აშშ-ს წყალქვეშა ნავები რუსეთის ნაპირებთან

125
(განახლებულია 19:51 02.09.2020)
მაღალი დონის გასაიდუმლოება, მოიერიშე შეიარაღება და ფართო დაზვერვითი შესაძლებლობები — პენტაგონმა რუსეთის ჩრდილოეთ საზღვრებისკენ საიდუმლო წყალქვეშა ნავი USS Seawolf გაგზავნა.

ნიკოლაი პროტოპოპოვი

მათი მიზანი – თვალყურის დევნებაა რუსული ატომური სუბმარინების მარშრუტისთვის. სამხედრო ექსპერტები დარწმუნებული არიან, რომ ეს არის სიგნალი მოსკოვისთვის.

„ზღვის მგლის“ აღლუმი

ნორვეგიაში USS Seawolf-ის ჩასვლის თაობაზე ამერიკელებმა ყველას გასაგონად გამოაცხადეს. პენტაგონის ერთ–ერთი ყველაზე საიდუმლო სუბმარინის ფოტოები უწყების გვერდსა და სოციალურ ქსელებში გამოქვეყნდა, ხოლო აშშ–ის წყალქვეშა ძალების სარდალმა, ვიცე–ადმირალმა დერილ კლოდმა ამაყად აღნიშნა, რომ Seawolf–ის გადასვლა ამერიკელი წყალქვეშა ძალების მოქმედებათა გლობალურ ხასიათს წარმოაჩენს და ხაზს უსვამს, რომ მათ მსოფლიო ოკეანის ნებისმიერ წერტილში შეუძლიათ ამოცანის შესრულება.

კონტრ–ადმირალ ანტონი კარულოს თქმით, USS Seawolf–ის ნორვეგიაში ბაზირება ზრდის აშშ–ის ისედაც დიდ შესაძლებლობებს წყალქვეშა ომის წარმოებაზე და ადასტურებს ვაშინგტონის მტკიცე გადაწყვეტილებას, უზრუნველყოს საზღვაო უსაფრთხოება ჩრდილოეთში.

ამ დროისათვის აშშ–ის სამხედრო–საზღვაო ძალებში Seawolf–ის კლასის სამი სუბმარინა შედის. ისინი ჯერ კიდევ 1980 წელს შეიქმნა მოწინააღმდეგის მიერ სრულად კონტროლირებად რაიონებში მოქმედებებისთვის. ეს უკიდურესად ჩუმი ატომური წყალქვეშა ნავია, რომელიც „თანაკლასელებისგან“ ზემაღალი ფარულობით გამოირჩევა. ამასთან მის ბორტზე განთავსებულია მძლავრი გემსაწინააღმდეგო და ნავსაწინააღდეგო შეიარაღება — ტორპედოები, ნაღმები, რაკეტები „ჯარპუნი“ და „ტომაჰავკი“.

წყალმტყორცნი ძრავები ასმეტრიან სუბმარინებს საათში 35 კვანძის სიჩქარით ამოძრავებს. ამასთან, 20 კვანძამდე სიჩქარისას ისინი პრაქტიკულად უხმაუროდ დაცურავენ. იგეგმებოდა, რომ აშშ ოცდაათამდე ასეთ ხომალდს ააგებდა, მაგრამ სამით შემოიფარგლა: ცივი ომის დასრულების შემდეგ ათობით ასეთი რთული და ძვირადღირებული ხომალდი ამერიკულ ფლოტს უბრალოდ აღარ დასჭირდა.

პენტაგონი აზუსტებს, რომ Seawolf აშშ–ის მეორე ფლოტის პასუხისმგებლობის ზონაში ბანგორის სამხედრო–საზღვაო ბაზიდან (ვაშინგტონის შტატი) ჩავიდა. ატომური სუბმარინი ჯერჯერობით ნორვეგიის ტრიომსში რჩება — რუსული წყალქვეშა რაკეტმზიდების მარშრუტის უშუალო სიახლოვეს.

შეგახსენებთ: აშშ–ის მეორე ფლოტი სულ რამდენიმე წლის წინ ააღორძინეს. ცივი ომის წლებში ეს იყო ყველაზე მსხვილი გაერთიანება ამერიკულ სამხედრო–საზღვაო ძალებში. ფლოტი პასუხს აგებდა ატლანტიკის ოკეანისა და ასევე წყნარი და ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანეების ნაწილის აკვატორიაზე. ფლოტის გემებმა და წყალქვეშა ნავებმა რამდენიმე მსხვილ ოპერაციაში მიიღეს მონაწილეობა. მაგალითად, კუბის ბლოკადაში 1960–იანების დასაწყისში. ფლოტი 2011 წელს დაშალეს ბიუჯეტის ეკონომიის მიზნით, მაგრამ შვიდი წლის შემდეგ ისევ აღადგინეს „ჩრდილოეთში რუსული სამხედრო–საზღვაო ფლოტის შესაკავებლად“.

„იმას, რასაც ამერიკელები აკეთებენ, შეიძლება დროშის დემონსტრაცია ეწოდოს, — განაცხადა რუსეთის სამხედრო–საზღვაო ფლოტის პირველი რანგის კაპიტანმა იგორ კუდრინმა. — ტრიომსეს არასდროს იყენებდნენ ატომური წყალქვეშა ნავების მუდმივი ბაზირებისთვის. იქ მხოლოდ რემონტი ტარდებოდა და ეკიპაჟი ისვენებდა. შემდეგში Seawolf, ბუნებრივია, რუსეთის ჩრდილოეთის ფლოტის პასუხისმგებლობის ზონისკენ გაემართება — ბარენცის ზღვაში. ხომალდი ყინულქვეშ გაივლის — აგვისტო შესაფერისი დროა ამგვარი ცურვისთვის“.

კიდევ ერთი სიგნალი რუსეთს

რუსეთის ჩრდილოეთის ფლოტის ექს–სარდალი ვიაჩესლავ პოპოვი ყურადღებას ამახვილებს „დროშის დემონსტრაციის“ სამხედრო–პოლიტიკურ ასპექტზე.

„აშშ–ს სურს აჩვენოს, რომ არქტიკული თეატრი მხოლოდ რუსეთის სამხედრო–საზღვაო ძალების მიერ არ კონტროლდება. ვაშინგტონი აპირებს დააფიქსიროს რეგიონში თავისი სამხედრო ყოფნა. ამერიკელები ეწეოდნენ, ეწევიან და კიდევაც გასწევენ აქ დაზვერვით მისიებსაც. თუმცა რუსი მეზღვაურები, რა თქმა უნდა, თვალს მიადევნებენ მათ გადაადგილებას“, — აღნიშნა ადმირალმა.

აღსანიშნავია, რომ „ზღვის მგლის“ ნორვეგიაში ჩასვლისთანავე ექვსმა სტრატეგიულმა ბომბდამშენმა B-52 Stratofortress, რომლებსაც ბირთვული იარაღის ზიდვა შეუძლიათ, მონაწილეობა მიიღო ნორვეგიის სამხედრო–საჰაერო ძალების სწავლებაში. უფრო მეტიც, „მფრინავი ციხე-სიმაგრეების“ ესკადრილიამ ნატოს წევრი 30 ქვეყნის საჰაერო სივრცე გადაკვეთა ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. აშშ–ის ევროპული სარდლობის განცხადებაში ნათქვამია, რომ ასეთი შემოფრენა უნიკალურია ბომბდამშენების ოპერატიული ჯგუფის რეგულარული მისიების ფარგლებში. მისია „სამოკავშირეო ცა“ მიმართულია ნატოს ფარგლებში სოლიდარობის დემონსტრაციისკენ, საბრძოლო მზადყოფნის დონის გაზრდისა და ერთობლივი ოპერატიული უერთიერთქმედების გაძლიერებისკენ.

თვითმფრინავები ორ გუნდად დაიყო. ოთხი „სტრატეგისგან“ შემდგარი პირველი ჯგუფის მარშრუტი ევროპის თავზე გადიოდა. დანარჩენები ამავე დროს აშშ–სა და კანადის თავზე დაფრინავდნენ. ამასთან „ციხე-სიმაგრეებს“ ნატოს წევრი ქვეყნების გამანადგურებლები მიაცილებდნენ და ცაშივე ამარაგებდნენ საწვავით.

ავიაციის ესოდენ მასშტაბური და საჩვენებელი სწავლებები, ექსპერტების აზრით, ასევე შეიძლება განიხილებოდეს როგორც რუსეთისთვის გაგზავნილი სიგნალი.

საპასუხო რეაქცია

ამასობაში მოსკოვი განზე არ რჩება და ოკეანისგაღმელ კოლეგებს თავის სიგნალებს უგზავნის. მაგალითად, გასულ კვირაში დასავლურ მედიაში ხმაური ატყდა ალასკის მახლობლად ნეიტრალურ წყლებში რუსული ატომური წყალქვეშა ნავის ამოცურვასთან დაკავშირებით. ამერიკელებმა გადაწყვიტეს, რომ ავარია მოხდა და მაშინვე დახმარება შესთავაზეს. მაგრამ რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ ყველა დაამშვიდა, რომ ატომური კრეისერი „ომსკი“ საშტატო რეჟიმში ამოცურდა — მსხვილმასშტაბიანი სწავლება „ოკეანის ფარი 2020“-ის ფარგლებში.

როგორც გაირკვა, წყნარი ოკეანის ფლოტის ხომალდები ბერინგის ზღვის აკვატორიაში სარაკეტო სროლებს ახორციელებდნენ, მათ შორის ატომური წყალქვეშა ნავი „ომსკიც“.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ ვიდეორგოლიც გამოაქვეყნა, რომელშიც ასახულია, როგორ ემზადებოდა „ომსკის“ ეკიპაჟი სროლებისთვის, როგორ ყვინთავს ის წყალში, ისმის უკუათვლა და რაკეტის გაშვების ბრძანება.

„ჩვენები გამუდმებით იჭერენ ნატოს თვითმფრინავებს საჰაერო საზღვრების ახლოს. ეს ნორმალური ფუნქციონირებაა. ბოლო დროს ბალტიკისა და შავი ზღვის თავზე ასეთი უამრავი შემთხვევა იყო. ვაჩვენებთ, რომ არც ჩვენ გვძინავს და ვართ იქ, სადაც ვართ“, — განმარტა რუსეთის სამხედრო–საზღვაო ფლოტის მთავარი შტაბის ყოფილმა მეთაურმა ვიქტორ კრავჩენკომ.

სწავლება „ზღვის ფარი“ ბალტიის ზღვიდან წყნარ ოკეანამდე აკვატორიაში მიმდინარეობს. მასში ათობით საბრძოლო გემი, წყალქვეშა ნავი, საზღვაო ავიაცია და სანაპირო დაცვაა ჩართული. ყველაფერი ბალტიის ზღვაში დაიწყო, სადაც მეზღვაურებმა ნავ- და ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის მოქმედებები დაამუშავეს, გემებმა კი ტორპედული და საარტილერიო სროლები განახორციელეს.

ამ დღეებში სწავლების შემდგომი ეტაპი დაიწყო წყნარი ოკეანის ფლოტში — 50–ზე მეტი გემი და ორმოცამდე თვითმფრინავი და ვერტმფრენი ათობით სასწავლო–საბრძოლო ამოცანას ასრულებს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

125
საპროტესტო აქცია ზუგდიდში

ხელისუფლება და ოპოზიცია მესამე ძალის მოლოდინში

80
(განახლებულია 00:09 21.01.2021)
ხელისუფლება საგაზაფხულო სესიაზე პარლამენტის 100 კაცამდე შევსებას ელოდება, ოპოზიციის ნაწილი კი როგორც ირკვევა, ელოდება, როდის დაიმშევა ხალხი და გამოვა ქუჩაში - მისი რადიკალური ფრთა არ მალავს, რომ საგაზაფხულოდ აქციებისათვის ემზადება... 

როგორც ჩანს, არც ხელისუფლების ოცნებას უწერია ასრულება და არც - რადიკალური ოპოზიციის. საქმე ის გახლავთ, რომ საგაზაფხულო სესიამდე 10 დღით ადრე 54 ოპოზიციონერი მყარად დგას იმ აზრზე, რომ პარლამენტში არ შევა. ოპოზიციას კი, რომელსაც საგაზაფხულოდ გრძელვადიანი და მრავალრიცხოვანი აქციების მოწყობა სურს, ავტორიტეტი ისედაც არ გაზრდია 2012 წლის შემდეგ და ეხლა სულ შემოეხა ტანზე დარჩენილი რეიტინგი ამდენ ლანძღვა-გინებასა და გარჩევებში და რისი იმედი აქვს, ძნელი სათქმელია...

პარალელურად, მიმდინარეობს ფიქრი მესამე ძალის შექმნასა და გაძლიერებაზე ადგილობრივი და შემდეგ  საპარლამენტო არჩევნებისათვის. როგორც ჩანს, სწორედ ამ ძალას გულისხმობს ექსპერტი გია ხუხაშვილი, რომელიც თანამოაზრეებთან ერთად პოლიტიკაში ერთჯერადად დაბრუნებას არ გამორიცხავს.

საქმე ისაა, რომ ე. წ. მესამე, დასავლური ძალა, დიდი მცდელობის მიუხედავად, მამუკა ხაზარაძის გარშემო ვერ ჩამოყალობდა. ეს არცაა გასაკვირი, რადგან საქართველოში ბანკირები დიდად არ უყვართ და მათ მხოლოდ ჩრდილიდან შეუძლიათ ქვეყნის მართვაში მონაწილეობა და ფულის კეთება. მიუხედავად „ლელოს“ კარგი სტარტისა, მათ დასაწყისი უკეთესი ჰქინდათ, ვიდრე რეალური შედეგი. არავინ ელოდა, რომ ეს გაერთიანება 10 პროცენტსაც კი ვერ აიღებდა.

ამიტომ გამორიცხული არ არის, გაზაფხულზე ახალი პროდასავლური გაერთიანება გამოიკვეთოს ექსპრეზიდენტ მარგველაშვილის, პარლამენტის ექსთავმჯდომარე უსუფაშვილის, ექსექსპერტის გია ხუხაშვილისა და მათი თანამოაზრეების მონაწილეობით. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერჯერობით არ ჩანს არც გმირი ბაზალეთის ტბის ძირიდან და არც - მათი დამფინანსებელი, სავარაუდოდ ისინი შეეცდებიან რესურსი დასავლეთის რომელიმე ადმინისტრაციაში მოძებნონ, რადგან არა მხოლოდ აშშ, არამედ ევროპაც უდიდესი ცვლილებების წინაშე დგას - 16-წლიანი მმართველობის შემდეგ, პოსტიდან თვით მსოფლიოს ყველაზე გავლენიანი ქალი ანგელა მერკელი მიდის, რამაც, შეუძლებელია, ცვლილებები არ გამოიწვიოს საქართველოს კიდევ ერთი სტრატეგიული პარტნიორის, გერმანიის საგარეო პოლიტიკაში.

პარალელურად, ცნობილი ხდება, რომ ქართულ პოლიტიკურ სპექტრში მოსვლას გეგმავს ლევან ვასაძე, ყოფილ დეპუტატ დიმიტრი ლორთქიფანიძესთან ერთად, რომელიც ალბათ, „პატრიოტებს“ უფრო წაართმევს ხმებს, ვიდრე ლიბერალურ ძალებს.

მოკლედ, ასეა თუ ისე, ქართულ პოლიტიკაში, ისევე, როგორც საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, სერიოზული იდოლოგიურ-საკადრო კრიზისია და ძალთა ახალი კალეიდესკოპის დალაგება დროსა და რესურსებს მოითხოვს.

80
მილგამყვანი „ფორტუნა“

მოსაზრება: „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“ გერმანიისა და აშშ-ის ურთიერთობების ბედს გადაწყვეტს

209
(განახლებულია 21:01 20.01.2021)
საინაუგურაციოდ ჯო ბაიდენმა უსიამოვნო საჩუქარი მიიღო აშშ-ის საკვანძო პარტნიორ გერმანიისგან. ეს პრობლემების საგულდაგულოდ შეფუთული და ბაფთით შეკრული კვინტესენციაა, რომელთანაც ახალ ადმინისტრაციას ექნება საქმე.

ირინა ალქსნისი

შეერთებულმა შტატებმა სანქციები დააწესა რუსული მილგამყვანი ხომალდის, „ფორტუნას“ წინააღმდეგ, რომელიც „ჩრდილოეთის ნაკადი-2-ის“ მშენებლობაში მონაწილეობს. ამასთან, როგორც გერმანული მედია წერს, ბერლინში ამერიკის საელჩომ გერმანიის ხელისუფლებას აცნობა, რომ ახალი შეზღუდვების დაწესება იგეგმება.

გერმანიის ხელისუფლებამ ამაზე პასუხად განაცხადა, რომ „ეს სინანულით მიიღეს მხედველობაში“, ანუ შეშფოთება ფორმალურადაც კი არ გამოითქვა.

მომხდარი სხვა სიმპტომატური ინციდენტის ორგანულ გაგრძელებად იქცა, რომელიც რამდენიმე დღით ადრე მოხდა.

აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის ყოფილმა მოადგილემ და ჯო ბაიდენის საგარეო პოლიტიკის მრჩეველმა არჩევნებში ნიკოლას ბერნსმა წამოაყენა იდეა, ერთდროულად გაიყინოს ამერიკის სანქციები გაზსადენის წინააღმდეგ და ასევე შეჩერდეს მისი მშენებლობა, რათა ახალ ადმინისტრაციას, მიეცეს შესაძლებლობა „კონფიდენციალურად და გონივრულად დაელაპარაკოს გერმანიის მთავრობასა და სხვა მონაწილე ქვეყნებს“.

აშკარაა, რომ ბერნსი საკუთარი ინიციატივით კი არ მოქმედებდა, არა,მედ ვაშინგტონის წინადადებას ახმოვანებდა.

მაგრამ გერმანელებმა უბრალოდ უგულებელყვეს ეს წინადადება. ბუნდესტაგის ენერგეტიკის საკითხთა კომიტეტის ხელმძღვანელმა კლაუს ერნსტმა „სრულიად უადგილო“ უწოდა შტატებთან გერმანიის ენერგეტიკულ პოლიტიკაზე მსჯელობა.

მან ხაზი გაუსვა, რომ „ჩრდილოეთის ნაკადი-2-ის“ მშენებლობა ღრმად ევროპული საქმეა, აქვს ყველა აუცილებელი ნებართვა და ამიტომ სწრაფად უნდა დასრულდეს“.

ბოლო ათწლეულის ამერიკული საგარეო პოლიტიკა, რომელშიც ჩავარდნად იქცა დონალდ ტრამპის პრეზიდენტობა და რომლის აღორძინებასაც გეგმავენ დემოკრატები, უფრო ხშირად ხასიათდება როგორც გლობალისტური. ის მოიცავს ორ საკვანძო და ერთნაირად მნიშვნელოვან ელემენტს — პროცედურულ-ინსტიტუციონალურსა და იდეოლოგიურს.
იდეოლოგიაზე პასუხს აგებს ყველაზე ლიბერალურ-მოწინავე იდეათა მოცულობითი კომპლექსი — დაწყებული ლგბტ პროგრესით, დასრულებული ეკოლოგიური მოსაზრებით ხორცის ჭამაზე უარის თქმით. ამასთან ადეპტების რადიკალიზმი სულ უფრო ხისტი ხდება.

ინსტიტუციონალური ნაწილი ასევე კარგად არის ცნობილი საზოგადოებისთვის და ზეეროვნულ ორანიზაციათა, დოკუმენტებისა და პროცედურების სისტემას წარმოადგენს. პოპულარულია მოსაზრება (და არცთუ უსაფუძვლო), რომ ამ სახით აშშ მრავალი წლის განმავლობაში განამტკიცებდა დომინირებას მსოფლიოსთვის მისთვის ხელსაყრელი წესების თავს მოსახვევად და გლობალური ლიდერობის სამუდამოდ დასაფიქსირებლად.

ის, რომ რაღაც ისე არ წავიდა, გასაგები ძალიან გვიან გახდა. სულ უფრო მეტმა ქვეყანამ ისწავლა თამაში და მოგება მათდამი უსამართლო სისტემაში. რუსეთი და მის მიერ მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციის წესების თავის სასარგებლოდ გამოყენება უფრო თვალსაჩინო მაგალითია, ვიდრე გამონაკლისი. ამას ამტკიცებდა კიდეც ტრამპი მთელი ოთხი წლის განმავლობაში, უყოყმანოდ გამოჰყავდა რა შტატები მრავალრიცხოვანი საერთაშორისო შეთანხმებებიდან და ორგანიზაციებიდან: რეალურად ისინი არც ისე ხელსაყრელია ამერიკისთვის, როგორც მიჩვეულები არიან ფიქრს.

ძნელი არ არის მიხვედრა, რომ აშშ-ის მცირერიცხოვან პრივილეგირებულ პარტნიორებს, რომელთაგან ერთ-ერთი გერმანიაა, მით უმეტეს აქვთ განსაკუთრებული ბონუსები, და როგორც უკვე აშკარა გახდა, ამით კარგად სარგებლობა ეხერხებათ.
სწორედ ამიტომ იყო ბერლინისთვის ასე უხერხული ტრამპი, რომელიც სიმართლეს პირდაპირ ამბობდა, პირდაპირ ჩეხავდა და ანგრევდა გერმანიის მიერ აწყობილ სქემას საკუთარი სუვერენიტეტის თანდათანობით, უხმაუროდ აღდგენისა და ამერიკის თავის ინტერესებში გამოყენების შესახებ.

სწორედ ამიტომ გერმანიის ხელისუფლებამ პირდაპირ ეიფორიით აღიქვა ბაიდენი, როგორც აშშ-ის ახალი პრეზიდენტი: ეს გერმანიისთვის ბევრად კომფორტული ურთიერთობების ფორმატის დაბრუნებას მოასწავებს — რა დროსაც პროპაგანდისტული რიტორიკა და აუჩქარებელი კულუარულ-ლობისტური პოლიტიკური პროცესი სრულად ემთხვევა ერთმანეთს, და ამ ხმაურში წარმატებით შეიძლება გერმანიისთვის ხელსაყრელი დღის წესრიგის წამოწევა.

სწორედ ასე ხდება „ჩრდილოეთის ნაკადი-2-ის“ შემთხვევაში. ბოლო თვეებში არაერთი ნაბიჯი გადაიდგა ოკეანისგაღმური სანქციების ზეწოლისგან „ჩრდილოეთის ნაკადი-2-ის“ მაქსიმალურად დასაცავად. შეიცვალა ხომალდ „ფორტუნას“ მფლობელი. მეკლენბურგ-წინა პომერანიის მიწის პარლამენტმა შექმნა ფონდი, რომელმაც ხელი უნდა შეუწყოს პროექტის ოპერაციულ საქმიანობას.

ყველაზე საინტერესო ისაა, რომ ამ სტრუქტურის დახმარებით გერმანიის ხელისუფლება ერთდროულად ორი კურდღლის მოკვლას ცდილობს: თავად მშენებლობის მხარდაჭერის გარდა, ისინი მის საინფორმაციო-იდეოლოგიურ მხარდაჭერას უზრუნველყოფენ, რამდენადაც ახალ ორგანიზაციას „მეკლენბურგ-წინა პომერანიის კლიმატისა და გარემოს დაცვის ფონდი ეწოდება“, ხოლო ოფიციალურ მიზნად „გერმანიის კლიმატური მიზნების მიღწევაა“ დასახელებული. ამგვარად ეკოლოგიური დღის წესრიგი „ჩაჭერილია“, ვინაიდან სწორედ „მწვანეებს“ იყენებენ ყველაზე აქტიურად „ჩრდილოეთის ნაკადი-2-ის“ ტორპედირებისთვის ქვეყნის შიგნით.

ჯო ბაიდენის გუნდი მეტად რთულ ვითარებაში აღმოჩნდა. მათ არ შეუძლიათ ხმამაღალი სკანდალი მოუწყონ სტრატეგიულ პარტნიორს და რადიკალური ზომები გაატარონ მის წინაარმდეგ, როგორც ამას ტრამპი გააკეთებდა. ეს უბრალოდ ეწინააღმდეგება დასავლური ერთიანობის აღდგენის იმ პროექტს, რომლითაც დემოკრატები ხელისუფლებაში მოვიდნენ. მით უმეტეს, რომ ბერლინი ვაშინგტონს ერთგულ ქვეშევრდომულ აღმაფრენასა და უღრმეს იდეოლოგიურ მოკავშირეობას უმტკიცებს, რაც კიდევ ერთხელ წარმოაჩინეს თავიანთი სინქრონული აღშფოთებით რუსეთში ალექსეი ნავალნის დაკავების გამო.

ჩვეული მეთოდები კი კულუარული „მეჟდუსაბოიჩიკებისა“ და ზეწოლის თანდათანობით გაძლიერების გზით, თვეების განმავლობაში გაწელვით იმუქრება: გერმანელები მეტად გაწაფულები არიან საერთაშორისო-ბიუროკრატიული გაწიე-გამოწიესა და ბიუროკრატიის მოწყობაში. იმ დროისათვის „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“ უბრალოდ ბოლომდე აშენდება და ამერიკელებს მუშტების ქნევა დაუგვიანდებათ.

ჯო ბაიდენის პრეზიდენტობის პირველივე დღეებიდან ახალი ადმინისტრაცია იძულებული აღმოჩნდება, არჩევანი გააკეთოს კატეგორიულად მიუღებელ ტრამპიზმსა და იდეოლოგიურად სწორ, მაგრამ კატეგორიულად არაეფექტურ ლიბერალურ გლობალიზმს შორის.

სხვათა შორის, გერმანიას თავისი სირთულეები აქვს. გუშინ „გაზპრომმა“ გააფრთხილა გაზსადენისთვის რისკებზე პოლიტიკური ზეწოლის გამო, რასაც შეიძლება პროექტის შეჩერება ან მისი გაუქმებაც კი მოჰყვეს. ეს გაფრთხილებაა უპირველესად ბერლინისთვის, რომელმაც, დამოუკიდებლობისა და გეოპოლიტიკური გაძლიერებისკენ სწრაფვაში, კარგ იდეად მიიჩნია ანტირუსული კარტის გათამაშება ნავალნის მოწამვლის სახით, და კიდევ ერთხელ დაივიწყა, რა მტკივნეული პასუხის გაცემა იცის რუსეთმა მსგავსისთვის.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

209
ლევან გიგინეიშვილი

ლევან გიგინეიშვილი: თითოეული მოვლენა უნდა დავაფასოთ-ასეთი მიდგომით სამყაროს ვასუნთქებთ

0
(განახლებულია 15:57 21.01.2021)
ლევან გიგინეიშვილი სამყაროს ფილოსოფიურ აღქმის შესახებ საუბრობს და ამ თემას სხვადასხვა მწერლის მოსაზრების საფუძველზე მიმოიხილავს.
ლევან გიგინეიშვილი: თითოეული მოვლენა უნდა დავაფასოთ-ასეთი მიდგომით სამყაროს ვასუნთქებთ
„ალბერ კამიუსთან ისე არის, რომ შენ უნდა გაანთავისუფლო სამყარო დაუშვებელი იერარქიზაციისგან. თითოეული მოვლენა უნდა დააფასო მისივე თავისუფლებაში. დაე, გამრავლდეს სამყარო. ნიცშე ამბობს, რომ მე ვარ დიდი განმათავისუფლებელი და სამყაროს ყველა ნივთს ვათავისუფლებო. ამით კი მათ თავისთავად ღირებულებასა და მნიშვნელობას ვანიჭებო“. -აცხადებს ლევან გიგინეიშვილი.

ფილოსოფოს ლევან გიგინეიშვილის აზრით: „ნივთებზე, რომლებიც შებოჭილი იყვნენ იდეებით და რაღაც გამაერთიანებელი წნეხით, ნიცშე აცხადებს, რომ მათ ეს წნეხი მოვუხსენიო. მისი აზრით, ცხოვრებას მაქსიმალურად უნდა მივცეთ ნაირფეროვნება და ფერადოვნება.“

0