პროტესტი მინეაპოლისში

მოსაზრება: დემოკრატების სუპერიარაღი საკუთარი ამომრჩევლის წინააღმდეგ

72
(განახლებულია 19:31 31.08.2020)
აშშ-ში ახლა უნიკალური ექსპერიმენტი ტარდება, რომელშიც საცდელი ბოცვრების როლს ამერიკელი ამომრჩევლები ასრულებენ.

ივან დანილოვი

ექსპერიმენტის არსი იმაში მდგომარეობს, რომ ამომრჩევლებს პოლიტიკური რეალობის ორ ვერსიას სთავაზობენ. ოფიციალური ვერსიის თანახმად, რომელსაც ამერიკელებს მეინსტრიმული მედიის ჟურნალისტები, დემოკრატიული პარტიის პოლიტიკოსები, ჰოლივუდელი ვარსკვლავები და ასევე NBA-ს სპორტული კერპები სთავაზობენ, აშშ-ში მშვიდობიანი პროტესტები იმართება პოლიციური ძალადობისა და რასიზმის წინააღმდეგ და ასევე სოციალური სამართლიანობისთვის. რეალური ვერსიის თანახმად კი, ამერიკაში ახლა მასობრივი არეულობა ხდება, რა დროსაც „სოციალური სამართლიანობისთვის“ მებრძოლები წვავენ მაღაზიებს, სცემენ გამვლელებს, ხოლო დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენელი მერები და გუბერნატორები პოლიციას მოუწოდებენ, არ ჩაერიონ მოვლენებში. ამ ვერსიას ის ამერიკელები იზიარებენ, რომლებიც მასმედიიდან კი არ იღებენ ინფორმაციას, არამედ თავად ადევნებენ თვალს მომხდარს და არც მთლად ენდობიან მსახიობებსა და მილიონერ კალათბურთელებს.

ამ ორ ვერიას შორის განსხვავების აპოთეოზად იქცა CNN-ის სიუჟეტი, რომელშიც კორესპონდენტი ცეცხლის ალში გახვეული შენობის ფონზე იდგა, ხოლო ეკრანზე თავს იწონებდა წარწერა: „ცეცხლოვანი, მაგრამ ძირითადად მშვიდობიანი პროტესტი“.

დემოკრატიული პარტიის ლოგიკა ამ შემთხვევაში ასე გამოიყურება: არ შეიძლება მოსთხოვო პოლიციას ჩაერიოს და აღკვეთოს მასობრივი აქციის მონაწილეების ვანდალიზმი და მაღაზიების ძარცვა, ვინაიდან „მშვიდობიანი დემონსტრანტები“ — ეს დემოკრატების ერთ-ერთი უმთავრესი პოლიტიკური აქტივია. მეორეც, თავად საპროტესტო აქციები“ იმისთვისაა საჭირო, რომ ტრამპის ამომრჩევლებს, ფიზიკური ძალადობის საფრთხის გამო, ეშინოდეთ მისთვის ხმის მიცემა. უფრო მეტიც, დემოკრატიული პარტია და განსაკუთრებით მისი რადიკალური ფრთა სრულად ჩაეწერა სისტემურ რასიზმში ტრამპისა და ამერიკელი პოლიციელების დადანაშაულების სტრატეგიაში. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ პოლიციისთვის მხარის დაჭერა მათთვის არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება: ბაიდენი სულელად გამოჩნდება, მერები და გუბერნატორები კი, რომლებმაც უკვე შეუმცირეს ბიუჯეტები და ადგილობრივი პოლიციის დეპარტამენტები დაშალეს, კიდევ უფრო სულელებად წარმოჩინდებიან. ბოლოს და ბოლოს, ბაიდენის შტაბი აკონტროლებს უმძლავრეს მედიამანქანას პლანეტაზე.

სწორედ ამით აიხსნება, ერთი მხრივ, აბსოლუტურად ფორმალური მიდგომა მაღაზიების, პიცერიებისა თუ ბენზინგასამართი სადგურების მფლობელებსა და თანამშრომლებზე ძალადობის დაგმობისადმი, რომელთა ქონებაც ადგილობრივი ხელისუფლების სრული წაყრუებით ნადგურდება, ხოლო მეორე მხრივ — თავად „მშვიდობიანი პროტესტის“ სრული და ღრმად ემოციური მხარდაჭერა ბაიდენის კამპანიის ოფიციალური პირების მხრიდან. მათი თვალსაზრისით, მას, ვინც აკონტროლებს ტელევიზორსა და სოციალურ ქსელებს, შეუძლია თავს რეალობისა და ჯანსაღი აზრის აბუჩად აგდების ნება მისცეს.

შეიძლება ეს ცინიკურ შეფასებად მოგეჩვენოთ (მით უმეტეს, რომ მას „რუსული პროპაგანდა“ გამოთქვამს), მაგრამ ტრამპის გულწრფელად მოძულე ზოგი ამერიკელი ჟურნალისტიც კი ანალოგიურად მსჯელობს.

„დემოკრატ ლიდერებს, დაწყებული კენოშის საძულველი მერიდან (ქალაქი, რომელიც ქუჩის ბრძოლების, მასობრივი არეულობებისა და ადამიანური მსხვერპლის ადგილად იქცა — ავტ.) და დასრულებული საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეებით, არ სურთ მართალი საქმისთვის ჩირქის მოცხება, რესპუბლიკელების თავდასხმების გაძლიერება თუ თავიანთი პროგრესული ელექტორალური ბაზის განრისხება. ამგვარად დემოკრატები განაგრძობენ ძალადობაზე რეაქციის გაშალაშინებას და დაშოშმინების იმედი აქვთ, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ყველაფერი მთელი ზაფხულის განმავლობაში გრძელდება. <...> ზოგი გამონაკლისით, მედია უხალისოდ აშუქებდა ზაფხულის არეულობებსა და ძალადობის აფეთქებას. The New York Times კვირების განმავლობაში ყურადღებას არ აქცევდა ან ამცირებდა ამ თემის მნიშვნელობას“.  

ახლა ამერიკულ ისტებლიშმენტს, რომელიც ფსონს იმაზე დებდა, რომ დემოკრატიული პარტიის ძალოვანი ფრთა ტრამპის ამომრჩევლებს დააშინებდა „მემარჯვენე სექტორისა“ და მისი მსგავსი ორგანიზაციების მიერ აპრობირებული მეთოდებით, ხოლო სრული მედიამხარდაჭერა თავად დემოკრატებს რესპექტაბელობას შეუნარჩუნებდა, პრობლემა აქვს. მედიური რეალობის შექმნის ექსპერიმენტი, რომელსაც სინამდვილის დამარცხების უნარი აქვს, ნეგატიურ შედეგს უახლოვდება მათთვის, ვისაც მედიაპროპაგანდისა და ქუჩის ძალადობის ყოვლისშემძლეობისა სჯერა.

როგორც ახალი ამბების პორტალი Axios წერს, „ჯო ბაიდენთან დაახლოებულ დემოკრატებს სულ უფრო ეშინიათ იმისა, რომ ძარცვა და ძალადობა ქალაქებში ტრამპს უფრო დაეხმარება, განსაკუთრებით, მერყევ ამერიკელთა შორის. ამ მასშტაბური ისტორით აიხსნება საარჩევნო რბოლის მდგომარეობა, როცა ზოგი დემოკრატი პანიკაშია იმის გამო, რომ შეიძლება ტრამპმა გაიმარჯვოს“.

იმ პირობებშიც კი, როცა ტრამპის ბევრი მხარდამჭერი უარს ამბობს სოციოლოგიურ სამსახურებთან ურთიერთობაზე, ანონიმურობის დარღვევის, სამსახურში შემდგომი პრობლემებისა თუ მუქარის შიშით სიმართლეს არ პასუხობს სოციოლოგების შეკითხვებს, საკვანძო შტატებში გამოკითხვები და ფოკუს-ჯგუფები აჩვენებს, რომ მოქმედი პრეზიდენტის მიმართ სიმპათია იზრდება. სწორედ ეს იწვევს იმ „პანიკას“, რომელსაც მეინსტრიმული ჟურნალისტები უჩივიან.

მიუხედავად იმისა, რომ მეინსტრიმული პროგნოზები და სოციოლოგების მოდელები (რომლებიც 2016-ში ჰილარი კლინტონს უწინასწარმეტყველებდნენ გამარჯვებას) ერთსულოვნად პროგნოზირებენ ჯო ბაიდენის გამარჯვებას, იქმნება შთაბეჭდილება, რომ საზოგადოების ძალადობრივად დაშინება და მედიური მანიპულაციები დემოკრატებს მორიგ უსიამოვნო სიურპრიზად შეუბრუნდებათ.

შესაძლოა რეალობას მოწყვეტილ ჟურნალისტებსა და ექსპერტებს ძალიანაც უჭირდეთ იმის დაჯერება, რომ თითოეული გადამწვარი პატარა მაღაზია თუ კაფე — ეს ტრამპის მხარდასაჭერად მძლავრი სარეკლამო აქციაა. ხოლო როცა დამრბევები მიზანმიმართულად ანადგურებენ ეთნიკური უმცირესობის კუთვნილ ბიზნესებს, ამომრჩევლის დარწმუნება იმაში, რომ ვანდალები მშვიდობიანად იბრძვიან სოციალური სამართლიანობისთვის და ასევე „თეთრი რასიზმის“ წინააღმდეგ, თვით CNN-საც კი გაუჭირდება NBA-ს ყველა ვარსკვლავის „კვერის დაკვრითაც“.   

მინეაპოლისში განადგურებული ვიეტნამური რესტორნის მფლობელმა იუმ ნგუენმა ჟურნალისტებთან საუბრისას თქვა:

„იმის ცქერა, როგორ ანადგურებდნენ მაროდიორები ჩვენს ოჯახურ ბიზნესს, შემზარავი იყო. ისინი ამას ხარხარითა და დაცინვით აკეთებდნენ. არ მოგატყუებთ, დღეს ლამის ტყვია ვესროლე ერთს. ეს ქვა აიღო და ჩემი ოჯახის ფოტო ჩალეწა, თან თვალებში მიყურებდა. ვუთხარი *****…–მეთქი და ცრემლები წამომივიდა. მეტი აღარ შემიძლია“.

ამ კაცის თავშეკავება მართლაც რომ შესაშურია. ის აშკარად აცნობიერებდა, რომ მინეაპოლისში, რომელსაც დემოკრატები აკონტროლებენ, დამრბევების მოკვლა სამუდამო ციხეს ნიშნავს სამართლიანი მართლმსაჯულების გარეშე. თუმცა ერთი რამ უეჭველია: ყოველ ჯერზე, როცა მსგავსი რამ ხდება, ამერიკული საზოგადოების გარკვეულ სეგმენტში იზრდება ტრამპისთვის ხმის მიცემის მზადყოფნა.

მთელი ამ ისტორიიდან ორი მნიშვნელოვანი დასკვნის გაკეთება შეიძლება. პირველი: მასმედია ყოვლისშემძლე არ არის და მედიური რეალობის თავს მოხვევის განუწყვეტელი მცდელობები რეალობას კი არ ცვლის, არამედ მასმედია ნარატივს აქუცმამცებს. და მეორე, კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი: თუ ამერიკული ელიტები ერთმანეთთან ურთიერთობას შეიარაღებული დამრბევებისა და მთელი კვარტლების გადამბუგავების დახმარებით არკვევენ, ე.ი. ჩვენ წინაშე მსოფლიო ჰეგემონი კი არა, არამედ ბანალური „ბანტუსტანი“ დგას, რომელსაც იმავდროულად ბირთვული იარაღიც აქვს და მსოფლიოს ფინანსური სისტემის საკვანძო ელემენტებსაც აკონტროლებს. ეს კი საკმაოდ შემაშფოთებელი კონფიგურაციაა, თუ მას იმ რისკების ჭრილში განვიხილავთ, რომელსაც აშშ წარმოადგენს მთელი მსოფლიოსთვის.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

72
თეთრი სახლი

მოსაზრება: რატომ განუახლა შეერთებულმა შტატებმა ირანს სანქციები

29
(განახლებულია 19:32 22.09.2020)
შეერთებულმა შტატებმა ანტიირანული სანქციები სრული მოცულობით აღადგინა. სახელმწიფო დეპარტამენტმა ეს იმით ახსნა, რომ თეირანი არ ასრულებს „ბირთვული შეთანხმების“ პირობებს.

გალია იბრაგიმოვა

გაეროსა და ევროკავშირში ამერიკელთა არგუმენტები დამაჯერებლად არ ჩათვალეს და უარი თქვეს, შეერთებოდნენ ვაშინგტონს. რისკენ ისწრაფვის თეთრი სახლი და რა პოზიცია აქვს საერთაშორისო საზოგადოებას?

ცალმხრივი ზეწოლა

„გაეროს უშიშროების საბჭომ არ გაუხანგრძლივა ირანს იარაღის მიწოდებაზე ემბარგო. მაგრამ აშშ უმოქმედოდ არ რჩება და სანქციები დააბრუნა. თუმცა ამჯერად არა მარტო თეირანის, არამედ ემბარგოს ყველა დამრღვევის მიმართ“, — განაცხადა მაიკ პომპეომ და მოუწოდა ევროკავშირს, მხარი დაუჭიროს ვაშინგტონს.

მაგრამ რეაქცია საპირისპირო გამოდგა. გერმანიის, დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის საგარეო უწყებების ხელმძღვანელებმა („ევროსამეული“) ერთობლივი განცხადება გაავრცელეს, რომლითაც თეთრი სახლის ნაბიჯებს გმობდნენ.

„აშშ ირანულ პროგრამაზე მოქმედების ერთობლივი ყოვლისმომცველი გეგმიდან 2018 წლის 8 მაისს გავიდა და აღარ მიიჩნევა „გარიგების“ მონაწილედ. ამასთან დაკავშირებით ვაშინგტონის არანაირ გადაწყვეტილებას არ აქვს იურიდიული ძალა“, — აღნიშნეს „ევროსამეულის“ მინისტრებმა.

პარიზი, ბერლინი და ლონდონი, პირიქით, სანქციების შესუსტებას განაგრძობენ. მინისტრების თქმით, ირანისთვის შეზღუდვების მოხსნა გაეროს უშიშროების საბჭოს 2231-ე რეზოლუციითა გათვალისწინებული. ამ დოკუმენტმა ოფიციალურად დაამტკიცა 2015 წელს შეთანხმებული „ბირთვული გარიგება“.

„ჩვენ გამუდმებით ვუჭერდით მხარს მის შენარჩუნებას და განვაგრძობთ ამის კეთებას“, — ხაზი გაუსვეს ევროპელებმა.

ევროპული დაპირებები

დონალდ ტრამპი „გარიგებიდან“ ორი წლის წინ გავიდა და მიზეზად ის დაასახელა, რომ თეირანი ფარულად ავითარებს ბირთვულ პროგრამას. მას არანაირი მტკიცებულებები არ მოუყვანია, თუმცა სანქციების დაბრუნება კი მოითხოვა.

რუსეთმა, ჩინეთმა და ევროპელებმა ეს დაგმეს და ხაზი გაუსვეს, რომ დოკუმენტი აშშ-ის გარეშეც განაგრძობს მოქმედებას. გერმანიამ, საფრანგეთმა და დიდმა ბრიტანეთმა სპეციალური კანონიც კი მიიღეს, რომელიც კომპანიებს ირანთან თანამშრომლობის უფლებას ანიჭებს. იმისათვის, რომ ბიზნესს აშშ-ის ზეწოლისა არ შეშინებოდა, განსაკუთრებული საფინანსო მექანიზმი INSTEX-იც კი შეიმუშავეს.

თუმცა, ეფექტი შეზღუდული აღმოჩნდა. კომპანიები მაინც ტოვებდნენ ირანის ბაზარს და ისლამური რესპუბლიკის ეკონომიკა მკვეთრად დაეცა. თეირანთან თანამშრომლობა ჩინელებმაც კი გაწყვიტეს, მიუხედავად იმისა, რომ პეკინმა დაგმო ამერიკული სანქციები.

ირანის ხელისუფლებამ მოლოდინის რეჟიმი აირჩია იმის იმედით, რომ ევროპელები მოახერხებდნენ ვაშინგტონის დარწმუნებას – არ დაეთრგუნა ბიზნესი. მაგრამ იმის კვალდაკვალ, თუ როგორ გადიოდნენ უცხოური კომპანიები ქვეყნიდან, ხოლო ვაშინგტონის შერბილების იმედი ქრებოდა, თეირანმა ბირთვულ პროგარამაზე შეზღუდვების მოხსნა დაიწყო.

ფორმალურად მოქმედების ერთობლივი ყოვლისმომცველი გეგმა (JCPOA) მუშაობს, მაგრამ „გარიგების“ მონაწილეთა ურთიერთბრალდებები მისდამი ნდობას ანგრევს. თეირანის უარს, დაიცვას დოკუმენტის პირობები, ვაშინგტონი „აიათოლების რეჟიმზე“ ახალი შეტევის ახალ არგუმენტად იყენებს.

„ემბარგოს გაუქმება არ უნდა დაიშვას“

ყველაზე მეტად ამერიკელები იმას უფრთხიან, რომ 18 ოქტომბერს თეირანს იარაღზე ემბარგო მოეხსნება. ამ შიშებს ირანის მეზობლები კიდევ მეტად ამწვავებენ.

მაგალითად, ისრაელი, საუდის არაბეთი, ბაჰრეინი და კუვეიტი მიუთითებენ, რომ აკრძალვების გაუქმების შემდეგ ისლამური რესპუბლიკა ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემებსა და თანამედროვე გამანადგურებლებს შეიძენს რუსეთისა და ჩინეთისგან. ეს გააძლიერებს ირანს და რეგიონში ვითარებას გაართულებს. იმისათვის, რომ ასეთი სცენარი არ დაუშვან, თეირანის მოწინააღმდეგეები აშშ-ის გავლით მოქმედებენ.

აგვისტოში ამერიკელებმა გაეროს უშიშროების საბჭოს წარუდგინეს რეზოლუცია იარაღის ემბარგოს გახანგრძლივების თაობაზე და ეს იმით გაამყარეს, რომ თეირანი „ჰესბოლას“ აიარაღებს ლიბანსა და სირიაში, ასევე შიიტ ბოევიკებსაც აწვდის იარაღს ერაყში, რომლებმაც არაერთხელ მოაწყვეს შეჯახება ადგილობრივ სამხედროებთან.

„ევროსამეული“ ამერიკელების შიშებს იზიარებს, მაგრამ მათ წინადადებას მხარი არ დაუჭირეს. რუსეთმა და ჩინეთმა კი მიანიშნეს, რომ ამ მიმართულებით აშშ-ის ყველა ძალისხმევას დაბლოკავენ. ირანმა, თავის მხრივ, განაცხადა, რომ ასეთი რეზოლუცია საბოლოოდ დაუსვამს ჯვარს „ბირთვულ გარიგებას“.

გაეროს უშიშროების საბჭომ არ მიიღო ამერიკული პროექტი. მაგრამ უკვე ერთი კვირის შემდეგ სახელმწიფო დეპარტამენტმა წარმოადგინა დოკუმენტი, რომელიც თითქოს ადასტურებდა, რომ თეირანი „გარიგებით“ ნაკისრ ვალდებულებებს არღვევდა. მასში საუბარი იყო იმაზე, რომ ირანმა გამდიდრებული ურანი დადგენილ ნორმაზე 300 კგ-ით მეტი დააგროვა.

მაიკ პომპეო არ მალავდა, რომ ვაშინგტონს სანქციების სრული მოცულობით აღდგენა სურდა. უშიშროების საბჭოში მათ შეახსენეს: აშშ-ს არ შეუძლია იმსჯელოს „გარიგების“ პირობების დაცვაზე, ვინაიდან ის იქიდან გავიდა. ამერიკელებმა კი უპასუხეს, რომ ისინი კვლავინდებურად რჩებიან მათ შორის, ვინც რეზოლუცია 2231 დაამტკიცა და, შესაბამისად, ინარჩუნებენ სანქციების უფლებას.

ამასთან მიუთითეს, რომ, „გარიგების“ თანახმად, თუ ირანის მიმართ საჩივრის წარდგენიდან 30 დღის განმავლობაში ზომებს არ მიიღებდნენ, სანქციები აღდგებოდა. ვადა 20 სექტემბერს ამოიწურა.

მოლოდინის დიპლომატია

„გაეროს გენერალური მდივანი ანტონიუ გუტერიში უშიშროების საბჭოში კონსენსუსის არარსებობას დაეყრდნო და ამერიკული სანქციების აღდგენას წინააღმდეგობა გაუწია. ამერიკულ გადაწყვეტილებას იგნორირებით უპასუხეს ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოშიც, ევროპაში კი მკვეთრად გააკრიტიკეს. ვაშინგტონი საკმაოდ დამცირებულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა“, — მიაჩნია ექსპერტ ანდრეი ბაკლიცკის.

მიუხედავად ამისა, ექსპერტი არ გამორიცხავს, რომ ამერიკულმა სანქციებმა მაინც დააფრთხოს უცხოური ბიზნესი. თუ ოქტომბერში იარაღის ემბარგო გაუქმდება, კომპანიებიდან ბევრი მაინც არ მოისურვებს ირანთან ვაჭრობას. აშშ-ის ზეწოლის ქვეშ აღმოჩენის საფრთხე გადაწონის. თუმცა ასეთ შემთხვევაშიც კი ვაშინგტონის ქმედებები მეტისმეტი ჩანს.  

„ევროპული კანონმდებლობა იარაღის ემბარგოს 2023 წლამდე მოიაზრებს. ამიტომ საერთაშორისო აკრძალვების მოხსნის შემთხვევაშიც კი ევროკავშირი ვერ შეძლებს თეირანთან თანამშრომლობას ამ სფეროში. რუსეთთან და ჩინეთთან დაკავშირებით ვითარება კიდევ უფრო საინტერესოა. ამ ქვეყნების ის კომპანიები, რომლებსაც პოტენციურად შეეძლოთ ირანისთვის იარაღის მიყიდვა, უკვე სანქცირებული არიან. მათ არავინ უშლის ხელს, დადონ პომპეზური გარიგებები თერანთან ემბარგოს მოხსნის შემდეგ. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ თაირანი იარაღს მაშინვე მიიღებს, მაგრამ აშშ-ის მორალური მარცხი აშკარა იქნება“, — მიაჩნია ბაკლიცკის.

საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალისტი რაფაელ სატაროვი, რომელიც აშშ-ში ცხოვრობს, ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რომ თეირანმა აშშ-ის ცალმხრივ სანქციებზე თავშეკავებული რეაქცია გამოავლინა. მისი თქმით, ირანის ხელისუფლებას არ სურს ვითარების გამწვავება ამერიკაში საპრეზიდენტო არჩევნებამდე.

„ისლამურ რესპუბლიკას ესმის, რომ აშშ-ის მიმართ ნებისმიერი მკვეთრი გამონათქვამი მხოლოდ ზიანს მიაყენებს. ტრამპი მაშინვე თავის სასარგებლოდ გამოიყენებს ირანთან მორიგ კრიზისს და რეჟიმზე ზეწოლას გააძლიერებს. გარდა ამისა, ახლა ევროპა, რუსეთი, ჩინეთი და გაერო ირანის მხარეს არიან. სიტყვიერ კონფრონტაციას აზრი არ აქვს. ხოლო ცალმხრივ სანქციებს საერთაშორისოდ აღიარებული კანონიერი ძალა არ აქვს“, — ამბობს სატაროვი.

გამოკითხული ექსპერტები თანხმდებიან, რომ თუ აშშ-ის შემდგომი პრეზიდენტი ჯო ბაიდენი გახდება, ამერიკელები შეძლებენ დაუბრუნდნენ „გარიგებას“. მაგრამ ტრამპის პრეზიდენტობის წლებში ირანის ირგვლივ ვითარება შეიცვალა და ამიტომ „გარიგებაში“ დაბრუნება არც ისე მარტივი იქნება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

29
გათხევადებული ბუნებრივი აირის ტანკერები

მოსაზრება: გაზის მსოფლიო ფასებს ქარიშხალი და ბანდები ადგენენ

29
(განახლებულია 20:58 21.09.2020)
გაზის ბაზარი თანდათან უბრუნდება ძველ მდგომარეობას: საბირჟო ფასები ევროპასა აზია–წყანარი ოკეანის რეგიონში (გათხევადებული ბუნებრივი აირის ბაზრისთვის), შესაბამისად, 130 და 150 დოლარს შეადგენს 1000 კუბურ მეტრზე.

ალექსანდრ სობკო

ფასების ზრდის მიზეზები არსებობს როგორც მოთხოვნის, ისე შეთავაზების მხრიდანაც. მიმდინარე წლის რვა თვეში გათხევადებული ბუნებრივი აირის (LNG) ჯამური იმპორტი, მართალია, მხოლოდ 1,3 პროცენტით, მაგრამ მაინც უფრო მეტი გამოდგა შარშანდელ ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით. LNG-ს იმპორტის მკვეთრი ზრდა ივლისსა და აგვისტოში აჩვენეს ინდოეთმა და ჩინეთმა.

ანუ, თუ მარტივ შეფასებას გავაკეთებთ, LNG-ზე გლობალური მოთხოვნა ახლა გასული წლის დონეზეა, მიუხედავად იმისა, რომ გაზსადენის აირზე მოთხოვნა უფრო დაბალია (ეს რუსეთის ექსპორტიდანაც ჩანს ევროპაში, ხოლო ჩინეთი შუა აზიიდან ამცირებს გაზის იმპორტს). მაგრამ LNG–ბაზარზე ასევე არის სიმძლავრეების სიჭარბე, ვინაიდან მიმდინარე ფონზეც ამუშავდა წინასაინვესტიციო ტალღის ქარხნები (ძირითადად ეს აშშ-ია).

ამიტომ ფასების სტაბილიზებას ხელს ასევე უწყობს შემოთავაზებების ჩავარდნაც: კვლავინდებურად არ მუშაობს მცურავი ქარხანა Prelude ავსტრალიაში (ტექნიკური პრობლემების გამო), იქვეა გაჩერებული Gorgon LNG-ს კიდევ ერთი ტოტი. აშშ-ზე უკვე ბევრი რამ ითქვა.

ცოტა ხნის წინანდელი ზედაბალი ფასების გამო LNG-ს გადმოტვირთვები ზაფხულში ქარხნების გეგმური სიმძლავრეების ნახევრამდე და კიდევ უფრო ქვემოთაც ეცემოდა. ახლა ექსპორტი თანდათანობით აღდგება გლობალური ფასების ზრდასთან ერთად, მაგრამ ქარიშხლების სეზონი ნორმასთან სწრაფ დაბრუნებას ხელს უშლის. უახლოეს თვეებში ამერიკული ექსპორტის ზრდა კვლავ მოახდენს გავლენას ფასებზე.

ანუ კოტირებების აღდგენა ჯერჯერობით არ გამოიყურება სტაბილურად (ამას საცავების გადავსებაც დავუმატოთ), თუმცა ზოგი პროგნოზით, გათბობის სეზონზე სპოტურმა ფასებმა აზიაში შესაძლოა 200 დოლარსაც გადააჭარბოს 1000 კუბურ მეტრზე. ასეთი ფასები კი უკვე შეესაბამება მისაღებ გძელვადიან ფასს ყველა მწარმოებლისთვის. თუმცა, არსებობს ერთი „მაგრამ“. ფასების ასეთი დონე საშუალოწლიური უნდა იყოს და არა მარტო „ზამთრისა“.

მაგრამ წელიწადი რთულია, არატოპური, მისი მიხედვით გრძელვადიანი დასკვნების გაკეთება არ შეიძლება. და ყველაზე საინტერესო: მიმდინარე წელს, პირველად ოცი წლის განმავლობაში, ჯერჯერობით არ მიღებულა არც ერთი ახალი საინვესტიციო გადაწყვეტილება ახალი გამთხევადებელი ქარხნების აგებაზე. შეგახსენებთ, რომ გასულ წელს საინესტიციო გადაწყვეტილებების რეკორდული რაოდენობაა მიღებული. ეს კი სამწლიანი პაუზის (2016–2018 წლები) შემდეგ მოხდა წინა ციკლში (2011–2015 წწ) გადაინვესტირების გამო.

რატომ ხდება ასე? პასუხი მარტივია და გასაგები: ნავთობ–გაზის ყველა კომპანიამ ძალიან დაკარგა შემოსავლები, რის გამოც საინვესტიციო პროგრამებს ამცირებს. მაგრამ, როგორც ცნობილია, ინვესტიციები მხოლოდ მესამედით შემცირდა, რაც თითქოს გათხევადებულ ბუნებრივ აირსაც უნდა შეეხოს.

პასუხის ნაწილი ისაა, რომ LNG-ს ბაზარი ბოლო წლებში პარადოქსულად ვითარდება. ერთი მხრივ, ჩვენ ვხედავთ გაზის მიმდინარე სიჭარბეს და ასევე მწვავე კონკურენციას მომავალში (კატარი, აშშ, რუსეთი, აღმოსავლეთ აფრიკა), ეს ყველაფერი ხელს არ უწყობს მაღალ ფასებს და არ გზავნის საკმარის საბაზრო სიგნალებს ახალ პროექტებში ინვესტიციებისთვის. ერთდროულად ბაზარი მიიჩნევა პერსპექტიულადაც (გაზზე მოთხოვნა ყველა, თვით ყველაზე მწვანე სცენარითაც კი გაიზრდება). ბაზრის განვითარების ერთ-ერთი დრაივერი გახდა ნავთობისა და გაზის ტრანსნაციონალური კომპანიების მონაწილეობა, რომლებმაც ეტაპობრივად დაიწყეს ნავთობიდან გათხევადებულ ბუნებრივ აირზე გადასვლა.

როგორც შედეგი — ძვირი ნავთობის პირობებში (როგორც მაშინ ჩანდა, დიდი ხნის განმავლობაში) ნავთობ–გაზის კომპანიებს პერსპექტიულ გათხევადებულ გაზში შეეძლოთ თანხების ჩადება შემოსავლების საერთო კალათიდან. ან ქარხნებში უშუალო ინვესტიციების გზით, ან ირიბად — LNG-ს გრძელვადიანი კონტრაქტებით შეძენის გზით. რაც გათხევადებული ბუნებრივი აირის ბაზრის შედარებით პატარა მონაწილეებს ქარხნების ასაშენებლად კრედიტების მიღების საშუალებას აძლევდა.

ახლა კი, ნავთობის კოტირებების ვარდნასთან ერთად, ნავთობის ტრანსნაციონალურ კომპანიებს ამისთვის არ სცალიათ. ამას ემატება ისიც, რომ ზოგი მათგანი ნერვიულობს და საკუთარი საინვესტიციო გეგმების „გამწვანებაზე“ საუბრობს.

თავის მხრივ, ნავთობგიგანტებს, რომლებსაც სურთ წიაღისეული საწვავის ერთგულები დარჩნენ, ასევე მძიმე ვითარება აქვთ. ეს ჩანს კომპანია ExxonMobil-ის მაგალითზე, რომლის  ფინანსური მდგომარეობა ახლა არასახარბიელოა.

ამ კომპანიას გეგმებში ორი მთავარი და მსხვილი LNG–პროექტი ჰქონდა: Golden Pass LNG აშშ-ში და Rovuma LNG მოზამბიკში. ახლა ორივე გადადებულია — ამერიკულ ქარხანაზე გადაწყვეტილების მიღება მინიმუმ ერთი წლით ყოვნდება, ხოლო მოზამბიკურისა — 2023 წლამდე. პაპუა–ახალ გვინეაში მოქმედი LNG–ქარხნის გაფართოების გეგმებიც ასევე უკეთესი დროისთვის გადაიდო.

დანარჩენი ამერიკული ქარხნები, რაღა თქმა უნდა, ასევე არ ჩქარობენ ახალი გადაწყვეტილებების მიღებას. ადგილზეა გაჭედილი სიტუაცია აღმოსავლეთ აფრიკაშიც. შეგახსენებთ, რომ ამ რეგიონის შელფი (მოზამბიკი, ტანზანია) მოპოვებების ერთ-ერთ ახალ პერსპექტიულ ცენტრად განიხილებოდა. პროექტ Exxon-ის გადავადებაზე უკვე მოგახსენეთ, აი Mozambique LNG-ს კი რეგულარულად უშლიან ხელს რეგიონში მოქმედი ექსტრემისტული ჯგუფები, რაც კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს მისი მშენებლობის ვადაში დასრულების საკითხს. ტანზანიაში ქარხნების გეგმების შესახებ ბოლო დროს თითქმის აღარც იხსენებენ.

ამ ყველაფრიდან შეიძლებოდა დაგვესკვნა, რომ საშუალოვადიან პერსპექტივაში შეთავაზებების დეფიციტის მოწმენი გავხდებოდით. ასეც იქნებოდა, რომ არა კატარის გეგმები ერთბაშად რამდენიმე ახალი ქარხნის თაობაზე. ოფიციალური საინვესტიციო გადაწყვეტილება ჯერ არ მიღებულა, მაგრამ წინასწარი სამუშაოები აქტიურად მიმდინარეობს. ხოლო LNG-ს დაბალი თვითღირებულება კატარს იაფად აშენების საშუალებას მისცემს.

დაბოლოს, კიდევ ერთი ფაქტორი, რომელიც გაურკვევლობას ბადებს: ფასწარმოქმნის მექანიზმები. სპოტური ბაზრის განვითარების მიუხედავად, ბოლო დრომდე ნავთობზე ფასების ბმა გათხევადებული აირის მწარმოებლებს რენტაბელობის გარანტიას აძლევდა. ამასთან, ძვირი ნავთობისა და LNG-ში მზარდი კონკურენციის ფონზე ამ ბმის კოეფიციენტი ბოლო წლებში ახალ კონტრაქტებში სულ უფრო და უფრო ეცემოდა. ახლა ნავთობი გაიაფებულია, მაგრამ ნაკლებსარწმუნოა, რომ მყიდველები ძველ, მაღალ კოეფიციენტებზე დაბრუნებას მოისურვებენ. ხოლო 45-დოლარიანი ნავთობისა და გაზის ბმის ბოლოდროინდელ 0,11 კოეფიციენტის პირობებში გათხევადებული ბუნებრივი აირი სულ დაახლოებით ხუთი დოლარი ეღირება მილიონ BTU-ზე, ანუ დაახლოებით 180 დოლარი 1000 კუბურ მეტრზე. ხოლო მყიდველებს სულ უფრო აინტერესებთ სპოტური ფასების გაზი, მით უმეტეს, რომ კატარიდან, გრძელვადიანი კონტრაქტების ეტაპობრივი ამოწურვის კვალდაკვალ, სულ უფრო მეტი LNG გამოვა საბირჟო ბაზარზე.

შეგახსენებთ იმასაც, რომ აზია–წყნარი ოკეანის რეგიონის განვითარებად ქვეყნებს გაზის დიდი მოცულობების „გადახარშვის“ უნარი აქვთ, მაგრამ მხოლოდ დაბალი ფასებით, მაქსიმუმ 200 დოლარი 1000 კუბურ მეტრზე ან კიდევ უფრო ნაკლები.

ყველა ეს ფაქტორი გაურკვევლობასა და ბაზრის განვითარების ერთგვარ პარადოქსულობას იწვევს. ბუნებრივი აირი და LNG კვლავაც ძალიან პესპექტიულ საწვავად რჩება, მაგრამ მაღალკონკურენტულ ბაზარზე, რომელზეც მოთხოვნა დამაჯერებლად გაიზრდება მხოლოდ საკმარისად დაბალი ფასებით.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

29
მაიკლ პენსი

ინციდენტი ჰაერში: აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის თვითმფრინავი მოულოდნელად დაჯდა

0
(განახლებულია 13:54 23.09.2020)
ირკვევა, რომ ინციდენტი აფრენიდან მოკლე ხანში მოხდა, რის შემდეგაც ვიცე–პრეზიდენტის ხომალდი სიფრთხილის ზომებიდან გამომდინარე დასვეს ნიუ–ჰემპშირში

თბილისი, 23 სექტემბერი — Sputnik. ვაშინგტონიდან აფრენილი თვითმფრინავი, რომლის ბორტზეც აშშ–ის ვიცე–პერზიდენტი მაიკლ პენსი იმყოფებოდა, მოულოდნელად დაეშვა ნიუ–ჰემპშირის აეროპორტში, იუწყებაCNN–ი პენსის პრესმდივანზე დაყრდნობით.

​გავრცელებული ინფორმაციით, თვითმფრინავის შტატგარეშე დაჯდომის მიზეზი — ეს ჰაერში ფრინველთან შეჯახება იყო.

ირკვევა, რომ ინციდენტი აფრენიდან მოკლე ხანში მოხდა, რის შემდეგაც ვიცე–პრეზიდენტის ხომალდი სიფრთხილის ზომებიდან გამომდინარე დასვეს ნიუ–ჰემპშირში.

როგორც გამოცემა წერს, მაიკლ პენსი და მისი თანმხლები პირები ვაშინგტონში სატვირთო თვითმფრინავით დაბრუნდნენ.

0
თემები:
მსოფლიო დღეს