გრაფიტი ირანში აშშ-ის ყოფილი საელჩოს კედელზე

მოსაზრება: აშშ-ის სანქციები ირანის წინააღმდეგ

132
(განახლებულია 21:16 21.08.2020)
სახელმწიფო მდივანი მაიკ პომპეო პირადად ეწვევა გაეროს შტაბ-ბინას, რათა უშიშროების საბჭოს წევრებს ირანის წინააღდეგ სანქციების დაბრუნების შესახებ აუწყოს.

ირინა ალქსნისი

შეერთებული შტატების საგარეო უწყების შეფმა ინტერვიუ მისცა ტელეარხ Fox News-ს და დაწვრილებით ისაუბრა იმაზე, თუ როგორ ხედავს აშშ-ის ხელმძღვანელობა მოვლენების შემდგომ განვითარებას.

პომპეოს თქმით, ყველა სანქცია აღდგება“, ხოლო „მსოფლიო უფრო უსაფრთხო გახდება“, ვინაიდან „ირანელებს არ ექნებათ რუსული ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების, ჩინური ტანკებისა და ყველაფერ იმის შეძენის შესაძლებლობა, რაც ახლო აღმოსავლეთში მშვიდობასა და სტაბილურობას ემუქრება“.

იმ შემთხვევაში კი, თუ სხვა ქვეყნები (პირველ რიგში კი რუსეთი და ჩინეთი) უარს იტყვიან შტატების მიერ აღდგენილი შეზღუდვების შესრულებაზე, მაშინ თავად მათ ემუქრებათ რესტრიქციები. სახელმწიფო დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა განაცხადა, რომ აშშ-ს „უკვე გაკეთებული აქვს ეს <...>, როცა ქვეყნები არღვევდნენ მოქმედ ამერიკულ სანქციებს, ჩვენ თითოეულ ქვეყანას ვაკისრებდით პასუხისმგებლობას ამის გამო, და ჩვენ კვლავ გავაკეთებთ ამას გაეროს ბევრად ფართო სანქციების მიმართ“.

ირანის თემის მორიგი მკვეთრი გაცოცხლება მნიშვნელოვანი თარიღის ― 18 ოქტომბრის მოახლოებას უკავშირდება. სწორედ ამ დღეს გასდის ვადა „ბირთვულ შეთანხმებას“ ― იარაღზე ემბარგოს. 18 ოქტომბრამდე სამხედრო ტექნიკის მიწოდებას ირანში დაშვებითი ხასიათი აქვს და გაეროს სპეციალურ დასტურს მოითხოვს თითოეულ შემთხვევაზე.

აშშ „ბირთვული შეთანხმებიდან“ ჯერ კიდევ 2018 წელს გავიდა, მაგრამ იარაღის ემბარგოს ამოწურვის ვადის მოახლოებამ აიძულა ამერიკელები, კვლავ გაეაქტიურებინათ მუშაობა შეთანხმების სხვა მონაწილეებთან ― მათთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ეს თარიღი.

სწორედ ამ საკითხში განიცადეს მათ ერთი კვირის წინ უკიდურესად მტკივნეული ჩავარდნა. ვაშინგტონი შეეცადა (წარუმატებლად) გაეროს უშიშროების საბჭოზე ემბარგოს გახანგრძლივების რეზოლუცია გაეტანათ.

საქმე მთლად ის არაა, რომ რუსეთმა და ჩინეთმა ვეტოს უფლებით ისარგებლეს. შტატები წინდაწინ იყვნენ მზად ასეთი შედეგისთვის. მათთვის განუზომლად უსიამოვნო ის იყო, რომ პრინციპში მხოლოდ ერთმა ქვეყანამ ― დომინიკანების რესპუბლიკამ დაუჭირა მხარი. უსაფრთხოების საბჭოს ყველა დანარჩენმა წევრმა ― მუდმივმაც და დროებითებმაც, თავი შეიკავეს. ვაშინგტონისთვის უფრო დამამცირებელი შედეგი წარმოუდგენელია. თუმცა ამას არანაირი გავლენა არ მოუხდენია მათ პოზიციაზე.

თავიდან დონალდ ტრამპმა უარყო ვლადიმირ პუტინის იდეა, ჩატარებულიყო ონლაინ-სამიტი ირანის თემაზე. იმ დროს, როცა რუსეთის პრეზიდენტმა სამიტის წინადადება წამოაყენა, რათა ექსკალაცია არ დაეშვა, რომელიც სრულმასშტაბიან კონფლიქტში გადაზრდით იმუქრებოდა, ამერიკულმა მხარემ განაცხადა, რომ გაეროს უშიშროების საბჭო „საუკეთესო ადგილია დისკუსიისთვის, რომელიც იარაღის ემბარგოს ვადის გაგრძელებას უკავშირდება“, და საერთოდაც აღშფოთდა, რომ „მოსკოვი არაერთხელ და აუხსნელად ირწმუნებოდა იურიდიული საფუძვლების არარსებობაში“ ამ საკითხების განსახილველად.

და, აი, ახალი ნაბიჯი მაიკ პომპეოს შესრულებით, რომელიც გასაგებს ხდის, რომ ვაშინგტონი იოტისოდენადაც არ აპირებს უკან დახევას იმისთვის, რომ დასახულ მიზანს მიაღწიოს.

საკადრისად უნდა შეფასდეს ამერიკის ხელისუფალთა თანმიმდევრულობა და სიჯიუტე, რომლებიც ყურადღებას არ აქცევენ არანაირ წინაღობას და მონიშნული მიმართულებით სვლას განაგრძობენ. უბედურება ისაა, რომ ახლა ისინი ადგილზე დგომით მოძრაობენ. კანონზომიერად იბადება კითხვა მათ მიერ გაღებული ძალისხმევებისა და მიღებული შედეგების შესაბამისობაზე, და ზოგადად მსგავსი მიდგომის ეფექტურობაზე. ამერიკული საგარეო პოლიტიკა მრავალი წელია, ხელმძღვანელობს პრინციპით „მიაწვნენ ბოლომდე“ უბრალოდ იმიტომ, რომ ეს ნამდვილად მუშაობდა. თანაც იმდენად კარგად, რომ ხშირად ძალის გამოყენების მხოლოდ ერთი მუქარაც კი საკმარისი იყო ხოლმე.

პრობლემა ისაა, რომ ამგვარი მიდგომის ეფექტურობა უკვე საკმაოდ კარგა ხანია, რამდენადმე საეჭვო გახდა, ხოლო ამერიკის საგარეო პოლიტიკური წარუმეტებლობის ჩამონათვალი იმდენად გაფართოვდა, რომ ყველა დაუმოჩილებლის დასჯისა და სასურველად მოქმედების იძულების დაპირება სულ უფრო ხშირად იწვევს არა იმდენად შიშებს, რამდენადაც ირონიას, გულგრილობასა და იმის რწმენას, რომ შეერთებულ შტატებს არ აქვთ შესაძლებლობამ მიაღწიონ თავისას.

ირანისა და ჩინეთის სანქციებით დაშინება, რომლებსაც უკვე აქვთ დაწესებული შეზღუდვები, შეუძლებელია. ამასთან სასწორის მეორე მხარეს არის ირანი, რომელსაც მწვავედ ესაჭიროება შეიარაღების განახლება და მზად არის, გადაიხადოს ამაში. რა შანსები აქვთ ამერიკელებს საიმისოდ, რომ თავისას მიაღწიონ ირანთან დაკავშირებით მაშინ, როდესაც საკუთარ მოკავშირე თურქეთსაც კი ვერ გაუმკლავდნენ, რომელმაც რუსეთისგან С-400-ები შეიძინა?

თანაც გაეროში კენჭისყრისას „თავშეკავებული“ დასავლური ქვეყნები, აშშ-ის უახლოესი მოკავშირის, დიდი ბრიტანეთის ჩათვლით, ყველაფრიდან ჩანს, რომ სულაც არ არიან წინააღმდეგი, მიიღონ ირანის საიარაღო ბაზრის ნაწილი. იმდენად არ არიან წინააღმდეგი, რომ ოკეანისგაღმელი პარტნიორის უკმაყოფილება და მუქარები მათ საკუთარი პოზიციის შესაცვლელად სარწმუნო მიზეზად არ ეჩვენებათ.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

132
გაეროს შტაბბინა

მოსაზრება: აშშ მზადაა დაშალოს გაერო

19
(განახლებულია 20:13 23.09.2020)
გაეროს გენერალური ასამბლეის 75-ე სესიაზე ყველაზე მეტი ინტერესი კანონზომიერად გამოიწვია პლანეტის სამი ყველაზე გავლენიანი ადამიანის მოხსენებებმა.

ირინა ალქსნინი

დისტანციური ვიდეოფორმატი, რომლის მეშვეობითაც იღებენ მსოფლიო ლიდერები მონაწილეობას გაეროს გენასამბლეის საიუბილეო, 75-ე სესიაში, უნებურად უფრო მეტ ინფორმაციასა და საფიქრალს იძლევა, ვიდრე მათი ტრადიციული გამოსვლები ორგანიზაციის ნიუ-იორკის შტაბ-ბინაში. ანტურაჟიც კი, რომელშიც იმყოფებიან სახელმწიფოთა ლიდერები, მეტად სიმბოლურია.

ყველაზე მეტი ინტერესი დღეს კანონზომიერად გამოიწვია პლანეტის სამი ყველაზე გავლენიანი ადამიანის მოხსენებებმა. დონალდ ტრამპის სიტყვა კიდევ ერთ წინასაარჩევნო ღონისძიებად იქცა, რომელშიც ხაზგასმული იყო არა მარტო მისი საგარეო პოლიტიკის მთავარი —  ანტიჩინური მიმართულება, არამედ ამერიკის ლიდერის გაეროსადმი ქედმაღლურ–დამამცირებელი დამოკიდებულებაც.  

ტრამპმა სიტყვა თეთრი სახლის ჩვეულ პრეს-ვითარებაში წარმოთქვა, სახელმწიფო დროშისა და შეერთებული შტატების პრეზიდენტის დროშის ფონზე — ყოველგვარი იმაზე მინიშნების გარეშე, რომ მისი სიტყვის ადრესატი არათუ გაერო, არამედ თუნდაც საერთაშორისო აუდიტორია იყო.

ამერიკის ლიდერმა მანამდე არაერთგზის განაცხადა, რომ ვინაიდან მისი ქვეყანა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დამფინანსებელი ყველაზე მსხვილი წყაროა, ამიტომ ის ვაშინგტონის ქვეშევრდომია და ვალდებულია შეასრულოს მისი განკარგულებები.

ეჭვგარეშეა, მისი წინამორბედებიც ანალოგიურად ფიქრობდნენ, მაგრამ ტრამპი პირველი აღმოჩნდა, ვინც თავს უფლება მისცა, ამგვარი პოზიცია ღიად დაეფიქსირებინა და თანაც დასჯით დამუქრებოდა ურჩობის შემთხვევაში. ასე რომ, მის მიერ დღევანდელი გამოსვლის გამოყენება საარჩევნო კამპანიის ამოცანების გადასაჭრელად სრულად ჯდება ამგვარი მიდგომის ჩარჩოში.

რუსულმა მედიასაშუალებებმა შენიშნეს, რომ ამერიკის პრეზიდენტს არც ერთხელ არ უხსენებია რუსეთი. სამაგიეროდ ჩინეთი დასახელდა თორმეტჯერ (სხვათა შორის, „შეერთებულმა შტატებმა“ მხოლოდ ათჯერ გაიჟღერა). სწორედ ეს გამომწვევი, პირდაპირ სკანდალური ანტიჩინური სული იყო ტრამპის სიტყვის არსი. მარტო პეკინის დასჯის მოწოდება რად ღირდა, კორონავირუსის გავრცელების გამო, ან სიტყვაში „ჩინური ვირუსის“ გამოყენება.  

ამერიკული მოხსენების ხაზგასმით კონფრონტაციული ხასიათი ეწინააღმდეგება გაეროს ტრადიციებსა და დაუწერელ კანონებს. მაგრამ პეკინი აშკარად ელოდებოდა მსგავს დემარშს. და საქმე მარტო ის არაა, რომ ამერიკის პრეზიდენტის გამოხდომებს ელვისებურად მოჰყვა ჩინეთის წარმომადგენლის პასუხი.

სი ძინპინის სიტყვა მიმდინარე მომენტის ყველაზე მწვავე პრობლემებს ეძღვნებოდა (უპირველესად, რაღა თქმა უნდა, COVID-19-თან მსოფლიო ბრძოლას) და ჩვეულ აწონილ ტონში იყო „გამოყვანილი“.

თუმცა ეს კია, ქვეყნის ლიდერი ჩინეთის დიდი კედლისა და ჩინური მკაცრი ბუნების მასშტაბური გამოსახულების ფონზე იჯდა. ძნელი იყო არ გაგეგოთ კომპოზიციაში ჩადებული გამჭვირვალე სიმბოლური ქვეტექსტი: სი ძინპინის ზურგს უკან დგას უზარმაზარი უძველესი ქვეყანა, რომელიც მზადაა გაუძლოს ნებისმიერ გარე საფრთხეს.

ამერიკული და ჩინელი კოლეგების კონტრასტის ფონზე რუსეთის პრეზიდენტის სიტყვა ყველაზე ტრადიციული ჩანდა: დაწყებული პუტინის მიერ წამოწეული, თანამედროვეობის ფუნდამენტური პრობლემების ფართო სპექტრიდან, დასრულებული ხაზგასმული „გაეროული“ ანტურაჟით, რომლის ფონზეც ის საუბრობდა. დაცული იყო რუსეთის ლიდერის საერთაშორისო ღონისძიებებში მონაწილეობის ისეთი თავისებურებაც, როგორიცაა ტექსტის ფურცლიდან კითხვა და არა ტელესუფლიორის გამოყენება.

პუტინი საუბრობდა გაეროს როლის მნიშვნელობაზე პლანეტაზე სტრატეგიული სტაბილურიბის მხარდაჭერაში, ისტორიის დამახინჯების დაუშვებლობაზე, შეიარაღებაზე კონტროლის შენარჩუნების აუცილებლობასა და, რაღა თქმა უნდა, კოლექტიური საერთაშორისო ძალისხმევების მნიშვნელობაზე კორონავირუსის ეპიდემიასთან ბრძოლაში და მის სოციალურ–ეკონომიკურ შედეგებზე.

არსობრივადაც და ფორმითაც ეს იყო სახელმწიფოს მეთაურის სიტყვა, რომლის ქვეყანაც უბრალოდ თვალს ადევნებს მსოფლიოს მორიგ ქაოსის ეპოქაში ჩაძირვას და, ამასთან, ყველაფერს აკეთებს, რაც მასზეა დამოკიდებული, რომ არ დაუშვას ყველაზე საშინელი შედეგი.

პუტინმა კიდევ ერთხელ გაიხსენა, რომ 75 წლის განმავლობაში არსებული საერთაშორისო თანამშრომლობის, დიალოგისა და ურთიერთგაგების სისტემას გასულ ჯერზე საშინელი ფასი გადაეხადა. და რუსეთი, რომელმაც მაშინ მასში დიდი წვლილი შეიტანა, ბოლომდე იქნება ნორმალურობისა და ჯანსაღი აზრის პატარა კუნძული, რომლის იმედიც პლანეტას ყოველთვის შეიძლება ჰქონდეს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

19
თეთრი სახლი

მოსაზრება: რატომ განუახლა შეერთებულმა შტატებმა ირანს სანქციები

30
(განახლებულია 19:32 22.09.2020)
შეერთებულმა შტატებმა ანტიირანული სანქციები სრული მოცულობით აღადგინა. სახელმწიფო დეპარტამენტმა ეს იმით ახსნა, რომ თეირანი არ ასრულებს „ბირთვული შეთანხმების“ პირობებს.

გალია იბრაგიმოვა

გაეროსა და ევროკავშირში ამერიკელთა არგუმენტები დამაჯერებლად არ ჩათვალეს და უარი თქვეს, შეერთებოდნენ ვაშინგტონს. რისკენ ისწრაფვის თეთრი სახლი და რა პოზიცია აქვს საერთაშორისო საზოგადოებას?

ცალმხრივი ზეწოლა

„გაეროს უშიშროების საბჭომ არ გაუხანგრძლივა ირანს იარაღის მიწოდებაზე ემბარგო. მაგრამ აშშ უმოქმედოდ არ რჩება და სანქციები დააბრუნა. თუმცა ამჯერად არა მარტო თეირანის, არამედ ემბარგოს ყველა დამრღვევის მიმართ“, — განაცხადა მაიკ პომპეომ და მოუწოდა ევროკავშირს, მხარი დაუჭიროს ვაშინგტონს.

მაგრამ რეაქცია საპირისპირო გამოდგა. გერმანიის, დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის საგარეო უწყებების ხელმძღვანელებმა („ევროსამეული“) ერთობლივი განცხადება გაავრცელეს, რომლითაც თეთრი სახლის ნაბიჯებს გმობდნენ.

„აშშ ირანულ პროგრამაზე მოქმედების ერთობლივი ყოვლისმომცველი გეგმიდან 2018 წლის 8 მაისს გავიდა და აღარ მიიჩნევა „გარიგების“ მონაწილედ. ამასთან დაკავშირებით ვაშინგტონის არანაირ გადაწყვეტილებას არ აქვს იურიდიული ძალა“, — აღნიშნეს „ევროსამეულის“ მინისტრებმა.

პარიზი, ბერლინი და ლონდონი, პირიქით, სანქციების შესუსტებას განაგრძობენ. მინისტრების თქმით, ირანისთვის შეზღუდვების მოხსნა გაეროს უშიშროების საბჭოს 2231-ე რეზოლუციითა გათვალისწინებული. ამ დოკუმენტმა ოფიციალურად დაამტკიცა 2015 წელს შეთანხმებული „ბირთვული გარიგება“.

„ჩვენ გამუდმებით ვუჭერდით მხარს მის შენარჩუნებას და განვაგრძობთ ამის კეთებას“, — ხაზი გაუსვეს ევროპელებმა.

ევროპული დაპირებები

დონალდ ტრამპი „გარიგებიდან“ ორი წლის წინ გავიდა და მიზეზად ის დაასახელა, რომ თეირანი ფარულად ავითარებს ბირთვულ პროგრამას. მას არანაირი მტკიცებულებები არ მოუყვანია, თუმცა სანქციების დაბრუნება კი მოითხოვა.

რუსეთმა, ჩინეთმა და ევროპელებმა ეს დაგმეს და ხაზი გაუსვეს, რომ დოკუმენტი აშშ-ის გარეშეც განაგრძობს მოქმედებას. გერმანიამ, საფრანგეთმა და დიდმა ბრიტანეთმა სპეციალური კანონიც კი მიიღეს, რომელიც კომპანიებს ირანთან თანამშრომლობის უფლებას ანიჭებს. იმისათვის, რომ ბიზნესს აშშ-ის ზეწოლისა არ შეშინებოდა, განსაკუთრებული საფინანსო მექანიზმი INSTEX-იც კი შეიმუშავეს.

თუმცა, ეფექტი შეზღუდული აღმოჩნდა. კომპანიები მაინც ტოვებდნენ ირანის ბაზარს და ისლამური რესპუბლიკის ეკონომიკა მკვეთრად დაეცა. თეირანთან თანამშრომლობა ჩინელებმაც კი გაწყვიტეს, მიუხედავად იმისა, რომ პეკინმა დაგმო ამერიკული სანქციები.

ირანის ხელისუფლებამ მოლოდინის რეჟიმი აირჩია იმის იმედით, რომ ევროპელები მოახერხებდნენ ვაშინგტონის დარწმუნებას – არ დაეთრგუნა ბიზნესი. მაგრამ იმის კვალდაკვალ, თუ როგორ გადიოდნენ უცხოური კომპანიები ქვეყნიდან, ხოლო ვაშინგტონის შერბილების იმედი ქრებოდა, თეირანმა ბირთვულ პროგარამაზე შეზღუდვების მოხსნა დაიწყო.

ფორმალურად მოქმედების ერთობლივი ყოვლისმომცველი გეგმა (JCPOA) მუშაობს, მაგრამ „გარიგების“ მონაწილეთა ურთიერთბრალდებები მისდამი ნდობას ანგრევს. თეირანის უარს, დაიცვას დოკუმენტის პირობები, ვაშინგტონი „აიათოლების რეჟიმზე“ ახალი შეტევის ახალ არგუმენტად იყენებს.

„ემბარგოს გაუქმება არ უნდა დაიშვას“

ყველაზე მეტად ამერიკელები იმას უფრთხიან, რომ 18 ოქტომბერს თეირანს იარაღზე ემბარგო მოეხსნება. ამ შიშებს ირანის მეზობლები კიდევ მეტად ამწვავებენ.

მაგალითად, ისრაელი, საუდის არაბეთი, ბაჰრეინი და კუვეიტი მიუთითებენ, რომ აკრძალვების გაუქმების შემდეგ ისლამური რესპუბლიკა ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემებსა და თანამედროვე გამანადგურებლებს შეიძენს რუსეთისა და ჩინეთისგან. ეს გააძლიერებს ირანს და რეგიონში ვითარებას გაართულებს. იმისათვის, რომ ასეთი სცენარი არ დაუშვან, თეირანის მოწინააღმდეგეები აშშ-ის გავლით მოქმედებენ.

აგვისტოში ამერიკელებმა გაეროს უშიშროების საბჭოს წარუდგინეს რეზოლუცია იარაღის ემბარგოს გახანგრძლივების თაობაზე და ეს იმით გაამყარეს, რომ თეირანი „ჰესბოლას“ აიარაღებს ლიბანსა და სირიაში, ასევე შიიტ ბოევიკებსაც აწვდის იარაღს ერაყში, რომლებმაც არაერთხელ მოაწყვეს შეჯახება ადგილობრივ სამხედროებთან.

„ევროსამეული“ ამერიკელების შიშებს იზიარებს, მაგრამ მათ წინადადებას მხარი არ დაუჭირეს. რუსეთმა და ჩინეთმა კი მიანიშნეს, რომ ამ მიმართულებით აშშ-ის ყველა ძალისხმევას დაბლოკავენ. ირანმა, თავის მხრივ, განაცხადა, რომ ასეთი რეზოლუცია საბოლოოდ დაუსვამს ჯვარს „ბირთვულ გარიგებას“.

გაეროს უშიშროების საბჭომ არ მიიღო ამერიკული პროექტი. მაგრამ უკვე ერთი კვირის შემდეგ სახელმწიფო დეპარტამენტმა წარმოადგინა დოკუმენტი, რომელიც თითქოს ადასტურებდა, რომ თეირანი „გარიგებით“ ნაკისრ ვალდებულებებს არღვევდა. მასში საუბარი იყო იმაზე, რომ ირანმა გამდიდრებული ურანი დადგენილ ნორმაზე 300 კგ-ით მეტი დააგროვა.

მაიკ პომპეო არ მალავდა, რომ ვაშინგტონს სანქციების სრული მოცულობით აღდგენა სურდა. უშიშროების საბჭოში მათ შეახსენეს: აშშ-ს არ შეუძლია იმსჯელოს „გარიგების“ პირობების დაცვაზე, ვინაიდან ის იქიდან გავიდა. ამერიკელებმა კი უპასუხეს, რომ ისინი კვლავინდებურად რჩებიან მათ შორის, ვინც რეზოლუცია 2231 დაამტკიცა და, შესაბამისად, ინარჩუნებენ სანქციების უფლებას.

ამასთან მიუთითეს, რომ, „გარიგების“ თანახმად, თუ ირანის მიმართ საჩივრის წარდგენიდან 30 დღის განმავლობაში ზომებს არ მიიღებდნენ, სანქციები აღდგებოდა. ვადა 20 სექტემბერს ამოიწურა.

მოლოდინის დიპლომატია

„გაეროს გენერალური მდივანი ანტონიუ გუტერიში უშიშროების საბჭოში კონსენსუსის არარსებობას დაეყრდნო და ამერიკული სანქციების აღდგენას წინააღმდეგობა გაუწია. ამერიკულ გადაწყვეტილებას იგნორირებით უპასუხეს ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოშიც, ევროპაში კი მკვეთრად გააკრიტიკეს. ვაშინგტონი საკმაოდ დამცირებულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა“, — მიაჩნია ექსპერტ ანდრეი ბაკლიცკის.

მიუხედავად ამისა, ექსპერტი არ გამორიცხავს, რომ ამერიკულმა სანქციებმა მაინც დააფრთხოს უცხოური ბიზნესი. თუ ოქტომბერში იარაღის ემბარგო გაუქმდება, კომპანიებიდან ბევრი მაინც არ მოისურვებს ირანთან ვაჭრობას. აშშ-ის ზეწოლის ქვეშ აღმოჩენის საფრთხე გადაწონის. თუმცა ასეთ შემთხვევაშიც კი ვაშინგტონის ქმედებები მეტისმეტი ჩანს.  

„ევროპული კანონმდებლობა იარაღის ემბარგოს 2023 წლამდე მოიაზრებს. ამიტომ საერთაშორისო აკრძალვების მოხსნის შემთხვევაშიც კი ევროკავშირი ვერ შეძლებს თეირანთან თანამშრომლობას ამ სფეროში. რუსეთთან და ჩინეთთან დაკავშირებით ვითარება კიდევ უფრო საინტერესოა. ამ ქვეყნების ის კომპანიები, რომლებსაც პოტენციურად შეეძლოთ ირანისთვის იარაღის მიყიდვა, უკვე სანქცირებული არიან. მათ არავინ უშლის ხელს, დადონ პომპეზური გარიგებები თერანთან ემბარგოს მოხსნის შემდეგ. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ თაირანი იარაღს მაშინვე მიიღებს, მაგრამ აშშ-ის მორალური მარცხი აშკარა იქნება“, — მიაჩნია ბაკლიცკის.

საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალისტი რაფაელ სატაროვი, რომელიც აშშ-ში ცხოვრობს, ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რომ თეირანმა აშშ-ის ცალმხრივ სანქციებზე თავშეკავებული რეაქცია გამოავლინა. მისი თქმით, ირანის ხელისუფლებას არ სურს ვითარების გამწვავება ამერიკაში საპრეზიდენტო არჩევნებამდე.

„ისლამურ რესპუბლიკას ესმის, რომ აშშ-ის მიმართ ნებისმიერი მკვეთრი გამონათქვამი მხოლოდ ზიანს მიაყენებს. ტრამპი მაშინვე თავის სასარგებლოდ გამოიყენებს ირანთან მორიგ კრიზისს და რეჟიმზე ზეწოლას გააძლიერებს. გარდა ამისა, ახლა ევროპა, რუსეთი, ჩინეთი და გაერო ირანის მხარეს არიან. სიტყვიერ კონფრონტაციას აზრი არ აქვს. ხოლო ცალმხრივ სანქციებს საერთაშორისოდ აღიარებული კანონიერი ძალა არ აქვს“, — ამბობს სატაროვი.

გამოკითხული ექსპერტები თანხმდებიან, რომ თუ აშშ-ის შემდგომი პრეზიდენტი ჯო ბაიდენი გახდება, ამერიკელები შეძლებენ დაუბრუნდნენ „გარიგებას“. მაგრამ ტრამპის პრეზიდენტობის წლებში ირანის ირგვლივ ვითარება შეიცვალა და ამიტომ „გარიგებაში“ დაბრუნება არც ისე მარტივი იქნება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

30
აზერბაიჯანის ახალმა ელჩმა დავით ზალკალიანს რწმუნებათა სიგელის ასლი გადასცა

აზერბაიჯანის ახალმა ელჩმა დავით ზალკალიანს რწმუნებათა სიგელის ასლი გადასცა

0
სიგელის გადაცემის ცერემონია კორონავირუსის გამო უსაფრთხოების ყველა ზომის დაცვით ჩატარდა - ელჩიც და მინისტრიც პირბადეებით იყვნენ

თბილისი, 23 სექტემბერი - Sputnik. აზერბაიჯანის ახალმა საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა საქართველოში ფაიგ გულიევმა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრ დავით ზალკალიანს რწმუნებათა სიგელის ასლი გადასცა, იუწყება საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს პრესსამსახური.

როგორც განცხადებაშია აღნიშნული, სიგელების გადაცემის ცერემონიის დასრულების შემდეგ მინისტრმა აზერბაიჯანის ელჩს საქართველოში დიპლომატიური მისიის დაწყება მიულოცა, მომავალ საქმიანობაში წარმატება უსურვა და იმედი გამოთქვა, რომ ორ ქვეყანას შორის არსებული მაღალი დონის სტრატეგიული და მეგობრული ურთიერთობები კიდევ უფრო გაღრმავდება.

შეხვედრის დროს მხარეებმა ასევე განიხილეს ორ ქვეყნას შორის თანამშრომლობის პერსპექტივები და მიმართულებები.

აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ფაიგ მაგბეტოღლუ გულიევის საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად დანიშვნის ბრძანებას 17 აგვისტოს მოაწერა ხელი. გულიევმა პოსტზე დურსუნ ჰასანოვი შეცვალა.

0
თემები:
საქართველოს პოლიტიკური ცხოვრება