ამერიკელი სამხედრო

 „უკვე შტაბები გადააქვთ“ - რას ამზადებს აშშ-ის არმია აღმოსავლეთ ევროპაში

1224
(განახლებულია 17:10 24.08.2020)
ამერიკელები რუსეთის საზღვრებთან სამხედრო ძალების მობილიზებას განაგრძობენ. სახელმწიფო მდივანმა მაიკ პომპეომ და პოლონეთის თავდაცვის მინისტრმა მარიუშ ბლაშჩაკმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას, რომლითაც პენტაგონი ქვეყანაში დამატებით ათას ჯარისკაცს გადაისვრის.

ანდრეი კოცი

იგივე შეთანხმების საფუძველზე, ასევე გადაიყვანს სახმელეთო ჯარების მეხუთე კორპუსის სარდლობას. ვაშინგტონში არ მალავენ, რომ ამ ყველაფრის ერთადერთი მიზანი - ევროპის მიმართულებით რუსეთის შესაძლებლობების შეზღუდვაა. 

რუსეთთან გამკლავება

ეს არ არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ვარშავა ვაშინგტონს სამხედრო დახმარების თხოვნით მიმართავს. ჯერ კიდევ 2018 წელს პოლონეთმა აშშ-ს შესთავაზა ქვეყანაში ამერიკული ჯავშანსატანკო ბრიგადის განთავსება და ამისათვის ერთ-ნახევარი-ორი მილიონი დოლარის ხარჯის გაწევის მზადყოფნაც გამოხატა. პრეზიდენტმა ანჟეი დუდამ ახალი ბაზისთვის სახელწოდებაც კი მოიფიქრა: „ფორტ ტრამპი“. როგორც ჩანს, აშშ-ის ლიდერს ვარშავის ლოიალობაში ეჭვი რომ არ შეჰპარვოდა. თავდაცვის მინისტრმა მარიუშ ბლაშჩაკმა კი განაცხადა, რომ ბაზის გახსნა - გადაწყვეტილი საკითხი იყო.  

შეგახსენებთ, რომ პოლონეთში როტაციის საფუძველზე ისედაც განთავსდა ამერიკული სამხედრო კონტინგენტი. თუმცა ოფიციალური ვარშავასთვის ეს საკმარისი არ აღმოჩნდა. მთელი გასული წელი პოლონელი პოლიტიკოსები და მასმედია ამტკიცებდნენ, რომ სწორედ მათი ქვეყანა, და არა გერმანია, უნდა გამხდარიყო აშშ-ის ჯარების მთავარი ბაზა ევროპაში. საუბარი აღმოსავლეთით ტაქტიკური ბირთვული იარაღის გადატანასაც კი შეეხო. რაც, თითქოს, აუცილებელი იყო „აგრესიულ რუსეთთან“ გასამკლავებლად.

შედეგად გერმანიას ცოტა ხანში დატოვებს 12 ათასი ამერიკელი ჯარისკაცი და ოფიცერი. ნახევარი აშშ-ში დაბრუნდება, დანარჩენი კი სხვა ევროპულ ქვეყნებში, მათ შორის, პოლონეთშიც გადანაწილდება. ვარშავაში ჯავშანსატანკო ბრიგადის გაგზავნა პენტაგონში საჭიროდ არ ჩათვალეს და „ფორტ ტრამპი“ ქაღალდზე დარჩა. ამის მიუხედავად, ეს გაძლიერებაც საკმაოდ მნიშვნელოვანია.

ჯარი და ინფრასტრუქტურა

ვარშავასა და ვაშინგტონს შორის დადებული ხელშეკრულება ითვალისწინებს არა მხოლოდ ჯარების გადასროლას, არამედ აშშ-ის შეიარაღებული ძალების მოწინავე სამეთაურო-საშტაბო ინფრასტრუქტურისა და საბრძოლო მზადყოფნის ცენტრების განვითარებას, სამხედრო ქვედანაყოფებისა და საბრძოლო მომზადებისთვის პირობების შექმნას და სხვ. რუსმა დიპლომატებმა შექმნილი ვითარების გამო შეშფოთება უკვე გამოხატეს.

 „კვლავ ვამახვილებთ ყურადღებას, რომ ამერიკული სამხედრო ძალების გაძლიერება უსაფრთხოების პრობლემებს არ აგვარებს, - განაცხადა რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ოფიციალურმა წარმომადგენელმა მარია ზახაროვამ. - პირიქით, ის მხოლოდ აღრმავებს ისედაც რთულ ვითარებას ჩვენს საზღვრებთან, ხელს უწყობს დაძაბულობის და გადაულახავი ინციდენტების რისკების ზრდას. ნატოში გვარწმუნებენ, რომ ეს გაძლიერება - ცალსახად არ არის როტაციული ხასიათის. მაგრამ ესაა სინამდვილის დამახინჯების მცდელობა. ახალი შეთანხმების რეალიზება ხარისხობრივად გაამყარებს პოლონეთში აშშ-ის ძალების შემტევ პოტენციალს“.

სენატორმა ალექსეი პუშკოვმა აშშ-ის პოლონეთში ჯარის გადასროლის გეგმებს უწოდა რუსეთი-ნატოს ფუძემდებელი აქტის მორიგი დარღვევა. ეს დოკუმენტი უკრძალავს ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსს ჯარის რიცხოვნობის გაზრდას აღმოსავლეთ ევროპის იმ ქვეყნებში, რომლებიც ნატოში 1997 წლის შემდეგ გაწევრიანდნენ. პოლონეთი, როგორც ცნობილია, დასავლეთის სამხედრო ბლოკს 1999 წელს შეუერთდა. თუმცა 2014 წლიდან ამერიკელები, როგორც წესი, ფუძემდებელ აქტს იგნორირებას უკეთებენ და მეთოდურად ეწევიან ჯარებისა და სამხედრო ინფრასტრუქტურის მობილიზებას რუსეთის საზღვრებთან.

ჩეხები წინააღმდეგი არიან

ამერიკელები სხვა ვარიანტებსაც იხილავდნენ. თუმცა ყველა მოკავშირე არ იწვის სურვილით, მიიღოს ოკეანის მიღმა სტუმრები. აგვისტოს შუა რიცხვებში, მაგალითად, ჩეხეთის პრემიერმა ანდრეი ბაბიშმა აშშ-ის სახელმწიფო მდივან მაიკ პომპეოსთან შეხვედრის წინ განაცხადა, რომ პრაღა ვერ ხედავდა ქვეყნის ტერიტორიაზე ამერიკელი სამხედრო ძალების განთავსების საფუძველს. მისი თქმით, დამატებითი ძალების განთავსებას არავითარი აზრი არა აქვს.

„ეს არ გამკვირვებია, - აღნიშნა რადიო Sputnik-ის ეთერით ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორმა ვადიმ ტრუხაჩევმა. - ჩეხეთში ამერიკული რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემის ობიექტების განთავსების საკითხი ადრეც იხილებოდა და მოსახლეობის თითქმის სამი მეოთხედი წინააღმდეგი აღმოჩნდა. ჩეხეთის ტერიტორიაზე ამერიკული სამხედრო ბაზის იდეა პოპულარული არ არის. შემიძლია ვივარაუდო, რომ ქვეყნის პარლამენტში წარმოდგენილი ცხრა პარტიიდან ხუთი წინააღმდეგი იქნება“.

ექსპერტმა ხაზი გაუსვა, რომ ჩეხეთში ახსოვთ 1938-1939 წლები, როდესაც ქვეყნის ბედი მის ზურგს უკან წყდებოდა. და ჩეხების უმეტესობას არ სურს, რომ უცხოელი სამხედროები, მათ შორის, ამერიკელები, მათ სამშობლოში იყვნენ განთავსებული.

გერმანიაზე განაწყენებული

დონალდ ტრამპმა პენტაგონს ივნისში გერმანიიდან ამერიკული სამხედრო კონტინგენტის გამოყვანის გეგმის შემუშავება დაავალა. გონივრული ახსნა-განმარტების გარეშე, მაგრამ ექსპერტთა დიდი ნაწილი დარწმუნებულია: ვაშინგტონი საბოლოოდ განაწყენდა ბერლინზე, რომელმაც ზედიზედ რამდენჯერმე უთხრა უარი ნატოს ფარგლებში თავდაცვის ხარჯის მშპ-ს ორ პროცენტამდე გაზრდის მოთხოვნაზე.

მოკავშირეთა შორის განხეთქილებაში განსაკუთრებული წვლილი აშშ-ის ყოფილ ელჩს, რიჩარდ გრენელს მიუძღვის, რომელიც გერმანულ კომპანიებს სანქციებით ემუქრებოდა „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“ გაზსადენის მშენებლობაში მონაწილეობისთვის და აკრიტიკებდა გერმანიის პოზიციას ირანის ბირთვულ გარიგებასთან დაკავშირებით. ბერლინში დიპლომატის გამონათქვამები სახელმწიფოს სუვერენულ პოლიტიკაში ჩარევად შეაფასეს.

ივლისის ბოლოს ტრამპმა ტვიტერზე დაწერა: „გერმანია რუსეთს წელიწადში მილიარდობით დოლარს უხდის ენერგიისთვის, ჩვენ კი გერმანია რუსეთისგან უნდა დავიცვათ. სად გაგონილა?“ ამგვარად, აშშ-ის პრეზიდენტმა უნებურად ფარდა ახადა „კრემლის აგრესიის შესაკავებლად“ ნატოს აღმოსავლეთ საზღვრებზე აშშ-ის სამხედრო ძალების განთავსების მთელ აბსურდულობას. თუ რუსეთი ალიანსის ქვეყნებს ომს გამოუცხადებს, ვინღა მიჰყიდის ევროპას ნავთობსა და გაზას?

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

1224
რუსეთისა და ევროკავშირის დროშები

მოსაზრება: რუსეთი და ევროკავშირი გაყრა და ფლოსტები ფოსტით?

35
(განახლებულია 22:10 19.02.2021)
ბოლო რამდენიმე დღეა, რაც მთელი მსოფლიო განიხილავს რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის სერგეი ლავროვის სენსაციურ განცხადებას.

პაველ დანილინი

როდესაც მას ჰკითხეს, მიემართება თუ არა რუსეთი ევროკავშირთან განხეთქილების მიმართულებით, მან გასაოცარი პირდაპირობით უპასუხა: „თუ კიდევ ერთხელ დავინახავთ, რომ რაღაც სფეროში ისევ წესდება სანქციები, რომლებიც რისკებს უქმნის ჩვენს ეკონომიკას, მათ შორის ყველაზე მგრძნობიარე სფეროებში — დიახ“.

ლავროვის თქმით, რუსეთს არ სურს, „მსოფლიო ცხოვრებისგან“ იზოლირებული აღმოჩნდეს, მაგრამ ამისთვის მზად უნდა იყოს. „გსურს მშვიდობა? ემზადე ომისთვის“, — დაამატა მან.

რუსეთის მზადყოფნა ევროკავშირთან ურთიერთობების გასაწყვეტად — საერთაშორისო არენაზე ტოპ–დონის ახალი ამბავია. ორიოდე დღის შემდეგ სერგეი ლავროვმა ფინეთის საგარეო საქმეთა მინისტრთან პეკა ჰაავისტოსთან საუბრისას დააზუსტა და განმარტა რუსეთის პოზიცია: „ჩვენ მზად ვართ პრობლემებზე მსჯელობისთვის. როცა ეს რუსეთის ინტერესებსაც აკმაყოფილებს, ჩვენ ვთანამშრომლობთ კლიმატური ცვლილებებისა და გარემოს დაცვის საკითხებშიც. მაგრამ ამ ურთიერთობების კარკასი შეგნებულად დაიშალა ბრიუსელის ინიციატივით“.

გარდა ამისა, ლავროვმა ისიც გაიხსენა, რომ ევროკავშირის უმაღლესმა წარმომადგენელმა უცხოეთისა და უსაფრთხოების პოლიტიკის საკითხებში ჟოზეპ ბორელმა რუსეთიდან შინ დაბრუნების შემდეგ მთელი რიგი არამეგობრული განცხადებები გააკეთა. კერძოდ, ბორელის თქმით, რუსეთმა არ გაამართლა მოლოდინები, ვერ იქცა თანამედროვე დემოკრატიად და სწრაფად შორდება ევროპას.

სინამდვილეში კი, ლავროვის სიტყვებით, ყველაფერი პირიქითაა. ბრიუსელმა თანმიმდევრულად მოშალა აბსოლუტურად ყველა მექანიზმი, რომლებიც პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმების საფუძველზე არსებობდა. მათ შორის, სამიტები, რომლებიც წელიწადში ორჯერ ტარდებოდა, რუსეთის მთავრობისა და ევროკომისრებისა და ევროკომისიის თავმჯდომარის შეხვედრები, ოცზე მეტი სექტორალური დიალოგი, პარტნიორობისა და თანამშრომლობის საბჭოს ყოველწლიური შეხვედრები რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრისა და ასევე ევროკავშირის უმაღლესი წარმომადგენლის მონაწილეობით.

სხვა სიტყვებით, სერგეი ლავროვმა მიანიშნა, რომ რუსეთს მობეზრდა იმ ბიჭის როლში ყოფნა, რომელსაც სულ უტყაპუნებენ, რომ ტანგოს ორნი ცეკვავენ, რომ საყვარელი ძალით ვერ გახდები. ამასთან მან ხაზი გაუსვა, რომ ნორმალური კონტაქტების გაწყვეტის ურთიერთობა იყო არა რუსეთის, არამედ თავად ევროკავშირის ინიციატივა. იმის ნაცვლად, რომ ევრობიუროკრატებთან რუსი დიპლომატების სპორადულ კონტაქტებს შედეგი მოჰყვეს, რუსეთის მიმართ ახალი მუქარები და სანქციების ახალი პაკეტის შემოღების შესახებ შანტაჟი ისმის.

გასაგებია, რომ დიალოგის ამგვარ ფორმატს ჯობს, საერთოდ არ იწარმოებოდეს დიალოგი.

ბოლოს და ბოლოს, რუსეთში კარგად ახსოვთ, რომ ევროკავშირთან შეთანხმების მიღწევა სულაც არ არის იმის გარანტია, რომ ბრიუსელი მას შეასრულებს. ევროპელი ბიუროკრატის სიტყვას იმაზე ნაკლები ფასი აქვს, ვიდრე იმ ფურცელს, რომელზეც ისაა ჩაწერილი. ამაზე შესანიშნავად შეუძლია ისაუბროს უკრაინის ყოფილმა პრეზიდენტმა ვიქტორ იანუკოვიჩმა, რომელმაც 2014 წლის 21 თებერვალს ევრომაიდანის ლიდერებთან ხელი მოაწერა „შეთანხებას უკრაინაში პოლიტიკური კრიზისის დარეგულირების შესახებ“. შეთანხმების გარანტებად მაშინ მთელი რიგი ევროპელი მაღალჩინოსნები გამოდიოდნენ, აი, რუსეთის წარმომადგენელმა კი უარი თქვა და დოკუმენტს ხელი არ მოაწერა. მართალიც გამოდგა, ვინაიდან ევროკავშირის გარანტიები ფარატინა ფურცელი აღმოჩნდა: ორიოდე დღის შემდეგ ამბოხებულმა ბრბომ უკრაინის პრეზიდენტის რეზიდენცია აიღო და რადის ოპოზიციამ, ქვეყნის კონსტიტუციის დარღვევით, იანუკოვიჩი ხელისუფლებას ჩამოაშორა. და პრეზიდენტს ქვეყნიდან გაქცევა მოუხდა.

ყველაფერი ეს ვარშავის, ბერლინისა და ბრიუსელის ტაშის თანხლებით ხდებოდა. გარანტიებზე ხელმომწერთაგან არც ერთს არ უცდია მათი შესრულება. ის კი არა, ბოდიშიც არავის მოუხდია, უკაცრავად, უხერხულად გამოვიდაო. ყველამ ისეთი სახე მიიღო, თითქოს არანაირი გარანტია არც არსებულა. სხვა რა არის ეს, თუ არა პოლიტიკური შულერობა?

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ნიუანსი, რომელსაც ცოტამ თუ მიაქცია ყურადღება ლავროვის სიტყვაში: რუსი მინისტრი საუბრობდა არა მთელ ევროპასთან კავშირის გაწყვეტაზე, არამედ ევროკავშირთან. და ამაშია რუსეთის უმნიშვნელოვანესი მესიჯი. მოსკოვი მკაფიოდ მიჯნავს ორ არსს: ქვეყნებსზედა ევროპულ ბიუროკრატიასა და ევროპის ცალკეულ ქვეყნებს. ევროკავშირის სახით არსებული „მიშენება“ არასანდოა, არამეგობრული, არაადეკვატური და არაკომპეტენტური, და რუსეთი იხრება იმისკენ, რომ საერთოდ არ იქონიოს მასთან საქმე. რაც შეეხება ევროპის ცალკეულ სახელმწიფოებსა და მთავრობებს, მათთან კავშირის გაწყვეტას რუსეთი საერთოდაც არ აპირებს.

ბორელის მსაგვსი ევროპელი ჩინოვნიკები ევროკავშირში შემავალი კონკრეტული ქვეყნების ინტერესებით კი არ ხელმძღვანელობენ, არამედ საკუთარი კორპორატიული ინტერესებით — ვაშინგტონის სურვილების გათვალისწინებით.

სწორედ ამიტომაც ატარებენ ისეთ პოლიტიკურ ხაზს, რომელიც რადიკალურად უპირისპირდება ევროკავშირის წევრი ცალკეული ქვეყნების ინტერესებს. თანაც საუბარია არა მარტო ისეთ დიდ მოთამაშეებზე, როგორებიც გერმანია, საფრანგეთი და იტალიაა. თუმცა, რაღა თქმა უნდა, ეს სამი ქვეყანა სხვებზე მეტს კარგავს ევროკავშირის რუსოფობიული პოზიციის გამო. ამასთან ევროკავშირელ ჩინოვნიკებს ბრიუსელში საერთოდაც არ აღელვებთ, რომ ხელფასებს სწორედ ამ ქვეყნების გადასახადებიდან იღებენ.

ისევ სერგე ლავროვის გამონათქვამებს თუ დავუბრუნდებით, შევნიშნავთ, რომ მოსკოვმა გადაწყვიტა, უარი თქვას რუსეთისთვის საკმაოდ უაზრო და მავნე კონტაქტებზე.

ოდესღაც ამერიკელმა დიპლომატმა ჰენრი კისინჯერმა დასვა ცნობილი კითხვა: „ვის დავურეკო, რომ ევროპას დაველაპარაკო?“ ის იმას გულისხმობდა, რომ აშშ-სთვის ნებისმიერი მნიშვნელოვანი საკითხი ვერ წყდებოდა საერთო ევროპულ დონეზე. და ამიტომაც იყო აუცილებელი ცალკე საუბარი ლონდონთან, ბერლინთან თუ პარიზთან.

გავიდა წლები, მაგრამ, როგორ ჩანს, გეოსტრატეგიულ მასშტაბებში თუ რამ შეიცვალა, ეს მხოლოდ კოსმეტიკური ცვლილებებია. აგერ, ლონდონმა ცოტა ხნის წინ დატოვა ევროკავშირი. ბერლინსა და პარიზს სულ უფრო ამძიმებს ევროკავშირის „მეწველი ძროხის“ როლი. და სწორედ ამ მომენტში რუსეთი საქვეყნოდ აცხადებს, რომ ევროკავშირის ინსტიტუტებთან და მის ბიუროკრატებთან საქმის დაჭერა კონტრპროდუქტიული და სულელურია. ჯობს ცალკე ელაპარაკო გერმანიასა თუ საფრანგეთს, რაც შესაძლოა ყოველთვის სასიამოვნო არ იყოს, მაგრამ მეტი სარგებელი კი ექნება. ამიერიდან რუსეთი ბრიუსელის გვერდის ავლით იკონტაქტებს მათთან — ერთიანმა ევროპამ ხომ ვერავის იმედები ვერ გაამართლა.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

35
რაკეტმზიდის გაშვება

მოსაზრება: რით აპირებს პენტაგონი რუსეთის „შეკავებას“

30
(განახლებულია 18:05 18.02.2021)
მოსკოვი შეშფოთებულია კოსმოსში აშშ–ის რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების ეშელონის გაჩენის პერსპექტივით.

ანდრეი კოცი

საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე სერგეი რიაბკოვის თქმით, ვაშინგტონის გეგმების რეალიზაცია საერთაშორისო უსაფრთხოების აწყობილ სისტემას დესტაბილიზაციის საფრთხეს უქმნის.  დიპლომატი ხაზს უსვამს, რომ ამ განზრახვის წარმატების შემთხვევაში, ამერიკელები შეძლებენ, პირდაპირ ორბიტიდან დაარტყან კონტინენტშორისი ბალისტიკური რაკეტების (ICBM) პოზიციურ რაიონებს მანამ, სანამ ისინი სტრატს აიღებენ.

30 პროცენტამდე

აშშ–ის კოსმოსური ძალების სარდლობამ აგვისტოში გამოაქვეყნა სამხედრო დოქტრინა, რომლის მთავარი აზრი ისაა, რომ ორბიტაზე კონტროლი უნიკალურ შესაძლებლობებს გააჩენს საბრძოლო ოპერაციების დაგეგმვისა და ჩატარების კუთხით. დოკუმენტის ავტორები წერდნენ, რომ არმიების სარდლები ჯერ კიდევ უძველესი დროიდან ცდილობდნენ, ბრძოლის წინ შემაღლებული ადგილების დაკავებასა და ამ გზით სტრატეგიული უპირატესობის მოპოვებას — მოწინააღმდეგის მანევრებისა და ბრძოლის ველის დაუბრკოლებლად დანახვა მოულოდნელი შეტევის შესაძლებლობას სპობდა. XXI საუკუნეში კი ყველაზე ხელსაყრელი პოზიცია — ეს დედამიწის ახლო ორბიტაა და პენტაგონის აზრით, ის სწორედ ამერიკის კოსმოსურმა ძალებმა უნდა გააკონტროლოს.

დოქტრინა არ გამორიცხავს ორბიტაზე სტრატეგიული შეიარაღების ელემენტების განთავსებასაც. პენტაგონის მაშინდელმა შეფმა ჯეიმს მეტისმა 2018 წლის აგვისტოში თქვა, რომ კოსმოსი „სამხედრო მოქმედებების ახალი თეატრის“ სახით უნდა განვიხილოთ. მისი თქმით, „საკვანძო ფაქტორი – ეს კოსმოსში გაშვების აღმომჩენი გადამცემების  განთავსებაა“. სპეციალისტები არ გამორიცხავენ, რომ გადამცემების კვალდაკვალ ამერიკელებმა ორბიტაზე შემტევი შეიარაღებაც განათავსონ. ორბიტული რაკეტა-ჩამჭერების პროექტები, რომლებსაც საბჭოთა კონტინენტშორისი ბალისტიკური რაკეტების ჩამოყრა შეეძლოთ აფრენისას, აშშ–ს ჯერ კიდევ ცივი ომის წლებში ჰქონდა.

„კოსმოსის მილიტარიზაციაზე ტრამპის დრო ალაპარაკდნენ, — აცხადებს РИА Новости–სთან საუბრისას პოლიტოლოგ–ქმერიკანისტი სერგეი სუდაკოვი. — შეიქმნა  კოსმოსური ჯარები, გაიზარდა ფრენების რაოდენობა. აშკარაა, რომ ე კურსი ბაიდენის დროსაც გაგრძელდება. აშშ–ს ყველა შანსი აქვს, ხორცი შეასხას კოსოსურ რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის პროექტს. ამერიკას მსოფლიოში ყველაზე დიდი თანამგზავრული დაჯგუფება ჰყავს, რომელიც გამუდმებით ივსება. ამასთან კოსმოსურ აპარატებს ფორმალურად არასახელმწიფო კომპანიების უშვებენ, მაგალითად, ილონ მასკის SpaceX–ი. ორბიტაზე არსებული ბევრი კომერციული თანამგზავრი სამხედრო საჭიროებებისთვისაც შეიძლება გამოიყენონ“.

და მაინც, ექსპერტის თქმით, ორბიტაზე რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების კოსმოსური ეშელონის განთავსება პენტაგონს არ მისცემს საშუალებას, სრულად გაანეიტრალოს რუსეთის ბირთვული შეკავების პოტენციალი. უკეთეს შემთხვევაში  კოსმოური ჩამჭერები ICBM–ის 30%-ს გაანადგურებენ სტარტზე. თუმცა, ტოტალური ბირთვული ომის შემთხვევაში, ესეც ძალიან ბევრია. ამასთან ზოგ ICBM–ს სახმელეთო ბაზირების ჩამჭერები გაანადგურებენ ევროპიდან და აშშ–დან, და ასევე ნატოს ხომალდებიც, რომლებიც Aegis–ის სისტემებითა და SM-2 და SM-3 რაკეტებითაა აღჭურვილი. შედეგად, საპასუხო–შემხვედრი ბირთვული დარტყმა უკვე იმდენად ძლიერი ვეღარ იქნება.

ომები კოსმოსში

„მოსკოვმა ბევრად უფრო ხისტად უნდა ირეაგიროს მსგავს ინიციატივებზე — დარწმუნებულია სუდაკოვი. — აუცილებელია განემარტოს ვაშინგტონს, რომ რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ელემენტების განთავსება კოსმოსში — ეს casus belli–ა, რომელიც მაქსიმალურად მკაცრ რეაქციას მოითხოვს. თუ ჩვენ მათ გავაგებინებთ, რომ კოსმოსის მილიტარიზაცია — ეს წითელი ხაზია, მაშინ სულ ცოტა, ორბიტული ეშელონის განთავსებას მაინც დავამუხრუჭებთ“.   

ამერიკული დოქტრინის თანახმად, კოსმოსური ჯარები ორბიტის უსაფრთხოებაზე აგებენ პასუხს და აშშ–ისა და მისი მოკავშირეების წვდომას უზრუნველყოფენ მასზე. გარდა ამისა, წარმოაჩენენ ძალას, რათა ოპონენტები დააშინონ და აიძულონ ისინი, შეცვალონ ქმედებები. ტვირთებსა და პერსონალს მრავალჯერადი ხომალდები მიიყვანენ ადგილებზე  ინფორმაციის სწრაფი გადაცემის მიზნით ტაქტიკურ, ოპერატიულ და სტრატეგიულ დოეებზე მძლავრ თანამგზავრულ დაჯგუფებას ჩამოაყალიბებენ.

განსაკუთრებული როლი ეთმობა დაზვერვის, მონიტორინგისა და კავშირის ატმოსფეროსმიღმა აპარატებს.

აშშ–ისა და მისი ნატოელი მოკავშირეების არმიები ძალიან არიან დამოკიდებული თანამგზავრებზე. სწორედ კოსმოსშია თავმოყრილიჯარებისა და იარაღის, დაზვერვის, კავშირისა და ნავიგაციის ძირითადი საშუალებები. ორბიტაზე სამხედრო და ორმაგი დანიშნულების დაახლოებით ათასამდე აპარატი მორიგეობს.

დოქტრინის ავტორები ჯიუტად ირწმუნებიან, რომ ვაშინგტონის ყველა ოპონენტს აუცილებლად უნდა ჩამოერთვას ნებისმიერი ინფორმაციის მიღების უფლება ამერიკულ ორბიტულ დაჯგუფებაზე. საამისოდ პერსპექტიული ტავდაცვითი პროექტების სააგენტოში (DARPA) უკვე რამდენიმე წელია, რეალიზდება პროგრამა Blackjack–ი, რომელიც დაბალ ორბიტაზე ერთ ქსელში ჩართული ორასამდე მცირეგაბარიტიანი თანამგზავრის გაყვანას ითვალისწინებს. მიიჩნევა, რომ მათი აღმოჩენა შეუძლებელია.

ორბიტის გამოხშირვა

რუსეთის სამხედრო–კოსმოსური ძალები ფლობს ტექნიკურ შესაძლებლობებსა და სპეციალისტებს, რომლებსაც დასავლური თანამგზავრების ქმედებების დაფიქსირება შეუძლიათ. ორბიტული დაჯგუფების ნაბიჯების მიხედვით, რთული არ იქნება ბევრი რამის ამოცნობა იქიდან, რაც ნატოს შტაბებში აქვთ ჩაფიქრებული.

საერთაშორისო ვითარების გამწვავების შემთხვევაში, რუსეთი შეძლებს არა მარტო დააკვირდეს დასავლეთის თანამგზავრებს, არამედ ეფექტურადაც გაანადგუროს ისინი. ნოემბერში ყაზახეთის პოლიგონ სარი–შაგანზე წარმატებით გამოიცადა რაკეტა А-235 „ნუდოლი“, რომელიც ამერიკული ბალისტიკური რაკეტების ჩასაჭერადაა განკუთვნილი მოსკოვსა და რუსეთის დასავლეთში განლაგებულ სამრეწველო ობიექტებზე შეტევის შემთხვევაში. სპეციალისტების შეფასებებით, მისი შესაძლებლობები საკმარისია კოსმოსური ობიექტების გასანადგურებლად დაბალ ორბიტებზე.

ეს რაკეტა 2014 წლიდან იცდება. მისი უმთავრესი კოზირი მობილურობაა. აშშ–ის სამხედრო–საჰაერო ძალების სარდლობის ხელმძღვანელმა გენერალმა ჯონ რეიმონდმა განაცხადა, რომ თანამგზავრული ჩაჭერის რუსული რაკეტის გამოცდა აშშ–ის ინტერესების გამოწვევაა დედამიწის ახლო სივრცეში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

30
ალეკო ელისაშვილი

„ყველა ქართველ პოლიტოკოსს უნდა შეგვრცხვეს“ ელისაშვილი

7
(განახლებულია 15:07 25.02.2021)
ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი მიიჩნევს, რომ პოლიტიკური ნიშნით ციხეში არავინ უნდა იჯდეს და ამ საკითხზე შეთანხმება უნდა მოხდეს

თბილისი, 25 თებერვალი - Sputnik. დეპუტატი ოპოზიციური პარტიიდან „მოქალაქეები“ ალეკო ელისაშვილი ოპოზიციის მხრიდან დაგეგმილ საპროტესტო აქციებში მონაწილეობას არ გეგმავს, თუმცა მოლაპარაკებების გაჭიანურება სამარცხვინოდ მიაჩნია.

სანქციები და პროტესტი: ოპოზიციამ თავისი გეგმების შესახებ განაცხადა>>

ოპოზიციამ ქუჩის საპროეტსტო აქციები „ნაცმოძრაობის“ ლიდერის ნიკა მელიას დაპატიმრებიდან მალევე დააანონსა. ოპოზიციის გეგმებშია მასობრივი აქცია–მსვლელობის გამართვა პარასკევს.

მელია პარტიის ოფისში სამშაბათ დილით დააკავეს. ამან დიდი რეზონანსი გამოიწვია საერთაშორისო საზოგადოებაში. საქართველოს დასავლელი პარტნიორები მხარეებს დიალოგისკენ მოუწოდებენ.

„ამ აქციებს არ შევუერთდები, მაგრამ მიმაჩნია, უბრალოდ სირცხვილია, რომ ამდენი ხანია არა და არ დაიწყო მოლაპარაკებები, ყველა მეგობარი გვეუბნება, რომ დასხედით, დაილაპარაკეთ... დეკლალირებულად ორივე მხარე ამბობს, რომ მოლაპარაკებების სივრცე დარჩა, მაგრამ მოლაპარაკება არა და არ იწყება. დღეს ყველა ქართველ პოლიტოკოსს უნდა შეგვრცხვეს ამ დაპირისპირების“, – განუცხადა ელისაშვილმა ჟურნალისტებს.

მისი თქმით, მელია პოლიტიკური ნიშნით არის დაკავებული.

„უნდა მოხდეს შეთანხმება, რომ ციხეში არ იჯდეს არავინ პოლიტიკური ნიშნით“, – აღნიშნა ელისაშვილმა.

ნიკა მელია 2019 წლის 20–21 ივნისს მასობრივი არეულობების ორგანიზების საქმეში ფიგურირებს. მან უარი განაცხადა მეორედ დანიშნული გირაოს გადახდაზე. პროკურატურამ გამოძიების პერიოდში მისი წინასწარი პატიმრობა მოითხოვა. სასამართლომ 17 თებერვალს პროკურატურის შუამდგომლობა დააკმაყოფილა.

ნიკა მელია ხელისუფლებას იმაში ადანაშაულებს, რომ ის პოლიტიკური პროცესებისგან მის იზოლირებას ცდილობს. მელიამ სასამართლოს გადაწყვეტილებას ფაქტობრივად დაუმორჩილებლობა გამოუცხადა.

7
თემები:
საქართველოს პოლიტიკური ცხოვრება